У наступнай прэзентацыі дасведчаны юрыст разгледзіць і абгрунтуе трывожную тэму, закранутую доктарам
Міхаэлем Брунерам, з яшчэ большай практычнай падрабязнасцю.
Гаворка ідзе ў асноўным пра пагрозы, якія ўяўляюць для нас прававыя інтрыгі СААЗ, яе пандэмічныя
дагаворы і МІЗ, г.зн. Міжнародныя санітарныя правілы.
Застаецца пытанне: ці пагражае нам таталітарны рэжым у ахове здароўя?
Перш чым запрашаць гэтую іншую выбітную асобу на 21-ы AZK, каб яе экспертныя погляды
ўзбагацілі нас, давайце азнаёмімся з яе рэзюмэ.
Доктар Беатэ Сібіле Файль, нар. у 1967 г., — нямецкі юрыст і незалежны даследчык, які спецыялізуецца на
пытаннях, звязаных з нацыянальнымі меншасцямі ў Еўропе.
Гэта, у прыватнасці, датычыцца канстытуцыйнага, міжнароднага і еўрапейскага права.
Яна заваявала славу ў сваёй галіне дзякуючы шматлікім лекцыям і фундаментальным публікацыям, у тым ліку
як суаўтар шматтамовага даведніка па этнічных групах.
Яна была галоўным рэдактарам з 2008 па 2016 год.
З 2019 года яна з'яўляецца сурэдактарам Еўрапейскага часопіса па пытаннях меншасцяў (EJM).
Яна вывучала права ў Гейдэльбергскім універсітэце і здала свой другі дзяржаўны экзамен у Фрэйбургу.
У 2002 годзе яна з адзнакай скончыла юрыдычны факультэт Інсбрукскага ўніверсітэта.
Яна 20 гадоў працавала і праводзіла даследаванні ў Паўднёватырольскім інстытуце этнічных груп.
17 гадоў з іх на пасадзе намесніка навуковага дырэктара.
З 2017 па 2023 год яна была нямецкай членам экспертнага камітэта па Еўрапейскай хартыі рэгіянальных моў
або моў меншасцей, міжнароднага дагавора Савета Еўропы.
З 2017 па 2022 год яна была намесніцай старшыні Еўрапейскага цэнтра па пытаннях меншасцей у Фленсбургу.
Яе цяперашняя праца сканцэнтравана на мерах, звязаных з каранавірусам, у тым ліку на планах СААЗ з прававой перспектывы.
Яна з'яўляецца членам Сеткі крытычных суддзяў і пракурораў, арганізацыі «Доктары і навукоўцы за здароўе, свабоду і
дэмакратыю», «Незалежныя юрысты», «Юрысты за прасветленасць», «Сусветнага альянсу дзеянняў у галіне
аховы здароўя» і «Медыцынскай асацыяцыі, якая прытрымліваецца Гіпакратавай прысягі».
Сёння доктар Бэатэ Файль распавядае пра СААЗ, пагадненне аб пандэміі і міжнародныя санітарныя правілы.
Ці пагражае нам таталітарны рэжым у ахове здароўя?
Вітаем, доктар Беатэ Файль. Дзякуй, што падзяліліся з намі сваім вопытам.
Вялікі дзякуй. Будзь вострай стралой. Дзякуй.
Сёння я буду вельмі небяспечны, але не такі небяспечны, як СААЗ.
І я хацеў бы пачаць з выказвання шчырай падзякі свайму калегу, спадару Бруннеру, за яго цудоўную тэму, тым
больш што менавіта гэтая непарушная чалавечая годнасць падштурхнула мяне заняцца вывучэннем права.
Гэтая першая фраза з Нямецкага Асноўнага закона заўсёды была для мяне натхненнем на працягу ўсіх маіх юрыдычных вучоб.
І калі я сёння кажу пра СААЗ, я думаю, што нам не ўсім трэба быць юрыстамі. Калі мы паглядзім на гэтае пытанне праз
прызму чалавечай годнасці і ацэнім СААЗ з гэтага пункту гледжання, некаторыя адказы могуць з'явіцца самі сабой.
Далей я хацеў бы засяродзіцца ў асноўным на двух важных дагаворах СААЗ: Міжнародных санітарных
правілах і Пагадненні аб барацьбе з пандэміямі.
Але спачатку давайце вызначым, што ўжо дзейнічае ў СААЗ.
Таму што тое, што мы перажылі ў так званыя каранавірусныя гады з 2020 года, і гэтага нельга дастаткова
падкрэсліць, звязана з ужо існуючым, я б сказаў, рэжымам СААЗ.
Такім чынам, першы пункт — абнаўленне СААЗ.
Затым узнікае пытанне, з чым мы можам сутыкнуцца, калі папраўкі да Міжнародных санітарных правілаў, прынятыя ў сумнеўных
абставінах 1 чэрвеня 2024 года, сапраўды ўступяць у сілу, як у рамках міжнароднага права, так
і, магчыма, у рамках унутранага заканадаўства.
Затым, у трэцім пункце, я хацеў бы закрануць пытанне пагаднення аб пандэміі, якое было ўведзена
толькі ў гэтым годзе, але яшчэ не цалкам прынята.
Я хацеў бы пазней коратка разгледзець гэта больш падрабязна.
А потым, у пункце 4, я зраблю свой пакуль што выснову.
Пункт 5 тычыцца вывучэння перспектыў: што можа адбыцца далей з СААЗ і яе планамі?
І, перш за ўсё, пытанне, якое, я думаю, хвалюе ўсіх нас: што мы можам зрабіць? Мы, звычайныя грамадзяне.
Так, пункт 1. Што тычыцца СААЗ і яе існуючых сістэмных недахопаў, то пакуль што я скажу вось што.
Гэта абсалютная сістэмная памылка.
СААЗ была заснавана ў 1948 годзе як асацыяцыя дзяржаў.
