اطلاعات عمومی درباره مقررات قانونی و قوانین AZK را می‌توانید در پایان ارائه بیابید.
اکنون می‌توانیم به نخستین سخنران مهمان خود از خارج از کشور بپردازیم.
مایلم به‌طور مختصر برخی اطلاعات زمینه‌ای را بازگو کنم.
در سال ۲۰۰۸، رسانه‌های مختلف سوئیسی عناوینی مانند «نظریه‌پردازان توطئه با گذرنامه‌های
بیومتریک مبارزه می‌کنند» را منتشر کردند. آن ما بودیم.
روزنامه تاگس‌آنزایگر در این باره گزارش داد.
روزنامهٔ سنت گالر تاگبلات نوشت: «چنین گروه‌هایی اغلب رفتاری غیرواقعی دارند و از پارانویا رنج می‌برند.»
SRF Rundschau افزود: «ساسک معتقد است که چیپ گذرنامه تنها گام اول است. دیر یا زود، این چیپ حتی زیر پوست کاشته خواهد شد.»
اکنون، ۱۷ سال بعد، پروفسور دکتر دنیل برودی از دانشگاه اوکیناوا در ژاپن، برنامه‌ها، شیوه‌ها و فرایندهایی را به ما معرفی
خواهد کرد که حتی در حال ترویج تحول کل انسان از یک موجود طبیعی و مستقل به شکلی مصنوعی و کنترل‌شده از زندگی هستند.
نه فقط یک تراشه زیر پوست. او همچنین ما را با سازوکارها، روش‌ها و راه‌هایی که انسان‌ها، تمام
وجود انسان، در ذات خود تغییر می‌کنند، آشنا می‌سازد.
او همچنین ما را در تاریکی نگه نخواهد داشت تا بدانیم چه نوع افرادی با کدام شرکت‌ها در اجرای این
چشم‌اندازها و طرح‌ها و فرایندهای هولناک دست‌اندرکار هستند.
مایلم از شما، پروفسور برودی، برای به اشتراک گذاشتن دانش ارزشمندتان با افراد آسیب‌دیده در بیست و یکمین AZK امروز تشکر کنم.
اما ابتدا، این زندگی‌نامهٔ کوتاه شماست.
پروفسور دنیل برودی، متولد ۱۹۶۴ در ایالات متحده آمریکا، دارای دکترای روان‌زبان‌شناسی
کاربردی است و به‌عنوان تحلیلگر تصویر تجربه دارد.
او در موضوعاتی از نظریهٔ ارتباطات و بلاغت تا نگارش زبان‌شناختی و دستور زبان بلاغی سخنرانی می‌کند.
پروفسور برودی رئیس دانشکده تحصیلات تکمیلی ارتباطات بین‌فرهنگی در دانشگاه مسیحی اوکیناوا در ژاپن بود.
او در حال حاضر استاد زبان‌شناسی کاربردی است.
تحقیقات او بر صداها، نمادها، نشانه‌ها، تصاویر و رنگ‌ها متمرکز است و نشان می‌دهد که چگونه این‌ها توسط مراکز قدرت
به‌عنوان ابزاری برای شکل‌دهی به دانش و تأثیرگذاری بر ادراک و احساسات مردم به‌کار گرفته می‌شوند.
او ویراستار مشترک «پروپاگاندا در کانون توجه»، ویراستار مشترک «مدل پروپاگاندا در امروز: فیلتر کردن ادراک و آگاهی» و
هم‌نویسندهٔ «اوکیناوا تحت اشغال، مک‌دونالدیزه‌سازی و مقاومت در برابر پروپاگاندا نئولیبرال» است.
گزیده‌ای از مقالات علمی او را می‌توان در ResearchGate، پایگاه‌دادهٔ جهانی برای پژوهشگران از تمامی حوزه‌های علمی، یافت.
پروفسور دنیل برودی پژوهشگر همکار گروه کاری تبلیغات و جنگ جهانی علیه تروریسم ناشی از ۱۱ سپتامبر است.
امروز پروفسور دکتر برودی درباره فراانسان‌گرایی و پساانسان‌گرایی سخنرانی خواهد کرد.
چه کسی برای این تلاش می‌کند و امروز ما از نظر توسعه در چه جایگاهی قرار داریم؟
۱۲۳۴۳۲۱ وای، خیلی ممنون از دعوت و استقبال گرم!
و سلام از ژاپن.
در کشور شما «صبح بخیر» را چگونه می‌گویید؟
ما می‌گوییم: اوهایو گوزایماسو! یوروسیکو اونگای شیماسو! و «یوروسیکو اونگای شیماسو» که به معنای «لطفاً مهربان باشید» است.
نمی‌دانم آیا معادلی در آلمانی وجود دارد یا نه، اما بله، از دعوت شما بسیار سپاسگزارم.
من امروز خودم را برای صحبت درباره فراانسان‌گرایی و پساانسان‌گرایی آماده کرده‌ام.
گاهی اوقات کمی فنی می‌شود، اما سعی کرده‌ام آن را برای مخاطبان گسترده جذاب کنم.
خب، اگر اجازه دهید با این تیتر شروع کنم. این تیتر واقعاً جالب است:
رحم مصنوعی به‌زودی می‌آید!
این بخشی از روایت زیست‌فناوری است که اکنون در سراسر جهان شنیده می‌شود. و سپس، البته، زیرعنوان:
آیا برای اثرات آن‌ها آماده‌ایم؟
خب، به نظر من این شبیه جنگ است.
شوک بیشتری برای همه – نمونه‌ای از یک نوع blitzkrieg بلاغی علیه روان ما.
به نظر من جسارت بی‌پروای این تیتر انسان‌ستیزانه، پرسش‌های بزرگ‌تری را مطرح می‌کند.
آیا این نوع پروژه‌های غیرانسانی بخشی از یک جنبش بزرگ‌تر فراانسان‌گرایی هستند؟
یا آیا حتی می‌توانیم بگوییم پساانسان‌گرایی؟
برای یافتن برخی پاسخ‌ها، باید به روایت‌های مرتبط دیگر مراجعه کنیم.
از زمانی که ماجرای ویروس کرونا علنی شد، گاهی از خودم پرسیده‌ام که ما واقعاً چه بینش‌های عمیقی درباره جهان به دست آورده‌ایم.
