La 1-an de marto 2020, en Germanio ekvalidis la tiel nomata Leĝo pri Protektado kontraŭ Sorbiluso.
Kiel parto de la devo pruvi protekton kontraŭ morbilo, gepatroj havas la eblon ĉeesti konsultiĝon kun la koncerna san-aŭtoritato.
Ĉi tiuj konsultadoj celas konvinki gepatrojn pri la neceso de la tiel nomata morbila vakcinado.
Deklaroj kiel "La vakcinado malpli damaĝos vian infanon ol se ĝi kontraktus morbilo", "La morbilo malpliiĝis ekde la enkonduko de
la vakcinado", "Via infano ne kontraktos morbilo, ĉar ĉiuj aliaj estas vakcinitaj", "La vakcinado kontribuas al grega
imuno [(=grupimuneco: komunumo estas (plejparte) protektita kontraŭ kontaĝa malsano.)" kaj "Ĉio estas scienca!"
En sia nuna kaj informa prezento, d-ro Gerd Reuther refutas multajn asertojn faritajn de tiel nomataj konsilistoj pri
morbila vakcinado kaj klarigas, kial infanaj malsanoj gravas.
"Morbilo, kiel aliaj infanaj malsanoj, kondukas al tio, ke multaj malsanoj estas malpli oftaj poste en la vivo."
Tio signifas, ke entute travivi infanaĝajn malsanojn servas por protekti la sanon.
Tial estas certe, ke balbutado kaj enlitigo, ekzemple, povas malaperi ĉe infanoj post kiam ili havis morbilon.
Nun estas raportoj, ke 32 kronikaj malsanoj pliboniĝas aŭ malaperas post morbila infekto.
Dum multaj jaroj la Infanhospitalo en Bazelo intence kaŭzis morbilajn infektojn ĉe pacientoj kun nefrotika sindromo, rena
malsano, ĉar oni sciis, ke post morbila infekto la nefrotika sindromo malaperas sen ajna
traktado, kiun oni eble provis dum jaroj antaŭe.
Multloka sklerozo poste en la vivo estas ankaŭ multe malpli ofta ĉe homoj, kiuj en sia infanaĝo suferis malsanojn kiel
morbilo, ol ĉe tiuj, kiuj ne suferis ilin aŭ estis vakcinitaj.
Kaj ni ankaŭ scias el la Tria Mondo, ke infanoj tie estas malpli sentemaj al parazita infestado
kaj malario, se ili en infanaĝo suferis morbilon.
Gepatroj preskaŭ neniam aŭdas tion!
Prenu la tempon por spekti la tutan prezentadon de d-ro Gerd Reuther kaj informu gepatrojn, vian
san-aŭtoritaton, kuracistojn aŭ politikistojn en via regiono.
Dankon pro la enkonduko.
Jes, oni mensogas al ni multmaniere, kiel vi diris:
Oni mensogas al ni pri historio, pri medicina historio, sed ankaŭ ripete pri faktoj rilataj al nuntempa medicino.
Tiuj, kiuj hezitis kredi tion, nun vidis, plej laste per la kronviruso, ke la oficialaj informoj ne estas fidindaj.
Kaj tio jam delonge validas por ĉio, kio estas dirata pri la temo de vakcinado.
Kaj tial mi hodiaŭ ŝatus paroli pri la morbila vakcino kaj la morbila malsano, kiu fariĝis averta signo, kvazaŭ
morbilo estus terure serioza malsano, kiu ofte povas konduki al severaj komplikaĵoj kaj eĉ al morto.
Kaj... – Nur momento, mi devas ŝanĝi al la prezento ĝis tio malaperos, jes, bone.
Do, ekde la komenco, jes – ...kie ĝi estas, kompreneble, kondiĉo, kiu komence pro la
haŭtsimptomoj havas iom dramecan aspekton por ĉiuj.
Estas evidente, ke iu estas malsana kiam okazas altaj temperaturoj.
Sed tiam ĝi fakte komenciĝas per la tute nefidindaj informoj, kiuj estas disvastigitaj de la amaskomunikiloj
kaj, bedaŭrinde, ankaŭ de oficialaj institucioj, inkluzive de la Monda Organizaĵo pri Sano.
Ĝuste lastatempe la Monda Organizaĵo pri Sano publikigis deklaron, dirante, ke la situacio estis drameca,
nome ke la morbilaj epidemioj en landoj tra la mondo kreskis de 36 al 57, kio estas pliiĝo de 50 procentoj.
Kaj estus 10,3 milionoj da kazoj de morbilo sur la planedo, kun 107 500 mortoj.
Sufiĉas por lasi vin iom konfuzita, ĉar la RKI daŭre cirkuligas (disvastigas) nombron – al kiu ni poste revenos – kiu
ankaŭ estas malĝusta: unu morto por ĉiu 1 000 kazoj de morbilo.
Sed se vi kalkulas, tio estus unu morto por ĉiu 100 kazoj de morbilo. Kiel tio eblas?
Kaj la tuta rakonto fariĝas eĉ pli kurioza, kiam vi rigardas la plej novajn ŝlosilajn informojn de la WHO.
Dum la pasintaj 25 jaroj la vakcinado savis la vivojn de 60 milionoj da homoj.
Se vi diras, ekzemple, 100 000 mortoj jare dum 25 jaroj, tio estus 2,5 milionoj da mortoj.
Kaj kiel vakcino povus esti savinta 60 milionojn da vivoj?
Do, sufiĉe evidente, io ne estas ĝusta.
Kaj se vi prenos la penon tralegi la detalan publikigon de la Monda Organizaĵo pri Sano, vi vidos, ke ĝi ne
fidis je observaj datumoj, sed en tiu publikigo deklaras, ke la observaj datumoj estis nesufiĉaj.
