Eta orain esaten dut, pasatu gaitezen legeak babestutako delitu larri horietara.
Eta orain berriro hitz egin dezagun telefono mugikorraren lobiaz.
Berriro ere, Alemaniako ospe handiko hizlari batek teknologia hilgarri honetara gure arreta deitu du,
kontsumitzaileen babesari erreparatu gabe inposatu baita.
Eta tragedia honek zuzenean eragindako pertsona gisa, lehen AZK-an nire ignorantzian askatu nintzen, eta
teknologia hilgarri honen ondorioz ehunka gau lo gabe igaro ondoren, orduan nire torturatik askatu nintzen.
Esaten dut, mesedez, gure hurrengo hizlarien ezagutza lurraren muturretaraino eramatea, azkenean edo
beranduago, ziur nago, hemen behean dagoen pertsona bakoitzari eta maila askotan eragingo diola.
Eta beti bezala esaten dugu, elkarrekin bakarrik amaitu dezakegula telefono mugikorraren lobbyak politikaren, legegintzaren
eta hedabideen gaineko eragin oso kriminala eta ustelgarri hori.
Eta bere ibilbide profesionaletik ikus daiteke gizon harrigarri honek orain krimen honen
izaera ulergaitza eta hedadura argituko duela.
-Klaus Scheidsteger, 1954an jaioa, Dortmundeko Unibertsitatean kazetaritza ikasi zuten lehen ikasle-taldeko kidea izan zen.
- Koloniako Westdeutscher Rundfunk-en praktikaldia integrala amaitu ondoren, lau urtez Frantziara joan zen idazle
autonomo gisa eta 1982an bere lehen dokumental filma ekoitzi zuen. Ingeles idazle Anthony Burgess-en erretratu bat.
- 1980ko hamarkadaren erdialdean, Essengo bere jaioterrian telebista-agentzia bat sortu zuen, eta bere kamera eta
estudio-ekipamendu propioak erabiliz ARD eta ZDF irrati publikoentzat, baita RTL eta SAT.1entzat ere,
albisteak, erreportajeak eta dokumentalak ekoiztu zituen. Geroago, zerrendara ARTE kultura-kanala gehitu zen.
ARD, NDR, BR, MDR eta ZDFekin elkarlanean ekoizturiko, emititzeko prest dauden erretratuak hornitzen ditu.
- 2006an, bere mugikorreko komunikazioei buruzko lehen txosten sakona Frantziako estatu-kate FR2k enkarguz ekoiztutako
"Epaitegietan mugikorrak" izeneko saio gisa emititu zen.
- Alemaniako koprodukzio-bazkide MDR, ARDeko kidea, programaren mozketa egiten du kontsultarik gabe eta
goizeko programan iragarririk gabe "Der Handykrieg" (Mugikorreko Gerra) izenburupean emititzen du.
50 minutuko filmak Estatu Batuetan garuneko tumoreak dituzten pazienteek telefono mugikorren industria osoaren aurka
daramaten borroka juridikoari buruzko ikuspegia eskaintzen du.
- Hamar urte geroago, Scheidsteger-en lehen zinema-dokumentala estreinatu zuten "Eskerrik asko deitzeagatik – telefono mugikorrak
zure osasunerako arriskutsuak izan daitezke" izenburupean, eta - 2018an gai bereari buruzko liburu batekin jarraitu zuten.
- Bere azken filma, "The Digital Dilemma", 2024ko maiatzean estreinatuko da.
Film honek nahiko zalaparta sortu zuen Bruselako Europako Parlamentuan egindako aurrerapen-emanaldi
batean, eta orain linean lau hizkuntzatan eta hautatutako zinema-aretoetan eskuragarri dago.
- Klaus Scheidsteger mugikor-telefonoen ikerketa baten sustatzailea da, nazioarteko zirkulu zientifikoetan zalaparta
sortzen ari dena eta hainbat nazioarteko auziren oinarria dena.
Gaur -i buruz hitz egiten du: "Telefono mugikorraren ikerketa kritikoaren aurkako lobismoaren 30 urte".
Ohore bat da hemen gurekin izatea.
Eta orain adi-adi entzungo dugu eta etorriko dena gogotsu zainduko dugu. Eskerrik asko hemen egoteagatik.
Eskerrik asko, eskerrik asko.
Bai, oso inpresionagarria da. Eskerrik asko gonbidapenagatik.
Sasek familiarekin parekatzeko zaila izango da.
Hemen duzuna benetan zerbait berezia da.
Eta bai, ia zehazki 20 urte daramatzat arlo honetan.
Eta telebistako kazetari eta erreportari trebatua naizen aldetik, pentsatu nuen hainbat
filmetako elementu batzuk ere txertatuko nituela.
Lehenik eta behin, agian sarrera labur bat. Zehazki, zer da lobismoa?
Nire ikerketan jakin nuen Washingtonen, Etxe Zuriaren aurrean, hegazko lerroan 400 metro ingurura, oso hotel handi bat dagoela.
1950eko hamarkadatik hona kazetariak, politikariak, abokatuak eta eragin handiko pertsonak han elkartzen dira.
Eta sarrera-aretoak zuzenean hoteleko tabernara eramaten zuen.
Eta alor horretan, bi edo hiru gin-tonic – batzuetan lau ere – hartuta, arreta naturalki industriaren
eraginean eta, nolabait esateko, kontsumitzaileen aurkako manipulazio-potentzialean jarri zen.
Eta hori oso, oso argi geratu zitzaidan mugikorreko ikerketaren gaia ikertzen ari nintzenean.
Utzi hasieran iraganera bidaia txiki batera eramaten zaitudan. Zure zentzuak zorroztu ahal izateko.
Gogoratzen dugu benetako eboluzio bat egon zela.
Hasieran gauza hauek izugarri garestiak ziren. Eta, beraz, soilik pribilegiatuen artean zeuden pertsonek erabili zitzaketen.
Gaur egungo hogei urtekoek ia ez dute hau gogoratuko. Agian beren aitaren etxean oraindik ere modelo zaharrak aurkituko dituzte.
Baina geroago dena egiteko gai zen modelo bihurtu zen smartphone-a, aukera harrigarriak ere eskaintzen
dituena, garatzeko 30 urte baino gehiago behar izan ziren.
