შემდეგ პრეზენტაციაში გამოცდილი იურისტი უფრო დეტალურად და პრაქტიკულად გამოიკვლევს და დაასაბუთებს
დოქტორ მაიკლ ბრუნერის მიერ წამოჭრილ შემაშფოთებელ თემას.
ის ძირითადად ეხება იმ საფრთხეებს, რომლებსაც ჩვენთვის ქმნის ჯანმოს იურიდიული მანიპულაციები, მისი პანდემიური შეთანხმებები
და ჯანმრთელობის დაცვის საერთაშორისო რეგულაციები (IHR).
კითხვა რჩება: ვდგავართ თუ არა ტოტალიტარული ჯანდაცვის რეჟიმის საფრთხის წინაშე?
სანამ ამ სხვა გამოჩენილ პიროვნებას, თავისი ექსპერტული ხედვებით, 21-ე AZK-ზე მოვიწვევთ,
რომ გვაამდიდროს, მოდით, გადავხედოთ მის CV-ს.
დოქტორი ბეატე სიბილე ფფაილი, დაბადებული 1967 წელს, არის გერმანელი იურისტი და დამოუკიდებელი მკვლევარი, რომელიც
ევროპაში ეროვნული უმცირესობების საკითხებზე სპეციალიზდება.
ეს განსაკუთრებით ეხება კონსტიტუციურ, საერთაშორისო და ევროპულ სამართალს.
მან თავის სფეროში სახელი გაითქვა მრავალი ლექციითა და ფუნდამენტური პუბლიკაციით, მათ შორის, ეთნიკურ
ჯგუფებზე მრავალტომიანი სახელმძღვანელოს თანაავტორობით.
ის მთავარი რედაქტორი იყო 2008 წლიდან 2016 წლამდე.
2019 წლიდან იგი არის ევროპის უმცირესობათა საკითხების ჟურნალის (EJM) თანარედაქტორი.
მან იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში და მეორე სახელმწიფო გამოცდა ფრაიბურგში ჩააბარა.
2002 წელს მან ინსბრუკის უნივერსიტეტი სამართლის ფაკულტეტი წარჩინებით დაამთავრა.
ის 20 წლის განმავლობაში მუშაობდა და ატარებდა კვლევებს სამხრეთ ტიროლის ეთნიკური ჯგუფების ინსტიტუტში.
რომელითაც 17 წელი მეცნიერული დირექტორის მოადგილედ მუშაობდა.
2017 წლიდან 2023 წლამდე ის იყო ევროპის რეგიონული ან უმცირესობათა ენების ქარტიის, ევროპის საბჭოს საერთაშორისო
ხელშეკრულების, ექსპერტთა კომიტეტის გერმანიის წარმომადგენელი.
2017 წლიდან 2022 წლამდე ის ფლენსბურგში ევროპის უმცირესობათა საკითხთა ცენტრის თავმჯდომარის მოადგილე იყო.
მისი ამჟამინდელი საქმიანობა ფოკუსირებულია კორონავირუსთან დაკავშირებულ ზომებზე, მათ შორის
ჯანმოს გეგმებზე სამართლებრივი პერსპექტივიდან.
ის არის კრიტიკული მოსამართლეებისა და პროკურორების ქსელის, ჯანმრთელობის, თავისუფლებისა და დემოკრატიისთვის ექიმებისა და
მეცნიერების, დამოუკიდებელი იურისტების, განმანათლებელი იურისტების, მსოფლიო ჯანდაცვის ალიანსის სამოქმედო ალიანსისა და
ჰიპოკრატის ფიცის სამედიცინო პროფესიონალთა ასოციაციის წევრი.
დოქტორი ბეატე ფაილი დღეს საუბრობს ჯანმოს, პანდემიის ხელშეკრულებისა და საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციების შესახებ.
ვდგავართ თუ არა ტოტალიტარული ჯანდაცვის რეჟიმის საფრთხის წინაშე?
კეთილი იყოს თქვენი მობრძანება, დოქტორ ბეატე ფაილ. გმადლობთ, რომ თქვენი ექსპერტული ცოდნა ჩვენთან გააზიარეთ.
დიდი მადლობა. იყავი გამძაფრებული ისარი. მადლობა.
დღეს ძალიან საშიში ვიქნები, მაგრამ არა ისე საშიში, როგორც ჯანმოსთვის.
და მინდა დავიწყო ჩემი კოლეგის, ბატონი ბრუნერისადმი, გულწრფელი მადლიერების გამოხატვით მისი შესანიშნავი თემის გამო,
მით უმეტეს, რომ სწორედ ეს ხელშეუხებელი ადამიანური ღირსება გახდა მიზეზი იმისა, რომ სამართლის შესწავლა დავიწყე.
გერმანიის ძირითადი კანონის ეს პირველი წინადადება სამართალს სწავლის მთელი პერიოდის განმავლობაში ჩემი შთაგონების წყარო იყო.
და როდესაც დღეს ჯანმოს შესახებ ვსაუბრობ, ვფიქრობ, რომ ყველა არ უნდა ვიყოთ იურისტები. თუ ამ საკითხს ადამიანის
ღირსების პრიზმაში შევხედავთ და ჯანმოს ამ პერსპექტივიდან შევაფასებთ, ზოგიერთი პასუხი თავისთავად გამოჩნდება.
შემდეგში, მსურს, ძირითადად ყურადღება გავამახვილო ჯანმოს ორ მნიშვნელოვან ხელშეკრულებაზე: საერთაშორისო
ჯანდაცვის რეგულაციებსა და პანდემიის ხელშეკრულებაზე.
მაგრამ, პირველ რიგში, განვსაზღვროთ, რა უკვე მოქმედებს ჯანმოს მიერ.
რადგან ის, რაც 2020 წლიდან ეგრეთ წოდებულ კორონას წლებში განვიცადეთ, და ამას საკმარისად ხაზგასმა არ
შეიძლება, უკავშირდება ჯანმოს უკვე არსებულ, ვიტყოდი, რეჟიმს.
აქედან გამომდინარე, პირველი პუნქტი, ჯანმოს განახლება.
შემდეგ ჩნდება კითხვა, თუ რა შეიძლება დაგვემართოს, თუ 2024 წლის 1 ივნისს საეჭვო გარემოებებში მიღებული ჯანმრთელობის დაცვის
საერთაშორისო რეგულაციებში შესატანი ცვლილებები რეალურად შევა ძალაში, როგორც
საერთაშორისო, ისე, შესაძლოა, შიდა სამართლის ფარგლებში.
შემდეგ, მესამე პუნქტში, მსურს შევეხო პანდემიის ხელშეკრულებას, რომელიც მხოლოდ წელს იქნა
წარდგენილი, მაგრამ ჯერ არ არის სრულად მიღებული.
მსურს, ამაზე მოგვიანებით მოკლედ დავწვრილმანდე.
და შემდეგ, მე-4 პუნქტში, ამ ეტაპზე ჩემს დასკვნას გამოვთქვამ.
მე-5 პუნქტი პერსპექტივების შესწავლას ეხება: რა შეიძლება მოხდეს შემდეგ ჯანმოსა და მის გეგმებთან დაკავშირებით?
და რაც მთავარია, კითხვა, რომელიც, ჩემი აზრით, ყველას გვეხება: რა შეგვიძლია გავაკეთოთ? ჩვენ, ცალკეულმა მოქალაქეებმა.
დიახ, პირველი პუნქტი. რაც შეეხება ჯანმოსა და მის არსებულ სისტემურ ხარვეზებს, ამ ეტაპზე ამას ვიტყვი.
ეს აბსოლუტური სისტემური შეცდომაა.
ჯანმოს დაარსება 1948 წელს, როგორც სახელმწიფოთა ასოციაცია.
და ნელა, მაგრამ გარდაუვლად, 1980-იანი წლების შუა პერიოდიდან მოყოლებული, გაჩნდა პრობლემა, რომელიც ნაწილობრივ
იმით იყო გამოწვეული, რომ აშშ-მა 1980-იანი წლების შუა პერიოდში გაყინა თავისი წევრობის შენატანები.
