2020-ci ilin 1 martında Almaniyada "Qızılca Qorunması Aktı" adlanan qanun qüvvəyə minib.
Qızılca əleyhinə qorunma sübutunu təqdim etmək öhdəliyinin bir hissəsi olaraq, valideynlər müvafiq səhiyyə
orqanı ilə məsləhətləşməyə qatılmaq imkanı əldə edirlər.
Bu məsləhətləşmələr valideynləri "qızılca peyvəndi" adlanan peyvəndin zəruriliyi barədə inandırmağı hədəfləyir.
"Vaksin uşağınıza qızamadan yoluxması halında olduğundan daha az zərər verəcək", "Vaksin tətbiq olunandan bəri qızama halları
azalır", "Uşağınız qızama yoluxmayacaq, çünki hər kəs peyvəndlənib", "Vaksin sürü immunitetinə töhfə
verir [(= sürü immuniteti: bir icma yoluxucu xəstəlikdən (əsasən) qorunur.)!" və "Hər şey elmi əsaslıdır!"
Cari və məlumatlandırıcı təqdimatında Dr. Gerd Reuther özünü qızılca peyvəndi üzrə məsləhətçi adlandıranların
irəli sürdüyü bir çox iddianı təkzib edir və uşaqlıq xəstəliklərinin niyə vacib olduğunu izah edir.
"Qızılca, digər uşaqlıq xəstəlikləri kimi, sonrakı həyatda bir çox xəstəliklərin daha az yayılmasına səbəb olur."
Bu o deməkdir ki, ümumilikdə uşaqlıq xəstəliklərini keçmək sağlamlığı qorumağa xidmət edir.
Beləliklə, məsələn, uşaqlarda qızılca keçirdikdən sonra kekeləmə və yataqaltı sidik qaçırma aradan qalxa bilər.
İndi 32 xroniki xəstəliyin qızılca infeksiyasından sonra yaxşılaşdığı və ya yoxa çıxdığı barədə məlumatlar var.
Uzun illər ərzində Bazeldəki Uşaq Xəstəxanası nefrotik sindromlu xəstələrdə – bu böyrək xəstəliyidir – qəsdən qızılca infeksiyası
törədirdi, çünki məlum idi ki, qızılca infeksiyasından sonra nefrotik sindrom heç bir müalicə olmadan
yox olurdu, halbuki əvvəllər bu sindromu müalicə etmək üçün illərlə cəhdlər edilmişdi.
Həyatın daha gec mərhələsində çoxsaylı skleroz uşaqlıq dövründə qızılca kimi xəstəliklər keçirmiş insanlarda, onları keçirməmiş
və ya peyvənd olunmuş insanlara nisbətən xeyli az rast gəlinir.
İnkişaf etməkdə olan ölkələrdən də bilirik ki, uşaqlar uşaqlıqda qızılca keçirmişsələr, parazitik
invaziyalara və malariyaya daha az meyllidirlər.
Valideynlər bunu demək olar ki, heç eşitmirlər!
Dr Gerd Reutherin bütün təqdimatını izləmək üçün vaxt ayırın və valideynləri, səhiyyə orqanınızı,
həkimləri və ya bölgənizdəki siyasətçiləri məlumatlandırın.
Təqdimat üçün təşəkkür edirəm.
Bəli, bizə çox cür yalan deyirlər, dediyiniz kimi:
Bizə tarixdə, tibb tarixində yalan deyilib, həmçinin müasir tibbə dair faktlar baxımından da dəfələrlə yalan deyilir.
Əvvəllər buna inanmaq istəməyənlər koronavirusla ən son gördülər ki, rəsmi məlumata əslində etibar etmək olmaz.
Və bu, peyvəndlər mövzusunda deyilən hər şey üçün artıq kifayət qədər müddətdir doğrudur.
Və məhz buna görə bu gün mən qızılca peyvəndi və qızılca xəstəliyi haqqında danışmaq istəyirəm; bu xəstəlik sanki
tez-tez ağır fəsadlara və hətta ölümə səbəb ola biləcək dəhşətli ciddi bir xəstəlikdir və xəbərdarlıq əlaməti kimi təqdim olunur.
Və... – Bir dəqiqə, o yoxa çıxana qədər təqdimat rejiminə keçməliyəm, bəli, yaxşı.
Beləliklə, elə başlanğıcdan – bəli, …bu, əlbəttə ki, dəri simptomları səbəbindən hər kəs üçün ilkin
mərhələdə bir qədər dramatik görünüşə malik bir vəziyyətdir.
Yüksək temperaturlar yarananda kimsənin xəstə olduğu aydındır.
Amma əslində hər şey tamamilə etibarsız məlumatların mediada və təəssüf ki, Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı da daxil
olmaqla rəsmi qurumlar tərəfindən yayılması ilə başlayır.
Yalnız yaxınlarda ÜST dramatik vəziyyət barədə bəyanat yaydı: dünyada ölkələrdə qızılca
yoluxmaları 36-dan 57-yə yüksəlmişdi, yəni 50 faiz artım.
Və planetdə 10,3 milyon qızılca halı olardı, 107 500 ölümlə.
Bu, sizi bir qədər çaşdırmağa kifayətdir, çünki RKI davamlı olaraq (yayaraq) bir rəqəmi – sonradan yenidən dönəcəyimiz
– yayır ki, o da səhvdir: hər 1 000 qızılca halına bir ölüm.
Amma hesablasanız, bu, hər 100 qızılca halına bir ölüm deməkdir. Bu necə ola bilər?
Və bütün hekayə ÜST-ün ən son əsas məlumatlarına baxdıqda daha da maraqlı olur.
Son 25 il ərzində peyvənd 60 milyon insanın həyatını xilas edib.
Məsələn, əgər ildə 100 000 ölüm, 25 il desəniz, bu, 2,5 milyon ölüm olar.
Və necə bir peyvənd 60 milyon insanın həyatını xilas edə bilərdi?
Beləliklə, açıq-aydın nəsə düzgün deyil.
Əgər ÜST-nin ətraflı nəşrini oxumaq üçün vaxt ayırsanız, görəcəksiniz ki, ÜST müşahidə məlumatlarına əsaslanmayıb, bu
nəşrdə müşahidə məlumatlarının kifayət etmədiyini bildirir.
