Իրավական կարգավորումների և AZK կանոնների ընդհանուր տեղեկությունները կարելի է գտնել ներկայացման վերջում։
Հիմա կարող ենք անցնել կազմակերպությունից դուրս մեր առաջին խոսնակին։
Ես կցանկանայի կարճ ներկայացնել որոշ նախապատմական տեղեկություններ։
2008 թվականին տարբեր շվեյցարական լրատվամիջոցներ հրապարակեցին վերնագրեր, ինչպիսիք են՝ «Կոնսպիրոլոգիական տեսաբանները
պայքարում են կենսաչափական անձնագրերի դեմ»։ Դա մենք էինք։
«ԹագեսԱնցայգեր» օրաթերթը հաղորդել է այս մասին։
Սենթ Գալլերի «Թագբլատ» թերթը գրել է. «Այսպիսի խմբերը հաճախ վարքագիծ են դրսևորում անիրական կերպով և տառապում են պարանոյայով»։
SRF Rundschau-ն հավելեց. «Սասեկը կարծում է, որ անձնագրում տեղադրված չիպը միայն առաջին քայլն է։
Վաղ թե ուշ չիպը նույնիսկ կտեղադրվի մաշկի տակ»։
Հիմա, 17 տարի անց, Ճապոնիայի Օկինավայի համալսարանի պրոֆեսոր, դոկտոր Դանիել Բրոդին մեզ կներկայացնի այն պլանները, պրակտիկաներն ու
գործընթացները, որոնք նույնիսկ խթանում են ամբողջ մարդու՝ բնական, ինքնիշխան էակից սինթետիկ և վերահսկվող կյանքի ձևի վերափոխումը։
Ոչ միայն մաշկի տակ տեղադրված չիպ։ Նա մեզ նաև ներմուծում է այն մեխանիզմների, մեթոդների և եղանակների մեջ, որոնց
միջոցով մարդիկ՝ ամբողջ մարդը, պետք է փոխվեն իրենց էության մեջ։
Նա մեզ նաև մթության մեջ չի թողնի՝ պարզելու, թե ինչպիսի մարդիկ են ներգրավված որ ընկերություններում՝ իրականացնելիս այս
սարսափելի տեսլականները, այս սարսափելի ծրագրերն ու գործընթացները։
Ցանկանում եմ շնորհակալություն հայտնել ձեզ, պրոֆ. Բրոուդի, 21-րդ AZK-ում այսօր տուժածների
հետ ձեր արժեքավոր գիտելիքները կիսելու համար։
Բայց նախ՝ ահա ձեր կարճ կենսագրությունը։
Պրոֆ. Դանիել Բրոդին, 1964 թվականին Միացյալ Նահանգներում ծնված, ունի կիրառական հոգեբանալեզվաբանության
գիտական դոկտորի աստիճան և պատկերների վերլուծաբանի փորձ։
Նա դասախոսություններ է կարդում թեմաներով, որոնք տատանվում են հաղորդակցության տեսությունից և ռետորիկայից մինչև
լեզվաբանական կոմպոզիցիա և ռետորիկական քերականություն։
Պրոֆ. Բրոդին Ճապոնիայում գտնվող Օկինավայի Քրիստոնեական համալսարանի միջմշակութային հաղորդակցության մագիստրատուրայի դեկանն էր։
Նա ներկայումս կիրառական լեզվաբանության պրոֆեսոր է։
Նրա հետազոտությունը կենտրոնացած է ձայների, խորհրդանիշների, նշանների, պատկերների և գույների վրա և ուսումնասիրում է, թե ինչպես
են իշխանության կենտրոնները դրանք օգտագործում որպես գործիքներ գիտելիքը ձևավորելու և մարդկանց
ընկալումների ու զգացմունքների վրա ազդելու համար։
Նա «Propaganda in Focus»-ի համահրատարակիչն է, «The Propaganda Model of Today: Filtering Perception and Consciousness»-ի
համահրատարակիչն է և «Okinawa under Occupation, McDonaldisation and Resistance to Neoliberal Propaganda»-ի համահեղինակն է։
Նրա գիտական հոդվածների ընտրանին կարելի է գտնել ResearchGate-ում՝ գիտության բոլոր ոլորտների
հետազոտողների համար նախատեսված համաշխարհային տվյալների բազայում։
Պրոֆեսոր Դանիել Բրոդին 11 սեպտեմբերի հետևանքով առաջացած քարոզչության և համաշխարհային ահաբեկչության դեմ
պատերազմի աշխատանքային խմբի ասոցացված հետազոտողն է։
Այսօր պրոֆ. դոկտ. Բրոուդին կխոսի տրանսհումանիզմի և պոստհումանիզմի մասին։
Ովքե՞ր են ձգտում դրան, և ո՞ւր ենք մենք այսօր զարգացման առումով։
Վաու, շատ շնորհակալ եմ հրավերի և ջերմ ընդունելության համար։
Եվ ողջույններ Ճապոնիայից։
Ձեր երկրում ինչպես են ասում «Բարի առավոտ»։
Մենք ասում ենք՝ Օհայո գոզաիմասու! Յորոշիկու օնեգայ շիմասու! և «Յորոշիկու օնեգայ
շիմասու», ինչը նշանակում է «խնդրում եմ, եղեք բարի»:
Չգիտեմ՝ գերմաներենում դրա համար համարժեք արտահայտություն կա՞, բայց այո, շատ շնորհակալ եմ հրավերի համար։
Ես այսօր ինձ պատրաստել եմ խոսելու տրանսհումանիզմի և պոստհումանիզմի մասին։
Ուստի երբեմն դա մի փոքր տեխնիկական է դառնում, բայց ես փորձել եմ այն դարձնել գրավիչ լայն լսարանի համար։
Ուրեմն, եթե թույլ տաք, սկսեմ այս վերնագրից։ Դա բավականին հետաքրքիր վերնագիր է։
Արհեստական արգանդը շուտով կհայտնվի։
Սա կենսատեխնոլոգիական պատմության մի մասն է, որը այժմ լսվում է ամբողջ աշխարհում։ Եվ, իհարկե, ենթագրի տողը՝
Պատրաստ ենք արդյոք հետևանքների՞
Լավ, ինձ համար դա նման է պատերազմի։
Բոլորի համար նոր ցնցում՝ մեր հոգեբանության դեմ ուղղված ռետորիկական բլիցկրիգի բնորոշ օրինակ։
Ինձ թվում է, որ այս մարդատյաց վերնագրի աներկյուղական համարձակությունը առաջ է բերում ավելի մեծ հարցեր։
Արդյո՞ք այսպիսի անմարդկային նախագծերը մաս են կազմում ավելի լայն տրանսհյումանիստական շարժմանը։
Կամ արդյոք կարող ենք անգամ ասել պոստհումանիզմ՞
Պատասխաններ գտնելու համար մենք պետք է դիմենք այլ հարակից պատմություններին։
