Mnamo tarehe 1 Machi 2020, Sheria ya Kinga dhidi ya Surua iliyoitwa hivyo ilianza kutumika nchini Ujerumani.
Kama sehemu ya wajibu wa kutoa uthibitisho wa kinga dhidi ya surua, wazazi wana fursa ya
kuhudhuria ushauriano na mamlaka husika ya afya.
Mashauriano haya yanakusudia kuwashawishi wazazi kuhusu umuhimu wa kile kinachoitwa chanjo ya surua.
Kauli kama "Chanjo itadhuru mtoto wako kidogo kuliko kama angepata surua", "Surua imekuwa ikipungua tangu chanjo
ilipoanzishwa", "Mtoto wako hatapata surua kwa sababu kila mtu mwingine amepata chanjo", "Chanjo inachangia kinga ya kundi
[(= kinga ya kundi: jamii inalindwa (kwa kiasi kikubwa) dhidi ya ugonjwa unaoambukiza.)!" na "Yote ni ya kisayansi!"
Katika uwasilishaji wake wa sasa na wenye taarifa, Dk. Gerd Reuther anapinga madai mengi yaliyotolewa na
wale wanaojiita washauri wa chanjo ya surua na anaeleza kwa nini magonjwa ya utotoni ni muhimu.
"Surua, kama magonjwa mengine ya utotoni, husababisha magonjwa mengi kuwa nadra baadaye maishani."
Hii ina maana kwamba, kwa ujumla, kupitia magonjwa ya utotoni husaidia kulinda afya.
Kwa hiyo ni hakika kwamba, kwa mfano, kukwama kwa maneno na kutotawala mkojo wakati wa kulala
vinaweza kutoweka kwa watoto mara tu wanapopata surua.
Sasa kuna ripoti kwamba magonjwa sugu 32 yanaboreka au yanapotea baada ya maambukizi ya surua.
Kwa miaka mingi, Hospitali ya Watoto huko Basel ilisababisha kwa makusudi maambukizi ya surua kwa wagonjwa wenye sindromu ya
nefrotiki, ugonjwa wa figo, kwa sababu ilijulikana kwamba baada ya maambukizi ya surua, sindromu ya
nefrotiki hupotea bila matibabu yoyote, jambo ambalo huenda lilijaribiwa kwa miaka mingi kabla.
Ugonjwa wa sklerosi nyingi huwapata watu wachache sana baadaye maishani ambao walipata magonjwa ya utotoni kama surua,
ikilinganishwa na wale ambao hawajawahi kuyapata au wamechanjwa.
Na pia tunajua kutoka nchi za Dunia ya Tatu kwamba watoto huko huwa na uwezekano mdogo wa kuambukizwa na
vimelea na malaria ikiwa wamewahi kupata surua wakiwa watoto.
Wazazi karibu kamwe hawapata kusikia hilo!
Chukua muda kutazama uwasilishaji mzima wa Dk. Gerd Reuther na wajulishe wazazi, mamlaka ya afya ya
eneo lako, madaktari au wanasiasa katika eneo lako.
Asante kwa utangulizi.
Ndiyo, tunadanganywa kwa njia nyingi, kama ulivyosema:
Tunadanganywa katika historia, katika historia ya tiba, lakini pia mara kwa mara kuhusu ukweli wa tiba ya sasa.
Wale waliokuwa na mashaka ya kuamini waliona angalau kwa Corona kwamba taarifa rasmi hazipaswi kuaminika.
Na hili limekuwa kweli kwa muda mrefu sasa kwa kila kinachosemwa kuhusu chanjo.
Na ndiyo maana leo ningependa kuzungumzia chanjo ya surua na ugonjwa wa surua, ambao umegeuzwa kuwa ishara ya
tahadhari, kana kwamba surua ni ugonjwa hatari sana unaoweza mara nyingi kusababisha matatizo makubwa na hata kifo.
Na... – Subiri kidogo, nahitaji kubadili hadi kwenye uwasilishaji hadi hicho kipotee, ndiyo, sawa.
Kwa hivyo, tangu mwanzo kabisa, ndiyo – …ambapo, bila shaka, ni hali ambayo mwanzoni inaonekana kidogo ya
kusisimua kwa kila mtu kutokana na dalili za ngozi.
Ni wazi kwamba mtu ana ugonjwa anapokuwa na homa ya juu.
Lakini kisha huanza hasa na taarifa zisizotegemewa kabisa zinazotawanywa na vyombo vya habari na, kwa bahati
mbaya, pia na taasisi rasmi, ikiwemo Shirika la Afya Duniani.
Hivi karibuni, WHO ilitoa taarifa ikisema kuwa hali ilikuwa ya kusikitisha, yaani milipuko ya surua katika nchi mbalimbali
duniani imeongezeka kutoka 36 hadi 57, ongezeko la asilimia 50.
Na kungekuwa na visa milioni 10.3 vya surua duniani, na vifo 107,500.
Inatosha kukufanya uhisi kuchanganyikiwa kidogo, kwa sababu RKI inaendelea kusambaza takwimu – tutarudi hapo baadaye –
ambayo pia si sahihi: kifo kimoja kwa kila kesi 1,000 za surua.
Lakini ukifanya hesabu, hiyo ingekuwa kifo kimoja kwa kila kesi 100 za surua. Inawezekanaje?
Na hadithi nzima inakuwa ya kushangaza zaidi unapotazama taarifa muhimu za hivi karibuni kutoka WHO.
Katika miaka 25 iliyopita, chanjo imewaponya maisha ya watu milioni 60.
Kama unasema, kwa mfano, vifo 100,000 kwa mwaka, kwa miaka 25, hiyo ingekuwa vifo milioni 2.5.
Na chanjo ingeweza kuokoa maisha ya watu milioni sitini vipi?
Kwa hivyo, ni wazi kabisa kwamba kitu hakiko sawa.
Na ukichukua muda kusoma chapisho la kina la WHO, utaona kwamba WHO haikutegemea data za uchunguzi, bali inaeleza
katika chapisho hili kwamba data hizo za uchunguzi hazikutosha.