ნორმალურია, როდესაც ასეთი ორგანიზაციები ფინანსდებიან მათი წევრი სახელმწიფოების მიერ რეგულარული შენატანებით,
რომლებიც კონკრეტული მიზნებისთვის არ არის განკუთვნილი.
1980-იანი წლების შუა პერიოდში, შეერთებული შტატების წახალისებით, წევრმა სახელმწიფოებმაც გაყინეს თავიანთი საწევრო შენატანები.
და მაშინ დაიწყო... შემდეგ, ფარულად, ჩუმად და უხმოდა, კატასტროფამ თავისი კურსი მიიღო.
დღეს, ჯანმოს ბიუჯეტის დაახლოებით 85 პროცენტი დამოკიდებულია ნებაყოფლობით შემოწირულობებზე, რომელთა
უმეტესობა კონკრეტული მიზნებისთვისაა განკუთვნილი.
ეს დონორები, რომლებიც ახლა ჯანმოს დონორები არიან, ასევე მოიცავენ ქვეყნებს, რომლებიც არა მხოლოდ იხდიან თავიანთ საწევრო
გადასახადებს, არამედ ჯანმოს ცალკეულ შემოწირულობებსაც აკეთებენ.
სამწუხაროდ, ვიტყოდი, რომ ამ მხრივ გერმანია ნამდვილად მისაბაძი მაგალითია.
ასე რომ, ჩვენი გადასახადებიდან მიღებული ფული ჯანმოსთვის უხვად მიდის.
ახლა კი, როცა აშშ-მა გაიყვანა ჯარები, გერმანია, ალბათ, ნომერ პირველი დონორია.
შემდეგ დონორებს შორის არიან საერთაშორისო სამთავრობო ორგანიზაციებიც, და შემდეგ
მოდის სენსიტიური საკითხი: უამრავი კერძო პირი.
ახლა არსებობს, როგორც მე მესამე ისრის ქვეშ აღვწერე, შესანიშნავი ახალი კვლევა იტალიიდან, არა, ავსტრალიიდან, იტალიიდან კი არა.
მათ შეისწავლეს ჯანმოსთვის განკუთვნილი შემოწირულობები – მათ შორის მხოლოდ რვა ფარმაცევტული კომპანიაა – მაგრამ ყველა სხვა
არასახელმწიფო ინსტიტუტსა და ორგანიზაციას, რომლებიც ჯანმოსთვის განკუთვნილ შემოწირულობებს აკეთებენ, როგორც ეს
კვლევა ბრწყინვალედ აჩვენებს, თითქმის 100 პროცენტით ფარმაცევტულ სფეროსთან დაკავშირებული ინტერესები აქვთ.
ის ფარმა-თავსებადს უწოდებენ.
და სათავეში არიან გეიტსის ფონდი და ვაქცინების ალიანსი "გავი".
ამ საკითხთან დაკავშირებით, მსურს კიდევ ერთი წინასწარი შენიშვნა გავაკეთო: ჯანმოს დამაარსებელ მამებს კონკრეტული რამ ჰქონდათ
მხედველობაში, როდესაც ჯანმოს წესდების 37-ე მუხლში ჩაწერეს, რომ თავიანთი მოვალეობების შესრულებისას გენერალური
დირექტორი და თანამშრომლები არ უნდა ეძებდნენ ან მიეღოთ მითითებები რომელიმე მთავრობისგან ან უწყებისგან.
და რაც მთავრობებს ან საჯარო ხელისუფლებას ეხება, კიდევ უფრო მეტად ვრცელდება ფარმაცევტული ინდუსტრიის ან ფარმაცევტულ ინდუსტრიასთან
დაკავშირებული ორგანიზაციების სავალდებულო დებულებებზე.
ეს ნიშნავს, რომ ჯანმოს მიერ ამ მიზნობრივი შემოწირულობებით საკუთარი კონსტიტუცია ირღვევა და ასევე
არსებობს დამატებითი სახელმძღვანელო პრინციპებიც.
შემდეგ, ამ ჯანმოს შემოწირულობების ფონზე, გვაქვს კიდევ ერთი პრობლემა, რომელსაც საკმარისად ხაზგასმა არ შეიძლება:
თუ, მაგალითად, გერმანიის ბუნდესტაგს ეთქვას, დიახ, ჩვენ უბრალოდ კვლავ უნდა გავზარდოთ წევრი სახელმწიფოების
შენატანები, მაშინ ფარმაცევტულ ინდუსტრიაზე დამოკიდებულების პრობლემას მარტივად გადავჭრიდით.
არა, ჩვენ დიდი ხნის წინ უკვე საიდუმლოდ და წყნარად გავამყარეთ და ინსტიტუციონალიზებული გავხადეთ სახელმწიფოებსა და კერძო პირებს
შორის ფარდული ურთიერთობები საზოგადოებრივ-კერძო პარტნიორობის ამ ღალატის შემცველი, ვიტყოდი, კონსტრუქციის მეშვეობით, რომელსაც
აღარავინ ეჭვქვეშ აყენებს, სადაც, მაგალითად, GAVI-ში ან CEPI-ში, ჯანმოს კავშირები აქვს მთავრობებთან, ცნობილ
გეიტსის ფონდთან და, გაითვალისწინეთ, ვაქცინების მწარმოებლებთან.
GAVI-ში ასევე ჩართული არიან იუნისეფი, მსოფლიო ბანკი და სხვა არასამთავრობო ორგანიზაციები.
ევროკომისია და სხვა კვლევითი ინსტიტუტები უერთდებიან CEPI-ს, რომელსაც აქვს პროგრამა ყველა წესის
გვერდის ავლებით 100 დღეში ვაქცინების შემუშავებისთვის.
იურიდიული თვალსაზრისით, ეს აბსოლუტურად მიუღებელია, რადგან სახელმწიფოები – და აქ ვუბრუნდებით ფუნდამენტურ იდეას, რომ
სახელმწიფოები ხალხის სამსახურში არიან – და კერძო პირები, მათ შორის ადამიანის ღირსება და ადამიანის
თავისუფლება, და კერძო კომპანიები, რომლებიც სრულიად ლეგიტიმურად შეიძლება იყვნენ მოგებაზე ორიენტირებულნი.
მაგრამ როდესაც ეს ორი ერთმანეთში ირევა და სახელმწიფო ინსტიტუტები დამოკიდებული ხდება მოგებაზე ორიენტირებულ კერძო
შემოწირულობებზე, მაშინ ჩვენ უკვე კატასტროფის წინაშე ვდგავართ.
და მთლიანად ეს საკითხი, რომელიც უკვე დაკავშირებულია ჯანმოსთან და რომელსაც, მაგალითად, გერმანიის პარლამენტის არცერთ წევრს
დღემდე არ დაუფიქრებია – ჩვენ ეს მათთვის უნდა აღვნიშნოთ – არის ჯანმოს მხრიდან გამჭვირვალობის აშკარა ნაკლებობა.
ჩვენ არა მხოლოდ გვაქვს ეს საჯარო-კერძო პარტნიორობები, სადაც კერძო და საჯარო სექტორები ერთმანეთთანაა დაკავშირებული, არამედ,
როგორც ბრწყინვალე კოლეგებმა აჩვენეს, ასევე გვაქვს პერსონალის მუდმივი ბრუნვა GAVI-ს, გეიტსის ფონდისა და ჯანმოს შორის.
სხვათა შორის, გეიტსის ფონდი პირდაპირ და ირიბად, მის მიერ დაფინანსებული სხვა ორგანიზაციების
მეშვეობით, ჯანმოს ბიუჯეტის დაახლოებით 20 პროცენტს შეადგენს.
და ბატონი გეიტსი, რომელიც ერთი მხრივ თავს ფილანთროპად წარმოაჩენს, მეორე მხრივ კი სარგებელს იღებს ყველა იმ
მოგებიდან, რომელიც ამ სავარაუდო შემოწირულობების შედეგად მიიღება.