Քանի որ կորոնավիրուսի պատմությունը հրապարակայնացավ, ես երբեմն ինքս ինձ հարցնում եմ, թե ինչ խորը
պատկերացումներ ենք մենք իրականում ձեռք բերել աշխարհի մասին։
Միգուցե ստերն ու խաբեությունը այժմ նույնքան առատ են, որքան թթվածինը, անգամ երբ դրանք զտվում են բժշկական դիմակի միջով։
Իմ լսարանին փոխանցելիք ինտելեկտուալ ինքնապաշտպանության մի մասի շրջանակում ես կցանկանայի այս
դասախոսությունը ձևավորել Հիսուսի իմաստության մի խոսքով։
«Քո խոսքերով արդարացվելու ես, և քո խոսքերով դատապարտվելու ես։»
Լեզվաբանի կարգավիճակով ես կարծում եմ, որ բառերը կարևոր են։
Դրանք պարզապես ձայներ չեն, որոնք դուրս են գալիս մեր բերանից, այլ մեր սրտերի և մտքերի վիճակը արտահայտող ամենակարևոր նշաններն են։
Ես կարծում եմ, որ սա պարզ է դառնում, երբ մենք ավելի ուշադիր նայենք որոշ ձայներին, որոնք լսում ենք
նրանցից, ովքեր առաջ են մղում տրանսհյումանիստական օրակարգը։
Վերջին հինգ տարիների ընթացքում ես շատ մարդկանց հարցրել եմ, թե ինչ են նրանք հասկանում տրանսհյումանիզմ ասելով։ Եվ
մարդկանց մեծամասնությունը չի իմանում՝ անգամ բարձր կրթված մարդիկ։
Ոմանք այն շփոթում են տրանսգենդերիզմի հետ և անմիջապես սկսում են խոսել նախընտրելի դերանունների մասին։
Եվ երբ մենք մտածում ենք տրանսհյումանիզմի մասին, կարող ենք ասել, որ մի կողմից այն անշուշտ կապված է տրանսգենդերիզմի հետ։
Հիշում եմ մոտ մեկ տարի առաջվա մի հարցազրույց, երբ քաղաքական էլիտայի հռչակված դարպասապահը՝ ամերիկացի ֆիզիկոս և աստղաֆիզիկոս
Նիլ դեԳրաս Թայսոնը, հանդես եկավ «TRIGGERnometry» պոդքաստում։
Հաղորդավարների հետ տեղի ունեցավ թեժ բանավեճ։
Ես կասեի, որ նա նրան վախեցրեց, քան թե իսկապես բանավեճ վարեց։
Թայսոնը օգտագործեց «դիմում ավանդույթին» կոչվող տրամաբանական սխալը՝ աջակցելու և խթանելու գենդերային դիսֆորիա ունեցող տղամարդկանց
մասնակցությունը կանանց սպորտաձևերին և դրանց նորմալացումը։
Նա պնդում էր, որ մենք գտնվում ենք անցումային փուլում։ Մենք ստիպված կլինեինք պարզել։
Դե, ինձ թվում է, որ այս նախադասությունը պարունակում է Թայսոնի և նրա գործընկերների վերաբերյալ կարևոր պատկերացում։
Նրանք տրամաբանության խեղաթյուրումները արտահայտում են այնքան առօրյա տոնով, որ թվում է՝ լավ վարձատրվող գաղափարախոսներ են։
Մարդկային ամբողջ պատմության ընթացքում միշտ եղել են երկու սեռեր։
Այսօր նոր կոնցեպտուալ կատեգորիաներ, որոնք դուրս են տղամարդ-կին բինար համակարգից, ակտիվորեն ստեղծվում են բոլոր կողմերից։
Տղամարդիկ և կանայք, ինչպես նաև աուտիստիկ սավանտները, այժմ դասվում են շարունակականության վրա ։
Չնայած իրենց հիմնարար տարբերություններին, այս կենսաբանական կատեգորիաները պետք է համընկնեն բջջային մակարդակում։
Եվ, հավանաբար, մենք չենք նկատում անցումը պոստհումանիզմին, քանի որ դա մաս է կազմում ավելի լայն արշավի՝ իրականությունը
խեղաթյուրելու և կանանց ու տղամարդկանց համար կարևոր կենսաբանական գործընթացները նկարագրող բանալ բառերը հեռացնելու։
Մենք արդեն մանրամասն գրել ենք այս մասին մեր կայքում՝ «Propaganda in Focus» վերնագրով չորս մասից բաղկացած շարքում։
Եթե ցանկանում եք այն կարդալ, պարզապես այցելեք՝ propagandainfocus.com.
Ես կարծում եմ, որ Օքսֆորդի անգլերեն բառարանում «gender» բառի սկզբնական սահմանումը (անգլերենի ամենաամբողջական բառարան)
վերաբերում է նկարագրական լեզվաբանության այն փորձին, որի նպատակն է ստեղծել կատեգորիաներ՝ տարբեր անձնանուններ, որոնք ներկայացնում
են երկու սեռերը՝ արական և իգական, ենթաբաժանելու համար։
Պարզապես մի կարճ կողմնակի նշում այս մասին:
Անգլերենը որպես ընդհանուր լեզու օգտագործվող ցանկացած վայրում այսօր, թվում է, լիովին ընդունելի է դարձել փորձել վերացնել այսպիսի
հիմնարար հասկացական կատեգորիաները, հատկապես երբ դրանց մեջ առկա են կանանց ու տղամարդկանց
բնույթի և նրանց վարքագծի պրոտոտիպային հատկանիշներ։
Իհարկե, որոշ լեզուներ, ինչպիսիք են ֆրանսերենը և իսպաներենը, ունեն սեռով տարբերվող անուններ։
Եթե ճիշտ եմ հիշում, դանակը արական սեռի անուն է։
Կացինը տղամարդկային սեռի անուն է, իսկ պատառաքաղը՝ իգական սեռի անուն։
Այո, կարծում եմ, որ ճիշտ եմ հիշում։
Գուցե 1960-ականներին Նոր Զելանդացի հոգեբան և սեքսոլոգ Ջոն Մոնին առաջինն էր, ով փորձեց բաժանել գենդերի հասկացությունները
լեզվաբանությունից և կապել դրանք նոր ի հայտ եկող գենդերային դերի և գենդերային ինքնության հասկացությունների հետ։
Հասարակությունը այս նոր հասկացությունները ընդունելու համար փոխակերպելը առանձնապես դժվար չի թվում։
Իհարկե, դրա համար պահանջվեցին մի քանի տասնամյակ, բայց այսօր մենք պատրաստ ենք։
Միգուցե դա եղել է 1960-ականներին, միգուցե հենց այդ պատմական պահն էր, երբ սկսվեց լեզվի, անհատականության և անձնական ինքնության,
սեռականության և սոցիալական դերերի վերաբերյալ աճող շփոթությունը։