Na hivyo wakakubali data hizo binafsi na wakafanya iigizwe na programu ya kompyuta, yaani programu iitwayo Measles CFR.
Na programu hii waziwazi haikuingiza kifo kimoja kwa kila 1,000, bali kifo kimoja kwa kila 100. Na dhana chache nyingine.
Kwa vyovyote vile, jumla ya idadi ya kesi za surua zilizoripotiwa hapa si sahihi kabisa.
Na hilo pia linatumika, tukilitazama kwa kiwango kidogo kidogo, kwa Ulaya.
Kwa hivyo, labda inapaswa kuelezwa wazi tena kwamba Ulaya si Ulaya kwa Shirika la Afya
Ulimwenguni, bali ni Ulaya ya mataifa ya Magharibi.
Inajumuisha Greenland, Ulaya inapanuka hadi Kipenyo cha Bering, kila kitu hadi Vladivostok, na pia unaweza kuona
Israeli ndogo, ambayo kwa kweli haina uhusiano wowote na Ulaya, lakini pia imeorodheshwa katika kanda ya Ulaya.
Kwa hivyo, ikiwa unasoma vichwa vya habari kama "Kuongezeka kwa kiasi kikubwa kwa visa vya surua barani Ulaya,"
inaweza kuwa kwamba kumekuwa na visa vichache zaidi nchini Israeli au mahali pengine katika nchi ndogo.
Lakini hiyo ingekuwa "Ulaya", si nchi za Umoja wa Ulaya.
Lakini nini hasa kinaendelea katika Umoja wa Ulaya?
Mnamo mwaka wa 2023, kulikuwa na visa 2,361 vya surua katika nchi 30 za Umoja wa Ulaya.
Matukio 5.2 kwa kila watu milioni moja.
Kwa hivyo, kwa kweli si ugonjwa wa kawaida, bali, kama tunavyojua katika tiba, ni ugonjwa adimu sana.
Hasa unapolilinganisha na ufafanuzi ambao Umoja wa Ulaya umeweka kwa magonjwa adimu kwa manufaa ya sekta ya dawa.
Baada ya yote, ilikuwa sekta ya dawa iliyodai miaka michache iliyopita kwamba ndiyo ingepaswa
kuwajibika kwa dawa za magonjwa adimu tangu mwanzo.
Unahitaji masharti maalum, kisha ulilazimika kupata ufafanuzi – ugonjwa adimu ni nini?
Ugonjwa adimu katika Umoja wa Ulaya ni ule unaowaathiri watu wasiozidi watano kati ya watu 10,000.
Hebu tuangalie surua.
Surua bado ingekuwa ugonjwa adimu barani Ulaya hata kama, nchini Ujerumani, hatungekuwa na takriban
kesi 50 hadi 500 kwa mwaka, bali kesi 41,500 za surua.
Hata hivyo, bado ingekuwa ugonjwa adimu.
Hii ina maana kwamba ukweli ni kwamba surua ni ugonjwa ambao kwa kweli ni nadra sana.
Na hizi ndizo takwimu tunazozipata sasa, kuanzia 2001 hadi 2018.
Unaweza kuona wazi upande wa kushoto: mwaka 2001 kulikuwa na kesi 6,000, mwaka 2008 kulikuwa na kesi 500.
Na sasa, mwaka wa 2020, wakati chanjo ya lazima ilipoanzishwa, kulikuwa na visa 50.
Hivyo basi, tunazungumzia idadi ndogo sana ya kesi hapa.
Na pia inavutia kwamba sasa, mwaka wa 2020, kumekuwa na visa 50 vya chanjo ya lazima... – ambalo kwa kweli ndilo neno
sahihi zaidi, kwani kwa hakika hakufaa kuzungumzia wajibu.
Ni kama kutimiza wajibu kidogo. Ni kulazimishwa.
Lakini kisheria, kile kinachotamkwa hapa ni kulazimishwa kupata chanjo.
Ambapo mtu lazima aseme kwamba maendeleo haya pekee katika miaka ishirini iliyopita yanaonyesha
mahali ambapo hitaji la kimsingi la hili liko.
Mabadiliko ya kushangaza zaidi katika miaka 20 iliyopita yalikuwa kupungua kutoka 6,000 hadi
766 kati ya 2001 na 2003. Na nini kilitokea huko?
Kiwango cha chanjo hakijabadilika. Hakujakuwa na kulazimishwa kuchanja.
Hapana, kilichotokea ni kwamba wajibu wa kuripoti kesi za surua ulianzishwa, jambo
ambalo linaonekana kipuuzi kwa mtazamo wa kwanza.
Hiyo inamaanisha kwamba nikilazimisha madaktari kuripoti kesi za surua kwa mamlaka za afya, idadi
ya kesi inashuka hadi asilimia kumi. Inawezekanaje?
Maelezo pekee, kwa maoni yangu, ni kwamba huenda haya ndiyo takwimu halisi.
Lakini takwimu za awali, yaani 6,000 na hata zaidi katika miaka ya 1990, hazikuwa sahihi kamwe.
Ni wazi kwamba zimebuniwa, kwa sababu vinginevyo mtu anawezaje kuelezea ukweli kwamba mara tu madaktari
wanapopigwa faini kwa kutoiripoti ugonjwa kwa mamlaka za afya, idadi ya visa inashuka ghafla?
Hiyo haiwezi kuwa kweli. Kwa hivyo, kama tulivyoona katika kesi nyingine, lazima tuchukulie kuwa takwimu hizo
zimebuniwa na Taasisi ya Robert Koch kwa miongo kadhaa.
Tangu mahitaji ya kuripoti yalipoanzishwa, jambo jingine limejitokeza ambalo halionekani katika takwimu hizi,
yaani umri wa wastani wa wagonjwa wa surua unaongezeka.
Siku hizi, nusu ya visa vyote vya surua viko kwa watu walio na umri wa zaidi ya miaka 20.
Hivyo basi, hiyo ina maana kwamba kitu kimebadilika. Na pia ni lazima kudhani kuna uhusiano wa sababu na chanjo.
Kwa karne nyingi, surua haikuwa ugonjwa ulioathiri watu wazima.
Hizi zilikuwa kesi nadra sana. Badala yake, ilikuwa tatizo la mwanzo.