ახლა კი ინტერესთა კონფლიქტი მასობრივად გვაქვს. როდესაც ეგრეთ წოდებული ჯანმოს ექსპერტი ფარმაცევტულ ინდუსტრიაში მუშაობდა და
შემდეგ მოულოდნელად ჯანმოს ან GAVI-ში ბრუნდება სამუშაოდ, ინტერესთა კონფლიქტი უხვად გვაქვს. და საქმე ისაა, რომ ეს კონფლიქტები
არ ცხადდება და მოულოდნელად მოქმედებაში მოდის მონაცემთა დაცვა.
შემდეგი საკითხი: ჯანმოს დონორებთან დადებული კონტრაქტები, საიდანაც, შესაძლოა, ჩანდეს, თუ რა მიზნებს უკავშირებენ დონორები
თავიანთ შემოწირულობებს, იქ შეიძლება ეწეროს, "გთხოვთ, გამოიყენოთ ჩვენი ModRNA ვაქცინა, ის მართლაც შესანიშნავია, ყოველ შემთხვევაში,
რაც შეეხება მოგებას, წინააღმდეგ შემთხვევაში, ჩვენ არაფერს შეგითანხმებთ, ასე რომ, გთხოვთ, რეკომენდაცია გაუწიოთ",
და, რა უცნაური დამთხვევაა, ეს კონტრაქტებიც არ არის გასაჯაროებული, არ არის ხელმისაწვდომი საზოგადოებისთვის.
და ამ ყველაფრის გვირგვინი არის პროცედურა, სახელწოდებით "საგანგებო გამოყენების ჩამონათვალის
პროცედურა", რომელიც ჯანმოს მიერ 2022 წელს შემოიღეს.
ფარმაცევტულ კომპანიებს უკვე შეუძლიათ განაცხადის შეტანა, რათა მათ მიერ წარმოებული მედიკამენტები და ვაქცინები შეფასდეს, პირველ
რიგში, ერთგვარი საცდელი ეტაპით, სანამ ზუსტად ცნობილი გახდება, თუ რომელი სავარაუდოდ საშიში პანდემიური ვირუსი დაძვრება კვლავ, ანუ,
თავდაპირველად აბსტრაქტულად, პლაცეჰოლდერებით, ხოლო მეორე ეტაპზე, როდესაც ე.წ. პანდემია დაიწყება, შესაბამისი კონკრეტული
პათოგენებით. ამ მედიკამენტებსა და ვაქცინებს აფასებს ჯერ წინასწარი კომიტეტი, შემდეგ კი — შემდგომი კომიტეტი.
მაგრამ ახლა იწყება სკანდალი თავისი არსით: ჯანმოს აქვს უფლება, დამოუკიდებლად გადაწყვიტოს, თუ რას გააკეთებს ან არ
გააკეთებს ამ ექსპერტული ანგარიშების შედეგებით, და ასევე აქვს უფლება, გადაწყვიტოს მათი გამოქვეყნების საკითხი.
ჯანმოს სრულად აქვს კონტროლი ექსპერტული ანგარიშების შედეგებზე.
ეს ასევე უპრეცედენტო სკანდალია და შემდეგ გვიკვირს, რატომ იტანჯება ამდენი ადამიანი ვაქცინით გამოწვეული ზიანისგან, კორონავირუსის
ვაქცინისგან, ეგრეთ წოდებული კორონავირუსის ვაქცინისგან, და ზოგიერთმა ჯერ კიდევ არ იცის, რომ ეს შეიძლება იყოს მიზეზი.
ასე რომ, ახლა გვაქვს ჯანმოს, რომელიც უკვე იტანჯება მასიური სისტემური ხარვეზებისგან, და ახლა ჩნდება ნამდვილად დიდი
პრობლემა, რომელიც დაკავშირებულია იმ ფაქტთან, რომ ჯანმოს შიგნით ერთ ადამიანს ზედმეტად დიდი ძალაუფლება აქვს.
და ეს არის გენერალური დირექტორი, როგორც ვიცით. თავად ბატონი ტედროსი კვლავაც ადამიანის უფლებათა დამცველი ორგანიზაციების
ყურადღების ცენტრშია ომის დანაშაულებებისა და სხვა საკითხების გამო.
ამ ტედროსს, რომელსაც სრულიად არ გააჩნია დემოკრატიული ლეგიტიმურობა, უკვე შეუძლია გამოაცხადოს ეგრეთ წოდებული საერთაშორისო
მნიშვნელობის საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის საგანგებო მდგომარეობები.
და ამ საფუძველზე, მას შეუძლია გასცეს ეგრეთ წოდებული რეკომენდაციები, და ჩვენ 2020 წელს ვნახეთ
ბატონი ტედროსის თვითნებური ქმედებების შედეგი.
როგორც ყველამ ვიცით, ეს მოიცავდა ვაქცინაციისა და ტესტირების მოთხოვნებს, სამედიცინო შემოწმებებს,
მკურნალობას, კონტაქტების მოძიებას, იზოლაციას, კარანტინს, გადაადგილებასა და ვაჭრობაზე შეზღუდვებს და ა.შ.
ახლა ფაქტების შემმოწმებელი შეიძლება იტყვის, დიახ, მაგრამ ტედროსს გარკვეული ფაქტობრივი კრიტერიუმების გათვალისწინება მოუწევს,
როგორც ეს ჯანდაცვის საერთაშორისო რეგულაციებშია მითითებული.
დიახ, და შემდეგ ადვოკატი ხარობს და ამბობს, დიახ, ჩვენ გვაქვს დაავადებების უზარმაზარი სია, და თუ ისინი
არსებობენ და მთელ მსოფლიოში სწრაფად გავრცელდებიან, მაშინ მას შეუძლია საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადება.
ინგლისური, გონივრულად შემოკლებული PHEIC-ად, საერთაშორისო მნიშვნელობის საზოგადოებრივი
ჯანმრთელობის საგანგებო მდგომარეობა – რა ირონიაა.
და როდესაც ის გასცემს რეკომენდაციებს, მაგალითად, ზოგადი ან კონკრეტული დაწესებულებისთვის ვაქცინაციის მოთხოვნებთან
დაკავშირებით, მან უნდა შეამოწმოს პროპორციულობა, უნდა გადაამოწმოს, რეალურად ეხმარება თუ არა ეს ინფექციური დაავადებების გავრცელების
შეკავებაში მთელ მსოფლიოში, რა ხდება გვერდითი ეფექტების შემთხვევაში და ასე შემდეგ, მან ყველაფერი უნდა გააკეთოს.
დიახ, ეს ქაღალდზეა, მაგრამ – და ესეც, და ესეც ჯერ კიდევ ფართოდ არ არის ცნობილი – აქ მეცნიერული მტკიცებულებები და
პროპორციულობა იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ ქაღალდი, რომელზეც ეს წერია, მელნის ფასი არ ღირს.
რადგან, მიუხედავად იმისა, რომ ტედროსს ჰყავს საგანგებო კომიტეტი, რომელიც მას რჩევებს აძლევს, ის მხოლოდ მას უწევს კონსულტაციას
და არანაირად არ არის დამოუკიდებელი. მისი წევრები თავად ტედროსი ნიშნავს და საჭიროების შემთხვევაში, მათ დათხოვნა შეუძლია.
ისე, როგორც იმ ეგრეთ წოდებულ კონსტიტუციურ სახელმწიფოში, რომლისკენაც ჩვენ ახლა ვესწრაფვით,
დამოუკიდებელი მაკონტროლებელი ორგანო არ არსებობს.
რას ნიშნავს ეს ყველაფერი?
ჩვენ უამრავი ინტერესთა კონფლიქტი გვაქვს.
ჩვენ ვდგავართ თვითნებობის, ბოროტად გამოყენებისა და ძალაუფლების ბატონი ტედროსის მიერ ბოროტად გამოყენების უზარმაზარი რისკის
წინაშე, რომელსაც, სავსებით შესაძლებელია, ფონად სხვადასხვა ადამიანი ეჩურჩულებოდეს ისეთ რამეებზე, რაც
მტკიცებულებებსა და პროპორციულობას მკვეთრად სცდება.
სწორედ ამიტომ არის აქ, ვინც არ უნდა ყოფილიყო, სიტყვა "გარე კონტროლის საფრთხე" ნახსენები.