Դա կարծես տրամաբանական է։ Եթե ուզում ես ոչնչացնել մարդկային մշակույթը, ինքնության, ընտանիքի, մարդկային վերարտադրության,
մարդկային համայնքի, հասարակության և ազգի առողջ հասկացությունները, պետք է սկսես լեզվի ոչնչացումից և
ընդհանուր իմաստները փորձառական իրականությունից առանձնացնելուց։
Լեզվական և տրամաբանական մտածողությունը խախտելու համար անհրաժեշտ են զանգվածային և շարունակական քարոզչական արշավներ։
Դրանից հետևում է, որ մենք կմասնակցենք մեր սեփական ոչնչացմանը։
Լեզվի արժեզրկումը կարող է ամեն ինչ գլխիվայր շրջել։
Դրա համար, իմ կարծիքով, որոշ մարդիկ կարծում են, որ տղամարդիկ կարող են ունենալ մենստրուացիա և երեխաներ։
Ծննդոց գրքի առաջին գլխում կա խորը, սակայն պարզ մի տեսլական, որը հաճախ անտեսվում կամ
ծաղրվում է և սահմանում է մարդուն որպես Աստծո պատկեր։
Այն ասում է, որ երկու տղամարդիկն ու կանայք ստեղծվել են Աստծո պատկերով երկրի վրա։
Եթե մենք ջնջենք այս կատեգորիաները, մենք մշուշեցնում ենք մեր ըմբռնումը այն մասին, թե ինչպես է Աստված
գործում մեզ՝ որպես Իր պատկեր կրող մարդկանց միջոցով։
Միգուցե հիշում եք վերջերս տեղի ունեցած դեպքը, երբ Ջո Բայդենի կողմից ԱՄՆ Գերագույն դատարանի համար
առաջադրված մի թեկնածու լսումների ընթացքում չէր կարող կամ չէր ցանկանում սահմանել, թե ինչ է կինը։
Եվ քանի որ կնության հիմնարար հասկացական կատեգորիան քայքայվել էր, տղամարդկանց համար ավելի հեշտ դարձավ
զբաղեցնել կանանց համար նախատեսված հանրային տարածքները։
Սա հիմնարարորեն խեղաթյուրված հասկացությունների նյութական արտահայտությունն է։
Ինձ թվում է, որ այս լսումների ընթացքում մենք բոլորս ականատես եղանք Ջոն Մոնիի փաստարկի թերի տրամաբանությանը։
Հաղորդակցության տեսաբան Հերբերտ Շիլլերը մանրամասն նկարագրել է այս գործընթացը և անվանել այն սահմանման վերահսկողություն։
Մարդկանց, այս անկանխատեսելի արարածների, վերահսկելու օգտակար մեթոդներից մեկը հիմնական բառերի և
հասկացությունների սահմանումների վերահսկումն է։
Երբ հասարակական, քաղաքական, տնտեսական և եկեղեցական կարգի վերին շերտերում գտնվողները վերահսկում են սահմանումները և կարող են
լեզվական կոդերի, հարկադրանքի և նոր լեզվաբանական նորմերի միջոցով պարտադրել իմաստներ, նրանց համար հեշտ է ավելի
մեծ վերահսկողություն սահմանել մտքի, խոսքի և վարքի վրա։
Դուք, հավանաբար, կհամաձայնեք դրա հետ։
Հաշվի առեք Օրուելի գաղափարները Նյուզփիքի մասին։
Պատերազմը խաղաղություն է, ազատությունը ստրկություն է, անտեղյակությունը ճշմարտություն է։
Ես մի փոքր ուշ կվերադառնամ «պատերազմը խաղաղություն է» թեմային։
Ուրեմն հարցը հետևյալն է՝ ինչպես կարող ենք դա իրականացնել, մտածեց Շիլլերը։
Ինչպե՞ս են այս կարգի, այս պիրամիդի վերին օղակում գտնվող մարդիկ կարողանում այսպիսի վերահսկողություն իրականացնել։
Սա իրականացվում է այն, ինչ նա անվանել է տեղեկատվական ենթակառուցվածք, կանոնավոր և հեշտ հասանելիության միջոցով։
Քանի որ նրանք տիրապետում են տեղեկատվությանը, նրանք կարող են հեշտությամբ ազդել հիմնական տերմինի, անվանման
կամ սահմանման իմաստի վրա պարզ մուտքի միջոցով, իսկ մենք՝ սպառող հանրությունը, ամբողջը կլանում ենք։
Ինձ զարմացնում է Առաքյալ Պողոսի տված նկարագրությունը այս անչափ ազդեցիկ ուժի մասին, որը
գործում է աշխարհում՝ «օդային զորության իշխան» ։
Ի՜նչ տարօրինակ անուն է ուժի կենտրոնի համար։
Դա հասկացվել էր հազարավոր տարիներ առաջ, երբ օդային տարածքը դեռ չէր վերահսկվում, առևտրայնացվում և դառնում էր
այսօր զանգվածային հաղորդակցության ամենակարևոր գործիքը։
Իհարկե, ոչ բոլորը կարող են օգտվել հեռարձակման ալիքներից։
Բայց եթե դու դա ունես և ասես ինչ-որ բան, որը հակասում է պաշտոնական քաղաքական իրականությանը, քեզ
կցենզուրանեն կամ, ավելի վատ, կհեռացնեն շրջանառությունից։
Միլիոնավոր կիլոմետր օպտիկամանրաթելային մալուխներ, արբանյակային ափսեներ և արբանյակներ, բոլոր խոշոր կորպորատիվ ապրանքանիշերն ու
հեռարձակման ալիքները, ինչպես նաև պատմությունները ձևավորելու, բանավեճերը սահմանափակելու և դրանք հանրային
գիտակցության մեջ ամրացնելու միջոցները։ Ի՞նչ մտածել, ինչպե՞ս մտածել, և ի՞նչ ասել կամ չասել։
Այս ուժը, այս կարողությունը՝ գիտակցության ամենաֆունդամենտալ մակարդակը ձևավորելու, իրականում միայն մի քանիսի ձեռքում է։
Ինձ թվում է, որ հենց այստեղից է առաջանում տրանսհումանիզմի վերաբերյալ անտեղյակությունը։
Որպես սոցիալական արարածներ՝ մենք բնականաբար ձգտում ենք իշխանության և լիազորությունների համակարգերի, ուստի զանգվածային
հաղորդակցության այս դարաշրջանում բնականաբար դիմում ենք լրատվամիջոցներին և լրատվամիջոցների այն դեմքերին, որոնց գործն է մեր
գլուխները լցնել մեծահասակների համար ցանկալի պատմություններով։
Հետաքրքիր է, որ պարզվեց՝ առաջին հաղորդակցական ցանցերը ձևավորվել են մոր արգանդում, երբ
