אַלגעמיינע אינפֿאָרמאַציע וועגן די לעגאַלע רעגולאַציעס און די AZK־כּללים קען מען געפֿינען צום סוף פֿון דער פּרעזענטאַציע.
איצט קענען מיר זיך ווענדן צו אונדזער ערשטן רעדנער פֿון אַרויס דער אָרגאַניזאַציע.
איך וואָלט געוואָלט קורץ דערציילן עטלעכע הינטערגרונט־אינפֿאָרמאַציע.
אין 2008 האָבן פֿאַרשיידענע שווייצער מעדיע־אויסגאַבעס געפֿירט כּותרות ווי "קאָנספּיראַציע־טעאָרעטיקער קעמפן
קעגן ביאָמעטרישע פּאַספּאָרטן". דאָס זענען מיר געווען.
די צײַטונג "טאַגעסאַנזײַגער" האָט וועגן דעם באַריכטעט.
די צײַטונג "שט. גאַלער טאַגבלאַט" האָט געשריבן: "אַזעלכע גרופּעס פֿירן זיך אָפֿט אויף אַן
אומערדישן אופֿן און לײַדן פֿון פּאַראַנאָיע."
SRF רונדשאַו האָט צוגעגעבן: "סאַסעק גלייבט אַז דער טשיפּ אין פּאַס איז נאָר דער ערשטער שריט. פריער אָדער שפּעטער
וועט דער טשיפּ אפילו אונטער דער הויט אימפּלאַנטירט ווערן."
יעצט, 17 יאָר שפּעטער, וועט פּראָפֿעסאָר ד״ר דניאל בראָדי פֿון אָקינאַוואַ־אוניווערסיטעט אין יאַפּאַן אונדז פאָרשטעלן פּלאַנען,
פּראַקטיקן און פּראָצעסן וואָס אפילו פֿאָדערן די טראַנספֿאָרמאַציע פֿון דעם גאַנצן מענטש פֿון אַ נאַטירלעכן, סאָווערענעם
זײַן אין אַ סינטעטישן און קאָנטראָלירטן לעבנס־פֿאָרעם.
נישט נאָר אַ טשיפּ אונטער דער הויט. ער פֿירט אונדז אויך אַרײַן אין די מעכאַניזמען, מעטאָדן און וועגן, דורך וועלכע
מענטשן, דער גאַנצער מענטש, זאָלן ווערן געענדערט אין זייער עצם.
ער וועט אונדז אויך נישט לאָזן אין פינצטערניש וועגן וואָס פֿאַר מענטשן זענען פֿאַרמישט מיט וועלכע פֿירמעס בײַ דער דורכפֿירונג
פֿון די שרעקלעכע חזיונות, די שרעקלעכע פּלענער און פּראָצעסן.
איך וויל אײַך דאַנקען, פּראָפֿעסאָר בראָודי, פֿאַרן טיילן אײַער ווערטפֿולע וויסן מיט די הײַנט באַטראָפֿענע בײַם 21סטן AZK.
אָבער קודם, דאָ איז דיין קורצע ביאָגראַפֿיע.
פּראָפֿעסאָר דניאל בראָדי, געבוירן אין די פֿאַראייניקטע שטאַטן אין 1964, האָט אַ דאָקטאָראַט אין אַפּליצירטער
פּסיכאָלינגוויסטיק און האָט דערפֿאַרונג ווי אַ בילד־אַנאַליסט.
ער האַלט לעקציעס וועגן טעמעס וואָס רייכן פֿון קאָמוניקאַציע־טעאָריע און רעטאָריק ביז
לינגוויסטישער קאָמפּאָזיציע און רעטאָרישער גראַמאַטיק.
פּראָפֿעסאָר בראָדי איז געווען דער דעקאַן פֿון דער גראַדזשאַווייט־שולע פֿאַר אינטערקולטורעלער קאָמוניקאַציע בײַ
דער אָקינאַוואַ קריסטלעכער אוניווערסיטעט אין יאַפּאַן.
ער איז דערווייַל אַ פּראָפֿעסאָר פֿון אַפּליצירטער לינגוויסטיק.
זיין פאָרשונג פאָקוסירט זיך אויף קלאַנגען, סימבאָלן, צייכנס, בילדער און פארבן, און ווי די ווערן גענוצט דורך
מאַכט־צענטערס ווי געצייַג צו פאָרמען וויסן און צו השפּיען אויף מענטשן'ס תּפיסות און עמאָציעס.
ער איז מיט־רעדאַקטאָר פֿון "פּראָפּאַגאַנדע אין פֿאָקוס", מיט־רעדאַקטאָר פֿון "דער פּראָפּאַגאַנדע־מאָדעל פֿון הײַנט:
פֿילטרירן די וואַרנעמונג און באַוווּסטזײַן", און מיט־אויטאָר פֿון "אָקינאַוואַ אונטער אָקופּאַציע, מאַקדאָנאַליזאַציע
און ווידערשטאַנד צו נעאָליבעראַלער פּראָפּאַגאַנדע".
אַ אויסקלײַב פֿון זײַנע וויסנשאַפֿטלעכע אַרטיקלען קען מען געפֿינען אויף ResearchGate, דער גלאָבאַלער
דאַטאַבאַזע פֿאַר פֿאָרשער פֿון אַלע וויסנשאַפֿטלעכע געביטן.
פּראָפֿעסאָר דניאל בראָדי איז אַ מיטאַרבעטער־פֿאָרשער בײַ דער אַרבעטס־גרופּע פֿאַר פּראָפּאַגאַנדע און דעם גלאָבאַלן קריג קעגן
טעראָר, אויסגעלייזט דורך די אַטאַקעס פֿונעם 11טן סעפּטעמבער.
הײַנט וועט פּראָפֿעסאָר ד״ר בראודי רעדן וועגן טראַנס־הומאַניזם און פּאָסט־הומאַניזם.
ווער שטרעבט דערפֿאַר און וווּ זײַנען מיר הײַנט אין טערמינען פֿון אַנטוויקלונג?
וואו, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דער איינלאַדונג און דעם וואַרעם באַגריסונג!
און גרוסן פֿון יאַפּאַן.
ווי זאָג מען "גוט מאָרגן" אין אײַער לאַנד?
מיר זאָגן: אָהײַיאָ גאָזײַמאַסוּ! יאָראָשיקוּ אָנעגײַ שימאַסוּ! און "יאָראָשיקוּ אָנעגײַ
שימאַסוּ", וואָס מיינט "ביטע זײַט גוטהאַרציק".
איך ווייס נישט צי עס איז אַ גלײַכווערטיקער אויסדרוק אין דײַטש, אָבער יאָ, אַ גרויסן דאַנק פֿאַר דער איינלאַדונג.
איך האָב זיך צוגעגרייט הײַנט צו רעדן וועגן טראַנהומאַניזם און פּאָסט־הומאַניזם.
אַזוי, מאָל ווערט עס אַ ביסל טעכניש, אָבער איך האָב פּרוּווירט עס צו מאַכן אַטראַקטיוו פֿאַר אַ ברייטן עולם.
אַזוי, אויב איך מעג אָנהייבן מיט דעם קאָפּ. עס איז גאַנץ אַ אינטערעסאַנטער קאָפּ:
דער קינסטלעכער טראַכט קומט באַלד!
דאָס איז אַ טייל פֿון דער ביאָטעק־דערציילונג וואָס מען הערט איצט איבער דער גאַנצער וועלט. און דאַן, כמובן, דער אונטערטיטל:
צי זענען מיר גרייט פֿאַר די קאָנסעקווענצן?
נו, פֿאַר מיר זעט דאָס אויס ווי מלחמה.
נאָך אַ שאָק פֿאַר אַלעמען – טיפּיש פֿון אַ מין רעטאָרישן בליצקריג קעגן אונדזער פּסיכע.
עס שיינט מיר אַז די ריין אומשרעקלעכקייט פֿון דעם מיזאַנטראָפּישן קאָפּ אויפֿרופֿט נאָך גרעסערע פֿראַגן.
צי זענען די מינים אוממענטשלעכע פּראָיעקטן טייל פֿון אַ גרעסערער טראַנס־הומאַניזם־באַוועגונג?
אָדער קען מען אפילו זאָגן פּאָסטהומאַניזם?
צו געפֿינען עטלעכע ענטפֿערס, מוזן מיר זיך ווענדן צו אַנדערע פֿאַרבונדענע דערציילונגען.
זינט די קאָראָנאַווירוס־געשיכטע איז פּובליק געוואָרן, האָב איך זיך אַמאָל געפרעגט, וואָס פֿאַר טיפֿע
אײַנבליקן מיר האָבן טאַקע געוווּנען וועגן דער וועלט.
