Kaj nun mi diras, ni transiru al seriozaj krimoj, kiuj estas protektataj de la leĝo.
Kaj nun ni denove parolu pri la lobio de poŝtelefonoj.
Denove, altprofilita parolanto el Germanio atentigas nin pri ĉi tiu mortiga teknologio, kiu
estis trudita sen konsidero al konsumantprotekto.
Kaj kiel iu rekte trafita de ĉi tiu tragedio, mi mem estis liberigita de mia nescio dum la unua AZK, kaj post
centoj da sendormaj noktoj pro ĉi tiu mortiga teknologio, mi tiam estis liberigita de mia turmento.
Mi diras, bonvolu porti la scion de nia sekva parolanto ĝis la finoj de la tero, ĉar pli frue aŭ pli
malfrue, mi estas konvinkita, ĝi influos ĉiun personon ĉi tie, kaj je multaj diversaj niveloj.
Kaj ni diras, kiel ĉiam, ke nur kune ni povas fini la tre kriman kaj koruptan influon, kiun la lobio de poŝtelefonoj
havas sur politikon, leĝdonadon kaj la amaskomunikilojn.
Kaj vi povas vidi el lia karierhistorio, ke tiu rimarkinda viro nun prilumos la
nekompreneblan naturon kaj amplekson de ĉi tiu krimo.
-Klaus Scheidsteger, naskita en 1954, estis parto de la unua kohorto de studentoj, kiuj
studis ĵurnalismon ĉe la Universitato de Dortmund.
- Post kompletigo de integrita staĝo ĉe Westdeutscher Rundfunk en Kolonjo, li translokiĝis al Francio por kvar jaroj kiel
sendependa verkisto kaj en 1982 produktis sian unuan dokumentan filmon. Portreto de la angla verkisto Anthony Burgess.
- Meze de la 1980-aj jaroj li fondis televidan agentejon en sia hejmurbo Essen kaj uzis sian propran fotilon kaj studian ekipaĵon
por produkti novaĵojn, raportojn kaj dokumentarajn filmojn por la publikaj dissendantoj ARD kaj ZDF, same kiel por RTL kaj
SAT.1. Poste al la listo estis aldonita la kultura kanalo ARTE.
Li provizas por ĉi tiu kanalo por elsendo pretajn portretojn en kunproduktado kun ARD, NDR, BR, MDR kaj ZDF.
- En 2006, lia unua profunda raporto pri poŝtelefona komunikado estis elsendita kiel komisiita produktaĵo de la franca
ŝtata dissendanto FR2, titolita "Poŝtelefonoj en tribunalo".
- La germana kunproduktada partnero MDR, kiu estas membro de ARD, tranĉas la programon sen konsultado kaj elsendas
ĝin sub la titolo "Der Handykrieg" (La poŝtelefona milito) sen anonci ĝin en la matena programo.
La 50-minuta filmo donas enrigardon en la juran batalon, kiun pacientoj kun cerbotumoroj kondukas
kontraŭ la tuta poŝtelefona industrio en Usono.
- Dek jarojn poste, la unua kineja dokumenta filmo de Scheidsteger estis publikigita sub la titolo "Dankon
pro via voko – poŝtelefonoj povas esti danĝeraj por via sano", - sekvita en 2018 de libro pri la sama temo.
- Lia plej nova filmo, "La Cifereca Dilemo", aperos en majo 2024.
Ĉi tiu filmo kaŭzis konsiderindan tumulton ĉe antaŭprezenta montrado en la Eŭropa Parlamento en Bruselo
kaj nun estas disponebla interrete en kvar lingvoj kaj videblas en elektitaj kinejoj.
- Klaus Scheidsteger estas la iniciatinto de studo pri poŝtelefonoj, kiu kaŭzas tumulton en internaciaj
sciencaj rondoj kiel bazo por diversaj internaciaj procesoj.
Hodiaŭ li parolas pri "30 jaroj da lobado kontraŭ kritika esplorado pri poŝtelefonoj".
Estas honoro havi vin ĉi tie kun ni.
Kaj nun ni atente aŭskultos kaj fervore atendos tion, kio venos. Dankon pro via ĉeesto.
Dankon, dankon.
Jes, tre impona. Multan dankon pro la invito.
La familio Sasek estos malfacile egalebla.
Kion vi havas ĉi tie, estas vere io speciala.
Kaj jes, mi estas engaĝita en ĉi tiu kampo preskaŭ ĝuste dum dudek jaroj.
Kaj ĉar mi estas trejnita televida ĵurnalisto kaj raportisto, mi pensis, ke mi ankaŭ
enkondukos kelkajn elementojn el diversaj filmoj.
Unue, eble mallonga enkonduko. Kio precize estas lobado?
En mia esplorado mi eksciis, ke estas tre granda hotelo fronte al la Blanka Domo en
Vaŝingtono, je proksimume 400 metroj laŭ rekta linio.
Ĵurnalistoj, politikistoj, advokatoj kaj influaj homoj renkontiĝas tie ekde la 1950-aj jaroj.
Kaj la vestiblo kondukis rekte al la hotela drinkejo.
Kaj rilate al tio, post du aŭ tri ĝinoj kun toniko – foje kvar – la fokuso nature estis sur la influo kaj, ĝis
certa grado, sur la ebleco de manipulado fare de la industrio, kio fakte estis malutila al konsumantoj.
Kaj tio fariĝis tre, tre klara al mi, kiam mi esploris la temon pri esplorado de poŝtelefonoj.
Permesu al mi konduki vin je la komenco en malgrandan vojaĝon en la pasintecon. Nur por ke mi povu akrigi viajn sensojn.
Ni rememoras, ke okazis reala evoluo.
Komence ĉi tiuj aferoj estis nekredeble multekostaj. Kaj tial nur tre privilegiitaj homoj povis uzi ilin.
La hodiaŭaj dudekjaruloj apenaŭ rememoros ĉi tion. Eble ili trovos malnovajn modelojn ĉe la domo de sia patro.
Sed tio, kio poste fariĝis ĉi-ĉiuflanka modelo, la saĝtelefono, kiu ankaŭ ofertas nekredeblajn
eblecojn, bezonis pli ol 30 jarojn por evolui.