І паволі, але ўпэўнена, пачынаючы з сярэдзіны 1980-х гадоў, узнікла праблема, часткова звязаная з тым, што ЗША
замарозілі свае членскія ўзносы ў сярэдзіне 1980-х гадоў.
Звычайна такія арганізацыі фінансуюцца за кошт рэгулярных узносаў ад сваіх дзяржаў-членаў, якія не мэтавыя.
У сярэдзіне 1980-х гадоў пад уплывам Злучаных Штатаў дзяржавы-члены таксама замарозілі свае членскія ўзносы.
І тады пачалося... Потым, таемна, ціха і моўчкі, катастрофа пачала развівацца.
Сёння прыкладна 85 працэнтаў бюджэту СААЗ залежаць ад добраахвотных ахвяраванняў,
большая частка якіх накіравана на канкрэтныя мэты.
Сярод гэтых донараў, якія цяпер з'яўляюцца донарамі СААЗ, ёсць краіны, што не толькі плацяць свае
членскія ўзносы, але і робяць асобныя ахвяраванні СААЗ.
На жаль, я б сказаў, што Германія ў гэтым плане вельмі прыкладная.
Такім чынам, нашы падатковыя грошы ідуць у СААЗ у вялікіх колькасцях.
І цяпер, калі ЗША выйшлі, Нямеччына, верагодна, з'яўляецца галоўным донарам.
Затым сярод донараў ёсць таксама міжнародныя ўрадавыя арганізацыі, а потым надыходзіць
далікатны момант: вельмі шмат прыватных асоб.
Цяпер ёсць, як я апісаў пад трэцім стрэлкам, цудоўны новы даследаванне з Італіі, не, з Аўстраліі, не з Італіі.
Яны даследавалі мэтавыя ахвяраванні ў СААЗ – хоць сярод іх і ёсць толькі восем фармацэўтычных кампаній – але ўсе іншыя ўстановы і
арганізацыі, якія не з'яўляюцца дзяржавамі і робяць мэтавыя ахвяраванні ў СААЗ, маюць, як бліскуча
паказвае гэтае даследаванне, амаль стопрацэнтныя інтарэсы, звязаныя з фармацэўтыкай.
Яны называюць яго фарма-сумяшчальным.
І дзве першыя пазіцыі займаюць Фонд Гейтса і вакцынны альянс Gavi.
У сувязі з гэтым я хацеў бы зрабіць яшчэ адно папярэдняе заўважанне: заснавальнікі СААЗ мелі на ўвазе пэўную рэч, калі ў
Артыкуле 37 Статута СААЗ напісалі, што пры выкананні сваіх абавязкаў Генеральны дырэктар і персанал не павінны шукаць
або атрымліваць указанні ад якога-небудзь урада ці ўлады.
І што датычыцца ўрадаў або дзяржаўных органаў, то гэта яшчэ больш актуальна для абавязковых палажэнняў фармацэўтычнай прамысловасці
або арганізацый, звязаных з фармацэўтычнай прамысловасцю.
Гэта азначае, што СААЗ парушае ўласную канстытуцыю гэтымі мэтавымі ахвяраваннямі, а таксама існуюць і дадатковыя рэкамендацыі.
Потым у нас узнікае яшчэ адна праблема на фоне гэтых ахвяраванняў СААЗ, якую нельга не падкрэсліць:
Калі б, напрыклад, нямецкі Бундэстаг сказаў: «Так, мы проста павінны зноў павялічыць узносы дзяржаў-членаў», тады мы б лёгка
вырашылі праблему залежнасці ад фармацэўтычнай прамысловасці.
Не, Мы даўно ўжо таемна і ціха ўмацавалі і інстытуцыяналізавалі адносіны паміж дзяржавамі і прыватнымі асобамі за кулісамі праз
гэтую, я б сказаў, падступную канструкцыю дзяржаўна-прыватнага партнёрства, якую ўжо ніхто не ставіць пад сумнеў, дзе,
напрыклад, у GAVI або CEPI САЗ звязана з урадамі, са знакамітым Фондам Гейтса і, звярніце ўвагу, з вытворцамі вакцын.
ЮНІСЕФ, Сусветны банк і іншыя НДА таксама ўдзельнічаюць у GAVI.
Еўрапейская камісія і іншыя даследчыя ўстановы далучыліся да CEPI, якая мае праграму па
распрацоўцы вакцын ад усіх вірусаў на працягу 100 дзён.
З прававой пункту гледжання гэта абсалютна непрымальна, таму што дзяржавы — і тут мы вяртаемся да фундаментальнай ідэі, што
дзяржавы існуюць для таго, каб служыць народу — і прыватныя асобы, уключаючы чалавечую годнасць і чалавечую
свабоду, і прыватныя кампаніі, якія нават могуць законна быць арыентаванымі на атрыманне прыбытку.
Але калі гэтыя дзве сферы пераплятаюцца і дзяржаўныя інстытуты становяцца залежнымі ад прыватных ахвяраванняў, якія
матываваныя прыбыткам, тады мы ўжо стаім перад катастрофай.
І ўся гэтая праблема, якая ўжо звязана са СААЗ і пра якую, напрыклад, ніводзін член нямецкага парламента дагэтуль
нават не задумваўся — мы павінны на гэта звярнуць іх увагу — заключаецца ў відавочным недахопе празрыстасці ў СААЗ.
Мы маем не толькі гэтыя дзяржаўна-прыватныя партнёрствы, дзе звязаны прыватны і дзяржаўны сектары, але, як
прадэманстравалі выдатныя калегі, у нас таксама існуе пастаянны кругаварот персаналу паміж GAVI, Фондам Гейтса і СААЗ.
Дарэчы, Фонд Гейтса напрамую і ўскосна праз іншыя арганізацыі, якія ён спансіруе, забяспечвае каля 20 працэнтаў бюджэту СААЗ.
І спадар Гейтс, які з аднаго боку пазіцыянуе сябе як філантроп, а з другога боку атрымлівае прыбытак ад усіх
выгод, што вынікаюць з гэтых меркаваных ахвяраванняў.
