Ing tanggal 1 Maret 2020, sing diarani Undhang-Undhang Perlindungan Campak wis resmi berlaku ing Jerman.
Minangka bagéan saka kewajiban kanggo nyedhiyakake bukti perlindungan saka campak, wong tuwa nduwé pilihan kanggo
rawuh konsultasi karo panguwasa kesehatan sing relevan.
Konsultasi-konsultasi iki tujuane kanggo meyakaké wong tuwa babagan pentinge sing diarani vaksinasi campak.
Pernyataan kaya "Vaksinasi bakal nglarani anakmu luwih sithik tinimbang yen dheweke kena campak", "Campak wis saya suda wiwit
vaksinasi diwiwiti", "Anakmu ora bakal kena campak amarga kabeh wong wis divaksinasi", "Vaksinasi nyumbang kanggo kekebalan
komunitas [(=herd immunity: sawijining komunitas (umume) dilindhungi saka penyakit menular.)!" lan "Kabeh iki ilmiah!"
Ing presentasi sing saiki lan informatif, Dr. Gerd Reuther mbantah akèh klaim sing digawe déning sing
diarani penasihat vaksinasi campak lan nerangake kenapa penyakit ing masa kanak-kanak iku penting.
"Campak, kaya penyakit bocah cilik liyane, ndadekake akèh penyakit dadi luwih arang muncul mengko ing urip."
Iki ateges, sacara umum, ngalami penyakit nalika isih cilik mbantu nglindhungi kesehatan.
Mula saka iku mesthi manawa gagap lan ngompol, umpama, bisa ilang ing bocah-bocah sawisé padha kena campak.
Saiki ana laporan manawa 32 penyakit kronis saya membaik utawa ilang sawisé kena infeksi campak.
Saklawasé pirang-pirang taun, Rumah Sakit Anak ing Basel kanthi sengaja nyebabaké infeksi campak marang pasien sing kena sindrom
nefrotik, sawijining penyakit ginjel, amarga wis dingerteni yèn sawisé kena infeksi campak, sindrom nefrotik
bakal sirna tanpa perawatan apa waé, sanajan wis pirang-pirang taun diupayakaké ngobati.
Sklerosis ganda ing umur tuwa uga luwih arang banget dumadi ing wong sing tau kena penyakit bocah kaya campak tinimbang
ing wong sing durung tau kena utawa sing wis divaksinasi.
Lan kita uga ngerti saka negara-negara berkembang yèn bocah-bocah ing kana luwih ora gampang kena infeksi
parasit lan malaria yèn wis tau kena campak nalika isih cilik.
Wong tuwa meh ora tau krungu kuwi!
Gunakake wektu kanggo nonton presentasi Dr Gerd Reuther sakabehe lan kabari wong tuwa, otoritas
kesehatanmu, dhokter, utawa politisi ing wilayahmu.
Matur nuwun kanggo pambuka.
Ya, kita lagi diapusi kanthi akèh cara, kaya sing kowe kandha:
Kita diapusi ing sajarah, ing sajarah kedokteran, nanging uga bola-bali babagan
fakta-fakta sing ana gandhengane karo kedokteran saiki.
Wong-wong sing sadurunge ora gelem pracaya saiki wis weruh, paling ora karo koronavirus, manawa
informasi resmi sejatine ora pantes dipercaya.
Lan iki wis bener suwé banget kanggo kabèh sing diomongaké babagan vaksinasi.
Lan mulane dina iki aku kepengin ngomong babagan vaksinasi campak lan penyakit campak, sing wis digawe dadi pratandha
peringatan, kaya-kaya campak iku penyakit sing banget serius sing asring nyebabake komplikasi abot lan malah pati.
Lan... – Siji detik, aku kudu ngalih menyang presentasi nganti kuwi ilang, ya, oke.
Dadi, wiwit saka wiwitan, ya – ...kahanan iki mesthi nduwèni aspek dramatis ing wiwitan
kanggo saben wong amarga gejala ing kulit.
Cetha yen ana wong lara nalika suhu dhuwur.
Nanging saktenane diwiwiti karo informasi sing pancen ora bisa dipercaya sing disebarake dening media lan, sayange,
uga dening lembaga resmi, kalebu Organisasi Kesehatan Dunia.
Bebarengan bubar, WHO nerbitake pratelan sing kandha yèn kahanané dramatis, yaiku wabah campak ing negara-negara
saindenging donya wis mundhak saka 36 dadi 57, nambah 50 persen.
Lan bakal ana 10,3 yuta kasus campak ing donya, kanthi 107.500 pati.
Iki cukup kanggo nggawe sampeyan rada bingung, amarga RKI terus nyebarake angka – sing bakal kita bahas
mengko – sing uga salah: siji pati saben 1.000 kasus campak.
Nanging yen kowe ngetung, kuwi bakal ana siji pati saben 100 kasus campak. Kepiye bisa kaya ngono?
Lan kabèh crita dadi luwih penasaran nalika sampeyan ndeleng informasi kunci paling anyar saka WHO.
Sajrone 25 taun kepungkur, vaksinasi wis nylametake nyawa 60 yuta wong.
Yen sampeyan ngomong, umpama, 100.000 pati saben taun, sajrone 25 taun, kuwi bakal dadi 2,5 yuta pati.
Lan kepiye vaksinasi bisa nylametake 60 yuta nyawa?
Dadi, cetha banget ana sing ora bener.
Lan yen sampeyan nyawisake wektu kanggo maca publikasi rinci saka WHO, sampeyan bakal weruh yen WHO ora ngandelake
data observasional, nanging nyatakake ing publikasi iki yen data observasional kasebut ora cukup.