Kaj tiel ili persone akceptis la datumojn kaj simuligis ilin per komputila programo, nome programo nomata Measles CFR.
Kaj ĉi tiu programo evidente ne havis unu morton por 1 000, sed unu morton por 100. Kaj kelkaj aliaj supozoj.
En ajna kazo, la totala nombro de ĉi tie raportitaj morbilkazoj estas tute malĝusta.
Kaj tio ankaŭ validas, se ni rigardas ĝin je iomete pli malgranda skalo, al Eŭropo.
Per tio eble devus esti denove klare, ke por la Monda Organizaĵo pri Sano Eŭropo ne estas Eŭropo,
sed prefere la Eŭropo de la okcidentaj potencoj.
Ĝi inkluzivas Gronlandon, Eŭropo etendiĝas ĝis la Berinĝa Markolo, ĉion ĝis Vladivostok, kaj vi ankaŭ povas vidi
malgrandan Israelon, kiu fakte nenion rilatas al Eŭropo, sed ankaŭ estas inkluzivita en la eŭropa regiono.
Do, se vi legas titolojn kiel "Drama pliiĝo de morbilkazoj en Eŭropo", eble estis kelkaj pliaj
kazoj en Israelo aŭ ie aliloke en malgranda lando.
Sed tio estus "Eŭropo", ne la landoj de la Eŭropa Unio.
Sed kio vere okazas en la Eŭropa Unio?
En 2023, estis 2 361 kazoj de morbilo en 30 EU-landoj.
Incitenco de 5,2 je 1 miliono da loĝantoj.
Do ĝi vere ne estas ofta malsano, sed, kiel ni scias en medicino, tre malofta malsano.
Precipe kiam oni rigardas ĝin kompare kun la difino, kiun la Eŭropa Unio starigis por
maloftaj malsanoj favore al la farmacia industrio.
Post ĉio, estis la farmacia industrio, kiu antaŭ kelkaj jaroj postulis, ke ĝi unue estu
respondeca pri medikamentoj por maloftaj malsanoj.
Vi bezonas specialajn kondiĉojn, kaj tiam vi devis trovi difinon – kio estas malofta malsano?
Rara malsano en la Eŭropa Unio estas tiu, kiu afektas ne pli ol kvin el dek mil homoj.
Ni rigardu la morbilon.
Morbilo ankoraŭ estus malofta malsano en Eŭropo eĉ se en Germanio ni ne havus ĉirkaŭ 50 ĝis
500 kazojn jare, sed 41 500 kazojn de morbilo.
Eĉ tiam, ĝi ankoraŭ estus malofta malsano.
Tio signifas, ke la realo estas, ke morbilo fakte estas ekstreme malofta malsano.
Kaj jen estas la ciferoj, kiujn ni nun havas, de 2001 ĝis 2018.
Vi povas klare vidi ĝin maldekstre: en 2001 estis 6 000 kazoj, en 2008 estis 500.
Kaj nun, en 2020, kiam estis enkondukita deviga vakcinado, estis 50 kazoj.
Do tio signifas, ke ni parolas pri vere malgranda nombro da kazoj ĉi tie.
Kaj estas ankaŭ interese, ke nun, en 2020, okazis 50 kazoj de deviga vakcinado... – kio fakte estas la pli
ĝusta termino, ĉar oni ne vere devus paroli pri devigo.
Ĝi estas iom kiel plenumi devon. Ĝi estas devigo.
Sed laŭleĝe, tio, kio ĉi tie fakte estas esprimata, estas devigo vakciniĝi.
Kie oni devas diri, ke ĉi tiu evoluo mem dum la lastaj dudek jaroj montras, kie kuŝas ĝia objektiva neceso.
La plej rimarkinda ŝanĝo en la 20 jaroj estis la malkresko de 6 000 al 766 inter 2001 kaj 2003. Kaj kio tie okazis?
La vakciniga indico ne ŝanĝiĝis. Ne estis devigo por vakciniĝi.
Ne, kio okazis estis, ke oni enkondukis la devon raporti kazojn de morbilo, kio ŝajnas absurda je unua rigardo.
Tio signifas, ke se mi devigas kuracistojn raporti kazojn de morbilo al la sanaj aŭtoritatoj, la nombro
de kazoj malpliiĝas al dek procentoj. Kiel tio eblas?
La sola klarigo, laŭ mia opinio, estas, ke ĉi tiuj verŝajne estas la veraj ciferoj.
Sed la antaŭaj ciferoj, nome 6 000 kaj eĉ pli altaj en la 1990-aj jaroj, neniam estis precizaj.
Ili evidente estis inventitaj, ĉar kiel alie oni povas klarigi, ke tuj kiam kuracistoj estas punataj pro ne raportado de la malsano
al la sanaj aŭtoritatoj, la nombro de kazoj subite malpliiĝas?
Tio ne povas esti vera. Do, kiel ni vidis en aliaj kazoj, ni devas supozi, ke la ciferoj jam de
jardekoj estas inventitaj de la Robert Koch-Instituto.
Ekde kiam la raporta postulo ekvalidis, aperis alia fenomeno, kiu ne estas reflektita en ĉi tiuj
ciferoj, nome ke la averaĝa aĝo de morbilkazoj pliiĝas.
Nuntempe, duono de ĉiuj morbilkazoj estas ĉe homoj pli aĝaj ol 20 jaroj.
Do tio signifas, ke io ŝanĝiĝis. Kaj oni ankaŭ devas supozi kaŭzan ligon kun la vakcinadoj.
Dum jarcentoj, morbilo ne estis malsano, kiu trafis plenkreskulojn.
Tiuj estis ekstreme maloftaj kazoj. Pli ĝuste, ĝi estis enkonduka problemo.