Такім чынам, цяпер мы маем масавыя канфлікты інтарэсаў. Калі так званы эксперт СААЗ працаваў у фармацэўтычнай прамысловасці, а
потым раптам вяртаецца ў СААЗ або зноў пачынае працаваць на GAVI, мы маем канфлікты інтарэсаў найвышэйшай ступені.
І вось у чым справа: гэтыя канфлікты не раскрываюцца, і раптам у справу ўступае абарона даных.
Потым наступны пункт: кантракты з донарамі СААЗ, з якіх, магчыма, можна было б даведацца, якія мэты донары звязваюць са сваімі
ахвяраваннямі, там, магчыма, гаворыцца, «Калі ласка, выкарыстоўвайце нашу вакцыну ModRNA, яна сапраўды выдатная,
прынамсі з пункту гледжання прыбытку, інакш мы вам нічога не ахвяруем, таму, калі ласка, рэкамендуйце яе», і,
які ж выпадак, гэтыя кантракты таксама не раскрываюцца, не даступныя для шырокай грамадскасці.
А вянцом усяго з'яўляецца працэдура пад назвай «Парадак уключэння для экстранага выкарыстання», уведзеная СААЗ у 2022 годзе.
Фармацэўтычныя кампаніі ўжо могуць падаваць заяўкі на ацэнку лекаў і вакцын, якія яны вырабляюць, спачатку ў выглядзе
своеасаблівага пробнага запуску, перш чым стане дакладна вядома, які менавіта меркавана небяспечны пандэмічны вірус зноў
распаўсюджваецца, г.зн. спачатку ў абстрактных тэрмінах з месцамі запасу, а потым, на другім этапе, калі адбываецца так званая
пандэмія, з адпаведнымі канкрэтнымі патагенамі. Гэтыя лекі і вакцыны ацэньваюцца
спачатку папярэдняй камісіяй, а потым — наступнай.
Але цяпер надыходзіць скандал у чыстым выглядзе: СААЗ пакідае за сабой права самастойна вырашаць, што рабіць з вынікамі
гэтых экспертных справаздач — ці не рабіць, — а таксама пакідае за сабой права вырашаць, публікаваць іх ці не.
Сусветная арганізацыя аховы здароўя захоўвае поўны кантроль над вынікамі справаздач экспертаў.
Гэта таксама беспрэцэдэнтны скандал, а потым мы задаёмся пытаннем, чаму так шмат людзей цяпер пакутуюць ад пашкоджанняў,
выкліканых вакцынай ад каранавіруса, гэтак званай вакцынай ад каранавіруса, і ў некаторых выпадках
дагэтуль не ведаюць, што гэта можа быць прычынай.
Такім чынам, цяпер мы маем СААЗ, якая і так ужо пакутуе ад маштабных сістэмных збояў на гэтым фоне, і тут
узнікае сапраўды вялікая праблема, звязаная з тым, што адзін чалавек мае празмерныя паўнамоцтвы ў межах СААЗ.
І гэта, як мы ведаем, генеральны дырэктар. Сам спадар Тэдрас таксама ўсё яшчэ ў цэнтры ўвагі праваабарончых
арганізацый з-за ваенных злачынстваў і гэтак далей.
Гэты Тэдрас, які зусім не мае дэмакратычнай легітымнасці, ужо можа абвяшчаць так званыя надзвычайныя сітуацыі ў галіне
аховы здароўя, якія выклікаюць міжнародную заклапочанасць.
І на гэтай аснове ён можа выдаваць так званыя рэкамендацыі, і мы ўбачылі вынік
узурпатарскіх дзеянняў спадара Тэдраса ў 2020 годзе.
Як мы ўсе ведаем, гэта ўключала патрабаванні да вакцынацыі і тэсціравання, медыцынскія агляды, лячэнне,
адсочванне кантактаў, ізаляцыю, каранцін, абмежаванні на перамяшчэнне і гандаль і гэтак далей.
Цяпер правяральнік фактаў можа сказаць: так, але Тэдрас сапраўды павінен улічваць пэўныя фактычныя
крытэрыі, як гэта пазначана ў Міжнародных санітарных правілах.
Так, а потым адвакат радуецца і кажа: так, у нас ёсць велізарны спіс хвароб, і калі яны з'явяцца і хутка распаўсюдзяцца па
ўсім свеце, тады ён зможа абвясціць надзвычайнае становішча.
Англійская, разумна скарочаная да PHEIC, надзвычайная сітуацыя ў галіне грамадскай аховы
здароўя міжнароднага значэння – якая іронія.
І калі ён дае рэкамендацыі, напрыклад, адносна агульных або ўстаноўленых для канкрэтных устаноў патрабаванняў да вакцынацыі,
ён павінен праверыць прапарцыйнасць, паглядзець, ці сапраўды гэта дапамагае стрымліваць інфекцыйныя захворванні ва ўсім свеце, што
наконт пабочных эфектаў і гэтак далей — ён павінен зрабіць усё.
Так, гэта на паперы, але — і гэта таксама не шырока вядома, па-ранейшаму не шырока вядома — навуковыя доказы і
прапарцыйнасць тут вельмі важныя, а папера, на якой гэта напісана, не вартая таго, каб на ёй пісаць.
Бо хоць у Тэдраса ёсць надзвычайны камітэт, які яго кансультуе, ён толькі кансультуе і ніякім чынам не з'яўляецца
незалежным. Яго члены прызначаюцца самім Тэдрасам і таксама могуць быць знятыя з пасады пры неабходнасці.
У адрозненне ад так званага канстытуцыйнага дзяржавы, якое мы зараз імкнёмся стварыць, няма незалежнага нагляднага органа.
Што ўсё гэта значыць?
У нас процьма канфліктаў інтарэсаў.
Мы сутыкаемся з велізарнай рызыкай адвольнасці, злоўжыванняў і ўжывання ўлады з боку спадара Тэдраса, якому, цалкам
магчыма, на вуха шапчуць разнастайныя людзі пра рэчы, што значна выходзяць за рамкі доказаў і прапарцыйнасці.