شاید دروغ و فریب اکنون به وفور اکسیژن یافت می‌شوند، حتی وقتی از ماسک پزشکی عبور کنند.
به‌عنوان بخشی از دفاع فکری که می‌خواهم به مخاطبانم منتقل کنم، می‌خواهم این سخنرانی را با قطعه حکمت عیسی آغاز کنم:
۱۲۳۴۳۲۱ «زیرا به سخنان خود برهان خواهی آورد و به سخنان خود محکوم خواهی شد.»
به‌عنوان یک زبان‌شناس، من معتقدم که کلمات مهم هستند.
آنها صرفاً صداهایی نیستند که از دهان ما خارج می‌شوند، بلکه مهم‌ترین نشانه‌های وضعیت قلب و ذهن ما هستند.
فکر می‌کنم وقتی با دقت بیشتری به برخی از صداهایی که از طرف کسانی که برنامه ترانس‌هیومانیستی را ترویج
می‌کنند می‌شنویم نگاه کنیم، این موضوع روشن می‌شود.
در پنج سال گذشته از افراد زیادی پرسیده‌ام که از نظر آن‌ها ترانس‌هیومانیسم به چه معناست. و
بیشتر مردم نمی‌دانند – حتی افراد بسیار تحصیل‌کرده.
برخی افراد آن را با تراجنسیتی بودن اشتباه می‌گیرند و بلافاصله شروع به صحبت درباره ضمایر ترجیحی می‌کنند.
و وقتی به فراانسان‌گرایی فکر می‌کنیم، می‌توانیم بگوییم که از یک سو قطعاً با تراجنسیتیسم مرتبط است.
حدود یک سال پیش مصاحبه‌ای را به یاد دارم که در آن نگهبان مشهور تشکیلات سیاسی، نیل دی‌گرس
تایسون ، در پادکست «TRIGGERnometry» حضور یافت.
بحث داغی با میزبان‌ها درگرفت.
من می‌گویم او بیشتر او را ترساند تا اینکه واقعاً مناظره کند.
و تایسون از مغالطه‌ای منطقی که به «استدلال مبتنی بر سنت» معروف است استفاده کرد تا از مشارکت مردان مبتلا به دیسفوریای
جنسیتی در ورزش‌های زنان و عادی‌سازی آن حمایت و ترویج کند.
او استدلال کرد که ما در یک مرحله گذار قرار داریم. ما باید بفهمیم.
خب، به نظر من این جمله بینش مهمی درباره تایسون و همکارانش دارد.
آن‌ها انحرافات منطق را با چنان بی‌تکلفی بیان می‌کنند که گویی ایدئولوگ‌های خوش‌پرداخت‌اند.
در طول تاریخ بشر، همواره دو جنسیت وجود داشته است.
۱۲۳۴۳۲۱ امروزه دسته‌بندی‌های مفهومی جدید خارج از نظام دوتایی مرد-زن از همه سو به‌طور فعال در حال خلق هستند.
مردان و زنان انسان، و همچنین نابغه‌های اوتیستیک، اکنون در یک پیوستار قرار گرفته‌اند .
صرف‌نظر از تفاوت‌های بنیادین‌شان، این دسته‌های زیستی باید در سطح سلولی هم‌راستا باشند.
و شاید ما تغییر به سوی پساانسان‌گرایی را متوجه نمی‌شویم، زیرا این بخشی از یک کارزار بزرگ‌تر برای تحریف واقعیت و حذف واژگان کلیدی
است که فرایندهای زیستی مهم مختص زنان و مردان را توصیف می‌کنند.
ما قبلاً در وب‌سایت خود، در مجموعهٔ چهار قسمتی‌مان دربارهٔ فراانسان‌گرایی، با عنوان «پروپاگاندا
در کانون توجه»، به تفصیل در این مورد نوشته‌ایم.
اگر مایلید آن را بخوانید، کافی است به propagandainfocus.com مراجعه کنید. ۱۲۳۴۳۲۱
من معتقدم که تعریف اصلی «جنس» در فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد به تلاش در زبان‌شناسی توصیفی برای ایجاد دسته‌بندی‌هایی جهت تقسیم‌بندی
انواع ضمایری اشاره دارد که نمایانگر دو جنسیت مذکر و مؤنث هستند.
فقط یک یادداشت کوتاه در حاشیه در مورد این:
هر جا که انگلیسی زبان مشترک باشد، به نظر می‌رسد امروزه کاملاً پذیرفتنی شده است که تلاش شود این دسته‌بندی‌های مفهومی
پایه‌ای ریشه‌کن شوند، به‌ویژه وقتی که حاوی ویژگی‌های نمونه‌ای از آنچه زنان و مردان هستند و آنچه معمولاً انجام می‌دهند، باشند.
البته، برخی زبان‌ها مانند فرانسوی و اسپانیایی، اسامی جنسیت‌دار دارند.
اگر درست به یاد داشته باشم، «knife» اسم مذکر است.
چاقو اسم مذکر است و چنگال اسم مؤنث است.
بله، فکر می‌کنم درست به یاد دارم.
۱۲۳۴۳۲۱ شاید جان مانی در دههٔ ۱۹۶۰ نخستین کسی بود که کوشید مفاهیم جنسیت را از زبان‌شناسی جدا کند و آن‌ها را
به مفاهیم نوظهور نقش جنسیتی و هویت جنسیتی پیوند دهد.
به نظر نمی‌رسد تغییر جامعه برای پذیرش این مفاهیم جدید به‌ویژه دشوار باشد.
البته، چندین دهه طول کشید، اما امروز ما آماده‌ایم.
شاید در دههٔ ۱۹۶۰ بود، شاید این همان نقطهٔ تاریخی بود که سردرگمی فزاینده دربارهٔ زبان و شخصیت
و هویت فردی، جنسیت و نقش‌های اجتماعی آغاز شد.
به نظر می‌رسد منطقی باشد. اگر بخواهید فرهنگ انسانی و مفاهیم سالم خود، خانواده، تولیدمثل انسان، جامعهٔ انسانی،
اجتماع، جامعه و ملت را نابود کنید، باید از نابودی زبان و جدا کردن معانی مشترک از واقعیت‌های تجربی آغاز کنید.
