Lege-araudiari eta AZK arauei buruzko informazio orokorra aurkezpenaren amaieran aurki daiteke.
Orain antolakundetik kanpoko gure lehen hizkeraileari pasatu gaitezke.
Laburki atzeko informazio batzuk kontatu nahi nituzke.
2008an, Suitzako hainbat hedabidek "Konspirazio-teorikoek pasaporte biometrikoen aurka borrokan ari dira"
bezalako izenburuak argitaratu zituzten. Guk ginen.
Tagesanzeiger egunkariak honi buruz jakinarazi zuen.
St. Galler Tagblatt egunkariak idatzi zuen: "Talde horiek askotan mundutik kanpoko moduan
jokatzen dute eta paranoiatik sufritzen dute."
SRF Rundschau-k gehitu zuen: "Sasek uste du pasaporteko txipa lehen urratsa besterik ez dela. Laster edo
beranduago, txipa azalaren azpian ere txertatuko da."
Orain, 17 urte geroago, Japoniako Okinawa Unibertsitateko Prof. Dr. Daniel Brodyk plan, praktika eta prozesu batzuk aurkeztuko
dizkigu, giza izaki osoaren eraldaketa sustatzen dutenak, izaki natural eta burujabe
batetik bizitza sintetiko eta kontrolatu batera.
Ez da azalaren azpian txip bat besterik. Gainera, gizakiak, gizaki osoa, bere esentzian bertan nola aldatu behar diren
azaltzen diguten mekanismo, metodo eta bideetan sartu gaitu.
Gainera, ez gaitu iluntasunean utziko zein motatako pertsonek zein enpresekin parte hartzen duten ikusteko, ikuspegi
beldurgarri hauek, plan eta prozesu beldurgarri hauek gauzatzeko.
Eskerrak eman nahi dizkiot Broudy profesori, gaur 21. AZK-n kaltetuei bere ezagutza baliotsua partekatzeagatik.
Baina lehenik, hona hemen zure bizitza laburra.
Prof. Daniel Brody, 1964an Estatu Batuetan jaioa, psikolinguistika aplikatuan doktoregoa
du eta irudi-analista gisa esperientzia du.
Komunikazio-teoriatik eta erretorikatik hasi eta hizkuntz konposizio eta
erretorika-gramatikara bitarteko gaietan hitzaldiak ematen ditu.
Prof. Brody Japoniako Okinawa Christian Unibertsitateko Interkultural Komunikazio Graduondoko Eskolako dekanoa izan zen.
Une honetan aplikatutako linguistikako irakaslea da.
Bere ikerketa soinuen, sinboloen, seinaleen, irudien eta koloreen inguruan zentratzen da, eta nola botere-zentroek
horiek tresna gisa erabiltzen dituzten ezagutza eraikitzeko eta jendearen pertzepzio eta emozioetan eragiteko.
Propaganda in Focus-en ko-editorea da, Gaur egungo propaganda-eredua: pertzepzioa eta kontzientzia iragaztea-ren
ko-editorea, eta Okinawa okupaziopean, McDonaldizazioa eta neoliberalismoaren
propagandaren aurkako erresistentzia-ren ko-egilea.
Bere zientzia-lanen hautaketa bat ResearchGate-n aurki daiteke, zientziaren arlo
guztietako ikerlarientzako mundu-mailako datu-basean.
Daniel Brody irakaslea ikertzaile lankidea da Propaganda eta Irailaren 11ko erasoek eragindako
Terrorismoaren Aurkako Mundu Gerrari buruzko Lan Taldean.
Gaur, Prof. Dr. Broudy-k transhumanismoari eta posthumanismoari buruz hitz egingo du.
Nork ari da horretarako ahalegintzen, eta garapenaren aldetik, non gaude gaur egun?
Ai, eskerrik asko gonbidapenagatik eta ongietxo beroagatik!
Eta Japoniatik agur beroak.
Zein hizkuntzatan esaten duzue "Egun on" zuen herrialdean?
Esaten dugu: Ohayo gozaimasu! Yoroshiku onegai shimasu! eta "yoroshiku onegai shimasu", "mesedez, izan adeitsu" esan nahi du.
Ez dakit alemanez baliokiderik dagoen, baina bai, gonbidapenagatik oso eskerrik asko.
Gaur transhumanismoari eta posthumanismoari buruz hitz egiteko prestatu naiz.
Beraz, batzuetan apur bat teknikoa bihurtzen da, baina publiko zabala erakartzeko modukoa izan dadin saiatu naiz.
Beraz, titular honekin hasteko baimena badut. Nahiko interesgarria den titularra da:
Utero artifiziala laster iritsiko da!
Hau da bioteknologia-narrazioaren zati bat, eta orain mundu osoan entzuten ari da. Eta, noski, azpitituluak:
Ondorioetarako prest al gaude?
Ba, niretzat hori gerra dirudi.
Denontzat beste kolpe bat – gure arimaren aurkako erretorikako blitzkrieg mota baten adibide tipikoa.
Niri iruditzen zait giza gorrotozko izenburu honen ausardia hutsak galdera handiagoak sortzen dituela.
Giza-gaitzespenezko proiektu mota hauek transhumanismo mugimendu handiago baten parte al dira?
Edo posthumanismoa ere esan genezake?