Mula saka iku, dheweke pribadi nampa data kasebut lan nyimulasikake nganggo program
komputer, yaiku program sing diarani Measles CFR.
Lan program iki mesthi mlebu ora siji pati saben 1.000, nanging siji pati saben 100. Lan sawetara asumsi liyane.
Ing kahanan apa waé, jumlah total kasus campak sing dilaporaké ing kéné pancèn ora akurat.
Lan kuwi uga ditrapake, yen kita ndeleng ing skala sing rada luwih cilik, marang Éropah.
Kanthi mangkono, mbok menawa perlu dijlentrehake maneh manawa Eropa ora Eropa kanggo Organisasi Kesehatan
Dunia, nanging luwih tepaté Eropa saka kakuwatan Kulon.
Iki kalebu Greenlandia, Éropa nganti Selat Bering, kabèh nganti Vladivostok, lan kowe uga bisa ndeleng Israel
cilik, sing saktenané ora ana gandhèngané karo Éropa, nanging uga kalebu ing wilayah Éropa.
Dadi, yen sampeyan maca judhul kaya "Paningkatan dramatis kasus campak ing Eropa," bisa uga ana sawetara kasus
maneh ing Israel utawa ing panggonan liya ing negara cilik.
Nanging kuwi bakal dadi "Éropa", dudu negara-negara Uni Éropa.
Nanging apa sing sejatine kedadeyan ing Uni Éropa?
Ing taun 2023, ana 2.361 kasus campak ing 30 negara Uni Éropa.
Insidènsi 5,2 saben 1 yuta jiwa.
Dadi pancen iki dudu penyakit sing umum, nanging kaya sing kita mangerteni ing kedokteran, iki penyakit sing banget langka.
Utamané nalika sampeyan ndeleng iku dibandhingaké karo definisi sing wis ditemtokaké déning Uni Éropa
kanggo penyakit langka kanggo nguntungaké industri farmasi.
Sakjane, industri farmasi kuwi sing sawetara taun kepungkur nuntut supaya dhèwèké sing tanggung
jawab marang obat-obatan kanggo penyakit langka.
Sampeyan butuh kahanan khusus, banjur sampeyan kudu golek definisi – apa iku penyakit langka?
Panyakit langka ing Uni Éropa yaiku panyakit sing mengaruhi ora luwih saka 5 wong saka saben 10.000 wong.
Ayo padha ndeleng campak.
Campak isih bakal dadi penyakit langka ing Éropah sanajan ing Jerman kita ora mung nduwé watara 50 nganti
500 kasus saben taun, nanging nduwé 41.500 kasus campak.
Sanajan mangkono, isih bakal dadi penyakit langka.
Iki ateges kasunyatane yèn campak sejatine penyakit sing banget arang.
Lan iki angka-angka sing saiki kita duwé, saka taun 2001 nganti 2018.
Sampeyan bisa ndeleng kanthi cetha ing sisih kiwa: ing taun 2001 ana 6.000 kasus, ing taun 2008 ana 500.
Lan saiki, ing taun 2020, nalika vaksinasi wajib diwiwiti, ana 50 kasus.
Dadi iki ateges kita lagi ngomongake babagan jumlah kasus sing pancen sithik banget ing kene.
Lan uga menarik manawa saiki, ing taun 2020, wis ana 50 kasus vaksinasi wajib... – sing saktenane istilah sing luwih
bener, amarga saktenane ora pantes ngomong babagan kewajiban.
Iki kaya nepaki kewajiban. Iki sawijining kepeksa.
Nanging miturut hukum, sing sejatine diungkapake ing kene yaiku paksaan kanggo divaksinasi.
Ing kéné kudu diomongaké yèn pangembangan iki waé sajrone 20 taun kepungkur nuduhaké ing
ngendi kabutuhan obyektif kanggo iki dumunung.
Owahan paling nyolok ing 20 taun kepungkur yaiku mudhun saka 6.000 dadi 766 antara taun
2001 lan 2003. Lan apa sing kelakon ing kana?
Tingkat vaksinasi ora owah. Ora ana paksaan kanggo divaksinasi.
Ora, sing kelakon yaiku kawajiban kanggo nglaporake kasus campak diwenehake, sing katon absurd nalika dipandang sepintas.
Iku ateges yen aku meksa para dhokter nglaporake kasus campak marang panguwasa kesehatan, jumlah kasus
mudhun dadi sepuluh persen. Kepiye bisa kaya ngono?
Siji-sijine panjelasan, miturut panemuku, yaiku menawa iki kamungkinan angka sing sejati.
Nanging angka-angka sadurunge, yaiku 6.000 lan malah luwih dhuwur ing taun 1990-an, ora tau akurat.
Iku mesthi wis diciptakaké, amarga piye maneh carané nerangaké yèn pas dhokter kena paukuman amarga ora nglaporaké penyakit
mau marang panguwasa kesehatan, cacah kasusé dumadakan mudhun?
Iku ora bisa bener. Dadi, kaya sing wis kita deleng ing kasus liyane, kita kudu nganggep manawa angka-angka kasebut
wis digawé déning Institut Robert Koch suwéné puluhan taun.
Wiwit syarat pelaporan iki resmi ditrapake, muncul fenomena liyane sing ora kacermin ing angka-angka
iki, yaiku umur rata-rata kasus campak saya mundhak.
Saiki, separo saka kabeh kasus campak ana ing wong sing umuré luwih saka 20 taun.
Dadi kuwi ateges ana sing wis owah. Lan uga kudu dianggep ana hubungan sebab-akibat karo vaksinasi.
Sajeroning atusan taun, campak dudu penyakit sing nyerang wong diwasa.