մենք զարգացել և սկսել ենք ընկալել մեր մոր ձայնը։
Զարգացման հոգեբանության հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ ուղեղի լսողության համար պատասխանատու լեզվային
շրջանները սկսում են զարգանալ արդեն հղիության յոթերորդ ամսից։
Երբ սոցիալական ցանցը մոր և երեխայի հարաբերություններից դուրս ընդլայնվում է դեպի ընտանիք, ապա դեպի համայնք
և հասարակություն, մենք գտնում ենք հոգեբանական ազատագրում՝ բարձրացնելով մեր սեփական ձայնը։
Երբ մենք մեր մայրերից անջատվում ենք և ձգվում դեպի այլ պատմողներ, որոնք կարող են հաստատել կամ
մարտահրավեր նետել մեր արժեքներին կամ նախապաշարմունքներին։
Ես պարզապես փորձում եմ պատկերացնել, թե ինչպիսին կլիներ իրավիճակը, եթե տրանսհյումանիստների պլանը իրականություն դառնար և
մարդկային մայրերը վերացվեին վերարտադրողական ցիկլից, որպեսզի սինթետիկ երեխաները ծնվեին և մեծացվեին սինթետիկ արգանդներում։
Սա կատակ չէ; դա լրիվ անհեթեթ է հնչում, բայց կանխատեսելի է։
Նրանք իսկապես պլանավորում են մարդկանցից խլել վերարտադրվելու ցանկությունն ու կարողությունը։
Սա կարող է նաև լինել պատճառը, թե ինչու կառուցված սեռային խնդիրը ավելի ու ավելի է շահագործվում։
Կոշտ իրականության խեղաթյուրման արշավներ անհրաժեշտ են, որպեսզի մարդկային մայրերից ծնված իսկական կանայք
ներգրավվեն տրանսհյումանիստական ծրագրում՝ արհամարհելու իրենց սեփական բնական վերարտադրողական ուժերը։
Ձեր կարծիքով, պետության կողմից ստեղծված և հաստատված արհեստական արգանդում պետության կողմից
մեծացվող երեխաները կհանդիպեն ինչ լեզվաբանական կոդերի՞
Հիմա մտածեք, թե ինչպես են վերջին տասը տարիների ընթացքում կանանց ճնշել և ծրագրավորել, որպեսզի նրանք ընդունեն նոր բառեր
այն պրակտիկաների համար, որոնք ավանդաբար կապված են կանանց հետ։
Չեմ կարծում, որ մենք ընդհանուր առմամբ մտավորապես պատրաստ ենք ընդունել այդ ամբողջովին խելագար գաղափարները, որոնք
իշխանության կենտրոնները խթանում են տրանսհումանիստական և պոստհումանիստական օրակարգերի շրջանակներում։
Պահանջվում է մեծ մշակութային պայմանավորվածություն՝ ներդնելու անշեղելի սխալ պատկերացումը, թե մարդու կենսաբանական, նյարդաբանական
և մտավոր գործընթացները հիմնարարորեն թերի են և հրատապորեն պահանջում են պետական միջամտություն և
վերակառուցում՝ սովորական տեխնոլոգիական բարելավումների միջոցով։
Այս ծրագրերը առաջ մղողները ցանկանում են աշխարհ, որը բնակեցված է մշտապես ներարկված ու խթանված մարդկանցով, որոնց ուղեղները ենթարկվել
են փորձարարական բարելավումների և դարձել են ամբողջովին ճկուն։
Ես նկատի ունեմ այնպիսի թարմացում, որը իրականում ընդամենը կոդ է անարտահայտված հավերժ ապրելու ցանկության համար։
Ինչպես նկարագրված է Proteus մոնոգրաֆիայում, որը ես քննարկել եմ ավելի վաղ Kla.tv հարցազրույցում, այս ռեժիմին
ենթարկվողները տեխնիկապես արդիականացվում են, սակայն դեռևս վերահսկողության տակ են պահվում։
Սա որոշ չափով կբարելավվի, սակայն վերահսկվող կլինի։
Եվ հենց այստեղ են գործի դառնում խելացի մարքեթինգը և պատկերի հեռարձակման ուժը։
Միգուցե սրանք են հիմնական պատճառները, թե ինչու տրանսհումանիզմն ու անցումը պոստհուման ապագային իրականում չեն
ընկալվում լայն հանրության կոլեկտիվ գիտակցության մեջ։
Հիմա մի փոքր նախապատմական տեղեկություններ։
Երբ ես զինված ուժերում պատկերների վերլուծաբան էի, մենք հաճախ շատ մտահոգված էինք պատկերների որակի և
դրանց բովանդակությունը լավագույնս մեկնաբանելու հարցում։
Այսպիսով, թշնամու մարտավարությունը մեզ համար ավելի ու ավելի պարզ դարձավ։
Եվ երբեմն թշնամին այնքան արդյունավետ էր օգտագործում իր քողարկումը, որ մեզ համար բավական դժվար էր
վերլուծել տեսածը և քաղել իմաստալից եզրակացություններ։
Մյուս խոսքով՝ խաբեությունը, քողարկումն ու ծածկոցը թշնամու կիրառած մեթոդների հիմնարար բաղադրիչներն են,
որոնք օգտագործվում են խաբելու և մոլորեցնելու համար։
Եվ, բարեբախտաբար մեզ համար, վերլուծությունը երբեք չի կատարվում վակուումում։
Մենք կարող ենք նաև ուշադրություն դարձնել պատկերը և պատկերները հասկանալուն՝ մեզ տրամադրված քարտերի լույսի
ներքո, որպեսզի ճանաչենք, թե ինչպես է թշնամին կարողանում հորինել տարբեր խաբեություններ։
Եվ այս կենտրոնացումը միայն բարդ պատկերի մի կողմն է, որը մենք կվերծանեինք պատերազմի ժամանակ։
Նախկինում մենք ունեինք իսկապես լավ քարտեզներ, բառացիորեն լավ քարտեզագրական պատկերներ Երկրի։
Բայց այսօր մեր ձեռքում նույնպես կան բազմաթիվ իսկապես լավ քարտեր, թեև դրանք ներկայացված են կառավարական սպիտակ թերթերի, հրապարակված
ուղեցույցների, հանրային դասախոսությունների, գիտական հոդվածների և այլ նորությունների տեսքով, որոնք շատ բան են բացահայտում
տրանսհումանիստական անցման մասին դեպի պոստհուման աշխարհ։