Kaj samtempe ankaŭ estis kialo por lobistoj interveni en evoluanta nova industrio.
Kaj tiel mi invitis ĉi tiun sinjoron, ĉar Larry King havis bonan cent ŝtatojn en sia programo en la fruaj 90-aj jaroj.
Tie estis montrita kaj vendita lia spektaklo.
Kaj, kompreneble, li havis respondan influon, kiun oni povas kompari kun tiu de Ivo Sasek.
Li vere vojaĝis ĉirkaŭ la mondo kaj ĉiam havis interesajn gastojn.
Kaj iun tagon, fine de 1992 aŭ komence de 1993, viro el Florido aperis en sia programo kaj diris: "Mia edzino mortis pro cerba
tumoro. Kaj mi atribuas tion al ŝia ofta uzo de poŝtelefono."
Kaj la tumoro evoluis en la loko, kie ŝi ĉiam tenis sian poŝtelefonon. Kaj nun mi procesas kontraŭ Motorola.
Motorola estis la merkata gvidanto tiutempe. Kaj post la Larry King-spektaklo, la akcia
prezo de Motorola danĝere falis en la borso.
Ili perdis 10% de la valoro de siaj akcioj ene de semajno. Tio estis en 1992/93.
Kiel filmisto, mi havas la grandan privilegion ĉiam povi serĉi homojn, kiuj faris historion kaj kiuj havas ion por diri.
Kaj tial mi ĉiam ŝatas lasi ĝin al la fakuloj.
Tio signifas, ke mi ankaŭ ne estas vundebla. Kvankam, kiel mi poste klarigos, tio tamen okazas.
Sed mi komencos per iu el Vieno. Kaj poste en la mallonga videoklipo li estos anstataŭigita
de sciencisto el Washington State University.
Kaj nur por doni al vi etan gustumon kaj konduki vin en malgrandan vojaĝon reen al la fruaj tagoj de poŝtelefonaj komunikadoj.
Eble ludu la videoklipon.
Komence, poŝtelefona teknologio estis elita teknologio.
Tio signifas, ke tre malgranda grupo de la loĝantaro uzis ĉi tiun teknologion. Kaj preskaŭ nokte ĝi fariĝis amas-teknologio.
Kaj ĉi tiu fenomeno ne nur surprizis min, sed ankaŭ surprizis la ekonomion.
Ĉar ili antaŭvidis vaniĝe malgrandan nombron da eblaj klientoj. Kaj hodiaŭ tio estas la tuta homa raso.
Estas surprize, ke, kvankam mikroondradiado estas uzata por transsendoteknologio, la usonaj aŭtoritatoj ne
trovis taŭga peti de la fabrikanto teknikan riskanalizon.
La poŝtelefona pioniero Motorola enkondukis poŝtelefonojn al la merkato sen aprobo de la reguligaj aŭtoritatoj.
Kiam la unuaj sciencaj studoj pri eblaj sanriskoj devis esti publikigitaj meze de la
1990-aj jaroj, la situacio fariĝis malkomforta.
Teamo gvidata de profesoro Henry Lai de la Universitato de Vaŝingtono trovis tiel nomatajn
rompojn de DNA-fadenoj en bestaj eksperimentoj.
La antaŭulo de kancero estis klare videbla sub la elektrona mikroskopo.
Unu konkludo estas, ke radioondaj kampoj povas damaĝi DNA-on.
Kompreneble, kiam DNA estas damaĝita, la ĉelo provas ripari la damaĝon. Tamen dum ĉi tiu procezo
okazas eraroj, kiuj kondukas al genetikaj mutacioj.
Kaj, kompreneble, tio povas konduki al la evoluo de kancero.
La sciencaj trovoj, kiuj minacis la perspektivon de la unua poŝtelefona fabrikanto Motorola, estis
prezentitaj en industria-amika maniero de la majstraj manipulantoj, la lobia agentejo Burson-Marsteller.
Ili prezentis al sia kliento Motorola la tiel nomatan Wargame-memo . Strategia dokumento kun instrukcioj pri kiel
malgrandigi la studon kaj diskreditigi la sciencistojn.
Ĝuste, do jen malgranda eltiraĵo el tiu tiel nomata militluda plano.
Ĝi iras tiel longe, ke oni diras, ke homoj, kiuj trovas ion, mem devus havi problemon.
Oni devas demandi, kio tie fakte estas esplorata.
Ĝi ankoraŭ estas juna disciplino, kaj ni simple devas mem fari la esploron.
Kaj por fari tion, ili alportis ĉi tiun viron, d-ro George Carlo.
Estis tre interesa por mi komence, ĉar li verkis libron. Li estis elektita de la industrio en 1993 por eltrovi,
kun buĝeto de 25 ĝis 30 milionoj da usonaj dolaroj dum kvin ĝis ses jaroj, ke ne estis problemo.
Kaj li fakte estis konsiderata industria-amika.
Tiutempe – naskita en 1953, do 40-jara – li estis ambicia juna sciencisto, kiu jam faris iujn esplorojn, ekzemple por la
militistaro, kaj kiu ankaŭ havis juran kompetentecon. Li studis medicinon kaj juron, do li estis tre ambicia juna viro tiutempe.
Kaj tiam ili vetis sur la malĝustan ĉevalon.
Cetere, la unua afero, kiun li malkovris kun sia propra kompanio WTR (Wireless Technology Research), estas, ke homoj kun
pacemakeroj havas problemojn kiam ili portas poŝtelefonon sur si.
Tio jam estis la kazo meze de la 1990-aj jaroj. Kion faris la industrio?
Ili rimarkis tion kaj petis la fabrikantojn de pacemaker-oj ŝanĝi sian frekvencon. Do ĝi ĉiam estas tre amuza.
Kaj tiam, surbaze de ĉi tiuj trovoj, kiuj poste estis publikigitaj, li mem renkontis problemon, sian unuan problemon.
Ili diris, bone, estis la industria asocio en Vaŝingtono, CTIA, kiu komisiis ĝin kaj fakte
ebligis ĉi tiujn studojn per publikaj financoj.