Beləliklə, onlar məlumatları şəxsən qəbul edib və onu Measles CFR adlı kompüter proqramı vasitəsilə simulyasiya etdirdilər.
Və bu proqram açıq-aydın 1000 nəfərə bir ölüm deyil, 100 nəfərə bir ölüm göstərdi. Və bir neçə digər fərziyyə.
Hər halda, burada qeydə alınan qızılca hallarının ümumi sayı tamamilə yanlışdır.
Və bu, bir qədər kiçik miqyasda baxsaq, Avropaya da aiddir.
Bununla bəlkə də bir daha aydın olmalıdır ki, Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı üçün Avropa Avropa
deyil, əksinə Qərb dövlətlərinin Avropasıdır.
Buna Qrenlandiya daxildir, Avropa Bering boğazına qədər uzanır, Vladivostokadək hər şey, həmçinin kiçik İsrail
də görünür, hansı ki əslində Avropa ilə heç bir əlaqəsi yoxdur, amma Avropa regionuna daxildir.
Beləliklə, əgər "Avropada qızılca hallarının dramatik artımı" kimi başlıqları oxuyursunuzsa, ola bilsin ki,
İsrailə və ya başqa kiçik bir ölkəyə bir neçə əlavə hal düşüb.
Amma bu "Avropa" olardı, Avropa İttifaqının ölkələri deyil.
Amma Avropa İttifaqında əslində nə baş verir?
2023-cü ildə 30 Avropa İttifaqı ölkəsində qızılca xəstəliyinin 2 361 halı qeydə alınıb.
Hər 1 milyon nəfər əhali başına 5,2 hallıq hadisə.
Beləliklə, bu həqiqətən adi xəstəlik deyil, əksinə tibbdə bildiyimiz kimi çox nadir xəstəlikdir.
Xüsusilə bunu Avropa İttifaqının dərman sənayesinin xeyrinə nadir xəstəliklər üçün müəyyən etdiyi təriflə müqayisə etdikdə.
Axı bir neçə il əvvəl məhz farmasevtik sənaye nadir xəstəliklər üçün dərmanlara ilk
növbədə cavabdeh olmaq tələbini irəli sürmüşdü.
Sizə xüsusi şərtlər lazımdır və sonra "nadir xəstəlik nədir?" tərifini tapmalı oldunuz.
Avropa İttifaqında nadir xəstəlik 10 000 nəfərdən 5-dən çox insanı əhatə etməyən xəstəlikdir.
Gəlin qızılca xəstəliyinə nəzər salaq.
Əgər Almaniyada ildə 50–500 deyil, 41 500 qızılca halı qeydə alınmasaydı, qızılca Avropada hələ də nadir xəstəlik olardı.
Hətta o zaman belə, bu hələ də nadir xəstəlik olardı.
Bu o deməkdir ki, gerçəklik budur ki, qızılca əslində son dərəcə nadir xəstəlikdir.
Və bunlar 2001-dən 2018-ə qədər indi bizim əlimizdə olan rəqəmlərdir.
Solu baxanda bunu aydın görə bilərsiniz: 2001-ci ildə 6 000 hal var idi, 2008-ci ildə isə 500 hal var idi.
Və indi, 2020-ci ildə məcburi peyvəndləmə tətbiq olunduqda, 50 hal qeydə alındı.
Bu o deməkdir ki, burada çox az sayda hallardan danışırıq.
Və maraqlıdır ki, indi, 2020-ci ildə məcburi peyvəndlənmə ilə bağlı 50 hal qeydə alınıb... – əslində bu
daha düzgün termindir, çünki öhdəlikdən danışmaq olmaz.
Bu, bir növ öhdəliyi yerinə yetirmək kimidir. Bu, bir məcburiyyətdir.
Amma hüquqi baxımdan burada əslində vaksinasiya etməyə məcbur etmə ifadə olunur.
Burada demək lazımdır ki, yalnız son 20 ildə baş vermiş bu inkişaf onun obyektiv zərurətinin harada yattığını göstərir.
Son 20 ildə ən diqqətçəkən dəyişiklik 2001–2003-cü illər arasında 6 000-dən 766-ya azalma oldu. Orada nə baş verdi?
Vaksinləşmə göstəricisi dəyişməyib. Vaksin olunmağa heç bir məcburetmə olmayıb.
Xeyr, baş verən odur ki, qızılca hallarını hesabat vermək öhdəliyi tətbiq olundu, bu da ilk baxışdan absurd görünür.
Bu o deməkdir ki, əgər həkimləri qızılca hallarını səhiyyə orqanlarına bildirməyə məcbur etsəm,
halların sayı on faizə enir. Bu necə ola bilər?
Mənim fikrimcə, yeganə izah odur ki, bunlar yəqin ki, həqiqi rəqəmlərdir.
Amma əvvəlki rəqəmlər, yəni 6 000 və 1990-cı illərdə daha da yüksək olanlar, heç vaxt dəqiq olmayıb.
Onlar açıq-aydın ixtira edilib, çünki həkimlər xəstəliyi səhiyyə orqanlarına bildirmədikləri üçün cəzalandıqları anda
hallar sayının qəfil azalmasını başqa necə izah etmək olar?
Bu doğru ola bilməz. Beləliklə, digər hallarda gördüyümüz kimi, rəqəmlərin onilliklər boyu Robert Koch
İnstitutu tərəfindən uydurulduğunu fərz etməliyik.
Hesabat tələbi qüvvəyə mindikdən bəri bu rəqəmlərdə əks olunmayan başqa bir fenomen
ortaya çıxıb: qızılca hallarının orta yaşı artır.
Bu günlərdə bütün qızılca hallarının yarısı 20 yaşdan yuxarı insanlarda baş verir.
Bu isə o deməkdir ki, nəsə dəyişib. Və peyvəndlərlə səbəb-nəticə əlaqəsinin olduğunu da fərz etmək lazımdır.
Əsrlər boyu qızılca yetkinləri təsir edən xəstəlik olmayıb.
Bunlar son dərəcə nadir hallar idi. Əslində isə bu, başlanğıc mərhələsindəki bir problem idi.
Əgər bu artıq belə deyilsə, onda mütləq təsir edən bir amil olmalıdır.
Və hazırda yeganə inandırıcı təsir edən amil peyvəndlərin tətbiqidir.