და ამ ჯაჭვის ბოლოში ყველაზე საშინელი რამ დგას: საფრთხე, რომელიც დიდი ხნის წინ რეალობად იქცა, ფუნდამენტური უფლებების
მასობრივი დარღვევისა, მათ შორის, უფლების სიცოცხლეზე, ფიზიკურ მთლიანობაზე და, რა თქმა უნდა, ადამიანის ჯანმრთელობის დარღვევისა.
ეს არის დღევანდელი ჯანმოს სახე, და ამას რაც უფრო ხშირად ვიტყვით, არასდროს იქნება ზედმეტი.
რას უნდა ველოდოთ მომავალში, როდესაც ამ საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციებს მიიღებენ, რომლებიც ახლა მიღებამდე შედარებით ახლოს
არიან – როგორც ვთქვი, გასულ წელს და ახლა თითქმის ყველა ქვეყნისთვის უკვე დასრულდა
შენიშვნების წარდგენის პერიოდი; ეს 19 ივლისს მოხდა.
სახელმწიფოებს ჰქონდათ შესაძლებლობა, 2024 წლიდან ამ საერთაშორისო ჯანდაცვის რეგულაციების ძალაში
შესვლასთან დაკავშირებით, ჯანმოსთვის წინააღმდეგობა გამოეთქვათ.
მაშინ ძველმა ჯანმოს წინა ვერსია უნდა გამოეყენებინა.
სამწუხაროდ, ძალიან ცოტა ქვეყანამ ისარგებლა 19 ივლისის ამ ვადით. ამაზე დაწვრილებით მოგვიანებით.
სხვა სახელმწიფოები ახლა საერთაშორისო სამართლის თანახმად ვალდებულნი არიან, განახორციელონ ეს IGV, თუ ეს
მათ ჯერ არ გაუკეთებიათ, და შემდეგ ის საერთაშორისო სამართლის თანახმად ძალაში 19 სექტემბერს შევა.
რა წერია?
ჩვენ უკვე ჩამოვაყალიბეთ PHEIC (ჯანმრთელობის საერთაშორისო საზრუნავის გამოცხადებული შემთხვევა) მოქმედ IHR-ში, როგორც
გამწვავებული ფორმა – ახლა კი პანდემიური საგანგებო მდგომარეობა ემატება – და ჩვენ გვჯერა – როგორც იურისტებს, ეს მაშინვე ჩანს –
რომ არსებობს დამატებითი გამწვავებელი ფაქტორები – ის უნდა იყოს კიდევ უფრო საშიში, ვირუსი კიდევ
უფრო სწრაფად უნდა ვრცელდებოდეს ბევრ ქვეყანაში.
ეს ჯანდაცვის სისტემის ტვირთის გადაჭარბებას ეხება.
საქმე ისაა, რომ ამ ვირუსს, რადგან მას ასე საშიშად წარმოაჩენენ, შეუძლია გამოიწვიოს სოციალური და ეკონომიკური
დისფუნქცია, და შემდეგ ნათქვამია, რომ მაღალი რისკი საკმარისია.
ასე რომ, ესეც უპრეცედენტო სკანდალია; ფუნქციონირებადი საკონსტიტუციო სასამართლო, როგორიცაა გერმანიის ფედერალური
საკონსტიტუციო სასამართლო, ასეთი საქმე თავიდანვე უნდა გაანადგუროს.
შემდეგ, მე-2 პუნქტი: რას ამბობს ახალი IGV ფაქტობრივად პირდაპირ?
ის, რასაც ფარმაცევტული ლობი, ალბათ, დიდი ხანია ელოდა და რაც სურდა: ახალი ფოკუსი, ლამაზი ნიუსპიკი, რელევანტური ჯანდაცვის
პროდუქტები, მათ შორის, რა თქმა უნდა, წამლები, ეგრეთ წოდებული ვაქცინები და ასევე, რაც ჩემთვის
ძალიან შემაშფოთებელია, უჯრედული და გენური თერაპიები.
იმის მიხედვით, რაც ახლა ჩვენი კოლეგის, ბროდისგან, მოვისმინეთ.
და ყველა ეს ზომა ახლა შეიძლება იყოს საგანგებო რეკომენდაციების საგანი. მაგრამ საგანგებო სიტუაციების გარეთაც კი,
გენერალურ დირექტორს, ტეტროსს, შეუძლია რეკომენდაციების გაცემა.
ეს არის ეგრეთ წოდებული მუდმივი რეკომენდაციები.
ახლა ასეთი პროდუქტების კვლევა და განვითარება აქტიურად უნდა წარიმართოს და ჯანმოს განცხადებები ამას კრისტალურად
აჩენს: ეს უკვე მოდიფიცირებულ-რნმ-ზე დაფუძნებული პროდუქტები უნდა იყოს, განსაკუთრებით ვაქცინაციის შემთხვევაში.
კვლევისა და განვითარების მასშტაბურად ხელშეწყობა უნდა მოხდეს და ახალი დამატებითი საწარმოები უნდა აშენდეს მთელ მსოფლიოში, რადგან,
როგორც ახლა ჟენევაშიც მოვისმინეთ, კორონავირუსის პრობლემა ის იყო, რომ განვითარებად ქვეყნებს, როგორც ჩანს, არ ჰქონდათ
საკმარისი წვდომა ყველა ამ სიკეთეზე. თანასწორობის, ანუ თანაბარი განაწილების პრინციპი ახლა სწორედ ამ მიზანს ემსახურება.
სოლიდარობა, სოლიდარობის ალამის ქვეშ, ნიშნავს, რომ მდიდარმა ქვეყნებმა ჯიბეში უნდა ჩაიყოთ
ხელი, რათა ღარიბებმა კიდევ უფრო მეტი აწარმოონ.
და როგორც უკვე ვახსენე, უკვე არსებობს საგანგებო გამოყენების სია, რაც ნიშნავს, რომ ჯანმოს უკვე სცდენია მსოფლიოს
გარშემო მარეგულირებელ ორგანოებზე მასშტაბური გავლენის მოხდენას.
და ექსპერტებმა ეს ასე ამიხსნეს: ამ ეგრეთ წოდებული ModRNA ვაქცინის წარმოება გარდაუვლად
მოიცავს ფუნქციის გაძლიერების კვლევის ფორმას.
ეს ნიშნავს, რომ პანდემიური პათოგენები, რომლებსაც ახლა მთელ მსოფლიოში აქტიურად ეძებენ, რადგან ისინი ასევე ძალიან მომგებიანია,
ლაბორატორიაში ხელოვნურად მოდიფიცირდებიან, ანუ მუტაცია ხელოვნურად იქმნება, რათა
სპეციფიკურად ამ მუტაციის წინააღმდეგ შეიქმნას ვაქცინა.
ექსპერტები ვერ თანხმდებიან, რამდენად საშიშია ეს.
ჯერ დოქტორ ვოდარგს ვუსმენ, შემდეგ კი პროფესორ ვიზენდანგერს.
მე ამ სფეროს ექსპერტი არ ვარ, ამიტომ ვერ განვსჯი.
მე მხოლოდ იმას ვხედავ, რომ აქ მოხდენილი ზეწოლა ნათლად მიუთითებს იმაზე, რომ საქმეში მკაფიო ინტერესებია ჩართული.
არსებობენ წრეები, რომლებსაც ახალი პანდემიის დაწყება სურთ.
სწორედ ამას ვხვდები ამ ყველაფრიდან.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ ვხედავთ მედიცინის ამ ცალმხრივი, წმინდად ფარმაცევტულად ორიენტირებული ხედვის შემდგომ გამყარებას.
უსაფრთხოების რისკები იზრდება.
პროფესორი კემერერი სამართლიანად ამბობს, რომ მოდიფიცირებული რნმ-ის ეს ინექცია სინამდვილეში კიდევ უფრო ხელსაყრელ
პირობებს ქმნის პანდემიების ადამიანის ორგანიზმში დასამკვიდრებლად.
იმუნური სისტემის დათრგუნვით, ეს ინექციები კიდევ უფრო აჩქარებენ პანდემიებს.
ამის თქმა ამჟამინდელი ცოდნის საფუძველზე დანამდვილებით შეიძლება.