Ili diris: "Ne eblas, knabo, neniuj pliaj monoj."
Li vere devis forte batali por defendi sin kaj poste, dank' al Dio, li povis reveni al la ĝusta vojo.
Kaj tiam, jes, se vi volas, li ankaŭ ricevis la monon ĝis 1999. Kaj ĉe la fino de sia kariero oni konsideris lin neeltenebla.
Kaj tiel mi havis la privilegion konatiĝi kun ĉi tiu viro.
Kaj li estis, tiel diri, reprezentanto de tio, kio ankaŭ okazis malantaŭ la kulisoj rilate al lobiaj agadoj.
Kaj ĉi tiuj estas mezuroj, kiuj ankoraŭ validas hodiaŭ.
Do li spertis multan diskreditigon.
Poste, scienco aĉetita el liaj propraj industriamikaj rangoj ne funkciis por li, sed funkciis por aliaj.
Poste mempromocio per respondeca industria orientiĝo por la profito de la kliento kaj noviga teknologio.
Kaj tiam la koncernaj postenoj estis plenigitaj de iliaj propraj homoj aŭ de homoj proksimaj al la
industrio, ĉar ili vetis sur la malĝustan ĉevalon kun li.
Kaj tial mi inkludis la Mondan Organizaĵon pri Sano en mian prezentadon. Ĉar la Monda Organizaĵo pri Sano ne
povas ignori ĉi tiun novan fenomenon de moveblaj komunikadoj kaj ĝiajn eblajn konsekvencojn por sanservo.
Kaj tial ili lanĉis la tiel nomatan internacian EMF-projekton.
La direktoro estis d-ro Michael Repacholi el Aŭstralio. Poste li estis translokita al Ĝenevo. Mi vizitis lin tiam, ĉar li aparte
kaptis mian atenton. Mi montros tion al vi en mallonga filmeto.
Bonvolu ludi la sekvan videon.
Aŭstralia d-ro Michael Repacholi estis konsiderata la ĉefa atestanto de kritikantoj de poŝtelefonoj, ĉar lia
studo, publikigita en 1995, montris pliiĝon de kancero-evoluo ĉe musoj eksponitaj al poŝtelefona radiado.
Nun la viro sidis ĉe la Monda Organizaĵo pri Sano kaj pridubis sian propran studon. Li esence faris militludon kontraŭ si mem.
Mia studo implikis musojn, kiuj estis predispoziciaj al limfomo. Kaj ni malkovris konstantan
kreskon de limfomo kaŭzitan de radiosignaloj.
Ni tiam pasigis ses monatojn provante eltrovi, kion ni faris malĝuste. Ĉar ni simple ne povis klarigi ĝin al ni mem.
Kaj ni ankoraŭ ne povas fari tion hodiaŭ.
Li trovas problemon, sed ĝis hodiaŭ ne povas eltrovi, de kie la problemo devenas, kaj tial ne ekzistas problemo.
La uzado de la asociita lingvo estis normigita kaj devigita tutmonde.
Ni tute ne havas iun ajn pruvon, ke poŝtelefonoj estas nesekuraj.
Sub la flago de la Monda Organizaĵo pri Sano, la aŭstraliano navigis ĉirkaŭ la mondo de 1997 ĝis
2006, disvastigante la bonan novaĵon: "Neniu problemo".
D-ro Michael Repacholi sentis sin tre memfida. Post ĉio, li estis la oficiala parolanto pri moveblaj komunikadoj de la Monda
Organizaĵo pri Sano. Sed li faris erarojn. Mono, mono, mono.
La financoj venantaj de la industrio devas esti metitaj en apartan fonduson antaŭ ol esti
transdonitaj al la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj tiel okazis, ke la bona viro finfine estis malkaŝita kiel advokato kaj trivialiganto pagita de la industrio.
Li poste emeritiĝis el la Monda Organizaĵo pri Sano kaj ekde tiam laboras malantaŭ la kulisoj kiel industria konsultisto.
Dum sia tempo kiel projektestro en Ĝenevo, li bonege laboris.
La rapide kreskanta industrio de poŝtelefonaj komunikadoj rapide konkeris la mondon.
Por atingi la unuan miliardon da poŝtelefonaj konektoj tutmonde necesis dek du jaroj, sed por la dua miliardo necesis
nur tri jaroj, por la tria miliardo du jaroj, kaj tiel plu.
Hodiaŭ en la Okcidenta mondo estas pli da poŝtelefonaj kontraktoj ol da loĝantoj – misio plenumita.
Jes, tio estis malgranda vojaĝo al la Monda Organizaĵo pri Sano.
Cetere, la viro origine tre deziris la postenon de George Carlo.
Sed nun, kiel mi diris, li estis malkaŝita, dank' al Dio.
Sed post kiam establiĝis la opinio, ke ne ekzistas problemo — opinio, kiu nature tre bone konvenas al industrio-orientitaj
kaj industrio-amikaj landoj — estas tre malfacile ĝin korekti.
Homoj daŭre demandas min, sed tie nenio estas.
Ĝuste, la amaskomunikiloj de tempo al tempo raportas ion malsaman.
Do tio estas, tiel diri, la sekva stadio, kie scienco estas misprezentita kaj la rezultoj estas manipulataj.
Kaj nun ni iom pli profunde enprofundiĝos en la germana-aŭstrian historion.
Ĉar ekzistis eŭrop-financita studo, la tiel nomata Reflex-studo.
Kaj ĉi tie ankaŭ eblas observi la saman padronon.
Ĝenaj sciencistoj kaj esploristoj devas esti batalataj. Aŭ militludataj.
Mi ankaŭ preparis por vi mallongan artikolon pri ĉi tiu temo.
Bedaŭrinde, profesoro Franz Adlkofer ne plu estas kun ni.
Sed granda esploristo, kiu fakte diris ĉe la komenco, kiam ni unue renkontiĝis, ke ĉiuj ĉirkaŭ mi diris, ke tie nenio estis.
Kaj tiam li diris: bone, ni montru ĝin.
Do ni eksciu, ĉu estas iuj sanproblemoj.
Profesoro Franz Adlkofer devis fariĝi la sekva elstara viktimo de la militludo.