Вось чаму слова «небяспека знешняга кантролю» таксама згадваецца тут, кім бы то ні было.
А тое, што ляжыць у канцы гэтага ланцуга, — гэта самае страшнае з усяго: небяспека, якая даўно стала рэальнасцю, масавых
парушэнняў асноўных правоў, у тым ліку права на жыццё, фізічную недатыкальнасць і, вядома ж, здароўе чалавека.
Вось такая сёння Сусветная арганізацыя аховы здароўя.
Чаго можна чакаць у будучыні, калі гэтыя міжнародныя санітарныя нормы, якія цяпер знаходзяцца ўжо даволі блізка да
прыняцця, — як я казаў, у мінулым годзе, а цяпер для амаль усіх краін скончыўся перыяд падачы пярэчанняў; гэта было 19 ліпеня.
Дзяржавы мелі магчымасць выказаць свае запярэчванні Сусветнай арганізацыі аховы здароўя адносна ўступлення ў
сілу гэтых міжнародных санітарных правілаў з 2024 года.
Тады старая СААЗ прымяніла б папярэднюю версію.
На жаль, вельмі нешмат краін скарысталіся гэтым тэрмінам 19 ліпеня. Больш пра гэта пазней.
Іншыя цяпер абавязаны ў адпаведнасці з міжнародным правам прывесці ў дзеянне гэты ІГВ, калі яны яшчэ не зрабілі гэтага, і ён тады
ўступіць у сілу ў адпаведнасці з міжнародным правам 19 верасня.
Што там напісана?
Мы ўжо сфармулявалі ПГІР у цяперашніх ІРЗ як інтэнсіфікаваную форму – цяпер дадаецца пандэмійны надзвычайны стан – і мы лічым –
як юрысты, мы разумеем гэта адразу – што ёсць дадатковыя фактары, якія ўзмацняюць сітуацыю – гэта павінна
быць яшчэ больш небяспечна, вірус павінен распаўсюджвацца яшчэ хутчэй у многіх краінах.
Гаворка ідзе пра перавышэнне магутнасці сістэмы аховы здароўя.
Справа ў тым, што гэты вірус, яго малююць у такім жахлівым святле, можа выклікаць сацыяльныя і эканамічныя
збоі, а потым гаворыцца, што высокай рызыкі дастаткова.
Такім чынам, гэта таксама беспрэцэдэнтны скандал; дзейсны канстытуцыйны суд, такі як Нямецкі Федэральны канстытуцыйны
суд, павінен быў бы з самага пачатку разграміць такую справу.
Тады пункт 2: што насамрэч яўна гаворыцца ў новым IGV?
Тое, чаго, верагодна, даўно хацела і на што спадзявалася фармацэўтычнае лобі: новы акцэнт, прыгожы новы язык, актуальныя
тавары для здароўя, у тым ліку, вядома, лекі, так званыя вакцыны, а таксама, што мяне
вельмі непакоіць, клетачныя і генныя тэрапіі.
Згодна з тым, што мы зараз пачулі ад нашага калегі Бродзі.
І ўсе гэтыя меры цяпер могуць быць прадметам экстранных рэкамендацый. Але нават па-за надзвычайнымі сітуацыямі
ТЭТРАС, Генеральны дырэктар, можа выдаваць рэкамендацыі.
Гэта так званыя пастаянныя рэкамендацыі.
Цяпер неабходна актыўна займацца даследаваннямі і распрацоўкай такіх прадуктаў, і з заяў СААЗ відавочна, што гэта будуць прадукты
на аснове мРНК, асабліва калі гаворка ідзе пра вакцынацыю.
Даследаванні і распрацоўкі трэба масава прасоўваць, а новыя дадатковыя вытворчыя магутнасці трэба будаваць па ўсім свеце,
таму што, як мы цяпер таксама чулі ў Жэневе, праблема з COVID-19 заключалася ў тым, што краіны, якія развіваюцца, відавочна, не
мелі дастатковага доступу да ўсіх гэтых дабраславенняў. Вось тут і ўступае ў сілу
прынцып справядлівасці, або роўнага размеркавання.
А салідарнасць, пад сцягам салідарнасці, азначае, што багацейшыя краіны павінны
раскашэліцца, каб беднейшыя маглі вырабляць яшчэ больш.
І, як я ўжо згадваў раней, ужо існуе гэты спіс для экстраннага выкарыстання, што азначае, што СААЗ ужо спрабуе
аказаць масіраваны ўплыў на нарматыўныя органы ва ўсім свеце.
І мне гэта растлумачылі эксперты: вытворчасць гэтай так званай вакцыны ModRNA непазбежна
ўключае ў сябе даследаванне тыпу «набыцця функцыі».
Гэта азначае, што патагены пандэміі, якія цяпер актыўна шукаюць па ўсім свеце, бо яны таксама вельмі прыбытковыя, штучна
мадыфікуюцца ў лабараторыі, г.зн. мутацыя ствараецца штучна, каб можна было распрацаваць вакцыну менавіта супраць гэтай мутацыі.
Эксперты не прыходзяць да адзінай думкі наконт таго, наколькі гэта небяспечна.
Спачатку я чую доктара Водарга, а потым — прафесара Візендангера.
Я не эксперт у гэтай галіне, таму не магу меркаваць.
Я бачу толькі тое, што ціск, які тут аказваецца, ясна паказвае, што на карту пастаўлены канкрэтныя інтарэсы.
Ёсць колы, якія хацелі б, каб пачалася новая пандэмія.
З усяго гэтага я магу столькі зразумець.
Гэта азначае, што мы назіраем далейшае ўмацаванне гэтага аднабаковага, выключна
арыентаванага на фармацэўтыку погляду на медыцыну.
Мы назіраем рост рызык бяспекі.