სიცოცხლე და ჯანმრთელობა კიდევ უფრო მეტ საფრთხის ქვეშაა.
ახლა კი მესამე, უკიდურესად სახიფათო საკითხი ჩნდება.
ეს IGV ახლა შეიცავს იმას, რასაც დიდი ხანია ვისმენთ ევროკავშირისგან და რასაც ასევე ვისმენთ ჩვენს ქვეყნებში.
ჩვენ აქ ვართ ანტიცენზურის კონფერენციაზე.
და ერთ-ერთი ყველაზე სახიფათო იდეოლოგიური ინსტრუმენტია ეს მზაკვრული იდეა, რომ სადღაც არსებობს ავტორიტეტი, რომელიც თავს
იჩემებს უფლებას, ებრძოლოს დეზინფორმაციასა და მცდარ ინფორმაციას.
და ეს ჭეშმარიტებაზე მონოპოლია, რაც ყოველთვის მაოცებს, რომ არცერთი საკონსტიტუციო მოსამართლე და თითქმის არცერთი
საკონსტიტუციო სამართლის ექსპერტი არ აღნიშნავს, ფუნდამენტურად ეწინააღმდეგება ძირითად უფლებებს.
გამოხატვის თავისუფლებისა და აკადემიური თავისუფლების ფუნდამენტური უფლებები ეფუძნება თავისუფალ
დისკურსში მოსაზრებების თავისუფალი გაცვლის იდეას.
და როგორც კი ეს შეზღუდულია, მაშინ ეს თავისუფლებები, არსებითად, უკვე ჩახშობილია.
ახლა ეს ოფიციალური წყაროების მხრიდან ყოველგვარი აჟიოტაჟის გარეშეა ნათქვამი.
ბრძოლა დეზინფორმაციისა და მცდარი ინფორმაციის წინააღმდეგ ამ ახალ IGV-ში.
ამას დაემატება რისკის კომუნიკაცია.
ასე რომ, იქ სხვა ადამიანიც ზის, რომელმაც იცის, როგორ მუშაობს ეს და როგორია ეს რისკი.
და ახლა ის წყვეტს, რა მიეწოდება მოსახლეობას, რა უნდა ჩაითვალოს რისკად.
და დანარჩენი ყველაფერი დამალულია.
ამის მიღმა ძალიან მზაკვრული კონცეფცია დგას. მას ინფოდემიასთან ბრძოლა ჰქვია.
აქაც პროპაგანდისტული ენა: ინფოდემია, თითქმის ისეთივე საშიში, როგორც პანდემია.
თეორიულად, ასევე შესაძლებელია, რომ ზედმეტად ბევრი ინფორმაციაც კი გაუქმდეს.
ვინ წყვეტს, რა არის ზედმეტი?
და ამგვარად, ჩვენ, ადამიანები, ვეღარ ვარჩევთ, რომელი ინფორმაციაა ის, რასაც ვიღებთ, და რომელი — არა.
მაშინ ჯანმოს ქცევის კონტროლთან დაკავშირებით დიდი ხანია რაღაც ხდება, მაგრამ არა მხოლოდ იქ.
ხალხს გარკვეული მოთხოვნების შესრულებაზე აღარ არწმუნებენ სამთავრობო უწყებების დამაჯერებელი ძალითა და კარგი მუშაობით — რაც შესანიშნავი
იქნებოდა — არამედ მათი ქცევის ფსიქოლოგიური მანიპულაციით.
მაშინ მეცნიერული მტკიცებულებები აღარ გვჭირდება, რაც მოსახერხებელია მათთვის, ვისაც ძალაუფლების მოპოვება ან მოგების მიღება სურს.
ამას აძლიერებს ის ფაქტი, რომ ჯანმოს შეთანხმებები აქვს გაფორმებული ციფრული ტექნოლოგიების ყველა მსხვილ კომპანიასთან.
და ვინც, ეჭვის შემთხვევაში, ასევე შეუძლია მათთვის დააკისროს, თუ რა ჩაითვალოს ჭეშმარიტად და რა — ცრუდ.
რასაკვირველია, ისინიც დაკეტილები არიან.
ასე რომ, ჩვენ, არსებითად, გვაქვს თავისუფლებაზე, მოსაზრებაზე, ინფორმაციაზე და ასევე პრესაზე, თავისუფალ პრესაზე, თავისუფალ
მედიაზე, რომლებიც განსხვავებულ აზრს წარმოადგენენ, შეტევა.
და, რა თქმა უნდა, და ეს საკმაოდ ფატალურია, აკადემიური თავისუფლება.
და ბოლოს, კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი საკითხი: კიდევ რა შედის IGV-ში?
ისინი ახლა ქვეყნებს ავალებენ, შექმნან ეროვნული საიბრალაო ჯანდაცვის ორგანო, რომელიც, რა თქმა უნდა, ექსკლუზიურად იქნება
პასუხისმგებელი საიბრალო ჯანდაცვის ვალდებულებების განხორციელებაზე, და ადმინისტრაციულ დონეზე, შუალედურად, მაგალითად, გერმანიაში
ფედერალურ შტატის დონეზე ან მუნიციპალურ დონეზე, ჯანდაცვის ორგანოები ყველგან უნდა იყვნენ ორიენტირებულნი ან,
ვიტყოდი, წახალისებულნი, რომ თავი მოარგონ ჯანმოს ვალდებულებებს.
საეჭვო შემთხვევებში, აღარ იკვლევენ, არის თუ არა ისინი გონივრული და, რაც მთავარია,
შეესაბამება თუ არა კონსტიტუციასა და ადამიანის უფლებებს.
ამგვარად, ეს გაზრდის ზეწოლას შეთანხმების ხელმომწერ სახელმწიფოებზე მის შესასრულებლად.
ეს იქნება IGV 2024, რასაც შეგვიძლია ველოდოთ.
პანდემიის ხელშეკრულებამდე ჯერ კიდევ შორია და, დიდი ბედით, ის შეიძლება არც კი ამოქმედდეს.
ეს ასევე უკავშირდება პანდემიის ამ საგანგებო სიტუაციებს.
თუმცა, პანდემიის შესახებ ხელშეკრულება თავისთავად არ შეიცავს რაიმე უფლებამოსილებას საგანგებო მდგომარეობის გამოცხადებისთვის.
სამწუხაროდ, ამისთვის უკვე გვაქვს IGV.
მაგრამ მასში, მაგალითად, ნათქვამია, რომ კონტრაქტი ძალაშია პანდემიების დროს და მათ შორის პერიოდში.
ასე რომ, აქ პანდემიის ნარატივი ვრცელდება.
ჩვენ პანდემიების ეპოქაში ვცხოვრობთ.
ერთადერთი ახსნა ზოონოზია, რომელიც საბოლოო ჯამში ასევე უკავშირდება ადამიანის საქმიანობას.
საკვანძო სიტყვა: ფუნქციის გაძლიერების კვლევები.
ეს ძალიან მალე დამალული იქნება.
ამგვარად, ჩვენ აქ ვხედავთ ამ შესაბამისი ჯანდაცვის პროდუქტების პოპულარიზაციის შემდგომ კონკრეტულ გამოხატვასა და გაძლიერებას.
ყველაფერი, რაც აქ უკვე ვახსენე IGV-სთან დაკავშირებით.
გარდა ამისა, ტექნოლოგიების გადაცემა მდიდრებსა და ღარიბებს შორის უნდა მოხდეს.
შემდეგ არის ცნობილი პათოგენებზე წვდომისა და სარგებლის გაზიარების სისტემა.
პრობლემა ისაა, რომ მსოფლიოს ქვეყნები ბუნებრივად იბრძვიან გენეტიკურ მასალაზე წვდომისთვის.
მაგრამ ამ საფუძველზე შესაძლებელია მედიკამენტებისა და ვაქცინების შემუშავება, რაც ძალიან მომგებიანი მოდელია.
და ღარიბებს, რა თქმა უნდა, სურთ, რომ მდიდრების მოგებაში წილი მიიღონ.
ეს შეიძლება ჩვენთვის სასიკეთო აღმოჩნდეს, რადგან ფინანსების გამო შიდა დაპირისპირებებია.