Kun entute dek du esplorgrupoj el sep landoj, li kunordigis tiel nomatan Reflex-studon financitan de la EU.
Teamo gvidata de profesoro Hugo Rüdiger denove malsukcesis liveri industriajn akcepteblajn rezultojn el
la laboratorioj de la Medicina Universitato de Vieno.
Ni montris, surbaze de refleksaj datumoj, ke altfrekvencaj elektromagnetaj kampoj povas damaĝi genojn.
Ni ne plu povas esti certaj, ke ne okazos damaĝo, kiu povus endanĝerigi la sanon de poŝtelefonuzantoj.
Nuntempe ni ne povas ekskludi la eblecon, ke la incidenco de cerbaj tumoroj signife pliiĝos post 15 ĝis 20 jaroj.
Ni nun serioze konsideru la pruvojn pri elektromagnetaj kampoj kaj ne atendu pliajn 40 jarojn ĝis ni eble ion vidos.
La akcidentasekura institucio AUVA en Vieno rigardis la rezultojn de la Reflex-studo kun zorgo kaj
volis komisii MedUni Vieno por reprodukti la studon.
Nun la militluda strategio estis urĝe bezonata.
En 2008 la renoma germana novaĵmagazino DER SPIEGEL akuzis profesoron Rüdiger, nun emeritan, pri falsado.
La bildo kaj la titolo sugestis, ke la profesoro havis amaferon kun laboratorio-asistanto.
La supozata falsadskandalo estis malkovrita de biologo el malproksima Bremeno, kiu estas konsiderata industria-amika.
Laŭ SPIEGEL, la rezultoj de la studo, inkluzive de rompoj de DNA-fadenoj, estis nur elpensaĵo de
laboratoria asistanto, kiu idolatris sian profesoron.
En unu nokto, la sciencistoj kaj ilia laboro estis diskreditigitaj.
Jes, tiel militludado tre bone funkcias.
Mi denove prenos Vienon, ĉar ni ankaŭ havas aŭstrajn gastojn.
En la sekva slajdo mi havas malgrandan titolon el artikolo en la politika revuo Profil.
Tio estas la malgranda spegulo, mi ĉiam diras.
Kaj unu ĵurnalisto, la scienca ĵurnalisto Tina Goebel, fakte detale esploris la skandalon
Reflex kaj alvenis al tute malsamaj konkludoj.
Do ŝi eksciis, ke la sciencistoj ĉi tie ne faris fraŭdon, sed ke ekstera premo estis ekzercita sur,
ekzemple, la laboratoria asistanto kaj tiel plu.
Do tio estis radiada poluo, malpura kampanjo lanĉita de bone konata lobisto el Bremeno.
Ĝi denove aperos en alia kunteksto.
Ĉi tiu radiada poluo, kiun mi trovis tre interesa en la kazo de mia kolega ĵurnalisto, kompreneble
havas aliajn dimensiojn rilate al ĝiaj konsekvencoj.
Kaj mi denove demandis ŝin pri tio.
Sekva filmo, bonvolu.
Unu kromefiko de strategia militludado, kiun oni ne devus subtaksi, estas timigado.
Kiu volus alfronti ĉiopovan, finance fortan industrion nur ĉar oni identigis eblan sanriskon?
Mi ankaŭ konas esploristojn, kiuj vere estis implikitaj en tio kaj kiuj diris, ke ili neniam plu volas fari
esploradon pri poŝtelefona radiado, ĉar se ili malkovros, ke ĝi estas malutila al la sano, la lobio detruos ilin.
Do ja ekzistas zorgoj ĉe sciencistoj, kiuj simple ne plu volas tuŝi ĉi tiun esploron.
Ĉi tio fariĝis varmega terpomo, ĉar ili timas, ke ili estos detruitaj ne nur science, sed
ankaŭ persone en iuj kazoj, kiel okazis en Vieno.
Fakte, ekde la memorando pri la Wargame de 1994, ŝablono klare videblas.
Ĉiuj sciencistoj, kiuj trovis problemon kun la mikroondradiado de niaj poŝtelefonoj kaj
inteligentaj telefonoj, poste mem renkontis problemon.
La strategioj de militludado ankoraŭ ekzistas hodiaŭ.
Ankaŭ en Vieno restas malbona gusto, kvankam la instiganto de la supozata falsado nun estis kondamnita en tribunalo kaj la scienca
laboro de la viena esploristoj estis internacie konfirmita.
La Viena esplorskandalo estis reago de iu, kiun mi nomus germana lobisto. Li faris akuzojn.
Unue, akademia disputo estis lanĉita, kiu poste transformiĝis en tre profundan argumenton, simple por
diskreditigi kaj malakcepti certajn esplorrezultojn.
Post sep jaroj mi povas diri kun pura konscienco, ke la viro estis kondamnita.
Tio estas malica kalumnio. La akuzoj pruviĝis senbazaj.
Kaj al ĉiuj, kiuj ankoraŭ havis en la malantaŭo de siaj mensoj, ke io misiris, ni nun povas diri, ke ĉio estas en ordo.
Ni daŭre observos ĉi tiujn datumojn.
Ni ĵus finis la sekvan projekton, kiu permesis al ni konfirmi kaj plivastigi la rezultojn de la unua grava projekto.
Ne temas nur pri tio, ke la sentema DNA rompiĝas en iuj ĉeloj.
Hodiaŭ ni ankaŭ scias, kial ĝi rompiĝas. Ni povas priskribi la ĉelan mekanismon malantaŭ ĝi.
El scienca vidpunkto, ĉi tio estas grava trovo por prezenti la faktojn en kredinda maniero.
Militludado en Aŭstrio ŝajne ankaŭ signifas malicecan interpretadon kaj distordadon de faktoj, kiel en ĉi
tiu kazo pri la AUVA-studo gvidata de profesoro Mosgöller de la industria lobia asocio FMK el Vieno.
Ĉi tiu ŝablono de intenca misinterpretado ofte estas portita al ekstremaĵoj, ekzemple kiam falsaj novaĵoj estas
publikigitaj en la aŭstra medicina revuo Ärzteblatt, kiu nur ĉe pli atenta rigardo montriĝas esti pagita reklamo.