Iki kasus-kasus sing pancen arang banget. Nanging, iku mung masalah wiwitan.
Yen kuwi ora kaya ngono maneh, mesthi ana faktor sing mengaruhi.
Lan siji-sijine faktor sing bisa dipercaya saiki yaiku pelaksanaan vaksinasi.
Ing kahanan apa wae, kahanan sakabehe kaya ngene iki yèn penyakit iki pancen arang banget.
Lan yen sampeyan ngetung manawa rata-rata dhokter nduwéni sakabèhé watara 200.000 kontak pasien sajrone
30 taun praktik, mula dhokter biasa kudu makarya 150 taun kanggo nemoni siji kasus campak.
Nanging, iki dianggep minangka "resiko kesehatan khusus".
Iku sing nggilani, amarga Undhang-Undhang Perlindungan Infeksi nyatakake manawa ancaman panyebaran yaiku penyakit sing bisa
ditularake sing, amarga wujud progresi klinis sing parah lan cara panyebarane, bisa nyebabake bebaya serius tumrap masyarakat umum.
Pitakonané, kepiye carané nindakake iki kanggo penyakit sing banget langka lan, miturut data resmi,
arang banget nduwèni perjalanan sing abot utawa fatal?
Sakjane kuwi ora mungkin. Nanging bagean iki saka Undhang-Undhang Perlindungan Infeksi wis digunakake kanggo mbenerake
paksaan ora langsung supaya divaksinasi campak ing Jerman.
Ora kabeh wong kena pengaruh. Miturut sing tak deleng ing monitor kene, umume lair sadurunge taun 1971, bisa diomongake,
mula padha entuk kauntungan saka anugerah lair luwih dhisik.
Banjur wong bakal nganggep yèn ana wong sing kebal.
Nanging, sapa waé sing lair sawisé 31 Desember 1970 kudu nyedhiyakake bukti yèn wis tau kena campak
utawa yèn sakjane wis divaksinasi nglawan campak.
Iki ditrapake kanggo bocah TK lan sekolah, pagawé fasilitas komunitas, wong sing lair taun
1971 utawa sadurungé, lan kabèh tenaga kesehatan.
Amarga dianggep, utawa paling ora disaranake, yen ana risiko cacar sing cukup dhuwur ing fasilitas umum iki.
Lan kowe kudu mriksa apa kuwi pancen ditrapake utawa ora.
Miturut informasi saka Dewan Federal ing taun 2020, sakabèhé ana 11 yuta wong ing Jerman sing kudu mbuktèkaké yèn
dhèwèké kebal marang campak liwat lara utawa vaksinasi.
Kasunyatan manawa mbuktekake kekebalan marang penyakit virus iku prakara sing rada samar
iku crita liya, sing bakal kita rembugan mengko.
Nanging ayo dideleng iki: antara taun 2014 lan 2018 ana 430 wabah campak kanthi 3.178 kasus campak, mung sapertine
sing kedadeyan ing fasilitas komunitas iki ing ngendi para pegawai wajib nyedhiyakake bukti kekebalan.
75 persen kasus liyane kedadeyan ing panggonan sing vaksinasi isih ora wajib.
Iki uga nuduhake manawa apa sing ditrapake ing kene dening komite-komite ahli sing diarani Robert Koch Institute, STIKO,
lan panguwasa kesehatan iku adoh saka pendekatan rasional.
Kahanan sakabèhé kamungkinan wis dingerteni.
Campak biyèn luwih asring. Iki pati-pati campak ing kéné.
Mulane aku nyebut jumlah pati lan ora jumlah total kasus, amarga, kaya sing wis tak terangake
sadurunge, syarat pelaporan mung diwiwiti ing taun 2001.
Sadurunge, ora ana syarat kanggo nglaporake. Iki ateges jumlah kasus sing saktenane sadurunge iki ora tenan dingerteni.
Amarga, nalika kita bali luwih adoh ing jaman mbiyen, lumrah banget yen akeh wong sing kena campak malah ora nemoni dhokter.
Nalika aku kena campak nalika isih cilik, aku uga ana ing omah.
Kuwi diagnosa ibune, lan dheweke kandha, "Saiki kowe mung turu ing amben sawetara dina,
banjur tangi maneh yen wis waras." Lan kuwi wae.
Mesthi wae, kuwi ora katon ing statistik. Mulané ana pati.
Nanging kabukten yèn ing taun 1960-an ana antara 100 nganti 200 pati sing diduga amarga campak ing kéné.
Aku ngomong konon amarga sebab-akibat ora mesthi mesthi.
Lan nalika vaksin campak pisanan dikenalké ing taun 1974, lan ing taun 1976 kampanye kanggo ngilangi campak saya digencarkan,
angka-angka iki wis mudhun kanthi dramatis nganti kurang saka 40.
Iki ateges yen tren panurunan ajeg ing kasus campak lan pati campak wis ana sadurunge kuwi.
Ora ana sesambungan sebab-akibat apa wae antarane vaksinasi iki lan kuwi.
Nanging ana bab liya sing menarik babagan statistik.
Pikir maneh bab pernyataan saka RKI iki: siji pati saben sewu kasus.
Ing taun 1960-an lan 1970-an, sadurunge vaksinasi campak dikenalké, ana 800.000 lair.
Iki ateges saka 800.000 lair kuwi, yen kabeh divaksinasi utawa yen angka kematian campak mung 0,1%, mesthine luwih
akèh bocah sing mati amarga campak, amarga campak iku penyakit bocah sing lumrah lan akèh bocah sing kena.