אולי ליגנס און שווינדל זענען איצט אַזוי פֿיל ווי אָקסיגען, אפילו ווען זיי ווערן געפילטערט דורך אַ מעדיצינישע מאַסקע.
אלס טייל פֿון דער אינטעלעקטועלער זעלבסט־פֿאַרטיידיקונג וואָס איך וויל איבערגעבן צו מײַן צוהערערשאַפֿט, וואָלט איך
געוואָלט אַרײַנלייגן דעם לעקציע מיט אַ שטיקל חכמה פֿון ישוע:
"וואָרום דורך דײַנע אייגענע ווערטער וועסטו גערעכטפֿאַרערקלערט ווערן, און דורך דײַנע אייגענע ווערטער וועסטו פֿאַרמישפּט ווערן."
ווי אַ לינגוויסט גלייב איך אַז ווערטער זענען וויכטיק.
זיי זענען נישט נאָר קלאַנגען וואָס קומען פֿון אונדזער מויל, נאָר די וויכטיקסטע צייכנס פֿון
דער צושטאַנד פֿון אונדזערע הערצער און געדאַנקען.
איך מיין אַז דאָס ווערט קלאָר ווען מיר נעמען אַ נעענטערן קוק אויף עטלעכע פֿון די שטימען וואָס מיר הערן פֿון
די וואָס פּראָמאָווירן די טראַנס־יומאַניסטישע אַגענדע.
אין די לעצטע פינף יאָר האָב איך געפרעגט פילע מענטשן וואָס זיי פֿאַרשטיין אונטער טראַנס־הומאַניזם. און
די מערהייט ווייסן נישט – אפילו העכסט געלערנטע מענטשן.
עטלעכע מענטשן פֿאַרמישן עס מיט טראַנסגענדעריזם און גלייך אָנהייבן רעדן וועגן די באַליבטסטע פּראָנאָמען.
און ווען מיר טראַכטן וועגן טראַנס־הומאַניזם, קענען מיר זאָגן אַז אויף דער איין זײַט איז
עס זיכער פֿאַרבונדן מיט טראַנסדזשענדעריזם.
איך געדענק אַ אינטערוויו בערך אַ יאָר צוריק, ווען דער באַרימטער טויער־וועכטער פֿון דער פּאָליטישער עליטע, ניל דעגראַס טײַסאָן
, איז אויפֿגעטראָטן אויף דעם פּאָדקאַסט "טריגערנאָמעטרי".
עס איז געווען אַ הייסע דיבאַטע מיט די גאַסטגעבער.
איך וואָלט געזאָגט, אַז ער האָט זי דערשראָקן, אַנשטאָט טאַקע צו דיבאַטירן.
און טײַסאָן האָט גענוצט דעם לאָגישן פֿאַלַסיום, באַקאַנט ווי דער אַפּעל צו טראַדיציע, כּדי צו שטיצן און פּראָמאָווירן
די פּראַקטיק און נאָרמאַליזאַציע פֿון מענער מיט געשלעכט־דיספֿאָריע וואָס באַטייליקן זיך אין פֿרויען־ספּאָרט.
ער האָט געזאָגט אַז מיר זײַנען אין אַ איבערגאַנג־פֿאַזע. מיר וועלן מוזן אויספֿינען.
נו, עס שיינט מיר אַז דער זאַץ אַנטהאַלט אַ וויכטיקן אײַנבליק אין טײַסאָן און זײַנע קאָלעגעס.
זיי פֿאָרמולירן פּערווערסיעס פֿון לאָגיק מיט אַזאַ פֿאַקטישקייט, אַז זיי קלינגען ווי גוט באַצאָלטע אידעאָלאָגן.
דורך דער גאַנצער מענטשלעכער געשיכטע זענען שטענדיק געווען צוויי געשלעכטער.
הײַנטצוטאָג ווערן פֿון אַלע זײַטן אַקטיוו געשאַפֿן נײַע באַגריפֿלעכע קאַטעגאָריעס
אויסער דעם מענער־פֿרויען בינאַרישן סיסטעם.
זכר און נקבה מענטשן, ווי אויך אויטיסטישע סאַוואַנטן, ווערן איצט געשטעלט אויף אַ קאָנטינוום .
אָן אַכטונג אויף זייערע יסודותדיקע חילוקים, מוזן די ביאָלאָגישע קאַטעגאָריעס זיך אויסגלײַכן אויף צעל־שטאַפּל.
און אפֿשר באַמערקן מיר נישט דעם איבערגאַנג צו פּאָסט־הומאַניזם, ווײַל ער איז טייל פֿון אַ גרעסערער קאַמפּאַניע צו פאַרפֿעלשן די
רעאַליטעט און צו אויסמעקן שליסל־ווערטער וואָס באַשרײַבן וויכטיקע ביאָלאָגישע פּראָצעסן ספּעציפֿיש פֿאַר פֿרויען און מענער.
מיר האָבן שוין וועגן דעם אין דעטאַל געשריבן אין אונדזער פֿיר־טייליקער סעריע וועגן טראַנס־הומאַניזם
אויף אונדזער וועבזײַטל "פּראָפּאַגאַנדע אין פֿאָקוס".
אויב איר ווילט עס לייענען, באַזוכט פשוט: propagandainfocus.com.
איך גלייב אַז די אָריגינעלע דעפֿיניציע פֿון "gender" אין דעם Oxford English Dictionary באַצייכנט דעם פּרוּוו אין
דעסקריפּטיווער לינגוויסטיק צו שאַפֿן קאַטעגאָריעס פֿאַר די אונטערטיילונג פֿון די פֿאַרשיידענע פּראָנאָמען
וואָס רעפּרעזענטירן די צוויי געשלעכטער, מאַלע און פֿימינעל.
נאָר אַ קורצע זייט־באַמערקונג דערפֿון:
וווּ ענגליש איז די געמיינזאַמע שפּראַך, זעט עס אויס אַז הײַנט איז עס גאָר אָנגענומען צו פּרוּוון אויסמעקן אַזעלכע יסודותדיקע
קאָנצעפּטועלע קאַטעגאָריעס, בפרט ווען זיי אַנטהאַלטן עפּעס ווי פּראָטאָטיפּישע אייגנשאַפֿטן פֿון וואָס
פֿרויען און מענער זענען און וואָס זיי האָבן אַ נטיה צו טאָן.
פֿאַרשטייט זיך, אַז עטלעכע שפּראַכן, ווי פֿראַנצויזיש און שפּאַניש, האָבן געשלעכט־ספּעציפֿישע נומענאָמען.
אויב איך געדענק ריכטיק, איז מעסער אַ זכר־נעם.
מעסער איז אַ זכר־נעם און גאָפּל איז אַ נקבה־נעם.
יאָ, איך גלייב אַז איך געדענק דאָס ריכטיק.
אולי איז דאָס געווען דזשאָן מאָני (ניו־זילאַנדישער פסיכאָלאָג און סעקסאָלאָג) אין די 1960ער יאָרן, וואָס ערשט האָט פּרוּווירט צו
אָפּשיידן די באַגריפֿן פֿון געשלעכט פֿון לינגוויסטיק און זיי פֿאַרבינדן מיט די אויפקומענדיקע
באַגריפֿן פֿון געשלעכט־ראָלע און געשלעכט־אידענטיטעט.
עס זעט נישט אויס באַזונדער שווער צו טראַנספֿאָרמירן די געזעלשאַפֿט כּדי אָנצונעמען די נײַע באַגריפֿן.
פֿאַרשטייט זיך, עס האָט געדויערט עטלעכע דעקאַדעס, אָבער הײַנט זענען מיר גרייט.
אולי איז דאָס געווען אין די 1960ער יאָרן, אולי איז דאָס געווען דער היסטאָרישער מאָמענט, ווען די וואַקסנדיקע פֿאַרווירערונג
וועגן שפּראַך, פּערזענלעכקייט און פּערזענלעכע אידענטיטעט, סעקסואַליטעט און געזעלשאַפֿטלעכע ראָלעס האָט אָנגעהויבן.
עס שיינט צו מאַכן זינען. אויב איר ווילט פֿאַרניכטן די מענטשלעכע קולטור, די געזונטע באַגריפֿן פֿון זיך, משפּחה, מענטשלעכע
רעפּראָדוקציע, מענטשלעכע קהילה, געזעלשאַפֿט און נאַציאָן, מוזט איר אָנהייבן מיט פֿאַרניכטן די שפּראַך און אָפּשיידן
די געמיינזאַמע באַדײַטונגען פֿון די עמפּירישע רעאַליטעטן.
