1 மார்ச் 2020 அன்று, தட்டம்மை பாதுகாப்புச் சட்டம் எனப்படும் சட்டம் ஜெர்மனியில் அமலுக்கு வந்தது.
தட்டம்மை எதிர்ப்புத் திறனுக்குச் சான்று வழங்கும் கடமையின் ஒரு பகுதியாக, பெற்றோர்கள் சம்பந்தப்பட்ட சுகாதார
அதிகாரியுடன் ஒரு ஆலோசனைக்குச் செல்லும் வாய்ப்பைக் கொண்டுள்ளனர்.
இந்த ஆலோசனைகள், தட்டம்மைத் தடுப்பூசி எனப்படும் தடுப்பூசியின் அவசியத்தைப் பற்றி பெற்றோர்களை நம்ப வைப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளன.
"தடுப்பூசி, உங்கள் குழந்தை தட்டம்மை நோயால் பாதிக்கப்படுவதை விட குறைவான தீங்கையே ஏற்படுத்தும்", "தடுப்பூசி
அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதிலிருந்து தட்டம்மை நோய் குறைந்து வருகிறது", "மற்ற அனைவரும் தடுப்பூசி போட்டுக்கொண்டதால், உங்கள் குழந்தைக்கு
தட்டம்மை நோய் வராது", "தடுப்பூசி கூட்டு நோயெதிர்ப்பு சக்திக்கு பங்களிக்கிறது [(=சமூக நோயெதிர்ப்பு சக்தி: ஒரு சமூகம்
ஒரு தொற்று நோயிலிருந்து (பெரும்பாலும்) பாதுகாக்கப்படுகிறது.)!" மற்றும் "இது அனைத்தும் அறிவியல் பூர்வமானது!"
தனது தற்போதைய மற்றும் தகவல் நிறைந்த விளக்கக்காட்சியில், டாக்டர் கெர்ட் ரூதர், தட்டம்மை தடுப்பூசி ஆலோசகர்கள் என்று
கூறப்படுபவர்கள் முன்வைக்கும் பல கூற்றுகளை மறுத்து, குழந்தைப் பருவ நோய்கள் ஏன் முக்கியமானவை என்பதை விளக்குகிறார்.
"மஞ்சள் காமாலை, மற்ற குழந்தைப் பருவ நோய்களைப் போலவே, பிற்கால வாழ்க்கையில் பல நோய்கள் குறைவாக ஏற்பட வழிவகுக்கிறது."
இதன் பொருள், ஒட்டுமொத்தமாக, குழந்தைப் பருவ நோய்களைக் கடந்து செல்வது ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது.
எனவே, உதாரணமாக, திக்கிப் பேசுதல் மற்றும் படுக்கையில் சிறுநீர் கழித்தல் போன்றவை, குழந்தைகளுக்குத்
தட்டம்மை வந்தவுடன் மறைந்துவிடும் என்பது உறுதியாகிறது.
தடுப்பூசி போடப்பட்ட பிறகு 32 நாள்பட்ட நோய்கள் குணமடைகின்றன அல்லது மறைந்துவிடுகின்றன என்று இப்போது அறிக்கைகள் உள்ளன.
பல ஆண்டுகளாக, பாசலில் உள்ள குழந்தைகள் மருத்துவமனை, சிறுநீரக நோயான நீஃப்ரோடிக் சிண்ட்ரோம் உள்ள நோயாளிகளுக்கு வேண்டுமென்றே தட்டம்மை
தொற்றுகளை ஏற்படுத்தியது. ஏனெனில், தட்டம்மை தொற்றுக்குப் பிறகு, நீஃப்ரோடிக் சிண்ட்ரோம் எந்த சிகிச்சையும் இல்லாமல்
மறைந்துவிடும் என்பது அறியப்பட்டிருந்தது; இதற்கு முன்பு பல ஆண்டுகள் சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டிருக்கலாம்.
தட்டம்மை போன்ற குழந்தைப்பருவ நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு, வாழ்க்கையின் பிற்காலத்தில் மல்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ்
ஏற்படுவது, அந்த நோய்கள் வராதவர்கள் அல்லது தடுப்பூசி போட்டுக் கொண்டவர்களை விட மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது.
மேலும், வளரும் நாடுகளில் குழந்தைப் பருவத்தில் தட்டம்மை வந்த குழந்தைகள், ஒட்டுண்ணித் தொற்று மற்றும் மலேரியாவால்
பாதிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைவு என்பதையும் நாம் அறிவோம்.
பெற்றோர்கள் இதைக் கேட்பது மிகவும் அரிது!
டாக்டர் கெர்ட் ரூதரின் முழுமையான விளக்கக்காட்சியைப் பார்க்க நேரம் ஒதுக்கி, பெற்றோர்கள், உங்கள் சுகாதார
அதிகாரி, மருத்துவர்கள் அல்லது உங்கள் பகுதியில் உள்ள அரசியல்வாதிகளுக்குத் தெரியப்படுத்துங்கள்.
அறிமுகத்திற்கு நன்றி.
ஆம், நீங்கள் சொன்னது போல, பல வழிகளில் நாம் பொய் சொல்லப்படுகிறோம்:
வரலாற்றிலும், மருத்துவ வரலாற்றிலும் நாம் பொய் சொல்லப்படுகிறோம், ஆனால் தற்போதைய மருத்துவம் தொடர்பான
உண்மைகள் குறித்தும் மீண்டும் மீண்டும் பொய் சொல்லப்படுகிறோம்.
முன்பு இதை நம்பத் தயாராக இல்லாதவர்கள், கொரோனா வைரஸின் சமீபத்திய நிகழ்வுகளிலாவது, அதிகாரப்பூர்வ
தகவல்களை உண்மையில் நம்ப முடியாது என்பதைக் கண்டுள்ளனர்.
மேலும், தடுப்பூசிகள் தொடர்பாகச் சொல்லப்படும் அனைத்திற்கும் இது கணிசமான காலமாக உண்மையாகவே இருந்து வருகிறது.
அதனால்தான், தட்டம்மை தடுப்பூசி மற்றும் தட்டம்மை நோய் பற்றி இன்று நான் பேச விரும்புகிறேன். தட்டம்மை பெரும்பாலும் கடுமையான
சிக்கல்களுக்கும், ஏன் மரணத்திற்கும் கூட வழிவகுக்கும் ஒரு மிக மோசமான நோய் என்பது போல, அது
ஒரு எச்சரிக்கை அறிகுறியாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.
மற்றும்... – ஒரு நிமிடம், அது மறைந்து போகும் வரை நான் விளக்கக்காட்சிக்கு மாற வேண்டும், ஆம், சரி.
ஆகவே, ஆரம்பத்திலிருந்தே, ஆம் – ...அது, நிச்சயமாக, தோல் அறிகுறிகளால் ஆரம்பத்தில் அனைவருக்கும்
ஓரளவு நாடகೀಯமான தோற்றத்தைக் கொண்ட ஒரு நிலையாகும்.
உயர் வெப்பநிலை ஏற்படும்போது யாரோ ஒருவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கிறார் என்பது வெளிப்படையானது.
ஆனால் அது உண்மையில் ஊடகங்களாலும், துரதிர்ஷ்டவசமாக உலக சுகாதார அமைப்பு உட்பட அதிகாரப்பூர்வ நிறுவனங்களாலும் பரப்பப்படும்
முற்றிலும் நம்பத்தகாத தகவல்களிலிருந்துதான் தொடங்குகிறது.
சமீபத்தில், உலக சுகாதார அமைப்பு ஒரு அறிக்கையை வெளியிட்டது, அதில் நிலைமை மிகவும் கவலைக்குரியதாக இருப்பதாகவும், அதாவது
உலகெங்கிலும் உள்ள நாடுகளில் தட்டம்மை பரவல் 36-லிருந்து 57 ஆக, 50 சதவீதம் அதிகரித்துள்ளதாகவும் கூறப்பட்டிருந்தது.
மேலும், உலகில் தட்டம்மை பாதிப்புகள் 10.3 மில்லியனாகவும், இறப்புகள் 107,500 ஆகவும் இருந்திருக்கும்.
இது உங்களைச் சற்று குழப்பமடையச் செய்யப் போதுமானது, ஏனெனில் RKI ஒரு எண்ணைத் தொடர்ந்து பரப்பி வருகிறது (அதைப்
பற்றி நாம் பின்னர் மீண்டும் வருவோம்) – அது தவறானது: 1,000 தட்டம்மை பாதிப்புகளுக்கு ஒரு இறப்பு.
ஆனால் நீங்கள் கணக்குப் போட்டால், அது 100 தட்டம்மை பாதிப்புகளுக்கு ஒரு இறப்பு என்றாகும். அது எப்படி சாத்தியம்?
மேலும், உலக சுகாதார அமைப்பின் சமீபத்திய முக்கியத் தகவல்களைப் பார்க்கும்போது, முழு கதையும் இன்னும் அதிக ஆர்வத்தைத் தூண்டுகிறது.
கடந்த 25 ஆண்டுகளில், இந்தத் தடுப்பூசி 6 கோடி மக்களின் உயிர்களைக் காப்பாற்றியுள்ளது.
உதாரணமாக, நீங்கள் ஆண்டுக்கு 100,000 மரணங்கள், 25 ஆண்டுகள் என்று சொன்னால், அது 2.5 மில்லியன் மரணங்களாகும்.
மேலும், ஒரு தடுப்பூசி எப்படி 6 கோடி உயிர்களைக் காப்பாற்றியிருக்க முடியும்?
எனவே, வெளிப்படையாகவே, ஏதோ சரியாக இல்லை.
மேலும், நீங்கள் உலக சுகாதார அமைப்பின் விரிவான வெளியீட்டைக் கவனமாகப் படித்தால், உலக சுகாதார அமைப்பு கண்காணிப்புத் தரவுகளைச்
சார்ந்திருக்கவில்லை என்பதையும், மாறாக அந்தக் கண்காணிப்புத் தரவுகள் போதுமானதாக இல்லை என்று இந்த
வெளியீட்டில் குறிப்பிட்டுள்ளது என்பதையும் நீங்கள் காண்பீர்கள்.