برای مختل کردن زبان و تفکر منطقی، به کارزارهای تبلیغاتی گسترده و پایدار نیاز است.
از این رو، ما در نابودی خود مشارکت خواهیم کرد.
کاهش ارزش زبان می‌تواند همه چیز را وارونه کند.
به همین دلیل، به نظر من برخی افراد معتقدند که مردان می‌توانند قاعدگی کنند و بچه‌دار شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ در کتاب اول پیدایش بینشی عمیق و در عین حال ساده وجود دارد که اغلب نادیده گرفته یا مسخره
می‌شود و انسان را به عنوان صورت خدا تعریف می‌کند.
در آن آمده است که مردان و زنان هر دو به صورت خدا بر روی زمین آفریده شده‌اند.
اگر این دسته‌بندی‌ها را پاک کنیم، درک خود را از اینکه چگونه خدا از طریق ما انسان‌ها
به‌عنوان حاملان تصویرش عمل می‌کند، مبهم می‌سازیم.
شاید به یاد داشته باشید پرونده اخیر را که در آن یک نامزد خاص برای دیوان عالی ایالات متحده که توسط جو بایدن معرفی شده بود،
در جریان یک جلسه استماع نتوانست یا نخواست تعریف کند که زن چیست.
و از آنجا که دسته‌بندی مفهومی بنیادین زن بودن تضعیف شده بود، مردان آسان‌تر توانستند فضاهای
عمومی‌ای را که برای زنان اختصاص یافته بود، اشغال کنند.
این تجلی مادی مفاهیم اساساً تحریف‌شده است.
به نظر من در طول این جلسات استماع، همه ما شاهد منطق معیوب استدلال جان مانی بودیم.
نظریه‌پرداز ارتباطات هربرت شیلر این فرایند را به‌تفصیل شرح داد و آن را «کنترل تعریف» نامید.
یک روش مفید برای کنترل مردم، موجوداتی غیرقابل‌پیش‌بینی که ما هستیم، کنترل تعاریف واژگان و مفاهیم کلیدی است.
وقتی کسانی که در رأس نظم اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و کلیسایی قرار دارند، تعاریف را کنترل کرده و می‌توانند از طریق کدهای
زبانی، اجبار و هنجارهای جدید زبانی معانی را تحمیل کنند، اعمال کنترل بیشتر بر اندیشه، گفتار و رفتار آسان می‌شود.
احتمالاً با آن موافق خواهید بود.
ایده‌های اورول درباره نیوسپیک را در نظر بگیرید:
جنگ صلح است، آزادی بردگی است، جهل حقیقت است.
کمی بعد به موضوع «جنگ صلح است» بازخواهم گشت.
پس سؤال این است که چگونه می‌توانیم به این دست یابیم، شیلر کنجکاو بود.
چگونه افرادی که در رأس این نظم، این هرم قرار دارند، موفق می‌شوند چنین کنترلی را اعمال کنند؟
این امر از طریق دسترسی منظم و آسان به آنچه او آن را زیرساخت اطلاعاتی نامید، محقق می‌شود.
از آنجا که آن‌ها اطلاعات را در اختیار دارند، می‌توانند به‌راحتی از طریق دسترسی ساده بر معنای یک واژه کلیدی، یک عنوان یا یک تعریف
تأثیر بگذارند و ما، مردم مصرف‌کننده، همه چیز را جذب می‌کنیم.
آنچه مرا شگفت‌زده می‌کند، توصیفی است که پولس رسول از این نیروی فوق‌العاده تأثیرگذار در جهان ارائه می‌دهد: «سرور قدرت هوا» .
چه نام عجیبی برای یک مرکز قدرت!
این موضوع هزاران سال پیش، پیش از آنکه فضای هوایی کنترل و تجاری‌سازی شود و به مهم‌ترین ابزار
ارتباطات جمعی امروزی تبدیل گردد، درک شده بود.
البته، همه به امواج پخش دسترسی ندارند.
اما اگر آن را داشته باشید و چیزی بگویید که با واقعیت سیاسی رسمی در تضاد باشد، سانسور خواهید
شد یا بدتر از آن، از چرخه توزیع حذف خواهید شد.
میلیون‌ها کیلومتر کابل فیبر نوری، آنتن‌های ماهواره و ماهواره‌ها، تمام برندهای بزرگ شرکتی و شبکه‌های پخش، و ابزارهایی برای شکل‌دادن
به روایت‌ها، محدود کردن مباحث و تثبیت آن‌ها در ذهن عمومی. چه باید فکر کرد، چگونه باید فکر کرد، و چه باید گفت یا نگفت.
این قدرت، این توانایی شکل‌دهی به بنیادی‌ترین سطح آگاهی، در واقع در دستان تنها معدودی است.
به نظر من، این منبع جهل دربارهٔ فراانسان‌گرایی است.
به‌عنوان موجوداتی اجتماعی، ما به‌طور طبیعی جذب نظام‌های قدرت و اقتدار می‌شویم، بنابراین در این عصر ارتباطات جمعی، به‌طور طبیعی
به رسانه‌ها و چهره‌های رسانه‌ای روی می‌آوریم که وظیفه‌شان پر کردن ذهن ما از داستان‌هایی است که به‌عنوان بزرگسالان مشتاق آن هستیم.
جالب این‌که معلوم شد نخستین شبکه‌های ارتباطی در رحم شکل گرفتند، زمانی که ما رشد کردیم و شروع به درک صدای مادرمان کردیم.
تحقیقات روان‌شناسی رشد نشان می‌دهد که نواحی زبان مغز که مسئول شنوایی هستند، از ماه هفتم بارداری شروع به رشد می‌کنند.
وقتی شبکه اجتماعی از رابطه مادر و کودک فراتر رفته و به خانواده و سپس به جامعه و ملت گسترش
می‌یابد، در بلند کردن صدای خود رهایی روانی را می‌یابیم.
وقتی خود را از مادرانمان جدا می‌کنیم و به سراغ داستان‌گویان دیگری می‌رویم که ممکن است ارزش‌ها
یا پیش‌داوری‌هایمان را تأیید یا به چالش بکشند.