מאַסיווע און לאַנג־צײַטיקע פּראָפּאַגאַנדע־קאַמפּאַניעס זענען נייטיק צו צעשטערן שפּראַך און לאָגישן געדאַנק.
דערפֿון גייט אַרויס, אַז מיר וועלן אָנטיילנעמען אין אונדזער אייגענער פֿאַרניכטונג.
די דעוואַלידאַציע פֿון שפּראַך קען אַלץ אומקערן.
דערפֿאַר, ווי עס זעט אויס פֿאַר מיר, גלייבן עטלעכע מענטשן אַז מענער קענען האָבן מאָנאַטשטאָק און האָבן קינדער.
אין דעם ערשטן בוך בראשית איז אַ טיפֿער אָבער פּשוטער אײַנזיכט, וואָס אָפֿט ווערט אָדער איגנאָרירט אָדער
געלאַכנט, און וואָס באַשטימט דעם מענטש ווי דעם תּמונה פֿון גאָט.
עס שטייט אַז ביידע מענער און פֿרויען זענען געשאַפֿן געוואָרן אין גאָטס בילד אויף דער ערד.
אויב מיר אויסמעקן די קאַטעגאָריעס, פֿאַרשווימען מיר אונדזער פֿאַרשטאַנד פֿון ווי גאָט
אַרבעט דורך אונדז מענטשן ווי זײַנע בילד־טראָגערס.
אפֿשר געדענקט איר דעם לעצטן פאַל, וווּ אַ געוויסער קאַנדידאַט, נאָמינירט דורך דזשאָו בײַדען פֿאַרן העכסטן געריכט פֿון
די פֿאַראייניקטע שטאַטן, איז געווען ניט ביכולת אָדער ניט געוואָלט צו דעפֿינירן וואָס אַ פֿרוי איז בעת אַ הערונג.
און ווײַל די יסודותדיקע קאָנצעפּטועלע קאַטעגאָריע פֿון פֿרויִשקייט איז אונטערגעגראָבן געוואָרן, איז עס
מענער געווען גרינגער צו באַזעצן די עפֿנטלעכע ערטער וואָס זענען געווען רעזערווירט פֿאַר פֿרויען.
דאָס איז די מאַטעריאַלע מאַניפעסטאַציע פֿון פֿונדאַמענטאַל פֿאַרקרימטע באַגריפֿן.
עס שיינט מיר אַז בײַ די הערונגען האָבן מיר אַלע געזען די פֿעלערהאַפֿטיקע לאָגיק פֿון דזשאָן מאָניעס אַרגומענט.
דער קאָמוניקאַציע־טעאָרעטיקער הערבערט שילער האָט דעם פּראָצעס אין דעטאַל באַשרייבן און גערופן עס דעפֿיניציע־קאָנטראָל.
אַ נוצבאַרער אופֿן צו קאָנטראָלירן מענטשן, די אומפֿאָרויסזעבאַרע באַשעפֿענישן וואָס מיר זענען, איז צו
קאָנטראָלירן די דעפֿיניציעס פֿון שליסל־ווערטער און באַגריפֿן.
ווען די וואָס זענען אויבן אין דער געזעלשאַפֿטלעכער, פּאָליטישער, עקאָנאָמישער און קירכלעכער סדר קאָנטראָלירן די דעפֿיניציעס און
קענען דורכצוזעצן באַדײַטונגען דורך שפּראַך־קאָדן, צווינג און נײַע לינגוויסטישע נאָרמען, איז עס גרינג צו
אויסצופירן גרעסערע קאָנטראָל איבער געדאַנקען, רייד און התנהגות.
דו וועסט מסתּמא מסכים זײַן מיט דעם.
באַטראַכט אָרװעלס געדאַנקען וועגן ניוספּיק:
מלחמה איז שלום, פֿרײַהייט איז שקלאַפֿערײַ, אומוויסנדיקייט איז אמת.
איך וועל אַ ביסל שפּעטער צוריקקומען צו דער טעמע "מלחמה איז שלום".
אַזוי די פֿראַגע איז, ווי אַזוי מיר קענען דאָס דערגרייכן, האָט שילער זיך געפרעגט.
ווי טאָן די מענטשן אויבן אין דעם סדר, אין דער פּיראַמיד, מצליח זײַן אויסצופירן אַזאַ מין קאָנטראָל?
דאָס ווערט דערגרייכט דורך רוטינע און גרינגן צוטריט צו וואָס ער האָט גערופֿן די אינפֿאָרמאַציע־ינפֿראַסטרוקטור.
ווייל זיי האָבן די אינפֿאָרמאַציע, קענען זיי גרינג השפּעה האָבן אויף דעם באַטײַט פֿון אַ שליסל־טערמין, אַ
באַצייכענונג אָדער אַ דעפֿיניציע דורך פּשוטן צוטריט, און מיר, דער קאַנסומירנדיקער ציבור, נעמען אַלץ אויף.
וואָס באַוואונדערט מיר איז די באַשרײַבונג וואָס דער אַפּאָסטל פאולוס האָט געגעבן פֿון דעם אומגלויבלעך שטאַרקן כּוח
וואָס אַרבעט אין דער וועלט: "דער פּרינץ פֿון דער לופט־מאַכט" .
וואָס פֿאַר אַ מאָדנע נאָמען פֿאַר אַ מאַכט־צענטער!
עס איז געווען פֿאַרשטאַנען טויזנטער יאָרן צוריק, איידער דער לופט־רום איז געווען קאָנטראָלירט, קאָמערציאַליזירט און געוואָרן
דער וויכטיקסטער אינסטרומענט פֿון מאַסן־קאָמוניקאַציע הײַנט.
פֿאַרשטייט זיך, נישט אַלעמען האָט צוטריט צו די בראָדקאַסט־כוואַליעס.
אָבער אויב איר האָט עס און זאָגט עפּעס וואָס שטייט קעגן דער אָפיציעלער פּאָליטישער רעאַליטעט, וועט מען אײַך
צענזורירן אָדער, נאָך ערגער, אויסנעמען פֿון צירקולאַציע.
די מיליאָנען קילאָמעטער פֿיבר־אָפּטישע קאַבלען, די סאַטעליט־טעלער און די סאַטעליטן, אַלע די גרויסע קאָרפּעראַטיווע בראַנדז און
בראָדקאַסט־קאַנאַלן, און די מיטלען צו פאָרמען די דערציילונגען, באַגרענעצן די דיבאַטעס און פֿאַראַנקערן זיי אין
דער ציבורדיקער באַוווסטזײַן. וואָס צו טראַכטן, ווי צו טראַכטן, און וואָס צו זאָגן אָדער נישט צו זאָגן.
די מאַכט, די פֿעיִקייט צו פֿאָרמירן דעם גרונטלעכסטן שטאַפּל פֿון באַוווּסטזײַן, איז אין דער אמת אין די הענט פֿון בלויז אַ פּאָר.
דאָס, ווי עס שיינט מיר, איז דער מקור פֿון אומוויסנדיקייט וועגן טראַנס־הומאַניזם.
ווי געזעלשאַפֿטלעכע באַשעפֿענישן, ווערן מיר נאַטירלעך צוגעצויגן צו סיסטעמען פֿון מאַכט און אויטאָריטעט, און דערפֿאַר, אין דעם
עלטער פֿון מאַסן־קאָמוניקאַציע, ווענדן מיר זיך נאַטירלעך צו די מעדיאַ און מעדיאַ־פּערזענלעכקייטן, וועמענס
אַרבעט עס איז אָנצופֿילן אונדזערע קעפּ מיט די מעשׂיות וואָס מיר באַגערן ווי דערוואַקסענע.
אינטערעסאַנטערהייט האָט זיך אַרויסגעוויזן אַז די ערשטע קאָמוניקאַציע־נעצווערק זענען געשאַפֿן געוואָרן
אין דער מוטער־באַך, ווען מיר האָבן זיך אַנטוויקלט און אָנגעהויבן דערקענען די שטים פֿון אונדזער מוטער.
פֿאָרשונג אין אַנטוויקלונג־פּסיכאָלאָגיע ווײַזט, אַז די שפּראַך־געביטן פֿונעם מוח, וואָס זענען
פֿאַראַנטוואָרטלעך פֿאַרן הערן, הייבן אָן זיך צו אַנטוויקלען שוין אינעם זיבעטן חודש פֿון דער שוואַנגערשאַפֿט.