Hər halda, ümumi vəziyyət belədir ki, bu xəstəlik son dərəcə nadirdir.
Əgər orta hesabla bir həkim 30 illik fəaliyyətində ümumilikdə təxminən 200 000 xəstə ilə təmasda olduğunu
nəzərə alsaq, adi bir həkim qızılca xəstəliyinin tək bir halını görmək üçün 150 il işləməlidir.
Lakin bu, "xüsusi sağlamlıq riski" kimi şərh edilir.
Bu dəhşətli şeydir, çünki Yoluxma və Peşə Xəstəliklərinin Qarşısının Alınması Aktı bildirir ki, yoluxa bilən xəstəlik
klinik cəhətdən ağır gediş formaları və yayılma üsulu səbəbindən ümumi ictimaiyyət üçün ciddi təhlükə
yarada biləcəyi halda yoluxma təhlükəsi mövcuddur.
Sual budur: bu, son dərəcə nadir olan və rəsmi məlumatlara görə nadir hallarda ağır və ya ölümcül gedişat
keçirən bir xəstəlik üçün necə həyata keçirilə bilər?
Bu əslində mümkün deyil. Amma Yoluxma Qorunması Aktının bu bölməsi Almaniyada qızılca əleyhinə peyvənd olunmağa
dolayı məcbur etməni əsaslandırmaq üçün istifadə olunub.
Hər kəs təsirlənmir. Monitorlarda gördüyümə görə, onların əksəriyyəti, deyə bilərik ki, 1971-dən əvvəl doğulub
və buna görə də erkən doğulmanın lütfündən faydalanırlar.
O zaman kimsənin immunitetə sahib olduğunu güman etmək olardı.
Lakin 31 dekabr 1970-ci ildən sonra doğulan hər kəs qızılca xəstəliyini keçirdiyinə və ya əks halda qızılcaya
qarşı peyvənd olunduğuna dair sübut təqdim etməlidir.
Bu, uşaq bağçası və məktəb yaşlı uşaqlara, ictimai obyektlərin işçilərinə, 1971-ci il və sonrakı
illərdə doğulanlara və bütün səhiyyə işçilərinə aiddir.
Çünki bu ictimai obyektlərdə qızılca xəstəliyinin xüsusilə yüksək riskli olduğu güman
edilir, ya da ən azı belə bir ehtimal irəli sürülür.
Və bunun həqiqətən ümumiyyətlə tətbiq olunub-olunmadığına baxmalısan.
Federal Şuranın 2020-ci il məlumatına görə, Almaniyada ümumilikdə 11 milyon insan xəstəlik və ya peyvənd vasitəsilə
qızılca əleyhinə immunitetə malik olduqlarını sübut etməlidir.
Virus xəstəliyinə qarşı immunitetin sübut edilməsinin olduqca qaranlıq məsələ olması isə başqa
bir hekayədir, onu bir az sonra müzakirə edəcəyik.
Amma gəlin buna nəzər salaq: 2014–2018-ci illər arasında 430 qızılca ocağı qeydə alınıb və 3 178 qızılca halı
aşkarlanıb, onlardan yalnız dörddə biri işçilərdən immunitet sübutu tələb olunan bu icma müəssisələrində baş verib.
Qalan 75 faiz hallar peyvəndin hələ də məcburi olmadığı yerlərdə baş verib.
Bu, həmçinin Robert Koch İnstitutu, STIKO və səhiyyə orqanları tərəfindən "ekspert komitələri" adı altında həyata
keçirilənlərin rasional yanaşmadan uzaq olduğunu göstərir.
Ümumi vəziyyət yəqin ki, yaxşı məlumdur.
Qızılca əvvəllər daha çox yayılmışdı. Bunlar burada qızılca səbəbindən ölənlərdir.
Buna görə də mən ümumi hallar sayına yox, ölüm hallarının sayına istinad edirəm, çünki əvvəllər izah etdiyim
kimi, hesabat tələbi yalnız 2001-ci ildə tətbiq olunub.
Əvvəllər hesabat tələbi yox idi. Bu o deməkdir ki, bundan əvvəlki halların faktiki sayı həqiqətən məlum deyil.
Çünki zaman nə qədər geriyə getsəniz, qızılca keçirən bir çox insanın həkimi görməməsi nisbətən yayğın idi.
Uşaqlıqda qızılca xəstəliyi keçirdiyim zaman mən də evdə idim.
Bu ananın diaqnozu idi və o dedi: "İndi bir neçə gün yataqda qalacaqsan, sonra yaxşılaşanda
yenidən qalxacaqsan." Və işin sonu da bu idi.
Əlbəttə ki, bu statistikalarda görünmür. Buna görə də ölümlər baş verir.
Amma məlum olur ki, 1960-cı illərdə qızılca xəstəliyindən 100 ilə 200 arasında iddia edilən ölüm halları olub.
Mən "deyilənə görə" deyirəm, çünki səbəb-nəticə əlaqəsi heç də qəti deyil.
Və 1974-cü ildə qızılca peyvi ilk dəfə tətbiq olunduqda, 1976-cı ildə isə qızılcanın aradan qaldırılması
kampaniyası gücləndirildikdə, bu rəqəmlər artıq kəskin şəkildə 40-dan aşağı düşmüşdü.
Bu o deməkdir ki, qızılca hallarının və qızılcadan ölüm hallarının davamlı azalması tendensiyası bundan əvvəl də mövcud idi.
Bu peyvəndlərlə bunun arasında heç bir səbəb-nəticə əlaqəsi yoxdur.
Amma statistika ilə bağlı başqa maraqlı bir məqam var.
RKI-nin bu bəyanatını yenidən düşünün: min halda bir ölüm.
1960-cı və 1970-ci illərdə, qızılca əleyhinə peyvənd tətbiq edilməzdən əvvəl, 800 000 doğum olmuşdu.
Bu o deməkdir ki, bu 800 000 doğumdan hamısı peyvənd olunmuş olsaydı və ya qızılca ölüm faizi 0,1% olsaydı, qızılcadan ölən
uşaqların sayı əhəmiyyətli dərəcədə çox olardı, çünki qızılca əksər uşaqlarda rast
gəlinən nisbətən yayılmış uşaq xəstəliyi idi.