Eta aldi berean, lobbyistek garatzen ari zen industria berri batean esku hartzeko arrazoia ere bazuten.
Eta, beraz, gonbidatu nuen jaun hau, Larry Kingek 90eko hamarkadaren hasieran bere
saioarekin 100 estatu bisitatu zituen-eta.
Hara non bere ikuskizuna erakutsi eta saldu zuten.
Eta, noski, eragin korrespondo bat ere bazuen, Ivo Sasekenaren antzekoa.
Benetan mundu osoan zehar bidaiatu zuen eta beti izan zituen gonbidatu interesgarriak.
Eta egun batean, 1992ko amaieran eta 1993ko hasieran, Floridako gizon bat bere programan agertu zen eta esan zuen: 'Nire
emaztea garuneko tumore baten ondorioz hil zen. Eta hori bere telefono mugikorra maiz erabiltzeagatik gertatu zela uste dut.'
Eta tumore bat garatu zen bere mugikorra beti eusten zuen tokian. Eta orain Motorolari demanda jarri diot.
Motorola garaiko merkatu-liderra zen. Eta Larry King Show-aren ondoren, Motorolaren akzioen
prezioak burtsan arrisku handiko beherakada izan zuen.
Astebetean beren akzioen balioaren %10 galdu zuten. Hori 1992/93an gertatu zen.
Zinemagile gisa, pribilegio handia dut beti historiaren parte izan diren eta esateko zerbait duten pertsonak bilatzeko.
Eta horregatik, beti gustatzen zait adituen esku uztea.
Horrek esan nahi du nik ere ez naizela ahul. Hala ere, gero azalduko dudan bezala, hala ere gertatzen da.
Baina Vienako norbaitekin hasiko naiz. Eta gero, bideo labur batean Washington State
Unibertsitateko zientzialari batek ordezkatuko du.
Eta zapore txiki bat emateko eta mugikorreko komunikazioen hasierako egunetara bidaia txiki batera eramateko.
Agian bideo-klipa erreproduzitu.
Hasieran, telefono mugikorraren teknologia elite teknologia bat zen.
Honek esan nahi du biztanleriaren oso talde txiki batek teknologia hau erabili duela. Eta ia
gauean bertan, teknologia masiboa bihurtu da.
Eta fenomeno honek ez ezik ni harritu zuen, baita ekonomiari ere.
Potentzial bezeroen kopuru ia hutsala aurreikusi zutenez. Eta gaur egun, horrek gizateria osoa esan nahi du.
Harritzekoa da, mikrouhin-erradiazioa transmisio-teknologian erabiltzen den arren, AEBetako agintariek
ez zutela egoki ikusi fabrikatzaileak egindako arrisku teknikoaren ebaluazioa eskatzeko.
Mugikor telefonoen aitzindari Motorola-k mugikor telefonoak merkatura eraman zituen arau-emaile agintarien onespenik gabe.
1990eko hamarkadaren erdialdean osasunerako arrisku potentzialen inguruko lehen ikerketa zientifikoak
argitaratzekoak zirenean, egoera deserosoa bihurtu zen.
Washington Unibertsitateko Henry Lai irakasleak zuzendutako talde batek
animalia-esperimentuetan DNA hari-hausturak aurkitu zituen.
Minbiziaren aurrekariaren irudia argi ikusi zen mikroskopio elektronikoaren azpian.
Ondorioetako bat da irrati-uhinen eremuak DNA kaltetu dezaketela.
Jakina, DNA kaltetuta dagoenean, zelulak kalte hori konpontzen saiatzen da. Hala ere, prozesu horretan
akatsak gertatzen dira, mutazio genetikoak eraginez.
Eta, noski, honek minbiziaren garapenera eraman dezake.
Motorola lehen telefono mugikorraren fabrikatzaileak mehatxutzat jotako aurkikuntza zientifikoak
manipulazio-maisuek, Burson-Marsteller lobbing-agentziak, industria-lagun moduan aurkeztu zituzten.
Haiek beren bezeroari, Motorolari, deituriko Wargame memoa aurkeztu zioten . Ikerketa gutxiesteko eta
zientzialariak diskreditatzeko jarraibideak jasotzen zituen estrategia-txosten bat.
Zehazki, hau da hain deitutako gerra-joko plan honen zati txiki bat.
Hain urrunera heltzen da ezen diotela zerbait aurkitzen dutenek beraiek arazo bat izan beharko luketela.
Han benetan zer ikertzen ari den zalantzan jarri behar da.
Oraindik diziplina gaztea da, eta ikerketa geuk egin besterik ez dugu.
Eta hori egiteko, gizon hau ekarri zuten, Dr. George Carlo.
Hasieran niretzat oso interesgarria izan zen, liburu bat idatzi zuelako. 1993an industriaren aldetik hautatu zuten,
bost edo sei urteko epean 25 eta 30 milioi AEBetako dolarren aurrekontuarekin, arazorik ez zegoela jakiteko.
Eta egiazki industriarekin adiskidetsutzat hartzen zuten.
Garai hartan – 1953an jaioa, beraz 40 urte zituela – gazte zientzialari ambiziosoa zen, jada ikerketa batzuk egin zituena,
adibidez armadarako, eta baita lege arloan eskarmentua zuena ere. Medikuntza eta zuzenbidea ikasi
zituen, beraz, garai hartan oso gazte ambiziosoa zen.
Eta ondoren, zaldi okerrari apustu egin zioten.
Bide batez, bere enpresa propioarekin, WTR (Wireless Technology Research), egindako lehen aurkikuntza izan zen
pazomakailuak dituzten pertsonek arazoak dituztela telefono mugikorra gainean eramaten dutenean.
Hori jada 1990eko hamarkadaren erdialdean gertatzen zen. Zer egin zuen industriak?
Hori kontuan hartu zuten eta ritmo-markatzaileen fabrikatzaileei beren maiztasuna aldatzeko
eskatu zioten. Beraz, beti oso barregarria da.
Eta ondoren, ondoren publiko egin ziren aurkikuntza horien arabera, berak berak lehen arazoarekin egin zuen topo.