Sed aferoj malrapide streĉiĝas por la majstraj manipulantoj.
Jes!
– Jes, jes, tiaj aferoj rimarkeblas nur ĉe duarigardo, kaj la averaĝa konsumanto eĉ ne
konscias, ke malantaŭ ili eble estas pagita reklamado.
Sed ĉi tiuj estas la iloj, kun kiuj ni laboras. Tio estas radioaktiva malpuraĵo.
Kaj nun estis alia komplika faktoro, nome ke la kancera agentejo de la Monda Organizaĵo pri Sano, la IARC (Internacia
Agentejo por Esploro pri Kancero), kiu baziĝas en Liono, en 2011 klasifikis ĝin kiel kancerogenon de kategorio 2b.
Ĉi tiu kategorio ankaŭ estis publikigita, kaj cetere, la viro, kiu ekigis la Vienan skandalon, ne estis akceptita en la
komisionon de fakuloj pro siaj proksimaj ligoj kun la industrio.
Kaj li eĉ publike koleriĝis pri tio.
Kaj la industrio kompreneble provas malgravigi ĉi tiun klasifikon, sed poste estis publikigitaj pliaj
studoj, kiuj konfirmis la suspekton pri kancera risko.
Tion konfirmis du paralelaj studoj, du grandskalaj esplorstudoj, unu en Ameriko kaj unu en Bolonjo, Italio.
Kaj la sekva filmklipo, kiun mi elektis por vi, por fari la tuton iom pli konkreta, klarigas la studon
kaj kiel oni kontraŭas ĝin. Do, bonvolu ĝui la filmon.
Denove estis la komerca revuo Microwave News, kiu unue raportis pri la studo de la NTP kaj rememorigis al legantoj, ke
rompoj de DNA-fadenoj jam estis trovitaj antaŭ pli ol 20 jaroj.
Unu el la studkoordinantoj de NTP eldonas urĝan averton kaj alvokas al tuja ago.
Pro la vasta uzo de poŝtelefonoj, eĉ iomete pliigita risko havus seriozajn implicojn por publika sano.
Dume, registaraj san-aŭtoritatoj devus antaŭenigi preventajn rimedojn, precipe por infanoj kaj gravedaj virinoj.
La risko povus esti pli alta ĉe infanoj pro pli granda penetrado kaj pliigita sentemo de la evoluanta cerbo.
Kiujn lecionojn ni povas lerni?
Ni ne plu devus supozi, ke iuj nunaj aŭ estontaj sendrataj teknologioj, inkluzive de 5G, estas
sekuraj sen taŭga testado. Ne testi ilin estus maletike.
Ĉirkaŭ samtempe kun la studo de la NTP, en Bolonjo, Italio, oni ankaŭ komencis longdaŭran studon pri ratoj kaj
musoj en 2005, kun seriozaj indikoj pri la evoluo de maloftaj tumoroj pro poŝtelefona radiado.
Kiel oni povis atendi, ambaŭ studoj nun alfrontas masivan kritikon.
La lobigrupo ICNIRP denove provas malgravigi la rezultojn, asertante, ke ili estis koordinitaj.
La estro de la itala studo vidas militludon jene:
La sola afero, kiun ni havas komune, estas la fakto, ke la studoj estas sendependaj. Kaj tio estas tre grava.
Ni havis la samajn rezultojn. Kaj mi diras, ne hazarde.
Kaj ili akuzas nin, ke ni publikigas rezultojn, kiuj povus endanĝerigi la stabilecon de nia socio.
Ni estas tiel feliĉaj havi ĉiujn ĉi tiujn aparatojn.
Kaj nun ni disvastigas timon inter la homoj?
Ne, ni ne volas disvastigi timon.
Mi volas instigi la industrion agi en la servo de la socio.
Ĉar normale ni konsumantoj servas la socion.
Kaj mi ŝatus ŝanĝi ĉi tiun paradigmon.
Sed la respondeco pri ĉi tiu ŝanĝo ne kuŝas ĉe mi.
Se montriĝos, ke eksperimentoj kun bestoj ankaŭ montras klarajn indikojn, kiel ŝajnas esti la kazo laŭ komencaj
raportoj, tiam ne ekzistas alia eblo ol klasifiki ĝin en Grupo 1. Alie tio kontraŭdirus la kriteriojn de la IHC .
Sub ĉi tiuj cirkonstancoj, klasifiko en Grupo 1, t.e. kanceriga por homoj, estus neevitebla.
Jes, tio estas la spertula opinio. Kaj malantaŭ la kulisoj estas ankaŭ aliaj studoj, kiuj ĉiam pli subtenas ĉi tiun vidpunkton.
La demando estas, kiel ni kiel konsumantoj estos alfrontitaj kun tio?
Ĉu ni scias, kion ĉi tiuj studoj diras?
Ne, la amaskomunikiloj ankaŭ ludas gravan rolon ĉi tie.
Ni havas ĉi tiun decidan duoblan ludon kun la industrio, same kiel en mia fako de
poŝtelefonaj komunikadoj, kiel okazis kun la kronviruso.
Mi dirus, ke la dosieroj de la RKI estas unu afero, sed la Federacia Oficejo por Radioprotekto estas tre
simila al la RKI, ĉar ili kaŝas aferojn – kaj ili protektas radiadon, sed bedaŭrinde ne la konsumantojn!
Kaj nun ni ĵus aŭdis, ke ICNIRP, la Internacia Komisiono pri Protekto kontraŭ Ne-ionigaj Radiadoj, estas
fakte la organizo, kiu devas certigi, ke la radioprotekto por konsumantoj funkcias internacie.
Kie baziĝas la ICNIRP? Ĝi baziĝas ĉe la Federacia Oficejo por Radiada Protekto en Munkeno
kaj estas financata de germanaj impostpagantoj.
Ili eĉ ricevas tie la sekretarion senpage, kaj ĝi estas senpaga, ni diru, lobia asocio.
Ĉi tio estis klare skizita en ĉi tiu raporto de du membroj de la Eŭropa Parlamento.
Unu estas Michèle Rivasi, pri kiu ni poste parolos.