Və əgər qızamaya yoluxan hər min uşaqdan biri həqiqətən ölmüşdürsə, 50, 100 və ya 150 ölümün belə az sayı ola bilməzdi.
Beləliklə, burada da görürük ki, rəqəmlər çox sərbəst şəkildə manipulyasiya edilir, yəni 1000-də 1 rəqəmi, son
bir neçə onillikdə toplanan ümumi məlumatlara əsasən sənaye ölkələri üçün əsaslandırıla bilməz.
Və Federal Konstitusiya Məhkəməsi qərarında nisbəti 10 000-ə 1 qəbul etdi.
2018-dən 2024-cü ilə qədər olan son bir neçə ildə solda qızılca, sağda isə rubella hallarının, o cümlədən ölüm
və daimi zədələnmələrin sayı RKI-nin rəsmi rəqəmləridir.
Gördüyünüz kimi, altı ildə heç bir ölüm-itim, heç bir daimi zərər olmayıb.
Beləliklə, bu xəstəlik heç bir şəkildə ümumi ictimaiyyət üçün təhlükə yarada bilməz.
Bu o deməkdir ki, əvvəllər göstərilən infeksiya nəzarəti müddəasının tətbiqi
rəqəmlərin bütövlükdə təhlilindən əldə edilə bilməz.
Əgər daha da geriyə baxsaq, 7 092 qızılca halından yalnız üç ölümün qızılcadan qaynaqlandığı bildirilir.
Amma əlbəttə ki, sual budur: qızılca həqiqətən səbəb idimi?
Mən yalnız xəstəliyin öz-özünə irəlilədiyi və müalicənin heç bir xarici təsiri olmadan
kimsənin öldüyü halda belə bir iddiada ola bilərdim.
Mən deyə bilərəm ki, bəli, əlbəttə, qızılca insan üçün ölümcül agent idi.
Amma mən müalicə etdikcə və riskləri də nəzərə aldıqca, əlbəttə ki, vəziyyət fərqlidir.
Beləliklə, mənim həmişə belə bir ehtimalım var ki, kimsə əsas xəstəlikdən, həmçinin müalicədən vəfat etmiş ola bilər.
Və uşağın vəziyyəti pisləşməyə davam edərsə, hətta qızılca halında da invaziv maddələrdən istifadə olunur.
Sadəcə ABŞ-da uşaqlardan kimsənin qızılca xəstəliyindən öldüyü deyildiyini düşünün.
Bəli, belə bir uşaq süni nəfəs aparır. Xəstəliyin çox fərqli göründüyü aydın oldu.
Amma kimsəni ventilyasiya edirsəm, bu o deməkdir ki, mən onları opioidlərlə sedasiya edirəm, rahatladıram, bəlkə onlara
remdesivir verirəm – başqa sözlə, ciddi yan təsirləri olan bəzi qeyri-müəyyən antiviral dərmanlar – hər halda.
Amma mən hətta o qədər də getməliyəm.
Beləliklə, bu gün, xüsusilə xəstəxanalarda, hətta yüngül qızdırmanı belə dərhal azaltmaq adi təcrübədir.
Xüsusilə qızılca zamanı atəş daha da yüksəldikdə, qızdırma salan dərmanlardan istifadə olunur.
Və ayaq biləyi sarğıları və ya bəlkə də yaxşı köhnə aspirinlə deyil, bu gün hətta uşaqlarda belə daha güclü
tədbirlər görülür, məsələn, diklofenak və ya ibuprofen.
Və burada, Arzneimittel-Telegramm (Dərman Telegramı)ndan qablaşdırma vərəqələrində oxuya bilərsiniz ki, hərarəti
azaltmaq üçün istifadə olunan bu iki maddə baş ağrısı, ürəkbulanma, qusma və hətta aseptik meninqitə səbəb ola bilər.
Başqa sözlə, meninqit qızılca-nın ağır gedişində ölümcül fəsad və ya səbəb sayılan, əvvəlcə
meninqitə, sonra isə ensefalitə aparan vəziyyətdir.
Və bu, məsələn, yalnız bu dərmanlar vasitəsilə mümkündür.
Və mən ölüm halında terapiyanın təsirlərinin rol oynayıb-oynamadığını ayırd etmək
üçün cəhd edilən tək bir hal belə bilmirəm.
Bu avtomatikdir; qızılca kimsənin ölümünə səbəb olduğu elan edilir.
Və sonda, yəqin ki, məlum olacaq ki, heç kimsə qızılca xəstəliyindən ölməyib.
Bir neçə tədqiqat açıq-aydın göstərir ki, atəş azaldılmadan belə, bədən xəstəliyin təbii gedişi ilə,
ən azı uşaqlarda, çox yaxşı mübarizə apara bilər.
Və xəstəliyin sonunda yaranan bu yüksək qızdırı qəti bərpa üçün tamamilə zəruridir.
Və mən həmçinin Universitet professoru Graningeri sitat gətirmək istərdim, bəlkə
bəziləriniz, əgər avstriyalısınızsa, onu tanıyırsınız.
Professor Graninger, ki, əlavə edim ki, bu gün də sağdır, Vyananın AKH xəstəxanasında keçmiş həmkarı olub və 30 il
ərzində dünya şöhrətli infeksionist kimi tanınıb, o vaxt dedi:
Bu gün insanlar artıq düzgün qızdırma keçirə bilmirlər – bu narahatedici nəticədir.
İçəridə istilik yaradmaq qabiliyyəti təkamül inkişafı baxımından bizim ən qədim müdafiə mexanizmimizdir.
Və xəstəliklərin gedişi və sağ qalması üçün də atəşin əslində yaranması vacibdir.
Və iş belədir. Graninger heç də alternativ tibb təcrübəçisi deyildi, əksinə bu sözləri deyən, lakin köhnə nəslin
nümayəndəsi kimi hərarəti azaltmağın kimsəyə ciddi zərər verə biləcəyini də dərk edən təcrübəli ənənəvi həkim idi.
Və əgər bunu diklofenak və ya ibuprofen kimi dərmanlarla birləşdirsəniz, zərəri ikiqat artıra
bilərsiniz ki, bu hətta ölümlə nəticələnə bilər.
Rəsmi rəqəmlərə əsasən qızılca və qızılcaya qarşı peyvəndləmə riskinə baxdıqda, məcburi peyvəndləmə
anlayışının tamamilə qeyri-rasional olduğunu görürük.