და ესეც არის მიზეზი, რატომ არ არის ეს პანდემიის შეთანხმება ჯერ კიდევ დადებული.
და სწორედ ამიტომ, როდესაც ის წელს იქნა მიღებული, თითქმის შეუმჩნეველი დარჩა, რომ მე-12 მუხლის მე-2 პუნქტში ნათქვამია, რომ
შეთანხმება ხელმოსაწერად მხოლოდ მას შემდეგ გახდება ღია, რაც მხარეები შეთანხმდებიან ამ
ეგრეთ წოდებული "პაპური სისტემის" დანართზე.
ეს ნიშნავს, რომ იმედი გვაქვს, რომ შიდა დავა — როდესაც ორი კაცი კამათობს, მესამე ხარობს — შესაძლოა, ფულზე
დავა, აქ ძალიან მნიშვნელოვან როლს შეასრულებს და ამ პანდემიური შეთანხმებისგან გვიხსნის.
და ეს შესანიშნავი იქნებოდა.
რა თქმა უნდა, ეს კვლავაც გადაუდებელი სალიცენზიო სისტემების გაძლიერების საკითხია.
ის, რაც ადრე ამ დამატებით ფურცელზე იყო მოცემული – მოვუწოდოთ მას "საგანგებო სიტუაციებში
გამოყენების სია" – ახლა უფრო დეტალურად არის განხილული.
ასე რომ, საბოლოო ჯამში, საქმე გლობალური სამედიცინო-სამრეწველო კომპლექსის შექმნას ეხება, სხვა არაფერია.
ეს ჯანმრთელობაზე არ არის. ეს ჯანმრთელობის საპირისპიროზეა. აქ ადამიანები იცხოვრებენ.
ადამიანის ჯანმრთელობა და ფიზიკური მთლიანობა საფრთხის ქვეშ დგას მოგებისა და ძალაუფლების ინტერესების გამო.
და შემდეგ არის მესამე პუნქტი: პანდემიის ხელშეკრულებაში "ინფოდემის" კონცეფცია ძალიან შემაშფოთებელია.
IGV მოიცავს ბრძოლას დეზინფორმაციისა და მცდარი ინფორმაციის წინააღმდეგ.
ახლა კი მორიგი სენსაცია.
ეს ეხება მოსახლეობის მეცნიერული, ჯანმრთელობისა და პანდემიური წიგნიერების გაძლიერებას.
აქ ნათლად ვხედავთ იმ ჭეშმარიტების მონოპოლიას, რომელსაც ჯანმოს მიერ არის მოთხოვნილი: მოსახლეობას უნდა ჩაუწმინდონ ტვინი
პანდემიების, საზოგადოებრივი ჯანდაცვისა და მეცნიერების საკითხებში – რა თქმა უნდა, მხოლოდ ისე, როგორც ამ ტერმინებს ჯანმოს ესმის.
დიახ, რადგან, როგორც ვთქვი, ჩვენ არ გვაქვს სამეთვალყურეო ორგანო.
გაეროს მაღალი რანგის წარმომადგენელმა უკვე საკმაოდ ნათლად განაცხადა, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მხრიდან რაიმე
აჟიოტაჟის გარეშე, რომ ჯანმოს, როგორც ვიცით, გაეროს შვილობილი ორგანიზაციაა და რომ გაერთიანებულ ერებს მეცნიერება ეკუთვნის.
რა საერთო აქვს მეცნიერებას საკუთრებასთან, თუ შეიძლება?
ერთადერთი ახსნა ყოველთვის ძალაუფლება და მოგებაა.
და შემდეგ, ხალხი უნდა იყოს ინფორმირებული სამედიცინო პროდუქტების ეფექტიანობისა და უსაფრთხოების შესახებ.
ამიტომ, ეს თავისთავად ცხადად მიიჩნევა და ქცევითი სახელმძღვანელოების პოპულარიზაცია გაგრძელდება.
შემდეგ მოდის შემდგომი რეფორმები, გაძლიერებული მონიტორინგის მექანიზმი და არსებული "ერთი ჯანმრთელობის" პრინციპის დანერგვა,
რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს ცხოველთა, გარემოსა და ადამიანის ჯანმრთელობას, ანიჭებს ჯანმოს კიდევ უფრო მეტ,
შეუფასებელ ძალაუფლებას და, რა თქმა უნდა, ემსახურება ამ ზოონოზების თეორიის განმტკიცებას.
კერძოდ, რომ პანდემიები ვერასდროს იქნება ადამიანების მიერ გამოწვეული, არამედ მხოლოდ იმით, რომ ცხოველები
მოულოდნელად, რაიმე მიზეზით, საშიშად ავადდებიან და შემდეგ ეს დაავადება ადამიანებზე ვრცელდება.
ზოონოზური გადაცემა, რა თქმა უნდა, უკვე გათვალისწინებულია.
დიახ, და თუ ახლა კიდევ ერთხელ შევხედავთ მთელ ამას, იდეას, რომ ადამიანის ღირსება
ხელშეუხებელია, იდეას ადამიანის უფლებებისა, თავისუფლების.
და შემდეგ, ამ ხელშეკრულებების განხილვისას, უპირველეს ყოვლისა, ჩვენს წინაშე დგას
სახელმწიფო სუვერენიტეტის გაზრდილი დე ფაქტო საფრთხე.
ვაკცენტს ვადებ სიტყვაზე "ფაქტობრივად", რადგან 2020 წელსაც კი არცერთი ქვეყანა არ იყო
ვალდებული, უბრალოდ შეესრულებინა ჯანმოს რეკომენდაციები.
მაგრამ მათ ეს გააკეთეს.
მათ ეს გააკეთეს და ამან ღრმად შოკში ჩამაგდო.
და ბატონმა ბრუნერმა ასე ზედმიწევნით ახსნა, თუ სად არის ხარვეზები ჩვენს სამართლებრივ სისტემებში.
ჩემი აზრით, აკლია ეთოსი, რომლის გარეშეც ყველაზე ლამაზი სამართლებრივი სისტემაც კი ვერ გადარჩება, ეთოსი, რომელსაც
ასევე შეუძლია ხარვეზიანი სამართლებრივი სისტემის კომპენსირება.
იყო დრო, მაგალითად გერმანიაში, და, რა თქმა უნდა, სხვაგანაც, როდესაც ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლო ეფექტიანად
ფუნქციონირებდა, ინდივიდის თავისუფლებასა და ღირსებას თავის საწყის პუნქტად და საბოლოო მიზნად
მიიჩნევდა და უპირველესად მას ანიჭებდა უპირატესობას.
და ყოველივე ეს დაკარგულია.
მახსოვს, რა გაკვირვებული დავრჩი, როდესაც კონსტიტუციური სამართლის სახელმძღვანელოში პირველად წავიკითხე, რომ ყოველი კონსტიტუცია
დამოკიდებულია იმ პირობებზე, რომელთა შექმნაც თავად არ შეუძლია.
და ყოველთვის მეგონა, რომ თუ რამე ქაღალდზეა დაწერილი, მას დაიცავენ.
აი, ასეთი გულუბრყვილო ხარ, როგორც სამართლის სტუდენტი.
სწორედ ახლა გამივიდა გაკვეთილი, თანაც უმაღლესი ხარისხის.
ამ კოგნიტური ომით, ამ ინფოდემიური პოლიტიკით, ევროკავშირის ციფრული სერვისების აქტით, ფაქტების შემმოწმებლების ამ შეშლილი
დაავადებით, ჩვენ მივიღებთ ადამიანების სრულ რეკონდიცირებას — დამოუკიდებლად მოაზროვნე მოქალაქეებიდან მორჩილ სუბიექტებად.
ეს ეხება ყველა სფეროს, მათ შორის სახელმწიფოებრიობას, სასამართლო სისტემას, საკანონმდებლო ორგანოს და ა.შ.
და ადამიანური ღირსებისა და თავისუფლების ამ ეთოსის გარეშე, იურიდიული სისტემაც კი ვეღარ ფუნქციონირებს.