Kaj la alia estas germana profesoro pri fiziko, profesoro Klaus Buchner. Ili kompilis ĉi tiun informon kaj sukcesis malkovri
konflikton de interesoj inter preskaŭ ĉiuj membroj de ĉi tiu komitato, la Internacia Komitato pri Radiada Protekto.
Kaj ĝuste tio estas la problemo: en ŝlosilaj postenoj estas homoj, kiuj protektas la industrion anstataŭ la konsumantojn.
Kaj tio estas la radiko de niaj problemoj. Kaj tial neniu el ni estas ĝuste informita.
Kaj tial estas des pli grave, ke ekzistas organizoj kiel ĉi tiu kaj eblecoj malkovri la veron.
Ĉar ne ekzistas alia maniero. Ni vere bezonas tute novan perspektivon pri la faktoj.
Kaj kiel mi diris, ĝi fakte fariĝas ĉiam pli subprema.
La sekva slajdo estas la tiel nomata STOA-studo.
Ĉi tion komisiis la itala d-ro Fiorella Belpoggi, ĉar ŝiaj esploroj ĉe la Ramazzini-Instituto montras altan nivelon de
kompetenteco, kiun oni ankaŭ ripete serĉas en Usono kiel ŝlosilan atestanton en diversaj aliaj kampoj rilataj al kancerogenezo.
Ŝi estas kvazaŭ la numero unu en la kampo de kancer-esplorado.
Kaj kiel rezulto, la Eŭropa Parlamento komisiis ŝin fari la tiel nomatan STOA-studon.
Jen la Panelo pri la Estonteco de Scienco kaj Teknologio.
Ni nomus tion teknologia taksado.
Kaj kia estis la rezulto de ĉi tiuj aferoj?
Mi ankaŭ ŝatus proponi mallongan citaĵon, ĉar 5G fakte estas, se vi volas, hipo.
Kaj tio fakte estas bona por la scenejo kritika pri poŝtelefonoj, ĉar ili iom troigis la mezurojn kaj perspektivojn.
Sed la efikoj ne komenciĝis kun 5G. Sed eble mi povas mallonge parole resumi la ĉefajn punktojn
antaŭ ol mi permesos al profesoro Paul fari deklaron.
Ili taksis 800 ekzistantajn studojn kaj diris: "Tuja haltigo de ekspansio, eduku la publikon."
Kaj mi celas, ĉu ni iam legis tion ie? Ne vere.
Sed ĉi tiuj estas vere rimedoj, kiuj estus pioniraj por la protekto de konsumantoj.
Kaj ili estas subbalaitaj sub la tapiŝon.
Kaj tio estas ĝuste militluda rezulto.
Kaj pri ĉi tiu temo mi denove aŭskultis la usonan medicinan esploriston profesoron Paul, kiu estas tre sperta.
Mi ŝatus ludi tion poste.
Ni devas rekonsideri la tutan aferon en lumo de niaj trovoj, nome ke radioondoj povas havi enorman efikon sur la cerbo kaj nerva
sistemo, damaĝi nian ĉelan DNA-on, kaŭzi oksidan streson, kiu estas ligita al pluraj kronikaj malsanoj, stimuli
hormonajn reagojn kaj ankaŭ havi reproduktajn efikojn, kiuj siavice povas kaŭzi detruajn damaĝojn.
Kaj mia antaŭdiro estas, ke 5G pligravigos ĉiujn ĉi tiujn efikojn.
Kaj tiam estas kancero, kiu kompreneble estas grandega problemo.
Kiam vi rigardas ĉiujn faktojn, 5G estas aparte alarmiga. Nun, kiel vi eble scias, la plano estas instali milionojn da ĉi
tiuj novaj antenoj sen fari eĉ unu biologian sekurecteston.
Kaj tio estas tute freneza.
Jes, ne malplej pro la esplorado, kiu ripete montras la samajn ŝablonojn, mi tiam ankaŭ pripensis, kion ni povas fari.
Do eble ni povas fari ion per laŭleĝaj kanaloj?
Kaj mi povas diri al vi, ke en Usono ekzistas la tiel nomataj kazoj de cerbaj tumoroj,
kiuj venontjare eniros sian dudek-kvinan jaron.
Ĝi estas io simila al Tobacco Road.
Do tion, kion ni spertis kun tabako, ni spertas ĉi tie.
Ĉiam estas novaj juĝistoj; juĝistoj estas anstataŭataj.
Poste estas tiuj, kiuj estas konsiderataj partiecaj.
Tiam estos pliaj 10 000 novaj paĝoj por la nova juĝisto el la industrio.
La industrio dungis 40 advokatajn firmaojn por defendi sin.
Kaj ĝi eniras sian 25-an jaron, do ĝi estas jubileo. Kaj tio estas mirinda.
Ni vere devus organizi konsumantprotekton tute alimaniere.
Kaj jen ni denove havas la saman pakaĵon, kio ankaŭ estis evidenta ĉe la Monda Organizaĵo pri Sano en la aliaj prezentoj.
Konsumantoj estas, ni diru, trompataj.
Kaj tio ne povas daŭri.
Tial mi pensis, ĉu ni, kune kun samideanoj, povas entrepreni juran agon?
Kaj ni tiam komisiis studon pri poŝtelefonoj.
Ni fakte sukcesis kolekti la monon por kunigi la plej bonajn homojn, kiuj, ni diru, havas la kompetentecon pri tiaj aferoj.
Kaj ni lanĉis la tiel nomatan studon ATHEM-3.
Kaj eble mi povas mallonge legi la rezultojn.
Ni ekzamenis homojn, kiuj loĝas proksime de poŝtelefona bazstacio, kaj tiujn, kiuj loĝas je konsiderinda distanco.
Ĉu estas diferenco? Kaj se jes, kiaj estas la konsekvencoj de ĉi tiu sanrisko?
Mi ŝatus mallonge legi el la protokolo:
Ambaŭ studtipoj montris signifan diferencon inter homoj, kiuj estis eksponitaj al relative altaj aŭ malaltaj niveloj de
radiado de la antenoj servantaj la areon. Do ekzistas diferenco.