Ikiwa hali hiyo haiko tena, basi lazima kuwe na kigezo fulani kinachochangia.
Na kigezo pekee kinachoweza kuathiri kwa sasa ni utekelezaji wa chanjo.
Hata hivyo, hali yote ni kwamba ugonjwa huo ni nadra sana.
Na ukikokotoa kwamba daktari wa kawaida ana jumla ya takriban mawasiliano 200,000 na wagonjwa katika miaka 30 ya
mazoezi, basi daktari wa kawaida atalazimika kufanya kazi kwa miaka 150 ili kuona kesi moja ya surua.
Hata hivyo, hii inaelezwa kama "hatari maalum ya kiafya".
Hilo ndilo jambo la kutisha, kwa sababu Sheria ya Kinga dhidi ya Maambukizi inasema kwamba tishio la kuenea ni: ugonjwa
unaoambukiza ambao, kutokana na maendeleo yake ya kliniki yenye ukali na njia yake ya kuenea,
unaweza kuleta hatari kubwa kwa umma kwa ujumla.
Swali ni, jinsi gani hii inaweza kufanywa kwa ugonjwa ambao ni nadra sana na, kulingana na takwimu rasmi,
mara chache sana hupata mkondo mkali au hatari ya kifo?
Hiyo kwa kweli haiwezekani. Lakini kifungu hiki cha Sheria ya Kinga dhidi ya Maambukizi kimechukuliwa kuwa
kisingizio cha matumizi ya shinikizo la moja kwa moja ili kupata chanjo ya surua nchini Ujerumani.
Sio kila mtu ameathiriwa. Kama ninavyoona hapa kwenye monitori, wengi wao walizaliwa kabla ya mwaka 1971, kwa
kusema, na kwa hivyo wanufaika na neema ya kuzaliwa mapema.
Mtu angefikiri basi kwamba mtu angekuwa na kinga.
Hata hivyo, mtu yeyote aliyezaliwa baada ya tarehe 31 Desemba 1970 lazima awasilishe uthibitisho kwamba amewahi
kupata surua au kwamba vinginevyo angechanjwa dhidi ya surua.
Hii inawahusu watoto wa chekechea na shule, wafanyakazi wa vituo vya kijamii, wale waliozaliwa
mwaka 1971 au kabla yake, na wote wahudumu wa afya.
Kwa sababu inadhaniwa, au angalau inapendekezwa, kwamba kuna hatari kubwa sana ya surua katika vituo hivi vya umma.
Na lazima uangalie kama hilo linatumika kabisa.
Kulingana na taarifa kutoka Baraza la Shirikisho mwaka wa 2020, jumla ya watu milioni 11 nchini Ujerumani wanatakiwa kuthibitisha
kuwa wana kinga dhidi ya surua kupitia ugonjwa au chanjo.
Ukweli kwamba kuthibitisha kinga dhidi ya ugonjwa wa virusi ni suala lisiloeleweka sana ni
hadithi nyingine, ambayo tutaijadili baadaye kidogo.
Lakini hebu tuangalie hili: kati ya 2014 na 2018, kulikuwa na milipuko 430 ya surua yenye visa 3,178, ambapo robo tu
ya visa hivyo ilitokea katika vituo hivi vya jamii ambapo wafanyakazi wanatakiwa kuwasilisha uthibitisho wa kinga.
Asilimia 75 iliyobaki ya kesi ilitokea katika maeneo ambapo chanjo bado si lazima.
Hii pia inaonyesha kwamba kile kinachotekelezwa hapa na kamati zinazojiita za wataalamu, Taasisi ya Robert Koch,
STIKO na mamlaka za afya, kiko mbali sana na mbinu ya busara.
Hali ya jumla huenda inajulikana vizuri.
Surua ilikuwa ya kawaida zaidi hapo awali. Hawa ni vifo vya surua hapa.
Ndiyo maana ninaashiria idadi ya vifo na si jumla ya visa, kwa sababu, kama nilivyoeleza hapo
awali, wajibu wa kuripoti ulianzishwa tu mwaka 2001.
Hapo awali, hakukuwa na hitaji la kuripoti. Hii ina maana kwamba idadi halisi ya kesi kabla ya hili haijulikani kweli.
Kwa sababu kadri unavyorudi nyuma katika historia, ilikuwa kawaida kwa watu wengi waliokuwa na surua hata wasione daktari.
Nilipokuwa na surua nikiwa mtoto, nilikuwa pia nyumbani.
Hiyo ilikuwa utambuzi wa mama, na alisema, "Sasa utabaki kitandani kwa siku chache, kisha utainuka
tena utakapokuwa na afya." Na hayo yalikuwa yote.
Bila shaka, hilo halionekani katika takwimu. Ndiyo maana kuna vifo.
Lakini ilibainika kwamba katika miaka ya 1960, kulikuwa na vifo vinavyodaiwa kuwa kati ya 100 na 200 kutokana na surua.
Nasema inadaiwa kwa sababu uhusiano wa sababu na matokeo si wa uhakika kabisa.
Na wakati chanjo ya surua ilipoanzishwa kwa mara ya kwanza mwaka 1974, na kisha mwaka 1976 kampeni ya kuondoa
surua ilipandishwa nguvu, takwimu hizi zilikuwa tayari zimeshuka kwa kiasi kikubwa hadi chini ya 40.
Hii ina maana kwamba mwenendo wa kupungua kwa utulivu kwa idadi ya kesi za surua na vifo vya
surua ulikuwa tayari umekuwepo kabla ya hapo.
Hakuna uhusiano wowote wa sababu kati ya chanjo hizi na hilo.
Lakini kuna jambo lingine la kuvutia kuhusu takwimu.
Fikiria tena kuhusu kauli hii kutoka RKI: kifo kimoja kwa kila kesi elfu moja.
Katika miaka ya 1960 na 1970, kabla ya kuanzishwa kwa chanjo ya surua, tulikuwa na uzazi 800,000.
Hii ina maana kwamba, kati ya uzazi 800,000 hawa, kama wote wangepata chanjo au kama kiwango cha vifo vya surua kingekuwa
0.1%, basi watoto wengi zaidi wangekufa kwa surua, kwa sababu surua ilikuwa ugonjwa wa utotoni
ulioenea sana ambao watoto wengi walikuwa nao.