எனவே அவர்கள் அந்தத் தரவைத் தனிப்பட்ட முறையில் ஏற்றுக்கொண்டு, மீசல்ஸ் சிஎஃப்ஆர் (Measles CFR) என்ற
கணினித் திட்டத்தின் மூலம் அதை உருவகப்படுத்தினர்.
மேலும் இந்தத் திட்டத்தில் வெளிப்படையாக 1,000-க்கு ஒரு இறப்பு அல்ல, மாறாக 100-க்கு ஒரு இறப்பு
ஏற்பட்டது. மேலும் சில பிற அனுமானங்களும் உண்டு.
எப்படியாயினும், இங்குப் பதிவான தட்டம்மை பாதிப்புகளின் மொத்த எண்ணிக்கை முற்றிலும் தவறானது.
நாம் இதை சற்று சிறிய அளவில் பார்த்தால், ஐரோப்பாவிற்கும் இது பொருந்தும்.
இதன் மூலம், உலக சுகாதார அமைப்புக்கு ஐரோப்பா என்பது ஐரோப்பா அல்ல, மாறாக அது மேற்கத்திய சக்திகளின்
ஐரோப்பா என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டும்.
இதில் கிரீன்லாந்து அடங்கும், ஐரோப்பா பெரிங் ஜலசந்தியை வரை நீண்டுள்ளது, விளாடிவோஸ்டோக் வரையிலான அனைத்தும் இதில் அடங்கும்,
மேலும் ஐரோப்பாவுடன் உண்மையில் எந்த சம்பந்தமும் இல்லாத, ஆனால் ஐரோப்பிய பிராந்தியத்தில்
சேர்க்கப்பட்டுள்ள சிறிய இஸ்ரேலையும் நீங்கள் காணலாம்.
எனவே, "ஐரோப்பாவில் தட்டம்மை பாதிப்புகள் நாடகೀಯமாக அதிகரித்துள்ளன" போன்ற தலைப்புகளை நீங்கள் படித்தால், இஸ்ரேலிலோ அல்லது வேறு எங்கோ
ஒரு சிறிய நாட்டில் சில கூடுதல் பாதிப்புகள் இருந்திருக்கலாம்.
ஆனால் அது "ஐரோப்பா", ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தின் நாடுகள் அல்ல.
ஆனால் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் உண்மையில் என்ன நடக்கிறது?
2023-ல், 30 ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளில் தட்டம்மை நோயால் 2,361 பேர் பாதிக்கப்பட்டனர்.
ஒரு மில்லியன் மக்களுக்கு 5.2 நிகழ்வுகள்.
எனவே இது உண்மையில் ஒரு பொதுவான நோய் அல்ல, மாறாக, மருத்துவத்தில் நாம் அறிந்தபடி, மிகவும் அரிதான நோய்.
குறிப்பாக, மருந்துத் துறைக்குச் சாதகமாக ஐரோப்பிய ஒன்றியம் அரிதான நோய்களுக்கு நிறுவியுள்ள வரையறையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, அரிதான நோய்களுக்கான மருந்துகளுக்கு முதன்மையாகத் தாங்களே
பொறுப்பேற்க வேண்டும் என்று கோரியது மருந்துத் துறையே.
உங்களுக்கு சிறப்பு நிபந்தனைகள் தேவை, பிறகு நீங்கள் ஒரு வரையறையைக் கண்டுபிடிக்க வேண்டியிருந்தது – அரிதான நோய் என்றால் என்ன?
ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில், 10,000 பேரில் 5 பேருக்கு மேல் பாதிக்காத ஒரு நோய் அரிதான நோயாகக் கருதப்படுகிறது.
தட்டம்மை பற்றிப் பார்ப்போம்.
ஜெர்மனியில், ஒரு வருடத்திற்கு 50 முதல் 500 வழக்குகள் இருந்திருந்தாலும், 41,500 தட்டம்மை வழக்குகள்
இருந்திருக்கவில்லை என்றாலும், ஐரோப்பாவில் தட்டம்மை ஒரு அரிதான நோயாகவே இருந்திருக்கும்.
அப்படியிருந்தாலும், அது ஒரு அரிதான நோயாகவே இருக்கும்.
அதாவது, தட்டம்மை உண்மையில் மிகவும் அரிதான நோய் என்பதே யதார்த்தம்.
மேலும், 2001 முதல் 2018 வரையிலான இந்த எண்கள்தான் இப்போது நம்மிடம் உள்ளன.
இதை இடதுபுறத்தில் நீங்கள் தெளிவாகப் பார்க்கலாம்: 2001-ல் 6,000 வழக்குகள் இருந்தன, 2008-ல் 500 இருந்தன.
இப்போது, 2020-ல், கட்டாயத் தடுப்பூசி அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோது, 50 வழக்குகள் இருந்தன.
அதனால், நாம் இங்கு பேசுவது மிகச் சில வழக்குகளைப் பற்றித்தான்.
மேலும், இப்போது, 2020-ல், கட்டாயத் தடுப்பூசி வழக்குகள் 50 நிகழ்ந்துள்ளன என்பதும் சுவாரஸ்யமானது... – இதுதான் உண்மையில்
மிகவும் சரியான சொல், ஏனெனில் கடமை என்று பேசுவது சரியல்ல.
இது ஒரு கடமையை நிறைவேற்றுவது போல. இது ஒரு கட்டாயம்.
ஆனால் சட்டப்பூர்வமாகப் பார்த்தால், இங்கு உண்மையில் வெளிப்படுத்தப்படுவது தடுப்பூசி
போட்டுக்கொள்ளும் படி செய்யப்படும் கட்டாயப்படுத்தல் தான்.
கடந்த 20 ஆண்டுகளில் இந்த வளர்ச்சியே அதற்கான பொருள்முதல் தேவையை எங்கே காட்டுகிறது என்பதைக் கூறுகிறது.
கடந்த 20 ஆண்டுகளில் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றம், 2001 மற்றும் 2003-க்கு இடையில்
6,000-லிருந்து 766 ஆகக் குறைந்ததுதான். அங்கே என்ன நடந்தது?
தடுப்பூசி விகிதம் மாறவில்லை. தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்ள எந்தவொரு கட்டாயமும் இல்லை.
இல்லை, நடந்ததென்னவென்றால், தட்டம்மை வழக்குகளைப் புகாரளிக்கும் கடமை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது,
இது முதல் பார்வையில் அபத்தமாகத் தோன்றுகிறது.
அதாவது, நான் மருத்துவர்களை தட்டம்மை பாதிப்புகளை சுகாதார அதிகாரிகளிடம் புகாரளிக்க கட்டாயப்படுத்தினால், பாதிப்புகளின்
எண்ணிக்கை பத்து சதவீதமாகக் குறைந்துவிடும். அது எப்படி சாத்தியம்?
என் பார்வையில், இதற்கு ஒரே விளக்கம் என்னவென்றால், இவை அநேகமாக உண்மையான புள்ளிவிவரங்களாக இருக்கலாம்.
ஆனால் முந்தைய புள்ளிவிவரங்களான 6,000 மற்றும் 1990களில் இன்னும் அதிகமானவை ஒருபோதும் துல்லியமானவை அல்ல.
அவை வெளிப்படையாகக் கற்பனையானவை, ஏனென்றால் மருத்துவர்களிடம் நோயை சுகாதார அதிகாரிகளிடம் தெரிவிக்காததற்காக அபராதம்
விதிக்கப்பட்டவுடன், பாதிப்புகளின் எண்ணிக்கை திடீரெனக் குறைகிறது என்பதை வேறு எப்படி விளக்க முடியும்?
அது உண்மையாக இருக்க முடியாது. எனவே, மற்ற சந்தர்ப்பங்களில் நாம் கண்டது போல, இந்த புள்ளிவிவரங்கள் பல தசாப்தங்களாக ராபர்ட் கோச்
நிறுவனத்தால் புனையப்பட்டிருக்கின்றன என்று நாம் கருத வேண்டும்.
அறிக்கை சமர்ப்பிக்கும் தேவை நடைமுறைக்கு வந்ததிலிருந்து, இந்த புள்ளிவிவரங்களில் பிரதிபலிக்காத மற்றொரு நிகழ்வு தோன்றியுள்ளது,
அது தட்டம்மை பாதிப்புகளின் சராசரி வயது அதிகரித்து வருவது ஆகும்.
இப்போதெல்லாம், அனைத்து தட்டம்மை பாதிப்புகளில் பாதியும் 20 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்களிடையே ஏற்படுகின்றன.
அதனால் ஏதோ ஒன்று மாறியுள்ளது என்று அர்த்தம். மேலும், தடுப்பூசிகளுடன் ஒரு காரண
காரியத் தொடர்பையும் ஒருவர் கருத வேண்டும்.
பல நூற்றாண்டுகளாக, தட்டம்மை என்பது பெரியவர்களைப் பாதிக்கும் ஒரு நோயாக இருக்கவில்லை.
இவை மிகவும் அரிதான நிகழ்வுகள். மாறாக, இது ஒரு ஆரம்பகாலச் சிக்கல்.
அப்படி இல்லையென்றால், நிச்சயம் ஏதேனும் ஒரு தாக்கக் காரணி இருக்க வேண்டும்.
மேலும், தற்போதைக்கு நம்பத்தகுந்த ஒரே செல்வாக்கு செலுத்தும் காரணி தடுப்பூசிகளைச் செயல்படுத்துவதாகும்.
எப்படியாயினும், முழு சூழ்நிலையும் அப்படித்தான் இருக்கிறது, அதாவது இந்த நோய் மிகவும் அரிதானது.