Прафесар Кемэрар слушна кажа, што гэтая ін'екцыя мРНК насамрэч стварае яшчэ лепшыя ўмовы для
таго, каб пандэміі замацаваліся ў арганізме чалавека.
Падціскаючы імунную сістэму, гэтыя ін'екцыі яшчэ больш паскараюць пандэміі.
Пра гэта можна з упэўненасцю сказаць на падставе бягучых ведаў.
Жыццё і здароўе знаходзяцца пад яшчэ большай пагрозай.
Цяпер ідзе трэцяя вельмі небяспечная кропка.
Гэты IGV цяпер змяшчае тое, што мы даўно чуем ад ЕС, і што мы таксама чуем у сваіх краінах.
Мы тут, на антыцэнзурнай канферэнцыі.
І адзін з самых небяспечных ідэалагічных інструментаў — гэта гэтая падступная ідэя, што недзе існуе
ўлада, якая прэтэндуе на права змагацца з дэзінфармацыяй.
І гэтая манаполія на праўду, на якую я заўсёды здзіўляюся, што ніхто з канстытуцыйных суддзяў і амаль ніхто з
экспертаў па канстытуцыйным праве не звяртае ўвагі, карэнным чынам супярэчыць асноўным правам.
Фундаментальнае права на свабоду выказвання і акадэмічную свабоду грунтуюцца на ідэі
свабоднага абмену меркаваннямі ў свабодным дыскурсе.
І як толькі гэта абмяжуюць, то гэтыя свабоды па сутнасці ўжо задушаны.
Цяпер гэта сцвярджаецца без якога-небудзь абурэння з боку афіцыйных крыніц.
Барацьба з дэзінфармацыяй і місіінфармацыяй у гэтай новай IGV.
Да гэтага дадаецца камунікацыя па рызыках.
Такім чынам, там сядзіць яшчэ нехта, хто ведае, як гэта працуе і як выглядае гэтая рызыка.
І цяпер ён вызначае, што даводзіцца да ведама насельніцтва, што павінна лічыцца рызыкай.
А ўсё астатняе схавана.
За гэтым стаіць вельмі падступная канцэпцыя. Яе называюць барацьбой з інфармацыйнымі эпідэміямі.
Вось зноў мова прапаганды: інфодэмія, амаль такая ж небяспечная, як пандэмія.
І тэарэтычна таксама магчыма, што нават зашмат інфармацыі можа быць адменена.
Хто вырашае, што занадта шмат?
І таму мы, людзі, больш не здольныя адрозніваць інфармацыю, якую спажываем, ад той, якую не спажываем.
Тады ўжо даўно нешта адбываецца з кантролем паводзін у СААЗ, але не толькі там.
Людзей больш не пераконваюць выконваць пэўныя патрабаванні з дапамогай пераканаўчай сілы і добрай працы
дзяржаўных органаў — што было б цудоўна, — а хутчэй праз псіхалагічную маніпуляцыю іх паводзінамі.
Тады нам больш не патрэбныя навуковыя доказы, што зручна тым, хто хоча ўжываць уладу або атрымліваць прыбытак.
Гэта пацвярджаецца тым фактам, што СААЗ падпісала пагадненні з усёй буйной індустрыяй лічбавых тэхналогій.
І хто, у выпадку сумневу, таксама можа ім дыктаваць, што лічыць праўдай, а што — хлуснёй.
Няўжо ж, яны таксама не на паверхні.
Такім чынам, мы маем, па сутнасці, падаўленне свабоды, меркаванняў, інфармацыі, а таксама прэсы, свабоднай
прэсы, свабодных СМІ, якія прадстаўляюць іншадумства.
І, вядома, і гэта даволі фатальна, акадэмічная свабода.
І апошні найважнейшы пункт: што яшчэ ёсць у IGV?
Цяпер яны даюць краінам рэкамендацыі стварыць нацыянальны орган па Медыцынскіх правілах, які, вядома, будзе выключна адказваць за
выкананне абавязацельстваў паводле Медыцынскіх правіл, а таксама на ўсіх прамежкавых адміністрацыйных узроўнях — напрыклад, у
Германіі на федэральным узроўні або на муніцыпальным — органы аховы здароўя паўсюль павінны быць арыентаваны
або, я б сказаў, зацікаўлены ў тым, каб узгадніць сваю дзейнасць з абавязацельствамі СААЗ.
У выпадках сумневу больш не правяраецца, ці абгрунтаваныя яны і, перш за ўсё, ці адпавядаюць канстытуцыі і правам чалавека.
Такім чынам, гэта павялічыць ціск на дзяржавы-ўдзельніцы па выкананні пагаднення.
Гэта будзе IGV 2024, чаго мы і можам чакаць.
Дагавор аб пандэміі яшчэ далёка, і пры вялікім шчасці яго можа і не ўвядуць у дзеянне.
Гэта таксама звязана з гэтымі надзвычайнымі сітуацыямі, выкліканымі пандэміяй.
Аднак сам пандэмічны трактат не змяшчае ніякага дазволу на абвяшчэнне надзвычайных станаў.
На жаль, у нас ужо ёсць IGV для гэтага.
Але там, напрыклад, гаворыцца, што кантракт дзейнічае падчас пандэмій і паміж імі.
Такім чынам, тут прасоўваецца пандэмійны наратыў.
Мы жывём у эпоху пандэмій.
Адзінае тлумачэнне — zoonoz, які ў канчатковым выніку таксама звязаны з дзейнасцю чалавека. Ключавое
слова: даследаванні па павышэнні функцыянальнасці.
Гэта будзе вельмі хутка схавана.
Такім чынам, мы маем тут далейшую канкрэтызацыю і ўмацаванне прасоўвання гэтых адпаведных тавараў для здароўя.
Усё, што я ўжо згадваў тут у сувязі з IGV.
Акрамя таго, перадача тэхналогій павінна адбывацца паміж багатымі і беднымі.
Потым існуе знакамітая Сістэма доступу да патагенаў і размеркавання выгод.