Na basi, idadi ya vifo 50, 000, 100, 000 au 150, 000 ingekuwa si ndogo sana ikiwa mtoto mmoja
kati ya kila elfu aliyepata surua angefariki kweli.
Hivyo basi, hapa pia tunaona tena kwamba takwimu zinatumiwa kwa uhuru sana, yaani takwimu ya mmoja kati ya 1,000, ambayo
haiwezi kuthibitishwa kwa nchi zilizoendelea kiviwanda kulingana na data zote zilizokusanywa katika miongo michache iliyopita.
Na Mahakama ya Katiba ya Shirikisho ilichukua uwiano wa mmoja kwa elfu kumi katika uamuzi wake.
Angalau katika miaka michache iliyopita kuanzia 2018 hadi 2024, idadi ya visa vya surua, ikiwa ni pamoja na vifo na
uharibifu wa kudumu, surua upande wa kushoto na rubela upande wa kulia, ni takwimu rasmi kutoka RKI.
Kwa hivyo unaona, katika miaka sita, hakukuwa na vifo, hakukuwa na uharibifu wa kudumu.
Kwa hivyo, hii si ugonjwa unaoweza kwa namna yoyote kuhatarisha umma kwa ujumla.
Hii ina maana kwamba utekelezaji wa kifungu cha udhibiti wa maambukizi kilichoonyeshwa hapo awali
hauwezi kubainishwa kutokana na takwimu kwa ujumla.
Tukiangalia nyuma zaidi, kati ya visa 7,092 vya surua, vifo vitatu ndivyo vinavyoripotiwa kusababishwa na surua.
Lakini bila shaka, swali ni, je, surua ilikuwa kweli chanzo?
Ningeweza tu kudai kwamba surua iliendelea yenyewe na mtu akafa bila ushawishi wowote wa nje kutokana na matibabu.
Naweza kusema kwamba, ndiyo, bila shaka, surua ilikuwa kichocheo cha kifo kwa wanadamu.
Lakini mara tu ninapotibu na pia nikikabiliana na hatari, basi bila shaka ni tofauti.
Kisha mimi daima nina uwezekano kwamba mtu fulani amekufa kutokana na ugonjwa wa msingi, lakini pia kutokana na matibabu.
Na pia dawa za kuingilia kisha hutumika, hata kwa surua, ikiwa hali ya mtoto inaendelea kuzorota.
Fikiria tu jinsi tulivyokuwa na hilo huko Marekani, ambapo walisema kwamba mtu alikufa kwa surua kutokana na watoto.
Ndiyo, mtoto kama huyo anapewa uingizaji hewa. Imekuwa wazi kwamba ugonjwa huo ulionekana tofauti sana.
Lakini kama ninamsaidia mtu kupumua kwa mashine, hiyo inamaanisha ninamlaza usingizi kwa opioidi, ninamrejesha mtulivu, labda
nikampa remdesivir – kwa maneno mengine, baadhi ya dawa za kupambana na virusi zisizojulikana
sana zenye madhara makubwa – basi hata hivyo.
Lakini hata sihitaji kwenda mbali kiasi hicho.
Naam, ni desturi ya kawaida leo, hasa katika hospitali, kupunguza mara moja hata homa ndogo.
Na hasa wakati homa inapopanda zaidi kutokana na surua, dawa za kupunguza homa hutumika.
Na si kwa vipandikizi vya kifundo cha mguu au labda aspirini ya zamani, bali leo, hata kwa watoto, hatua kali
zaidi huchukuliwa, yaani diclofenac au ibuprofen, kwa mfano.
Na hapa, kutoka kwenye Arzneimittel-Telegramm (Telegramu ya Dawa), unaweza kusoma katika vifungashio kwamba vitu hivi viwili,
vinavyotumika kupunguza homa, vinaweza kusababisha maumivu ya kichwa, kichefuchefu,
kutapika na hata meningiti isiyo na bakteria.
Kwa maneno mengine, meningiti ni matokeo hatari yanayoweza kusababisha kifo au kuendelea vibaya sana
katika surua, na kusababisha meningiti kisha encephaliti.
Na hii inawezekana kupitia dawa hizi pekee, kwa mfano.
Na sijui hata kesi moja ambapo, katika tukio la kifo, kulifanywa jaribio la kutofautisha kama athari za tiba zilikuwa na mchango.
Hiyo ni kiotomatiki; surua inatangazwa kuwa imemuua mtu.
Na mwishowe, huenda ikajulikana kwamba hakuna mtu aliyewahi kufa kutokana na surua.
Kuna tafiti chache zinazoonyesha wazi kwamba bila kupunguza homa, mwili unaweza kukabiliana vizuri sana
na mtiririko wa asili wa ugonjwa, angalau kwa watoto.
Na kwamba homa hii kali mwishoni mwa ugonjwa ni ya lazima kabisa ili kuleta nafuu kamili.
Na pia ningependa kunukuu Profesa wa Chuo Kikuu Graninger, ambaye baadhi yenu, ikiwa ni Waaustiria, mnaweza kumjua.
Profesa Graninger, ambaye, kwa njia, bado yupo hai hadi leo, aliyekuwa mwenzangu katika AKH huko Vienna,
ambaye alikuwa mtaalamu mashuhuri duniani wa magonjwa ya kuambukiza kwa miaka 30, alisema wakati huo:
Watu leo hawawezi tena kupata homa ya kawaida – hiyo ndiyo hitimisho la kutisha.
Uwezo wa kuzalisha joto la ndani ni mfumo wetu wa zamani kabisa wa kujilinda kwa maendeleo ya mageuzi.
Na pia ni muhimu sana kwa mzunguko na kuishi kwa magonjwa kwamba homa inaweza kutokea.
Na ndivyo ilivyo. Graninger hakuwa daktari wa tiba mbadala kabisa, bali daktari mzoefu wa tiba ya kawaida ambaye alisema
haya, lakini ambaye, kama sehemu ya kizazi cha zamani, pia alitambua kwamba
kupunguza homa kunaweza kumdhuru mtu vibaya sana.