மேலும், ஒரு சராசரி மருத்துவர் தனது 30 வருட மருத்துவப் பணியில் மொத்தம் சுமார் 200,000 நோயாளிகளைப் பார்ப்பார் என நீங்கள்
கணக்கிட்டால், ஒரு சாதாரண மருத்துவர் தட்டம்மை நோயை ஒரே ஒரு முறை பார்க்க 150 ஆண்டுகள் வேலை செய்ய வேண்டியிருக்கும்.
இருப்பினும், இது ஒரு "சிறப்பு சுகாதார அபாயம்" எனப் பொருள் கொள்ளப்படுகிறது.
அதுதான் அசிங்கமான விஷயம், ஏனென்றால் தொற்று பாதுகாப்புச் சட்டம் கூறுவது என்னவென்றால், ஒரு தொற்று நோய் அதன் மருத்துவ ரீதியாகக்
கடுமையான முன்னேற்ற வடிவங்கள் மற்றும் அதன் பரவும் முறையின் காரணமாகப் பொதுமக்களுக்குக் கடுமையான அபாயத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய
போது, தொற்று பரவும் அச்சுறுத்தல் இருப்பதாகக் கருதப்படும்.
கேள்வி என்னவென்றால், மிகவும் அரிதானதாகவும், அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்களின்படி, அரிதாகவே கடுமையான
அல்லது மரணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியதாகவும் இருக்கும் ஒரு நோய்க்கு இதை எப்படிச் செய்ய முடியும்?
அது உண்மையில் சாத்தியமில்லை. ஆனால், இந்தத் தொற்றுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தின் இந்தப் பிரிவு, ஜெர்மனியில்
தட்டம்மைத் தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்ள மறைமுகக் கட்டாயப்படுத்துதலை நியாயப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
எல்லோரும் பாதிக்கப்படவில்லை. இங்கு மானிட்டர்களில் நான் பார்ப்பதைப் போல, அவர்களில் பெரும்பாலானோர்,
சொல்லப்போனால், 1971-க்கு முன்பு பிறந்தவர்கள், எனவே அவர்கள் முன்கூட்டிய பிறப்பின் வரத்தால் பயனடைகிறார்கள்.
அப்படியானால், யாராவது ஒருவர் நோயெதிர்ப்புத் திறன் கொண்டிருப்பார் என்று ஒருவர் கருதுவார்.
இருப்பினும், 31 டிசம்பர் 1970-க்குப் பிறகு பிறந்த எவரும், தங்களுக்கு தட்டம்மை நோய் ஏற்பட்டதற்கான
ஆதாரத்தையோ அல்லது தட்டம்மைக்கு எதிராகத் தடுப்பூசி போட்டுக் கொண்டதற்கான ஆதாரத்தையோ வழங்க வேண்டும்.
இது மழலையர் பள்ளி மற்றும் பள்ளி குழந்தைகள், சமூக வசதி மையங்களின் ஊழியர்கள், 1971 அல்லது அதற்கு முன்பு பிறந்தவர்கள்,
மற்றும் அனைத்து சுகாதாரப் பணியாளர்களுக்கும் பொருந்தும்.
ஏனெனில் இந்த பொது இடங்களில் தட்டம்மைக்கான ஆபத்து குறிப்பாக அதிகமாக இருப்பதாக கருதப்படுகிறது,
அல்லது குறைந்தபட்சம் அவ்வாறு பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.
மேலும் அது உண்மையில் பொருந்துகிறதா என்பதை நீங்கள் பார்க்க வேண்டும்.
2020 ஆம் ஆண்டில் கூட்டாட்சி மன்றத்தின் தகவல்களின்படி, ஜெர்மனியில் மொத்தம் 11 மில்லியன் மக்கள், நோய் அல்லது
தடுப்பூசி மூலம் தங்களுக்கு தட்டம்மைக்கு எதிரான நோயெதிர்ப்பு சக்தி உள்ளது என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.
ஒரு வைரஸ் நோய்க்கு எதிரான நோயெதிர்ப்புத் திறனை நிரூபிப்பது என்பது ஓரளவு தெளிவற்ற விஷயம் என்பது
மற்றொரு கதை, அதை நாம் சற்று பின்னர் விவாதிப்போம்.
ஆனால் இதைப் பார்ப்போம்: 2014 மற்றும் 2018-க்கு இடையில், 430 தட்டம்மை பரவல்கள் ஏற்பட்டு, 3,178 தட்டம்மை பாதிப்புகள் ஏற்பட்டன,
அவற்றில் நான்கில் ஒரு பங்கு மட்டுமே, ஊழியர்கள் நோயெதிர்ப்புச் சான்றை வழங்க வேண்டிய இந்த சமூக வசதி மையங்களில் நிகழ்ந்துள்ளன.
மீதமுள்ள 75 சதவீத வழக்குகள், தடுப்பூசி இன்னும் கட்டாயமில்லாத இடங்களில் நிகழ்ந்துள்ளன.
இதன் மூலம், ராபர்ட் கோச் நிறுவனம், ஸ்டிகோ மற்றும் சுகாதார அதிகாரிகள் எனப்படும் நிபுணர் குழுக்களால் இங்கு
செயல்படுத்தப்படுவது பகுத்தறிவு அணுகுமுறையிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ளது என்பதும் தெரிகிறது.
ஒட்டுமொத்த சூழ்நிலை அநேகமாக நன்கு அறியப்பட்டிருக்கும்.
தட்டம்மை முன்பு மிகவும் பொதுவானதாக இருந்தது. இங்கே உள்ளவை தட்டம்மை இறப்புகள்.
அதனால்தான் நான் மொத்த பாதிப்புகளின் எண்ணிக்கையைக் குறிப்பிடாமல், இறப்புகளின் எண்ணிக்கையைக் குறிப்பிடுகிறேன்,
ஏனென்றால், நான் முன்பே விளக்கியது போல், அறிக்கை செய்வதற்கான தேவை 2001-ல் தான் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.
முன்னதாக, அறிக்கை செய்வதற்கான தேவை இல்லை. இதன் பொருள், இதற்கு முந்தைய உண்மையான
பாதிப்புகளின் எண்ணிக்கை உண்மையில் அறியப்படவில்லை.
ஏனென்றால், காலத்தில் பின்னோக்கிச் செல்லச் செல்ல, தட்டம்மை வந்த பலரும் மருத்துவரைப் பார்ப்பது
என்பது ஒப்பீட்டளவில் ஒரு சாதாரண விஷயமாக இருந்தது.
நான் குழந்தையாக இருந்தபோது தட்டம்மை வந்தபோது, நானும் வீட்டில் தான் இருந்தேன்.
அதுதான் அம்மாவின் நோயறிதல், அவள் சொன்னாள், "இப்போது நீ சில நாட்களுக்குப் படுக்கையிலேயே இரு, பிறகு
குணமாகியதும் மீண்டும் எழுந்துகொள்." அவ்வளவுதான்.
நிச்சயமாக, அது புள்ளிவிவரங்களில் தெரியாது. அதனால்தான் இறப்புகள் ஏற்படுகின்றன.
ஆனால், 1960களில் தட்டம்மை காரணமாக 100 முதல் 200 வரையிலான மரணங்கள் நிகழ்ந்ததாகத் தெரிகிறது.
காரணத்தன்மை எந்த வகையிலும் உறுதியானதல்ல என்பதால், நான் 'என்று கூறப்படுகிறது' என்று சொல்கிறேன்.
மேலும், தட்டம்மை தடுப்பூசி 1974-ல் முதன்முதலில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு, பின்னர் 1976-ல் தட்டம்மையை
ஒழிக்கும் பிரச்சாரம் தீவிரப்படுத்தப்பட்டபோது, இந்த எண்ணிக்கைகள் ஏற்கெனவே 40-க்குக் கீழே வியத்தகு முறையில் குறைந்துவிட்டன.
இதன் பொருள், தட்டம்மை பாதிப்புகள் மற்றும் தட்டம்மை இறப்புகளின் சீரான சரிவுப் போக்கு அதற்கு முன்பே நிலவி வந்தது என்பதாகும்.
இந்தத் தடுப்பூசிகளுக்கும் அதற்கும் இடையில் எந்தவிதமான காரண காரியத் தொடர்பும் இல்லை.
ஆனால் புள்ளிவிவரங்களைப் பற்றி சுவாரஸ்யமான வேறு ஒரு விஷயம் இருக்கிறது.
RKI-யின் இந்த அறிக்கையை மீண்டும் சிந்தியுங்கள்: ஆயிரம் பாதிப்புகளுக்கு ஒரு இறப்பு.
1960கள் மற்றும் 1970களில், தட்டம்மைத் தடுப்பூசி அறிமுகப்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பு, 800,000 பிறப்புகள் இருந்தன.
இதன் பொருள் என்னவென்றால், இந்த 800,000 பிறப்புகளில், அனைவருக்கும் தடுப்பூசி போடப்பட்டிருந்தாலோ அல்லது தட்டம்மை இறப்பு விகிதம் 0.1%
ஆக இருந்திருந்தாலோ, குறிப்பிடத்தக்க அளவு அதிகமான குழந்தைகள் தட்டம்மையால் இறந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில்,
தட்டம்மை என்பது பெரும்பாலான குழந்தைகளுக்கு இருந்த ஒரு பொதுவான குழந்தைப் பருவ நோயாகும்.
மேலும், தட்டம்மை தாக்கிய ஆயிரம் குழந்தைகளில் ஒருவர் உண்மையில் இறந்திருந்தால், 50, 100 அல்லது 150 மரணங்கள்
என்பது மிகக் குறைவான எண்ணிக்கையாக இருந்திருக்க முடியாது.
எனவே இங்கும், புள்ளிவிவரங்கள் மிகவும் தாராளமாகக் கையாடப்படுகின்றன என்பதை மீண்டும் ஒருமுறை நாம் காண்கிறோம், அதாவது 1,000-க்கு 1 என்ற
புள்ளிவிவரம், கடந்த சில தசாப்தங்களாகச் சேகரிக்கப்பட்ட முழுமையான தரவுகளின் அடிப்படையில்
தொழில்மயமான நாடுகளுக்கு உறுதிப்படுத்த முடியாத ஒன்றாகும்.