من صرفاً سعی می‌کنم برای لحظه‌ای تصور کنم که طرح ترانس‌هیومنیست‌ها به ثمر بنشیند و مادران انسانی
از چرخه تولیدمثل حذف شوند، به‌طوری‌که نوزادان مصنوعی در رحم‌های مصنوعی جوجه‌کشی و پرورش یابند.
این شوخی نیست؛ کاملاً مسخره به نظر می‌رسد، اما قابل پیش‌بینی است.
آنها واقعاً قصد دارند میل و توانایی مردم برای تولیدمثل را از بین ببرند.
این همچنین می‌تواند دلیل بهره‌برداری روزافزون از مسئله جنسیتی ساختگی باشد.
برای درگیر کردن زنان، زنان واقعی زادهٔ مادران انسانی، در نقشهٔ فراانسانی برای تحقیر قدرت‌های طبیعی
باروری‌شان، کمپین‌های شدید تحریف واقعیت ضروری است.
به نظر شما نوزادانی که توسط دولت پرورش داده می‌شوند، در رحم مصنوعی مورد تأیید دولت، در معرض چه کدهای زبانی قرار خواهند گرفت؟
اکنون در نظر بگیرید که چگونه زنان در طول ده سال گذشته تحت فشار و شرطی‌سازی قرار گرفته‌اند تا واژه‌های جدیدی را
برای اعمالی که به‌طور سنتی با زنان مرتبط بوده‌اند بپذیرند.
من فکر نمی‌کنم ما عموماً از نظر ذهنی آماده باشیم تا این ایده‌های کاملاً دیوانه‌وار را که توسط مراکز قدرت در رابطه با برنامه‌های
ترانس‌هیومانیستی و پسا‌هیومانیستی ترویج می‌شوند، بپذیریم.
برای القای این تصور راسخ و متزلزل‌ناپذیر که فرایندهای زیستی، عصبی و فکری انسان ذاتاً معیوب‌اند و به‌شدت نیازمند
مداخله دولت و بازطراحی از طریق بهبودهای فناورانه معمول هستند، نیاز به شرط‌پذیری فرهنگی گسترده‌ای است.
کسانی که این طرح‌ها را پیش می‌برند، دنیایی می‌خواهند که جمعیت آن را افرادی تشکیل دهند که به‌طور دائم واکسن
تزریق و تقویت شده‌اند و مغزهایشان تحت ارتقاءهای آزمایشی قرار گرفته و کاملاً انعطاف‌پذیر شده است.
نوع ارتقایی که من به آن اشاره می‌کنم در واقع صرفاً کدی است برای آرزوی ناگفته برای زندگی ابدی.
همان‌طور که در مونوگراف پروتئوس، که در مصاحبه‌ای پیشین با Kla.tv درباره‌اش صحبت کردم، توضیح داده شده است، کسانی
که از این رژیم اطاعت می‌کنند از نظر فنی ارتقا می‌یابند اما همچنان تحت کنترل باقی می‌مانند.
این تا حدی بهبود خواهد یافت، اما کنترل‌شده خواهد بود.
و اینجاست که بازاریابی هوشمند و قدرت پخش تصویر وارد عمل می‌شوند.
شاید این‌ها دلایل اصلی باشند که چرا فراانسان‌گرایی و گذار به آینده‌ای پساانسانی در آگاهی جمعی عموم مردم واقعاً درک نمی‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ اکنون کمی اطلاعات پس‌زمینه.
وقتی به‌عنوان تحلیلگر تصویر در ارتش کار می‌کردم، اغلب نگران کیفیت تصاویر و بهترین روش تفسیر محتوای آن‌ها بودیم.
بدین ترتیب، تاکتیک‌های دشمن برای ما هرچه بیشتر روشن شد.
و گاهی دشمن از استتار خود چنان مؤثر استفاده می‌کرد که برای ما تحلیل آنچه می‌دیدیم و استنتاج نتایج معنادار بسیار دشوار می‌شد.
به عبارت دیگر: فریب، استتار و پوشش اجزای اساسی روش‌هایی هستند که دشمن برای فریب و گمراه کردن به‌کار می‌برد.
و خوشبختانه برای ما، تحلیل هرگز در خلأ انجام نمی‌شود.
ما همچنین می‌توانیم با در نظر گرفتن کارت‌های در دسترس‌مان، بر درک تصویر و تصاویر تمرکز کنیم تا دریابیم
دشمن چگونه قادر است فریب‌های گوناگونی را ابداع کند.
و این تمرکز تنها یکی از جنبه‌های تصویر پیچیده‌ای است که در زمان جنگ تفسیر می‌کنیم.
در گذشته ما نقشه‌های واقعاً خوبی داشتیم، به معنای واقعی کلمه نمایش‌های کارتوگرافیک خوبی از زمین.
اما امروز ما نیز کارت‌های بسیار خوبی در دست داریم، هرچند به شکل گزارش‌های رسمی دولت، دستورالعمل‌های منتشرشده،
سخنرانی‌های عمومی، مقالات علمی و سایر اخبار که چیزهای زیادی درباره تحول فراانسانی به سوی جهانی پساانسانی فاش می‌کنند.
هر کسی که بخواهد بفهمد چه کسانی ترانس‌هیومانیسم را به پیش می‌رانند، می‌تواند به‌راحتی کارت‌هایی را که اینجا
ذکر کرده‌ام بررسی کند تا تحلیل جامع خود را انجام دهد.
همان‌طور که همه بی‌شک می‌دانند، بسیاری از دانشمندان و پزشکان بی‌باک عصر کنونی را جنگ جهانی توصیف می‌کنند،
در آن سلاح‌های مرگبار عملاً غیرقابل شناسایی شده‌اند.
به همین دلیل باید هر کاری که می‌توانیم انجام دهیم تا این سلاح‌ها را کشف و افشا کنیم.
سؤال این است: چرا ابزارهای این تغییر پارادایم تا حد زیادی پنهان مانده‌اند؟
به نظر من یکی از دلایل این است که رسانه‌های شرکتی مشتاقند آن‌ها و آسیبی را که ایجاد می‌کنند، پنهان کنند.