Erantzun batzuk aurkitzeko, bestelako narrazio erlazionatuetara jo behar dugu.
Koronabirusaren istorioa publiko egin zenetik, batzuetan galdetu izan diot neure buruari zein
ikuspegi sakon eskuratu ditugun benetan munduari buruz.
Agian gezurrak eta engainuak orain oxigeno bezain ugari dira, maskota mediko baten bidez iragazita ere.
Nire entzuleei helarazi nahi diedan autodefentsa intelektualaren zati gisa, hitzaldi hau
Jesusen jakinduri-pieza batekin markatu nahi nuke:
"Zure hitzekin zuzen joko zaituzte, eta zure hitzekin kondenatuko zaituzte."
Hizkuntzalari gisa, uste dut hitzak garrantzitsuak direla.
Ez dira gure ahoetatik ateratzen diren soinu hutsak, baizik eta gure bihotz eta burmuinen egoeraren seinale garrantzitsuenak.
Uste dut hau argi geratzen dela transhumanista agenda bultzatzen duten pertsonen
ahotsetako batzuk hurbilagotik aztertzen ditugunean.
Azken bost urteotan, jende askori galdetu diet zer ulertzen duten transhumanismoa esan nahi duen. Eta
gehienek ez dakite – baita goi-mailako hezkuntza dutenek ere.
Jende batzuek transgenerismoarekin nahasten dute eta berehala hasten dira nahiago dituzten pronominen inguruan hitz egiten.
Eta transhumanismoa irudikatzen dugunean, esan dezakegu, alde batetik, zalantzarik gabe lotuta dagoela transgenerismoarekin.
Duela urtebete inguru gogoratzen dut elkarrizketa bat, non politikoen establishment-aren ate-zain ospetsua den
Neil deGrasse Tyson "TRIGGERnometry" podcast-ean agertu zen.
Anfitrioiekin eztabaida bizia izan zen.
Esango nuke benetan eztabaidatu beharrean beldurtu zuela.
Eta Tysonek tradizioari egindako apela izeneko falazia logikoa erabili zuen genero-disforia duten gizonek
emakumeen kiroletan parte hartzea praktikan jartzea eta normalizatzea babestu eta sustatzeko.
Argudiatu zuen trantsizio-fase batean geundela. Jakin beharko genuen.
Ba, nire ustez, esaldi honek Tyson eta bere lankideei buruzko ikuspegi garrantzitsu bat eskaintzen du.
Logikaren perbertsioak hain modu objektiboan ahoz adierazten dituzte, ezen ondo
ordaindutako ideologoak balira bezala diruditen.
Giza historian zehar beti bi genero egon dira.
Gaur egun, gizonezkoen eta emakumezkoen binario-sistemaren kanpoan dauden kontzeptu-kategoria
berriak alde guztietatik modu aktiboan sortzen ari dira.
Gizon eta emakume gizakiak, baita autismo-savantak ere, orain jarraikortasun batean kokatzen dira .
Haien oinarrizko desberdintasunak gorabehera, kategoria biologiko hauek zelula-mailan bat etorri behar dute.
Eta agian ez dugu ohartzen posthumanismorantz egindako aldaketaz, errealitatea okertzeko eta emakume eta gizonei dagozkien
prozesu biologiko garrantzitsuak deskribatzen dituzten gako-hitzak kentzeko kanpaina handiago baten parte delako.
Honetaz jada xehetasunez idatzi dugu gure webgunean dagoen transhumanismoari buruzko
lau ataleko seriean: "Propaganda in Focus".
Irakurri nahi baduzu, bisitatu besterik ez: propagandainfocus.com.
Uste dut Oxford English Dictionary-n ('ingeles hizkuntzaren hiztegi zabalena') 'gender' hitzaren jatorrizko definizioak
deskripziozko linguistikan egindako ahalegina aipatzen duela, non bi generoak (gizonezko eta emakumezko) ordezkatzen
dituzten hainbat izenordenen azpikategoria sortzen diren.
Hori besterik ez da ohar labur bat honi buruz:
Ingelesea hizkuntza komuna den leku guztietan, gaur egun oso onargarria bihurtu dela dirudi oinarrizko kontzeptu-kategoria
horiek desagerrarazteko saiakerak egitea, batez ere emakumeek eta gizonek zer diren eta zer egiten duten prototipikoki
adierazten duten ezaugarri batzuk barne hartzen dituztenean.
Jakina, hizkuntza batzuek, hala nola frantsesak eta espainolek, genero bereziko izenak dituzte.
Oker ez banau gogoratzen, labana izen maskulinoa da.
Knife izen maskulinoa da eta fork izen femeninoa da.
Bai, uste dut hori ondo gogoratzen dudala.
Agian 1960ko hamarkadan John Money izan zen lehenengoa genero kontzeptuak linguistikatik bereizten saiatu eta genero rolen eta
genero identitatearen kontzeptu berri sortu berriekin lotzen.
Ez dirudi bereziki zaila denik gizartea eraldatzea kontzeptu berri hauek onartzeko.
Jakina, hamarkada batzuk behar izan ziren, baina gaur prest gaude.
Agian 1960ko hamarkadan izan zen, agian orduan hasi zen hizkuntza, nortasuna eta identitate pertsonala, sexualitatea
eta gizarte-rolen inguruko nahasmendu gero eta handiagoa.