Se tio ne plu validas, tiam devas esti iu influa faktoro.
Kaj la sola influa faktoro, kiu nuntempe estas kredinda, estas la efektivigo de vakcinadoj.
Ĉiuokaze, la tuta situacio estas tia, ke la malsano estas ekstreme malofta.
Kaj se vi kalkulas, ke averaĝa kuracisto dum 30 jaroj da praktiko havas entute ĉirkaŭ 200 000 pacientajn
kontaktojn, tiam ordinara kuracisto devus labori 150 jarojn por vidi unu solan kazon de morbilo.
Tamen, tio estas uzata por konkludi pri "speciala sanrisko".
Tio estas la groteska afero, ĉar la Leĝo pri infekta protekto difinas, ke minaco de transdono estas transdonebla malsano,
kiu, pro klinike severaj progresformoj kaj sia disvastiĝmaniero, povas prezenti seriozan danĝeron al la ĝenerala publiko.
La demando estas, kiel tion eblas fari por malsano, kiu estas ekstreme malofta kaj, laŭ oficialaj
datumoj, ekstreme malofte havas severan aŭ mortigan kurson?
Tio fakte ne eblas. Sed ĉi tiu sekcio de la Leĝo pri Infekta Protekto estis uzata por pravigi nerektajn
devigojn por ricevi la morbila vakcinon en Germanio.
Ne ĉiuj estas tuŝitaj. Kiel mi vidas ĉi tie sur la ekranoj, la plej multaj el ili naskiĝis antaŭ 1971, tiel
diri, kaj tial profitas de la graco de frua naskiĝo.
Oni tiam supozus, ke iu estus imuna.
Tamen, ĉiu naskita post la 31-a de decembro 1970 devas prezenti pruvon, ke li aŭ ŝi suferis la
morbilon aŭ ke alie li aŭ ŝi estus vakcinita kontraŭ ĝi.
Ĉi tio validas por infanoj en infanĝardenoj kaj lernejoj, dungitoj de komunumaj instalaĵoj, tiuj
naskitaj en 1971 aŭ poste, kaj ĉiuj sanlaboristoj.
Ĉar oni supozas, aŭ almenaŭ sugestas, ke en ĉi tiuj komunumaj instalaĵoj estas aparte alta risko de morbilo.
Kaj vi devas rigardi, ĉu tio entute validas.
Laŭ informoj de la Federacia Konsilio en 2020, entute 11 milionoj da homoj en Germanio devas pruvi, ke ili
estas imunaj kontraŭ la morbilo per malsano aŭ vakcinado.
La fakto, ke pruvi imunecon kontraŭ virusa malsano estas sufiĉe obskura afero, estas alia rakonto, kiun ni diskutos iom poste.
Sed ni rigardu ĉi tion: inter 2014 kaj 2018 okazis 430 morbila epidemioj kun 3 178 kazoj de morbilo, el kiuj
nur kvarono okazis en tiuj komunumaj instalaĵoj, kie dungitoj devas prezenti pruvon pri imuneco.
La aliaj 75 procentoj de kazoj okazis en lokoj, kie vakcinado ankoraŭ ne estas deviga.
Tio ankaŭ montras, ke tio, kion ĉi tie efektivigas la tiel nomataj ekspertaj komitatoj de la Robert Koch-Instituto, STIKO
kaj la sanaj aŭtoritatoj, estas malproksima de racia aliro.
La ĝenerala situacio verŝajne estas bone konata.
Sikio kutime estis multe pli ofta. Jen ĉi tie estas la mortoj pro sikio.
Tial mi referencas la nombron de mortoj kaj ne la totalan nombron de kazoj, ĉar, kiel mi antaŭe klarigis,
la postulon pri raportado oni enkondukis nur en 2001.
Antaŭe ne ekzistis postulo pri raportado. Tio signifas, ke la reala nombro de kazoj antaŭ tio ne estas vere konata.
Ĉar ju pli malproksimen en la tempo vi iras, des pli ofte estis, ke multaj homoj, kiuj havis morbilon, eĉ ne vidis kuraciston.
Kiam mi kiel infano havis morbilon, mi ankaŭ estis hejme.
Tio estis la diagnozo de la patrino, kaj ŝi diris: "Nun vi restos en lito kelkajn tagojn kaj poste
denove leviĝos, kiam vi estos sana." Kaj tio estis ĉio.
Kompreneble, tio ne aperas en la statistikoj. Tial okazas mortoj.
Sed montriĝas, ke jam en la 1960-aj jaroj estis inter 100 kaj 200 supozataj mortoj pro morbilo.
Mi diras supozeble, ĉar kaŭzeco tute ne estas certa.
Kaj kiam la morbila vakcino estis unue enkondukita en 1974, kaj poste en 1976 la kampanjo por elimini morbilon
estis intensigita, tiuj ciferoj jam draste falis sub 40.
Tio signifas, ke la tendenco de konstanta malkresko de kazoj de morbilo kaj de mortoj pro morbilo jam ekzistis antaŭ tio.
Ne ekzistas ajna kaŭza ligo inter ĉi tiuj vakcinadoj kaj tio.
Sed estas io alia interesa pri la statistiko.
Denove pripensu ĉi tiun deklaron de RKI: unu morto por ĉiu mil kazoj.
En la 1960-aj kaj 1970-aj jaroj, antaŭ la enkonduko de la morbila vakcino, ni havis 800 000 naskiĝojn.
Tio signifas, ke el ĉi tiuj 800 000 naskiĝoj, se ĉiuj estus vakcinitaj aŭ se la mortofteco de morbilo estus 0,1 %, tiam
signife pli da infanoj devus esti mortintaj pro morbilo, ĉar morbilo estis relative ofta
infana malsano, kiun plej multaj infanoj havis.