ბატონმა ბრუნერმა ეს შესანიშნავად თქვა და, ალბათ, ამ ეტაპზე ღირს აღინიშნოს, რომ გერმანიის საბაზისო კანონის პირველ
ნახაზში თავდაპირველად იყო ფრაზა: სახელმწიფო ხალხისათვის არსებობს და არა ხალხი სახელმწიფოსათვის.
და ყოველივე ეს ახლა, როგორც მან სხვაგვარად და ისე ლამაზად თქვა, ამ მომენტში გაქრა.
ასე რომ, სუვერენიტეტი კვლავაც მასშტაბურად საფრთხეშია ჯანმოს მხრიდან და ჩვენ გვაქვს კონსტიტუციური კონტროლის სრული
ჩავარდნა, მათ შორის, საკონსტიტუციო სასამართლოების მხრიდან.
საშინელებით ვხედავ ამას, განსაკუთრებით გერმანიაში, და ასევე იმ პოლიტიკურ დევნას, რომელიც
ჩვენს ქვეყანაში ხდება – ვერასდროს წარმოვიდგენდი.
და შემდეგ, რა თქმა უნდა, არსებობს გაზრდილი რისკი თავისუფლების მასიური შეზღუდვების, საგანგებო მდგომარეობის
თვითნებური გამოცხადების და, შესაძლოა, მუდმივი რეკომენდაციებისა, რომლებიც თავისუფლებას ზღუდავს.
ჯანმოს დონეზე ზედამხედველობის ორგანოების არარსებობის ფონზე, ქვეყნები უბრალოდ უგულებელყოფენ საკუთარ ზედამხედველ ორგანოებს.
შემდეგ, არსებობს კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი საკითხი, რომელზეც ჩვენმა კოლეგებმა, სილვია ბერენდტმა და ამრეი მიულერმა, არაერთხელ
მიუთითეს: ჩვენ ვხედავთ ჯანდაცვის პოლიტიკის თანდათანობით იდეოლოგიურ მილიტარიზაციას, რაც ზოგად გლობალურ სურათში ჯდება.
მიუხედავად იმისა, რომ ეს ტრაქტატებში მითითებული არ არის, არსებობს გლობალური ჯანმრთელობის უსაფრთხოების დოქტრინა: პათოგენებს
მიიჩნევენ სამხედრო მტერად, უსაფრთხოების რისკად და, შესაბამისად, უნდა ამოქმედდეს ავტომატური რეაგირება, ანუ
ამოქმედდება ავტომატური მექანიზმი და, რა თქმა უნდა, მათ წინააღმდეგ საბრძოლველად, ჩვეულებრივ, ვაქცინაცია გამოიყენება.
ვakcინაციები ადამიანების ჯანმრთელობას აზიანებს თუ არა, ამაზე უკვე აღარავის ეჭვი არ ეპარება.
და ჩვენ ასევე ვხედავთ, რა თქმა უნდა, მხოლოდ ერთ ადგილას, კაცობრიობის ზოგადი ციფრული თვალთვალის გაძლიერებას, იმის გამო, რომ
ახლა შემოღებულია ციფრული ვაქცინაციის სერტიფიკატები, თუმცა არა ექსკლუზიურად, მაგრამ ეს ასევე ძალიან მნიშვნელოვანი
საკითხია, როდესაც საქმე ტოტალიტარულ კონტროლს ეხება.
შემდეგ, რა თქმა უნდა, არის ამ სამედიცინო-ფარმაცევტული კომპლექსის მიერ დანერგილი გაძლიერებული ჯანმრთელობის დაცვის პროცედურები,
ინფოდემიის კონცეფცია, რომელიც უკვე დეტალურად აღვწერე.
და შემდეგ, ნამდვილად, ამ ხელშეკრულებებში იდეოლოგიური რეორგანიზაციის თანდათანობითი პროცესი.
საქმე ეხება იმას, რომ ნელ-ნელა, მაგრამ მტკიცედ გავცალკევოთ ადამიანები იმ იდეისგან, რომ მე ვარ
ინდივიდი და ჩემი თავისუფლებაა საწყისი და საბოლოო წერტილი.
არა, შენ არაფერი ხარ, საზოგადოებაა ყველაფერი.
ეს თქვენთვის ნაცნობია?
ადამიანის ღირსება, აღარ არის საკითხი.
ჩვენ ვხედავთ კოლექტიური მორჩილებისკენ მიმართულ ტენდენციას.
ეს მოიცავს, მაგალითად, ეგრეთ წოდებულ მთელი საზოგადოების მიდგომას.
ეს ნიშნავს, რომ როდესაც საშიში პანდემია იწყება, საზოგადოების ყველა წევრმა ერთმანეთს მხარი
უნდა დაუჭიროს და ერთი მიმართულებით იმოქმედოს.
ლოგიკურად, ეს რას ნიშნავს?
ლოგიკურად, ეს ნიშნავს, რომ ყველა, ვინც სანაპიროზე არ გადავა, გარეთ რჩება; ჩვენ ყველანი ვყოფილვართ იქ.
უნდა ისწავლო შენი ფუნდამენტური უფლებები, წინააღმდეგ შემთხვევაში გარეთ ხარ.
ყველაფერი, რაც გაბატონებულ აზრს არ ემთხვევა, რაიმე ფორმით მასიური თავდასხმების ობიექტი ხდება, და შემდეგ არსებობს ამგვარი
ფსევდო-ფუნდამენტური უფლებები თანასწორობისა და სოლიდარობის.
და შემდეგ ისინი ნამდვილ ადამიანის უფლებებს უტოლდებიან.
დიახ, ეს ნამდვილად პასუხობს კითხვას.
როდესაც მე ვკითხულობ, გვემუქრება თუ არა ტოტალიტარული ჯანდაცვის რეჟიმი?
ჩვენ არა მხოლოდ გვაქვს ტოტალიტარული ჯანდაცვის რეჟიმი, რომელიც ამჟამად განხილვის საგანია, არამედ გლობალური ტენდენცია
ავტორიტარიზმისა და ტოტალიტარიზმისკენ იმ ადგილებში, სადაც ეს ჯერ კიდევ არ არის ასე ან წარსულში ასე არ ყოფილა.
სწორედ იქ უნდა მოხდეს.
ჩვენ ვხედავთ მასიურ ზეწოლას სამართლის უზენაესობაზე, ფუნდამენტურ უფლებებზე და ასევე ნებაყოფლობითი თანხმობის უფლებაზე
სამედიცინო ექსპერიმენტებზე, რომელიც, როგორც უკვე აღვნიშნეთ, გაეროს ადამიანის უფლებათა პაქტის მე-7 მუხლით არის გარანტირებული.
ჩვენ ზეწოლას ვახდენთ წევრი სახელმწიფოების სუვერენიტეტზე და, საბოლოო ჯამში, ეს ძალიან დიდ საფრთხეს წარმოადგენს.
ასე რომ, ეს ნამდვილად ყველაფერი ან არაფერია.
სწორედ ამიტომ გვაქვს მე-5 სექცია. მოკლედ, რა ხდება შემდეგ?
საბედნიეროდ, ადამიანს შეუძლია ამ შტატებზე ჰქონდეს ნებისმიერი მოსაზრება, მაგრამ აშშ-ის
გასვლა უაღრესად მნიშვნელოვანი სიგნალი იყო.
არგენტინამაც იგივე გააკეთა.
ეს ოპერაციული სისტემები აღარ დაუჭერენ მხარს IGV-ს ვერცერთ ვერსიას.
ამ IGV 2024-საც არ დაუჭერენ მხარს ისრაელი და იტალია, რაც ძალიან ამაღელვებელია.
ავსტრიამაც გააპროტესტა, მაგრამ მხოლოდ იმიტომ, რომ, და ამას ფრჩხილებში ვამბობ, ძალიან გვიან
გააცნობიერეს, რომ პარლამენტს ჯერ თანხმობა არ გაეცა.
თუმცა, კონსტიტუციის თანახმად, ამას დამტკიცება დასჭირდებოდა; თუნდაც პირველი IGV-ის.