மேலும், கூட்டாட்சி அரசியலமைப்பு நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் 10,000-க்கு 1 என்ற விகிதத்தை எடுத்துக்கொண்டது.
குறைந்தபட்சம் 2018 முதல் 2024 வரையிலான கடந்த சில ஆண்டுகளில், இடதுபுறத்தில் தட்டம்மை மற்றும் வலதுபுறத்தில் ரூபெல்லா என,
மரணங்கள் மற்றும் நிரந்தர சேதங்கள் உட்பட தட்டம்மை பாதிப்புகளின் எண்ணிக்கை, RKI-யின் அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்கள் ஆகும்.
அதனால் நீங்கள் பார்க்கிறீர்கள், ஆறு ஆண்டுகளில், எந்த மரணங்களும் இல்லை, எந்த நிரந்தர சேதமும் இல்லை.
எனவே இது பொதுமக்களுக்கு எந்த வகையிலும் ஆபத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய நோய் அல்ல.
இதன் பொருள், முன்னதாகக் காட்டப்பட்ட தொற்று கட்டுப்பாட்டு விதியின் பயன்பாட்டை, ஒட்டுமொத்த
புள்ளிவிவரங்களிலிருந்து பெற முடியாது என்பதாகும்.
நாம் இன்னும் பின்னோக்கிப் பார்த்தால், 7,092 தட்டம்மை பாதிப்புகளில், மூன்று இறப்புகள்
தட்டம்மையால் ஏற்பட்டதாக உண்மையில் பதிவாகியுள்ளன.
ஆனால் நிச்சயமாக, கேள்வி என்னவென்றால், தட்டம்மைதான் உண்மையில் காரணமா?
சிகிச்சையின் வெளிப்புறத் தாக்கமின்றி, தட்டம்மை தானாகவே முன்னேறி, யாராவது இறந்தால் மட்டுமே என்னால் அதைக் கூற முடியும்.
ஆம், நிச்சயமாக, தட்டம்மைதான் மனிதர்களுக்கான கொடிய காரணியாக இருந்தது என்று என்னால் கூற முடியும்.
ஆனால் நான் சிகிச்சை அளித்து, அதனுடன் இடர்களையும் கருத்தில் கொள்ளும் தருணத்தில், நிச்சயமாக அது வேறுபட்டது.
அப்படியானால், அடிப்படை நோயால் மட்டுமே ஒருவர் இறந்திருக்கலாம் என்ற சாத்தியம் எனக்கு எப்போதும்
உள்ளது, அதே சமயம் சிகிச்சையாலும் இறந்திருக்கலாம்.
மேலும், குழந்தையின் நிலை தொடர்ந்து மோசமடைந்தால், தட்டம்மை கூட உட்புகும் பொருட்களும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
அமெரிக்காவில், குழந்தைகளிடமிருந்து தட்டம்மை பரவி ஒருவரின் மரணத்திற்கு வழிவகுத்தது
என்று அவர்கள் கூறியதை நினைத்துப் பாருங்கள்.
ஆம், அப்படிப்பட்ட ஒரு குழந்தைக்கு வென்டிலேட்டர் மூலம் சுவாசம் அளிக்கப்படுகிறது. அந்த நோய் மிகவும்
வித்தியாசமாகத் தெரிந்திருப்பது தெளிவாகியுள்ளது.
ஆனால் நான் ஒருவருக்கு வென்டிலேட்டர் மூலம் சுவாசம் அளித்தால், அதன் பொருள் நான் அவர்களுக்கு ஓபியாய்டுகள் மூலம் மயக்கமருந்து கொடுத்து,
அவர்களைத் தளர்த்தி, ஒருவேளை ரெம்டெசிவிர் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன் – வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால்,
கடுமையான பக்க விளைவுகளைக் கொண்ட சில அரிதான ஆன்டிவைரல் மருந்துகளைக் கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறேன் – சரி, எப்படியிருந்தாலும்.
ஆனால் நான் அவ்வளவு தூரம் கூட செல்ல வேண்டியதில்லை.
சரி, இன்று, குறிப்பாக மருத்துவமனைகளில், ஒரு சிறிய காய்ச்சலைக் கூட உடனடியாகக் குறைப்பது ஒரு பொதுவான நடைமுறையாகும்.
மேலும் குறிப்பாக தட்டம்மை காய்ச்சல் அதிகமாகும்போது, காய்ச்சலைக் குறைக்கும் மருந்துகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
மேலும் கால் சுற்றுப்பட்டைகள் அல்லது ஒருவேளை அந்தப் பழைய நல்ல ஆஸ்பிரின் கொண்டு அல்ல, ஆனால் இன்று,
குழந்தைகளுக்கும் கூட டிக்ளோஃபெனாக் அல்லது இப்யூபுரூஃபன் போன்ற வலிமையான மருந்துகள் கொடுக்கப்படுகின்றன.
மேலும், ஆர்செய்ட்மிடில்-டெலிகிராம் (மருந்து டெலிகிராம்) இதிலிருந்து, காய்ச்சலைக் குறைக்கப் பயன்படுத்தப்படும் இந்த இரண்டு
பொருட்களும் தலைவலி, குமட்டல், வாந்தி மற்றும் அசேப்டிக் மூளைக்காய்ச்சல் கூட ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதை
நீங்கள் அதன் பேக்கேஜ் உள்நோட்டுகளில் படிக்கலாம்.
வேறு வார்த்தைகளில் கூறுவதானால், தட்டம்மை நோயின் தீவிரமான போக்கில் ஏற்படும் ஒரு மரணத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய சிக்கலாகவும்,
மூளைத்தணிவு மற்றும் பின்னர் மூளைக்காய்ச்சலுக்கு வழிவகுக்கும் காரணமாகவும் மூளைக்காய்ச்சல் கருதப்படுகிறது.
மேலும் இது, உதாரணமாக, இந்த மருந்துகள் மூலம் மட்டுமே சாத்தியமாகும்.
மேலும், மரணம் நிகழ்ந்தபோது, சிகிச்சையின் விளைவுகள் ஒரு பங்கு வகித்தனவா என்பதை வேறுபடுத்தி அறிய முயற்சி
செய்யப்பட்ட ஒரே ஒரு வழக்கை கூட எனக்குத் தெரியவில்லை.
அது தானாகவே நடக்கும்; தட்டம்மை யாரையாவது கொன்றதாக அறிவிக்கப்படுகிறது.
இறுதியில், தட்டம்மை நோயால் இதுவரை யாரும் இறந்ததில்லை என்பதுதான் உண்மையாக இருக்கக்கூடும்.
சில ஆய்வுகள், காய்ச்சல் குறையாமல் இருந்தாலும், குழந்தைகளிலாவது உடல் நோயின் இயற்கையான போக்கோடு மிகச்
சிறப்பாகச் சமாளிக்க முடியும் என்று தெளிவாகக் கூறுகின்றன.
மேலும், நோயின் முடிவில் ஏற்படும் இந்தக் கடுமையான காய்ச்சல், முழுமையான குணமடைவிற்கு முற்றிலும் அவசியமானது.
மேலும், பல்கலைக்கழகப் பேராசிரியர் கிரானிங்கரின் கூற்றையும் நான் மேற்கோள் காட்ட விரும்புகிறேன், அவரை உங்களில்
சிலர், நீங்கள் ஆஸ்திரியராக இருந்தால், அறிந்திருக்கலாம்.
உலகப் புகழ்பெற்ற தொற்றுநோய் நிபுணராக 30 ஆண்டுகள் திகழ்ந்த, வியன்னாவில் உள்ள AKH-இன் முன்னாள் சக
ஊழியரும், தற்சமயம் வரை உயிருடன் இருக்கும்வருமான பேராசிரியர் கிரானிங்கர், அப்போது கூறினார்:
இன்றைய மக்கள் முறையாகக் காய்ச்சல் கூட வர முடியாத நிலையில் இருக்கிறார்கள் – இதுதான் அபாயகரமான முடிவு.
பரிணாம வளர்ச்சியின் அடிப்படையில், உடலுக்குள் வெப்பத்தை உருவாக்கும் திறன் நமது பழமையான தற்காப்பு வழிமுறையாகும்.
மேலும், நோய்களின் போக்கு மற்றும் அவற்றின் உயிர்வாழ்வுக்கு காய்ச்சல் ஏற்படுவது மிகவும் முக்கியமானது.
அப்படித்தான் அது. கிரானிங்கர் எந்த வகையிலும் ஒரு மாற்று மருத்துவ நிபுணர் அல்ல, மாறாக இதுபோன்று கூறிய ஒரு அனுபவமிக்க வழக்கமான
மருத்துவர் ஆவார். இருப்பினும், பழைய தலைமுறையினரில் ஒருவராக, காய்ச்சலைக் குறைப்பது ஒருவருக்குக் கடுமையான
பாதிப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும் என்பதையும் அவர் உணர்ந்திருந்தார்.
மேலும், நீங்கள் இதை டைக்ளோஃபெனாக் அல்லது இப்யூபுரூஃபன் போன்ற மருந்துகளுடன் சேர்த்துப் பயன்படுத்தினால், இரட்டிப்பு
சேதத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும், இது மரணத்திற்கும் வழிவகுக்கும்.
மேலும், அதிகாரப்பூர்வ புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில் தட்டம்மைக்கும் தட்டம்மைத் தடுப்பூசிக்கும் இடையிலான
அபாயத்தைப் பார்த்தால், கட்டாயத் தடுப்பூசி என்ற முற்றிலும் பகுத்தறிவற்ற கருத்தை நாம் கையாளுகிறோம் என்பதைக் காணலாம்.