Esan zuten, ondo, Washingtonen dagoen CTIA industria-elkarteak enkargatu zuela eta, egiazki, funts
publikoekin ikerketa hauek posible egin zituela.
Esan zuten: "Ezinezkoa da, mutiko, ez dago diru gehiagorik."
Benetan gogor borrokatu behar izan zuen bere burua defendatzeko, eta gero, Jainkoari esker, berriro bide egokira itzuli zen.
Eta gero, bai, nahi baduzu, 1999ra arte ere dirua jaso zuen. Eta bere karreraren amaieran, iraunkorrik ez zela jotzen zuten.
Eta, beraz, gizon hau ezagutzeko pribilegioa izan nuen.
Eta, nolabait esateko, lobi-jardueren alorrean atzean ere gertatzen ari zenaren ordezkaria zen.
Eta hauek gaur egun ere baliogarria diren neurriak dira.
Beraz, oso diskreditatua izan zen.
Ondoren, bere industriaren aldeko lerroetatik erositako zientziak berarentzat ez zuen funtzionatu, baina besteentzat bai.
Ondoren, bezeroaren onurarako eta teknologia berritzaileari esker, ardurazko industria-orientazioaren bidezko auto-sustapena.
Eta ondoren, dagokion karguak beren jendearekin edo industriarekin loturiko pertsonekin bete
ziren, berarekin zaldi okerrari apostu ziotelako.
Eta horregatik sartu nuen Osasunaren Mundu Erakundea nire aurkezpenean. Osasunaren Mundu Erakundeak ezin baitu
baztertu mugikorreko komunikazioen fenomeno berri hau eta osasun-arretarako izan ditzakeen ondorio posibleak.
Eta horregatik abiarazi zuten deituriko nazioarteko EMF proiektua.
Zuzendaria Australiako Dr. Michael Repacholi izan zen. Ondoren Genevara transferitu zuten. Garai hartan
bisitatu nuen, bereziki nire arreta erakarri zuelako. Labur-laburreko klip batean erakutsiko dizut.
Mesedez, erreproduzitu hurrengo bideoa.
Australiako Dr. Michael Repacholi mugikor telefonoen kritikarien lekuko gako gisa hartzen zen, bere 1995ean argitaratutako
ikerketak mugikor telefonoko erradiazioari esposatutako saguetan minbiziaren garapena handitu zela erakutsi zuelako.
Orain gizona Osasunaren Mundu Erakundean eseri zen eta bere ikerketa zalantzan jarri zuen.
Funtsean, bere buruari gerra-jokoak egiten ari zen.
Nire ikerketak limfomarekiko aurre-predisposizioa zuten saguak aztertu zituen. Eta irrati-uhinen seinaleek
eragindako limfoman hazkunde etengabea aurkitu genuen.
Ondoren sei hilabete eman genituen zer oker egin genuen ulertzen saiatuz. Guk geuk ezin genuelako ulertu.
Eta gaur egun oraindik ezin dugu hori egin.
Arazo bat aurkitzen du, baina gaur egun arte ezin du jakin nondik datorren arazoa, eta, beraz, ez dago arazorik.
Erlazionatutako hizkuntza-erabilera mundu osoan estandarizatu eta derrigorrez ezarri zen.
Ez dugu inolako frogarik mugikor-telefonoek arriskutsuak direla.
WHOren banderapean, Australiarra 1997tik 2006ra mundu osoan zehar nabigatu zuen, albiste onak zabalduz: "Ez dago arazorik".
Dr Michael Repacholi oso ziur sentitzen zen. Azken finean, WHOren mugikorreko komunikazioen bozeramaile ofiziala
baitzen. Baina akatsak egin zituen. Dirua, dirua, dirua.
Industriatik datozen funtsak pote bereizi batean jarri behar dira, Munduko Osasun Erakundeari eman aurretik.
Eta hala gertatu zen gizon ona azkenean industria batek ordaindutako abokatu eta txikiagotzaile gisa agerian geratu zela.
Ondoren Munduko Osasun Erakundetik erretiroa hartu zuen eta ordutik industria-aholkulari gisa lanean ari da atzean.
Genevan proiektu-kudeatzaile gisa jardun zuen bitartean, lan bikaina egin zuen.
Mugikorreko komunikazioen hazkunde-industria mundua azkar konkistatu zuen.
Munduan zehar lehen milioi milioi mugikor-konexioetara iristeko hamabi urte behar izan ziren, baina bigarren milioi
milioiak hiru urte besterik ez, hirugarrenak bi urte, eta abar.
Gaur egun, Mendebaldeko munduan biztanle baino telefono mugikorreko kontratu gehiago daude – misioa bete da.
Bai, WHOra egindako bidaia txiki bat izan zen.
Bide batez, gizon hark hasieran oso gogotsu nahi zuen George Carlo-ren lana.
Baina orain, esan dudan bezala, agerian geratu da, eskerrak Jainkoari.
Baina behin arazoik ez dagoela dioen iritzia ezarri denean, industria-orientatutako eta industria-laguneko herrialdeentzat
naturalki oso egokia den iritzia, oso zaila da aldatzea.
Jendeak etengabe galdetzen dit, baina han ez dago ezer.
Zehatz-mehatz, hedabideek noizean behin zerbait desberdina jakinarazten dute.
Beraz, esateko moduan, hurrengo etapa da, non zientzia oker aurkezten den eta emaitzak manipulatzen diren.
Eta orain Alemaniar-Austriako historiaren sakonera pixka bat gehiago aztertuko dugu.
Europak finantzatutako Reflex izeneko ikerketa bat zegoelako.
Eta hemen ere, eredu bera behatu daiteke.
Eragozpenak sortzen dituzten zientzialari eta ikertzaileei aurre egin behar zaie. Edo gerra-jokoetan jokatu behar dira.
Zuretzat ere gai honi buruzko artikulu labur bat prestatu dut.
Zoritxarrez, Franz Adlkofer irakaslea ez dago gurekin.
Baina ikerketako gizon bikain batek, egia esan, gure lehen topaketan hasieran esan zuen
nire zirkuluko guztiek han ezer ez zegoela.
Eta gero esan zuen: ondo da, erakuts dezagun.
Orduan, ikus dezagun ea osasun arazorik dagoen.
