Општи информации за правните регулативи и правилата на AZK може да се најдат на крајот од презентацијата.
Сега можеме да се свртиме кон нашиот прв гостин-говорник од странство.
Би сакал накратко да изложам некои основни информации.
Во 2008 година, различни швајцарски медиуми објавија наслови како "Теоретичарите на заговори се
борат против биометриските пасоши". Тоа бевме ние.
Весникот "Тагес-Анцајгер" извести за ова.
Весникот "Сент Галлер Тагблаат" напиша: "Таквите групи често се однесуваат нереално и страдаат од комплекси на прогон."
SRF Rundschau додаде: "Сасек верува дека чипот во пасошот е само првиот чекор. Порано или
подоцна, чипот дури ќе биде вграден под кожата."
Сега, 17 години подоцна, проф. д-р Даниел Броди од Универзитетот Окинава во Јапонија ќе нè запознае со планови, практики и процеси
кои дури ја поттикнуваат трансформацијата на целото човечко битие од природно, суверен
суштество во синтетичка и контролирана форма на живот.
Не само чип под кожата. Тој исто така нè воведува во механизмите, методите и начините на кои човечките суштества,
целиот човек, треба да се променат во својата суштина.
Тој исто така нема да нè остави во темнина за тоа какви луѓе се вклучени во кои компании при спроведувањето
на овие ужасни визии, овие ужасни планови и процеси.
Би сакал да му се заблагодарам на проф. Брауди што го сподели своето вредно знаење со погодените денес на 21-от AZK.
Но прво, еве ја вашата кратка биографија.
Проф. Даниел Броди, роден во Соединетите Американски Држави во 1964 година, има докторат по применета
психолингвистика и искуство како аналитичар на имиџи.
Тој држи предавања на теми кои се движат од теорија на комуникација и реторика до
лингвистичка композиција и реторичка граматика.
Проф. Броди беше декан на Високата школа за интеркултурна комуникација при
Окинавскиот христијански универзитет во Јапонија.
Тој моментално е професор по применета лингвистика.
Неговото истражување се фокусира на звуци, симболи, знаци, слики и бои и како овие се користат од центрите на
моќ како алатки за обликување на знаењето и влијание врз перцепциите и емоциите на луѓето.
Тој е ко-уредник на "Пропаганда во фокусот", ко-уредник на "Моделот на пропаганда на денешницата: филтрирање на
перцепцијата и свеста" и ко-автор на "Окинава под окупација: макдоналдизација и отпор кон неолибералната пропаганда".
Избор од неговите научни трудови може да се најде на ResearchGate, глобалната база на
податоци за истражувачи од сите научни области.
Професор Даниел Броди е соработник-истражувач во Работната група за пропаганда и глобалната војна
против тероризмот предизвикана од 11 септември.
Денес, проф. д-р Брауди ќе зборува за трансхуманизам и поствиманизам.
Кој се стреми кон ова и каде сме денес во однос на развојот?
Вау, многу ви благодарам за поканата и топлото добредојде!
И поздрави од Јапонија.
Како се вели "Добро утро" во вашата земја?
Велиме: Охајо гозаимасу! Јорошику онегаи шимасу! и "Јорошику онегаи шимасу", што значи "ве молам бидете љубезни".
Не знам дали постои еквивалент на германски, но да, многу ви благодарам за поканата.
Денес сум подготвен да зборувам за трансхуманизам и пошхуманизам.
Понекогаш станува малку технички, но се обидов да го направам привлечно за широка публика.
Значи, ако можам да започнам со овој наслов. Тоа е прилично интересен наслов:
Вештачката матка ќе пристигне наскоро!
Ова е дел од биотехнолошкиот наратив што сега се слуша низ целиот свет. И потоа, секако, потнасловот:
Дали сме подготвени за нивните ефекти?
Па, за мене тоа изгледа како војување.
Уште поголем шок за сите – типично за еден вид реторички блицкриг против нашата психа.
Ми се чини дека самата дрскост на овој мизантропски наслов поставува уште поголеми прашања.
Дали овие видови нехумани проекти се дел од поголемо трансхуманистичко движење?
Или можеме ли дури да кажеме похуманизам?
За да најдеме некои одговори, мораме да се обратиме кон други сродни наративи.