La analizo de korfrekvenca variabileco montris, ke dum la tago ne eblas mezuri iun ekspozicio-rilatan diferencon, sed ke akuta
kaj/aŭ kronika ekspozicio al elektromagnetaj kampoj dum nokta ripozo reduktas la restarigan
funkcion de dormo – ĝuste tion ni ĵus aŭdis de Ivo.
Kromatoma analizo de sangospecimenoj donis pruvojn, ke eksponiĝo kaŭzas DNA-damaĝon, kiu kondukas
al akumuliĝo de kromatoma damaĝo dum multaj jaroj.
Ambaŭ esploraj teamoj trovis statistike signifajn rilatojn inter malutilaj fizikaj efikoj kaj eksponiĝo al eksteraj altfrekvencaj
elektromagnetaj kampoj de bazstacioj de poŝtelefonoj.
Kaj ili estas senprudente plantataj en la kamparo, kvankam ni havas ĉi tie klarajn
rezultojn, kiuj nun estas internacie publikigitaj.
Kaj ni volas alfronti ĝin rekte. Bedaŭrinde, kiel la sorto volis, nia advokato, nia
gvidanto, nia jura fakulo estas grave malsana.
Kaj ni nuntempe serĉas juran teamon.
Ni vidu ĝis kia grado ni eble eĉ povas kunordigi tion kun Svislando kaj tiel plu.
Do ekzistas pluraj eblecoj. Kaj ni ankaŭ bezonas paradigman ŝanĝon ĉi tie.
Tiam alia persona rakonto.
Koncerne tempon, mi ankoraŭ estas en ordo, mi pensas.
Mi ankoraŭ ne tute finis mian lastan filmon, kiam oni petis min montri ĝin en la Eŭropa Parlamento en Bruselo.
Li estis eble okdek procentojn finita.
Kaj en la filmo ni havis ĝuste tiujn homojn, kiujn mi ĵus menciis, inkluzive de Michèle Rivasi kaj Klaus Buchner,
kiuj malkovris ĉi tiujn rakontojn pri ICNIRP, la industrian amikecon de la institucioj, kiuj devus protekti nin.
Ni havis ĉi tie kvantuman fizikiston, kiu registris alternativojn en teknologio, nome lumteknologio.
Kaj tiel ni estis invititaj partopreni en la diskuto ĉe la Eŭropa Parlamento.
Vi ne devus fari tion – la filmo ankoraŭ ne estis finita – sed mi pensis, bone, tio estas tiel granda honoro.
Ĝi estis 80 procentoj kompleta. Kaj tio jam estis tre impona.
Jes, kaj du semajnojn poste, la franca eŭropdeputito Michèle Rivasi forpasis.
Ĝi havas amaran postguston, sed tiel simple estas.
Kaj tiam Wargaming turniĝis kontraŭ mi, ne el la politika sfero, sed el siaj propraj rangoj.
Organizaĵoj de tiel nomata konsumantprotekto, kiuj fakte funkciigas kritikajn poŝtelefonajn komunikadojn,
malkovris, ke nova filmo de Scheidsteger estis survoje.
Kaj Scheidsteger ne konsideris nin kiel organizon por protekto de konsumantoj, kio ne estas vere akceptebla.
Do vanteco kaj tiel plu ankaŭ ludas rolon, bedaŭrinde.
Kaj tiam venis kritiko el niaj propraj vicoj, laŭ la linio: jes, ni iam vidis reklaman filmon de
Scheidsteger por teknologia kompanio en Rosenheim.
Kaj verŝajne ĝi estas sponsorita de ili aŭ io tia sensencaĵo.
Nu, mi ĉiam agnoskis, ke, kiel filmisto, mi ne metas mian nomon sur aferojn, kiuj poste eble povus esti uzataj kontraŭ mi.
Sed tamen ili provis diskreditigi min kaj poste ankaŭ provis malhelpi, ke la per donacoj financita filmo estu kompletigita.
Poste mi havis alian antaŭpremieron de ĉi tiu filmo en Zuriko, Svislando.
Kaj mi estis tre bonŝanca, mi devas diri, ke svisaj organizoj estis ĉi tie, kiuj tiam
diris al mi: "Ho ve, tio estas tiel grava."
Kaj ni nuntempe faras ion pri poŝtelefonaj antenoj ĉi tie.
Tiuj estas la du viroj, kiuj alproksimiĝis al mi.
Unue, estas la asocio "WIR" kaj Daniel Laubscher, spaca planisto, kiu estas vere sperta.
Kaj ili nuntempe batalas kontraŭ ĉi tiuj antenaj konstruoj en tribunalo.
Kaj ili diris: "Nu, ni faru ion kune, ĉar ni ankaŭ estas proksime."
Kaj mi devas diri, por esti honesta, ke ni tiam havis la premieron de la filmo "La Cifereca Dilemo" en Svislando.
Ni organizis ĉi tion preskaŭ ĝuste antaŭ unu jaro.
Kaj la svisaj amikoj tie, mi neniam antaŭe spertis ion similan, ili vere ion aranĝis.
Ni nun havas kvar lingvajn versiojn.
Kaj vi povas spekti la filmon senpage en la retejo en la franca, angla, itala kaj germana.
Ĉi tio estas 90-minuta dokumenta filmo.
Kaj estas simple mirinde, kiel la malnova spirito de la Svisa Konfederacio ankoraŭ estas palpebla, tiel diri.
Ne kun ni, kaj nun pli ol iam ajn! Fidela al la devizo.
Jes, kaj tiam venis la sekva ŝoko por mi.
Post kiam mi jam estis ambasadoro de teknologia kompanio kaj tial disvastigis timon – nekredeble – venis la sekva bombŝoko:
Nun mi estas kun nazioj.
Ĝuste.
Kaj jes, bonvenon al la klubo. Estas nekredeble, sed ĝi venas el niaj propraj vicoj. Jes.
Kaj tio fakte estas tre honta.
Kaj tie ni vere devus provi kuniĝi.
Kaj tiel, denove, multajn dankojn al la organizantoj, al la familio, familio kaj amikoj.
Kaj mi esperas, ke vi povis profiti ion el mia laboro.
Multan dankon – multan dankon.