Franz Adlkofer irakaslea gerra-jokoaren hurrengo nabarmeneko biktima bihurtuko zen.
Zazpi herrialdetako hamabi ikerketa-taldeekin, EBk finantzatutako Reflex izeneko ikerketa bat koordinatu zuen.
Vienako Medikuntza Unibertsitateko laborategietatik industriarentzat onargarriak ziren emaitzak berriro ere emateari
huts egin zion Hugo Rüdiger irakasleak zuzendutako talde batek.
Erreflexu-datuen arabera frogatu dugu maiztasun handiko eremu elektromagnetikoek geneak kaltetu ditzaketela.
Jada ezin gara ziur egon kalteak ez gertatuko direnik, telefono mugikorreko erabiltzaileen osasuna arriskuan jar dezaketenak.
Une honetan ezin dugu baztertu 15 eta 20 urte barru garuneko tumoreen intzidentzia nabarmen handituko denik.
Orain elektromagnetismo-eremuetako ebidentziak serio hartu ditzagun eta ez dezagun beste 40 urte itxaron zerbait ikusi arte.
Vienako AUVA istripu-aseguruen erakundeak kezka handiz hartu zituen Reflex ikerketaren emaitzak eta MedUni
Vienari ikerketa errepikatzeko agindua eman nahi izan zion.
Orain gerra-jokoaren estrategia premiaz behar zen.
2008an, Alemaniako ospe handiko albiste-aldizkari DER SPIEGELek iruzurra egotzi zion
orain erretiratuta dagoen Rüdiger irakasleari.
Irudiak eta izenburua iradoki zuten irakasleak laborategiko laguntzaile batekin harreman sentimental bat zuela.
Legez kanpoko faltsuketa-eskandaluaren susmoa urruneko Bremeneko biologo batek agerian
utzi zuen, industria-lagun gisa hartzen dena.
SPIEGELen arabera, ikerketaren emaitzak, DNA hari-apurketak barne, laborategiko laguntzaile batek, bere
irakaslea idolotzat zuena, soilik asmatutako gezur hutsa ziren.
Gau batetik bestera, zientzialariak eta haien lana diskreditatu ziren.
Bai, horrela funtzionatzen du gerra-jokoek oso ondo.
Berriro Viena hartuko dut, Austriako gonbidatuak ere ditugulako.
Hurrengo diapositiban, Profil aldizkari politikoan argitaratutako artikulu baten izenburu txiki bat daukat.
Hori da ispilu txikia, beti esaten dut.
Eta kazetari batek, zientzia-kazetari Tina Goebel-ek, benetan Reflex eskandaluari sakonki ikerketa egin
zion eta ondorio guztiz bestelakoetara iritsi zen.
Beraz, jakin zuen hemen zientzialariek ez zutela iruzurrik egin, baina kanpoko presioa egin
zitzaiela, adibidez, laborategiko laguntzaileari eta abar.
Hori izan zen erradiazio-kutsadura, Bremeneko lobbyista ospetsu batek abian jarritako kanpaina zikina.
Beste testuinguru batean berriro agertuko da.
Kalean zabaldutako difamazio-kanpaina honek, nire lankide kazetariaren kasuan oso interesgarria iruditu
zitzaidana, naturalki beste ondorio batzuk ere baditu.
Eta berriro galdetu nion horri buruz.
Hurrengo filma, mesedez.
Gerra-joko estrategikoen albo-ondorio bat, gutxietsi ez beharko litzatekeena, beldurra sortzea da.
Nork nahi luke botere guztia duen eta finantza aldetik sendoa den industria bati aurre egitea, osasunerako
arrisku potentzial bat identifikatu delako bakarrik?
Nik ere badakit ikertzaile batzuk, gai honetan benetan murgilduta zeudenak, eta esan zuten ez dutela inoiz gehiago mugikor
telefonoko erradiazioari buruzko ikerketarik egin nahi, osasunerako kaltegarria dela
aurkitzen badute, lobiak haiek suntsituko dituelako.
Beraz, egia da zientzialari batzuek kezka handiak dituztela eta ikerketa hau gehiago ukitu nahi ez dutela.
Hau eztabaida bero bilakatu da, zeren eta beldur baitira ez bakarrik zientifikoki, baizik eta batzuetan
pertsonalki ere suntsituko dituztela, Vienan gertatu zen bezala.
Izan ere, 1994ko Wargame memoaz geroztik eredua argi ikus daiteke.
Gure telefono mugikor eta smartphone-etatik igorritako mikrouhin-erradiazioarekin arazo bat aurkitu zuten
zientzialari guztiek ondoren beraiek ere arazo bat izan zuten.
Gerrako jolaseko estrategiak gaur egun ere oraindik daude.
Vienan ere zapore txarra geratzen da, nahiz eta ustezko faltsukeriaren sustatzailea orain epaitegian kondenatu duten eta
Vienako ikerlarien lan zientifikoa nazioartean berretsi duten.
Vienako ikerketa-eskandaluak Alemaniako lobbyista deituko nukeen baten erreakzioa izan zen. Salaketak egin zituen.
Lehenik, eztabaida akademiko bat abiatu zen, eta gero oso sakoneko argumentu batean bihurtu zen, ikerketa-emaitza
jakin batzuk diskreditatu eta baztertzeko helburuarekin.
Zazpi urte geroago, kontzientzia garbiarekin esan dezaket gizona kondenatu zutela.
Hori kalumniako iraina da. Salaketak oinarri gabekoak direla frogatu da.
Eta oraindik buruan atzean zerbait gaizki joan zela pentsatzen zuten guztiei, orain esan dezakegu dena ondo dagoela.
Datu hauek jarraituko ditugu.
Orain amaitu berri dugu jarraipen-proiektua, eta horri esker lehen proiektu nagusiaren
aurkikuntzak berretsi eta zabaldu ahal izan ditugu.
Ez da soilik zelula batzuetan DNA sentikorra apurtzen denik.
Gaur egun, zergatik hautsi egiten den ere badakigu. Horren atzean dagoen zelula-mekanismoa deskriba dezakegu.
Ikuspuntu zientifikotik, hau aurkikuntza garrantzitsua da faktuak modu sinesgarri batean aurkezteko.