ווען די געזעלשאַפֿטלעכע נעץ זיך אויסברייטערט ווײַטער ווי די מוטער־קינד־באַציִונג צו דער משפּחה און דערנאָך צו דער
קהילה און דער געזעלשאַפֿט, געפֿינען מיר פּסיכאָלאָגישע באַפֿרײַונג אין דעם אויפֿהייבן אונדזערע אייגענע שטימען.
ווען מיר זיך אָפּטרענען פֿון אונדזערע מוטערס און פֿילן זיך געצויגן צו אַנדערע דערציילערס, וואָס קענען באַשטעטיקן
אָדער אַרויספֿאָרדערן אונדזערע ווערטן אָדער פֿאָראורטיילן.
איך פּרוּוו נאָר זיך פאָרשטעלן ווי עס וואָלט אויסגעזען אויב דער פּלאַן פֿון די טראַנס־הומאַניסטן וואָלט זיך דערפֿילט און
מענטשלעכע מוטערס וואָלטן ווערן אַרויסגענומען פֿון דער רעפּראָדוקטיווער ציקל, אַזוי אַז סינתעטישע בייביז וואָלטן
אויסגעבראָכן און אויפגעהויבן ווערן אין סינתעטישע רחמים.
דאָס איז נישט קיין וויץ; עס קלינגט גאָר אַבסורד, אָבער עס איז פֿאָרויסזעעוודיק.
זיי פּלאַנירן טאַקע צו נעמען אַוועק די מענטשן'ס באַגער און די מעגלעכקייט זיך צו פאַרמערן.
דאָס קען אויך זײַן דער גרונט, פֿאַר וואָס דער געשאַפֿענער געשלעכט־ענין ווערט אַלץ מער אויסגענוצט.
האַרדקאָר רעאַליטעט־דיסטאָרשן־קאַמפּאַניעס זענען נייטיק צו אַרײַננעמען פֿרויען, אמתע פֿרויען געבוירן פֿון
מענטשלעכע מוטערן, אין דעם טראַנס־הומאַניסטישן פּלאַן צו פֿאַראַכטן זייערע אייגענע נאַטירלעכע רעפּראָדוקטיווע כּוחות.
צו וועלכע לינגוויסטישע קאָדן, לויט אײַער מיינונג, וועלן די בייביס וואָס דער שטאַט וועט אַנטוויקלען, ווערן
אויסגעזעצט אין דער מענטש-געמאַכטער, שטאַט-באַשטעטיקטער טראַכט?
איצט באַטראַכט ווי פֿרויען זענען געדריקט און באַדינגט געוואָרן איבער די לעצטע צען יאָר צו אָננעמען נײַע ווערטער פֿאַר
פּראַקטיקן וואָס טראַדיציאָנעל זענען פֿאַרבונדן מיט פֿרויען.
איך גלייב נישט אַז מיר זענען בכלל גייסטיק גרייט צו אָננעמען די גאָר משוגענע געדאנקען וואָס ווערן פּראָמאָווירט
דורך די מאַכט־צענטערס אין פֿאַרבינדונג מיט טראַנס־הומאַניסטישע און פּאָסט־הומאַניסטישע אַגענדעס.
עס דאַרף אַ גרויסן מאָס קולטורעלער באַדינגונג צו אַרײַנברענגען דעם אומאָפּרוירבאַרן מיספֿאַרשטאַנד, אַז מענטשלעכע ביאָלאָגישע,
ניראָלאָגישע און אינטעלעקטואַלע פּראָצעסן זײַנען פֿונדאַמענטאַל פֿעלערהאַפֿטיק און דרינגלעך דאַרפֿן שטאַטלעכע אַרײַנגריפֿן
און איבערפּלאַנירונג דורך רוטינע טעכנאָלאָגישע פֿאַרבעסערונגען.
די וואָס שטופּן די פּלענער ווילן אַ וועלט באַפעלקערט מיט מענטשן וואָס זענען שטענדיק איינגעשפּריצט און געבוסטעט,
וועמענס מוחן זענען אונטערגעשטעלט געוואָרן צו עקספּערימענטאַלע אויפֿגריידס און געמאכט גאָר פֿאָרמאַרבאַר.
דער מין אַפּגרייד וואָס איך מײן איז טאַקע נאָר אַ קאָד פֿאַר דעם אומגעזאָגטן ווילן צו לעבן אייביק.
ווי עס איז באַשריבן אין דער פּראָטעוס־מאָנאָגראַפֿיע, וואָס איך האָב דיסקוטירט אין אַ פריערדיקן Kla.tv
אינטערוויו, ווערן די וואָס געהאָרן דעם רעזשים טעקניש אויפגעשטיגט, אָבער נאָך אלץ אונטער קאָנטראָל געהאַלטן.
דאָס וועט ווערן פֿאַרבעסערט אין אַ געוויסן מאָס, אָבער אונטער קאָנטראָל.
און דאָ קומען אין שפּיל קלוגע מאַרקעטינג און די מאַכט פֿון דער בילד־שידור.
אולי זענען דאָס די הויפּט־סיבות פֿאַר וואָס טראַנס־הומאַניזם און דער איבערגאַנג צו אַ פּאָסט־הומאַנער צוקונפֿט
ווערן נישט טאַקע באַמערקט אין דער קאָלעקטיווער באַוווּסטזײַן פֿון דער אַלגעמיינער פּובליקום.
איצט אַ ביסל הינטערגרונט־אינפֿאָרמאַציע.
ווען איך האָב געאַרבעט ווי בילד־אַנאַליסט אין דער מיליטער, זענען מיר אָפֿט זייער באַזאָרגט געווען וועגן דער קוואַליטעט פֿון
די בילדער און ווי אַזוי בעסטער צו אינטערפּרעטירן זייער אינהאַלט.
אַזוי זענען די טאַקטיקן פֿון דעם פײַנט פֿאַר אונדז שטענדיק מער קלאָר געוואָרן.
און מאָל האָט דער שונא זייער קאַמופלאַזש אַזוי עפעקטיוו גענוצט, אַז עס איז געוואָרן פֿאַר אונדז גאַנץ שווער צו אַנאַליזירן
וואָס מיר האָבן געזען און צו ציען באַטײַטפֿולע מסקנות.
אין אַנדערע ווערטער: טריק, קאַמופלאַזש און דעקונג זענען יסודותדיקע עלעמענטן פֿון די מעטאָדן
וואָס דער פײַנט נוצט צו טריקן און פֿאַרפירן.
און גליקלעך פֿאַר אונדז, די אַנאַליזע פּאַסירט קיינמאָל נישט אין אַ וואַקוום.
מיר קענען אויך פאָקוסירן אויף פֿאַרשטיין דעם בילד, די בילדער אין ליכט פֿון די קאַרטן וואָס זענען אונדז בנימצא, כדי צו
דערקענען ווי דער שׂונא קען אויסטרעכטן פֿאַרשיידענע תּרמיות.
און דער פאָקוס איז נאָר איין אַספּעקט פֿון דער קאָמפּליצירטער בילד וואָס מיר וואָלטן אויסלייגן אין צײַטן פֿון מלחמה.
אין דער פאַרגאַנגענהייט האָבן מיר געהאַט ממש גוטע מאַפּעס, ליטעראַליש גוטע קאַרטאָגראַפֿישע רעפּרעזענטאַציעס פֿון דער ערד.
אָבער הײַנט האָבן מיר אויך אַ סך טאַקע גוטע קאַרטן אין אונדזער האַנט, כאָטש אין דער פֿאָרעם פֿון רעגירונג־ווייסע פּאַפּירן,
פֿאַרעפֿנטלעכטע אָנווייַזונגען, עפֿנטלעכע לעקציעס, וויסנשאַפֿטלעכע אַרטיקלען און אַנדערע
נייעס־אייטעמען וואָס אַנטפּלעקן אַזוי פֿיל וועגן דעם טראַנהומאַניסטישן איבערגאַנג צו אַ פּאָסט־הומאַנער וועלט.
ווער עס וויל פֿאַרשטיין ווער טרײַבט טראַנס־הומאַניזם פאָרויס, קען גרינג דורכקוקן די קאַרטן וואָס איך דאָ
דערמאָנען, כדי דורכפֿירן זײַן אייגענעם גאַנץ אַנאַליז.
ווי אַלעמען זיכער ווייסט, באַשרײַבן פילע אומפֿאַרשראָקענע וויסנשאַפֿטלער און דאָקטוירים די הײַנטיקע
תּקופֿה ווי אַ גלאָבאַלן קריג, אין וועלכן די טויטלעכסטע וואָפֿנס זענען געוואָרן כּמעט אומדערקענבאַר.
דערפֿאַר זאָלן מיר טאָן אַלץ וואָס מיר קענען, צו אַנטדעקן און אַנטפּלעקן די וועפּאַנז.