Lan banjur ora bakal ana pati sing mung 50, 100, utawa 150 yèn siji saka sewu bocah sing kena campak pancèn mati.
Mangkéné uga kita weruh manèh yèn angka-angka diowahi kanthi bébas, yaiku angka 1 saka 1.000, sing ora bisa
dibuktekaké kanggo negara-negara industri adhedhasar kabèh data sing diklumpukaké sajrone sawetara dasawarsa kepungkur.
Lan Mahkamah Konstitusi Federal nganggep rasio 1 banding 10.000 ing putusane.
Paling ora ing sawetara taun pungkasan saka 2018 nganti 2024, cacah kasus campak, kalebu pati lan karusakan
permanen, kanthi campak ana ing sisih kiwa lan rubella ana ing sisih tengen, iku angka resmi saka RKI.
Dadi kowe weruh, sajrone enem taun, ora ana korban jiwa, ora ana karusakan permanen.
Dadi iki dudu penyakit sing bisa kanthi cara apa wae mbebayani masyarakat umum.
Iki ateges yèn panggunaan klausa pangendalian infeksi sing wis dituduhaké sadurungé ora bisa ditarik saka angka-angka sakabèhé.
Yen kita ndeleng luwih adoh mburi, saka 7.092 kasus campak, telu pati sejatine dilaporake amarga campak.
Nanging mesthi wae, pitakonané yaiku apa campak pancèn dadi sababé?
Aku mung bisa ngaku yen campak kuwi maju kanthi spontan lan ana wong sing mati tanpa ana pengaruh saka perawatan.
Aku bisa ngomong manawa, ya, mesthi wae, campak iku agen mateni kanggo manungsa.
Nanging sakwise aku nambani lan uga nambani karo risiko, mesthi wae beda.
Banjur aku tansah nduwé kamungkinan yèn ana wong sing séda amarga penyakit dhasar, nanging uga amarga perawatané.
Lan banjur uga dienggo zat invasif, sanajan ing kasus campak, yen kahanan bocah terus memburuk.
Coba pikirna kepiye kahanane ing Amerika Serikat, nalika padha kandha yèn ana wong mati amarga campak saka bocah-bocah.
Ya, bocah kaya ngono lagi diparingi ventilasi. Wis cetha yèn penyakité katon béda banget.
Nanging yen aku lagi ngventilasi wong, kuwi ateges aku nyedasi dheweke nganggo opioid, ngendhokake, mbok menawa menehi
remdesivir – kanthi tembung liya, sawetara obat antiviral sing arang banget karo efek samping sing serius – ya wis.
Nanging aku malah ora perlu lunga nganti adoh kaya ngono.
Ya, saiki wis dadi praktik lumrah, utamane ing rumah sakit, kanggo langsung nurunake demam sanajan sethithik.
Lan utamane nalika panas mundhak luwih dhuwur amarga campak, obat penurun panas digunakake.
Lan ora mung nganggo perban betis utawa aspirin lawas sing wis kondhang, nanging saiki, sanajan kanggo
bocah-bocah, langkah sing luwih kuwat ditindakake, yaiku diclofenac utawa ibuprofen, umpama.
Lan ing kene, saka Arzneimittel-Telegramm (Telegram Obat), sampeyan bisa maca ing selebaran kemasan manawa loro zat
iki, sing digunakake kanggo nurunake demam, bisa nyebabake sirah mumet, mual, muntah, lan malah meningitis aseptik.
Kanthi tembung liya, meningitis iku dianggep komplikasi fatal utawa panyebab jalane campak sing
parah, sing nyebabake meningitis lan banjur ensefalitis.
Lan iki bisa mung liwat obat-obatan iki waé, umpamané.
Lan aku ora ngerti siji wae kasus ing ngendi, nalika ana pati, ana upaya kanggo mbedakake apa efek terapi nduweni peran.
Iku otomatis; campak dianggep wis matèni wong.
Lan ing pungkasané, mbok menawa bakal kabukten yèn ora ana siji waé sing tau mati amarga campak.
Ana sawetara panaliten sing cetha nyatakake manawa tanpa ngurangi demam, awak bisa ngadhepi kanthi apik
jalane penyakit sacara alami, paling ora ing bocah-bocah.
Lan demam dhuwur ing pungkasan lara iki pancen perlu banget kanggo ngasilake pamulihan sing tuntas.
Lan aku uga pengin ngutip Profesor Universitas Graninger, sing sawetara saka kowe, yen kowe wong Austria, bisa uga wis ngerti.
Profesor Graninger, sing sakjane isih urip nganti saiki, mantan kanca kerja ing AKH ing Wina, sing wis dadi ahli infeksi
kondhang ing donya suwéné 30 taun, ngendika nalika semana:
Wong-wong saiki ora bisa maneh ngalami demam sing bener – iku kesimpulan sing nguwatirake.
Kamampuan ngasilake panas internal iku mekanisme pertahanan paling tuwa kita miturut pangembangan evolusi.
Lan uga penting banget kanggo jalane lan kaslametan penyakit supaya demam pancen bisa muncul.
Lan kuwi pancen kahanané. Graninger ora tau dadi praktisi pengobatan alternatif, nanging dhokter konvensional sing wis
pengalaman sing ngomong kaya ngono, nanging minangka bagéan saka generasi lawas uga ngerti yèn nurunaké
panas badan bisa nimbulaké cilaka serius marang wong.
Lan yen sampeyan banjur nggabungake iki karo obat-obatan kaya diclofenac utawa ibuprofen, sampeyan bisa nyebabake
karusakan kaping pindho, sing malah bisa nyebabake pati.