Zentzuzkoa dirudi. Giza kultura, norberaren, familiaren, giza ugalketaren, giza komunitatearen, gizartearen eta nazioaren
kontzeptu osasuntsuak suntsitu nahi badituzu, hizkuntza suntsituz eta esanahi partekatuak
errealitate esperientzialetatik bereiziz hasi behar duzu.
Hizkuntza eta pentsamendu logikoa nahasteko propaganda kanpaina masibo eta iraunkorrak behar dira.
Horren ondorioz, gure suntsiketaren parte hartuko dugu.
Hizkuntzaren balio-jaitsierak dena alderantziz jar dezake.
Horregatik, nire ustez, badirudi batzuek uste dutela gizonek hilekoa izan dezaketela eta seme-alabak izan ditzaketela.
Genesiaren lehen liburuan sakona baina aldi berean sinplea den ikuspegi bat dago, askotan baztertua edo barregarri hartua
izaten dena, eta gizona Jainkoaren irudi gisa definitzen duena.
Esaten du gizonezkoak eta emakumezkoak Jainkoaren irudian lurrean sortuak izan zirela.
Kategoria hauek ezabatzen baditugu, Jainkoak giza irudi-eramaile gisa gure bidez nola
jarduten duen ulertzeko dugun ulermena lausotzen dugu.
Agian gogoratuko duzu duela gutxiko kasu bat, non Joe Bidenek AEBetako Auzitegi Gorenarako izendatutako
hautagai batek entzute-saio batean ezin izan zuen edo nahi ez zuen emakumea zer den definitu.
Eta emakumetasunaren oinarrizko kontzeptu-kategoria ahuldu zenez, gizonek emakumeentzat gordeta zeuden
espazio publikoak okupatzea errazagoa izan zitzaien.
Hau da oinarrizko kontzeptu okerren adierazpen materiala.
Niri iruditzen zait entzunaldi hauetan guztiok John Moneyren argumentuaren logika akastuna ikusi genuela.
Komunikazio-teorilari Herbert Schiller-ek prozesu hau xehetasunez azaldu eta definizio-kontrola deitu zion.
Gure bezalako izaki aurreikusiezinei, hau da, pertsonei, kontrola ezartzeko modu erabilgarria da
gako-hitz eta kontzeptu nagusien definizioak kontrolatzea.
Gizarte-, politika-, ekonomi- eta eliza-ordenaren goi-mailakoek definizioak kontrolatu eta hizkuntza-kode, koertzio eta
hizkuntza-norma berrien bidez esanahiak ezarri ahal dutenean, erraza da pentsamenduan, hitz
egitean eta jokabidean kontrol handiagoa izatea.
Seguruenik horrekin ados egongo zara.
Orwellen Newspeakari buruzko ideiak kontuan hartu:
Gerrak bakea da, askatasunak esklabutza da, ezezagutza egia da.
Gerra bakea dela gaia pixka bat geroago berriro jorratuko dut.
Beraz, galdera da nola lor dezakegun hori, galdetu zuen Schillerrek.
Nola lortzen dute honelako kontrol bat erabiltzea honen ordenaren, piramide honen goialdean dauden pertsonek?
Hau lortzen da hark informazio-azpiegitura deitu zuenari ohiko eta erraz sarbidea izatearen bidez.
Informazioa dutenez, termino gako baten, izendapen baten edo definizio baten esanahia erraz alda dezakete sarbide sinple
baten bidez, eta guk, kontsumitzaileok, dena xurgatzen dugu.
Harritzen nauena da Apostolu Pauloak munduan eragin izugarria duen indar honi buruz
emandako deskribapena: "aireko boterearen printzea" .
Zein izen bitxia botere-zentro baterako!
Milaka urte lehenago ulertzen zen, aire-espazioa kontrolatu, merkantilizatu eta gaur egun masen
komunikaziorako tresnarik garrantzitsuena bihurtu baino lehen.
Jakina, ez dute denek irrati-uhinen sarbiderik.
Baina hori baduzu eta errealitate politiko ofiziala ukatzen duen zerbait esaten baduzu, zentsuratuko
zaituzte edo, okerragoa dena, zirkulaziotik kenduko zaituzte.
Milioika kilometroko zuntz optikoko kableak, satelite-platoak eta sateliteak, korporazio handien markak eta emisio-kateak, eta
narrazioak moldatzeko, eztabaidak mugatzeko eta haiek jendearen kontzientzian finkatzeko baliabideak. Zer
pentsatu, nola pentsatu, eta zer esan edo zer ez esan.
Botere hau, kontzientziaren oinarrizkoen maila moldatzeko gaitasun hau, egiazki, gutxi batzuen esku dago.
Nire ustez, hau da transhumanismoari buruzko ezjakintzaren iturria.
Gizarte izaki gisa, botere eta aginte sistemetara modu naturalean erakartzen gara; beraz, masa-komunikazioaren aro honetan,
naturalki hedabideetara eta hedabideetako pertsonalitateetara jotzen dugu, gure buruak helduok
desiratzen ditugun istorioz betetzea duten eginkizun gisa.
Bitxia bada ere, lehen komunikazio-sareak umetokian sortu zirela jakin zen, garatzen ari ginela
eta gure amaren ahotsa hautematen hasi ginela.