امروز ما آن‌ها را «رسانه‌های کهن» می‌نامیم زیرا فروپاشی‌شان قریب‌الوقوع است و میراثشان بی‌توجهی عمدی به رفاه انسان است.
مشکل دیگر این است که اطلاعات زیادی وجود دارد.
از آنجا که ما به‌طور مداوم در معرض اشباع حسی قرار داریم، هزینهٔ انرژی تمرکز و طبقه‌بندی امور در
چشم‌اندازها و دسته‌بندی‌های ذهنی مناسب بسیار بالا است.
تصاویر ارائه‌شده در رسانه‌ها، برای مثال، تنها بخش کوچکی از تصویری واقعاً پیچیده از آموزش جنسی را نشان می‌دهند.
اگر بخواهیم مسئله‌ای پیچیده مانند فراانسان‌گرایی را درک کنیم، باید از منابع متعدد و حوزه‌های مختلف دانش بهره ببریم.
احتمالاً موافق خواهید بود.
برای مثال پیام‌های بصری ارائه‌شده به عموم را در سال ۲۰۱۵ در نظر بگیرید، زمانی که کلاوس شواب در یک برنامه گفت‌وگوی
تلویزیونی به میزبانی چارلی روز درباره ویژگی‌های اصلی متمایزکننده انقلاب صنعتی چهارم در شرف وقوع صحبت کرد.
من فکر می‌کنم اصطلاحی که برای این انقلاب به‌اصطلاح به‌کار رفته، صرفاً یک واژه رمز هوشمندانه دیگر برای فراانسان‌گرایی است.
با این حال، این در نوعی ظرافت فوق‌عقلانی بسته‌بندی شده است که تعریف مفاهیم آن بر اساس آنچه معمولاً با پیشرفت
طبیعی بشر از طریق توسعه فناوری مرتبط می‌دانیم، شکل می‌گیرد.
۱۲۳۴۳۲۱ این خیلی مثبت به نظر می‌رسد.
پس چرا از این نوع زبان رمزگذاری‌شده استفاده کنیم؟
باید به ۲۰۰ سال پیش بازگردیم، زمانی که موتور بخار نتیجه طبیعی نوآوری بشر بود و به‌طور بنیادین شیوه کار ما را تغییر داد.
پس باید از نظر ذهنی آماده باشیم تا همه ابزارها و تکنیک‌های جدیدی را که اکنون وارد بازار می‌شوند و
در بدن، مغز و جریان خون ما رخنه می‌کنند، بپذیریم.
همچنین نمایش‌های بصری در برنامه چارلی روز را نیز در نظر بگیرید.
پس‌زمینهٔ تیره سادگی و رمز و راز و همچنین ظرافت خاصی را القا می‌کند.
دو gentleman در گفتگویی ظاهراً معقول درباره یک تغییر پارادایمی جهان‌تکان‌دهنده در جامعه و اقتصاد مشارکت می‌کنند.
چارلی رز از شواب سؤال می‌کند تا او را وادار کند درباره این انقلاب و ویژگی‌های منحصر به فرد آن صحبت کند.
و شواب با مقایسه آن با انقلاب صنعتی در حدود سال ۱۸۰۰ آغاز می‌کند.
شواب می‌گوید که انقلاب جدید آنچه را انجام می‌دهید تغییر نمی‌دهد، بلکه شما را تغییر می‌دهد.
مهندسی ژنتیک را در نظر بگیرید: این شما هستید که در حال تغییرید.
این مانترا در طول سال‌ها در قالب‌های بلاغی مختلف توسط او و دیگران تکرار شده است.
در مصاحبه با شواب، ذهن ما چنان از دیدن این گفت‌وگوی کاملاً طبیعی میان دو مرد آرام می‌شود که به‌سختی به ذهن‌مان می‌رسد
نیرویی مرموز، معروف به انقلاب، فناوری‌هایی را وارد بدن‌مان می‌کند که ما را در سطح سلولی دگرگون خواهند ساخت.
به یاد داشته باش! او می‌گوید که انقلاب تو را تغییر می‌دهد.
توانایی شما برای اقدام، حاکمیت شما به‌عنوان یک انسان برخوردار از حقوق غیرقابل‌تصرف و الهی، عملاً با اظهارات شواب محو می‌شود.
علاوه بر این، جنبه‌های بصری این گفتگوی ظاهراً عادی، پیام‌های شنیداری را گیج می‌کند.
۱۲۳۴۳۲۱ فناوری‌ها برای تغییر چیزی به بنیادین و منحصربه‌فردی مانند ساختار ژنتیکی ما به‌کار گرفته می‌شوند.
فرمول‌بندی دستوری شواب نمونه‌ای کامل است از اینکه چگونه می‌توان از زبان برای طبیعی جلوه دادن تحمیل‌های عمیق سیاسی
و فناورانه، مانند نیروهای طبیعت همچون باد، استفاده کرد.
با قرار دادن «چهارمین انقلاب صنعتی» به‌عنوان فاعل دستوری که ما را «تغییر می‌دهد»، او کاملاً نادیده می‌گیرد که چه کسی تغییرات را
پیش می‌برد، کدام نهادها آن‌ها را اجرا می‌کنند، به منافع چه کسانی خدمت می‌کنند و چه تصمیماتی توسط بازیگران خاصی اتخاذ می‌شود.
۱۲۳۴۳۲۱ می‌بینید، ما عمیقاً در حال تحلیل دستور زبان جمله هستیم تا بفهمیم کسانی که انقلاب را رهبری می‌کنند، سلول‌های
خونی ما، رگ‌های ما و مسیرهای عصبی ما را به‌عنوان مکان‌های باز و به‌راحتی در دسترس برای توسعه فناوری می‌بینند.
در توصیف شوابز، این انقلاب به‌اصطلاح به‌عنوان نیرویی خودگردان به تصویر کشیده می‌شود که بر ما، انسان‌های منفعل، اثر می‌گذارد.
اما در واقع، اوضاع متفاوت است.
من فکر می‌کنم این یک برنامه هماهنگ برای اجرای فناوری است که توسط شرکت‌های قابل شناسایی،
دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی اجرا می‌شود.
به نظرم این شخصیت‌پردازی صادقانه‌تر است.