Откако приказната за коронавирусот стана јавна, понекогаш сум се прашувал какви длабоки сознанија навистина стекнавме за светот.
Можеби лагите и измамата сега се толку изобилни како кислородот, дури и кога се филтрираат низ медицинска маска.
Како дел од интелектуалната самоодбрана што сакам да ја пренесам на мојата публика, би сакал да ја
заокружам оваа лекција со еден дел од мудроста на Исус:
"Зашто со твоите зборови ќе бидеш оправдан, и со твоите зборови ќе бидеш осуден."
Како лингвист, верувам дека зборовите се важни.
Тие не се само звуци што излегуваат од нашите усти, туку и најважните знаци за состојбата на нашите срца и умови.
Мислам дека ова станува јасно кога ќе погледнеме подетално некои од гласовите што ги слушаме од
оние кои ја промовираат трансхуманистичката агенда.
Во изминатите пет години, прашував многу луѓе што подразбираат под трансхуманизам. И
повеќето луѓе не знаат – дури ни високообразованите.
Некои луѓе го мешаат со трансгендеризмот и веднаш почнуваат да зборуваат за претпочитаните заменки.
И кога размислуваме за трансхуманизмот, можеме да кажеме дека, од една страна, тој дефинитивно е поврзан со трансгендеризмот.
Се сеќавам на едно интервју пред околу една година кога познатиот чувар на портите на политичкиот естаблишмент, Нил
деГрас Тајсон , се појави на подкастот "TRIGGERnometry".
Имаше жестока дебата со домаќините.
Би рекол дека тој ја заплаши наместо навистина да дебатира.
И Тајсон ја искористи логичката заблуда позната како апел кон традицијата за да ја поддржи и промовира
практиката и нормализацијата на мажи со родова дисфорија кои учествуваат во женски спортови.
Тој тврдеше дека сме во транзициска фаза. Ќе мораме да дознаеме.
Па, ми се чини дека оваа реченица содржи важен увид во Тајсон и неговите колеги.
Тие ги изговараат перверзиите на логиката со таква фактичност што звучат како добро платени идеолози.
Во текот на човечката историја, секогаш постоеле два рода.
Денес, нови концептуални категории надвор од машко-женската бинарна шема се активно создаваат од сите страни.
Машките и женските луѓе, како и аутистичните саванти, сега се поставени на континуум .
Без оглед на нивните фундаментални разлики, овие биолошки категории мора да се усогласат на клеточно ниво.
И можеби не ја забележуваме промената кон похуманизмот затоа што таа е дел од поширока кампања за искривување на
реалноста, за отстранување на клучни зборови кои ги опишуваат важните биолошки процеси специфични за жените и мажите.
Веќе напишавме за ова детално во нашата четириделна серија за трансхуманизам на нашата веб-страница: "Пропаганда во фокус".
Ако сакате да го прочитате, едноставно посетете: propagandainfocus.com.
Верувам дека оригиналната дефиниција на "род" во Оксфордскиот англиски речник се однесува на обидот во описната
лингвистика да се создадат категории за поделба на различните заменки кои ги претставуваат двата рода, машки и женски.
Само кратка забелешка покрај ова:
Каде и да е англискиот заеднички јазик, денес изгледа дека е сосема прифатливо да се обидат да ги искоренат овие основни
концептуални категории, особено кога тие содржат нешто како прототипски карактеристики за тоа
што се жените и мажите и што тие обично прават.
Секако, некои јазици, како францускиот и шпанскиот, имаат именки со родова спецификација.
Ако добро се сеќавам, нож е машки род.
Нож е машки род, а виљушка е женски род.
Да, мислам дека се сеќавам точно.
Можеби тоа беше Џон Мани во 1960-тите кој прв се обиде да ги одвои концептите на пол од лингвистиката и да ги
поврзе со новите концепти на родова улога и родов идентитет.
Не изгледа особено тешко да се трансформира општеството за да ги прифати овие нови концепти.
Се разбира, требаа неколку децении, но денес сме подготвени.
Можеби тоа беше во 1960-тите, можеби токму тогаш започна сѐ поголемата збунетост околу јазикот и личноста,
личниот идентитет, сексуалноста и социјалните улоги.