Garapen psikologiako ikerketek erakusten dute entzumenerako arduradun diren garunaren hizkuntza-eremuak haurdunaldiaren
zazpigarren hilabetetik aurrera garatzen hasten direla.
Sare soziala ama-haurren harremanetik harago, familiara eta ondoren komunitate eta gizartera zabaltzen denean, gure
ahots propioak altxatzean askapen psikologikoa aurkitzen dugu.
Amengandik bereizten garenean eta gure balioak edo aurreiritziak berretsi edo zalantzan jar ditzaketen beste
kontakizun-egile batzuek erakartuta sentitzen garenean.
Soilik saiatu nahi dut irudikatzen zer izango litzatekeen transhumanisten plana gauzatuko balitz eta ama
gizakiak ugalketa-ziklotik kenduko balira, haur sintetikoak sortu eta umetoki sintetikoetan haziko balira.
Hau ez da txantxa; guztiz absurdoa dirudi, baina aurreikus daiteke.
Benetan asmo dute pertsonen ugaltzeko gogoa eta gaitasuna kentzea.
Hau ere izan daiteke genero-gaia eraikitua gero eta gehiago ustiatzen denaren arrazoia.
Errealitatearen gogor-distortsio kanpainak beharrezkoak dira emakumeak, giza amek jaiotako benetako
emakumeak, transhumanista plan batean inplikatzeko, beren naturalki ugalketa-botereak baztertzeko.
Zein hizkuntza-kodei egongo direla uste duzu estatuak garatutako haurrak giza egindako, estatuak onartutako umetokian?
Orain pentsa nola emakumeak azken hamar urteotan presio eta baldintzapean egon diren, emakumeekin
tradizionalki lotutako praktiketarako hitz berriak onartzera.
Ez dut uste oro har burutik prest gaudenik botere-zentroek transhumanista eta posthumanista agenden harira
sustatzen ari diren erabat zoroak diren ideiak onartzeko.
Giza, biologiko, neurologiko eta intelektual prozesuak oinarrizko akatsak dituztela eta teknologia-ohiko hobekuntzen bidez
estatuaren esku-hartzea eta berrantolaketa premiazkoa dela uste irmoa txertatzeko kultura-kondizionamendu handia behar da.
Plan hauek bultzatzen dituztenek mundu bat nahi dute, bertan biztanleek etengabe injektatuta eta bultzadak jasota
egon daitezen, eta haien garunak esperimentu bidezko hobekuntzen menpe jarri eta erabat malgu bihurtu daitezen.
Nik aipatzen ari naizen hobekuntza mota, egiaz, betirako bizitzeko ahozkoan ez dagoen nahiari dagokion kode bat besterik ez da.
Proteus monografian azaldu bezala, Kla.tv-n egindako aurreko elkarrizketa batean eztabaidatu nuen bezala,
erregimen honi men egiten diotenak teknologikoki hobetuak dira, baina oraindik ere kontrolpean mantentzen dituzte.
Hau neurri batean hobetuko da, baina kontrolatuta egongo da.
Eta hemen sartzen dira jokoan marketin adimentsua eta irudiaren zabalkunde-indarra.
Agian hauek dira transhumanismoa eta posthumano etorkizun batera egindako trantsizioa jendarte orokorraren kontzientzia
kolektiboan benetan hautematen ez diren arrazoi nagusiak.
Orain atzeko informazio pixka bat.
Militarrean irudi-analista gisa lanean nengoenean, askotan oso kezkatuta egoten ginen irudien kalitateaz
eta haien edukia nola interpretatu ahal genukeen ondoen.
Horrela, etsaiaren taktikak gero eta argiagoak bihurtu ziren guretzat.
Eta batzuetan etsaiak bere kamuflajea hain eraginkortasunez erabiltzen zuen ezen guretzat ikusten genuena aztertzea eta
ondorio esanguratsuak ateratzea nahiko zaila bihurtzen baitzen.
Beste modu batera esanda: engainua, kamuflajea eta estaldura dira etsaiak engainatzeko eta
faltsutzeko erabiltzen dituen metodoen osagai funtsezkoak.
Eta zorionez, guretzat analisia inoiz ez da hutsunean egiten.
Gainera, eskuragarri ditugun txartelen argitan irudia eta irudiak ulertzen zentratu gaitezke,
etsaiak nola asmatu dituen hainbat engainu antzemateko.
Eta arreta hau gerra garaian interpretatuko genukeen irudi konplexuaren alderdi bat besterik ez da.
Iraganeko garaietan, benetan oso onak ziren mapak genituen, Lurraren kartografia-irudikapen bikainak, hitzez hitz onak.
Baina gaur egun eskuan ere txartel oso on asko ditugu, nahiz eta gobernuaren txosten zurien, argitaratutako jarraibideen, hitzaldi
publikoen, artikulu zientifikoen eta beste albiste batzuen moduan izan, transhumanismoaren posthumano mundu batera egindako
trantsizioari buruz hainbeste informazio ematen dutenak.
Transhumanismoa aurrera eramaten ari dena ulertu nahi duen edonork hemen aipatzen ditudan
txartelak aztertu ditzake bere azterketa zabala egiteko.
Denek ziur asko dakiten bezala, zientzialari eta mediku ausart askok gaur egungo aroa gerra global gisa deskribatzen dute,
non arma hilgarrienak ia erabat ezidentifikagarri bihurtu diren.