די פֿראַגע איז: פֿאַרוואָס בלײַבן די געווער פֿון דעם פּאַראַדיגם־שיפט גראָבנס פֿאַרבאָרגן?
איין סיבה דערפֿאַר, ווי עס שיינט מיר, איז אַז די קאָרפּאָראַטיווע מעדיע זענען שטאַרק באַשטימט זיי
צו פֿאַרבאָרגן און דעם שאָדן וואָס זיי פאַרשאַפֿן.
מיר רופן זיי הײַנט "ערשטע מעדיע" ווײַל זייער צוזאַמענברוך איז באַלד און זייער ירושה איז אַ
ווילפֿולע איגנאָרירונג פֿון מענטשלעכן געזונטהייט.
די אַנדערע פּראָבלעם איז אַז עס איז צו פיל אינפֿאָרמאַציע.
ווי מיר שטענדיק זענען אויסגעזעצט צו אַ סענסאָרישן איבערלאָד, זענען די ענערגיע־קאָסטן צו פאָקוסירן און צו קלאַסיפיצירן זאַכן
אין די ריכטיקע פּערספּעקטיוון און גײַסטיקע קאַטעגאָריעס צו הויך.
די בילדער וואָס מען ווײַזט אונדז אין די מעדיע, למשל, שטעלן בלויז אַ קליינעם טייל פֿון אַ
טאַקע קאָמפּליצירטן בילד פֿון געשלעכט־דערציִונג.
אויב מיר ווילן פֿאַרשטיין אַ קאָמפּליצירטע ענין ווי טראַנס־הומאַניזם, דאַרפֿן מיר זיך שטיצן אויף
פֿאַרשיידענע מקורות און פֿאַרשיידענע געביטן פֿון וויסן.
איר וועט מסתּמא מסכּים זײַן.
באַטראַכט, למשל, די וויזועלע אָנזאָגן וואָס זענען פאָרגעשטעלט געוואָרן דער ציבור אין 2015, ווען קלאַוס שוואַב האָט גערעדט אין
טאָק־שאָו פֿון טשאַרלי ראָז וועגן די הויפּט־אידענטיפֿיקאַציע־מאַרקער פֿון דער
אָנקומענדיקער פֿערטער אינדוסטריעלער רעוואָלוציע.
איך מיין אַז דער טערמין וואָס מען נוצט פֿאַר דער אַזוי גערופענער רעוואָלוציע איז נאָר נאָך
אַ קלוגער קאָד־וואָרט פֿאַר טראַנס־הומאַניזם.
אָבער עס איז פּאַקירט אין אַ מין היפּער־ראַציאָנאַלע סאָפֿיסטיקאַציע, וועלכע די דעפֿיניציע פֿון באַגריפֿן ווערט
געטריבן דורך וואָס מיר נאָרמאַלערווייַז פֿאַרבינדן מיט נאַטירלעכן מענטשלעכן פּראָגרעס דורך טעכנאָלאָגישע אַנטוויקלונג.
דאָס קלינגט אַזוי פּאָזיטיוו.
פֿאַרוואָס ניצט מען אַזאַ מין קאָדירטע שפּראַך?
מען זאָל צוריקטראַכטן צו צוויי הונדערט יאָר צוריק, ווען דער דאַמפּ־מאָטאָר איז געווען אַ נאַטירלעכע
קאָנסעקווענץ פֿון מענטשלעכער אינאָוואַציע, וואָס גרונטלעך האָט געביטן דעם אופֿן ווי מיר אַרבעטן.
דאַן זאָלן מיר זײַן גייסטיק גרייט צו אָננעמען אַלע די נײַע מכשירים און טעכניקן וואָס איצט אַרײַנקומען אין די
מאַרקן און דורכדרינגען אונדזערע גופֿים, מוחן און בלוטשטראָמען.
באַטראַכט אויך די וויזועלע רעפּרעזענטאַציעס אין דער טשאַרלי ראָז־פּראָגראַם.
אַ פינצטערער הינטערגרונט ווײַזט אָן אויף פּשטות און מיסטעריע, ווי אויך אויף אַ געוויסער סאָפֿיסטיקאַציע.
צוויי הערן פֿירן אַ אויסערן־געזונדן שמועס וועגן אַ וועלט־שאַקנדיקן פּאַראַדיגם־שיפט אין דער געזעלשאַפֿט און עקאָנאָמיע.
טשאַרלי ראָז פֿרעגט שוואַב אַ פֿראַגע, כּדי אים צו ברענגען צו רעדן וועגן דער רעוואָלוציע, וועגן דעם וואָס איז יינציק דערין.
און שוואב הייבט אָן דורך עס צו פֿאַרגלײַכן מיט דער אינדוסטריעלער רעוואָלוציע אַרום 1800.
שוואב זאגט אַז די נײַע רעוואָלוציע טוישט נישט וואָס דו טוסט, נאָר זי טוישט דיך.
באַטראַכט גענעטישע אינזשעניריע: דו ביסט דער וואָס זיך ענדערט.
די מאַנטראַ איז איבער די יאָרן אין פֿאַרשיידענע רעטאָרישע פֿאָרמולאַציעס דורך אים און אַנדערע איבערגעחזרט געוואָרן.
אין דער אינטערוויו מיט שוואב זײַנען אונדזערע געדאַנקען אַזוי רויִק געוואָרן דורך דעם אָנבליק פֿון דער גאַנץ נאַטירלעכער
דיסקוסיע צווישן צוויי מענער, אַז עס קומט כּמעט נישט אַרײַן אין אונדזער באַוווסטזײַן, אַז אַ מיסטעריעזער כּוח, באַקאַנט
ווי רעוואָלוציע, פֿירט טעכנאָלאָגיעס אַרײַן אין אונדזערע גופים, וואָס וועלן אונדז ענדערן אויף צעלולאַרן ניוואָ.
געדענק! ער זאָגט אַז די רעוואָלוציע טוישט דיך.
דײַן אייגענע פֿעיִקייט צו האַנדלען, דײַן סאָווערעניטעט ווי אַ מענטש באַשאָנקען מיט אומאָפּטרעטלעכע, גאָט־געגעבענע
רעכטן, ווערט למעשה אויסגעמעקט דורך שװאַבס אויסזאָג.
דערצו פֿאַרווירערן די וויזועלע אַספּעקטן פֿון דעם אויסזעענדיק נאָרמאַלן שמועס די הער־מעסעדזשעס.
די טעכנאָלאָגיעס ווערן גענוצט צו טוישן עפּעס אַזוי יסודי און יינציק ווי אונדזער גענעטישע צוזאַמענשטעלונג.
שוואַבס גראַמאַטישע פֿאָרמולאַציע איז אַ פּערפֿעקטער בײַשפּיל פֿון ווי אַ שפּראַך קען ווערן גענוצט צו מאַכן טיפֿע
פּאָליטישע און טעכנאָלאָגישע אויפֿצווינגונגען אויסזען גאָר נאַטירלעך, ווי נאַטור־כּוחות אַזוי ווי דער ווינט.
דורך מאַכן די "פֿערטע אינדוסטריעלע רעוואָלוציע" פֿאַר דעם גראַמאַטישן סוביעקט וואָס "ענדערט" אונדז, איגנאָרירט ער אינגאַנצן
ווער עס טרײַבט די ענדערונגען, וועלכע אינסטיטוציעס פֿירן זיי דורך, וועמענס אינטערעסן זיי דינען, און
וועלכע באַשלוסן ווערן גענומען דורך געוויסע אַקטיאָרן.
דו זעסט, מיר זענען טיף אין אַנאַליזירן די זאַץ־גראַמאַטיק, כדי צו פֿאַרשטיין אַז די מענטשן וואָס פֿירן די רעוואָלוציע באַטראַכטן
אונדזערע בלוטצעלן, אונדזערע בלוט־געפֿעסן און אונדזערע ניראָלאָגישע וועגן ווי עפֿענע און גרינג
צוטריטלעכע ערטער פֿאַר טעכנאָלאָגישע אַנטוויקלונג.
לויט שוואב'ס באַשרײַבונג ווערט די אַזוי גערופענע רעוואָלוציע געשטעלט ווי אַ אויטאָנאָמע קראַפֿט
וואָס האַנדלט אויף אונדז, די פּאַסיווע מענטשן.
אין דער אמת, אָבער, זענען די זאַכן אַנדערש.