ما فناوری‌هایی را تأمین مالی و پیاده‌سازی می‌کنیم که به‌طور بنیادین رفتار انسان، شناخت، عملکردهای عصبی، روابط
اجتماعی، حقوق حریم خصوصی و حتی خرید و فروش را تغییر خواهند داد.
این توصیف دقیق‌تر بلافاصله سؤالاتی را مطرح می‌کند:
در مورد رضایت آگاهانه چه؟
آیا از منظر دموکراتیک اصلاً این امر مطلوب است؟ و چه گزینه‌هایی برای مقاومت، چه مادی و چه فکری، در دسترس هستند؟
داگلاس لومیس این فرایند را در کتاب خود در سال ۱۹۹۶ با عنوان «دموکراسی رادیکال» به تفصیل مورد بحث قرار می‌دهد.
او خوانندگان را با تحولات ضددموکراتیک آشنا می‌کند که آن‌ها را به عنوان تحولی توصیف می‌کند که به نام امنیت ملی نابودی می‌آفرینند.
امروز ممکن است درباره مبارزه با تروریسم، یا با افزایش جمعیت، یا با دی‌اکسید کربن، یا برخی انتزاع‌های مُد روز
دیگر صحبت کنیم که نخبگان به‌طور متقلبانه آن‌ها را به‌عنوان هدفی برای حفاظت یا مبارزه برجسته می‌کنند.
و در این ایدئولوژی توسعه، به گفته لومیس، قدرت استعاره در توانایی آن برای ایجاد این تصور نهفته است که پروژه‌هایی که در چارچوب
این ایدئولوژی اجرا می‌شوند، طبیعی و اجتناب‌ناپذیرند و آینده صحیح و از پیش تعیین‌شدهٔ موضوع هدف توسعه را به ارمغان خواهند آورد.
این موضوع وقتی در نظر گرفته شود که به شتاب دیوانه‌واری که تخریب به نام یک دستورکار توسعه‌ای، یک سیاست یا یک طرح، یا شاید یک
سرمایه‌گذاری یا یک تمرین بازی جنگی انجام می‌شود، بسیار عمیق است.
وقتی قدرتمندان نسبتاً قدرتمند انسانیت را به‌عنوان موجوداتی زائد و بی‌فایده که باید از دسترسی به، مثلاً غذا، پروتئین حیوانی ضروری و
تأمین‌کنندهٔ حیات محروم شوند، توجیه کردند؛ کسانی که دی‌اکسید کربن مضر منتشر می‌کنند، چه
برسد به ضرورت مطلق آن برای زندگی روی زمین.
یا آن‌ها را به‌عنوان اعضای یک گله عظیم و ناپاک از حیوانات بارکش می‌بینند که باید شمارش، علامت‌گذاری و کنترل شوند.
کسانی که در توصیف شواب از انقلاب صنعتی چهارم با نام ذکر نشده‌اند، عملاً به عضویت و پرستش
فرقه‌ی جهانی فراانسان‌گرایی اعتراف می‌کنند.
تاکتیک بلاغی معمول به کار گرفته شده توسط شواب، نقش بازیگری را که ترجیح می‌دهد پنهان بماند، پنهان می‌سازد.
در تحلیل گفتمان انتقادی، به این تکنیک نام‌انگاری گفته می‌شود.
این یک حرکت بلاغی است که تأثیر ایدئولوژیک شگفت‌انگیزی دارد.
او آنچه در اصل یک پروژه سیاسی است، یعنی دگرگونی جامعهٔ بشری از طریق فناوری، را به‌گونه‌ای جلوه
می‌دهد که گویی نیرویی تاریخی و اجتناب‌ناپذیر است.
و بار دیگر: این فقط یک کد است که بیان می‌کند: «مقاومت بی‌فایده است».
نمی‌توان در برابر انقلابی که کاملاً طبیعی در حال وقوع است مقاومت کرد.
این از نظر من پیش‌تر درباره لومیس و گرایش ضددموکراتیک را تأیید می‌کند.
زبان شواب هرگونه امکانی را که مردم به‌طور جمعی تصمیم بگیرند اصلاً نمی‌خواهند توسط این فناوری‌ها تغییر کنند، منتفی می‌سازد.
ساختار دستوری خود به مثابه نوعی اجبار ملایم عمل می‌کند.
دلیل دیگر این است که این فناوری‌ها به‌عنوان راه‌حل‌های ضروری و غیرقابل‌گذشت برای خیر عمومی ارائه می‌شوند.
آنها ادعا می‌کنند که مشکلات اجتماعی را حل می‌کنند که تکنوکرات‌ها همیشه روی آن‌ها کار کرده‌اند.
پس چه کسی پشت این ابتکار جهانی است؟
اگر از آشکارترین و برجسته‌ترین مرکز قدرت جهانی، یعنی نظام بانکداری مرکزی فراملی، چشم‌پوشی کنیم، در میان نهادهای دولتی
متعدد، سازمان‌های غیردولتی و غول‌های شرکتی که در سراسر جهان با هم همکاری می‌کنند، بازیگران برجسته برای اکثر مردم شناخته شده‌اند.
در پژوهش خود اشاره کرده‌ایم که در حال حاضر باید تمرکز بر مجتمع نظامی–صنعتی، دارپا و ناسا باقی بماند.
اگر تقاضای ناسا برای سایبورگ‌ها را، که ظاهراً برای کاوش فضایی است، در نظر بگیریم، این به‌وضوح نقطهٔ شروع منطقی برای
هر مطالعه‌ای دربارۀ پارادایم نوظهور فراانسانی‌گرایی است.
ما طرح‌ها و فرایندهای تبدیل انسان‌ها از موجوداتی طبیعی و مستقل به شکلی مصنوعی‌تر و کنترل‌شده‌تر از زندگی را بررسی کرده‌ایم.
به نظر من، چنین تحقیقی نسبتاً ساده است اگر در نظر بگیریم که چگونه ارتباطات و طراحی ساختارها و معماری‌های مادی،
اندیشهٔ قدرتمندان را که در پی بازآرایی جهان و بدن‌های انسانی ساکن آن هستند، بازتاب می‌دهد.
اکنون توجه کنید که جنبه‌های فنی فراانسان‌گرایی چگونه به عموم معرفی و ترویج می‌شوند.