Hori dela eta, ahal dugun guztia egin beharko genuke arma hauek agerian uzteko eta salatzeko.
Galdera hau da: zergatik daude paradigma-aldaketa honetako armak nagusiki ezkutuan?
Nire ustez, horren arrazoietako bat da hedabide korporatiboek haiek eta eragiten duten kaltea ezkutatu nahi izatea.
Gaur egun haiei "ondare-media" deitzen diegu (hala nola prentsa, irratia, telebista eta abar bezalako zaharkitutako
hedabideak), haien porrota gertu dagoelako eta haien ondarea gizakiaren ongizatea nahita baztertzekoa delako.
Beste arazoa da informazio gehiegi dagoela.
Sentsorial karga etengabe jasaten dugunez, gauzak ikuspegi eta kategoria mental egokietan zentratu
eta sailkatzeko energia-kostuak oso altuak dira.
Adibidez, hedabideek guri aurkezten dizkiguten irudiak sexu-hezkuntzaren benetan konplexu
den irudi baten zati txiki bat baino ez dira.
Transhumanismo bezalako gai konplexu bat ulertu nahi badugu, iturri anitz eta ezagutzaren arlo desberdinetara jo behar dugu.
Seguruenik ados egongo zara.
Adibidez, pentsa 2015ean publikoari aurkeztu zizkieten mezu bisualak, Klaus Schwabek Charlie Rose-ren
solasaldi-saioan etorriko zen laugarren iraultza industrialaren ezaugarri nagusiak azaldu zituenean.
Uste dut hain deitutako iraultza honetarako erabiltzen den terminoa transhumanismoarentzako
beste kode-hitz adimentsu bat besterik ez dela.
Hala ere, hiper-arrazoizko sofistikazio moduko batean paketatuta dago, eta kontzeptuen definizioa
teknologia-garapenaren bidez gizakiaren aurrerapen naturalarekin normalean lotzen dugun horrek bultzatzen du.
Hori oso positiboa dirudi.
Beraz, zergatik erabili mota honetako kodeatutako hizkuntza?
200 urte atzera pentsatu beharko litzateke, lurrun-makina giza berrikuntzaren ondorio naturala zen garaian, eta
hark oinarrizko aldaketa ekarri zuen gure lan egiteko moduan.
Orduan, burutik prest egon beharko genuke orain merkatuetara sartzen eta gure gorputz, garun eta odol-zirkulazioetara
iristen ari diren tresna eta teknika berri guztiak onartzeko.
Kontuan hartu, halaber, Charlie Rose programako irudikapen bisualak.
Atzealde ilun batek sinpletasuna eta misterioa iradokitzen ditu, baita dotorezia jakin bat ere.
Bi jaunek, gizartean eta ekonomian mundua astinduko duen paradigma-aldaketa baten inguruan,
itxuraz arrazoizko elkarrizketa batean aritzen dira.
Charlie Rose-k Schwab-i galdera bat egiten dio iraultza honi buruz hitz eginarazteko, berezitasunaz.
Eta Schwabek 1800 inguruko Industria Iraultzaarekin alderatuz hasten da.
Schwabek dio iraultza berriak ez duela aldatzen egiten duzuna, baizik eta zuk aldatzen zaituela.
Ingeniaritza genetikoa kontuan hartu: zuk zara aldatzen ari dena.
Manta hau urteetan zehar berak eta beste batzuek hainbat formulazio erretorikotan errepikatu dute.
Schwabekin egindako elkarrizketan, bi gizonek izandako oso naturala den solasaldi honen ikusketak hain lasaituta uzten
gaitu, ezen ia konturatu ere ez garela iraultza izeneko indar misteriotsu batek gure gorputzetan teknologia batzuk
sartzen ari dela, eta horiek zelula-mailan aldatuko gaituztela.
Gogoratu! Esaten du iraultzak aldatu egiten zaituela.
Zure ekintza-gaitasuna, eskubide ukiezinez eta Jainkoak emandako eskubideez hornitutako pertsona gisa
duzun burujabetza, eraginkortasunez ezabatuta geratzen da Schwab-en adierazpenarekin.
Gainera, itxuraz normala den elkarrizketa honen alderdi bisualek mezu entzunezkoak nahasten dituzte.
Teknologiak erabiltzen ari dira gure osaketa genetiko bezalako oinarrizko eta bakarreko zerbait aldatzeko.
Schwaben gramatika-formulazioa hizkuntza nola erabil daitekeen erakusten duen adibide ezin hobea da, sakonak diren
politiko eta teknologiko inposizioak guztiz naturalak diruditen moduan, haize bezalako natur indar gisa.
"Laugarren Industria Iraultza" guregan "aldaketa" eragiten duen subjektu gramatikal bihurtuz, guztiz alde batera uzten du
aldaketak bultzatzen ari den nor den, zein erakundek ezartzen dituzten, nori mesede egiten dioten
eta zein erabaki hartzen dituzten zenbait eragilek.
Ikusten duzuenez, esaldien gramatika sakon aztertzen ari gara, iraultza bultzatzen dutenek gure odol-zelulak, gure odol-hodiak
eta gure bide neurologikoak garapen teknologikorako leku irekita eta erraz eskuragarri gisa ikusten dituztela ulertzeko.