Kaj tiam ne povus esti tro malmultaj mortoj de 50, 100 aŭ 150, se unu el mil infanoj, kiuj kontraktis morbilon, fakte mortus.
Do ankaŭ ĉi tie ni denove vidas, ke ciferoj estas tre liberale manipulataj, nome la cifero de unu el mil, kiu ne
povas esti pruvita por industriaj landoj surbaze de la totalaj datumoj kolektitaj dum la lastaj kelkaj jardekoj.
Kaj la Federacia Konstitucia Kortumo en sia decido supozis rilatumon de unu al dek mil.
Almenaŭ en la lastaj jaroj de 2018 ĝis 2024, la nombro de morbilkazoj, inkluzive de mortoj kaj
permanentaj damaĝoj, kun morbilo maldekstre kaj rubelo dekstre, estas la oficialaj ciferoj de la RKI.
Do vi vidas, ke en ses jaroj ne estis mortoj, ne estis daŭraj damaĝoj.
Do ĉi tio ne estas malsano, kiu povus iel ajn endanĝerigi la ĝeneralan publikon.
Tio signifas, ke la apliko de la frue montrita klaŭzo pri infektokontrolo ne povas esti derivita el la ciferoj entute.
Se ni rigardas pli malantaŭen, el 7 092 kazoj de morbilo, tri mortoj estas fakte raportitaj kiel kaŭzitaj de morbilo.
Sed kompreneble, la demando estas, ĉu morbilo vere estis la kaŭzo?
Mi povus aserti nur, ke se la morbilo progresis spontane kaj iu mortis sen ajna ekstera influo de kuracado.
Mi povas diri, ke jes, evidente, morbilo estis la mortiga agento por homoj.
Sed tuj kiam mi traktas kaj ankaŭ traktas kun riskoj, tiam kompreneble estas alimaniere.
Do mi ĉiam havas la eblecon, ke iu eble mortis pro la suba malsano, sed ankaŭ pro la kuracado.
Kaj tiam ankaŭ invademaj substancoj estas uzataj, eĉ en la kazo de morbilo, se la stato de la infano daŭre plimalboniĝas.
Nur pensu pri tio, kiel ni havis tion en Usono, kie oni diris, ke iu mortis pro morbilo de la infanoj.
Jes, tia infano estas ventolita. Evidentiĝis, ke la malsano aspektis tre malsame.
Sed se mi ventolas iun, tio signifas, ke mi sedigas ilin per opioidoj, malstreĉas ilin, eble donas al ili
remdesiviron – alivorte, iujn obskurajn kontraŭvirusajn medikamentojn kun seriozaj kromefikoj – do ĉiuokaze.
Sed mi eĉ ne devas iri tiel malproksimen.
Nu, hodiaŭ estas ofta praktiko, precipe en hospitaloj, tuj redukti eĉ malgrandan febron.
Kaj precipe kiam la febro pro morbilo plialtiĝas, oni uzas kontraŭfebrajn medikamentojn.
Kaj ne per maleolaj bendoj aŭ eble la bona malnova aspirino, sed hodiaŭ, eĉ por infanoj, oni prenas pli
fortajn rimedojn, nome diklofenakon aŭ ibuprofenon, ekzemple.
Kaj ĉi tie, en la paketaj informfolioj de la Arzneimittel-Telegramm (Medicina Telegrafo), vi povas legi,
ke ĉi tiuj du substancoj, uzataj por malaltigi febron, povas kaŭzi kapdoloron, naŭzon, vomadon kaj eĉ aseptan meningiton.
Alivorte, meningito estas tio, kio estas konsiderata mortiga komplikaĵo aŭ kaŭzo de severa kurso de
morbilo, kondukante al meningito kaj poste al encefalito.
Kaj tio eblas per ĉi tiuj medikamentoj sole, ekzemple.
Kaj mi ne konas eĉ unu kazon, kie, en la okazo de morto, oni provis distingi, ĉu la efikoj de la terapio ludis rolon.
Tio estas aŭtomata; oni deklaras, ke morbilo mortigis iun.
Kaj fine verŝajne montriĝos, ke neniu iam ajn mortis pro morbilo.
Estas kelkaj studoj, kiuj klare asertas, ke sen febro-malpliigo la korpo povas tre bone elteni la
naturan kuron de la malsano, almenaŭ ĉe infanoj.
Kaj ke tiu alta febro ĉe la fino de la malsano estas absolute necesa por kaŭzi decidan resaniĝon.
Kaj mi ankaŭ ŝatus citi universitatan profesoron Graninger, kiun iuj el vi, se vi estas aŭstroj, eble konas.
Profesoro Graninger, kiu cetere ankoraŭ hodiaŭ vivas, eksa kolego ĉe la AKH en Vieno, kiu dum
30 jaroj estis mondfama infektsperto, diris tiam:
Homoj hodiaŭ ne plu kapablas havi ĝustan febron – tio estas la alarmiga konkludo.
La kapablo generi internan varmon estas nia plej malnova defendmekanismo laŭ evolua disvolviĝo.
Kaj ankaŭ estas esence por la evoluo kaj supervivo de malsanoj, ke febro fakte povas okazi.
Kaj tiel estas. Graninger tute ne estis praktikanto de alternativa medicino, sed sperta konvencia kuracisto, kiu
diris tion, tamen, kiel parto de la pli maljuna generacio, ankaŭ rekonis, ke redukti febron povas serioze damaĝi iun.
Kaj se vi tiam kombinas tion kun medikamentoj kiel diklofenako aŭ ibuprofeno, vi povas kaŭzi
duoblan damaĝon, kiu eĉ povas konduki al morto.