Ով ցանկանում է հասկանալ, թե ով է առաջ մղում տրանսհյումանիզմը, կարող է հեշտությամբ ուսումնասիրել այստեղ նշված քարտերը՝
իր սեփական համապարփակ վերլուծությունն անցկացնելու համար։
Ինչպես բոլորը անշուշտ գիտեն, շատ անվախ գիտնականներ և բժիշկներ ներկայիս դարաշրջանը բնութագրում են որպես համաշխարհային
պատերազմ, որտեղ մահացու զենքերը գրեթե անհնար է ճանաչել։
Դրա համար մենք պետք է անենք ամեն ինչ, որպեսզի բացահայտենք և բացահայտենք այս զենքերը։
Հարցն այն է՝ ինչո՞ւ այս պարադիգմայի փոփոխության զենքերը մեծապես թաքնված են մնում։
Իմ կարծիքով, դրա մեկ պատճառը այն է, որ կորպորատիվ լրատվամիջոցները ձգտում են դրանք թաքցնել և թաքցնել դրանց պատճառած վնասը։
Այսօր մենք դրանք անվանում ենք «ժառանգական լրատվամիջոցներ» , քանի որ դրանց փլուզումը մոտ է, և դրանց ժառանգությունը
մարդկային բարօրության նկատմամբ դիտավորյալ անտեսումն է։
Մյուս խնդիրը այն է, որ տեղեկատվությունը չափազանց շատ է։
Քանի որ մենք անընդհատ ենթարկվում ենք զգայական գերբեռվածության, էներգետիկ ծախսերը, որոնք անհրաժեշտ են ուշադրություն
կենտրոնացնելու և իրադարձությունները ճիշտ տեսանկյուններից ու մտավոր կատեգորիաներից դասակարգելու համար, չափազանց բարձր են։
Մեդիայում մեզ ներկայացվող պատկերները, օրինակ, սեռական կրթության իսկապես բարդ պատկերի միայն մի փոքր մասն են։
Եթե ուզում ենք հասկանալ տրանսհումանիզմի նման բարդ խնդիր, պետք է հենվել բազմաթիվ աղբյուրների և գիտելիքի տարբեր ոլորտների վրա։
Դուք, հավանաբար, կհամաձայնեք։
Օրինակ, հաշվի առեք 2015 թվականին հանրությանը ներկայացված տեսողական հաղորդագրությունները, երբ Կլաուս Շվաբը Չարլի
Ռոուզի զրույցային շոուում խոսեց մոտեցող չորրորդ արդյունաբերական հեղափոխության հիմնական բնորոշիչների մասին։
Ես կարծում եմ, որ այսպես կոչված հեղափոխության համար օգտագործվող տերմինը պարզապես ևս մեկ
խելացի կոդավորված բառ է տրանսհումանիզմի համար։
Այնուամենայնիվ, այն փաթեթավորված է մի տեսակ հիպեր-ռացիոնալ նրբաճաշակությամբ, որի հասկացությունների սահմանումը պայմանավորված
է այնպիսի բաներով, որոնք սովորաբար կապում ենք տեխնոլոգիական զարգացման միջոցով մարդկության բնական առաջընթացի հետ։
Դա հնչում է շատ դրական։
Ուրեմն ինչու՞ օգտագործել այսպիսի կոդավորված լեզու։
Պետք է վերադառնալ 200 տարի հետ, երբ գոլորշու շարժիչը մարդկային նորարարության բնական
հետևանքն էր, որը արմատապես փոխեց մեր աշխատանքի ձևը։
Այդ դեպքում մենք պետք է մտավորապես պատրաստ լինենք ընդունելու բոլոր նոր գործիքներն ու տեխնիկաները, որոնք այժմ մտնում են շուկա և
ներթափանցում մեր մարմինները, ուղեղները և արյան շրջանառությունը։
Նաև հաշվի առեք Չարլի Ռոուզի ծրագրում առկա տեսողական պատկերները։
Մուգ ֆոնը ենթադրում է պարզություն և առեղծված, ինչպես նաև որոշակի նրբաճաշակություն։
Երկու պարոններ, թվում է, բանական զրույց են վարում հասարակության և տնտեսության մեջ աշխարհը ցնցող պարադիգմայի փոփոխության մասին։
Չարլի Ռոուզը Շվաբին հարց է տալիս, որպեսզի ստիպի նրան խոսել այս հեղափոխության մասին և բացահայտի դրա յուրահատկությունը։
Եվ Շվաբը սկսում է այն համեմատել մոտավորապես 1800 թվականի արդյունաբերական հեղափոխության հետ։
Շվաբը ասում է, որ նոր հեղափոխությունը չի փոխում այն, ինչ դու անում ես, այլ փոխում է քեզ։
Հաշվի առեք գենետիկ ինժեներությունը՝ փոխվում եք դուք։
Այս մանտրան տարիների ընթացքում տարբեր ռետորիկական ձևակերպումներով կրկնվել է նրա և ուրիշների կողմից։
Շվաբի հետ հարցազրույցում երկու տղամարդկանց միջև այս ամբողջովին բնական զրույցը այնքան հանգստացնում է մեր միտքը, որ գրեթե չի
ընկնում մեր գիտակցության մեջ, որ հեղափոխություն կոչվող մի առեղծվածային ուժ մեր մարմիններում ներդնում է
տեխնոլոգիաներ, որոնք մեզ բջջային մակարդակով կփոխեն։
Հիշիր! Նա ասում է, որ հեղափոխությունը քեզ փոխում է։
Ձեր գործելու սեփական կարողությունը, որպես անշեղելի, Աստծո կողմից տրված իրավունքներով օժտված մարդու
ինքնիշխանությունը, Շվաբի հայտարարությամբ փաստացի ջնջվում է։
Բացի այդ, այս, թվում է, սովորական զրույցի տեսողական ասպեկտները շփոթեցնում են լսողական հաղորդագրությունները։
Տեխնոլոգիաները օգտագործվում են մեր գենետիկ կառուցվածքի նման հիմնարար ու յուրահատուկ մի բան փոխելու համար։
Շվաբի քերականական ձևակերպումը կատարյալ օրինակ է այն բանի, թե ինչպես լեզուն կարող է օգտագործվել՝ խորը քաղաքական և
տեխնոլոգիական պարտադրումները ամբողջովին բնական, ինչպես քամու նման բնության ուժեր ներկայացնելու համար։
«Չորրորդ արդյունաբերական հեղափոխությունը» քերականական սուբյեկտ դարձնելով, որը «փոխում» է մեզ, նա ամբողջությամբ անտեսում է, թե ով
է իրականում առաջ մղում այդ փոփոխությունները, որ ինստիտուտներն են դրանք իրականացնում, որի շահերին են