Праблема ў тым, што краіны па ўсім свеце натуральна змагаюцца за доступ да генетычнага матэрыялу.
Але на гэтай аснове можна распрацоўваць лекі і вакцыны, што з'яўляецца вельмі прыбытковым мадэлем.
І бедныя, вядома, хочуць падзяліць прыбыткі багатых.
Гэта можа быць на нашу карысць, бо ёсць унутраныя спрэчкі наконт фінансаў.
І гэта таксама прычына, чаму гэтае пагадненне аб пандэміі яшчэ не заключана.
І таму, калі ён быў прыняты сёлета, амаль засталося незаўважаным, што ў артыкуле 12(2) гаворыцца: пагадненне можа быць
адкрыта для падпісання толькі пасля таго, як бакі ўзгодняць дадатак да гэтай так званай «папскай сістэмы».
Гэта азначае, што ў нас ёсць пробліск надзеі, што ўнутраны спрэчка — калі двое сварацца, трэці радуецца —
магчыма, спрэчка за грошы, адыгрывае тут вельмі важную ролю і вызволіць нас ад гэтай пандэмічнай здзелкі.
І гэта было б цудоўна.
(Гэта) вядома, па-ранейшаму пытанне ўзмацнення сістэм экстраннага дазволу.
Тое, што раней утрымлівалася на гэтым дадатковым аркушы, — назавём яго «Спісам для надзвычайнага
выкарыстання», — цяпер удакладняецца больш падрабязна.
Такім чынам, у канчатковым выніку гаворка ідзе толькі пра стварэнне глабальнага медыцынска-прамысловага комплексу.
Справа не ў здароўі. Справа ў адваротным да здароўя. Тут будуць жыць людзі.
Здароўе і фізічная непарушнасць чалавека ставяцца пад пагрозу дзеля прыбытку і ўлады.
І потым у нас ёсць пункт трэці: канцэпцыя інфадэміі ў пагадненні аб пандэміі выклікае вялікую заклапочанасць.
IGV уключае барацьбу з дэзінфармацыяй і місіінфармацыяй.
А вось і яшчэ адна бомба.
Гэта тычыцца ўмацавання навуковай, медыцынскай і пандэмічнай пісьменнасці насельніцтва.
Такім чынам, мы бачым тут ясна праўду пра манаполю, якую прэтэндуе Сусветная арганізацыя аховы здароўя: насельніцтва
павінна быць прамыта мазгі ў сферах пандэмій, грамадскай аховы здароўя і навукі —
натуральна, толькі так, як гэтыя тэрміны разумее СААЗ.
Так, бо, як я казаў, у нас няма нагляднага органа.
Высокапастаўлены прадстаўнік ААН ужо даволі выразна заявіў, без ніякага абурэння з боку Арганізацыі Аб'яднаных Нацый,
што СААЗ, як мы ведаем, з'яўляецца даччыным прадпрыемствам ААН, і што Арганізацыя Аб'яднаных Нацый валодае навукай.
Якое дачыненне навука мае да ўласнасці, калі ласка?
Адзінае тлумачэнне — заўсёды ўлада і прыбытак.
А потым людзей трэба інфармаваць пра эфектыўнасць і бяспечнасць медыцынскіх вырабаў.
Таму гэта прымаецца як належнае, і інфармацыйна-асветніцкая кампанія па прасоўванні
рэкамендацый па паводзінах будзе працягвацца.
Затым адбываюцца далейшыя рэформы, узмацняецца механізм маніторынгу і ўводзіцца існуючы прынцып «Адна здароўе», які
звязвае здароўе жывёл са здароўем навакольнага асяроддзя і здароўем чалавека, надаючы СААЗ яшчэ большую неабмежаваную ўладу
і, вядома ж, служыць для падмацавання гэтай тэорыі зуанозаў.
А менавіта тое, што пандэміі ніколі насамрэч не могуць быць выкліканы людзьмі, а толькі жывёламі, якія з
нейкай прычыны раптоўна захворваюць на небяспечную хваробу, і потым гэтая хвароба перадаецца на людзей.
Зунатычны перанос, вядома ж, ужо ўключаны.
Так, і калі мы цяпер зноў паглядзім на ўсё гэта, ідэя непарушнасці чалавечай годнасці, ідэя правоў чалавека, свабоды.
І тады, гледзячы на гэтыя дамовы, мы ў першую чаргу маем павялічаную дэ-факта пагрозу дзяржаўнаму суверэнітэту.
Я падкрэсліваю «фактычна», таму што нават у 2020 годзе ніводная краіна не была абавязана проста выконваць рэкамендацыі СААЗ.
Але яны гэта зрабілі.
Яны зрабілі гэта, і гэта глыбока мяне шакавала.
І спадар Бруннер так красамоўна растлумачыў, у чым недахопы нашых прававых сістэм.
На маю думку, не хапае этосу, без якога не можа выжыць нават самая прыгожая прававая сістэма, этосу, які
таксама здольны кампенсаваць недахопы прававой сістэмы.
Бывалі часы, напрыклад у Германіі, і, безумоўна, і ў іншых месцах, калі Федэральны канстытуцыйны суд эфектыўна
функцыянаваў, узяўшы за адпраўную кропку і канчатковую мэту свабоду і годнасць асобы і ставячы іх на першае месца.
І ўсё гэта згублена.
Я памятаю, як быў шакаваны, калі ўпершыню прачытаў у падручніку па канстытуцыйным праве, што кожная
канстытуцыя залежыць ад умоў, якія не можа стварыць самастойна.
І я заўсёды думаў, што калі нешта запісана на паперы, то гэтага будуць прытрымлівацца.
Вось наколькі ты наіўны, студэнт-юрыст.
Мне толькі што далі ўрок, але адзін з найвышэйшай якасці.
З гэтай кагнітыўнай вайной, з гэтай інфадэмічнай палітыкай, з гэтым Актам аб лічбавых паслугах ЕС, з гэтым вар'яцтвам
фактчэкераў мы ў выніку атрымліваем поўную перапрашыўку людзей з самастойна думаючых грамадзян у паслухмяных падданых.