Kaj se ni rigardas la riskon inter morbilo kaj morbila vakcinado laŭ la oficialaj ciferoj, ni vidas, ke ni
traktas tute neracian koncepton de deviga vakcinado.
Ni havas 50 ĝis 100 kazojn jare en Germanio.
Aŭstrio ĉiam povus esti dividita per dek.
Duono de ĉi tiuj kazoj nun estas ĉe infanoj, t.e. 25 ĝis 250 pediatriaj kazoj.
Kaj tiam ni eble havos unu morton por ĉiu 5 000 ĝis 10 000 kazoj.
Jen kion la statistikoj fakte montras, kiam ĉi tiuj mortoj, kiuj verŝajne estis kaŭzitaj de la
kuracado, ankoraŭ estas kalkulataj kiel morbilaj mortoj.
Tio signifas, ke, depende de la ofteco jare, ni havus unu infanan morton ĉiun 10 ĝis 200 jarojn.
Do, kio pri la morbila vakcino? Eĉ la vakcinaj lobianoj agnoskas, ke pro la morbila vakcino devas esti unu ĝis du mortoj jare.
Tio estas ĉirkaŭ miliono da vakcinadoj, kiuj estas farataj en Germanio.
Kaj la minimuma nombro, kiu estas dirata pri ĉiu vakcinado, estas unu morto por miliono da vakcinadoj.
Unu ĝis du mortoj, laŭ oficialaj informoj de la RKI, kaj ankaŭ oficialaj informoj de la RKI: 100
seriozaj kromefikoj jare, inkluzive de permanentaj damaĝoj.
Tio estas atendata. Kompare kun unu infana morto ĉiujn 10 ĝis 200 jarojn.
Kiam oni pesas la avantaĝojn kaj malavantaĝojn, neniu respondeca medicina profesiulo, aŭ fakte iu ajn respondeca
politikisto, povus iam ajn en sia sana menso decidi favore al vakcinado, kaj certe ne al deviga vakcinado.
Ĉar ĝi plimalboniĝas: morbilo donas al vi vivdaŭran imunecon.
Tio signifas, ke iu, kiu iam havis morbilon, neniam denove kontraktos morbilon.
Ĝi similas al variolo. Ĉiu, kiu iam havis variolon, ne denove ĝin ricevos.
Sed aferoj aspektas alimaniere post vakcinado.
Ne ekzistas unuopa vakcino; se oni entute kredas je la efikeco de vakcinadoj, neniu el ili estas bazita sur
evidenteco, ĉar ili ne estis testitaj per taŭgaj placebo-studoj.
Tiam eĉ la lobistoj de vakcinado devas agnoski, ke vakcinado induktas pli malaltajn
nivelojn de antikorpoj ol havi la malsanon.
Kaj, kompreneble, malsanoj tiam povas denove okazi.
Kaj nun ni rimarkas, ke populacio, kiu dum jaroj aŭ jardekoj estis vakcinita, havas malpli altan imunecon ol
populacio, en kiu la plimulto de homoj havas naturan imunecon.
Tute! Ĉar imuneco estas, en la plej bona kazo, nekompleta, se ĝi entute estas atingita.
Vakciniitaj patrinoj havas pli malaltajn nivelojn de antikorpoj kaj tial transdonas malpli da
antikorpoj al siaj idoj kiel komencan protekton.
Tio signifas, ke surbaze de ĉi tiuj faktoj, kiuj ankaŭ estis konfirmitaj de la Robert Koch-Instituto, estas
klare, ke mi ne povas redukti aŭ eĉ elradikigi morbilon aŭ aliajn malsanojn per vakcinado.
Kontraŭe, se mi havas altan vakcinadprocenton aŭ eĉ devigan vakcinadon, mi ripete induktas novajn kazojn,
kiuj ne povas okazi en populacio fakte ofte trafita de ĉi tiu malsano, ĉar alie evoluas natura imuno.
Kaj tio povas esti detektita per ĉi tiuj antikorpo-niveloj.
Kaj ĉi tiuj antikorpo-niveloj estas, kompreneble, kiel oni diras, iom trompo, kio ankaŭ gravas scii.
Ĉar, kiel mi diris komence, se iu ne volas esti vakcinita laŭ ĉi tiu vakcina postulo en Germanio, li kompreneble ankaŭ
povas fari antikorpan teston por montri, ke li havas sufiĉe da antikorpoj kaj ne bezonas esti vakcinita.
Sed kion indikas ĉi tiuj antikorpoj? Ni scias, ke per ĉi tiuj IgG-ELISA-testoj eĉ iu, kiu fakte jam havis morbilon, havas
tiel malaltajn nivelojn, ke laŭ la testrezulto li fakte devus esti vakcinita, kvankam li pruveble jam havis morbilon.
Tio signifas, ke ni jam povas vidi, ke la tuta afero ne vere havas signifon.
Kaj tio estas tute klara, ĉar laŭ la oficiala versio ni ĉi tie traktas "virusan malsanon".
Kaj virusaj malsanoj estas ĉefe batalataj de ĉela imunsistemo, ne de antikorpoj.
Kaj kiam mi mezuras antikorpojn, kio ankaŭ pri la kronviruso estis tute sensenca, tiam mi ne havas informojn pri imuneco.
Sed jam estas tiel, ke kun ĉi tiu nerekta devigo vakciniĝi en Germanio, oni postulas pruvon de imuneco de la
koncernataj personoj, eĉ se ĝis nun tio ne estis postulita.
Sed ĝuste tion ĉi tiu pandemia leĝo minacas nin ĉiujn en la estonteco, pro ĉiaspecaj malsanoj.
Ni estas la kulpuloj, kaj en kazo de dubo ni devas pruvi, ke ni estas imunaj.