Lan yen kita ndeleng risiko antara campak lan vaksinasi campak adhedhasar angka resmi, kita weruh yen kita lagi
ngadhepi konsep vaksinasi wajib sing pancen ora rasional.
Kita duwe 50 nganti 100 kasus saben taun ing Jerman.
Austria tansah bisa dipérang dadi sepuluh.
Sak separo saka kasus-kasus iki saiki ana ing bocah-bocah, yaiku 25 nganti 250 kasus pediatrik.
Lan banjur kita bisa nduwé siji pati saben 5 nganti 10.000 kasus.
Iku sing saktenane dituduhake déning statistik nalika pati-pati iki, sing kamungkinan disebabake
déning perawatan, isih diétang minangka pati campak.
Iki ateges, gumantung saka frekuensi saben taun, kita bakal ngalami siji pati bocah saben 10 nganti 200 taun.
Dadi, piye karo vaksinasi campak? Malah para pelobi vaksinasi uga ngakoni yèn saben taun ana siji nganti
loro wong sing tilar donya amarga vaksinasi campak.
Iku watara siji yuta vaksinasi sing diwenehake ing Jerman.
Lan minimal sing diomongake kanggo saben vaksinasi yaiku siji pati saben yuta vaksinasi.
Siji nganti loro pati, miturut informasi resmi saka RKI, lan uga informasi resmi saka RKI: 100 efek
samping serius saben taun, kalebu karusakan permanen.
Iku wis bisa diarep-arep. Dibandhingake karo siji pati bocah saben 10 nganti 200 taun.
Dadi, nalika nimbang kauntungan lan kerugian, ora ana profesional medis sing tanggung jawab, utawa sejatine politisi
sing tanggung jawab, sing ing pikirane waras bisa mutusake ndhukung vaksinasi, lan mesthi ora vaksinasi wajib.
Amarga dadi luwih parah: campak menehi kekebalan seumur urip.
Iki ateges wong sing wis tau kena campak ora bakal kena campak maneh.
Iki padha karo cacar. Sapa waé sing wis tau kena cacar ora bakal kena maneh.
Nanging kahanané katon béda sawisé divaksinasi.
Ora ana vaksinasi tunggal, yen wong pracaya marang efektifitas vaksinasi, ora ana siji-sijine sing dhasar
bukti amarga durung dites nganggo studi plasebo sing bener.
Banjur malah para pelobi vaksinasi kudu ngakoni yèn vaksinasi nyebabaké tingkat antibodi sing
luwih andhap tinimbang yèn wis tau nandhang penyakit.
Lan mesthi wae, penyakit bisa muncul maneh.
Lan saiki kita nyadari yèn populasi sing wis divaksinasi pirang-pirang taun utawa puluhan taun nduwèni
kekebalan sing luwih endhek tinimbang populasi ing ngendi mayoritas wong nduwèni kekebalan alami.
Mesthi! Amarga kekebalané ora lengkap, paling apik, yen pancèn bisa digayuh.
Ibu sing wis divaksin nduwéni tingkat antibodi sing luwih andhap, mula nularaké luwih sithik
antibodi marang anak-anaké minangka perlindungan wiwitan.
Iki ateges manawa, adhedhasar fakta-fakta iki, sing uga wis dikonfirmasi dening Institut Robert Koch, cetha
manawa aku ora bisa nyuda utawa malah ngilangi campak utawa penyakit liyane liwat vaksinasi.
Kosok baline, yen aku nduwé tingkat vaksinasi sing dhuwur utawa malah vaksinasi wajib, aku bola-bali nyebabake kasus anyar
sing ora bakal muncul ing populasi sing saktenané kerep kena penyakit iki, amarga yèn ora, imunitas alami bakal berkembang.
Lan kuwi bisa dideteksi nganggo tingkat antibodi iki.
Lan tingkat antibodi iki, mesthi wae, kaya sing padha kandha, rada tipuan, sing uga penting kanggo dingerteni.
Amarga, kaya sing wis tak kandhakake ing wiwitan, yen ana wong sing ora kepengin divaksin miturut syarat vaksinasi iki ing
Jerman, mesthi wae dheweke uga bisa nindakake tes antibodi kanggo mbuktikake yen dheweke wis
duwe antibodi sing cukup lan ora perlu divaksin.
Nanging apa sing dituduhake dening antibodi iki? Kita ngerti manawa kanthi tes ELISA IgG iki, sanajan wong sing pancen wis
nate kena campak nduwèni tingkat sing asor banget, adhedhasar asil tes, dheweke sejatine kudu
divaksin, sanajan wis cetha nate kena campak.
Iki ateges kita wis bisa ndeleng manawa sakabehe iki ora tenan ana tegesé.
Lan iki pancen cetha banget, amarga miturut garis resmi, kita lagi ngadhepi "penyakit virus" ing kene.
Lan penyakit viral utamane diperangi dening kekebalan seluler, dudu antibodi.
Lan nalika aku ngukur antibodi, sing uga mung omong kosong karo coronavirus, aku ora nduwé informasi babagan kekebalan.
Nanging saiki wis kedadéyan yèn, kanthi paksaan ora langsung kanggo divaksin ing Jerman, bukti kekebalan
dibutuhaké kanggo wong-wong sing kena pengaruh, sanajan nganti saiki durung diarani kaya ngono.
Nanging kuwi pancen ancaman sing digawa undang-undang pandemi iki marang kita kabeh ing
mangsa ngarep, kanggo kabeh jinis penyakit.
Kita sing salah, lan yen ana sangsi, kita kudu mbuktekake yen kita kebal.
Lan amarga padha ora precaya marang kita minangka warga, padha kandha, ya, kita mung precaya marang tes sing kita lakoni.