ծառայում և որ որոշումներն են կայացնում որոշակի դերակատարներ։
Տեսնում եք, մենք խորապես զբաղված ենք նախադասության քերականության վերլուծությամբ, որպեսզի հասկանանք, որ հեղափոխությունը առաջ մղող
մարդիկ մեր արյան բջիջները, անոթները և նյարդաբանական ուղիները դիտարկում են որպես բաց և
հեշտությամբ մատչելի վայրեր տեխնոլոգիական զարգացման համար։
Շվաբսի նկարագրությամբ այսպես կոչված հեղափոխությունը ներկայացվում է որպես ինքնուրույն ուժ, որը ազդում է մեզ՝ պասիվ մարդկանց վրա։
Իրականում, սակայն, ամեն ինչ այլ է։
Ես կարծում եմ, որ դա տեխնոլոգիական իրականացման համակարգված ծրագիր է, որը իրականացվում է նույնականացվող ընկերությունների,
կառավարությունների և միջազգային կազմակերպությունների կողմից։
Ինձ թվում է, որ սա ավելի ազնիվ բնութագրություն է։
Մենք ֆինանսավորում և իրականացնում ենք այնպիսի տեխնոլոգիաներ, որոնք արմատապես կփոխեն մարդկանց վարքագիծը, ճանաչողությունը,
նյարդաբանական ֆունկցիաները, սոցիալական հարաբերությունները, մասնավորության իրավունքները և
նույնիսկ գնումների ու վաճառքի գործընթացները։
Այս ավելի մանրամասն նկարագրությունը անմիջապես հարցեր կբարձրացներ:
Իսկ տեղեկացված համաձայնության մասին ի՞նչ կասեք։
Դեմոկրատական տեսանկյունից արդյո՞ք սա ցանկալի է։ Եվ ինչ նյութական և մտավոր դիմադրության տարբերակներ կան։
Դուգլաս Լումմիսը մանրամասն քննարկում է այս գործընթացը իր 1996 թվականի «Ռադիկալ ժողովրդավարություն» գրքում։
Նա ընթերցողներին ներկայացնում է հակademokratական զարգացումները, որոնք, ըստ նրա, ազգային անվտանգության անվամբ ավերում են։
Այսօր մենք կարող ենք խոսել ահաբեկչության դեմ պայքարի, կամ գերբնակեցվածության, կամ ածխաթթու գազի, կամ որևէ այլ
նորաձև աբստրակցիայի մասին, որը էլիտան խաբեությամբ ընդգծում է որպես պաշտպանության կամ պայքարի առարկա։
Եվ այս զարգացման գաղափարախոսության մեջ, Լումմիսի համաձայն, մետաֆորի ուժը կայանում է նրանում, որ այն ստեղծում է
տպավորություն, թե այս գաղափարախոսության շրջանակներում իրականացվող նախագծերը բնական և անխուսափելի են, և թե դրանք
կբերեն զարգացվող նպատակային օբյեկտի ճիշտ և նախորոշված ապագան։
Դա բավականին խորքային է, եթե հաշվի առնես այն խելագար շտապողականությունը, որով ավերումն իրականացվում է
զարգացման օրակարգի, քաղաքականության կամ պլանի, կամ գուցե ներդրումային ծրագրի կամ ռազմական խաղային վարժանքի անվամբ։
Երբ համեմատաբար հզորները մարդկությունը համարեցին ավելորդ, անօգուտ ուտողներ, որոնցից պետք է զրկել, ասենք, սննդից՝ կյանքի պահպանման
համար անհրաժեշտ կենդանական սպիտակուցից, որոնք արտանետում են վնասակար ածխաթթու գազ, չխոսելով Երկրի վրա
կյանքի համար դրա անփոխարինելի անհրաժեշտության մասին։
Կամ նրանք նրանց տեսնում են որպես հսկայական ու չլվացված բեռնակիր կենդանիների հոտի անդամներ,
որոնց պետք է հաշվառել, նշանավորել և վերահսկել։
Շվաբի չորրորդ արդյունաբերական հեղափոխության նկարագրությունում անուն առ անուն չհիշատակվածները փաստացի
ընդունում են իրենց անդամակցությունն ու պաշտամունքը համաշխարհային տրանսհումանիզմի կուլտին։
Շվաբի կիրառած սովորական ռետորական հնարքը ծառայում է թաքցնելու այն դերակատարին, ով նախընտրում է մնալ անտեսանելի։
Քննադատական դիսկուրսի վերլուծության մեջ այս տեխնիկան կոչվում է նոմինալացում։
Դա ռետորիկական հնարք է, որը ունի անհավանական գաղափարական ազդեցություն։
Նա այն, ինչը էությամբ քաղաքական նախագիծ է՝ մարդկային հասարակության տեխնոլոգիաների միջոցով
վերափոխումը, ներկայացնում է որպես անխուսափելի պատմական ուժ։
Եվ կրկին՝ սա ընդամենը կոդ է, որը արտահայտում է՝ «Դիմադրությունը անօգուտ է»։
Չես կարող դիմադրել հեղափոխությանը, որը բնականաբար ծավալվում է։
Սա հաստատում է իմ ավելի վաղ նշած տեսակետը Լումմիսի և հակադեմոկրատական միտման վերաբերյալ։
Շվաբի լեզուն բացառում է ցանկացած հնարավորություն, որ մարդիկ համատեղ որոշեն, որ ընդհանրապես
չեն ցանկանում այս տեխնոլոգիաների կողմից փոխվել։
Բառակազմական կառուցվածքը ինքնին ծառայում է որպես նուրբ հարկադրման ձև։
Մեկ այլ պատճառն այն է, որ այս տեխնոլոգիաները ներկայացվում են որպես անհրաժեշտ և անփոխարինելի միջոցներ ընդհանուր բարօրության համար։
Նրանք պնդում են, որ լուծում են այն սոցիալական խնդիրները, որոնց վրա տեխնոկրատները միշտ աշխատել են։
Ուրեմն, ո՞վ է այս համաշխարհային նախաձեռնության ետևում։
Եթե անտեսենք ամենաակնհայտը՝ համաշխարհային իշխանության առաջատար կենտրոնը՝ տրանսազգային կենտրոնական բանկային համակարգը, ապա
աշխարհով մեկ համագործակցող բազմաթիվ պետական գործակալությունների, ոչ կառավարական կազմակերպությունների և կորպորատիվ հսկաների
մեջ առաջատար դերակատարները մեծամասնության համար հայտնի են։