Schwabek egindako deskribapenean, hain deitutako iraultza hau indar autonomo gisa
irudikatzen da, guri, gizaki pasibooi, eragiten diguna.
Errealitatean, ordea, gauzak bestelakoak dira.
Uste dut identifikatu daitezkeen enpresa, gobernu eta nazioarteko erakundeek teknologia
ezartzeko programatutako ekintza koordinatua dela.
Niri iruditzen zait pertsonaia-deskribapen zintzoagoa dela.
Giza portaera, kognizioa, funtzio neurologikoak, harreman sozialak, pribatutasun eskubideak eta baita
erosketa eta salmenta ere errotik aldatuko dituzten teknologiak finantzatzen eta ezartzen ditugu.
Deskribapen zehatzago honek berehala galderak sortuko lituzke:
Eta baimen informatua?
Demokraziaren ikuspegitik, hau desiragarria al da? Eta zein erresistentzia-aukera, bai
materialak bai intelektualak, daude eskuragarri?
Douglas Lummisek prozesu hau xehetasunez aztertzen du bere 1996ko liburuan, Radical Democracy.
Irakurleei antidemokratiko garapenak aurkezten dizkie, eta horiek nazio-segurtasunaren izenean
suntsitzen dituzten garapen gisa deskribatzen ditu.
Gaur egun, terrorismoaren aurkako borroka, gainpopulazioaren aurkako borroka, karbono dioxidoaren aurkako borroka edo eliteek
iruzurrez helburu gisa nabarmentzen duten beste edozein modako abstraktzioz hitz egin
dezakegu, babestu edo borrokatu beharreko helburu gisa.
Eta garapen ideologia honen barruan, Lummisek dioenez, metaforaren indarra bere gaitasunean datza: ideologia honen
esparruan gauzatutako proiektuak naturalak eta saihestezinak direla eta garatu beharreko helburuaren etorkizun
egokia eta aurrez zehaztua ekarriko dutela irudipena sortzeko.
Hori oso sakona da garapen-agenda, politika edo plan baten izenean, edo agian inbertsio edo gerra-joko
ariketa baten izenean suntsiketa zein presaka eta zoroan gauzatzen den kontuan hartzen baduzu.
Behin botere erlatibo handikoek gizateria soberakina eta baliogabea dela arrazoitu dutenean, janariarako
sarbidea—bizitza-mantentzeko beharrezkoa den animalia-proteina—kentzeko moduko janari-jale erabilgabetu gisa
ikusi dutenean, kaltegarriak diren karbono dioxidoa isurtzen dutela ahaztu gabe, Lurreko
bizitzarako duen ezinbestekotasun absolutua aipatu gabe.
Edo haiek ikusten dituzte karga-animali handiz osatutako eta garbitu gabeko artalde erraldoi baten kide
gisa, zerrendatu, markatu eta kontrolatu beharrekoak.
Schwabek laugarren iraultza industrialari buruzko deskribapenean izenez aipatu ez direnak, eraginkortasunez,
transhumanismoaren mundu-mailako kultuaren kide direla eta haren gurtzan parte hartzen dutela onartzen ari dira.
Schwabek erabiltzen duen ohiko taktika erretorikoak ezkutuan mantentzea nahi duen egilea estaltzen du.
Diskurtso kritikoaren azterketan, teknika hau nominalizazio gisa ezagutzen da.
Ideologikoki eragin izugarria duen erretorika-mugimendu bat da.
Funtsean proiektu politiko bat dena, hau da, teknologiaren bidez giza gizartea eraldatzea, saihestezin
den indar historiko bat balitz bezala agertarazten du.
Eta berriro ere: kode bat besterik ez da, "Erresistentzia alferrikakoa da" adierazten duena.
Ezinezkoa da naturalki garatzen ari den iraultza bati erresistitu.
Honek Lummis eta joera anti-demokratikoari buruzko nire aurreko puntua babesten du.
Schwabek erabiltzen duen hizkera baztertzen du jendeak modu kolektiboan erabaki dezakeen edozein aukera:
teknologia hauek inola ere aldatu nahi ez dituztela.
Egitura gramatikala bera indar leuneko behartze moduko bat da.
Beste arrazoia da teknologia hauek on publikorako beharrezko eta ezinbesteko erremedio gisa aurkezten direla.
Teknokratek beti landu dituzten gizarte-arazoak konpontzen dituztela diote.
Beraz, zein dago ekimen global honen atzean?
Ezin badugu alde batera utzi agerikoena, munduko boterearen erdigune nabarmena den nazioarteko banku zentral sistemaren
eragina, orduan, mundu osoan elkarrekin lan egiten duten gobernu-agentzia, gobernuz kanpoko erakunde
eta korporazio erraldoi askoren artean, jokalari nagusiak gehienek ezagutzen dituzte.
Gure ikerketan adierazi dugu militar-industrial konplexua, DARPA eta NASA oraindik ere arreta-gune izan behar direla.
NASAk, espazioaren esploraziorako omen, ziborgoen eskaera egiten badu, hori da argi eta garbi paradigma
transhumanista berriaren azterketa ororentzat abiapuntu logikoa.
Gizakiak naturalki eta burujabe diren izaki gisa bizitza sintetikoago eta kontrolatuago baten
formara bihurtzeko planak eta prozesuak aztertu ditugu.