Almaniyada ildə 50-dən 100-ə qədər halımız var.
Avstriya həmişə onla bölünə bilərdi.
Bu halların yarısı indi uşaqlarda, yəni 25-dən 250-yə qədər pediatrik haldır.
Və sonra hər 5–10 000 halda bir ölüm ola bilər.
Statistikalar əslində məhz bunu göstərir: müalicə səbəbindən baş vermiş bu ölümlər hələ də qızılca ölümləri kimi sayılır.
Bu o deməkdir ki, ildəki tezliyə görə hər 10–200 ildən bir uşaq ölümü baş verər.
Bəs qızılca peyvəndi? Hətta peyvənd lobbiləri də etiraf edir ki, qızılca peyvəndi səbəbindən ildə bir-iki ölüm olmalıdır.
Bu, Almaniyada aparılan təxminən bir milyon peyvənddir.
Və hər peyvənd üçün söylənilən minimum rəqəm hər milyon peyvənddə bir ölümdür.
RKI-nin rəsmi məlumatına görə bir-iki ölüm, həmçinin RKI-nin rəsmi məlumatına görə ildə
100 ciddi yan təsir, o cümlədən daimi zərər.
Bu gözləniləndir. Hər 10–200 ildən bir uşağın ölümü ilə müqayisədə.
Beləliklə, üstünlükləri və çatışmazlıqları ölçdükdə, heç bir məsuliyyətli tibbi mütəxəssis, hətta heç bir
məsuliyyətli siyasətçi ağlı başında vaksinasiyanın, xüsusən də məcburi vaksinasiyanın lehinə qərar verə bilməz.
Çünki vəziyyət daha da pisləşir: qızılca ömürlük immunitet qazandırır.
Bu o deməkdir ki, qızamaya yoluxmuş şəxs bir daha heç vaxt qızamaya yoluxmayacaq.
Bu çiçək xəstəliyinə bənzəyir. Çiçək keçirmiş hər kəs onu yenidən keçirməz.
Amma peyvənddən sonra vəziyyət fərqli görünür.
Əgər peyvəndlərin effektivliyinə ümumiyyətlə inanırsınızsa, tək bir peyvənd yoxdur; onların heç biri düzgün plasebo tədqiqatları
ilə yoxlanılmadığından elmi dəlillərə əsaslanan tibb sayılmır.
Hətta peyvənd lobbiçiləri belə etiraf etməli olurlar ki, peyvənd xəstəliyi keçirməklə
müqayisədə daha aşağı antikor səviyyəsi yaradır.
Və əlbəttə ki, xəstəliklər yenidən baş verə bilər.
Və indi başa düşürük ki, illərlə və ya onilliklərlə vaksinasiya olunmuş əhali, əksəriyyəti təbii immunitetə
malik olan əhaliyə nisbətən daha zəif immunitetə malikdir.
Tamamilə! Çünki immunitet, ən yaxşı halda, natamamdır, əgər ümumiyyətlə əldə olunubsa.
Vaksin olunan anaların antikor səviyyəsi daha aşağıdır və buna görə də başlanğıcdan
etibarən uşaqlarına daha az antikor ötürürlər.
Bu o deməkdir ki, bu faktlara əsaslanaraq, Robert Koch İnstitutu tərəfindən də təsdiq olunduğu üçün, aşılama
vasitəsilə qızılca və ya digər xəstəlikləri azalda və ya hətta tamamilə aradan qaldıra bilməyim aydın olur.
Əksinə, əgər mənim peyvəndləmə səviyyəm yüksəkdirsə və ya hətta məcburi peyvənd tətbiq olunursa, mən təkrar-təkrar yeni hallar
yaradıram ki, bu xəstəlikdən faktiki olaraq tez-tez təsirlənən əhalidə baş verə bilməz,
çünki əks halda təbii immunitet inkişaf edir.
Və bu, bu anticisim səviyyələri ilə aşkar edilə bilər.
Və bu anticisim səviyyələri, əlbəttə ki, dedikləri kimi, bir qədər aldatmadır, bu da bilmək üçün vacibdir.
Çünki əvvəldə dediyim kimi, Almaniyada bu peyvənd tələbi çərçivəsində peyvənd olunmaq istəməyən şəxs kifayət qədər
anticismi olduğunu göstərən anticismi testini də verə bilər və peyvənd olunmağa ehtiyacı olmadığını sübut edə bilər.
Amma bu anticisimlər nəyi göstərir? Biz bilirik ki, bu IgG ELISA testləri ilə həqiqətən qızılca keçirmiş birinin belə səviyyəsi o
qədər aşağıdır ki, test nəticələrinə görə o, əslində peyvənd olunmalıdır, baxmayaraq
ki, sübut olunmuş şəkildə qızılca keçirmişdir.
Bu o deməkdir ki, biz artıq görə bilərik ki, bütün bunlar əslində heç bir məna daşımır.
Və bu tamamilə aydındır, çünki rəsmi xəttə görə burada "virus xəstəliyi" ilə qarşı-qarşıyaıq.
Viral xəstəliklər əsasən hüceyrəvi immunitet vasitəsilə mübarizə aparılır, antikorlar vasitəsilə yox.
Və mən anticisimləri ölçəndə, bu da koronavirusla bağlı tamamilə mənasız idi, onda immunitet haqqında heç bir məlumatım olmur.
Amma artıq Almaniyada peyvənd olunmağa bu dolayı məcburetmə ilə, əhatə olunan şəxslərdən immunitet sübutu tələb
olunur, hətta ki, indiyədək belə bir tələb irəli sürülməyib.
Amma məhz bu pandemiya qanunu gələcəkdə hər cür xəstəliklər üçün hamımızı buna məruz qoymaqla hədələyir.
Biz günahkarıq və şübhə yarandıqda, immunitetimiz olduğunu sübut etməliyik.
Və vətəndaş kimi bizə inanmadıqları üçün deyirlər: "Bəli, biz yalnız öz testlərimizə inanırıq."
Lakin heç bir test hər hansı bir xəstəliyə qarşı immunitetin olduğunu sübut edə bilməz. Bunu həmişə nəzərə almaq vacibdir.