Austriako wargaming-ak, dirudienez, egitateen interpretazio gaiztoa eta okertzea ere esan nahi du, kasu honetan Vienako
FMK industria-lobby elkarteak bultzatutako eta Mosgöller profesoreak zuzendutako AUVA ikerketarekin gertatu den bezala.
Interpretazio oker asmozko eredu hau askotan muturrera eramaten da, adibidez, faltsu albisteak Austriako mediku
aldizkari Ärzteblatt-en argitaratzen direnean, eta soilik arretaz aztertuta dirudienean ordaindutako publizitatea dela.
Baina gauzak poliki-poliki estutzen ari dira manipulatzaile nagusientzat.
Bai!
– Bai, bai, halako gauzak bigarrenez begiratzean bakarrik nabaritzen dira, eta kontsumitzaile arruntak ez du
konturatzen atzean ordaindutako publizitatea egon daitekeenik.
Baina hauek dira guk erabiltzen ditugun tresnak. Hori erradiazio-zikinak dira.
Eta orain beste faktore konplikatu bat zegoen: Lyonen egoitza duen Osasunaren Mundu Erakundearen Minbiziaren
Ikerketa Agentzia Nazioartekoa (IARC) 2011n 2b kategoriako karzinogeno gisa sailkatu zuelako.
Kategoria hau ere publiko egin zen, eta, gainera, Vienako eskandaluaren eragile izan zen gizona ez zuten adituen
batzordean onartu industriarekiko zuen lotura estuagatik.
Eta gainera, horregatik bere haserrea publikoan adierazi zuen.
Eta industrian, jakina, sailkapen hau gutxietsi nahian dabil, baina gero ikerketa gehiago argitaratu
ziren, minbizi-arriskuaren susmoa baieztatzen zutenak.
Hau bi ikerketa paralelo handik berretsi zuten, bata Amerikan eta bestea Italian, Bolonian.
Eta hurrengo film-klip hau, gauza guztiak pixka bat ukigarriago bihurtzeko aukeratu dudana, ikerketa azaltzen du eta nola
borrokatzen den erakusten du. Beraz, mesedez, gozatu filmaz.
Berriro ere Microwave News merkataritza-aldizkariak izan zen lehenengoa NTP ikerketari buruz berri ematen, eta
irakurleei gogorarazi zien DNA hari-haustura horiek 20 urte baino gehiago lehenago aurkitu zirela.
NTP ikerketako koordinatzaileetako batek ohartarazpen larria egin eta ekintza berehalakoa eskatzen du.
Telefono mugikorren erabilera zabala dela eta, arrisku apur bat handituak ere osasun
publikoarentzat ondorio larriak ekar ditzake.
Bitartean, gobernuko osasun agintariek prebentzio-neurriak sustatu beharko lituzkete, batez
ere haurrentzat eta haurdun dauden emakumeentzat.
Arrisku handiagoa izan daiteke haurrengan, garatzen ari den garunaren penetrazio
handiagoa eta sentikortasun handiagoa direla-eta.
Zein ikasgai ikasi ditzakegu?
Ez genuke gehiago suposatu behar egungo edo etorkizuneko haririk gabeko edozein teknologia, 5G barne, proba egokirik gabe
seguruak direla. Haiek probatu gabe uztea etikoa ez litzateke.
NTP ikerketaren aldi berean, 2005ean hasi eta Italiako Bolonian arratoi eta saguetan egindako epe luzeko ikerketa
batean, mugikorreko erradiazioek eragindako tumore arraroen garapenaren seinale larriak agertu ziren.
Espero zitekeen bezala, bi ikerketek orain kritikak masiboak jasaten dituzte.
Lobby talde ICNIRP berriro ere emaitzak gutxietsi nahian dabil, emaitzak koordinatuak izan direla eginez.
Italiako ikerketako buruak gerra-jokoak honela ikusten ditu:
Gure artean dugun gauza bakarra da ikerketak independenteak direla. Eta hori oso garrantzitsua da.
Emaitza berberak izan genituen. Eta esaten dut, ez dela ausazkoa.
Eta gure gizartearen egonkortasuna arriskuan jar dezaketen emaitzak argitaratzeagatik akusatzen gaituzte.
Gailu hauek guztiak izateaz oso pozik gaude.
Eta orain jendearen artean beldurra zabaltzen ari gara?
Ez, ez dugu beldurra zabaldu nahi.
Industria gizartearen zerbitzura jardutera animatu nahi dut.
Normalean guk, kontsumitzaileok, gizartearen zerbitzura gaudelako.
Eta paradigma hau aldatu nahi nuke.
Baina aldaketa honen erantzukizuna ez dago nire esku.
Animali-esperimentuek ere seinale argiak erakusten badituzte, hasierako txostenen arabera dirudien bezala, ez
dago beste aukerarik 1. taldean sailkatzeko. Bestela, honek IHCren irizpideekin talka egingo luke.
Egoera hauetan, 1. taldean sailkatzea, hau da, gizakientzat karzinogenoa dela, saihestezina litzateke.
Bai, hori da adituen iritzia. Eta atzean, ikerketa gehiago ere badaude, ikuspegi hau gero eta gehiago babesten dutenak.
Galdera da: nola aurkituko gara kontsumitzaileok honen aurrean?
Badakigu zer dioten ikerketa hauek?
Ez, hedabideek ere hemen paper garrantzitsua dute.
Industriarekin joko bikoitza eta funtsezkoa dugu, nire mugikorreko komunikazioen arloan dugun
bezalaxe, koronabirusaren kasuan gertatu zen bezala.
Esango nuke RKI fitxategiak gauza bat direla, baina Erradiazio Babeserako Bulego Federalak RKI bezalakoa dela,
gauzak estaltzen dituztelako – eta erradiazioa babesten dute, baina zoritxarrez ez kontsumitzaileak!
Eta orain jakin berri dugu ICNIRP, Ionizatu Gabeko Erradiazioaren Babeserako Nazioarteko Batzordea,
kontsumitzaileen erradiazio-babesa nazioartean funtzionatzen duela ziurtatzeko ardura duen erakundea dela.