Nanging, ora ana tes sing bisa mbuktekake kekebalan marang penyakit apa wae. Penting kanggo tansah ngerti bab iki.
Nanging kita ngerti luwih saka kuwi: ora mung perlindungan marang campak sing mbaleni iku 100 persen efektif sawise sampeyan
tau kena campak, nanging campak, kaya lara bocah liyane, uga ateges akeh penyakit dadi luwih arang muncul mengko ing urip.
Iki ateges, sacara umum, ngalami lara nalika isih cilik mbantu nglindhungi kesehatan.
Mula mesthi manawa gagap lan ngompol, umpama, bisa ilang ing bocah-bocah sawisé padha kena campak.
Saiki ana laporan manawa 32 penyakit kronis saya membaik utawa ilang sawisé kena infeksi campak.
Sajeroning pirang-pirang taun, Rumah Sakit Anak ing Basel kanthi sengaja nyebabake infeksi campak marang pasien sing kena sindrom
nefrotik, sawijining penyakit ginjel, amarga wis dingerteni manawa sawisé kena infeksi campak, sindrom
nefrotik bakal sirna tanpa perawatan apa waé, sing bisa uga wis dicoba pirang-pirang taun sadurungé.
Sklerosis ganda ing umur tuwa uga luwih arang banget dumadi ing wong sing tau kena penyakit bocah kaya campak tinimbang
ing wong sing durung tau kena utawa sing wis divaksinasi.
Lan kita uga ngerti saka Donya Katelu manawa bocah-bocah ing kana luwih ora gampang kena infeksi parasit
lan malaria yen wis nate kena campak nalika isih cilik.
Dadi kuwi poin sing penting banget.
Amarga yen saiki sampeyan meksa wong ngalami penyakit alami, campak, sing wis kabukten menehi akèh manfaat
kanggo kesehatan mengko ing urip, mula kuwi uga nglanggar kabebasané kanggo milih ing urip.
Sing kuwi kandha, ya, kita kamungkinan bakal nyegah kowe kena campak nganggo vaksinasi, nanging ora mesthi.
Saiki kita wis ngerti manawa paling ora 30 persen kasus campak ana ing antarane wong sing wis divaksin, lan cacahé saya mundhak.
Lan kita uga kudu ngomong manawa keuntungan kesehatan iki ora diwenehake dening infeksi
campak alami sawisé vaksinasi campak kita.
Lan banjur ana wong sing kudu nimbang untung lan rugi, lan aku yakin meh ora ana sing bakal milih divaksin, nanging ing kahanan
kaya ngono iki dudu bab pilihan maneh, nanging bab meksa supaya padha divaksin, sanajan ana
kerugian obyektif kanggo wong sing dimaksud.
Lan kaya sing wis tak sebutake sadurunge, saiki amarga penyakit bocah kaya campak wis mudhun, kita weruh ana kenaikan kasus, sing
langsung dicathet déning Institut Robert Koch utawa WHO minangka ajakan tumindak, kandha, ya, saiki kita
duwe wabah anyar, mula kita kudu langsung vaksinasi.
Iku mesthi reaksi sing pancen salah. Nanging, wabah-wabah sing saiki kita deleng maneh iki sejatine ora bisa
dihindari, miturut apa sing wis tak kandhakake sadurunge.
Kanthi populasi sing saya arang kena campak sacara alami lan saya akeh divaksinasi, kekebalan marang campak mesthi
saya mudhun. Lan amarga kuwi, campak dadi saya kerep maneh.
Lan mula ora bisa dadi alesan kanggo nganggep campak minangka penyakit sing perlu divaksinasi.
Dadi kita duwe penyakit menular anyar, sing uga ditrapake kanggo penyakit liyane.
Banjur kita maringi vaksinasi iki nganggo patogen sing dilemahake.
Iku tansah menehi perlindungan sing ora lengkap.
Nanging yen iku patogen sing dilemahake, miturut kedokteran konvensional isih dianggep
patogen lan mesthi bisa nyebabake penyakit.
Lan kasunyatane, ing endi wae ing donya ora ana siji wae sing diisolasi sajrone 10 utawa 14 dina sawisé nampa vaksinasi.
Sawisé divaksinasi, kuman sing dilemahaké langsung dilepasaké manèh menyang populasi manungsa, mula cetha yèn
kuman-kuman iki bisa kanthi alami ditularaké marang wong liya.
Iki ateges saben vaksinasi, risiko panyebaran penyakit iki kanthi alami maneh mundhak.
Iki ateges kita bakal ngalami infeksi anyar amarga kita nyebarake patogen sing wis ringkih lan amarga kita menehi proteksi
kekebalan sing luwih ringkih tinimbang ing penyakit alami.
Lan banjur kowe nambah upaya vaksinasi, lan nalika kowe nindakake kuwi, malah ana luwih akeh penyakit menular.
Lan kuwi sing wis kita deleng maneh sajrone limang taun kepungkur ing pirang-pirang negara sing nduwèni
tingkat vaksinasi sing dhuwur kanggo penyakit bocah.
Ing kéné, umpamané, kowé uga bisa ndeleng kasus campak ing wilayah Éropa. Iki kasus sing dilaporaké, kolom
abang. Lan kowé bisa ndeleng garis biru ing ndhuwur, sing nuduhaké nalika mung siji dosis sing wis diwènèhaké.
Iki wis kerep ditindakake suwé banget, lan dosis kapindho ora biyasa diwènèhaké; iki mung
dianggep luwih becik sajrone 25 taun pungkasan.
Lan kaya sing kowe weruh, tingkat dosis kapindho saiki wis munggah ngluwihi 90 persen.