Гэта датычыцца ўсіх сфер, уключаючы дзяржаўнасць, судаўладную, заканадаўчую і гэтак далей.
І без гэтага этосу чалавечай годнасці і свабоды нават прававая сістэма больш не можа функцыянаваць.
Спадар Бруннер выказаўся цудоўна, і, магчыма, варта згадаць, што ў першай рэдакцыі Нямецкага Асноўнага закона
першапачаткова было сказана: «дзяржава існуе дзеля народа, а не народ дзеля дзяржавы».
І ўсё гэта цяпер, як ён так прыгожа выказаўся іншым разам, у гэты момант знікла.
Такім чынам, суверэнітэт працягвае знаходзіцца пад маштабнай пагрозай з боку СААЗ, і мы назіраем поўны зрыў канстытуцыйнага
кантролю, у тым ліку з боку канстытуцыйных судоў.
Я бачу гэта з жахам, асабліва ў Германіі, а таксама і палітычны пераслед, які адбываецца ў
нашай краіне – я б ніколі не ўявіў сабе гэтага.
І потым, вядома, існуе павышаная рызыка масавых абмежаванняў свабоды, адвольных абвяшчэнняў надзвычайнага становішча і,
магчыма, пастаянных рэкамендацый, якія абмяжоўваюць свабоду.
І на фоне адсутнасці нагляднага органа на ўзроўні СААЗ краіны проста ігнаруюць свае наглядныя органы.
Потым у нас ёсць яшчэ адзін важны пункт, на які нашы калегі Сільвія Бэрэндт і Амрэй Мюлер неаднаразова звярталі ўвагу: мы
назіраем паступовую ідэалагічную мілітарызацыю палітыкі ў галіне аховы здароўя, што ўпісваецца ў агульную глабальную карціну.
Хоць гэта і не пазначана ў дагаворах, існуе дактрына глабальнай бяспекі здароўя: патагены разглядаюцца як ваенны вораг, пагроза
бяспецы, і тады павінна спрацаваць аўтаматычная рэакцыя, г.зн. уводзіцца аўтаматычны механізм, і, вядома ж, для
барацьбы з імі, як належнае, выкарыстоўваюцца вакцынацыі.
Ніхто ўжо больш не ставіць пад сумнеў, ці шкодзяць вакцынацыі здароўю людзей.
І мы таксама назіраем, хаця і толькі ў адным месцы, вядома, узмацненне агульнага лічбавага нагляду за чалавецтвам, з-за таго,
што цяпер былі ўведзены лічбавыя сертыфікаты аб вакцынацыі, хоць і не выключна, але гэта таксама вельмі
важны момант, калі гаворка ідзе пра таталітарны кантроль.
Потым, вядома, ёсць узмацнёныя санітарныя працэдуры, укаранёныя гэтым медыка-фармацэўтычным комплексам,
канцэпцыя інфадэміі, якую я ўжо падрабязна апісаў.
І потым, сапраўды, павольная ідэалагічная рэструктурызацыя ў гэтых дагаворах.
Гаворка ідзе пра тое, каб павольна, але ўпэўнена адводзіць людзей ад ідэі, што я — гэта асоба,
а мая свабода — адпраўная і канчатковая кропка.
Не, ты нішто, а супольнасць — усё.
Ці знаёма вам гэта?
Людская годнасць, больш не праблема.
Мы назіраем тэндэнцыю да калектыўнай паслухмянасці.
Гэта ўключае, напрыклад, так званы падыход, які ахоплівае ўсё грамадства.
Гэта азначае, што калі ўзнікае небяспечная пандэмія, усе ў грамадстве павінны быць разам і цягнуць за адну вяроўку.
Што гэта значыць, лагічна?
Лагічна, гэта значыць, што любы, хто не пераязджае на пляж, — па-за гульнёй; мы ўсе ўжо былі ў такой сітуацыі.
Ты павінен вывучыць свае асноўныя правы, інакш ты вонкі.
Усё, што адрозніваецца ад пануючага меркавання, падвяргаецца масавым нападкам у той ці іншай форме, а потым ёсць гэтыя
псеўдафундаментальныя правы справядлівасці і салідарнасці.
І тады іх ставяць у адзін рад з сапраўднымі правамі чалавека.
Так, гэта насамрэч адказвае на пытанне.
Калі я пытаюся, ці пагражае нам таталітарны рэжым у ахове здароўя?
Мы маем не толькі таталітарны рэжым у ахове здароўя, які зараз абмяркоўваецца, але і глабальную тэндэнцыю да
аўтарытарызму і таталітарызму ў тых месцах, дзе гэтага яшчэ няма або дзе так не было ў мінулым.
Менавіта там гэта і павінна адбыцца.
Мы назіраем масіўны ціск на вяршэнства права, на асноўныя правы, а таксама на права на добраахвотную згоду на
медыцынскія эксперыменты, якое, як ужо згадвалася, замацавана ў артыкуле 7 Пакта аб правах чалавека ААН.
Мы ціснем на суверэнітэт дзяржаў-членаў, і ў канчатковым выніку гэта ўяўляе сабой вельмі вялікую небяспеку.
Такім чынам, гэта сапраўды ўсё ці нічога.
Вось чаму ў нас ёсць раздзел 5. Карацей кажучы, што адбываецца далей?
На шчасце, можна мець любое меркаванне наконт гэтых дзяржаў, але выхад ЗША быў надзвычай важным сігналам.
Аргенціна пайшла па слядах.
Гэтыя станы больш не будуць падтрымліваць IGV ні ў адной версіі.
Гэтыя IGV 2024 таксама не будуць падтрыманы Ізраілем і Італіяй, што вельмі захапляльна.
Аўстрыя таксама выказала пярэчанне, але толькі таму, што, і я кажу гэта ў двукоссі, яны вельмі позна
зразумелі, што Парламент яшчэ не даў сваё адабрэнне.