ஜெர்மனியில் எங்களிடம் ஆண்டுக்கு 50 முதல் 100 வழக்குகள் உள்ளன.
ஆஸ்திரியாவை எப்போதும் பத்து ஆல் வகுக்கலாம்.
இந்த வழக்குகளில் பாதி இப்போது குழந்தைகளிடம் உள்ளன, அதாவது 25 முதல் 250 குழந்தைகள் தொடர்பான வழக்குகள்.
மேலும், பின்னர் 5 முதல் 10,000 பாதிப்புகளுக்கு ஒரு மரணம் ஏற்படலாம்.
சிகிச்சையால் ஏற்பட்டிருக்கக்கூடிய இந்த மரணங்கள், இன்னும் தட்டம்மை மரணங்களாகவே கணக்கிடப்படும்போது,
புள்ளிவிவரங்கள் உண்மையில் அதைத்தான் காட்டுகின்றன.
இதன் பொருள், ஆண்டுக்கு ஏற்படும் அதிர்வெண்ணைப் பொறுத்து, ஒவ்வொரு 10 முதல் 200 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு குழந்தை இறப்பு ஏற்படும்.
அப்படியானால், தட்டம்மைத் தடுப்பூசி என்ன ஆகும்? தட்டம்மைத் தடுப்பூசியால் ஆண்டுதோறும் ஒன்று முதல் இரண்டு
இறப்புகள் ஏற்படுவதாக தடுப்பூசி ஆதரவாளர்களே ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.
ஜெர்மனியில் வழங்கப்படும் தடுப்பூசிகள் சுமார் ஒரு மில்லியன்.
மேலும், ஒவ்வொரு தடுப்பூசிக்கும் கூறப்படும் குறைந்தபட்ச எண்ணிக்கை, ஒரு மில்லியன் தடுப்பூசிகளுக்கு ஒரு இறப்பு ஆகும்.
RKI-யின் அதிகாரப்பூர்வ தகவல்களின்படி ஒன்று முதல் இரண்டு இறப்புகள், மற்றும் RKI-யின் அதிகாரப்பூர்வ தகவல்களின்படி:
நிரந்தர சேதம் உட்பட, ஆண்டுக்கு 100 தீவிர பக்க விளைவுகள்.
அது எதிர்பார்க்கக்கூடியதே. ஒவ்வொரு 10 முதல் 200 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு குழந்தை இறப்போடு ஒப்பிடும்போது.
எனவே, நன்மைகள் மற்றும் தீமைகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்கும்போது, எந்தவொரு பொறுப்பான மருத்துவ நிபுணரோ, அல்லது உண்மையில் எந்தவொரு
பொறுப்பான அரசியல்வாதியோ, தங்கள் சரியான மனநிலையுடன் தடுப்பூசிக்கு ஆதரவாக, குறிப்பாக கட்டாயத்
தடுப்பூசிக்கு ஆதரவாக ஒருபோதும் முடிவு செய்ய முடியாது.
ஏனென்றால் நிலைமை இன்னும் மோசமாகிறது: தட்டம்மை வாழ்நாள் முழுவதும் நோயெதிர்ப்புத் திறனை அளிக்கிறது.
அதாவது, தட்டம்மை வந்த ஒருவருக்கு மீண்டும் தட்டம்மை வராது.
இது தட்டம்மை போன்றது. தட்டம்மை வந்தவர்களுக்கு அது மீண்டும் வராது.
ஆனால் தடுப்பூசி போட்ட பிறகு நிலைமை வித்தியாசமாகத் தெரிகிறது.
தடுப்பூசிகள் எவ்வளவுதான் பயனுள்ளவை என்று ஒருவர் நம்பினாலும், ஒரே தடுப்பூசி என்று எதுவும் இல்லை. ஏனெனில், அவை
முறையான பிளசீபோ ஆய்வுகளுடன் சோதிக்கப்படாததால், அவற்றில் எதுவுமே சான்று அடிப்படையிலான மருத்துவமாக இல்லை.
அப்படியென்றால், நோயால் பாதிக்கப்பட்டதை விட, தடுப்பூசி போடுவதால் ஆன்டிபாடி அளவுகள் குறைவாகவே உருவாகின்றன என்பதை
தடுப்பூசி ஆதரவாளர்கள்கூட ஒப்புக்கொள்ள வேண்டியிருக்கும்.
மேலும், நிச்சயமாக, நோய்கள் மீண்டும் ஏற்படலாம்.
இப்போது நாம் உணர்கிறோம், பல ஆண்டுகளாக அல்லது பல பத்தாண்டுகளாகத் தடுப்பூசி போடப்பட்ட ஒரு மக்கள்தொகையை விட, பெரும்பான்மையான
மக்கள் இயற்கையான நோயெதிர்ப்பு சக்தியைக் கொண்ட ஒரு மக்கள்தொகையே குறைந்த நோயெதிர்ப்பு சக்தியைக் கொண்டுள்ளது.
நிச்சயமாக! ஏனெனில் நோயெதிர்ப்பு சக்தி, முழுமையாக இருந்தாலும், அது முழுமையானது அல்ல, அது கிடைத்தாலுமே கூட.
தடுப்பூசி போட்டுக்கொண்ட தாய்மார்களுக்கு ஆன்டிபாடி அளவு குறைவாக இருப்பதால், அவர்கள் ஆரம்பத்திலிருந்தே தங்கள் குழந்தைகளுக்குக்
குறைவான ஆன்டிபாடிகளையே அடுத்த பாதுகாப்பாகக் கடத்துகிறார்கள்.
இதன் பொருள் என்னவென்றால், ராபர்ட் கோச் நிறுவனத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட இந்த உண்மைகளின் அடிப்படையில்,
தடுப்பூசி மூலம் தட்டம்மை அல்லது பிற நோய்களை என்னால் குறைக்கவோ அல்லது முற்றிலுமாக ஒழித்துவிடவோ முடியாது என்பது தெளிவாகிறது.
மாறாக, எனக்கு அதிக தடுப்பூசி விகிதம் அல்லது கட்டாயத் தடுப்பூசி இருந்தால், உண்மையில் இந்த நோயால் அடிக்கடி பாதிக்கப்படும் ஒரு
மக்கள்தொகுப்பில் ஏற்பட முடியாத புதிய பாதிப்புகளை நான் மீண்டும் மீண்டும் உருவாக்குகிறேன், ஏனெனில்
இல்லையெனில் இயற்கையான நோயெதிர்ப்பு சக்தி உருவாகிறது.
மேலும் அதை இந்த ஆன்டிபாடி அளவுகளைக் கொண்டு கண்டறிய முடியும்.
மேலும் இந்த ஆன்டிபாடி அளவுகள், நிச்சயமாக, அவர்கள் சொல்வது போல், ஒருவித ஏமாற்று வேலைதான், இதுவும் தெரிந்து கொள்வது அவசியம்.
ஏனென்றால், நான் ஆரம்பத்தில் கூறியது போல், ஜெர்மனியில் இந்தத் தடுப்பூசித் தேவையின் கீழ் தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்ள
விரும்பாதவர்கள், தங்களிடம் போதுமான ஆன்டிபாடிகள் இருப்பதாகவும், தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்ளத் தேவையில்லை என்பதையும்
காட்ட, நிச்சயமாக ஒரு ஆன்டிபாடி சோதனையையும் மேற்கொள்ளலாம்.
ஆனால் இந்த ஆன்டிபாடிகள் எதைக் குறிக்கின்றன? இந்த IgG ELISA சோதனைகளின் மூலம், உண்மையில் தட்டம்மை வந்த ஒருவருக்கும் கூட, மிகக்
குறைந்த அளவிலான ஆன்டிபாடிகளே இருப்பதால், சோதனை முடிவின் அடிப்படையில், அவருக்குத்
தடுப்பூசி போடப்பட வேண்டும் என்பது நமக்குத் தெரியும்.
இதன் பொருள், முழு விஷயமும் உண்மையில் அர்த்தமுள்ளதாக இல்லை என்பதை நாம் ஏற்கனவே காணலாம்.
மேலும் இது முற்றிலும் தெளிவாகிறது, ஏனெனில் அதிகாரப்பூர்வக் கருத்தின்படி, நாம் இங்கு ஒரு
"வைரஸ் நோயுடன்" தான் போராடிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
மேலும், வைரஸ் நோய்கள் முதன்மையாக எதிர்ப்புச் செல்களால் தான் எதிர்த்தாடப்படுகின்றன, ஆன்டிபாடிகளால் அல்ல.
மேலும் நான் ஆன்டிபாடிகளை அளவிடும்போது, அது கொரோனா வைரஸுடனும் முற்றிலும் அர்த்தமற்றதாக இருந்தது, அப்போது
எனக்கு நோயெதிர்ப்பு சக்தி பற்றி எந்தத் தகவலும் கிடைக்காது.
ஆனால், ஜெர்மனியில் தடுப்பூசி போட்டுக்கொள்ளும் இந்த மறைமுகமான கட்டாயத்தின் காரணமாக, இதுவரை அவ்வாறு
கோரப்படாவிட்டாலும், பாதிக்கப்பட்ட நபர்களுக்கு நோயெதிர்ப்பு சக்திக்கான ஆதாரம் ஏற்கனவே தேவைப்படுகிறது.
ஆனால், எதிர்காலத்தில் எல்லா வகையான நோய்களுக்கும் இந்த பெருந்தொற்றுச் சட்டம் நம் அனைவரையும் அச்சுறுத்துகிறது என்பதே அது.
குற்றவாளிகள் நாங்கள் தான், சந்தேகம் ஏற்பட்டால், நாங்கள் குற்றமற்றவர்கள் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டும்.
மேலும், குடிமக்களாக எங்களை அவர்கள் நம்பாததால், ஆம், நாங்கள் செய்யும் சோதனைகளை
மட்டுமே நம்புகிறோம் என்று அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
இருப்பினும், எந்த நோய்க்கும் எதிரான நோயெதிர்ப்புத் திறனை நிரூபிக்கக்கூடிய சோதனை எதுவும்
இல்லை. இதை எப்போதும் அறிந்து கொள்வது அவசியம்.