Nanging apa iki wis ndadekake penyakit-penyakit mau dadi luwih arang? Cetha manawa ora.
Lan kuwi uga minangka panyerobotan sabanjure sing ditindakake ing kene dening legislator.
Dadi diakoni manawa, miturut kedokteran konvensional, vaksinasi pisanan nyedhiyakake kekebalan 95 persen.
Yen sampeyan ngenteni 12 nganti 15 wulan maneh tanpa dosis kapindho, kekebalan nambah dadi 98 persen.
Lan sawisé vaksinasi kapindho, padha kandha yèn tingkat kasuksesan vaksinasi luwih saka 99 persen.
Nanging sejatine, vaksinasi kapindho iku pancen ora perlu kanggo luwih saka 95 saka 100, utawa luwih tepaté 98 saka 100, amarga
miturut kedokteran konvensional, kekebalan wis berkembang nganti 98 persen sawisé vaksinasi kapisan – yen kowe mung ngenteni.
Nanging kowe isih entuk suntikan kapindho, sing nggawa risiko persis padha karo suntikan kapisan.
Iki ateges ana risiko siji pati saben sejuta lan paling ora 100 penyakit abot saben sejuta minangka akibat.
Lan kuwi sanajan, aku kudu ngakoni, umume wong sejatine ora perlu kuwi. Nyatane, ing 98 saka 100 kasus, kuwi ora perlu.
Nanging kowe bisa weruh yen wong-wong ora kepengin mriksa apa iku ora perlu; padha mung kepengin nindakake
maneh kaping pindho. Iku uga dudu kedokteran sing rasional.
Lan nalika kita lagi ngomong bab iki, aku kepengin mbaleni topik " Herd Protection".
Iku istilah tren liyane sing asring digunakake dening akèh wong ing babagan kedokteran,
nanging umume durung tau ngurusi bab iki saktenane.
Lan telung kurva iki nuduhake telung karya wigati babagan subyek iki sing wis diprodhuksi.
Garis biru iku karya Fox saka taun 1971.
Karya sing sacara metodologis bencana, mula adhedhasar asumsi sing sakabehe salah.
Lan ing kana kowe weruh kekebalan kelompok ing ngisor kana, kuwi faktor R.
Dadi tegese faktor infeksi iki, sepira dhuwuré penyakit iki nular.
Kaya sing kowe wis ngerti, iki wis bola-bali kasebut ana gandhengané karo coronavirus:
"Faktor R kudu dijaga supaya tetep ing ngisor 1."
Ing paling apik, iku wis dadi 2, kaya sing diklaim. Lan kuwi uga ditandhani ing kene, 2.
Dadi, kanthi faktor R 2 kanggo coronavirus, miturut karya Fox sing dadi dhasar kanggo kabeh nganti taun
2020, kekebalan kelompok 50 persen bakal dibutuhake.
Dadi kuwi bab 60 utawa 80 persen sing wis dilaporake.
Iki ora ana gandhèngané apa-apa karo panaliten ilmiah.
Nanging, amarga karya Fox uga adhedhasar asumsi sing pancen salah, wis diitung maneh dening loro klompok
panaliten liyane ing kene taun 2020. Maneh, nilai R yaiku 2.
Siji klompok tekan 10 persen, klompok liyane tekan 20 persen.
Iku ateges iki persentase ing ngendi kowe kudu ngomong yen, yen kowe nyaranake vaksinasi, 10–20 persen wong ing
sawijining negara bakal nampa vaksinasi amarga padha ora pengin mikir bab kuwi, padha menyang dhokter lan entuk vaksinasi.
Aku ora perlu langkah paksa utawa apa wae kanggo nglindhungi ternakku.
Lan yen penyakit saiki luwih nular, kita nduwé nilai R sing dhuwur banget kanggo campak, sing diperkirakaké
watara 15 nganti 17, sing malah ora kasebut ing kéné.
Sanajan mangkono, padha ora bakal bisa nggayuh proteksi kawanan 80 utawa 90 persen; paling
apik, padha mung bisa nggayuh 60 nganti 70 persen.
Lan amarga kita wis nduwé tingkat sing luwih saka 80 persen sadurungé vaksinasi dadi wajib, malah panaliten-panaliten
iki ora ndhukung gagasan yèn proteksi kelompok kuwi efektif – sing mesthi waé dadi banget kontroversial.
Lan iki uga istilah saka kedokteran hewan, kaya sing kowe deleng: " Herd protection".
Ya, kuwi prakara sing diraguhi...
Mula ora bisa dibenerake nganggo karya iki uga.
Masalahe, nanging, yaiku kanthi tingkat vaksinasi saiki, kita ora mung weruh yèn saya akèh wong tuwa – kaya sing tak kandhakake,
wong sing umuré luwih saka 20 taun saiki dadi separo saka kabèh kasus – sing kena infeksi, nanging uga yèn mayoritas
sing kena infeksi saiki yaiku wong sing wis divaksinasi.
Dadi saben ana wabah, kowe bisa ngerti yen takon – panguwasa banget ragu bab iki, nanging kowe isih bisa ngerti yen
paling ora 30 persen saka wong sing kena wis divaksinasi.
Dadi ora ana efek pelindung apa-apa ing kene.
Ana wong sing tau nyusuri 18 laporan wabah campak ing antarane bocah sekolah. Tingkat vaksinasi antara 71 nganti 99,8 persen.
Lan kuwi cetha, yen saiki kita duwe siji ing Jerman, umpama – lan pancen kita nduwé vaksinasi wajib kanggo bocah TK lan
sekolah – mula kowe bisa nganggep yèn kowe ora perlu takon.