۱۲۳۴۳۲۱ «در این پروژه، ما مفاهیم اینترنت اشیاء زیست‌نانویی، یا به‌اختصار IoBNT را توسعه داده و بررسی خواهیم کرد.»
حوزه‌های کاربرد شامل پزشکی شخصی‌سازی‌شده و کاربردهای صنعتی در مقیاس میکرو است.
IoBNT به‌گونه‌ای طراحی شده است که امکان نظارت و تحریک عفونت‌ها را از طریق یک پلتفرم ارتباطی میان
نانوساختارها در بدن انسان و دروازه‌های خارجی فراهم کند.
به این ترتیب، IoBNT از انتقال داده‌ها و اطلاعات کنترلی بین نانوساختارها و رایانه‌های خارجی پشتیبانی خواهد کرد.
اگر با دقت به این فکر کنیم که چرا دنیای اجتماعی این‌گونه است، می‌توانیم دریابیم که این یک آزمایش است.
مهندسان بزرگ جامعه و اقتصاد پیشاپیش با کنترل چارچوب ذهنی‌ای که در آن فکر می‌کنیم، صحبت می‌کنیم و از نظر
اجتماعی و اقتصادی تعامل داریم، درجهٔ بالایی از کنترل بر ما، سوژه‌های آزمایشی، به‌دست آورده‌اند.
همچنین به سیستم‌های بزرگ رسانه‌ای فکر کنید که ارزش‌ها و نگرش‌های «درست» و ایده‌ها و
ایدئولوژی‌های پذیرفته‌شده را در ما القا می‌کنند.
ما قطعاً سوژه‌های آزمایشی در یک آزمایش هستیم.
برخی از ما به‌طور مبهم از این موضوع آگاهیم. دیگران کاملاً درگیر نیستند.
ما در اظهارات تکنوکرات‌ها سرنخ‌های زیادی پیدا می‌کنیم.
بیایید این تعریف را از «منشور ترنس‌هیومنیسم» که توسط ناسا بازنشر شده است، بگیریم:
جهان‌بینی‌ای که برای کیفیتی از زندگی می‌کوشد که پیشرفت پایدار، خودتغییری، خوش‌بینی عملی، راه‌حل‌های
آینده‌نگر و تفکر انتقادی را به ارمغان می‌آورد؛ فراانسان.
ترانس‌هیومن یک موجود زیست‌فنی است؛ دگرگونی‌ای در گونهٔ انسان که با فناوری تکامل می‌یابد.
این دیدگاه تحول را در قالب خوش‌بینانه مطرح می‌کند، بدون آنکه هیچ نشانه‌ای از اینکه چه کسی این تحول را تأمین مالی
می‌کند یا چه کسی موجودات زیست‌فناوری را توسعه می‌دهد، ارائه دهد.
او ریشه‌های ایدئولوژیک خود را به رسمیت می‌شناسد. باز هم نام‌انگاری بیشتر.
مانند انسان‌ها، جهان‌بینی‌ها در پی چیزی هستند؛ برای کیفیت معینی از زندگی.
او تمام مسئولیت را به یک انتزاع واگذار می‌کند؛ مانند انتخاب طبیعی یا مکانیزم کور دیگری
از شانس که قدرت خلاقانه‌ی شگفت‌انگیزی دارد.
برای کسانی که جرأت می‌کنند متفاوت بیندیشند، همیشه سگ‌های گله هستند تا گله را منظم، مطیع و در مسیر درست نگه دارند.
ایلان ماسک هشدار داده است که برای اینکه شبیه میمون‌ها نشویم، باید با ماشین‌ها ادغام شویم.
و میشل زاپا، استراتژیست آینده بنیاد راکفلر و وزارت آموزش و پرورش چین، در سال ۲۰۱۳ به‌طور مشابه استدلال کرد که بشریت چاره‌ای جز
کشانده شدن با فریاد و مقاومت تا آستانه آینده‌ای از درمان ژنی، اندام‌های مصنوعی، خون و
رگ‌های خونی سنتتیک و داروهای زیست‌الקטronیک ندارد.
پس وقتی شاهد تحولی مانند آنچه شواب، ماسک، گیتس، هاراری و دیگر تکنوکرات‌ها و گوروهای بزرگ توصیف کرده‌اند
هستیم، فکر می‌کنم طبیعی است که بپرسیم: اکنون در کجا هستیم؟
تمام این به‌اصطلاح ارتقاهایی که تاکنون درباره‌شان بحث کرده‌ام، این سؤال را مطرح می‌کنند که انسان بودن واقعاً به چه معناست.
اگر، برای مثال، DNA کد زندگی باشد، دستکاری‌شدن کد ژنتیکی برای زندگی انسان چه معنایی دارد؟
که دولت‌ها تحقیق و توسعه فناوری‌هایی را برای انجام این نوع کارها تأمین مالی می‌کنند؟
این از کمپین تبلیغاتی مدرنا است، زمانی که معرفی فناوری mRNA اعلام شد...
۱۲۳۴۳۲۱ خب، این واقعاً شگفت‌انگیز است. آیا ما واقعاً در آستانهٔ یک دنیای پساانسانی ایستاده‌ایم؟
اگر چنین است، «پساشخصی» در واقع چه معنایی دارد؟ آیا نظری است؟ عملی؟
دهه‌هاست که یک پساانسان‌گرایی فلسفی وجود دارد که در نوشته‌های همه نظریه‌پردازان بزرگ فرهنگی یافت می‌شود؛
کسانی که انسان‌گرایی را، آن‌گونه که در دوران روشنگری فهمیده می‌شد، به پایان رسیده می‌دانند.
۱۲۳۴۳۲۱ پساانسان‌گرایی اکنون در معنای پساانسان‌گرایی فناورانه نیز درک می‌شود.
حوزه‌ای که برایم جالب است و در تلاش‌ها برای تغییر ترکیب و رفتار اجتماعی، روانی یا جسمی
انسان‌ها از طریق بهبودهای فناورانه منعکس می‌شود:
در مهندسی ژنتیک یا ارتقای عصب-سایبرنتیکی.