ஆனால் நமக்கு இதைவிட இன்னும் அதிகமாகத் தெரியும்: உங்களுக்குத் தட்டம்மை வந்த பிறகு, மீண்டும் தட்டம்மை வருவதிலிருந்து பாதுகாப்பது
100 சதவீதம் பயனுள்ளதாக இருப்பது மட்டுமல்லாமல், மற்ற குழந்தைப் பருவ நோய்களைப் போலவே தட்டம்மையும்கூட, பிற்கால
வாழ்க்கையில் பல நோய்கள் குறைவாக ஏற்படுவதற்குக் காரணமாகிறது.
இதன் பொருள், ஒட்டுமொத்தமாக, குழந்தைப் பருவ நோய்களைக் கடந்து செல்வது ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்க உதவுகிறது.
எனவே, உதாரணமாக, திக்கி மற்றும் படுக்கையில் சிறுநீர் கழித்தல் போன்றவை, குழந்தைகளுக்கு
தட்டம்மை வந்தவுடன் மறைந்துவிடும் என்பது உறுதியாகிறது.
தட்டம்மைத் தொற்றுக்குப் பிறகு 32 நாள்பட்ட நோய்கள் மேம்படுவதாகவும் அல்லது மறைந்துவிடுவதாகவும் இப்போது அறிக்கைகள் உள்ளன.
பல ஆண்டுகளாக, பாசலில் உள்ள குழந்தைகள் மருத்துவமனை, சிறுநீரக நோயான நெஃப்ரோடிக் சிண்ட்ரோம் உள்ள நோயாளிகளுக்கு வேண்டுமென்றே தட்டம்மை
தொற்றுகளை ஏற்படுத்தியது. ஏனெனில், தட்டம்மை தொற்றுக்குப் பிறகு, நெஃப்ரோடிக் சிண்ட்ரோம் எந்த சிகிச்சையும் இல்லாமல்
மறைந்துவிடும் என்பது அறியப்பட்டிருந்தது; இதற்கு முன்பு பல ஆண்டுகள் சிகிச்சை அளிக்க முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கலாம்.
தட்டம்மை போன்ற குழந்தைப்பருவ நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு, வாழ்க்கையின் பிற்காலத்தில் மல்டிபிள் ஸ்களீரோசிஸ்
ஏற்படுவது, அந்த நோய்கள் வராதவர்கள் அல்லது தடுப்பூசி போட்டுக் கொண்டவர்களை விட மிகவும் குறைவாகவே உள்ளது.
மேலும், மூன்றாம் உலக நாடுகளில் குழந்தைப் பருவத்தில் தட்டம்மை வந்த குழந்தைகள், ஒட்டுண்ணித் தொற்று மற்றும் மலேரியாவால்
பாதிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்பு குறைவு என்பதையும் நாம் அறிவோம்.
அது ஒரு மிக முக்கியமான புள்ளி.
ஏனென்றால், பிற்கால வாழ்க்கையில் பல ஆரோக்கிய நன்மைகளை வழங்குவதாக நிரூபிக்கப்பட்ட, தட்டம்மை போன்ற ஒரு இயற்கையான நோயை, நீங்கள்
இப்போது ஒருவரைக் கடந்து செல்லும்படி கட்டாயப்படுத்தினால், அதுவும் அவர்களின் வாழ்க்கைத் தேர்வின் சுதந்திரத்தில் ஒரு மீறலாகும்.
அது சொல்கிறது, ஆம், தடுப்பூசி மூலம் உங்களுக்குத் தட்டம்மை வருவதை நாங்கள் பெரும்பாலும் தடுப்போம், ஆனால் அது நிச்சயமில்லை.
தடுப்பூசி போடப்பட்ட நபர்களிடையே குறைந்தது 30 சதவீத தட்டம்மை பாதிப்புகள் ஏற்படுவதாகவும், இந்த எண்ணிக்கை
அதிகரித்து வருவதாகவும் இப்போது நமக்குத் தெரியவந்துள்ளது.
மேலும், நமது தட்டம்மைத் தடுப்பூசிக்குப் பிறகு ஏற்படும் இயற்கையான தட்டம்மைத் தொற்றினால் இந்த சுகாதார
நன்மைகள் கிடைப்பதில்லை என்பதையும் நாம் கூற வேண்டும்.
பிறகு ஒருவர் அதன் நன்மை தீமைகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்க வேண்டும், அப்போது கிட்டத்தட்ட யாரும் தடுப்பூசி போட்டுக் கொள்ள முடிவு செய்ய
மாட்டார்கள் என்று நான் நம்புகிறேன், ஆனால் அப்படிப்பட்ட நிலையில், சம்பந்தப்பட்ட நபருக்கு புறவயமான தீமைகள்
இருந்தாலும், அது ஒரு தேர்வாக இல்லாமல், அவர்களை அவ்வாறு செய்ய கட்டாயப்படுத்துவதாகிவிடும்.
நான் முன்பு குறிப்பிட்டது போல், தட்டம்மை போன்ற குழந்தைப் பருவ நோய்களில் சரிவைக் கண்ட நாம், இப்போது ஒரு அதிகரிப்பைக் காண்கிறோம்,
இதை ராபர்ட் கோச் நிறுவனம் அல்லது உலக சுகாதார அமைப்பு உடனடியாக ஒரு செயல் அழைப்பாக எடுத்துக்கொள்கின்றன, ஆம்,
என்று கூறி, இப்போது புதிய பரவல்கள் ஏற்பட்டுள்ளன, எனவே நாம் இப்போது தடுப்பூசி போட வேண்டும்.
அது நிச்சயமாக, முற்றிலும் தவறான எதிர்வினை. அதற்குப் பதிலாக, நாம் இப்போது மீண்டும் காணும் இந்த பரவல்கள்,
நான் முன்பு கூறியதன்படி, உண்மையில் தவிர்க்க முடியாதவை.
இயற்கையாகத் தட்டம்மை வருவதும், தடுப்பூசி போடுவதும் குறைந்து வரும் ஒரு சமூகத்தில், தட்டம்மைக்கான நோய் எதிர்ப்பு சக்தி நிச்சயமாகக்
குறையும். அதன் விளைவாக, தட்டம்மை மீண்டும் பரவலாகி வருகிறது.
எனவே, தட்டம்மைக்கு எதிராகத் தடுப்பூசி அவசியம் என்று கருதுவதற்கான காரணமாக அது இருக்க முடியாது.
எனவே நம்மிடம் ஒரு புதிய தொற்று நோய் உள்ளது, இது மற்ற நோய்களுக்கும் பொருந்தும்.
பின்னர், பலவீனப்படுத்தப்பட்ட நோய்க்கிருமியைப் பயன்படுத்தி இந்தத் தடுப்பூசியை நாங்கள் செலுத்துகிறோம்.
இது எப்போதும் முழுமையற்ற பாதுகாப்பை வழங்குகிறது.
ஆனால் அது பலவீனப்படுத்தப்பட்ட நோய்க்கிருமியாக இருந்தாலும், அது பாரம்பரிய மருத்துவத்தின்படி ஒரு நோய்க்கிருமியே
ஆகும், மேலும் அது நிச்சயமாக நோயை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
மேலும் உண்மை என்னவென்றால், உலகில் எங்கும் தடுப்பூசி போட்ட பிறகு யாரும் 10 அல்லது 14 நாட்கள் தனிமைப்படுத்தப்படுவதில்லை.
தடுப்பூசி போட்ட பிறகு, அது உடனடியாக மீண்டும் மனித மக்களிடையே வெளியிடப்படுகிறது, எனவே இந்த வலுவிழந்த நோய்க்கிருமிகள்
இயற்கையாகவே மற்றவர்களுக்குப் பரவக்கூடும் என்பது தெளிவாகிறது.
இதன் பொருள், ஒவ்வொரு தடுப்பூசியுடனும், நோய் இயற்கையாகப் பரவும் அபாயம் மீண்டும் அதிகரிக்கிறது.
இதன் பொருள், நாம் பலவீனப்படுத்தப்பட்ட நோய்க்கிருமிகளைப் பரப்புவதாலும், இயற்கையான நோயைக் காட்டிலும் மோசமான நோயெதிர்ப்புப்
பாதுகாப்பை வழங்குவதாலும், நமக்குப் புதிய தொற்றுகள் ஏற்படும்.
பிறகு நீங்கள் தடுப்பூசி முயற்சிகளைத் தீவிரப்படுத்துகிறீர்கள், அவ்வாறு செய்யும்போது,
இன்னும் அதிகமான தொற்று நோய்கள் ஏற்படுகின்றன.
மேலும், குழந்தைப் பருவ நோய்களுக்கு அதிக தடுப்பூசி விகிதங்களைக் கொண்ட பல நாடுகளில் கடந்த ஐந்து
ஆண்டுகளில் நாம் அதை மீண்டும் தான் கண்டிருக்கிறோம்.
உதாரணமாக, இங்கே நீங்கள் ஐரோப்பியப் பிராந்தியத்தில் தட்டம்மை பாதிப்புகளையும் காணலாம். இவை அறிவிக்கப்பட்ட பாதிப்புகள், சிவப்புத்
தூண்கள். மேலும், மேலே உள்ள நீலக் கோட்டை நீங்கள் காணலாம், அது (மட்டும்) ஒரு டோஸ் செலுத்தப்பட்ட நேரத்தைக் குறிக்கிறது.
இது நீண்ட காலமாக அடிக்கடி செய்யப்பட்டு வருகிறது, மேலும் இரண்டாவது டோஸ் வழக்கமாக வழங்கப்படவில்லை;
கடந்த 25 ஆண்டுகளில் மட்டுமே இது ஆதரிக்கப்பட்டுள்ளது.