Изгледа дека има смисла. Ако сакате да ја уништите човечката култура, здравите концепти за себе, семејство, човечко
размножување, човечка заедница, општество и нација, мора да започнете со уништување на јазикот и со
одвојување на заедничките значења од емпириските реалности.
Потребни се масивни и долготрајни пропагандни кампањи за нарушување на јазикот и логичкото размислување.
Од тоа следува дека ќе учествуваме во сопственото уништување.
Девалвацијата на јазикот може да го сврти сè наопаку.
Затоа, ми се чини, некои луѓе веруваат дека мажите можат да имаат менструација и да имаат деца.
Во првата книга на Битие постои длабок, но едноставен увид кој често се игнорира или се
исмева, а кој го дефинира човекот како образ Божји.
Се вели дека и мажите и жените се создадени по Божјиот образ на земјата.
Ако ги избришеме овие категории, го замаглуваме нашето разбирање за тоа како Бог делува
преку нас луѓето како Негови носители на ликот.
Можеби се сеќавате на неодамнешниот случај во кој одреден кандидат, номиниран од Џо Бајден за
Врховниот суд на САД, не можеше или не сакаше да дефинира што е жена за време на сослушувањето.
И бидејќи основната концептуална категорија на женственоста беше поткопана, мажите полесно ги
зазедоа јавните простори што беа резервирани за жените.
Ова е материјалното манифестирање на суштински искривени концепти.
Ми се чини дека за време на овие сослушувања сите бевме сведоци на погрешната логика на аргументот на Џон Мани.
Теоретичарот за комуникација Херберт Шилер го опиша овој процес детално и го нарече контрола на дефиницијата.
Корисен метод за контрола на луѓето, непредвидливите суштества што сме, е да се
контролираат дефинициите на клучни зборови и концепти.
Кога оние на врвот на социјалниот, политичкиот, економскиот и црковниот поредок ги контролираат дефинициите и можат да наметнат
значења преку јазични кодови, принуда и нови јазични норми, лесно е да се оствари поголема
контрола врз мислата, говорот и однесувањето.
Веројатно ќе се согласите со тоа.
Разгледајте ги идеите на Орвел за Нјуспик:
Војна е мир, слобода е ропство, незнаење е вистина.
Ќе се вратам на темата "војната е мир" малку подоцна.
Значи, прашањето е како можеме да го постигнеме ова, се запраша Шилер.
Како луѓето на врвот на овој поредок, на оваа пирамида, успеваат да ја спроведат ваквата контрола?
Ова се постигнува преку рутина и лесен пристап до она што тој го нарече информациска инфраструктура.
Бидејќи тие располагаат со информациите, можат лесно да влијаат на значењето на клучен термин, ознака или дефиниција преку
едноставен пристап, а ние, потрошувачката јавност, го впиваме сè.
Она што ме восхитува е описот што апостол Павле го дава за оваа неверојатно влијателна сила што
дејствува во светот: "кнез на воздушната власт" .
Какво чудно име за центар на моќта!
Тоа беше разбрано пред илјадници години, пред воздушниот простор да биде контролиран, комерцијализиран и претворен
во најважниот инструмент на масовна комуникација денес.
Секако, не секој има пристап до емитувачките бранови.
Но ако го имате и кажете нешто што е во спротивност со официјалната политичка реалност, ќе бидете
цензурирани или, уште полошо, отстранети од циркулација.
Милионите километри оптички кабли, сателитските антени и сателитите, сите големи корпоративни брендови и телевизиски
канали, и средствата за обликување на приказните, ограничување на дебатите и нивно вкоренување во јавната свест. Што да
се мисли, како да се мисли и што да се каже или да не се каже.
Оваа моќ, оваа способност да се обликува најосновното ниво на свеста, всушност е во рацете на само неколкумина.
Ова, ми се чини, е изворот на незнаењето за трансхуманизмот.
Како социјални суштества, ние природно сме привлечени кон системи на моќ и авторитет, па во оваа ера на масовни комуникации
природно се обраќаме кон медиумите и медиумските личности чија задача е да ни ги исполнат
главите со приказните по кои копнееме како возрасни.
Интересно е што се покажа дека првите комуникациски мрежи се формирале во матката, кога сме се развиле
и почнале да го перципираме гласот на нашата мајка.
Истражувањата во развојната психологија покажуваат дека јазичните региони на мозокот одговорни за слухот
почнуваат да се развиваат уште во седмиот месец од бременоста.