איך מיין אַז דאָס איז אַ קאָאָרדינירטע פּראָגראַם פֿון טעכנאָלאָגישער דורכפֿירונג דורך באַשטימטע פֿירמעס,
רעגירונגען און אינטערנאַציאָנאַלע אָרגאַניזאַציעס. די
עס זעט מיר אויס צו זײַן אַ מער ערלעכע כאַראַקטעריזאַציע.
מיר פֿינאַנצירן און אימפּלאַמענטירן טעכנאָלאָגיעס וואָס וועלן ראַדיקאַל טוישן מענטשלעכע התנהגות, קאָגניציע,
ניראָלאָגישע פֿונקציעס, געזעלשאַפֿטלעכע באַציִונגען, פּריוואַטקייט־רעכטן און אפילו קויפֿן און פאַרקויפֿן.
די מער דעטאַלירטע באַשרײַבונג וואָלט גלייך אויפֿרופן פֿראגן:
וואָס וועגן אינפֿאָרמירטער צוזימונג?
איז דאָס בכלל געוואָלט פֿון אַ דעמאָקראַטישער פּערספּעקטיוו? און וואָס אָפּציעס פֿאַר
ווידערשטאַנד, ביידע מאַטעריעל און אינטעלעקטועל, זענען בנימצא?
דאַגלעס לומיס דיסקוטירט דעם פּראָצעס אין דעטאַל אין זײַן בוך פֿון 1996, ראַדיקאַלע דעמאָקראַסיע.
ער פֿירט די לייענער אַרײַן אין אַנטי־דעמאָקראַטישע אַנטוויקלונגען, וואָס ער באַשרײַבט ווי אַנטוויקלונגען
וואָס פֿאַרניכטן אין נאָמען פֿון נאַציאָנאַלער זיכערהייט.
הײַנט קען מען רעדן וועגן דעם קאַמף קעגן טעראָריזם, אָדער קעגן איבערבעלעבונג, אָדער קעגן קאַרבאָן־דיאָקסיד, אָדער וועגן
עפּעס אַנדערש טרענדיקער אַבסטראַקציע וואָס די עליטע פֿראָדאַלענט באַטאָנען ווי אַ ציל צו באַשיצן אָדער צו באַקעמפן.
און אין דער אידעאָלאָגיע פֿון אַנטוויקלונג, לויט לומיס, ליגט די מאַכט פֿון דער מעטאַפֿאָר אין אירע פֿעיִקייט צו שאַפֿן דעם
אײַנדרוק, אַז די פּראָיעקטן, וואָס ווערן דורכגעפֿירט אינעם ראַם פֿון דער אידעאָלאָגיע, זײַנען נאַטירלעך און אומאָפּהערלעך,
און אַז זיי וועלן ברענגען די ריכטיקע און פֿאָרויסבאַשטימטע צוקונפֿט פֿון דעם ציל־אָביעקט וואָס זאָל אַנטוויקלט ווערן.
דאָס איז גאַנץ טיפֿ, ווען מען באַטראַכט די משוגענע געשווינדקייט מיט וועלכער חורבן ווערט געשאַפֿן אין נאָמען פֿון אַ
אַנטוויקלונג־אַגענדע, אַ פּאָליטיק אָדער אַ פּלאַן, אָדער אפֿשר אַ אינוועסטירונג אָדער אַ מלחמה־שפּיל־איבונג.
אַמאָל האָבן די יחס־מאַכטיקע מענטשלעכקייט רעאַליזירט ווי איבערפֿליִסיקע, נוצלאָזע עסערס, וואָס מוזן ווערן אָפּגעשניטן פֿון
צוטריט צו, למשל, עסן, די נייטיקע, לעבן־שטיצנדיקע חיה־פּראָטעין, וואָס אַרויסגעבן שעדלעכע קאַרבאָן־דיאָקסיד, ניט צו
דערמאָנען איר אַבסאָלוט נייטיקייט פֿאַר לעבן אויף דער ערד.
אָדער זיי זעען זיי ווי מיטגלידער פֿון אַ ריזיקער און אומגעװאַשן הערט פֿון פּאַק־חיות, וואָס דאַרפֿן
ווערן אינווענטאָרירט, געמאַרקירט און קאָנטראָלירט.
די וואָס ווערן נישט דערמאָנט בײַ נאָמען אין שוואַבס באַשרײַבונג פֿון דער פֿערטער אינדוסטריעלער רעוואָלוציע,
זאָגן למעשה אַז זיי זענען מיטגלידער און דינען דעם גלאבאַלן קולט פֿון טראַנס-הומאַניזם.
די געוויינטלעכע רעטאָרישע טאַקטיק וואָס שוואַב נוצט, דינט צו פאַרבאָרגן דעם אַקטיאָר וואָס בעסערט צו בלײַבן פאַרבאָרגן.
אין קריטישער דיסקורס־אַנאַליז ווערט די טעכניק גערופֿן נאָמינאַליזאַציע.
עס איז אַ רעטאָרישער שריט וואָס האָט אַן אומגלויבלעכע אידעאָלאָגישע השפּעה.
ער מאַכט דאָס, וואָס אין זײַן מהות איז אַ פּאָליטישער פּראָיעקט — דהײַנו, די טראַנספֿאָרמאַציע פֿון דער
מענטשלעכער געזעלשאַפֿט דורך טעכנאָלאָגיע — אויסזען ווי אַן אומפֿאַרמײַדלעכע היסטאָרישע קראַפֿט.
און ווידער אַמאָל: דאָס איז נאָר אַ קאָד וואָס דרוקט אויס: "ווידערשטאַנד איז אומניצקער".
מען קען זיך נישט קעגן אַ רעוואָלוציע וואָס אַנטוויקלט זיך גאָר נאַטירלעך.
דאָס שטיצט מײַן פריערדיקן פּונקט וועגן לומיס און דעם אַנטי־דעמאָקראַטישן טרענד.
שוואַבס לשון שליסט אויס יעדן מעגלעכקייט אַז מענטשן קען צוזאַמען באַשליסן אַז זיי בכלל ניט
ווילן ווערן געענדערט דורך די טעכנאָלאָגיעס.
די גראַמאַטישע סטרוקטור אַליין דינט ווי אַ פאָרעם פֿון מילדער צווינג.
אַן אַנדערע סיבה איז אַז די טעכנאָלאָגיעס ווערן פאָרגעשטעלט ווי נייטיקע און
אומפֿאַרמיידלעכע מיטלען פֿאַר דער געמיינזאַמער גוטסקייט.
זיי טענהן אַז זיי לייזן געזעלשאַפֿטלעכע פּראָבלעמען, אויף וועלכע טעכנאָקראַטן האָבן שטענדיק געאַרבעט.
אַזוי, ווער איז הינטער דער גלאבאַלער איניציאַטיוו?
אויב מיר איגנאָרירן דעם קלאָרסטן, דעם באַרימטן צענטער פֿון גלאבאַלער מאַכט, דעם טראַנסנאַציאָנאַלן צענטראַל־באַנק־סיסטעם,
דאַן צווישן די פילע רעגירונגס־אַגענטורן, ניט־רעגירונגס־אָרגאַניזאַציעס און
קאָרפּאָראַטיווע ריזן וואָס אַרבעטן צוזאַמען וועלטווייט, זענען די באַרימטסטע שפּילערס באַקאַנט בײַ רובֿ מענטשן.
אין אונדזער פאָרשונג האָבן מיר אויסגעוויזן אַז דער מיליטעריש-אינדוסטריעלער קאָמפּלעקס, DARPA
און NASA זאָלן פֿאַר דער צײַט בלײַבן דער פאָקוס.
אויב מיר נעמען די פֿאָדערונג פֿון נאַסאַ פֿאַר סײַבאָרגן, לכאורה פֿאַר קאָסמאָס־אויספֿאָרשונג, איז דאָס קלאָר דער
לאָגישער אָנהייב־פּונקט פֿאַר יעדער שטודיע פֿון דער אויפֿקומענדיקער טראַנס־הומאַניסטישער פּאַראַדיגמע.
מיר האָבן דורכגעקוקט די פּלענער און פּראָצעסן צו טראַנספֿאָרמירן מענטשן פֿון נאַטירלעכע, סאָווערענע באַשעפֿענישן
אין אַ מער סינטעטישער און קאָנטראָלירטער פאָרעם פֿון לעבן.
לויט מײַן מיינונג איז אַזאַ אויספֿאָרשונג יחסֿותדיק פּשוט, אויב מיר באַטראַכטן ווי קאָמוניקאַציע און דער פּלאַן פֿון
מאַטעריאַלישע סטרוקטורן און אַרכיטעקטורן שפּיגלען די געדאַנקען פֿון די וואָס האָבן מאַכט, וואָס זוכן צו
אומפֿאָרמען די וועלט און די מענטשלעכע גופים וואָס באַוווינען זי.