Amma biz bundan da çoxunu bilirik: qızılca keçirmiş olsanız, yenidən qızılcaya qarşı qorunma 100 faiz effektivdir,
üstəlik qızılca, digər uşaq xəstəlikləri kimi, sonradan bir çox xəstəliklərin daha nadir baş verməsinə səbəb olur.
Bu o deməkdir ki, ümumilikdə uşaqlıq xəstəliklərini keçmək sağlamlığı qorumağa xidmət edir.
Beləliklə, məsələn, uşaqlarda çeçələmə və yataqaltı sidik qaçırma qızılca keçirdikdən sonra yox ola bilər.
İndi 32 xroniki xəstəliyin qızılca infeksiyasından sonra yaxşılaşdığı və ya yoxa çıxdığı barədə məlumatlar var.
Uzun illər ərzində Bazeldəki Uşaq Xəstəxanası nefrotik sindromlu, yəni böyrək xəstəliyi olan xəstələrdə qəsdən qızılca infeksiyası
törədirdi, çünki məlum idi ki, qızılca infeksiyasından sonra nefrotik sindrom heç bir müalicə olunmadan yoxa çıxırdı,
halbuki bu müalicə əvvəllər illərlə cəhd edilmiş ola bilərdi.
Həyatın daha gec mərhələsində çoxsaylı skleroz uşaqlıq dövründə qızılca kimi xəstəliklər keçirmiş insanlarda, onları keçirməmiş
və ya peyvənd olunmuş insanlara nisbətən xeyli az rast gəlinir.
Və biz Üçüncü Dünyadan da bilirik ki, uşaqlar uşaqlıqda qızılca keçirmişsələr, parazitik
invaziyalara və malariyaya daha az meyllidirlər.
Beləliklə, bu çox vacib bir məqamdır.
Çünki əgər indi kimsəni təbii xəstəlik olan qızılca keçirməyə məcbur etsəniz, hansı ki, sonradan həyatda bir
çox sağlamlıq faydaları verdiyi sübuta yetirilib, bu da onların həyatda seçmə azadlığına müdaxilədir.
Bu deyir: bəli, biz yəqin ki, peyvəndlə sizi qızılca xəstəliyindən qoruyacağıq, amma bu tam əmin deyil.
İndi bilirik ki, qızılca hallarının ən azı 30 faizi peyvəndlənmiş şəxslər arasında baş verir və bu rəqəmlər artır.
Və biz həmçinin deməliyik ki, bu sağlamlıq faydaları qızılca əleyhinə peyvəndimizdən sonra
təbii qızılca infeksiyası nəticəsində əldə olunmur.
Sonra kimsə üstünlükləri və çatışmazlıqları ölçüb-biçməlidir və mən inanıram ki, demək olar ki, heç kəs peyvənd olunmağa üstünlük
verməyəcək, amma bu halda bu artıq seçim məsələsi deyil, əksinə, müvafiq şəxs üçün obyektiv mənfi cəhətlər
olmasına baxmayaraq, onu buna məcbur etmək məsələsidir.
Və əvvəllər də qeyd etdiyim kimi, qızılca kimi uşaq xəstəliklərində azalma gördükdən sonra artım müşahidə edirik, bu
da Robert Koch İnstitutu və ya ÜST tərəfindən dərhal fəaliyyətə çağırış kimi qəbul edilir, deyərək ki, bəli, indi
yeni yoluxma ocaqları var, ona görə indi peyvənd etməliyik.
Bu, əlbəttə ki, tamamilə səhv reaksiyadır. Əvəzində, indi yenidən gördüyümüz bu
partlayışlar əslində qaçılmazdır, əvvəllər dediyimə görə.
Əhalinin təbii yolla qızılca xəstəliyini getdikcə daha nadir keçirməsi və getdikcə daha çox peyvəndlənməsi
səbəbindən qızılcaya qarşı immunitet azalmalıdır. Və bununla da qızılca yenidən daha çox yayılır.
Və o zaman qızılca əleyhinə peyvənd olunmanın zəruri sayılması üçün səbəb ola bilməz.
Beləliklə, bizim yeni bir yoluxucu xəstəliyimiz var, bu isə digər xəstəliklərə də aiddir.
Sonra bu peyvəndi zəiflədilmiş patogen istifadə edərək tətbiq edirik.
O həmişə natamam qoruma təklif edir.
Amma əgər zəiflədilmiş patogen olsa belə, ənənəvi tibbə görə o hələ də patgendir və əlbəttə ki, xəstəlik törədə bilər.
Və fakt budur ki, dünyada heç bir yerdə kimsə peyvənd olunduqdan sonra 10 və ya 14 gün təcrid olunmur.
Vaksinasyondan sonra o dərhal insan əhali arasında yenidən yayılır və buna görə də bu zəiflədilmiş patogenlərin
təbii olaraq digər insanlara ötürülə biləcəyi aydındır.
Bu o deməkdir ki, hər peyvəndlə xəstəliyin təbii yolla yayılma riski yenidən artır.
Bu o deməkdir ki, zəifləmiş patogenlər dolaşdığı üçün və təbii xəstəlikdə olduğundan daha zəif immun
müdafiəsi təmin etdiyimiz üçün yeni infeksiyalar olacaq.
Sonra vaksinasiya səylərini gücləndirirsən və bunu etdiyin zaman daha çox yoluxucu xəstəliklər yaranır.
Və bunu biz son beş il ərzində uşaq xəstəliklərinə qarşı yüksək peyvəndləmə səviyyəsinə malik bir neçə ölkədə yenidən görmüşük.
Məsələn, burada Avropa regionunda qızılca hallarını da görə bilərsiniz. Bunlar hesabat verilmiş hallardır,
qırmızı sütunlar. Və yuxarıda mavi xətti görə bilərsiniz, bu, yalnız bir doza vurulduğu zaman deməkdir.
Bu uzun müddətdir tez-tez edilib və ikinci doza rutin olaraq verilmirdi; bu yalnız son 25 ildə dəstəklənib.
Və gördüyünüz kimi, ikinci doza nisbəti artıq 90 faizdən yuxarıdır.
Amma bu xəstəliklərin daha nadir yayılmasına səbəb olubmu? Görünür ki, yox.
Və bu da qanunvericinin burada etdiyi növbəti qanunsuz müdaxilədir.