Кога социјалната мрежа се проширува надвор од односот мајка-дете, до семејството, а потоа до заедницата и општеството, наоѓаме
психолошко ослободување во подигнувањето на нашите гласови.
Кога се одвојуваме од нашите мајки и се чувствуваме привлечени кон други раскажувачи кои би можеле да ги
потврдат или оспорат нашите вредности или предрасуди.
Јас само се обидувам за момент да замислам дека планот на трансхуманистите ќе се оствари и човечките мајки ќе бидат
отстранети од репродуктивниот циклус, така што синтетички бебиња ќе се излегуваат и ќе се одгледуваат во синтетички матки.
Ова не е шега; звучи сосема апсурдно, но е предвидливо.
Тие навистина планираат да им ја одземат на луѓето желбата и способноста да се размножуваат.
Ова исто така може да биде причината зошто конструираното родово прашање сè повеќе се експлоатира.
Силни кампањи за искривување на реалноста се неопходни за да се вклучат жени, вистински жени родени од
човечки мајки, во трансхуманистичкиот план да ги презираат своите природни репродуктивни сили.
На кои лингвистички кодови, според вас, ќе бидат изложени бебињата развиени од државата
во вештачката, од државата одобрена матка?
Сега размислете како во изминатите 10 години жените беа притиснати и условени да прифатат нови зборови за
практики што традиционално се поврзуваат со жените.
Не мислам дека генерално сме ментално подготвени да ги прифатиме овие апсолутно луди идеи што ги промовираат центрите на
моќ во врска со трансхуманистичките и поствиманистичките агенди.
Потребно е многу културно условување за да се всади непоколебливата заблуда дека човечките биолошки, невролошки и
интелектуални процеси се суштински неисправни и итно бараат државна интервенција и
преработка преку рутински технолошки подобрувања.
Тие што ги промовираат овие планови сакаат свет населен со луѓе кои се трајно инјектирани и засилени, чии
мозоци се подложени на експериментални надградби и станале целосно подложни на обликување.
Видот на надградба на која се однесувам е всушност само код за неискажаната желба да се живее вечно.
Како што е опишано во монографијата "Протеус", за која дискутирав во претходно интервју за Kla.tv, оние што
му се покоруваат на овој режим технички се надградени, но сепак остануваат под контрола.
Ова ќе биде подобрено до одреден степен, но контролирано.
И тука на сцена стапуваат паметниот маркетинг и моќта на пренесената слика.
Можеби овие се главните причини зошто трансхуманизмот и преминот кон похуманистичка иднина навистина не се
перципираат во колективната свест на пошироката јавност.
Сега малку позадински информации.
Кога работев како аналитичар на слики во војската, често бевме многу загрижени за квалитетот на сликите
и како најдобро да ја протолкуваме нивната содржина.
Така, тактиките на непријателот ни стануваа сè појасни.
И понекогаш непријателот ја користеше својата камуфлажа толку ефикасно што ни стана прилично тешко да го анализираме
она што го гледавме и да извлечеме значајни заклучоци.
Со други зборови: измама, камуфлажа и прикривање се основни компоненти на методите што ги
користи непријателот за да измами и заблуди.
И за наша среќа, анализата никогаш не се одвива во вакуум.
Можеме исто така да се концентрираме на разбирање на сликата, на приказите во светлината на картите што ни се достапни, за да
препознаеме како непријателот успева да измисли разни измами.
И овој фокус е само еден аспект од сложената слика што би ја толкувале во времиња на војна.
Во минатото имавме навистина добри мапи, буквално добри картографски прикажувања на Земјата.
Но денес имаме и многу навистина добри карти во рака, иако во форма на владини бели книги, објавени упатства, јавни
предавања, научни статии и други вести кои откриваат толку многу за трансхуманистичката транзиција кон похуманистички свет.
Секој што сака да разбере кој го поттикнува трансхуманизмот напред, може лесно да ги испита картите што ги
споменувам овде за да спроведе сопствена сеопфатна анализа.
Како што сите сигурно знаат, многу бестрашни научници и лекари ја опишуваат сегашната ера како глобална војна во која
најсмртоносните оружја се направени практично непрепознатливи.