איצט גיב אויפמערקזאַמקייט צו ווי די טעכנישע אַספּעקטן פֿון טראַנס־הומאַניזם ווערן באַגריפֿן און פּראָמאָטירט צום ציבור.
אין דעם פּרויעקט וועלן מיר אַנטוויקלען און אויספֿאָרשן באַגריפֿן פֿאַר אַן אינטערנעץ פֿון ביאָ-נאַנאָ זאַכן, אָדער קורץ IoBNT.
די אַפּליקאַציע־געביטן אַרײַננעמען פּערזענלעכע מעדיצין און אינדוסטריעלע אַפּליקאַציעס אין דער מיקראָ־ריי.
די IoBNT איז דיזיינירט צו דערמעגלעכן די מאָניטאָרירונג און אויסלייזונג פֿון אינפֿעקציעס דורך אַ קאָמוניקאַציע־פּלאַטפֿאָרמע
צווישן נאַנאָ־מכשירים אינעם מענטשלעכן גוף און דרויסנדיקע טויערן.
אויף דעם אופֿן וועט IoBNT שטיצן די איבערשיקונג פֿון דאַטן און קאָנטראָל־אינפֿאָרמאַציע
צווישן נאַנאָ־מכשירים און אויסערלעכע קאָמפּיוטערס.
אויב מיר טראַכטן גוט דערפֿון, פֿאַר וואָס די געזעלשאַפֿטלעכע וועלט איז אַזוי ווי זי איז, קענען מיר
אָנהייבן צו פֿאַרשטיין אַז זי איז אַ עקספּערימענט.
די גרויסע אינזשענירן פֿון דער געזעלשאַפֿט און דער עקאָנאָמיע האָבן שוין דערגרייכט אַ הויך מדרגה פֿון קאָנטראָל איבער אונדז, די
פּרוּוו־סוביעקטן, דורך קאָנטראָלירן דעם גײַסטיקן ראַם, אין וועלכן מיר טראַכטן, רעדן און
זיך געזעלשאַפֿטלעך און עקאָנאָמיש אינטעראַגירן.
טראַכט אויך וועגן די גרויסע מעדיע־סיסטעמען וואָס אַרײַנפּלאַנצן אין אונדז די "ריכטיקע" ווערטן און
האַלטונגען, די אָנגענומענע געדאַנקען און אידעאָלאָגיעס.
מיר זענען זיכער פּרוּוו־פּערזאָנען אין אַ עקספּערימענט.
עטלעכע פֿון אונדז זענען אומקלאָר באַוווסט דערפֿון. אַנדערע זענען גאָר נישט באַטייליקט.
מיר געפֿינען פֿיל ראיות אין די אויסזאָגן פֿון טעכנאָקראַטן.
לאָמיר נעמען די דעפֿיניציע פֿון דעם "טראַנס־הומאַניסטישן מאַניפֿעסט", וואָס איז ווידער אַרויסגעגעבן געוואָרן דורך נאַסאַ:
אַ וועלט־באַנעם וואָס שטרעבט צו אַ לעבנס־קוואַליטעט וואָס פּראָדוצירט שטענדיקן פּראָגרעס,
זעלבסט־טראַנספֿאָרמאַציע, פּראַקטישן אָפּטימיזם, וויזיאָנערע לייזונגען און קריטיש טראַכטן; דער טראַנס־מענטש.
דער טראַנהיומאַן איז אַ ביאָלאָגיש-טעכנישער אָרגאַניזם; אַ טראַנספֿאָרמאַציע פֿון דער
מענטשלעכער ספּעציע וואָס אַנטוויקלט זיך מיט טעכנאָלאָגיע.
די פּערספּעקטיוו פֿרימט די טראַנספֿאָרמאַציע אין אָפּטימיסטישע טערמינען, אָן צו געבן קיין אינדיקאַציע ווער
פֿינאַנצירט די טראַנספֿאָרמאַציע אָדער ווער אַנטוויקלט די ביאָטעכנאָלאָגישע אָרגאַניזמען.
זי אַנערקענט אירע אייגענע אידעאָלאָגישע וואָרצלען. ווידער מער נאָמינאַליזאַציע.
ווי מענטשן שטרעבן וועלט־בליקן צו עפּעס; צו אַ באַשטימטן לעבנס־קוואַליטעט.
זי לייגט אַלע אחריות אויף אַ אַבסטראַקשאַן, ווי למשל נאַטירלעכע סעלעקציע אָדער עפּעס אַנדערש בלינדער
צופאַל־מכניזם וואָס פֿאַרמאָגט אומגלויבלעכע שעפֿערישע מאַכט.
פֿאַר די וואָס וואַגן צו טראַכטן אַנדערש, זענען שטענדיק דאָ די שאָפֿהונדן, כּדי צו האַלטן די שאָפֿערײַ אין
סדר, געהאָרכזאַם און זיך רירן אין דער ריכטיקער ריכטונג.
אילאָן מאַסק האָט געווארנט אַז מיר מוזן זיך פֿאַרמישן מיט מאַשינען, כדי נישט צו ווערן ווי מאַלפּעס.
און מיטשעל זאַפּפּאַ, צוקונפֿטיקער סטראַטעג פֿאַר דער ראָקפֿעלער־פֿונדאַציע און דעם כינעזישן בילדונגס־מיניסטעריום, האָט
אין 2013 ענלעך געטענהט, אַז די מענטשהייט האָט נישט קיין אַנדער ברירה ווי צו ווערן געצויגן מיט טריטן און שרײַען ביז צום ברעג פֿון
אַ צוקונפֿט פֿון גענע־טעראַפּיע, קינסטלעכע אָרגאַנען, סינטעטיש בלוט און בלוט־געפֿעסער, און ביאָ־עלעקטראָנישע מעדיצינען.
ווען מיר זעען אַ טראַנספֿאָרמאַציע אַזאַ ווי שוואַב, מאַסק, גייטס, העראַרי און די אַנדערע גרויסע טעכנאָקראַטן און גורואַס
באַשרײַבן, איז עס נאָר נאַטירלעך צו פֿרעגן: וווּ זײַנען מיר איצט?
אַלע די אַזוי גערופענע אויפֿגריידס וואָס איך האָב ביז איצט דיסקוטירט, ברענגען די פֿראַגע וואָס עס טאַקע מיינט צו זײַן מענטש.
אויב, למשל, דנ״אַ איז דער קאָד פֿון לעבן, וואָס מיינט דאָס פֿאַר מענטשלעכן לעבן אַז מען קען מאַניפּולירן דעם גענעטישן קאָד?
אַז רעגירונגען פֿינאַנצירן די פאָרשונג און אַנטוויקלונג פֿון טעכנאָלאָגיעס צו דורכפֿירן אַזאַ אַרבעט?
דאָס איז פֿון מאָדערנאַס רעקלאַמע־קאַמפּאַניע, ווען די אײַנפֿירונג פֿון mRNA־טעכנאָלאָגיע איז אַנאָנסירט געוואָרן...
נו, דאָס איז ממש ווונדערלעך. צי שטייען מיר טאַקע בײַם אָנהייב פֿון אַ פּאָסט־מענטשלעכער וועלט?
אויב אַזוי, וואָס מיינט "פּאָסט־הומאַן" טאַקע? איז עס טעאָרעטיש? פּראַקטיש?
שוין צענדליקער יאָרן איז דאָ אַ פֿילאָסאָפֿישער פּאָסט־הומאַניזם, וואָס מען קען געפֿינען אין די שריפֿטן פֿון אַלע גרויסע
קולטור־טעאָרעטיקער, וואָס דערקלערן, אַז דער הומאַניזם, ווי מען האָט אים פֿאַרשטאַנען בעת דער השׂכּלה, איז שוין פֿאַרבײַ.
פּאָסט־הומאַניזם ווערט איצט אויך פֿאַרשטאַנען אין דעם זין פֿון טעכנאָלאָגישן פּאָסט־הומאַניזם.
אַ געביט וואָס אינטערעסירט מיך און וואָס שפּיגלט זיך אָפּ אין די באַמיִונגען צו ענדערן די געזעלשאַפֿטלעכע,
פּסיכאָלאָגישע אָדער פֿיזישע צוזאַמענשטעלונג און אויפֿפֿירונג פֿון מענטשן דורך טעכנאָלאָגישע פֿאַרבעסערונגען:
אין גענעטישער אינזשעניריע אָדער ניראָ-סייבערנעטישער פֿאַרשטאַרקונג.