Kaj ĉar ili ne kredas nin kiel civitanojn, ili diras: "Jes, ni kredas nur la testojn, kiujn ni mem faras."
Tamen ne ekzistas testo, kiu povas pruvi imunecon kontraŭ iu ajn malsano. Gravas ĉiam konscii pri tio.
Sed ni scias eĉ pli: ne nur estas protekto kontraŭ refalanta morbilo 100% efika kiam oni jam havis morbilon, sed
morbilo, kiel aliaj infanaj malsanoj, signifas, ke multaj malsanoj estas malpli oftaj poste en la vivo.
Tio signifas, ke entute travivi infanajn malsanojn servas por protekti la sanon.
Tial estas certe, ke balbutado kaj nokta enurinado, ekzemple, povas malaperi ĉe infanoj post kiam ili havis morbilon.
Nun estas raportoj, ke 32 kronikaj malsanoj pliboniĝas aŭ malaperas post morbila infekto.
Dum multaj jaroj la Infana Hospitalo en Bazelo intence induktis morbilinfektojn ĉe pacientoj kun nefrotika sindromo, rena
malsano, ĉar oni sciis, ke post morbila infekto la nefrotika sindromo malaperus sen ajna
traktado, kiun oni eble provis dum jaroj antaŭe.
Multloka sklerozo poste en la vivo estas ankaŭ multe malpli ofta ĉe homoj, kiuj en sia infanaĝo suferis malsanojn kiel
morbilo, ol ĉe tiuj, kiuj ne suferis ilin aŭ estis vakcinitaj.
Kaj ni ankaŭ scias el la Tria Mondo, ke infanoj tie estas malpli sentemaj al parazita infestado
kaj malario, se ili en infanaĝo suferis morbilon.
Do tio estas tre grava punkto.
Ĉar se vi nun devigas iun travivi naturan malsanon, morbilo, kiu pruviĝis oferti multajn sanajn avantaĝojn poste en la vivo, tiam
tio ankaŭ estas malobservo de ilia libera elekto en la vivo.
Tiu diras: jes, ni verŝajne per la vakcinado malhelpos vin akiri morbilon, sed tio ne estas certa.
Ni nun scias, ke almenaŭ 30 procentoj de la morbilkazoj estas inter vakcinitaj individuoj, kaj la nombroj kreskas.
Kaj ni ankaŭ devas diri, ke ĉi tiuj sanaj avantaĝoj ne estas provizitaj de natura morbila infekto post nia morbila vakcinado.
Kaj tiam iu devas pesi la avantaĝojn kaj malavantaĝojn, kaj mi kredas, ke preskaŭ neniu tiam decidos favore al vakcinado, sed
en tiu kazo ne plu temas pri elekto, sed pri devigo fari tion, kvankam ekzistas objektivaj malavantaĝoj por la koncerna persono.
Kaj kiel mi menciis antaŭe, nun kiam ni vidis malkreskon de infanaj malsanoj kiel morbilo, ni spertas pliiĝon, kiun la Robert
Koch-Instituto aŭ la Monda Organizaĵo pri Sano tuj prenas kiel alvokon al agado, dirante, jes, ni
nun havas novajn erupciojn, do ni devas nun vakcini.
Tio estas, kompreneble, tute malĝusta reago. Anstataŭe, ĉi tiuj erupcioj, kiujn ni nun denove vidas,
estas fakte neeviteblaj, laŭ tio, kion mi diris antaŭe.
Kun populacio, kiu ĉiam malpli nature suferas pri morbilo kaj ĉiam pli estas kovrita de altaj
vakcinadotarifoj, imuno kontraŭ morbilo neeviteble malpliiĝos. Kaj tiel morbilo denove fariĝos pli ofta.
Kaj tiam ĝi ne povas esti la kialo por konsideri la morbilon malsano kontraŭ kiu vakcinado estas necesa.
Do ni havas novan infektozan malsanon, kiu ankaŭ validas por aliaj malsanoj.
Poste ni administras ĉi tiun vakcinon uzante atenuitan patogenon.
Ĝi ĉiam ofertas nekompletan protekton.
Sed se ĝi estas malfortigita patogeno, ĝi tamen laŭ konvencia medicino estas patogeno kaj certe povas kaŭzi malsanon.
Kaj la fakto estas, ke nenie en la mondo iu ajn estas izolita dum 10 aŭ 14 tagoj post esti vakcinita.
Post vakcinado ĝi tuj reiras en la homan populacion, kaj tial estas klare, ke ĉi tiuj mildigitaj
patogenoj povas nature transdoniĝi al aliaj homoj.
Tio signifas, ke kun ĉiu vakcinado la risko de la malsano disvastiĝi denove nature pliiĝas.
Tio signifas, ke ni havos novajn infektojn, ĉar ni cirkuligas malfortigitajn patogenojn kaj ĉar ni
provizas pli malbonan imunprotekton ol ĉe natura malsano.
Kaj tiam vi intensigas la vakcinajn klopodojn, kaj kiam vi tion faras, aperas eĉ pli da infektaj malsanoj.
Kaj tion ni denove vidis dum la lastaj kvin jaroj en pluraj landoj kun altaj vakcinadotarifoj kontraŭ infanaj malsanoj.
Jen, ekzemple, vi ankaŭ povas vidi kazojn de morbilo en la eŭropa regiono. Ĉi tiuj estas la raportitaj kazoj, la ruĝaj
kolumnoj. Kaj vi povas vidi la bluan linion supre, kio signifas, ke (nur) unu dozo estis administrita.
Tio estis farita ofte dum longa tempo, kaj dua dozo ne estis rutine donita; tio estis favorata nur dum la lastaj 25 jaroj.