Затоа треба да направиме сè што можеме за да ги откриеме и разобличиме овие оружја.
Прашањето е: зошто оружјата на оваа промена на парадигмата остануваат во голема мера скриени?
Една причина за ова, според мене, е што корпоративните медиуми се стремат да ги сокријат и штетите што ги предизвикуваат.
Денес ги нарекуваме "традиционални медиуми" затоа што нивниот колапс е неизбежен, а нивното
наследство е намерно игнорирање на човековата благосостојба.
Другиот проблем е што има премногу информации.
Бидејќи постојано сме изложени на сензорно преоптоварување, енергетските трошоци за фокусирање и класифицирање на работите
во вистинските перспективи и ментални категории се превисоки.
Сликите што ни ги претставуваат во медиумите, на пример, претставуваат само мал дел од
навистина сложената слика за сексуалното образование.
Ако сакаме да разбереме сложено прашање како трансхуманизмот, треба да се потпреме на
повеќе извори и различни области на знаење.
Веројатно ќе се согласите.
Разгледајте, на пример, визуелните пораки претставени пред јавноста во 2015 година кога Клаус Шваб зборуваше во ток-шоу
во кое водител беше Чарли Роуз за клучните карактеристики што ја одредуваат претстојната четврта индустриска револуција.
Мислам дека терминот што се користи за оваа таканаречена револуција е само уште
еден паметен шифрен збор за трансхуманизам.
Сепак, тоа е спакувано во еден вид хипер-рационална софистицираност, чија дефиниција на концепти е
водена од она што обично го поврзуваме со природниот човечки напредок преку технолошкиот развој.
Тоа звучи толку позитивно.
Па зошто да се користи ваков вид кодиран јазик?
Треба да се вратиме 200 години наназад, кога парниот мотор беше природна последица на човечките иновации
што суштински го променија начинот на кој работиме.
Тогаш треба да бидеме ментално подготвени да ги прифатиме сите нови алатки и техники што сега влегуваат на
пазарот и продираат во нашите тела, мозоци и крвотокови.
Разгледајте ги и визуелните прикажувања во програмата на Чарли Роуз.
Темната позадина сугерира едноставност и мистерија, како и одредена софистицираност.
Двајца господа водат навидум разумен разговор за светско-потресувачка
парадигматска промена во општеството и економијата.
Чарли Роуз му поставува прашање на Шваб за да го натера да зборува за оваа револуција, за тоа што е уникатно во неа.
И Шваб започнува со споредба на тоа со индустриската револуција околу 1800 година.
Шваб вели дека новата револуција не го менува тоа што го правите, туку ве менува вас.
Размислете за генетскиот инженеринг: вие сте тие што се менуваат.
Оваа мантра низ годините е повторувана во различни реторички формулации од него и од други.
Во интервјуто со Шваб, нашите умови се толку смирени од глетката на оваа сосема природна дискусија меѓу двајца мажи, што едвај ни
доаѓа до свеста дека една мистериозна сила, позната како револуција, воведува технологии во
нашите тела кои ќе нè променат на клеточно ниво.
Запомни! Тој вели дека револуцијата те менува.
Вашата сопствена способност да дејствувате, вашиот суверенитет како човечко суштество надарено со неотуѓиви, од
Бога дадени права, е ефективно избришан со изјавата на Шваб.
Понатаму, визуелните аспекти на овој навидум нормален разговор ги збунуваат слушните пораки.
Технологиите се користат за да се измени нешто толку суштински уникатно како нашата генетска структура.
Грамматичката формулација на Шваб е совршен пример за тоа како јазикот може да се користи за да се направат длабоки
политички и технолошки наметнувања да изгледаат сосема природни, како сили на природата, како ветерот.
Со тоа што ја прави "четвртата индустриска револуција" граматички субјект што нè "променува", тој целосно ги игнорира оние што ги
поттикнуваат промените, кои институции ги спроведуваат, чии интереси тие ги служат и
кои одлуки ги донесуваат одредени актери.
Видите, ние сме длабоко во анализа на граматиката на реченицата за да разбереме дека луѓето кои ја водат револуцијата ги гледаат
нашите крвни клетки, нашите крвни садови и нашите невролошки патеки како отворени и лесно достапни места за технолошки развој.