Beləliklə, ənənəvi tibbə görə ilk peyvənd 95 faiz immunitet təmin edir.
Əgər ikinci doza almadan əlavə 12–15 ay gözləsəniz, immunitet 98 faizə qədər artır.
Və ikinci peyvənddən sonra deyirlər ki, peyvəndin uğur nisbəti 99 faizdən yüksəkdir.
Əslində isə ikinci peyvənd 100-dən 95-dən çox, daha doğrusu 100-dən 98-i üçün tamamilə lazımsız bir tədbirdir,
çünki ənənəvi tibbə görə immunitet ilk peyvənddən sonra – sadəcə gözləsəniz – artıq 98 faiz inkişaf etmiş olur.
Buna baxmayaraq, siz hələ də ikinci vurma alırsınız ki, bu da birinci inyeksiya ilə eyni riskləri daşıyır.
Bu, nəticədə hər milyon nəfərdən birinin ölüm riski və ən azı 100 ciddi xəstəlik deməkdir.
Və bu, etiraf etməliyəm ki, əksər insanların əslində onlara ehtiyacı olmaması faktına
baxmayaraqdır. Əslində, 100 haldan 98-də onlar artıqdır.
Amma görürsünüz ki, insanlar bunun lazımsız olub-olmadığını yoxlamaq istəmirlər; onlar sadəcə bunu
ikinci dəfə etmək istəyirlər. Bu da rasional tibb deyil.
Və bu mövzuda danışarkən, mən "qrup müdafiəsi" mövzusuna yenidən qayıtmaq istərdim.
Bu, tibb sahəsində bir çoxları tərəfindən istifadə olunan, lakin onların əksəriyyəti bu mövzuya
heç vaxt toxunmamış başqa bir modaya düşmüş sözdür.
Və bu üç əyri mövzu üzrə yaradılmış üç əhəmiyyətli işi göstərir.
Mavi xətt 1971-ci ildən Foxun işidir.
Metodoloji cəhətdən fəlakətli bir işdir, buna görə də tamamilə yanlış fərziyyələrə əsaslanır.
Və orada sürü immunitetini görürsünüz, o, R əmsalıdır.
Bu isə o deməkdir ki, bu infeksiya faktoru xəstəliyin nə dərəcədə yüksək yoluxucu olduğunu göstərir.
Bildiyiniz kimi, bu koronavirusla əlaqədar dəfələrlə qeyd olunub: "R faktorunu 1-dən aşağı saxlamaq lazımdır."
Ən yaxşı halda, iddia edildiyi kimi, 2 olmuşdu. Və bu da burada 2 kimi işarələnib.
Beləliklə, koronavirusun bu R faktoru 2 olduğuna görə, 2020-ci ilə qədər hər şeyin əsaslandığı Foxun
işinə görə, 50 faiz sürü immuniteti tələb olunardı.
60 və ya 80 faiz barədə verilən məlumatlara görə isə vəziyyət budur.
Bu, heç bir elmi tədqiqatla heç bir əlaqəsi yoxdur.
Lakin Foxun işi tamamilə yanlış fərziyyələrə əsaslandığı üçün 2020-ci ildə burada iki digər tədqiqat qrupu
tərəfindən yenidən hesablanıb. Yenə də R dəyəri 2-dir.
Bir qrup 10 faizə, digəri isə 20 faizə çatır.
Bu o deməkdir ki, bu göstəricilərdə əgər peyvəndi tövsiyə etsəniz, ölkədə insanların 10–20 faizi onu qəbul edəcək, çünki onlar
bu barədə düşünmək istəmirlər, həkimə gedib peyvəndi vurdururlar.
Qoyunumuzu qorumaq üçün heç bir məcburi tədbirə və ya başqa bir şeyə ehtiyacım yoxdur.
Və əgər xəstəlik indi daha yoluxucu olarsa, qızılca üçün təxminən 15–17 civarında hesablanan çox yüksək R
dəyərimiz var, bu isə burada ümumiyyətlə qeyd olunmayıb.
Hətta o zaman belə onlar sürünün 80 və ya 90 faiz qorunmasına nail ola bilməzdilər; ən yaxşı halda 60–70 faiz əldə edərdilər.
Vaksinanın məcburi tətbiqinə başlamazdan əvvəl artıq 80 faizdən xeyli yüksək göstəricilərimiz olduğuna görə, hətta bu
tədqiqatlar da sürü immunitetinin ümumiyyətlə effektiv olduğu fikrini dəstəkləmir – bu isə əlbəttə ki, çox mübahisəlidir.
Və bu, gördüyünüz kimi, baytarçılıqdan gələn bir termindir: "qrup mühafizəsi".
Yaxşı, bu şübhəli məsələdir...
Onda bu işlə də əsaslandırıla bilməz.
Lakin problem ondadır ki, hazırkı peyvəndləmə səviyyəsi ilə biz təkcə getdikcə daha çox yaşlı insanların – dediyim kimi, 20
yaşdan yuxarı olanlar artıq bütün halların yarısını təşkil edir – yoluxduğunu görmürük, həm də yoluxanların
əksəriyyətinin artıq peyvəndlənmiş olduğunu görürük.
Beləliklə, hər yoluxma zamanı soruşsanız, öyrənə bilərsiniz – rəsmilər çox tərəddüdlüdür, amma necə isə məlum
olur ki, yoluxanların ən azı 30 faizi peyvənd olunub.
Burada hər hansı qoruyucu təsir olduğu iddiası da bu qədər.
Birisi bir dəfə məktəbli uşaqlar arasında qızılca yayılmaları barədə 18 hesabatı araşdırmışdı.
Peyvəndləmə göstəriciləri 71-dən 99,8 faizədək dəyişirdi.
Və bu açıq-aydındır: əgər indi, məsələn, Almaniyada belə bir şey varsa – və uşaq bağçası və məktəb yaşlı uşaqlar
üçün bu məcburi peyvənd mövcuddur – onda soruşmağa belə ehtiyac olmadığını güman edə bilərsiniz.
Əlbəttə ki, hamısı peyvənd olunub, yoxsa məktəbdə olmazdılar.
Bu o deməkdir ki, bu yüksək peyvəndləmə göstəriciləri heç nəyi qətiyyən əngəlləmir.