Mesthi wae kabeh wis divaksin, yen ora, mesthi ora bakal ana ing sekolah.
Dadi kuwi ateges yèn tingkat vaksinasi sing dhuwur iki ora nyegah apa-apa bab.
Kosok baline, penyakit-penyakit iki terus muncul maneh, utamane yen sampeyan mikir yèn vaksinasi wis
diwènèhaké lan bocah-bocah ora dipisahake nanging isih ana ing fasilitas umum bareng bocah liyané.
Iku bakal luwih kamungkinan nyebabake sebaran campak luwih lanjut.
Iki panaliten sing ditindakake dening Goldman lan Miller, sing ngetung iki kanthi cara sing beda sajrone
rong taun kanggo jumlah negara sing beda-beda. Ing kene, umpama, iki diitung kanggo 30 negara.
Ing kene, sampeyan bisa ndeleng jumlah vaksinasi sing ditampa bocah-bocah ing sumbu X ing
ngisor lan angka kematian bocah ing sumbu Y.
Iki dudu sebab-akibat, nanging ana korelasi sing banget kuwat, yaiku R 0,70, sing signifikan ing tingkat 0,1 persen,
tegesé yèn vaksinasi luwih kerep ditindakake ing sawijining negara, tingkat kematian bayi dadi luwih dhuwur.
Ora bisa nyimpulake sebab-akibat saka iki. Nanging, yen korelasine dhuwur, sebab-akibat kudu ditliti.
Lan saktenane, kudune kosok balene.
Luwih akèh vaksinasi sing ditampa bocah-bocah, mesthiné luwih séhat lan luwih sithik
kamungkinan mati. Nanging, korelasi iki ora ana.
Iki ateges korelasi iki mesthi nuduhake manawa vaksinasi ora nglindhungi kesehatan bocah,
amarga tanpa korelasi ora ana sebab-akibat.
Lan sebab-akibat iki kanggo vaksinasi sing nambah kesehatan bocah ora ana.
Lan efek nyata saka vaksin-vaksin iki bisa katon ing studi vaksin sing bubar iki ditindakake dening GSK ing Inggris –
kanthi periode pengamatan 42 dina, sing pancen cendhak banget.
Dadi kuwi ateges penyakit kronis ora bisa didiagnosa babar pisan.
Nanging ora ana studi observasional sing wis ditindakake marang bayi; tinimbang kuwi, bayi-bayi mau
divaksinasi minangka bagéan saka sawijining studi.
Dadi iku prakara sing etisane luwih saka diraguhi.
Limang puluh persen bayi – minangka sambutan teka ing planet iki – minangka efek samping sing ora dikarepake.
6,1 persen kena pengaruh ing kegiyatan saben dinane. 2 persen ngalami efek samping sing serius.
Lan kabèh kuwi mung kanggo vaksinasi sing kuduné nglindhungi bayi-bayi mau mengko ing uripé.
10 persen bayi kudu teka ing ruang gawat darurat.
Apa kuwi sebabe kita divaksin? Apa panaliten kaya ngene iki lagi ditindakake? Ora mungkin!
Yen vaksinasi apa waé dipikirake, miturut panemuku mung amarga ing kasus sing banget arang bisa nyebabake cilaka
marang wong sing dimaksud, sing mbok menawa ora bisa diilangi.
Nanging amarga padha umum banget, wong mung bisa gumun apa jinis zat awon sing dikandhutake.
Lan yen sampeyan ndeleng luwih suwe, sawisé 180 dina, 3,4 persen nduwé penyakit kronis anyar.
Ora mungkin prédhiksi apa sing bakal kelakon marang bocah-bocah iki ing taun-taun sing bakal teka.
Dadi ayo nyimpulake kesimpulan: campak iku penyakit bocah jaman biyen sing arang banget
nyerang wong diwasa. Saiki kahanane wis owah.
Nanging, iki sawijining kahanan sing ora kamungkinan nyebabake komplikasi serius utawa matèni bocah yèn ora diobati.
Lan mula sawijining kahanan sing bisa nduwèni pangaruh positif marang kesehatan mengko ing urip.
Ora mung sampeyan kebal marang campak, nanging sampeyan uga nduwèni risiko sing luwih
cilik banget kanggo kena akèh penyakit liyane.
Lan mulane "vaksinasi pelindung" sing kuduné maringi sawenèh perlindungan ora bisa tenanan
dipertimbangaké kanggo campak utawa penyakit liyané.
Amarga kabeh vaksinasi iki bisa nyebabake lara abot sing ora bisa diprediksi lan malah pati.
Sanajan iki arang banget kaya sing diklaim para pelobi vaksinasi, risikoné ora bisa diprediksi ing saben kasus.
Lan sing wis ilang ing sakabehe diskusi – kalebu paksaan kanggo divaksin COVID-19 – yaiku, ora kaya langkah
terapeutik, kita mesthi ngomong babagan ngobati wong sing sehat. Lan ing kene tolak ukure diatur banget dhuwur.
Lan yen saiki kowe wis nggawe vaksinasi campak iki wajib lan tetep nerapake, mula masyarakat bakal dadi masyarakat wong bodho.
Wong-wong Schildbürger sing nyoba mbusak suket saka tembok kutha lan kepikiran yèn suket kuwi bisa dipangan sapi, nanging ora
ngerti carané nggawa sapi mau menyang tembok kutha. Banjur padha mikir ide cemerlang kanggo narik sapi mau nganggo tali. Sayangé,
nalika sapi mau tekan pucuk tembok, sapi mau malah digantung.
Lan kuwi sejatine kahanan sing padha karo vaksinasi campak.
Matur nuwun kanggo perhatian panjenengan.