Во описот на Шваб, оваа таканаречена револуција е прикажана како автономна сила што
дејствува врз нас, пасивните човечки суштества.
Во реалноста, сепак, работите се поинакви.
Мислам дека тоа е координирана програма за технолошка имплементација од страна на
идентификувани компании, влади и меѓународни организации.
Ми се чини дека е почесна карактеризација.
Ние финансираме и имплементираме технологии кои радикално ќе го променат човечкото однесување, когницијата,
невролошките функции, социјалните односи, правото на приватност, па дури и купувањето и продавањето.
Овој подетален опис веднаш би покренал прашања:
А што е со информираното согласување?
Дали ова воопшто е пожелно од демократска перспектива? И кои опции за отпор, и материјален и интелектуален, се достапни?
Дуглас Лумис го разгледува овој процес детално во својата книга од 1996 година, "Радикална демократија".
Тој ги запознава читателите со антидемократски развои, кои ги опишува како развои што
уништуваат во име на националната безбедност.
Денес можеме да зборуваме за борбата против тероризмот, или против пренаселеноста, или против јаглеродниот диоксид, или
против некоја друга модерна апстракција што елитата измамнички ја истакнува како цел што треба да се заштити или да се сузбие.
И во рамките на оваа идеологија на развој, според Лумис, моќта на метафората лежи во нејзината способност да создаде впечаток дека
проектите спроведени во рамките на оваа идеологија се природни и неизбежни, и дека тие ќе ја доведат до точната и однапред
определена иднина на целниот објект што треба да се развие.
Тоа е прилично длабоко кога ќе ја земете предвид лудата брзина со која се врши уништување во име на развојна агенда, политика
или план, или можеби инвестиција или вежба за воени игри.
Откако релативно моќните ја рационализираа човечноста како сувишна, бескорисна храна која мора да ѝ се ускрати пристап, на
пример, до храна, неопходниот животоподдржувачки животински протеин, која испушта штетен јаглерод диоксид, да не зборуваме
за неговата апсолутна неопходност за животот на Земјата.
Или ги гледаат како членови на огромно и неумиено стадо товарни животни што треба да се попишат, обележат и контролираат.
Тие што не се спомнати по име во описот на Шваб за четвртата индустриска револуција, всушност признаваат дека се
членови и обожаватели на глобалниот култ на трансхуманизмот.
Вообичаената реторичка тактика што ја користи Шваб служи за да го сокрие актерот кој претпочита да остане скриен.
Во анализа на критички дискурс, оваа техника се нарекува номинализација.
Тоа е реторички потег што има неверојатно идеолошко влијание.
Тој го претставува она што во суштина е политички проект, имено трансформацијата на човечкото
општество преку технологија, како неизбежна историска сила.
И уште еднаш: тоа е само код што изразува: "Отпорот е бесполезен".
Не може да се одолее на револуција што се одвива сосема природно.
Ова го поткрепува мојот претходен став за Лумис и антидемократските развои.
Јазикот на Шваб исклучува секоја можност луѓето колективно да одлучат дека воопшто не
сакаат да бидат променети од овие технологии.
Самата граматичка структура служи како форма на нежно принудување.
Уште една причина е што овие технологии се претставуваат како неопходни и незаменливи средства за општото добро.
Тие тврдат дека ги решаваат социјалните проблеми на кои технократите секогаш работеле.
Па кој стои зад оваа глобална иницијатива?
Ако ги игнорираме најочигледните, истакнатиот центар на глобалната моќ, транснационалниот централен банкарски систем,
тогаш меѓу многуте владини агенции, невладини организации и корпоративни гиганти кои работат заедно низ
целиот свет, истакнатите играчи се познати на повеќето луѓе.
Во нашето истражување укажавме дека воено-индустрискиот комплекс, Дарпа и Наса треба да останат во фокусот засега.
Ако ја земеме во предвид побарувачката на НАСА за киборзи, наводно за истражување на вселената, ова е јасно логична почетна точка
за секоја студија на новонастанатиот трансхуманистички парадигм.
Ги испитавме плановите и процесите за трансформација на луѓето од природни, суверени суштества
во посинтетичка и контролирана форма на живот.
Според мене, таквата истрага е релативно едноставна ако земеме предвид како комуникацијата и дизајнот на материјалните структури
и архитектурите го одразуваат размислувањето на оние на власт, кои се стремат да го
преобликуваат светот и човечките тела што го населуваат.