Մեր հետազոտության ընթացքում մենք նշել ենք, որ ռազմական-արդյունաբերական համալիրը, DARPA-ն և
NASA-ն պետք է մնան ուշադրության կենտրոնում առայժմ։
Եթե ընդունենք NASA-ի կիբորգների պահանջը, որը, ինչպես պնդվում է, ուղղված է տիեզերքի ուսումնասիրմանը, սա ակնհայտորեն
տրամաբանական մեկնարկային կետ է ցանկացած նոր առաջացող տրանսհումանիստական պարադիգմայի ուսումնասիրության համար։
Մենք ուսումնասիրել ենք մարդկանց բնական, ինքնիշխան էակներից ավելի սինթետիկ և վերահսկվող
կյանքի ձևի վերածելու պլաններն ու գործընթացները։
Իմ կարծիքով, նման հետազոտությունը համեմատաբար պարզ է, եթե հաշվի առնենք, թե ինչպես հաղորդակցությունը և նյութական կառուցվածքների ու
ճարտարապետության դիզայնը արտացոլում են իշխանության մեջ գտնվողների մտածողությունը, ովքեր ձգտում են
վերաձևել աշխարհը և այն բնակեցնող մարդկային մարմինները։
Հիմա ուշադրություն դարձրեք, թե ինչպես են տրանսհումանիզմի տեխնիկական ասպեկտները ընկալվում և հանրությանը ներկայացվում։
Այս նախագծում մենք կզարգացնենք և կուսումնասիրենք կենսա-նանո առարկաների ինտերնետի (IoBNT) հասկացությունները։
Կիրառման ոլորտները ներառում են անհատականացված բժշկությունը և արդյունաբերական կիրառությունները միկրո չափերում։
IoBNT-ն նախագծված է հնարավորություն ընձեռելու ինֆեկցիաների մոնիթորինգը և ակտիվացումը՝ մարդու մարմնի նանո սարքերի
և արտաքին դարպասների միջև հաղորդակցման հարթակի միջոցով։
Այս կերպ՝ IoBNT-ն կաջակցի տվյալների և կառավարման տեղեկատվության փոխանցմանը նանո սարքերի և արտաքին համակարգիչների միջև։
Եթե մենք ուշադիր մտածենք, թե ինչու սոցիալական աշխարհը հենց այսպիսին է, կարող ենք սկսել հասկանալ, որ դա փորձարկում է։
Հասարակության և տնտեսության մեծ ինժեներները արդեն հասել են մեզ՝ փորձարկման մասնակիցների նկատմամբ բարձր աստիճանի վերահսկողության՝
վերահսկելով այն մտավոր շրջանակը, որի մեջ մենք մտածում, խոսում և սոցիալական ու տնտեսական փոխգործակցություն ենք իրականացնում։
Մտածեք նաև այն մեծ մեդիա համակարգերի մասին, որոնք մեզանում ներդնում են «ճիշտ» արժեքներ և
վերաբերմունքներ, ընդունված գաղափարներ և գաղափարախոսություններ։
Մենք անշուշտ փորձարկման առարկաներ ենք մի փորձարկման մեջ։
Մեր մի մասը այս մասին անորոշ պատկերացում ունի։ Մյուսները ամբողջությամբ անտեղյակ են։
Մենք տեխնոկրատների հայտարարություններում բազմաթիվ հետքեր ենք գտնում։
Եկեք վերցնենք այս սահմանումը «Թրանսհյումանիստական մանիֆեստից», որը վերաթողարկվել է NASA-ի կողմից:
Աշխարհայացք, որը ձգտում է այնպիսի կյանքի որակի, որը ապահովում է մշտական առաջընթաց, ինքնափոխակերպում,
գործնական օպտիմիզմ, տեսլականային լուծումներ և քննադատական մտածողություն; տրանսհյումանիստական։
Թրանսհյումանը կենսատեխնիկական օրգանիզմ է՝ մարդկային տեսակի այնպիսի վերափոխում, որը զարգանում է տեխնոլոգիայի հետ։
Այս տեսանկյունը ներկայացնում է փոխակերպումը դրական երանգով, առանց որևէ ցուցում տալու, թե ով է ֆինանսավորում
այն կամ ով է մշակում կենսատեխնոլոգիական օրգանիզմները։
Նա ընդունում է իր սեփական գաղափարական արմատները։ Մեկ անգամ ևս ավելորդ նոմինալացում։
Մարդկանց պես, աշխարհայացքները ձգտում են ինչ-որ բանի՝ կյանքի որոշակի որակի։
Նա ողջ պատասխանատվությունը վերագրում է մի աբստրակցիային։ Օրինակ՝ բնական ընտրությանը կամ որևէ այլ կույր
պատահական մեխանիզմի, որը օժտված է անհավանական ստեղծարար ուժով։
Ովքեր համարձակվում են այլ կերպ մտածել, նրանց համար միշտ կան ոչխարապահ շներ, որոնք պահպանում են ոչխարների
հոտը կարգապահ, ենթարկվող և ճիշտ ուղղությամբ շարժվող։
Էլոն Մասկը զգուշացրել է, որ մեքենաների հետ միաձուլվենք, որպեսզի չդառնանք կապիկների նման։
Միշել Զապպան, Ռոքֆելլեր հիմնադրամի և Չինաստանի Կրթության նախարարության ապագա ռազմավարը, 2013 թվականին նույնպես պնդել է, որ
մարդկությունը այլընտրանք չունի, քան ոտքով ու ձեռքով պայքարելով քաշվել գենային թերապիայի, արհեստական օրգանների,
սինթետիկ արյան և արյունատար անոթների, ինչպես նաև կենսաէլեկտրոնային դեղամիջոցների ապագայի եզրին։
Այսպիսով, երբ մենք ականատես ենք լինում Շվաբի, Մասկի, Գեյթսի, Հարարիի և այլ առաջատար տեխնոկրատների ու
գուրուների նկարագրած նման փոխակերպմանը, ես կարծում եմ, որ բնական է հարցնել՝ այժմ մենք որտեղ ենք կանգնած։
Այսպես կոչված բոլոր այն «բարելավումները», որոնց մասին մինչ այժմ խոսել եմ, առաջ են բերում այն
հարցը, թե իրականում ինչ է նշանակում լինել մարդ։
Եթե, օրինակ, ԴՆԹ-ն կյանքի կոդն է, ինչ՞ է նշանակում մարդու կյանքի համար, որ գենետիկ կոդը կարելի է մանիպուլացնել։
Որ կառավարությունները ֆինանսավորում են այս տեսակի աշխատանքներ կատարելու համար տեխնոլոգիաների հետազոտությունն ու զարգացումը՞
Սա Moderna-ի գովազդային արշավից է, երբ հայտարարվեց mRNA տեխնոլոգիայի ներդրման մասին...