Nire ustez, halako ikerketa nahiko erraza da, komunikazioak eta material egitura eta arkitekturen diseinuak boterean daudenen
pentsamoldeak nola islatzen dituzten kontuan hartzen badugu; haiek mundua eta bertan bizi
diren giza gorputzak berreraiki nahi baitituzte.
Orain adi egon transhumanismoaren alderdi teknikoak nola pentsatu eta publikoari nola sustatzen zaizkion.
Proiektu honetan Bio-Nano Gauzen Internetarako (IoBNT) kontzeptuak garatu eta aztertuko ditugu.
Aplikazio-eremuak medikuntza pertsonalizatua eta mikro-mailako aplikazio industrialak barne hartzen dituzte.
IoBNT gizakiaren gorputzean dauden nanogailuen eta kanpoko atebideen arteko komunikazio-plataforma baten bidez infekzioen
jarraipena eta aktibazioa ahalbidetzeko diseinatuta dago.
Horrela, IoBNT-k nano-gailuen eta kanpoko ordenagailuen arteko datuen eta kontrol-informazioaren transmisioa lagunduko du.
Gizarte-mundua zergatik den horrela adi-adi pentsatzen badugu, esperimentu bat dela ulertzen hasi gaitezke.
Gizartearen eta ekonomiaren ingeniari handiek jada kontrol-maila handia lortu dute gure gainean, saiakuntza-parte-hartzaile
gisa, gure pentsamendu-, hizkera- eta gizarte- eta ekonomia-elkarrekintza-esparru mentala kontrolatuz.
Pentsa, halaber, guregan 'egokiak' diren balio eta jarrerak, onartutako ideiak eta ideologiak
txertatzen dituzten hedabide-sistema handiez.
Argi dago esperimentu batean proba-subjektuak garela.
Gure artean batzuek honetaz nolabaiteko kontzientzia lausotua dute. Beste batzuk, berriz, guztiz inplikatu gabe daude.
Teknokratek egindako adierazpenetan seinale asko aurkitzen ditugu.
Hart dezagun definizio hau NASAk berrargitaratutako 'Transhumanista Manifestutik':
Bizitza-kalitate bat lortzeko ahalegintzen den mundu-ikuspegi bat, aurrerapen iraunkorra, autoeraldaketa,
optimismo praktikoa, irtenbide ikusgarriak eta pentsamendu kritikoa sortzen dituena; transhumanismoa.
Transhumanoa organismo biologiko-teknologikoa da; gizaki-espeziearen eraldaketa bat,
teknologiaren laguntzaz eboluzionatzen dena.
Ikuspegi honek eraldaketa optimismoz aurkezten du, baina ez du inolako adierazpenik ematen eraldaketa finantzatzen
ari denik edo organismo bioteknologikoak garatzen ari denik.
Bere ideologiko erroak aitortzen ditu. Berriro ere nominalizazio gehiago.
Gizakien antzera, mundu-ikuspegiak zerbait lortzera ahalegintzen dira; bizitza-kalitate jakin bat lortzera.
Erantzukizun guztia abstrakzio batera bideratzen du. Adibidez, hautespen naturalari edo sortzeko botere
harrigarria duen beste edozein ausazko mekanismo itsu bati.
Beste modu batean pentsatzera ausartzen direnen kasuan, beti daude ardi-zakurrak artaldeari ordena emateko,
obedientziadun izateko eta norabide egokian mugitzeko.
Elon Muskek ohartarazi du makinekin bat egin behar dugula tximuak bezalakoak ez izateko.
Eta Michell Zappa, Rockefeller Fundazioko eta Txinako Hezkuntza Ministerioaren etorkizuneko estrategialariak, 2013an antzera
argudiatu zuen gizateriak ez duela beste aukerarik, oinak zaplasteko eta oihuka eginda gene-terapia, organo artifizialak,
odol sintetikoa eta odol-hodiak, eta bio-elektronikako medikamentuen etorkizunaren ertzean eraman beharko dutela.
Beraz, Schwabek, Muskek, Gatesek, Hararik eta beste teknokrata eta guru handiek deskribatutako halako eraldaketa baten lekuko
garenean, uste dut naturala dela galdetzea: non gauden orain?
Orain arte aipatu ditudan hain deituriko hobekuntza horiek guztiak gizaki izateak benetan zer esan nahi duen galdetzen dute.
Adibidez, DNA bizitzaren kodea bada, zer esan nahi du gizakiaren bizitzarako genetika-kodea manipulatu daitekeela?
Gobernuek lan mota hau egiteko teknologien ikerketa eta garapena finantzatzen dute?
Hau da Moderna-ren publizitate kanpainakoa, mRNA teknologiaren aurkezpena iragarri zutenean...
Beno, hori nahiko harrigarria da. Benetan posthumano mundu baten egunsentian gaude?
Hala bada, zer esan nahi du benetan "posthumanoa" hitzak? Teorikoa al da? Praktikoa al da?
Hamarkada luzez, posthumanismo filosofiko bat egon da, eta hori aurki daiteke kultura-teoriko handien idazlanetan, non humanismoa,
Ilustrazioan ulertzen zen moduan, amaitutzat jotzen duten.
Posthumanismoa orain teknologikoko posthumanismoaren zentzuan ere ulertzen da.