– Multan dankon! Mi nun ripetos la apelon ĉi tie.
Kaj ne nur al la svisoj, sed de la Svisa Konfederacio al la tuta mondo!
Mi imploras vin, advokatoj, juĝistoj, prokuroroj, ĉiuj vi, kiuj serĉas la veron, subtenu ĉi tiun viron senpage!
Ĉio, kion vi ĉi tie vidas, estas farata libervole.
Tio estas miloj da homoj, kiuj laboras dum la tago.
Kaj vespere ni produktas ĉi tiujn programojn, ĉi tiun scion, en nia libera tempo, dum ferioj.
Tio kostas senfinan kvanton da mono, jes. Senfina kvanto da mono, filmo kiel tiu.
Ĉi tiu kompetenteco ne povas esti kvantigita.
Mi imploras vin, advokatoj, precipe vi nun estas ĉe la frontlinio – vokitaj por plenigi la
breĉon. Ne ni, laikoj, sed ĉio dependas de ni.
... Daŭre laboru kun sinjoro Brunner, kun li, kaj servu ilin senpage.
Faru ĉion eblan por certigi, ke ĝi realiĝos kaj sukcesos.
Ĉion bonan al vi. Kaj rigardu ĉi tiujn filmojn, rigardu ĉi tiujn filmojn!
Radiado de poŝtelefonoj kaj Wi-Fi damaĝas homojn, bestojn kaj la medion. Ni bezonas senradiadajn zonojn! ASZA.org
Mi nun ŝatus mallonge altiri vian atenton al filmo pri la sama temo, kiu estas elsendata hodiaŭ ĉe kla.TV.
Ĝi estis produktita en multaj lingvoj kaj estas tre alarmiga dokumenta filmo pri Stokholmo.
Stokholmo estas pioniro en 5G kaj estas konsiderata la urbo kun la plej bona 5G-sperto en Eŭropo.
Sed en ĉi tiu dokumenta filmo homoj esprimas siajn opiniojn, kaj mi povas diri al vi, ke ĝi estas bildo de teruro.
Ĝi estis ekstrema doloro, kiun mi neniam antaŭe en mia vivo sentis. Ĝi estis la plej intensa doloro, kiun mi iam ajn spertis.
Kaj tio okazis plurfoje. Mi pensis, ke mi mortos.
Do mi trovis la konektojn kaj rimarkis, ke io ne estis en ordo kun la anteno. Tio estas danĝera. Mi devas foriri de ĉi tie.
Jes, homoj ĉi tie malsaniĝis ene de kelkaj tagoj. Korpalpitadoj, kapdoloroj, dormmalsanoj,
elĉerpiĝo, perdo de mallongtempa memoro, ktp.
Ni aŭdis ĉion, inkluzive de sinjoro Scheidsteger. Kaj ĝi estas simple krio por helpo el Svedio.
Kaj nun mi ŝatus mallonge reveni al la komenco de ĉi tiu konferenco, ĉar ĉi tie ĉiuj
povas kontribui sian propran malgrandan parton.
Kaj kune ĉio eblas. Tio signifas, ke ni ankaŭ povas disvastigi ĉi tiun krion por helpo, ekzemple.
Aŭ distribuu la filmojn de sinjoro Scheidsteger, ĉar homoj ĉi tie batalas por siaj vivoj. Ili
devas fuĝi el siaj hejmoj pro la mortiga radiado.
Kaj mi diras, ke la sama afero okazos al ni, se ni ne haltigos ĉi tiun frenezon. Kaj tial mi petas vin ĉiujn helpi
disvastigi la informon pri ĉi tiuj gravaj dokumentaj filmoj.
Kaj mi ŝatus denove atentigi pri tio. Paĉjo diris tion pli frue, ĉio estas libervola.
Ni faras ĉion ĉi en nia libertempo. Mi ŝatus inviti vin ĉiujn, niajn gastojn, eĉ tiujn el vi, kiuj eble estas
ĉi tie unuafoje, aliĝi al ni. Ekzemple, venontan merkredon ni denove proponos praktikajn agadojn.
Vi povas partopreni rete, negrave kie vi estas. Vi povas helpi. Unu grupo, ekzemple, kune distribuos ĉi tiun dokumentan filmon.
Ni sendas ilin al ĉiaspecaj homoj. Ni havas strategiojn. Ni faras tion, kion ni povas, ĉar ĝi estas tiel peze cenzurita.
Sed ni ankaŭ sekurigos fontojn, ĉar fontoj konstante malaperas. Ni esploros kune. Estas diversaj grupoj.
Vi povas ekscii pli ĉe www.kla.tv/mitwirken. Ĉi tie vi povas vidi la diversajn grupojn.
Bonvolu noti www.kla.tv/mitwirken kaj trovi kontribuokŝancon, kiu plaĉas al vi kaj allogas vin. Vi
ankaŭ povas paroli pri tio kun via AZK-kontakta persono.
Ili ankaŭ povas agi kiel perantoj. Kaj ĉiuj povas helpi kontribuante ion malgrandan.
Kaj se vi registriĝos ĉi tie, vi estos invitita kaj ricevos la detalojn.
Homoj el Afriko ankaŭ partoprenas. Ne gravas el kiuj landoj ili venas aŭ kiun lingvon ili parolas.
Mi pensas, ke ĉi tie estis ĉirkaŭ dudek homoj el Afriko, el diversaj regionoj.
Mi diras, ke la gvidantaj teamoj antaŭĝojas vidi vin. Ni antaŭĝojas pri via helpo.
Kaj do ni povas simple fari ion praktikan por kontraŭbatali ĉi tiujn misuzojn. Ni
denove aŭdis ĝin: ĉi tiuj estas seriozaj misuzoj.
Mi rapide informos pri la datoj de la venontaj vesperoj por kontribuantoj, ĉar ni
okazigis ilin ĉiun duan semajnon dum la tuta somero.
Unufoje la 30-an de julio je la 19a horo, poste ĉiun merkredon unufoje ĉiun duan semajnon, la 14-an de aŭgusto
je la 19a horo kaj la 27-an de aŭgusto je la 19a horo.
Ni antaŭĝojas vidi vin!