Non dago ICNIRP egoitza? Municheko Erradiazio Babeserako Bulego Federalean dago egoitza,
eta Alemaniako zergadunek finantzatzen dute.
Han idazkaritza ere doan lortzen dute, eta doako, esango bagenuen, lobi-elkarte bat da.
Hau Europako Parlamentuko bi kidek txosten honetan argi eta garbi azaldu dute.
Bat Michèle Rivasi da, eta berari gero heltuko gara.
Eta bestea fisikako alemaniar irakaslea da, Klaus Buchner irakaslea. Informazio hau bildu zuten eta ia batzorde
honetako kide guztien artean interes gatazka bat aurkitu zuten, Erradiazioaren Babeserako Nazioarteko Batzordean.
Eta hori da, hain zuzen ere, arazoa: gako postuetan, kontsumitzaileak baino industria babesten duten pertsonak daude.
Eta hori da gure arazoen erroa. Eta horregatik ez gaude inor behar bezala informatuta.
Eta horregatik da are garrantzitsuagoa halako erakundeak egotea eta egia argitzeko aukerak izatea.
Beste biderik ez dagoelako. Benetan behar dugu gertakarien ikuspegi erabat berria.
Eta esan nuen bezala, egiaz gero eta zapaltzaileagoa bihurtzen ari da.
Hurrengo diapositiba STOA izeneko azterketa da.
Hau Italiako Dr. Fiorella Belpoggi-k enkargatu zuen, izan ere, Ramazzini Institutuan egindako bere ikerketek aditu maila altu
bat erakusten dute, eta AEBetan ere behin eta berriro eskatzen dute hainbat
karzinogenezirekin lotutako arlotarako lekuko gako gisa.
Minbiziaren ikerketaren esparruan munduko lehen postuan dagoen zerbait da.
Eta horren ondorioz, Europako Parlamentuak berari esleitu zion deituriko STOA azterketa burutzea.
Hau da Zientzia eta Teknologiaren Etorkizunerako Batzordea.
Honek teknologia-ebaluazioa deituko genuke.
Eta gai hauen ondorioa zer izan da?
Laburki aipamen bat ere proposatu nahi nuke, izan ere, 5G, nahi baduzu, hype bat delako.
Eta hori, egia esan, mugikor kritikoen eszenarako ona da, neurriekin eta ikuspegiekin apur bat gehiegizkoak izan direlako.
Baina efektuak ez ziren 5Garekin hasi. Baina agian ahoz laburbildu ditzaket puntu nagusiak,
Paul irakasleak adierazpen bat egin aurretik.
Egungo 800 ikerketa ebaluatu zituzten eta esan zuten: "Hedapena berehala gelditu, biztanleria hezi."
Eta esan nahi dudana da: nonbait hori irakurri al dugu? Ez benetan.
Baina hauek benetan kontsumitzaileen babeserako iraultzaileak izango liratekeen neurriak dira.
Eta alfonbra azpian pasatzen dira.
Eta hori zehazki gerra-joko baten emaitza da.
Eta gai honi dagokionez, berriro entzun nuen Amerikako mediku-ikerlari den Paul irakaslea, oso jakituna dena.
Hori hurrengoan jolastu nahi nuke.
Gure aurkikuntzen argitan gai osoa berriro aztertu behar dugu, hau da, irrati-uhinek garunean eta nerbio-sisteman eragin handia
izan dezaketela, gure zelulen DNA kaltetu dezaketela, estres oxidatiboa eragin dezaketela, gaixotasun kroniko askorekin lotuta
dagoena, erreakzio hormonalak piztu ditzaketela, eta ugalketa-efektuak ere izan ditzaketela, eta
horiek, berriz, kalte suntsitzaileak eragin ditzaketela.
Eta nire aurreikuspenaren arabera, 5G-k efektu hauek guztiak larriagotuko ditu.
Eta gero minbizia dago, eta hori, noski, arazo handia da.
Faktu guztiak kontuan hartuta, 5G bereziki kezkagarria da. Orain, agian dakizunez, planaren arabera milioika
antena berri hauek instalatuko dituzte, bakar bat ere segurtasun biologikoko proba egin gabe.
Eta hori erabat zoroa da.
Bai, batez ere ikerketagatik, behin eta berriro ereduek berdinak direla erakusten dutelako, eta
orduan guk zer egin dezakegun ere pentsatu nuen.
Beraz, agian ekintza juridiko bat abiatu dezakegu?
Eta esan dezaket Ameriketan hain deitutako garun-tumoreen kasuak daudela, eta hurrengo urtean haien 25. urtera sartuko direla.
Tobacco Road bezalako zerbait da.
Beraz, tabakoarekin izandako esperientzia hemen bizitzen ari gara.
Beti daude epaile berriak; epaileak ordezkatzen dira.
Ondoren, aurreiritzidun gisa hartzen direnak daude.
Ondoren, industriatik datorren epaile berrirako beste 10.000 orrialde berri egongo dira.
Industriak bere burua defendatzeko 40 abokatu-bulego kontratatu ditu.
Eta orain bere 25. urtera sartzen ari da, beraz, urteurrena da. Eta harrigarria da.
Benetan behar dugu kontsumitzaileen babesa erabat modu desberdinean antolatzea.
Eta hemen berriro dugu pakete bera, beste aurkezpenetan ere Osasunaren Mundu Erakundean nabaria zen bezala.
Kontsumitzaileak, esan dezagun, engainatu egiten ari dira.
Eta hau ezin da jarraitu.
Horregatik pentsatzen ari naiz, pentsaera bereko jendearekin batera, ekintza juridikorik abiatu dezakegun?
Eta gero telefono mugikorrari buruzko ikerketa bat enkargatu genuen.
Benetan lortu genuen dirua, halako gauzetarako eskarmentu duten pertsona onenak elkartzeko.
Eta ATHEM-3 izeneko ikerketa abiarazi genuen.
Eta agian emaitzak laburki irakur ditzaket.
Mugikor-telefonoen base-estazio baten ondoan bizi diren pertsonak eta harengandik nahiko urrun bizi direnak aztertu genituen.
Badago aldea? Eta hala bada, zein dira osasun-arrisku honen ondorioak?