Əksinə, bu xəstəliklər təkrar-təkrar yayılır, xüsusilə peyvəndlərin edildiyini nəzərə alsaq ki,
uşaqlar təcrid olunmur və hələ də digər uşaqlarla birlikdə kollektiv müəssisələrdə qalırlar.
Bu, qızılca xəstəliyinin daha da yayılmasına səbəb olma ehtimalını artırardı.
Bu, Goldman və Miller tərəfindən aparılmış bir tədqiqatdır; onlar bunu iki il ərzində müxtəlif ölkə sayları üçün fərqli şəkildə
hesablamışlar. Məsələn, burada bu, 30 ölkə üçün hesablanıb.
Burada aşağıda X-oxunda uşaqların aldığı peyvəndlərin sayını, Y-oxunda isə uşaq ölümünü görə bilərsiniz.
Bu səbəb-nəticə əlaqəsi deyil, lakin çox, çox güclü korrelyasiyadır, yəni R = 0,70, bu 0,1 faiz səviyyəsində
statistik cəhətdən əhəmiyyətlidir; bu o deməkdir ki, ölkələrdə peyvəndlər nə qədər tez-tez
aparılırsa, körpə ölüm nisbəti bir o qədər yüksək olur.
Bundan səbəb-nəticə əlaqəsi çıxarmaq mümkün deyil. Lakin əlaqə yüksəkdirsə, səbəb-nəticə əlaqəsi araşdırılmalıdır.
Və əslində, əksinə olmalıdır.
Uşaqlar nə qədər çox peyvənd olunarsa, bir o qədər sağlam olmalı və ölmə ehtimalları bir o qədər
az olmalıdır. Lakin bu korrelyasiya mövcud deyil.
Bu o deməkdir ki, bu korrelyasiya mütləq göstərir ki, peyvəndlər uşaqların sağlamlığını qorumur,
çünki korrelyasiyasız səbəb-nəticə əlaqəsi ola bilməz.
Və uşaqların sağlamlığının yaxşılaşmasında peyvəndlərin bu səbəb-nəticə əlaqəsi mövcud deyil.
Və bu peyvəndlərin əsl təsirləri İngiltərədə GSK tərəfindən yaxınlarda aparılan peyvənd tədqiqatında görünür –
müşahidə müddəti 42 gündür, bu isə hər halda çox qısadır.
Bu o deməkdir ki, xroniki xəstəliklər ümumiyyətlə diaqnoz qoyula bilməz.
Amma körpələrdə heç bir müşahidə tədqiqatı aparılmayıb; əvəzində körpələr tədqiqatın bir hissəsi kimi peyvənd ediliblər.
Beləliklə, bu artıq ciddi etik narahatlıqdan da artıq məsələdir.
Körpələrin əlli faizi – bu planetə xoş gəlmisiniz hədiyyəsi olaraq – istənməyən yan təsirlərdir.
Gündəlik rutininə 6,1 faiz təsir etmişdir. 2 faiz ciddi yan təsirlər yaşamışdır.
Və bütün bunlar körpələri sonradan həyatda qorumaq üçün nəzərdə tutulmuş peyvənd üçündür.
Körpələrin 10 faizi təcili yardım şöbəsinə müraciət etməli oldu.
Bunun üçün peyvənd vururuq? Belə tədqiqatlar aparılırmı? Bu ola bilməz!
Əgər hər hansı peyvənd ümumiyyətlə nəzərdən keçirilirsə, mənim fikrimcə, bu yalnız son dərəcə nadir hallarda
müvafiq şəxsə müəyyən zərər verə biləcəyi üçün ola bilər, hansı ki, istisna edilə bilməz.
Amma onların bu qədər yayğın olduğunu nəzərə alsaq, yalnız hansı dəhşətli maddələr olduqlarını düşünə bilərik.
Və əgər daha uzun müddət baxsaydınız, 180 gündən sonra 3,4 faizdə yeni xroniki xəstəliklər yaranmışdı.
Gələcək illərdə bu uşaqlara nə olacağını qabaqcadan demək mümkün deyil.
Gəlin nəticəni yekunlaşdıraq: qızılca qədim uşaq xəstəliyidir və böyüklərdə nadir hallarda rast gəlinirdi. İndi isə bu dəyişib.
Lakin müalicə olunmadıqda uşaqlarda ciddi fəsadlara səbəb olması və ya ölümcül olması ehtimalı azdır.
Beləliklə, bu, sonradan həyatda sağlamlığa müsbət təsir göstərə biləcək bir vəziyyətdir.
Siz yalnız qızılcama qarşı deyil, həm də bir çox digər xəstəliklərə yoluxma riskiniz xeyli aşağıdır.
Və buna görə də müəyyən dərəcədə qoruma təmin edəcəyi iddia edilən "qoruyucu peyvənd" qızılca və ya digər
xəstəliklər üçün ciddi şəkildə nəzərdən keçirilə bilməz.
Çünki bütün bu peyvəndlər gözlənilməz ciddi xəstəliklərə və hətta ölümə səbəb ola bilər.
Vaksin lobbiçilərinin iddia etdiyi qədər nadir olsa belə, fərdi hallarda bu riskin proqnozlaşdırılması mümkün deyil.
Bütün müzakirədə – o cümlədən COVID-19 əleyhinə peyvənd vurulmasına məcburetmə də daxil olmaqla – itirilən məqam odur ki,
terapevtik tədbirlərdən fərqli olaraq, biz həmişə sağlam insanları müalicə etməkdən danışırıq. Və
məhz burada standartlar son dərəcə yüksək qoyulur.
Və əgər indi bu qızılca peyvəndini məcburi edib ona riayət etsəniz, cəmiyyət axmaqlar cəmiyyətinə çevriləcək.
Şildburqerlər şəhər divarından otu çıxarmağa çalışdılar və bu otun inək tərəfindən yeyilə biləcəyi fikrinə gəldilər, amma inəyi
divara necə çıxaracaqlarını bilmirdilər. Sonra inəyi iplə yuxarı çəkmək kimi dahiyanə bir ideya
tapdılar. Təəssüf ki, inək zirvəyə çatanda asıldı.
Və bu, əslində, qızılca əleyhinə peyvəndlə bağlı bizim də üzləşdiyimiz eyni vəziyyətdir.
Diqqətiniz üçün təşəkkür edirəm.