Kaj kiel vi povas vidi, la procento por la dua dozo nun altiĝis al pli ol 90 procentoj.
Sed ĉu tio kondukis al tio, ke la malsanoj fariĝis malpli oftaj? Evidente ne.
Kaj tio ankaŭ estas la sekva entrudiĝo, kiun la leĝdonanto faras ĉi tie.
Do oni agnoskas, ke laŭ konvencia medicino la unua vakcinado provizas 95-procentan imunecon.
Se vi atendos ankoraŭ 12 ĝis 15 monatojn sen dua dozo, la imuneco pliiĝas ĝis 98 procentoj.
Kaj post la dua vakcinado, oni diras, ke la vakcino estas pli ol 99 procentoj efika.
Fakte, tamen, la dua vakcinado estas tute nenecesa mezuro por pli ol 95 el 100, aŭ pli ĝuste 98 el 100, ĉar laŭ
konvencia medicino imuno jam estas evoluinta je 98 procentoj post la unua vakcinado – se oni nur atendas.
Kaj tamen vi ankoraŭ ricevas duan injekton, kiu portas ĝuste la samajn riskojn kiel la unua injekto.
Tio signifas riskon de unu morto je miliono kaj almenaŭ cent gravaj malsanoj je miliono kiel rezulto.
Kaj tio estas malgraŭ la fakto, ke mi devas konfesi, ke plej multaj homoj fakte ne bezonas ilin.
Fakte, en 98 el 100 kazoj ili estas superfluaj.
Sed vi povas vidi, ke homoj ne volas kontroli, ĉu ĝi estas nenecesa; ili nur volas fari ĝin
duan fojon. Tio ankaŭ ne estas racia medicino.
Kaj dum ni estas pri la temo, mi ŝatus reviziti la temon "protekto de la grego".
Tio estas alia moda vorto, kiun multaj en medicino uzas, sen ke la plej multaj el ili iam ajn okupiĝis pri la temo.
Kaj ĉi tiuj tri kurboj montras tri signifajn verkojn pri la temo, kiuj estis produktitaj.
La blua linio estas la verko de Fox el 1971.
Metodologie katastrofa verko, kiu tial baziĝas sur tute falsaj supozoj.
Kaj tie vi vidas la gregan imunecon tie malsupre, tio estas la R-faktoro.
Do tio signifas ĉi tiun infektofaktoron, kiom tre transdonebla estas la malsano.
Kiel vi scias, tio estis ripete menciita rilate al la kronviruso: "La R-faktoro devas resti sub 1."
En la plej bona kazo, ĝi estis 2, kiel asertite. Kaj tio ankaŭ estas ĉi tie markita, 2.
Do, kun ĉi tiu R-faktoro de 2 por la kronviruso, laŭ la laboro de Fox, sur kiu baziĝis ĉio
ĝis 2020, necesus grega imuno de 50 procentoj.
Tio sufiĉas pri la 60 aŭ 80 procentoj, kiuj estis raportitaj.
Ĉi tio tute ne rilatas al iu ajn scienca studo.
Tamen, ĉar la laboro de Fox ankaŭ baziĝas sur tute falsaj supozoj, ĝi estis rekalkulita de du aliaj
studgrupoj ĉi tie en 2020. Denove, la R-valoro estas 2.
Unu grupo atingas dek procentojn, la alia dudek procentojn.
Tio signifas, ke ĉi tiuj estas la procentoj, ĉe kiuj, se vi rekomendas vakcinadon, 10–20 procentoj de la homoj
en lando ĝin ricevos, ĉar ili ne volas pri tio pensi; ili iras al la kuracisto kaj ricevas la vakcinon.
Mi ne bezonas iujn ajn devigajn rimedojn aŭ ion ajn alian por protekti mian gregon.
Kaj se la malsano nun estas pli kontaĝa, ni havas tre altan R-valoron por morbilo, taksitan je
ĉirkaŭ 15 ĝis 17, sed tio ĉi tie ne plu validas.
Eĉ tiam ili neniam atingus 80 aŭ 90 procentojn da protekto de la grego; plej bone ili atingus 60 ĝis 70 procentojn.
Kaj ĉar ni jam havis indicojn multe super 80 procentoj antaŭ ol vakcinado fariĝis deviga, eĉ ĉi tiuj studoj
ne subtenas la ideon, ke grega imunoentute efikas – kio, kompreneble, estas tre kontestata.
Kaj ĝi ankaŭ estas termino el veterinara medicino, kiel vi povas vidi: "grega protekto".
Nu, tio estas pridubinda afero...
Do ĝi ankaŭ ne povas esti pravigita per ĉi tiu verko.
La problemo tamen estas, ke kun la nunaj vakcinadotarifoj ni ne nur vidas, ke pli kaj pli da maljunuloj – kiel mi diris, tiuj pli
ol 20-jaraj nun konsistigas duonon de ĉiuj kazoj – infektiĝas, sed ankaŭ ke la plej multaj el
la infektitoj nun estas vakcinitaj individuoj.
Do ĉe ĉiu ekapero vi povas ekscii, se vi demandas – la aŭtoritatoj estas tre hezitemaj, sed iel vi povas ekscii,
ke almenaŭ 30 procentoj de la infektitoj estas vakcinitaj.
Tio sufiĉas pri iu ajn protekta efiko ĉi tie.
Iam iu trarigardis 18 raportojn pri morbila epidemioj inter lernejanoj. La vakcinadindicoj variis de 71 ĝis 99,8 procentoj.
Kaj tio estas evidenta: se ni nun havas unu en Germanio, ekzemple – kaj ni ja havas tiun devigan vakcinadon
por infanĝardenaj kaj lernejaj infanoj – tiam vi povas supozi, ke vi eĉ ne bezonas demandi.