ווי ווייסן מיר אַז דאָס איז דער פאַל?
למשל, אין 2015 האָט פֿײַזער אַן אַנזאָג געגעבן וועגן אַ פּאַרטנערשאַפֿט מיט באַר־אילאַן אוניווערסיטעט
, כדי צו באַקומען אַ בעסערע פֿאַרשטאַנד פֿון דנ״א־נאַנאָראָבאָטן פֿאַר מעדיקאַמענט־ליפֿערונג.
דער פּרעס־רעליס דערקלערט אויסדריקלעך אַז "דער סטראַטעגישער שריט וועט פֿאַרוואַנדלען נאַנאָראָבאָטן
פֿון וויסנשאַפֿט־פֿיקציע אין אַ פּראַקטישע לייזונג".
רעפֿערענצן צו ראָבאָטן וואָס אַרבעטן אויף צעל־ניוואָ קענען דעריבער אָנווייזן אַז די טראַדיציאָנעלע
ביאָ־וויסנשאַפֿט אימפּלאָדירט אָדער ווערט פֿאַרביטן.
עס קען מיינען אַז סינטעטישע ביאָלאָגיע פֿאַרמישט זיך מיט נאַטירלעכער ביאָלאָגיע, און ברענגט נײַע פֿאָרמען פֿון פֿאָרשונג
און אַנטוויקלונג און מענטשלעכן עקזיסטענץ אין פֿאָדערגרונט.
אין אַ 2015־ער פּובליקאַציע מיטן טיטל "דער אינטערנעץ פֿון ביאָ־נאַנאָ זאַכן", שרייבט יאַן אַקײַילדז , אַ פּיאָניר פֿון
IoBNT, צוזאַמען מיט זײַנע קאָלעגעס וועגן דעם פּאַראַדיגם־שיפט וואָס פּאַסירט אין קאָמוניקאַציע־ און נעצווערק־טעכנאָלאָגיע.
זיי זאָגן: "אויף דער מדרגה פֿון נאַנאָטעכנאָלאָגיע איז מעגלעך צו שאַפֿן אָביעקטן באַזירט אויף דער קאָנטראָל, ווידערניצול,
מאָדיפֿיקאַציע און רי-ענדזשינירינג פֿון ביאָלאָגישע צעלן."
דער נײַער נעצווערק, באַזירט אויף לעבעדיקע צעלן און אָרגאַניזמען, פֿאָרמירט די יסוד פֿאַר פילע נײַע אַפּליקאַציעס אין די
מיליטערישע, געזונטהייט־ און זיכערהייט־סעקטאָרן, וווּ נאַנאָ־זאַכן קענען גרינג ווערן פֿאַרבאָרגן, אימפּלאַנטירט און איבער
דער סביבה פֿאַרשפּרייט, וווּ זיי קענען קאָאָפּעראַטיוו דורכפֿירן דעטעקציע, קאָנטראָל, פּראַסעסירונג און נעצווערק.
אין נאָוועמבער 2019, האָט ענטאָני פֿאָוטשי גערעדט וועגן די אַפּליקאַציעס פֿון דער נײַער טעכנאָלאָגיע אין געזונט־זאָרג, די
דאָזיקע נאַנאָטעכנאָלאָגיע באַקאַנט ווי זעלבסט־צוזאַמענשטעלנדיקע נאַנאָפּאַרטיקלען, "אוניווערסאַלע גריפּע־וואַקצינען
ווי אַ נײַער מעטאָד פֿון אַרויסרופֿן אַן אימונישן ענטפֿער".
דאָס איז געווען אין נאָוועמבער 2019.
זעקס טעג שפּעטער איז דער ערשטער באריכט וועגן אַ מיסטעריעזער נײַער שטאַם פֿון גריפּע אַרויסגעקומען פֿון ווהאַן, כינע.
וואָס איז דער קשר?
אַ פּאָר יאָר שפּעטער, אין 2023, אין אַ לעקציע פֿון אַקילדיז, ווערט די טעמע מער אין פאָקוס.
ער ווייזט אויס אַז: די נאַנאָ־גרייס ביאָ־מאַשינען הינטער IoBNT זענען דיזיינירט צו ווערן אַרײַנגעשפּריצט אין דעם גוף.
און דאָס אַרבעט זייער גוט מיט די קאָוויד־וואַקסינען. עס גייט אין יענער ריכטונג.
די mRNA־ן זענען גאָרנישט מער ווי קליינע מאַשינען אויף נאַנאָ־סקאַלע. זיי ווערן פּראָגראַמירט און אַרײַנגעשפּריצט.
מיר האָבן ברייט געשריבן וועגן אַלע די קלאָרע אַפּליקאַציעס, אָבער די מערסט פאַסצינירנדיקע זאַך איז די גראַד פֿון אָפּווייזן
וואָס אַרומגייט דעם פּאַראַדיגם־שיפט וואָס ליגט פאָרויס.
פֿאָרשונג און אַנטוויקלונג גייען שוין דעקאַדעס.
פֿאָרשער אַנאַליזירן כּמעט קיינמאָל אַ פיזישן סיסטעם אין זײַן אָריגינעלער פֿאָרעם.
אַנשטאָט דעם בויען זיי אַ מאָדעל וואָס אַפּראָקסימירט די התנהגות וואָס זיי גלייבן אַז זיי באַמערקן אין דעם סיסטעם.
און דורך אַנאַליזירן די התנהגות פֿון דעם מאָדעל, האָפֿן זיי צו קענען פאָרויסזאָגן די התנהגות פֿון דעם טאַקע סיסטעם.
זעסטו, מיר בויען מאָדעלן, ווײַל נאַטירלעכע דינאַמישע סיסטעמען זענען געוויינטלעך צו קאָמפּליצירט צו דינען ווי
דער הינטערגרונט פֿאַר פּראַקטישע און פּינקטלעכע אַנאַליז.
אַלע די פֿאַרפֿירערישע רייד אין וויסנשאַפֿטלעכע קרײַזן וועגן דעם מענטשלעכן גוף ווי אַ מאַשין, דעם מוח ווי אַ קאָמפּיוטער, די דנ״אַ
ווי סאָפֿטווער, און וואַקסינען ווי דערהײַנטיקונגען פֿאַר דעם סאָפֿטווער, שפּיגלט אָפּ די פֿעלערהאַפֿטיקע
באַגריפֿלעכע מאָדעלירונג פֿון מענטשן ווי אַ פּאַסיק אָרט פֿאַר עקספּערימענטאַציע און דערהײַנטיקונג.
די רעדוקטיווע און מעכאַניסטישע געדאַנקען, וואָס הערשן אין די מוחות פֿון טראַנס־הומאַניסטישע טעכנאָקראַטן, האָבן
זיך איצט באַוויזן צו זײַן פֿונדאַמענטאַל פֿעלערהאַפֿטיק.
געגעבן די ריזיקע גלאבאַלע פאַרשטעלונג פֿון פאַרווונדונגען און טויטן, וואָס זענען אַרויסגעקומען פֿון דער עקספּערימענטאַלער
באַניץ פֿון מעדיקאַמענטן אין די לעצטע פינף יאָר, פֿרעג איך זיך צי דער קאָמפּליצירטער און דינאַמישער סיסטעם וואָס מיר
רופן דעם מענטשלעכן גוף, מוח און בלוטשטראם, איצט צוזאַמענברעכט.
צי האָבן אַלע טראַנס־הומאַניסטישע מאָדעלן פֿאַר אַן אמתדיקער פּאָסט־הומאַניסטישער צוקונפֿט שוין צונױפֿגעפֿאַלן?
איך קען זיך נישט פאָרשטעלן ווי דער אמת וועגן דעם טעכנאָקראַטישן קריג קעגן דער מענטשלעכקייט קען נאָך לאַנג בלײַבן פאַרבאָרגן.
ווי מען זאָגט: דער אמת וועט אַרויסקומען.
וואו, וואָס פֿאַר אַ אָנהייב. אַ דאַנק דיר, דאָקטאָר בראודי, דאָקטאָר פּראָפֿעסאָר בראודי. דאָס איז געווען גוואַלדיק.
יעצט האָבן מיר אַ יסוד פֿאַרן טאָג. מיר וועלן הערן נאָך מער אין דער ריכטונג.
אָבער פֿאַר איצט, לאָמיר נאָר אָטעמען אַ רו-אָטעם.
מיר וועלן מוזן קוקן די לעקציע פילע מאָל איידער מיר טאַקע פֿאַרשטיין די טיפֿקייט פֿון וואָס זי דאָ אָנרירט.
אַ דאַנק נאָך אַמאָל פֿאַר אַלץ.