Сега обрнете внимание на тоа како техничките аспекти на трансхуманизмот се замислуваат и промовираат пред јавноста.
"Во овој проект ќе развиеме и истражиме концепти за Интернет на био-нано предмети, или скратено IoBNT."
Области на примена вклучуваат персонализирана медицина и индустриски примени во микро-опсег.
IoBNT е дизајниран да овозможи следење и активирање на инфекции преку комуникациска платформа
помеѓу наноуреди во човечкото тело и надворешни порти.
На овој начин, IoBNT ќе го поддржи преносот на податоци и контролни информации помеѓу нано-уреди и надворешни компјутери.
Ако внимателно размислиме зошто социјалниот свет е таков каков што е, можеме да почнеме да разбираме дека тој е експеримент.
Големите инженери на општеството и економијата веќе постигнаа висок степен на контрола над нас, испитуваните
субјекти, контролирајќи го менталниот рамков во кој размислуваме, зборуваме и социјално и економски комуницираме.
Размисли и за големите медиумски системи кои ни всадуваат "прави" вредности и ставови, прифатените идеи и идеологии.
Ние дефинитивно сме испитувани субјекти во експеримент.
Некои од нас нејасно се свесни за ова. Други се целосно незасегнати.
Ние наоѓаме многу траги во изјавите на технократите.
Ајде да ја земеме оваа дефиниција од "Трансхуманистичкиот манифест", кој е повторно објавен од НАСА:
Светски поглед кој се стреми кон квалитет на живот што создава постојан напредок, самотрансформација, практичен оптимизам,
визионерски решенија и критичко размислување; трансхуманизмот.
Трансхуманот е биотехнички организам; трансформација на човечкиот вид што еволуира со технологијата.
Оваа перспектива ја прикажува трансформацијата во оптимистички термини, без да даде никаква индикација кој ја финансира
трансформацијата или кој ги развива биотехнолошките организми.
Таа ги признава своите идеолошки корени. Повторно повеќе номинализација.
Како луѓето, светогледите се стремат кон нешто; кон одреден квалитет на живот.
Таа ја префрла целата одговорност на апстракција. Како што е природната селекција или некој друг слеп механизам
на случајноста што поседува неверојатна креативна моќ.
За оние кои се осмелуваат да размислуваат поинаку, секогаш постојат овчарските кучиња кои го одржуваат
стадото во ред, послушно и да се движи во вистинската насока.
Илон Маск предупреди дека мораме да се споиме со машини за да не станеме како мајмуни.
И Мишел Запа, иден стратег на Фондацијата Рокфелер и на Кинеското Министерство за образование, во 2013 година слично тврдеше дека
човештвото нема друг избор освен да биде влечено со клоцање и викање до работ на иднината на генска терапија, вештачки
органи, синтетичка крв и крвни садови и биоелектронски лекови.
Па кога сме сведоци на трансформација како онаа што ја опишуваат Шваб, Маск, Гејтс, Харари и други водечки
технократи и гуруа, мислам дека е сосема природно да се запрашаме: каде се наоѓаме сега?
Сите овие таканаречени надградби за кои досега зборував, ја поставуваат прашањето што всушност значи да се биде човек.
Ако, на пример, ДНК е кодот на животот, што значи за човечкиот живот дека со генетскиот код може да се манипулира?
Дали владите ги финансираат истражувањето и развојот на технологии за извршување на овој тип работа?
Ова е од рекламна кампања на Moderna кога беше најавено воведувањето на mRNA технологијата...
Па, тоа е навистина неверојатно. Дали навистина стоиме на прагот на постхуман свет?
Ако е така, што всушност значи "постхуман"? Дали е теоретско? Практично?
Веќе децении постои филозофски похуманизам кој може да се најде во делата на сите водечки културни теоретичари
кои прогласуваат дека хуманизмот, како што беше разбиран за време на Просветителството, е завршен.
Постхуманизмот сега се разбира и во смисла на технолошки постхуманизам.
Област која ме интересира и која се одразува во напорите да се промени социјалниот, психолошкиот или физичкиот
состав и однесувањето на луѓето преку технолошки подобрувања:
Во генетско инженерство или невро-кибернетичко подобрување.