Na ukichanganya hili na dawa kama diclofenac au ibuprofen, inaweza kusababisha madhara mara mbili na hata kusababisha kifo.
Na tukitazama hatari kati ya surua na chanjo ya surua kulingana na takwimu rasmi, tunaona kwamba tunashughulikia
dhana isiyo na mantiki kabisa ya chanjo ya lazima.
Tuna kesi 50 hadi 100 kwa mwaka nchini Ujerumani.
Austria daima inaweza kugawanywa kwa kumi.
Nusu ya kesi hizi sasa ziko kwa watoto, yaani kesi 25 hadi 250 za watoto.
Na kisha tunaweza kuwa na kifo kimoja kwa kila kesi 5,000 hadi 10,000.
Hiyo ndiyo kile takwimu zinachoonyesha kwa kweli wakati vifo hivi, ambavyo huenda vilisababishwa na
matibabu, bado vinahesabiwa kama vifo vya surua.
Hii ina maana kwamba, kulingana na mara ngapi kwa mwaka, tungekuwa na kifo cha mtoto mmoja kila baada ya miaka 10 hadi 200.
Basi, vipi kuhusu chanjo ya surua? Hata wawakilishi wa maslahi ya chanjo wanakiri kwamba lazima kuwe na kifo
kimoja hadi viwili kwa mwaka kutokana na chanjo ya surua.
Hiyo ni takriban chanjo milioni moja zinazotolewa nchini Ujerumani.
Na kiwango cha chini kinachosemwa kwa kila chanjo ni kifo kimoja kwa kila chanjo milioni moja.
Kifo kimoja hadi mawili, kulingana na taarifa rasmi kutoka RKI, na pia taarifa rasmi kutoka RKI: athari 100
kubwa kwa mwaka, ikiwa ni pamoja na uharibifu wa kudumu.
Hilo linatarajiwa. Ikilinganishwa na kifo cha mtoto mmoja kila miaka 10 hadi 200.
Kwa hivyo, unapopima faida na hasara, hakuna mtaalamu wa afya mwenye dhamana, wala mwanasiasa yeyote mwenye
dhamana, angeweza kamwe kwa akili zake sahihi kuamua kupendelea chanjo, na bila shaka si chanjo ya lazima.
Kwa sababu inazidi kuwa mbaya: surua inakuacha na kinga ya maisha yote.
Hii inamaanisha kwamba mtu ambaye amewahi kupata surua hatapata surua tena.
Ni sawa na surua. Mtu yeyote ambaye amewahi kupata surua hatapata tena.
Lakini mambo yanaonekana tofauti baada ya chanjo.
Hakuna chanjo moja tu; ikiwa mtu anaamini kabisa ufanisi wa chanjo, hakuna hata moja inayotegemea ushahidi wa kimatibabu
kwa sababu hazijajaribiwa kwa tafiti sahihi za placebo.
Hata wanasiasa wanaopigia debe chanjo lazima wakubali kwamba chanjo husababisha viwango vya
chini vya kingamwili kuliko kupata ugonjwa wenyewe.
Na, bila shaka, magonjwa yanaweza kutokea tena.
Na sasa tunatambua kwamba idadi ya watu ambao wamepata chanjo kwa miaka au miongo ina kinga ya mwili dhaifu
kuliko idadi ya watu ambapo wengi wao wana kinga ya asili.
Kabisa! Kwa sababu kinga haijakamilika, kwa hali bora kabisa, ikiwa hata inapatikana.
Akina mama waliopata chanjo wana viwango vya chini vya kingamwili na kwa hivyo wanapita
kingamwili chache kwa watoto wao kama ulinzi wa mwanzo.
Hii ina maana kwamba, kulingana na ukweli huu, ambao pia umethibitishwa na Taasisi ya Robert Koch, ni
wazi kwamba siwezi kupunguza au hata kutokomeza surua au magonjwa mengine kupitia chanjo.
Kinyume chake, ikiwa nina kiwango cha juu cha chanjo au hata chanjo ya lazima, ninasababisha tena na tena visa vipya ambavyo
haviwezi kutokea katika idadi ya watu ambao kwa kweli huathiriwa mara kwa mara na ugonjwa huu,
kwa sababu vinginevyo kinga ya asili hujitokeza.
Na hilo linaweza kugunduliwa kwa viwango hivi vya kingamwili.
Na viwango hivi vya kingamwili, bila shaka, kama wasemavyo, ni udanganyifu kidogo, jambo ambalo pia unapaswa kulifahamu.
Kwa sababu, kama nilivyosema mwanzoni, ikiwa mtu hataki kupata chanjo chini ya sharti hili la chanjo nchini Ujerumani,
anaweza pia kufanya mtihani wa kingamwili ili kuonyesha kuwa ana kingamwili za kutosha na haahitaji kupata chanjo.
Lakini kingamwili hizi zinaashiria nini? Tunajua kwamba kwa vipimo hivi vya ELISA vya IgG, hata mtu ambaye kweli amewahi
kupata surua ana viwango vya chini sana kiasi kwamba, kulingana na matokeo ya kipimo, angehitaji
kupewa chanjo, ingawa ni dhahiri amewahi kupata surua.
Hii ina maana kwamba tayari tunaona kuwa jambo lote halina maana kweli.
Na ni wazi kabisa, kwa sababu kulingana na kauli rasmi, tunashughulikia "ugonjwa wa virusi" hapa.
Na magonjwa ya virusi hupigwa hasa na kinga ya seli, si kingamwili.
Na ninapopima kingamwili, jambo ambalo pia lilikuwa upuuzi tu kuhusu korona, basi sina taarifa yoyote kuhusu kinga.
Lakini tayari ni hali kwamba, kwa shinikizo hili la ziada la kuchanja nchini Ujerumani, uthibitisho wa kinga unahitajika
kwa watu husika, hata kama hadi sasa haukuwahi kuitwa hivyo.
Lakini hiyo ndiyo hasa tishio ambalo sheria hii ya janga inatutishia sote siku zijazo, kwa aina zote za magonjwa.