Դե, դա բավական զարմանալի է։ Արդյո՞ք մենք իսկապես կանգնած ենք պոստմարդկային աշխարհի առավոտյան։
Եթե այդպես է, ի՞նչ է իրականում նշանակում «պոստհուման»։ Դա տեսական է՞, թե՞ գործնական։
Տասնամյակներ ի վեր գոյություն ունի փիլիսոփայական պոստհումանիզմ, որը կարելի է գտնել բոլոր մեծ մշակութային
տեսաբանների գրություններում, ովքեր հայտարարում են, որ լուսավորչական շրջանում ընկալված հումանիզմը ավարտված է։
Պոստհումանիզմը այժմ նաև հասկացվում է տեխնոլոգիական պոստհումանիզմի իմաստով։
Մեկ ոլորտ, որը ինձ հետաքրքրում է և որը արտացոլվում է մարդկանց սոցիալական, հոգեբանական կամ ֆիզիկական կազմը և վարքը
տեխնոլոգիական բարելավումների միջոցով փոխելու փորձերում։
Գենետիկ ինժեներության կամ նեյրո-կիբեռնետիկ բարելավման մեջ։
Ինչպե՞ս գիտենք, որ այսպես է։
Օրինակ՝ 2015 թվականին Pfizer-ը հայտարարեց Բար-Իլանի համալսարանի հետ գործընկերության մասին՝ ԴՆԹ նանոռոբոտների դեղամիջոցների
առաքման համար ավելի լավ ըմբռնում ձեռք բերելու նպատակով։
Մամուլի հաղորդագրությունում հստակ նշվում է, որ «այս ռազմավարական քայլը
գիտաֆանտաստիկայից նանոռոբոտները կվերածի կիրառական լուծման»։
Բջջային մակարդակում գործող ռոբոտների հղումները, հետևաբար, կարող են ցույց տալ, որ ավանդական
կենսաբանական գիտությունը փլուզվում է կամ փոխարինվում է։
Դա կարող է նշանակել, որ սինթետիկ կենսաբանությունը միաձուլվի բնական կենսաբանության հետ, առաջ մղելով
հետազոտության, զարգացման և մարդկային գոյության նոր ձևեր։
2015 թվականին «Բիո-նանո առարկաների ինտերնետը» վերնագրով հրատարակությունում թուրք-ամերիկացի համակարգչային գիտնական և
ինժեներ Իան Աքիլդիզը, IoBNT-ի հիմնադիրներից մեկը, և նրա գործընկերները գրում են հաղորդակցության և ցանցային
տեխնոլոգիաներում տեղի ունեցող այս պարադիգմայի փոփոխության մասին։
Նրանք նշում են. «Նանոտեխնոլոգիայի մակարդակում հնարավոր է ստեղծել օբյեկտներ՝ հիմնված կենսաբանական բջիջների
վերահսկման, կրկնօգտագործման, փոփոխման և վերակառուցման վրա»:
Այս նոր ցանցը, հիմնված կենդանի բջիջների և օրգանիզմների վրա, հանդիսանում է բազմաթիվ նոր կիրառությունների հիմքը ռազմական,
առողջապահական և անվտանգության ոլորտներում, որտեղ նանո-առարկաները հեշտությամբ կարելի է թաքցնել, ներդնել և տարածել
շրջակա միջավայրում, որտեղ դրանք համատեղ կարող են իրականացնել հայտնաբերում, կառավարում, մշակում և ցանցային կապ։
2019 թվականի նոյեմբերին Անթոնի Ֆաուչին խոսել է այս նոր տեխնոլոգիայի կիրառությունների մասին առողջապահության ոլորտում՝ այս
նանոտեխնոլոգիան, որը հայտնի է որպես ինքնաճանաչող նանոմասնիկներ, «համընդհանուր գրիպի պատվաստանյութեր՝
որպես իմունային պատասխան առաջացնելու նոր մեթոդ»։
Դա 2019 թվականի նոյեմբերին էր։
Վեց օր անց Չինաստանի Ուհան քաղաքից հայտնվեց գրիպի մի առեղծվածային նոր շտամի առաջին հաղորդումը։
Ի՞նչ կապ կա։
Մի քանի տարի անց, 2023 թվականին, Աքիլդիզի դասախոսության ժամանակ թեմաը ավելի հստակ կենտրոնական տեղ է ստանում։
Նա նշում է, որ՝ «IoBNT-ի ետևում կանգնած նանոչափային կենսամեքենաները նախատեսված են ներարկվելու մարմնի մեջ»:
Եվ դա շատ լավ է աշխատում այս COVID պատվաստանյութերի հետ։ Դա գնում է այդ ուղղությամբ։
Այս mRNA-ները ոչ այլ ինչ են, քան նանոչափի փոքրիկ մեքենաներ։ Դրանք ծրագրավորված են և ներարկվում են։
Մենք լայնորեն գրել ենք այս բոլոր ակնհայտ կիրառությունների մասին, սակայն ամենահետաքրքիրը այն մերժման չափն
է, որը շրջապատում է առաջիկա պարադիգմայի փոփոխությունը։
Հետազոտությունն ու զարգացումը տասնամյակներ շարունակ ընթանում են։
Հետազոտողները հազվադեպ են վերլուծում ֆիզիկական համակարգը նրա բնօրինակ ձևով։
Փոխարենը նրանք կառուցում են մոդել, որը մոտավոր ներկայացնում է այն վարքագիծը, որը, ըստ նրանց, նրանք դիտարկում են համակարգում։
Եվ մոդելի վարքագծի վերլուծության միջոցով նրանք հույս ունեն կանխատեսել իրական համակարգի վարքագիծը։
Տեսնում եք, մենք մոդելներ ենք կառուցում, քանի որ բնական դինամիկ համակարգերը սովորաբար չափազանց բարդ են՝ որպեսզի
ծառանան որպես պրակտիկ և ճշգրիտ վերլուծության միջավայր։
Գիտական շրջանակներում մարդու մարմինը մեքենա, ուղեղը համակարգիչ, ԴՆԹ-ն ծրագրային ապահովում, իսկ պատվաստանյութերը ծրագրային
թարմացումներ համարելու բոլոր մոլորեցնող խոսակցությունները արտացոլում են մարդկանց փորձարկումների և արդիականացման
համար հարմար վայր համարելու սխալ կոնցեպտուալ մոդելավորումը։
Թրանսհյումանիստական տեխնոկրատների մտքում գերիշխող ռեդուկտիվ և մեխանիստական
մտածողությունը հիմա ապացուցվել է, որ արմատապես սխալ է։
Վերջին հինգ տարիների ընթացքում դեղամիջոցների փորձարկման արդյունքում առաջացած վնասվածքների և մահերի համաշխարհային
մասշտաբով լայնածավալ թաքցման ֆոնին ինձ հետաքրքրում է՝ արդյոք մարդու մարմինը, ուղեղը և արյան շրջանառության համակարգը, որոնք մենք
ճանաչում ենք որպես բարդ և դինամիկ համակարգ, այժմ փլուզվում են։
Արդյո՞ք իսկապես պոստհումանիստական ապագայի բոլոր տրանսհումանիստական մոդելները արդեն փլուզվել են՞
Ես չեմ կարող պատկերացնել, թե ինչպես կարող է մարդկության դեմ այս տեխնոկրատական պատերազմի
ճշմարտությունը ավելի երկար ժամանակ թաքնված մնալ։
Ինչպես ասում են՝ ճշմարտությունը ի վերջո պարզ կդառնա։
Վա՜յ, ինչ սկիզբ։ Շնորհակալություն, դոկտոր Բրոուդի, պրոֆեսոր Բրոուդի։ Դա հիանալի էր։
Հիմա մենք օրվա համար հիմք ունենք։ Մենք այս ուղղությամբ ավելի շատ կլսենք։
Բայց առայժմ եկեք մի պահ շունչ քաշենք թեթևացածությամբ։
Մենք ստիպված ենք լինելու բազմիցս դիտել այս դասախոսությունը, մինչև իսկապես հասկանանք, թե
որքան խորն է այն, ինչին նա այստեղ անդրադարձել է։
Մեկ անգամ ևս շնորհակալություն ամեն ինչի համար։