Како знаеме дека е така?
На пример, во 2015 година, Фајзер објави партнерство со Универзитетот Бар-Илан за подобро
разбирање на ДНК нанороботи за доставување лекови.
Соопштението за печат експлицитно наведува дека "овој стратешки чекор ќе ги трансформира
нанороботите од научна фантастика во применливо решение".
Повиците на роботи кои работат на клеточно ниво може затоа да укажуваат дека
традиционалната бионаука се распаѓа или се заменува.
Тоа може да значи дека синтетичката биологија ќе се спои со природната биологија, носејќи нови форми на
истражување и развој и човечкото постоење во прв план.
Во публикација од 2015 година со наслов "Интернет на био-нано-работи", Иан Акијлдиз , пионер на IoBNT, и
неговите колеги пишуваат за оваа парадигматска промена што се случува во технологијата на комуникации и мрежи.
Тие велат: "На ниво на нанотехнологија, можно е да се создадат објекти засновани на контрола, повторна
употреба, модификација и реинженеринг на биолошки клетки."
Оваа нова мрежа, заснована на живи клетки и организми, ја формира основата за многу нови примени во воениот, здравствениот и
безбедносниот сектор, каде што нано-предмети можат лесно да се сокријат, вградат и распрснат низ околината,
каде што тие можат кооперативно да извршуваат детекција, контрола, обработка и мрежно поврзување.
Во ноември 2019 година, Ентони Фаучи зборуваше за примените на оваа нова технологија во здравството, оваа нанотехнологија позната
како самосклопувачки наночестички, "универзални вакцини против грип како нов метод за поттикнување на имунолошки одговор".
Тоа беше во ноември 2019 година.
Шест дена подоцна, првиот извештај за мистериозен нов сој на грип се појави од Вухан, Кина.
Која е врската?
Неколку години подоцна, во 2023 година, во предавање на Акијлдиз, темата добива поголем фокус.
Тој укажува дека: "Нано-големите биомашини зад IoBNT се дизајнирани да се вбризгуваат во телото."
И тоа функционира многу добро со овие вакцини против КОВИД. Се движи во таа насока.
Овие мРНК не се ништо повеќе од мали машини на наноскопско ниво. Тие се програмирани и инјектирани.
Ние обемно пишувавме за сите овие очигледни примени, но најфасцинантно е степенот на негирање што
го опкружува парадигматскиот пресврт што претстои.
Истражувањето и развојот се одвиваат со децении.
Истражувачите речиси никогаш не анализираат физички систем во неговата оригинална форма.
Наместо тоа, тие градат модел што го приближува однесувањето кое веруваат дека го набљудуваат во системот.
И со анализирање на однесувањето на моделот, тие се надеваат дека ќе можат да го предвидат однесувањето на вистинскиот систем.
Видите, ние конструираме модели затоа што природните динамички системи обично се премногу сложени за да
служат како рамка за практична и прецизна анализа.
Сите заблудувачки разговори во научните кругови за човечкото тело како машина, за мозокот како компјутер, за ДНК како софтвер и за
вакцините како ажурирања на софтверот ја одразуваат погрешната концептуална моделизација на луѓето
како погодна локација за експериментирање и надградба.
Редуктивното и механистичкото размислување што преовладува во умовите на трансхуманистичките
технократи сега е докажано дека е фундаментално погрешно.
Со оглед на огромното глобално прикривање на повредите и смртните случаи што произлегоа од експерименталната употреба на лекови во
последните пет години, се прашувам дали сложениот и динамичен систем што го нарекуваме
човечко тело, мозок и крвоток сега се урива.
Дали сите трансхуманистички модели за вистинска поствидна иднина веќе се урнаа?
Не можам да замислам како вистината за оваа технократска војна против човештвото може да остане скриена уште подолго.
Како што вели поговорката: вистината ќе излезе на виделина.
Вау, каков почеток. Ви благодарам, д-р Брауди, професор Брауди. Тоа беше феноменално.
Сега имаме основа за денот. Ќе слушаме повеќе во оваа насока.
Но засега, ајде да земеме момент да издишеме со олеснување.
Ќе мораме да ја гледаме оваа лекција многу пати пред навистина да ја разбереме длабочината на она што тука се допира.
Ви благодарам уште еднаш за сè.