Sisi ndio wenye hatia, na endapo kutakuwa na shaka, lazima tuweze kuthibitisha kuwa hatuna hatia.
Na kwa kuwa hawatutamini sisi kama raia, wanasema, ndiyo, tunatambua tu vipimo tunavyovifanya.
Hata hivyo, hakuna kipimo kinachoweza kuthibitisha kinga dhidi ya ugonjwa wowote. Ni muhimu daima kukumbuka hili.
Lakini tunajua zaidi ya hayo: si tu kwamba kinga dhidi ya surua inayorudi ina ufanisi wa asilimia 100 unapokuwa umewahi kupata
surua, bali pia surua, kama magonjwa mengine ya utotoni, inamaanisha kwamba magonjwa
mengi huwa hayapatikani sana baadaye maishani.
Hii ina maana kwamba, kwa ujumla, kupitia magonjwa ya utotoni husaidia kulinda afya.
Kwa hivyo ni hakika kwamba kikwazo cha kuongea na kukojoa kitandani, kwa mfano, vinaweza
kutoweka kwa watoto mara tu wanapopata surua.
Sasa kuna ripoti kwamba magonjwa sugu 32 yanaboreka au yanapotea baada ya maambukizi ya surua.
Kwa miaka mingi, Hospitali ya Watoto huko Basel ilisababisha kwa makusudi maambukizi ya surua kwa wagonjwa wenye sindromu ya
nefrotiki, ugonjwa wa figo, kwa sababu ilijulikana kwamba baada ya maambukizi ya surua, sindromu ya nefrotiki
ingetoweka bila matibabu yoyote, jambo ambalo huenda lilijaribiwa kwa miaka mingi kabla.
Ugonjwa wa sklerosi nyingi huonekana kwa nadra sana baadaye maishani kwa watu waliokuwa na magonjwa ya
utotoni kama surua, ikilinganishwa na wale ambao hawajawahi kuwa nayo au wamepata chanjo.
Na pia tunajua kutoka nchi za Dunia ya Tatu kwamba watoto huko huwa na uwezekano mdogo wa kuambukizwa
minyoo na malaria ikiwa walikuwa na surua wakiwa watoto.
Hivyo basi, hilo ni jambo muhimu sana.
Kwa sababu ikiwa sasa unamlazimisha mtu kupitia ugonjwa wa asili, kama surua, ambao umeonyeshwa kutoa faida
nyingi kiafya baadaye maishani, basi hiyo pia ni ukiukaji wa uhuru wake wa kuchagua maishani.
Hiyo inasema, ndiyo, huenda tutakuokoa usipate surua kwa chanjo, lakini si hakika.
Sasa tunajua kwamba angalau asilimia 30 ya kesi za surua ziko miongoni mwa watu waliochanjwa, na idadi inaongezeka.
Na pia lazima tuseme kwamba faida hizi za kiafya hazipatikani kutokana na maambukizi ya
asili ya surua baada ya chanjo yetu ya surua.
Na kisha mtu lazima apime faida na hasara, na naamini kwamba karibu hakuna mtu atakayechagua chanjo, lakini katika hali
hiyo haitakuwa tena suala la uchaguzi, bali la kuwalazimisha wafanye hivyo, ingawa kuna hasara halisi kwa mtu husika.
Na kama nilivyotaja hapo awali, sasa kwa kuwa tumeona kupungua kwa magonjwa ya utotoni kama surua, tunashuhudia ongezeko, ambalo
linachukuliwa mara moja na Taasisi ya Robert Koch au WHO kama wito wa kuchukua hatua, wakisema, ndiyo, sasa
tuna milipuko mipya, kwa hivyo tunahitaji kuchanja sasa.
Hiyo ni, bila shaka, mwitikio kabisa usio sahihi. Badala yake, milipuko hii tunayoiona tena sasa
haiwezi kuepukika, kulingana na nilivyosema hapo awali.
Kwa kuwa idadi ya watu ambao mara chache sana hupata surua kwa asili na ambao wanazidi kupata chanjo, kinga
dhidi ya surua lazima inashuka. Na kutokana na hilo, surua inazidi kuwa ya kawaida tena.
Na basi haiwezi kuwa sababu ya kuona surua kama ugonjwa unaohitaji chanjo.
Kwa hivyo tuna ugonjwa mpya unaoambukiza, ambao pia unatumika kwa magonjwa mengine.
Kisha tunatoa chanjo hii kwa kutumia kijidudu kilichodhoofishwa.
Daima hutoa ulinzi usio kamili.
Lakini ikiwa ni vimelea vilivyodhoofishwa, bado ni vimelea kulingana na tiba ya kawaida
na bila shaka vinaweza kusababisha ugonjwa.
Na ukweli ni kwamba hakuna mahali popote duniani ambapo mtu yeyote anawekwa kando kwa siku 10 au 14 baada ya kupata chanjo.
Baada ya chanjo, huachiliwa mara moja tena kwenye idadi ya watu, na hivyo ni wazi kwamba vimelea hivi vilivyopunguzwa
nguvu vinaweza kuenezwa kwa njia ya kawaida kwa watu wengine.
Hii ina maana kwamba kwa kila chanjo, hatari ya kuenea kwa ugonjwa huongezeka tena kwa njia ya kawaida.
Hii inamaanisha kwamba tutakuwa na maambukizi mapya kwa sababu tunasambaza vimelea vilivyodhoofishwa na kwa sababu
tunatoa ulinzi hafifu wa kinga kuliko ule wa ugonjwa wa asili.
Na kisha unaimarisha juhudi za chanjo, na unapofanya hivyo, kuna magonjwa mengi zaidi ya kuambukiza.
Na hilo ndilo tumeona tena katika miaka mitano iliyopita katika nchi kadhaa zenye viwango
vya juu vya chanjo dhidi ya magonjwa ya utotoni.
Hapa, kwa mfano, unaweza pia kuona visa vya surua katika kanda ya Ulaya. Hivi ni visa vilivyoripotiwa, nguzo nyekundu. Na unaweza
kuona mstari wa bluu juu, ambao ni wakati dozi moja tu imetolewa.