Teknologia-hobekuntzen bidez gizakien osaketa eta portaera sozial, psikologiko edo fisiko aldatzeko egindako ahaleginetan
islatzen den eta niri interesatzen zaidan eremu bat:
Ingeniaritza genetikoan edo neuro-zibernetika hobekuntzan.
Nola dakigu hori hala dela?
Adibidez, 2015ean, Pfizerrek Bar-Ilan Unibertsitatearekin lankidetza bat iragarri zuen DNA
nanoroboten botika-banaketarako ulermen hobea lortzeko.
Prentsa-oharrak argi eta garbi adierazten du "urrats estrategiko honek nanorobotak
zientzia-fikziotik soluzio aplikagarri bihurtuko dituela".
Zelula-mailan diharduten robotuei egindako erreferentziek, beraz, adierazi dezakete bioszientzia tradizionala
barne-krisian dagoela edo ordezkatua izaten ari dela.
Biologia sintetikoa biologia naturalarekin bat egitea esan dezake, ikerketa eta garapenaren eta
gizakiaren existentziaren forma berriak lehen lerroan jarriz.
2015eko "Bio-Nano Gauzen Internet" izeneko argitalpen batean, IoBNTren aitzindari den Ian Akyildiz eta bere
lankideek komunikazio eta sare-teknologian gertatzen ari den paradigma-aldaketa honi buruz idazten dute.
Haiek diote: "Nanoteknologiaren mailan, zelula biologikoen kontrola, berrerabilera, aldaketa eta
berringeniaritzan oinarritutako objektuak sortzea posible da."
Sare berri honek, bizidun zelula eta organismoetan oinarrituta, oinarri ematen die hainbat aplikazio berri sortzeko militar,
osasun eta segurtasun sektoreetan, non nano-gauzak erraz ezkutatu, txertatu eta ingurunean zabaldu daitezkeen, eta elkarlanean
detektatze, kontrol, prozesatze eta sare-lanak egin ditzaketen.
2019ko azaroan, Anthony Fauci hitz egin zuen teknologia berri honen osasun arloko aplikazioei buruz, auto-montaiko
nanopartikulak izenez ezagutzen den nanoteknologia honi dagokionez, "gripearen txerto unibertsalak
immunitate-erantzun bat eragiteko metodo berri gisa".
Hori 2019ko azaroan izan zen.
Sei egun geroago, gripearen mutazio berri misteriotsu baten lehenengo txostena Wuhanetik, Txinatik, agertu zen.
Zer lotura dago?
Urte batzuk geroago, 2023an, Akyildizek emandako hitzaldi batean, gaia argiago agertzen da.
Hark azpimarratzen du: "IoBNT-aren atzean dauden nano-tamainako bio-makinak gorputzean injektatzeko diseinatuak daude."
Eta hori oso ondo funtzionatzen du COVID txerto hauekin. Norabide horretara doa.
ARN hauek nanomailako makina txiki baino ez dira. Programatu eta injektatzen dira.
Aplikazio nabarmen hauei buruz zabalki idatzi dugu, baina liluragarriena da aurretik dagoen
paradigma-aldaketari buruzko ukazioaren hedadura.
Ikerketa eta garapena hamarkadetan zehar etengabe jarraitu dute.
Ikerlariek ia inoiz ez dute sistema fisiko bat bere jatorrizko formatan aztertzen.
Horren ordez, sisteman behatzen dutela uste duten portaera hurbiltzen duen eredu bat eraikitzen dute.
Eta ereduaren portaera aztertuta, benetako sistemaren portaera aurreikusi ahal izango dutela espero dute.
Ikusten duzuenez, ereduak eraikitzen ditugu, sistema dinamiko naturalak normalean praktiko eta zehatz azterketarako
testuinguru gisa balio egiteko gehiegi konplexuak direlako.
Zientzia-inguruneetan gizakiaren gorputza makina bat dela, garuna ordenagailu bat dela, DNA software bat dela eta txertoak
softwarearen eguneraketak direla esaten den nahasgarria den hizketaldi guztiak gizakiak
esperimentaziorako eta eguneratzeko egokiak direla suposatzen duen kontzeptu-eredu akastuna islatzen du.
Transhumanista teknokraten burmuinetan nagusi den pentsamendu murriztaile eta mekanistikoa
orain oinarrizko akatsak dituela frogatu da.
Azken bost urteotan sendagaien erabilera esperimentalaren ondorioz sortutako zauri eta heriotzak mundu mailan masiboki
estali dituztela kontuan hartuta, galdetzen dut ea giza gorputz, garun eta odol-zirkulazio sistema
konplexu eta dinamikoa orain kolapsatzen ari den.
Benetako posthumano etorkizunerako transhumanista eredu guztiak jada erori al dira?
Ez dut ulertzen nola egon daitekeen ezkutuan luzeago gizateriaren aurkako teknokraziako gerra honen egia.
Esan ohi den bezala: egia azalerako da.
Ai, ze hasiera! Eskerrik asko, Dr. Broudy, irakasle Broudy. Hori izugarria izan zen.
Orain egunerako oinarria dugu. Norabide honetan gehiago entzungo dugu.
Baina oraingoz, lasaitzeko arnasa hartzeko une bat hart dezagun.
Hemen ukitu duenaren sakontasuna benetan ulertu arte, hitzaldi hau behin eta berriro ikusi beharko dugu.
Eskerrik asko berriro denagatik.