மேலும் நீங்கள் காணக்கூடியபடி, இரண்டாவது டோஸின் விகிதம் இப்போது 90 சதவீதத்திற்கும் மேலாக உயர்ந்துள்ளது.
ஆனால் இது நோய்கள் அரிதாக ஆவதற்கு வழிவகுத்துள்ளதா? வெளிப்படையாக இல்லை.
மேலும் சட்டமியற்றுபவரால் இங்கு செய்யப்படும் அடுத்த அத்துமீறலும் அதுவே.
எனவே, மரபுவழி மருத்துவத்தின்படி, முதல் தடுப்பூசி 95 சதவிகித நோயெதிர்ப்பு சக்தியை வழங்குகிறது என்பது ஒப்புக்கொள்ளப்படுகிறது.
இரண்டாவது டோஸ் இல்லாமல் நீங்கள் மேலும் 12 முதல் 15 மாதங்கள் காத்திருந்தால், நோயெதிர்ப்பு சக்தி 98 சதவீதம் வரை அதிகரிக்கும்.
மேலும் இரண்டாவது தடுப்பூசிக்குப் பிறகு, தடுப்பூசியின் வெற்றி விகிதம் 99
சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக இருப்பதாக அவர்கள் கூறுகிறார்கள்.
உண்மையில், இரண்டாவது தடுப்பூசி 100-க்கு 95-க்கும் மேலானவர்களுக்கு, அல்லது 100-க்கு 98-க்கும் மேலானவர்களுக்கு
முற்றிலும் தேவையற்ற ஒரு நடவடிக்கையாகும். ஏனெனில், மரபுவழி மருத்துவத்தின்படி, முதல் தடுப்பூசிக்குப்
பிறகு சற்று காத்திருந்தால், 98 சதவீதம் பேருக்கு நோய் எதிர்ப்பு சக்தி ஏற்கனவே உருவாகிவிடுகிறது.
இருப்பினும், நீங்கள் இரண்டாவது தடுப்பூசியையும் போட்டுக்கொள்கிறீர்கள், அதில்
முதல் ஊசிக்கு இருந்த அதே அபாயங்கள் உள்ளன.
இதன் பொருள், இதன் விளைவாக ஒரு மில்லியனுக்கு 1 மரணம் மற்றும் ஒரு மில்லியனுக்கு குறைந்தது 100 தீவிர நோய்கள் ஏற்படும் அபாயம் உள்ளது.
இருப்பினும், நான் ஒப்புக்கொள்ள வேண்டும், பெரும்பாலானவர்களுக்கு உண்மையில் அவை தேவையில்லை.
உண்மையில், 100-ல் 98 சந்தர்ப்பங்களில், அவை தேவையற்றவை.
ஆனால், அது தேவையற்றதா என்று பார்க்க மக்கள் விரும்பவில்லை; அவர்கள் அதை இரண்டாவது முறையாகச் செய்ய விரும்புகிறார்கள்
என்பதை நீங்கள் காணலாம். அதுவும் பகுத்தறிவுமிக்க மருத்துவமல்ல.
மேலும், இந்த விஷயத்தைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, நான் "கூட்டப் பாதுகாப்பு" என்ற
தலைப்பை மீண்டும் கருத்தில் கொள்ள விரும்புகிறேன்.
அது மருத்துவத் துறையில் பலராலும் பயன்படுத்தப்படும் மற்றொரு பிரபலமான சொல், ஆனால் அவர்களில்
பெரும்பாலானோர் அந்த விஷயத்தைப்பற்றி ஒருபோதும் கையாண்டதே இல்லை.
மேலும் இந்த மூன்று வளைவுகளும், இந்த விஷயத்தில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள மூன்று குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகளைக் காட்டுகின்றன.
நீலக் கோடு 1971 ஆம் ஆண்டில் ஃபாக்ஸின் படைப்பாகும்.
முறையியல் ரீதியாக ஒரு பேரழிவுமிக்க படைப்பு, எனவே இது முற்றிலும் தவறான அனுமானங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டது.
மேலும் அங்கே நீங்கள் கூட்டு நோயெதிர்ப்பு சக்தியைக் காண்கிறீர்கள், அதுவே R காரணி.
அதனால், இந்தத் தொற்று காரணி என்பது, நோய் எவ்வளவு உயர்வாகப் பரவக்கூடியது என்பதைக் குறிக்கிறது.
உங்களுக்குத் தெரிந்தபடி, கொரோனா வைரஸ் தொடர்பாக இது மீண்டும் மீண்டும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது: "ஆர்
காரணியை 1-க்குக் குறைவாக வைத்திருக்க வேண்டும்."
அதிகபட்சமாக, கூறப்பட்டபடி அது 2 ஆக இருந்தது. மேலும் அது இங்கும் 2 எனக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.
எனவே, ஃபாக்ஸின் பணியின் அடிப்படையில், 2020 வரை அனைத்தும் இதன் மீதே அமைந்திருந்ததால், கொரோனா வைரஸின் இந்த R காரணி
2-ஐக் கொண்டு, 50 சதவீத கூட்டு நோயெதிர்ப்பு சக்தி தேவைப்படும்.
செய்தி வெளியான 60 அல்லது 80 சதவீதம் என்பது இவ்வளவுதான்.
இதற்கு எந்தவொரு அறிவியல் ஆய்வുമായோ தொடர்பு இல்லை.
இருப்பினும், ஃபாக்ஸின் பணியும் முற்றிலும் தவறான அனுமானங்களின் அடிப்படையில் அமைந்திருப்பதால், அது 2020-ல்
இங்குள்ள மற்ற இரண்டு ஆய்வுக் குழுக்களால் மறுகணக்கிடப்பட்டுள்ளது. மீண்டும், R மதிப்பு 2 ஆகும்.
ஒரு குழு 10 சதவீதத்தை அடைகிறது, மற்றொரு குழு 20 சதவீதத்தை அடைகிறது.
அதாவது, இந்த விகிதங்கள் என்பவை, நீங்கள் ஒரு தடுப்பூசியைப் பரிந்துரைத்தால், ஒரு நாட்டில் 10-20 சதவீத மக்கள் அதை
எடுத்துக்கொள்வார்கள், ஏனென்றால் அவர்கள் அதைப் பற்றி யோசிக்க விரும்புவதில்லை, அவர்கள்
மருத்துவரிடம் சென்று தடுப்பூசியைப் போட்டுக்கொள்கிறார்கள்.
என் மந்தையைப் பாதுகாக்க எனக்கு எந்தவொரு கட்டாய நடவடிக்கைகளும் மற்றவையும் தேவையில்லை.
மேலும் நோய் இப்போது அதிக தொற்றுத்தன்மையுடன் இருந்தால், தட்டம்மைக்கான மிக உயர்ந்த R மதிப்பு எங்களிடம்
உள்ளது, இது சுமார் 15 முதல் 17 வரை என மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, அது இங்கே குறிப்பிடப்படவே இல்லை.
அப்படியிருந்தும், அவர்களால் 80 அல்லது 90 சதவீதக் கூட்டுப் பாதுகாப்பை ஒருபோதும் அடைய முடியாது; அதிகபட்சமாக,
அவர்களால் 60 முதல் 70 சதவீதம் வரை மட்டுமே அடைய முடியும்.
மேலும், தடுப்பூசி கட்டாயமாக்கப்படுவதற்கு முன்பே நம்மிடம் 80 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான விகிதங்கள் இருந்ததால், இந்த ஆய்வுகள் கூட
கூட்டுப் பாதுகாப்பு சிறிதளவும் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்ற கருத்தை ஆதரிக்கவில்லை – இது, நிச்சயமாக, மிகவும் சர்ச்சைக்குரியது.
மேலும், நீங்கள் காண்பது போல, இது கால்நடை மருத்துவத்திலிருந்து வந்த ஒரு சொல்லாகும்: "கூட்டப் பாதுகாப்பு".
சரி, அது ஒரு கேள்விக்குட்பட்ட விஷயம்...
அப்படியானால், இந்தப் பணியாலும் அதை நியாயப்படுத்த முடியாது.
இருப்பினும், தற்போதைய தடுப்பூசி விகிதங்களின்படி, நான் கூறியது போல், 20 வயதுக்கு மேற்பட்டவர்கள் இப்போது அனைத்து பாதிப்புகளிலும்
பாதியை உருவாக்குகிறார்கள் என்பதால், மேலும் மேலும் வயதானவர்கள் பாதிக்கப்படுவதை நாம் காண்பது மட்டுமல்லாமல்,
பாதிக்கப்பட்டவர்களில் பெரும்பாலானோர் இப்போது தடுப்பூசி போட்டுக் கொண்டவர்களாகவும் உள்ளனர்.
எனவே ஒவ்வொரு பாதிப்பின் போதும் நீங்கள் கேட்டால் தெரிந்து கொள்ளலாம் – அதிகாரிகள் மிகவும் தயங்குவார்கள், ஆனால்
எப்படியோ பாதிக்கப்பட்டவர்களில் குறைந்தது 30 சதவீதம் பேர் தடுப்பூசி போட்டவர்கள் என்பதை நீங்கள் தெரிந்து கொள்ள முடியும்.
பாதுகாப்பு விளைவு இருப்பதாகச் சொல்வதற்கெல்லாம் இத்துடன் முற்றுப்பெறுகிறது.
ஒருவர் ஒருமுறை பள்ளி குழந்தைகளிடையே ஏற்பட்ட தட்டம்மை பரவல் குறித்த 18 அறிக்கைகளை ஆராய்ந்தார்.
தடுப்பூசி விகிதங்கள் 71 முதல் 99.8 சதவீதம் வரை இருந்தன.
மேலும் அது வெளிப்படையானது, உதாரணமாக, இப்போது ஜெர்மனியில் நம்மிடம் ஒன்று இருந்தால் – மழலையர் மற்றும் பள்ளி
குழந்தைகளுக்கான இந்த கட்டாயத் தடுப்பூசி நம்மிடம் உள்ளது – பிறகு நீங்கள் கேட்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை என்று கருதலாம்.