Hii imefanywa mara nyingi kwa muda mrefu, na kipimo cha pili hakikutolewa kawaida; imependekezwa tu katika miaka 25 iliyopita.
Na kama mnavyoona, kiwango cha dozi ya pili sasa kimepanda hadi zaidi ya asilimia 90.
Lakini je, hii imepelekea magonjwa kuwa nadra? Ni wazi kwamba sivyo.
Na hiyo pia ndiyo uvamizi unaofuata unaofanywa hapa na mbunge.
Kwa hivyo inatambuliwa kwamba, kulingana na tiba ya kawaida, chanjo ya kwanza hutoa kinga ya asilimia 95.
Ukingojea miezi mingine 12 hadi 15 bila dozi ya pili, kinga huongezeka hadi asilimia 98.
Na baada ya chanjo ya pili, wanasema kiwango cha mafanikio ya chanjo ni zaidi ya asilimia 99.
Kwa kweli, chanjo ya pili ni hatua isiyo ya lazima kabisa kwa zaidi ya 95 kati ya 100, au hata 98 kati ya 100, kwa sababu
kulingana na tiba ya kawaida, kinga ya mwili tayari imekua kwa asilimia 98 baada ya chanjo ya kwanza – ikiwa utasubiri tu.
Na bado unapata chanjo ya pili, ambayo ina hatari sawa kabisa na zile za sindano ya kwanza.
Hii inamaanisha hatari ya kifo kimoja kwa kila watu milioni moja na angalau magonjwa makubwa mia
moja kwa kila watu milioni moja kutokana na hilo.
Na hiyo ni licha ya ukweli kwamba, lazima nikiri, watu wengi kwa kweli hawahitaji. Kwa
kweli, katika kesi 98 kati ya 100, ni ziada.
Lakini unaweza kuona kwamba watu hawataki kuangalia kama haihitajiki; wanataka tu kufanya
tena mara ya pili. Hiyo pia si tiba ya busara.
Na tukiwa kwenye mada hii, ningependa kurudia mada ya "ulinzi wa kundi".
Hiyo ni neno maarufu lingine linalotumika na wengi katika fani ya tiba, bila wengi wao kamwe kushughulikia mada hiyo kabisa.
Na miondoko hii mitatu inaonyesha kazi tatu muhimu kuhusu mada hii ambazo zimetengenezwa.
Mstari wa bluu ni kazi ya Fox kutoka mwaka 1971.
Kazi iliyokuwa na kasoro kubwa za kimaumbile, na kwa hivyo inategemea dhana potofu kabisa.
Na hapo unaona kinga ya kundi huko chini, hiyo ndiyo kigezo R.
Hivyo basi, hilo linamaanisha kipengele hiki cha maambukizi, yaani jinsi ugonjwa unavyoambukiza kwa urahisi.
Unajua, hili lilitajwa mara kwa mara wakati wa janga la korona: "Kiwango cha R lazima kiwekwe chini ya 1."
Kwa hali bora kabisa, ilikuwa 2, kama ilivyodaiwa. Na hiyo pia imeonyeshwa hapa, 2.
Kwa hivyo, kwa kiwango hiki cha R cha 2 kwa virusi vya korona, kulingana na kazi ya Fox, ambayo kila kitu hadi mwaka
2020 kilitegemea, kinga ya kundi ya asilimia 50 ingehitajika.
Hivyo basi kuhusu asilimia 60 au 80 iliyoripotiwa.
Hii haina uhusiano wowote na utafiti wowote wa kisayansi.
Hata hivyo, kwa kuwa kazi ya Fox pia inategemea dhana potofu kabisa, imekokotolewa upya na makundi mengine
mawili ya utafiti hapa mwaka 2020. Tena, thamani ya R ni 2.
Kundi moja linafikia asilimia kumi, kundi jingine linafikia asilimia ishirini.
Hiyo inamaanisha kwamba hizi ni viwango ambapo lazima useme kwamba, ukipendekeza chanjo, asilimia 10–20 ya watu
katika nchi watachukua chanjo hiyo kwa sababu hawataki kufikiria juu yake; wanakwenda kwa daktari na kupata chanjo.
Sihitaji hatua zozote za kulazimisha au chochote kingine ili kulinda kundi langu.
Na ikiwa ugonjwa sasa unaambukiza zaidi, tuna thamani ya R ya juu sana kwa surua, inayokadiriwa
kuwa kati ya 15 na 17, ambayo hata haijatajwa hapa.
Hata hivyo, hawangeweza kamwe kufikia asilimia 80 au 90 ya ulinzi wa kundi; kwa bora
zaidi, wangeweza kufikia asilimia 60 hadi 70.
Na kwa kuwa tayari tulikuwa na viwango vilivyo juu ya asilimia 80 kabla chanjo haijafanywa lazima, hata tafiti hizi
haziungi mkono wazo kwamba kinga ya kundi ina ufanisi wowote – jambo ambalo, bila shaka, ni lenye utata mkubwa.
Na pia ni istilahi kutoka kwa tiba ya mifugo, kama unavyoona: "ulinzi wa kundi".
Naam, hilo ni suala lenye utata...
Basi haiwezi kuhalalishwa na kazi hii pia.
Tatizo, hata hivyo, ni kwamba kwa viwango vya sasa vya chanjo, hatuoni tu kwamba wazee wengi zaidi – kama nilivyosema, wale
walio na umri wa zaidi ya miaka 20 sasa wanachangia nusu ya visa vyote – wanapata maambukizi, bali pia
kwamba wengi wa walioambukizwa sasa ni watu waliochanjwa.
Kwa hivyo, kila mlipuko unapotokea, unaweza kujua ukimuuliza – mamlaka zinahisi kusita sana, lakini kwa
namna fulani unaweza kugundua kwamba angalau asilimia 30 ya walioathirika wamepata chanjo.
Basi, hakuna kabisa athari yoyote ya kinga hapa.
Mtu mmoja aliwahi kupitia ripoti 18 za milipuko ya surua miongoni mwa wanafunzi wa shule. Viwango
vya chanjo vilikuwa kati ya asilimia 71 na 99.8.