ეს ნიშნავს, რომ ისინი მაინც მოისურვებენ პარლამენტის თანხმობის მიღებას – მაგრამ, სულ მცირე, ეს დასაწყისია.
რაც შეეხება პანდემიის შეთანხმებას, როგორც უკვე აღვნიშნე, იმედია, რომ ის არ განხორციელდება.
და ერთი მნიშვნელოვანი რამ არის ეს – და მე ეს ავსტრიის მაგალითზე შევნიშნე – საერთაშორისო სამართლით, მთავრობებს, რომლებიც
პირდაპირ დემოკრატიულად არ არიან არჩეული, შეუძლიათ აწარმოონ მოლაპარაკებები და მოახდინონ ხელშეკრულებების რატიფიცირება.
თუმცა, წესისამებრ, პარლამენტებმა თავიანთი თანხმობა უნდა გასცენ.
ავსტრიაშიც ბოლო წუთს შევძელით ამის წამოწყება, რადგან, უცნაურია, მაგრამ რატომღაც გამოგვრჩა.
ამიტომ, მნიშვნელოვანია აღინიშნოს, რომ ერთი ასპექტია წარმომადგენლობა საერთაშორისო სამართლის ფარგლებში, ხოლო მეორე —
ამ სამთავრობო გადაწყვეტილებების დემოკრატიული ლეგიტიმურობა.
როგორც წესი, პარლამენტები არიან ჩართულნი.
ეს ნიშნავს, რომ მსოფლიოს მასშტაბით იურისტებსაც სთხოვენ, კიდევ ერთხელ შეამოწმონ, მისცეს თუ არა მათ პარლამენტს ხმის უფლება.
თუ არა, გთხოვთ, მიუთითოთ ამაზე და მოითხოვოთ.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, ამ IGV-ების დანერგვა ამ ქვეყნებშიც უბრალოდ შეუძლებელია.
გერმანიაში ისინი ცოტა უფრო საფუძვლიანები არიან და ახლა ფედერალური მთავრობის მიერ თანხმობის კანონი მიიღეს.
თუმცა, გერმანიამ უკვე დაუშვა შენიშვნების წარდგენის ვადის გასვლა, რაც, არსებითად, რატიფიკაციის ტოლფასია.
ახლა წარმოიდგინეთ, რომ ბუნდესტაგი და ბუნდესრატი ამ თანხმობის კანონს არ მიიღებენ.
მაშინ მთავრობა რთულ მდგომარეობაში აღმოჩნდება.
ერთი მხრივ, მას საერთაშორისო სამართლით ნაკისრი ვალდებულება აქვს, მაგრამ მეორე მხრივ, არ უნდა
დაარღვიოს პარლამენტის დემოკრატიულად გამოხატული ნება.
საშიშია, რომ დათანხმდებიან.
მიუხედავად ამისა, მე ძალიან ამაღელვებლად მიმაჩნია ის, რაც იქ ხდება.
და საქმე ისაა, რომ ადამიანის უფლებების სფეროდან წამოსვლის გამო, ჩვენ ასევე გვაქვს ყველა შესაძლებლობა, ავსტრიაში
ასეთ საკითხებზე ყურადღების გამახვილებისთვის გამოვიყენოთ ნებისმიერი მომენტის გამოყენების შესაძლებლობა.
ასევე საინტერესოა აღინიშნოს, რომ გერმანიაში მოქმედი კანონი უკვე ითვალისწინებს, რომ IGV-ზე თანხმობა ზღუდავს ფიზიკური
ხელშეუხებლობის, პირადი თავისუფლების, კორესპონდენციის საიდუმლოების, საფოსტო და ტელეკომუნიკაციების საიდუმლოებისა
და გადაადგილების თავისუფლების ფუნდამენტურ უფლებებს.
ასე რომ, ისინი ვარაუდობენ, რომ ეს ავტომატურად მოხდება, მიუხედავად იმისა, რომ გერმანიის ხელისუფლებას სინამდვილეში
მოეთხოვება ჯანმოს სამართლებრივი აქტების განხორციელება.
დიახ. და ბატონ ბრუნერსა და მე ეს წინასწარ არ განგვიხილავს.
მაგრამ ჩემთვის, როდესაც საქმე ეხება იმას, თუ რა შეგვიძლია გავაკეთოთ, ყოველთვის
მნიშვნელოვანია, დავუბრუნდეთ ადამიანის ღირსების იდეას.
ულამაზესად არის აღწერილი, რომ ადამიანის ღირსების იდეა, როგორც ძირითადი კანონის ეთოსი, მომდინარეობს იდეიდან, რომ ადამიანი ღვთის
ხატად არის შექმნილი და, შესაბამისად, ქრისტიანული შთაგონებისაა.
ეს განაპირობებს ადამიანთა არსებით ღირებულებას.
და განმანათლებლობის იდეიდან, რომელიც ამბობს, რომ ის ადამიანის მიერ საკუთარ თავზე ნაკისრი არასრულფასოვნებიდან გამოსვლას ეხება.
ამ ეთოსის გარეშე, ჩვენს სამართლებრივ სისტემაში არაფერი მუშაობს და, ალბათ, თითქმის არაფერი ჩვენს ცხოვრებაში.
ამიტომ, ეს ნამდვილად ყველაფრის მობილიზების საკითხია.
ბატონმა სასეკმა ეს ასე ლამაზად თქვა: ყოველთვის ითხოვეთ დახმარება, განათლება მიეცით საზოგადოებას, ჩვენს გარშემო
მყოფ ადამიანებს პოლიტიკური აქტივობებით, დემონსტრაციებით, ფლაერებით, ლექციებით, ყველანაირი გზით.
თავისუფალი მედიის მეშვეობით, კორპორაციულ მედიასთან მიახლოებით.
თუ ცდილობას არ შეწყვეტ, შეიძლება ერთი-ორი მოინახოს, ვინც დაინტერესდება.
და უპირველეს ყოვლისა პოლიტიკოსების განათლებით, რადგან ისინი მაინც ადამიანები არიან,
რომლებიც უბრალოდ შეიძლება გულუბრყვილოები იყვნენ.
ვფიქრობ, ბევრია ისეთი, ვინც უდანაშაულო არ არის.
მაგრამ, ალბათ, ინფორმირებულთა რიგებიდან უეჭველად არჩეულები.
გთხოვთ, გთხოვთ, აუხსენით და წაახალისეთ, რომ გადაწყვეტილება სინდისის მიხედვით მიიღონ.
და ბოლოს, შეძლებისდაგვარად ხშირად სცადეთ სასამართლოში მისვლა და მიუთითეთ, რომ აქ ფუნდამენტური ადამიანის უფლებები ირღვევა.
და ყოველი მოქმედება, მე დარწმუნებულიც კი ვარ, რომ აქ ყოველი აზრიც კი ითვლება, არა, და ჩვენ არ გვინდა ასეთი სამყარო.
ჩვენ მივისწრაფვით უკეთესი სამყაროს ხედვისკენ, სადაც ადამიანური ღირსება და თავისუფლებაა.
ამის გათვალისწინებით, გმადლობთ ძალიან.
დიდი მადლობა, ბეატე ფაილ. ჩემი ისარი კვლავ გაიწაფა. ეს ჯერ არ დასრულებულა. კორონას შემდეგ ეს ამოსუნთქვა
დასრულებული არ არის. ეს სიმართლე არ არის. თქვენ ეს მოისმინეთ.
მე მხოლოდ იმის გამეორება შემეძლო, რაც თქვი. უბრალოდ, მთელი ძალით მივუდგეთ განათლებას. რაც შეიძლება მეტად, სანამ კიდევ შეგვიძლია.
შემდეგ ვნახოთ, რა მოხდება. გმადლობთ, რომ ჩვენთან ერთად ხართ. ერთად. განაგრძეთ ჩვენი
დაკავშირება. განაგრძეთ საკუთარ თავთან დაკავშირება.
მოდეს, რაც შეიძლება მეტი ადვოკატი, მოსამართლე და სხვადასხვა ადამიანი მოვიდეს და გააძლიეროს ეს ფრონტი.
გმადლობთ თქვენი ექსპერტიზისთვის. ის ჩვენ გვჭირდება. გმადლობთ.