چگونه می‌دانیم که این‌گونه است؟
برای مثال، در سال ۲۰۱۵ شرکت فایزر شراکت خود را با دانشگاه بار-ایلان برای درک بهتر
نانوربات‌های DNA در زمینهٔ انتقال دارو اعلام کرد.
بیانیه مطبوعاتی صراحتاً بیان می‌کند که «این گام راهبردی نانوربات‌ها را از داستان‌های
علمی‌تخیلی به یک راه‌حل کاربردی تبدیل خواهد کرد».
اشارات به ربات‌هایی که در سطح سلولی فعالیت می‌کنند، ممکن است نشان دهد که زیست‌شناسی سنتی در حال فروپاشی یا جایگزینی است.
ممکن است به این معنا باشد که زیست‌شناسی مصنوعی با زیست‌شناسی طبیعی ادغام می‌شود و اشکال جدیدی
از پژوهش و توسعه و هستی انسان را به پیش می‌کشد.
در نشریه‌ای در سال ۲۰۱۵ با عنوان «اینترنت اشیاء زیستی-نانویی»، ایان آکیلیدیز ، پیشگام IoBNT، و همکارانش درباره این تحول پارادایمی
که در فناوری ارتباطات و شبکه‌ها در حال وقوع است می‌نویسند.
آنها می‌گویند: «در سطح فناوری نانو، امکان ساخت اشیاء بر پایهٔ کنترل، استفادهٔ مجدد،
اصلاح و مهندسی مجدد سلول‌های زیستی وجود دارد.»
این شبکهٔ جدید که مبتنی بر سلول‌ها و موجودات زنده است، پایه‌ای برای بسیاری از کاربردهای نوین در بخش‌های نظامی، بهداشت و درمان و
امنیت فراهم می‌کند، جایی که نانواشی‌ها می‌توانند به‌راحتی پنهان، کاشته و در سراسر محیط پخش شوند و به‌صورت
مشارکتی به انجام تشخیص، کنترل، پردازش و شبکه‌سازی بپردازند.
۱۲۳۴۳۲۱ در نوامبر ۲۰۱۹، آنتونی فاوچی درباره کاربردهای این فناوری جدید در مراقبت‌های بهداشتی، این نانوتکنولوژی معروف به
«نانوذرات خودمونتاژشونده»، «واکسن‌های همگانی آنفولانزا به عنوان روشی نوین برای برانگیختن پاسخ ایمنی» صحبت کرد.
آن در نوامبر ۲۰۱۹ بود.
شش روز بعد، نخستین گزارش از یک سویهٔ جدید و مرموز آنفولانزا از ووهان، چین منتشر شد.
رابطه چیست؟
چند سال بعد، در سال ۲۰۲۳، در یک سخنرانی توسط آکیولدز، این موضوع با تمرکز بیشتری مطرح می‌شود.
او اشاره می‌کند که: «ماشین‌های زیستی نانومتری پشت IoBNT به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که به داخل بدن تزریق شوند.»
و این با این واکسن‌های کووید خیلی خوب کار می‌کند. ۱۲۳۴۳۲۱ در آن جهت در حرکت است.
این mRNAها چیزی جز ماشین‌های کوچک در مقیاس نانومتری نیستند. آن‌ها برنامه‌ریزی شده و تزریق می‌شوند.
ما به‌طور گسترده دربارهٔ همهٔ این کاربردهای آشکار نوشته‌ایم، اما جذاب‌ترین نکته، میزان انکاری
است که پیرامون تحول پارادایمی پیش‌رو وجود دارد.
پژوهش و توسعه دهه‌هاست که ادامه دارد.
پژوهشگران به ندرت یک سامانهٔ فیزیکی را به شکل اصلی‌اش تحلیل می‌کنند.
در عوض، آن‌ها مدلی می‌سازند که رفتار مورد انتظارشان را در سیستم تخمین می‌زند.
و با تحلیل رفتار مدل، آنها امیدوارند بتوانند رفتار سیستم واقعی را پیش‌بینی کنند.
می‌بینید، ما مدل‌ها را می‌سازیم زیرا سیستم‌های پویا طبیعی معمولاً آن‌قدر پیچیده هستند که نمی‌توانند
به‌عنوان بستری برای تحلیل‌های عملی و دقیق به کار روند.
تمام سخنان گمراه‌کننده در محافل علمی دربارهٔ بدن انسان به‌عنوان یک ماشین، مغز به‌عنوان یک کامپیوتر، دی‌ان‌ای به‌عنوان نرم‌افزار و
واکسن‌ها به‌عنوان به‌روزرسانی‌های نرم‌افزار، بازتاب‌دهندهٔ مدل‌سازی مفهومی معیوب انسان‌ها
به‌عنوان مکانی مناسب برای آزمایش و ارتقا است.
تفکر تقلیل‌گرا و مکانیکی که در ذهن تکنوکرات‌های ترانس‌هیومنیست حکم‌فرماست، اکنون اثبات شده که اساساً معیوب است.
با توجه به پنهان‌سازی گستردهٔ جهانی صدمات و مرگ‌ومیر ناشی از استفادهٔ آزمایشی از داروها در پنج سال گذشته، برایم
سؤال است که آیا سیستم پیچیده و پویایی که آن را بدن انسان، مغز و جریان خون می‌نامیم، اکنون در حال فروپاشی است؟
آیا همهٔ مدل‌های ترانس‌هیومانیستی برای یک آیندهٔ واقعاً پساانسانی از پیش فروپاشیده‌اند؟
نمی‌توانم تصور کنم چگونه حقیقت این جنگ تکنوکراتی علیه بشریت می‌تواند مدت طولانی‌تری پنهان بماند.
همان‌طور که ضرب‌المثل می‌گوید: حقیقت آشکار خواهد شد.
۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ ۱۲۳۴۳۲۱ وای، چه معرفی‌ای. دکتر برادای، پروفسور برادای، از شما متشکرم. فوق‌العاده بود.
حالا ما برای امروز یک مبنا داریم. در این زمینه بیشتر خواهیم شنید.
اما فعلاً بیایید لحظه‌ای نفس راحتی بکشیم.
ما باید این سخنرانی را بارها تماشا کنیم تا عمق آنچه او در اینجا به آن پرداخته را واقعاً درک کنیم.
باز هم از همه چیز متشکرم.