Aktetatik laburki irakurri nahi nuke:
Ikerketa mota biek erakutsi zuten alde esanguratsu bat eremuari zerbitzatzen dioten antenen erradiazio-maila nahiko altu
edo baxuetan egon ziren pertsonen artean. Beraz, aldea dago.
Bihotz-maiztasun aldakortasunaren analisiak frogatu du egunean zehar esposizioarekin lotutako inolako desberdintasunik neurtu
ezin dela, baina gaueko atsedenaldian EMF esposizio akutuek eta/edo kronikoek loaren berreskuratze-funtzioa
murrizten dutela – zehazki Ivo-k oraintxe esan diguna.
Odol-laginetan egindako kromosoma-analisiak frogatu zuen esposizioak DNA-kaltea eragiten duela, eta horrek
urteetan zehar kromosoma-kaltearen pilaketa eragiten duela.
Bi ikerketa-taldeek aurkitu zuten telefono mugikorreko oinarrizko estazioek kanpotik igorritako maiztasun handiko eremu
elektromagnetikoen esposizioaren eta kalte fisiko kaltegarriaren arteko harreman estatistikoki esanguratsuak.
Eta baserrietan arduragabe landatzen ari dira, nahiz eta hemen ditugun emaitza garbiak, orain nazioartean argitaratu direnak.
Eta aurrez aurre ekingo diogu. Zoritxarrez, gure abokatu, gure buruzagi eta gure aditu juridikoa larri gaixorik dago.
Eta une honetan talde juridiko bat bilatzen ari gara.
Ikusi dezagun zein neurritan, agian, Suitzarekin eta antzekoekin ere hau koordinatu dezakegun.
Beraz, aukera ugari daude. Eta hemen ere paradigma-aldaketa bat behar dugu.
Ondoren beste istorio pertsonal bat.
Denborari dagokionez, oraindik ondo nagoela uste dut.
Azken filma oraindik ez nuen guztiz amaitu, Bruselako Europako Parlamentuan erakusteko eskatu zidatenean.
Agian ehuneko 80 inguru amaituta zegoen.
Eta filmean, zehazki aipatu berri ditudan pertsona hauek zeuden, tartean Michèle Rivasi eta Klaus Buchner, ICNIRP-en
istorio hauek agerian utzi zituztenak, gure babesa bermatu beharko luketen erakundeen industria-laguntasuna.
Hemen izan genuen fisikari kuantiko bat, teknologiaren, zehazki argiztapen-teknologiaren, alternatibak erregistratu zituena.
Eta horrela, Europako Parlamentuan eztabaidan parte hartzera gonbidatu gintuzten.
Ez zenuen hori egin behar – filma oraindik ez baitzen amaituta – baina pentsatu nuen: ondo da, hau ohore handia da.
%80ean osatuta zegoen. Eta hori jada oso inpresionagarria zen.
Bai, eta bi aste geroago, Frantziako EBko diputatua zen Michèle Rivasi hil zen.
Gorrotagarria duen atzera-zaporea du, baina hala da.
Eta gero Wargaming nire aurka bihurtu zen, ez esparru politikoaren aldetik, baizik eta bere bertako lerroetatik.
Kontsumitzaileen babeserako (hala deituriko) erakundeek, benetan mugikorreko komunikazioen kritikariak zirenek, Scheidsteger-ek
egindako film berri bat bidean zela aurkitu zuten.
Eta Scheidstegerrek ez gintuen kontsumitzaileen babeserako erakunde gisa kontuan hartu, eta hori ez da benetan onargarria.
Beraz, harrokeria eta antzekoek ere papera dute, zoritxarrez.
Eta gero gure bertako lerroetatik etorri zen kritika bat, honela esanez: bai, behin Rosenheim-eko teknologia-enpresa baterako
Scheidsteger-ek egindako publizitate-film bat ikusi genuen.
Eta ziurrenik haiek diruz lagunduta dago edo halako zerbait hutsal.
Beno, beti onartu dut, zinemagile gisa, ez dudala nire izena jartzen ondoren nire aurka erabil daitezkeen gauzetan.
Baina hala ere, nire ospea zikintzen saiatu ziren, eta ondoren filmaren amaiera ere oztopatzen
saiatu ziren, dohaintzetan oinarrituta zegoena.
Ondoren, film honen beste emanaldi bat izan nuen Zurichen, Suitzan.
Eta oso zorte ona izan nuen, esan behar dut, hemen Suitzako erakundeak zeudela, eta haiek
esan zidaten: "Ai ama, hau hain garrantzitsua da."
Eta hemen une honetan telefono mugikorrerako antenen dorreekin zerbait egiten ari gara.
Hauek dira niregana hurbildu ziren bi gizonak.
Lehenik eta behin, "WIR" elkartea dago eta Daniel Laubscher, benetan jakintsu den espazio-plangintzako teknikaria.
Eta une honetan antena-egitura hauek epaitegian borrokan ari dira.
Eta esan zuten: "Etor zaitez, zerbait elkarrekin egin dezagun, guk ere hemen gertu gaudelako."
Eta egia esan, orduan Suitzan "The Digital Dilemma" filma estreinatu genuen.
Hau ia zehazki duela urtebete antolatu genuen.
Eta han dauden Suitzako lagunek, inoiz ez dut halakorik bizi izan, benetan zerbait antolatu dute.
Orain lau hizkuntza-bertsio ditugu.
Eta webgunean filma doan ikusi dezakezu frantsesez, ingelesez, italiarrez eta alemanez.
Hau 90 minutuko dokumental filma da.
Eta benetan zoragarria da Suitzako Konfederazioaren espiritu zaharra, esateko moduan, oraindik ere ukigarri dagoela.
Ez gurekin, eta inoiz baino gehiago orain! Leloaren arabera soilik.
Bai, eta ondoren niretzat hurrengo kolpea etorri zen.
Teknologia-enpresa baten enbaxadorea izanda eta, beraz, beldurra zabaltzen ari nintzela –
sinestezina – hurrengo bonba-kolpea etorri zen:
Orain naziekin nago.
Zehatz-mehatz.
Eta bai, ongietorri klubera. Sinestezina da, baina gure barruko kideen artean dator. Bai.
Eta hori, egiaz, oso lotsagarria da.