நிச்சயமாக அவர்கள் அனைவரும் தடுப்பூசி போட்டவர்கள், இல்லையென்றால் அவர்கள் பள்ளிக்கு வந்திருக்க மாட்டார்கள்.
அதாவது இந்த அதிக தடுப்பூசி விகிதங்கள் எதையும் தடுப்பதில்லை.
இதற்கு மாறாக, இந்த நோய்கள் மீண்டும் மீண்டும் உருவாகி வருகின்றன, குறிப்பாக தடுப்பூசிகள் போடப்படுகின்றன என்றும்,
குழந்தைகள் தனிமைப்படுத்தப்படாமல் மற்ற குழந்தைகளுடன் பொது இடங்களில் இருக்கிறார்கள் என்றும் நீங்கள் நினைக்கும்போது.
அது தட்டம்மை மேலும் பரவக் கூடும்.
இது கோல்ட்மேன் மற்றும் மில்லர் ஆகியோரால் நடத்தப்பட்ட ஒரு ஆய்வு, அவர்கள் வெவ்வேறு நாடுகளின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப இரண்டு
ஆண்டுகளில் இதை வேறுபட்ட முறையில் கணக்கிட்டனர். உதாரணமாக, இங்கே இது 30 நாடுகளுக்குக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.
இங்கே, கீழ் பகுதியில் உள்ள X-அச்சில் குழந்தைகள் பெறும் தடுப்பூசிகளின் எண்ணிக்கையையும்,
Y-அச்சில் குழந்தை இறப்பு விகிதத்தையும் நீங்கள் காணலாம்.
இது காரண காரியம் அல்ல, ஆனால் இது மிகவும் வலுவான ஒரு தொடர்பு, அதாவது R 0.70, இது 0.1 சதவீத மட்டத்தில் குறிப்பிடத்தக்கது. இது,
நாடுகளில் தடுப்பூசிகள் எவ்வளவு அடிக்கடி செலுத்தப்படுகின்றனவோ, அவ்வளவு அதிகமாக குழந்தை
இறப்பு விகிதம் உள்ளது என்பதைக் காட்டுகிறது.
இதில் இருந்து காரண காரியத்தை ஊகிப்பது சாத்தியமில்லை. இருப்பினும், தொடர்பு அதிகமாக இருந்தால்,
காரண காரியம் குறித்து ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டும்.
உண்மையில், அது தலைகீழாக இருக்க வேண்டும்.
குழந்தைகள் எவ்வளவு அதிகமாகத் தடுப்பூசிகளைப் பெறுகிறார்களோ, அவ்வளவு ஆரோக்கியமாகவும், இறப்பதற்கான வாய்ப்பு
குறைவாகவும் இருக்க வேண்டும். இருப்பினும், இந்தத் தொடர்பு இல்லை.
இதன் பொருள், இந்தத் தொடர்பு, தடுப்பூசிகள் குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்தைப் பாதுகாக்காது என்பதை உறுதியாகக் காட்டுகிறது,
ஏனெனில் தொடர்பு இல்லாமல் காரண காரியம் இருக்க முடியாது.
மேலும், குழந்தைகளின் ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்துவதில் தடுப்பூசிகள் செலுத்தும் காரண காரியத் தொடர்பு இல்லை.
மேலும், இந்தத் தடுப்பூசிகளின் உண்மையான விளைவுகளை, இங்கிலாந்தில் ஜி.எஸ்.கே சமீபத்தில் நடத்திய ஒரு தடுப்பூசி
ஆய்வில் காணலாம் – இதில் 42 நாட்கள் கண்காணிப்பு காலம் இருந்தது, இது ஏற்கனவே மிகவும் குறைவானது.
அப்படியானால், நாள்பட்ட நோய்களை முற்றிலும் கண்டறிய முடியாது.
ஆனால், குழந்தைகளைப் பற்றி எந்தக் கண்காணிப்பு ஆய்வும் நடத்தப்படவில்லை; மாறாக, குழந்தைகள்
ஒரு ஆய்வின் பகுதியாகத் தடுப்பூசி போடப்பட்டனர்.
எனவே அது ஏற்கெனவே மிகவும் தீவிரமான தார்மீகக் கவலைக்குரிய ஒரு விஷயமாகிவிட்டது.
ஐம்பது சதவீதக் குழந்தைகள் – இந்தப் பூமிக்கு வரவேற்பாக – விரும்பத்தகாத பக்க விளைவுகள்.
6.1 சதவீதம் பேர் தங்கள் அன்றாட வழக்கத்தில் பாதிக்கப்பட்டனர். 2 சதவீதம் பேர் கடுமையான பக்க விளைவுகளை அனுபவித்தனர்.
மேலும், குழந்தைகளின் பிற்கால வாழ்க்கையில் அவர்களைப் பாதுகாக்க வேண்டும் எனக் கருதப்பட்ட ஒரு தடுப்பூசிக்கு இவை அனைத்தும்.
10 சதவீத குழந்தைகள் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவுக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது.
நாம் தடுப்பூசி போடுவது அதற்காகவா? இது போன்ற ஆய்வுகள் நடத்தப்படுகின்றனவா? அது இருக்காது!
எந்தவொரு தடுப்பூசியும் பரிசீலிக்கப்பட்டால், என் பார்வையில், அது மிகவும் அரிதான சில சந்தர்ப்பங்களில்
சம்பந்தப்பட்ட நபருக்கு சில தீங்குகளை விளைவிக்கக்கூடும் என்பதால்தான், அதை ஒருவேளை நிராகரிக்க முடியாது.
ஆனால் அவை மிகவும் பொதுவானவை என்பதால், அவை என்ன மாதிரியான பயங்கரமான பொருட்கள் என்று மட்டுமே ஆச்சரியப்பட முடிகிறது.
மேலும் நீங்கள் நீண்ட காலம் பார்த்தால், 180 நாட்களுக்குப் பிறகு, 3.4 சதவீதம் பேருக்கு புதிய நாள்பட்ட நோய்கள் ஏற்பட்டிருந்தன.
வரும் ஆண்டுகளில் இந்தக் குழந்தைகளுக்கு என்ன நேரும் என்பதைக் கணிப்பது சாத்தியமற்றது.
எனவே, முடிவைச் சுருக்கமாகக் கூறுவோம்: தட்டம்மை என்பது குழந்தைப் பருவத்தின் ஒரு பழங்கால நோயாகும், இது
பெரியவர்களை அரிதாகவே பாதித்தது. அது இப்போது மாறிவிட்டது.
இருப்பினும், இது சிகிச்சையளிக்கப்படாமல் விட்டால் குழந்தைகளிடம் கடுமையான சிக்கல்களை ஏற்படுத்தவோ அல்லது
உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கவோ வாய்ப்பில்லாத ஒரு நிலையாகும்.
இவ்வாறு, பிற்காலத்தில் ஆரோக்கியத்தில் சாதகமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஒரு நிலையாகும்.
நீங்கள் தட்டம்மைக்கு எதிரான நோயெதிர்ப்பு சக்தியைக் கொண்டிருப்பது மட்டுமல்லாமல், பல பிற நோய்களால் பாதிக்கப்படுவதற்கான
அபாயமும் உங்களுக்கு கணிசமாகக் குறைவாக உள்ளது.
அதனால்தான், ஏதேனும் ஒரு வகையான பாதுகாப்பை வழங்கும் என்று கருதப்படும் "பாதுகாப்புத் தடுப்பூசி" ஒன்றை, தட்டம்மை
அல்லது பிற நோய்களுக்காக உண்மையில் தீவிரமாகக் கருத முடியாது.
ஏனெனில் இந்தத் தடுப்பூசிகள் அனைத்தும் கணிக்க முடியாத கடுமையான நோய்களுக்கும், மரணத்திற்கும் கூட வழிவகுக்கும்.
தடுப்பூசி ஆதரவாளர்கள் கூறுவது போல் இது அரிதானதாக இருந்தாலும், தனிப்பட்ட நிகழ்வுகளில் இந்த அபாயத்தை கணிக்க முடியாது.
கோவிட்-19-க்கான கட்டாயத் தடுப்பூசிப் பிரச்சினை உட்பட, இந்த முழு விவாதத்திலும் இழக்கப்பட்ட விஷயம் என்னவென்றால், சிகிச்சை முறைகளைப்
போலல்லாமல், நாம் எப்போதும் ஆரோக்கியமான மக்களுக்குச் சிகிச்சை அளிப்பதைப் பற்றித்தான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம்.
மேலும் அது தரத்தை மிகவும் உயர்வாக அமைக்கிறது.
மேலும், நீங்கள் இப்போது இந்த தட்டம்மைத் தடுப்பூசியைக் கட்டாயமாக்கி, அதைக்
கடைப்பிடித்தால், இந்தச் சமூகம் முட்டாள்களின் சமூகமாகிவிடும்.
ஷில்ட்பர்கர் மக்கள், நகரச் சுவரிலிருந்து புல்லை அகற்ற முயன்று, அதை ஒரு பசு சாப்பிடலாம் என்ற யோசனைக்கு வந்தனர், ஆனால் அந்தப்
பசுவை நகரச் சுவர் மீது எப்படி ஏற்றுவது என்று தெரியாமல் தவித்தனர். பின்னர், ஒரு கயிற்றின் உதவியுடன் பசுவை மேலே இழுத்துச்
செல்வது என்ற அற்புதமான யோசனையைக் கண்டறிந்தனர். துரதிர்ஷ்டவசமாக, பசு மேலே வந்தபோது, அது தூக்கிலிடப்பட்டது.
மேலும், தட்டம்மைத் தடுப்பூசியின் விஷயத்திலும் நாம் சந்திப்பது அடிப்படையில் இதே சூழ்நிலையையே.
உங்கள் கவனத்திற்கு நன்றி.