Аднак згодна з канстытуцыяй, гэта павінна было быць зацверджана; нават самы першы ІГВ.
Гэта азначае, што яны ўсё роўна захочуць атрымаць адабрэнне Парламента, але прынамсі гэта пачатак.
Што тычыцца пагаднення аб пандэміі, як я ўжо апісваў, можна спадзявацца, што яно не будзе рэалізавана.
І вось што важна – я заўважыў гэта на прыкладзе Аўстрыі – урады, якія не з'яўляюцца непасрэдна абранымі
дэмакратычным шляхам, маюць права весці перамовы і падпісваць дагаворы ў адпаведнасці з міжнародным правам.
Аднак, як правіла, парламенты павінны даць сваю згоду.
Мы змаглі ініцыяваць гэта ў Аўстрыі таксама ў апошнюю хвіліну, бо, як ні дзіўна, гэта неяк засталося па-за ўвагай.
Таму важна адзначыць, што адзін аспект — гэта прадстаўніцтва ў рамках міжнароднага права, а другі —
дэмакратычная легітымнасць гэтых рашэнняў урада.
Як правіла, удзельнічаюць парламенты.
Гэта азначае, што ад юрыстаў па ўсім свеце таксама патрабуюць яшчэ раз праверыць, ці дазволілі
яны ўвогуле парламенту выказаць сваё меркаванне.
Калі не, калі ласка, звярніцеся да гэтага і запытайце яго.
У адваротным выпадку гэтыя IGVs таксама не могуць быць проста ўведзены ў дзеянне ў гэтых краінах.
У Германіі яны крыху больш дбайныя і цяпер праз федэральны ўрад прынялі закон аб згодзе.
Аднак Германія ўжо дазволіла тэрміну падачы пярэчанняў прайсці, што па сутнасці эквівалентна ратыфікацыі.
А цяпер уявіце, што Бундэстаг і Бундэсрат не прымаюць гэты закон аб згодзе.
Тады ўрад апынецца ў цяжкім становішчы.
З аднаго боку, яно мае абавязацельствы паводле міжнароднага права, а з другога — не павінна
перасільваць дэмакратычна выказаную волю Парламента.
Баяцца, што яны пагодзяцца.
Тым не менш, я лічу тое, што там адбываецца, вельмі захапляльным.
І справа ў тым, што, маючы досвед у галіне правоў чалавека, мы таксама маем усе магчымасці скарыстацца любой магчымасцю,
якая ўзнікае ў Аўстрыі, каб прыцягнуць увагу да такіх пытанняў.
Таксама цікава адзначыць, што ў Германіі гэты закон ужо сцвярджае, што згода на IGV абмяжоўвае асноўнае права на фізічную
недатыкальнасць, асабістую свабоду, таямніцу карэспандэнцыі, пошты і тэлекамунікацый, а таксама права на свабоду перамяшчэння.
Такім чынам, яны мяркуюць, што гэта адбудзецца аўтаматычна, хоць нямецкія ўлады фактычна
абавязаны рэалізоўваць юрыдычныя акты СААЗ.
Так. І мы з спадаром Бруннерам гэтага загадзя не абмяркоўвалі.
Але для мяне, калі гаворка ідзе пра тое, што мы можам зрабіць, заўсёды важна вяртацца да ідэі чалавечай годнасці.
Было цудоўна апісана, што ідэя чалавечай годнасці, а таксама як этыка Асноўнага закона, паходзіць з ідэі, што чалавек
створаны па Божым вобразу, і таму мае хрысціянскае паходжанне.
Гэта вызначае каштоўнасць чалавека сама па сабе.
І з ідэі Асветніцтва, якая сцвярджае, што яно заключаецца ў выхадзе чалавека з стану непаўналетнасці, накладзенай на сябе.
Без гэтага этосу нічога не працуе ў нашай прававой сістэме і, магчыма, амаль нічога ў нашым жыцці.
Таму сапраўды трэба прыкласці ўсе намаганні.
Спадар Сасек так прыгожа выказаўся: заўсёды прасіце дапамогі, асветнічайце іншых у грамадстве, людзей вакол нас праз палітычную
дзейнасць, дэманстрацыі, улёткі, лекцыі, праз што заўгодна.
Праз незалежныя СМІ, звяртаючыся да карпаратыўных СМІ.
Калі вы будзеце спрабаваць далей, можа знойдзёцца адзін-два чалавекі, якія будуць да гэтага схільныя.
І перш за ўсё, шляхам выхавання палітыкаў, бо яны ўсё ж такі людзі, якія могуць быць проста наіўнымі.
Я мяркую, што ёсць шмат такіх, хто не нявінны.
Але, магчыма, недасведчаныя заднія лаўкі інфармаваных.
Калі ласка, калі ласка, растлумачце і заклічце іх прыняць рашэнне, кіруючыся сваім сумленнем.
І ўрэшце, не пераставайце як мага часцей звяртацца ў суд і паказваць на тое, што тут
парушаюцца фундаментальныя правы чалавека.
І кожны ўчынак, я нават перакананы, што кожны думкі маюць тут значэнне, — НЕ, і мы не хочам такога свету.
Мы рухаемся да бачання лепшага свету з чалавечай годнасцю і свабодай.
З улікам гэтага, вельмі дзякуй.
Вялікі дзякуй, Беатэ Файль. Мая страла зноў заточана. Гэта яшчэ не скончана. Гэта не праўда. Вы гэта пачулі.
Я мог бы толькі паўтарыць усё, што вы сказалі. Проста кідайцеся на адукацыю з галавой. Як мага больш, пакуль яшчэ можам.
Тады паглядзім, што будзе далей. Дзякуй, што былі з намі. Разам. Працягвайце звязваць нас. Працягвайце звязваць сябе.
Хай прыходзяць як мага больш салісітараў, суддзяў і ўсялякіх людзей, каб узмацніць гэты фронт.
Дзякуй за вашу кампетэнтнасць. Яна нам патрэбна. Дзякуй.