Eta horixe da benetan indarrak batzen saiatu behar garen lekua.
Eta beraz, berriro ere, eskerrik asko antolatzaileei, familiari, familiari eta lagunei.
Eta espero dut nire lanetik zerbait irabazi izana.
Eskerrik asko – eskerrik asko.
– Eskerrik asko! Orain hemen berriro egingo dut dei hau.
Eta ez soilik suitzarrei, baizik eta Suitzako Konfederaziotik mundu osoari!
Eska egiten dizuet, abokatuok, epaileok, fiskalok, egia bilatzen duzuen guztiok, gizon hau doan babestu!
Hemen ikusten duzun guztia borondatez egiten da.
Hori egunero lanean ari diren milaka pertsona dira.
Eta arratsaldeetan, gure denbora librean, oporretan, programa hauek eta ezagutza hau ekoizten ditugu.
Hori diru amaigabea kostatzen du, bai. Diru amaigabea, halako film bat.
Aditu-tza hau ezin da neurtu.
Eska egiten dizuet, abokatuak, batez ere, orain lehen lerroan zaudetela – hutsunea betetzeko deitu
zaituztela. Ez gara guk, legean adituak; dena guregan dago.
... Jarraitu lan egiten Brunner jaunarekin, berarekin, eta zerbitzatu haiek doan.
Zure esku dagoena egin, ziurtatzeko aterako dela eta arrakasta izango duela.
Zuri onena opa dizut. Eta ikusi film hauek, ikusi film hauek!
Mugikorretako telefonoen eta Wi-Fi-aren erradiazioek kalte egiten diete pertsonei, animaliei eta
ingurumenei. Erradiaziorik gabeko eremuak behar ditugu! ASZA.org
Orain, laburki, arreta bereko film bati zuzenduko nioke, gaur kla.TVn emititzen ari dena. Hizkuntza askotan ekoitzi
dute, eta Estokolmori buruzko oso dokumental kezkagarria da.
Stockholm 5G arloan aitzindaria da eta Europan 5G esperientzia onena duen hiria dela jotzen da.
Baina dokumental honetan jendeak bere iritzia ematen du, eta esan dezaket izuaren irudi bat dela.
Bizitzan inoiz sentitu ez nuen mina muturrekoa izan zen. Orain arte bizitako minik intentsuenena izan zen.
Eta hori hainbat aldiz gertatu zen. Uste nuen hilko nintzela.
Beraz, konexioak aurkitu nituen eta antenarekin zerbait gaizki zegoela ohartu nintzen. Hau
arriskutsua da. Hemendik alde egin behar dut.
Bai, hemen jendea egun gutxitan gaixotu egin da. Bihotz-palpitazioak, buruko minak,
lo-nahasmenduak, nekea, epe laburreko memoriaren galera, etab.
Dena entzun dugu, Scheidsteger jaunarenak barne. Eta, besterik gabe, Suediatik datorren laguntza-oihu bat da.
Eta une honetan, konferentzia honen hasierara laburki itzuli nahi nuke, hemen denek beren zati txikia ekar dezaketelako.
Eta elkarrekin edozer posible da. Horrek esan nahi du, adibidez, laguntza-oihu hau ere zabal dezakegula.
Edo Scheidsteger jaunaren filmak banatu, hemen jendea bere bizitza defendatzeko borrokan ari delako. Heriotza eragiten
duen erradiazioagatik euren etxetik ihes egin behar dute.
Eta esaten dut gauza bera gertatuko zaigula, zoroaldi hau geldiarazten ez badugu. Eta horregatik eskatzen dizuet
denoi, mesedez, lagundu nazkigaz garrantzitsu hauek zabaltzen.
Eta hori berriro azpimarratu nahi nuke. Aitak lehenago esan zuen, dena borondatezkoa dela.
Guzti hau gure denbora librean egiten dugu. Gonbidatu nahi zaituztegu denoi, gure gonbidatuak, baita lehen aldiz hemen
zaudetenoi ere, gurekin bat egin dezazuen. Adibidez, datorren asteazkenean berriro ere
eskuzko jarduera praktikoak eskainiko ditugu.
Non zauden ere, linean parte hartu dezakezu. Lagundu dezakezu. Adibidez, talde batek dokumental hau elkarrekin banatuko du.
Hauek pertsona mota guztietara bidaltzen ditugu. Estrategiak ditugu. Ahal duguna
egiten dugu, oso gogor zentsuratuta dagoelako.
Baina iturriak ere segurtatuko ditugu, iturriak etengabe desagertzen ari direlako.
Elkarrekin ikertuko dugu. Talde desberdinak daude.
www.kla.tv/mitwirken helbidean informazio gehiago aurki dezakezu. Hemen talde desberdinak ikus ditzakezu.
www.kla.tv/mitwirken helbidean sartu eta gustuko duzun eta zuretzat erakargarria den ekarpen-aukera
bat aurkitu dezakezu. Horretaz, zure AZKko kontaktu pertsonarekin ere hitz egin dezakezu.
Haiek ere bitartekari gisa jardun dezakete. Eta denek lagun dezakete zerbait txiki bat ekarrita.
Eta hemen erregistratzen bazara, gonbidatua izango zara eta xehetasunak jasoko dituzu.
Afrikako pertsonak ere parte hartzen dute. Ez du axola zein herrialdetik datozen edo zein hizkuntza hitz egiten duten.
Uste dut hemen Afrikako hainbat eskualdetako hogei bat pertsona zeudela.
Esaten dut, zuzendaritza-taldeek irrikan daude zu ikusteko. Zure laguntza irrikaz espero dugu.
Eta, beraz, abusuen aurka borroka egiteko modu praktiko bat besterik ez dugu egin behar.
Berriro entzun dugu: hauek abusue serioak direla.
Azkar jakinaraziko dizkizuet hurrengo ekarpen-gaueko datak, uda osoan zehar bi astean behin egin izan ditugulako.
Uztailaren 30ean, asteazkenean, arratsaldeko 7etan; ondoren, bi astean behin asteazkenean; abuztuaren 14an,
arratsaldeko 7etan; eta abuztuaren 27an, arratsaldeko 7etan.
Zurekin ikusteko irrikitan gaude!