Kompreneble ili ĉiuj estas vakcinitaj, alie ili ne estus en la lernejo.
Do tio signifas, ke ĉi tiuj altaj vakcinadaj tarifoj tute ne malhelpas ion ajn.
Kontraŭe, ĉi tiuj malsanoj reproduktas sin, precipe kiam oni konsideras, ke oni donas vakcinadojn kaj ke
infanoj ne estas izolataj, sed ankoraŭ restas en komunaj instalaĵoj kun aliaj infanoj.
Tio pli verŝajne provokus plian disvastiĝon de morbilo.
Ĉi tiu estas studo farita de Goldman kaj Miller, kiuj kalkulis ĝin malsame dum du jaroj por diversaj nombroj da
landoj. Ĉi tie, ekzemple, ĝi estas kalkulita por 30 landoj.
Ĉi tie vi povas vidi la nombron da vakcinadoj, kiujn infanoj ricevas, sur la X-akso
malsupre, kaj la infanmortecon sur la Y-akso.
Ĉi tio ne estas kaŭzeco, sed ĝi estas tre, tre forta korelacio, nome R = 0,70, kiu estas signifa je la 0,1-procenta
nivelo, kio signifas, ke ju pli ofte oni faras vakcinadojn en landoj, des pli alta estas la infana morteco.
Ne eblas el tio dedukti kaŭzecon. Tamen, se la korelacio estas alta, oni devas esplori la kaŭzecon.
Kaj fakte, devus esti inverse.
Ju pli da vakcinadoj infanoj ricevas, des pli sanaj ili devus esti kaj des malpli verŝajne
ili mortos. Tamen ĉi tiu korelacio ne ekzistas.
Tio signifas, ke ĉi tiu korelacio sendube montras, ke vakcinadoj ne protektas la sanon de
infanoj, ĉar sen korelacio ne povas ekzisti kaŭzeco.
Kaj ĉi tiu kaŭzeco, ke vakcinadoj plibonigas la sanon de infanoj, ne ekzistas.
Kaj la realaj efikoj de ĉi tiuj vakcinoj videblas en vakcina studo ĵus farita de GSK en Anglio – kun
observado-periodo de 42 tagoj, kiu tamen estas tre mallonga.
Do tio signifas, ke kronikaj malsanoj tute ne povas esti diagnozitaj.
Sed neniu observa studo estis farita pri beboj; anstataŭe, la beboj estis vakcinitaj kiel parto de studo.
Do tio jam estas afero de pli ol serioza etika zorgo.
Kvindek procentoj de beboj – kiel bonvenigo al ĉi tiu planedo – estas nedezirataj kromefikoj.
6,1 procentoj estis trafitaj en sia ĉiutaga rutino. 2 procentoj spertis seriozajn kromefikojn.
Kaj ĉio tio por vakcino, kiu devis protekti la bebojn poste en la vivo.
10 procentoj de beboj devis viziti la urĝan sekcion.
Ĉu tial ni vakcinas? Ĉu oni faras tiajn studojn? Tio ne povas esti vera!
Se entute konsideriĝas iu ajn vakcinado, laŭ mia opinio tio povas esti nur ĉar en ekstreme raraj kazoj ĝi povas kaŭzi ian
damaĝon al la koncerna persono, kion eble ne eblas ekskludi.
Sed konsiderante kiom oftaj ili estas, oni povas nur demandi sin, kiajn terurajn substancojn ili enhavas.
Kaj se vi rigardus pli longe, post 180 tagoj, 3,4 procentoj havis novajn kronikajn malsanojn.
Estas neeble antaŭdiri, kio okazos al ĉi tiuj infanoj en la venontaj jaroj.
Do ni resumu la konkludon: morbilo estas antikva infana malsano, kiu malofte trafis plenkreskulojn. Tio nun ŝanĝiĝis.
Tamen, se ĝi restas netraktita, ĝi estas kondiĉo, kiu verŝajne ne kaŭzos gravajn komplikaĵojn nek estos mortiga ĉe infanoj.
Kaj tiel kondiĉo, kiu povas havi pozitivan efikon al la sano poste en la vivo.
Vi ne nur estas imuna kontraŭ morbilo, sed ankaŭ havas signife pli malaltan riskon kontrakti multajn aliajn malsanojn.
Kaj tial "protekta vakcinado", kiu laŭdire devus provizi ian protekton, ne povas vere esti
serioze konsiderata por morbilo aŭ aliaj malsanoj.
Ĉar ĉiuj ĉi tiuj vakcinadoj povas rezultigi neantaŭvideblajn gravajn malsanojn, eĉ morton.
Eĉ se tio estas tiel malofta, kiel asertas la vakcinaj lobistoj, oni ne povas antaŭdiri la riskon en individuaj kazoj.
Kaj kio perdiĝis en la tuta diskuto – inkluzive de la devigo vakciniĝi kontraŭ KOVIM-19 – estas, ke, male al
terapiaj rimedoj, ni ĉiam parolas pri traktado de sanaj homoj. Kaj tie la normo estas metita ekstreme alte.
Kaj se vi nun faris ĉi tiun morbila vakcinadon deviga kaj persisteme observas ĝin,
tiam la socio fariĝos socio de malsaĝuloj.
La Schildburgeroj, kiuj provis forigi la herbon de la urbomuro kaj ekhavis la ideon, ke ĝi povus esti manĝita de bovino, sed ne
sciis, kiel levi la bovinon sur la urbomuron, tiam elpensis la brilan ideon levi la bovinon tien per ŝnuro.
Bedaŭrinde, kiam la bovino atingis la supron, ŝi pendis.
Kaj tio esence estas la sama situacio, kiun ni havas kun la morbila vakcinado.
Dankon pro via atento.