Na hilo ni dhahiri; ikiwa sasa tuna moja nchini Ujerumani, kwa mfano – na tunalazimisha chanjo hii kwa watoto wa chekechea na
shule – basi unaweza kudhani kwamba huna hata haja ya kuuliza.
Bila shaka wote wamepata chanjo, vinginevyo wasingekuwa shuleni.
Hivyo basi, hiyo ina maana kwamba viwango hivi vya juu vya chanjo havizuizi chochote kabisa.
Kinyume chake, magonjwa haya yanaendelea kuibuka, hasa ukizingatia kwamba chanjo zinatolewa na watoto hawatolewi
kando bali bado wako katika vituo vya pamoja na watoto wengine.
Hilo lingeongeza uwezekano wa kuenea zaidi kwa surua.
Huu ni utafiti uliofanywa na Goldman na Miller, ambao walikokotoa hii kwa njia tofauti kwa miaka miwili kwa idadi
tofauti za nchi. Hapa, kwa mfano, imekokotolewa kwa nchi 30.
Hapa unaweza kuona idadi ya chanjo ambazo watoto hupokea kwenye mhimili wa X chini na vifo vya watoto kwenye mhimili wa Y.
Hii si sababisho, lakini ni uhusiano imara sana, yaani R = 0.70, ambao ni muhimu kwa kiwango cha asilimia 0.1, ikimaanisha
kwamba kadri chanjo zinavyofanywa mara nyingi katika nchi, ndivyo kiwango cha vifo vya watoto wachanga kinavyoongezeka.
Haiwezekani kutokana na hili kubaini uhusiano wa sababu na matokeo. Hata hivyo, ikiwa uhusiano ni
mkubwa, uhusiano wa sababu na matokeo lazima uchungwe.
Na kwa kweli, inapaswa kuwa kinyume chake.
Kadiri watoto wanavyopata chanjo nyingi, ndivyo wanavyopaswa kuwa na afya bora na kuwa na
uwezekano mdogo wa kufa. Hata hivyo, uhusiano huu haupo.
Hii ina maana kwamba uhusiano huu bila shaka unaonyesha kuwa chanjo hazilindi afya ya
watoto, kwa sababu bila uhusiano hakuna uhusika.
Na uhusiano huu wa sababu na athari kwamba chanjo huboresha afya ya watoto haupo.
Na athari halisi za chanjo hizi zinaweza kuonekana katika utafiti wa chanjo uliofanywa hivi karibuni na GSK nchini Uingereza
– na kipindi cha uangalizi cha siku 42, ambacho ni kifupi sana.
Hivyo basi, maana yake ni kwamba magonjwa sugu hayawezi kugunduliwa kabisa.
Lakini hakuna utafiti wa uchunguzi uliofanywa kwa watoto wachanga; badala yake, watoto
wachanga walipewa chanjo kama sehemu ya utafiti.
Hivyo basi, hilo tayari ni suala la maadili lenye wasiwasi mkubwa mno.
Asilimia hamsini ya watoto wachanga – kama ukaribisho katika sayari hii – ni madhara yasiyotakikana.
6.1 asilimia waliathiriwa katika shughuli zao za kila siku. 2 asilimia walipata madhara makubwa.
Na yote hayo kwa ajili ya chanjo iliyokusudiwa kuwalinda watoto baadaye maishani.
Asilimia 10 ya watoto wachanga ilibidi waende chumba cha dharura.
Je, ndiyo sababu tunapiga chanjo? Je, tafiti kama hizi zinafanywa? Hiyo haiwezekani!
Ikiwa chanjo yoyote inafikiriwa kabisa, kwa maoni yangu inaweza kuwa tu kwa sababu katika visa vichache sana inaweza kusababisha
madhara kwa mtu husika, ambayo labda hayawezi kutengwa.
Lakini kwa kuwa ni za kawaida sana, mtu anaweza tu kujiuliza ni aina gani ya vitu hatari ni hivyo.
Na kama ungeangalia kwa muda mrefu zaidi, baada ya siku 180, asilimia 3.4 walikuwa na magonjwa mapya sugu.
Haiwezekani kutabiri kitakachotokea kwa watoto hawa katika miaka ijayo.
Basi hebu tufupishe hitimisho: Surua ni ugonjwa wa zamani wa utotoni ambao mara chache
uliwaathiri watu wazima. Hilo sasa limebadilika.
Hata hivyo, ni hali ambayo haiwezekani kusababisha matatizo makubwa au kusababisha kifo kwa watoto ikiwa haitatibiwa.
Na hivyo basi hali ambayo inaweza kuwa na athari chanya kwa afya baadaye maishani.
Sio tu kwamba una kinga dhidi ya surua, bali pia una hatari ndogo sana ya kuambukizwa magonjwa mengine mengi.
Na ndiyo sababu chanjo ya kinga inayodaiwa kutoa aina fulani ya ulinzi haiwezi
kuchukuliwa kwa umakini kwa surua au magonjwa mengine.
Kwa sababu chanjo hizi zote zinaweza kusababisha magonjwa makali yasiyotabirika, hata kifo.
Hata kama hii ni nadra kama wanasiasa wa chanjo wanavyodai, hatari haiwezi kutabiriwa katika kesi binafsi.
Na kilichopotea katika mjadala mzima – ikiwa ni pamoja na suala la chanjo ya lazima ya COVID-19 – ni kwamba, tofauti na
hatua za tiba, daima tunazungumzia kutibu watu wenye afya njema. Na hilo linaweka kiwango kuwa cha juu sana.
Na ikiwa sasa mmefanya chanjo hii ya surua kuwa ya lazima na mkashikilia, basi jamii itakuwa jamii ya wapumbavu.
Wakazi wa Schildburg, waliojaribu kuondoa nyasi kwenye ukuta wa jiji na wakapata wazo kwamba nyasi hizo zingeweza kuliwa na
ng'ombe, lakini hawakuweza kujua jinsi ya kumweka ng'ombe juu ya ukuta wa jiji, kisha wakapata wazo bora la
kumvuta ng'ombe juu kwa kamba. Kwa bahati mbaya, ng'ombe alipofika juu, alinyang'anywa.
Na kimsingi ni hali ile ile tunayo kuhusu chanjo ya surua.
Asante kwa umakini wako.