Во следната презентација, искусен адвокат ќе ја истражи и поткрепи вознемирувачката тема што ја обработи
д-р Мајкл Бруннер со уште поголеми практични детали.
Се занимава првенствено со заканите што ни ги создаваат правните махинации на СЗО и нејзините пандемиски
договори и МЗС, односно Меѓународните здравствени прописи.
Прашањето останува: дали се соочуваме со заканата од тоталитарен здравствен режим?
Пред да ја поканиме оваа друга истакната личност на 21-от AZK за да нè збогати со нејзините стручни
перспективи, ајде да го погледнеме нејзиниот CV.
Д-р Биате Сибил Пеил, родена во 1967 година, е германска правница и независна истражувачка специјализирана за
прашања поврзани со националните малцинства во Европа.
Ова особено се однесува на уставното, меѓународното и европското право.
Таа се прослави во својата област преку бројни предавања и основни публикации, вклучувајќи и како
коавтор на повеќетомски прирачник за етнички групи.
Таа беше главен уредник од 2008 до 2016 година.
Од 2019 година, таа е ко-уредник на Европскиот журнал за прашања на малцинствата (EJM).
Таа студираше право на Универзитетот во Хајделбург и го положи вториот државен испит во Фрајбург.
Во 2002 година таа дипломираше право со почести на Универзитетот во Инсбрук.
Таа работеше и спроведуваше истражувања во Јужнотиролскиот институт за етнички групи 20 години.
17 години од кои како заменик научен директор.
Од 2017 до 2023 година, таа беше германски член на експертски комитет за Европската повелба за регионални или
малцински јазици, меѓународен договор на Советот на Европа.
Од 2017 до 2022 година, таа беше потпретседателка на Европскиот центар за прашања на малцинствата во Фленсбург.
Нејзината сегашна работа се фокусира на мерките за коронавирусот, вклучувајќи ги плановите на СЗО од правна перспектива.
Таа е членка на Мрежата на критички судии и обвинители, Лекари и научници за здравје, слобода и демократија, Независни адвокати,
Адвокати за просветителство, Акциона алијанса на Светскиот сојуз за здравје и Здружението на
медицински професионалци "Хипократова заклетва".
Д-р Бите Фајл денес зборува за СЗО, пактот за пандемија и меѓународните здравствени регулативи.
Дали се соочуваме со закана од тоталитарен здравствен режим?
Добредојдовте, д-р Биате Фајл. Ви благодариме што ја споделивте вашата експертиза со нас.
Многу ви благодарам. Биди изострена стрела. Благодарам.
Денес ќе бидам многу опасен, но не толку опасен како СЗО.
Би сакал да започнам со изразување на мојата искрена благодарност до мојот колега г. Бруннер за неговата прекрасна тема,
особено затоа што токму оваа неприкосновена човечка достоинство ме поттикна да ги започнам студиите по право.
Оваа прва реченица од Германскиот основен закон секогаш ми била инспирација низ моите студии по право.
И кога денес зборувам за СЗО, мислам дека не мора сите да бидеме адвокати. Ако го разгледаме прашањето низ призмата
на човечкото достоинство и ја оцениме СЗО од оваа перспектива, некои одговори може да дојдат автоматски.
Во продолжение, сакам првенствено да се фокусирам на двата важни договори на СЗО,
Меѓународните здравствени прописи и Договорот за пандемии.
Но прво, ајде да ги наведеме оние што веќе важат во СЗО.
Бидејќи она што го доживеавме во таканаречените Корона години од 2020 година наваму, и ова не може доволно да се
нагласи, има врска со веќе постоечкиот, би рекол, режим на СЗО.
Оттука првата точка, ажурирање на СЗО.
Потоа се поставува прашањето со што би можеле да се соочиме доколку измените на Меѓународните здравствени прописи, кои беа
усвоени под сомнителни околности на 1 јуни 2024 година, навистина стапат на сила, и тоа и според
меѓународното право, а можеби и според домашното право.
Потоа, како трета точка, би сакал да се осврнам на пандемискиот договор, кој беше воведен
дури оваа година, но сè уште не е целосно усвоен.
Би сакал подоцна кратко да го појаснам тоа.
И потоа, во точка 4, ќе го извлечам мојот засегашен заклучок.
Точка 5 се однесува на истражување на перспективите: што може да се случи понатаму со СЗО и нејзините планови?
И над сè, прашање кое, мислам, нè засега сите: што можеме да направиме? Ние, поединечните граѓани.
Да, точка 1. Во врска со СЗО и нејзините постоечки системски недостатоци, засега ќе кажам само ова.
Тоа е апсолутна системска грешка.
СЗО е основана во 1948 година како здружение на држави.
И полека, но сигурно, почнувајќи од средината на 1980-тите, се појави проблем што делумно се должеше на фактот што
САД ги замрзнаа своите членарини во средината на 1980-тите.
Нормално е таквите организации да се финансираат преку редовни придонеси од нивните
држави-членки, кои не се наменети за конкретни цели.
Средина на 1980-тите, поттикнати од Соединетите Американски Држави, државите членки исто
така ги замрзнаа своите придонеси за членство.
И тогаш почна... Потоа, тајно, тивко и безшумно, катастрофата почна да го следи својот тек.
Денес, приближно 85 проценти од буџетот на СЗО зависат од доброволни донации, од кои
поголемиот дел се наменети за конкретни цели.
Овие донатори, кои сега се донатори на СЗО, вклучуваат и земји кои не само што ги плаќаат своите
членарини, туку и даваат посебни донации на СЗО.
За жал, би рекол дека Германија е многу примерна во овој поглед.
Значи, нашите даночни пари во големи размери одат во СЗО.
И сега кога САД се повлекоа, Германија веројатно е најголемиот донатор.
Потоа меѓу донаторите има и меѓународни владини организации, а потоа доаѓа чувствителната точка: голем број приватни лица.
Сега постои, како што опишав под третата стрелка, една величествена нова студија од
Италија, не, од Австралија, не од Италија.
Тие ги испитаа наменските донации за СЗО – иако меѓу нив има само осум фармацевтски компании – но сите други институции и
организации кои не се држави и кои даваат наменски донации за СЗО имаат, како што оваа студија брилијантно
открива, речиси 100 проценти интереси поврзани со фармацијата.
Го нарекуваат фарма-компатибилно.
А првите две се Фондацијата "Гејтс" и алијансата за вакцини "Гави".
Во врска со ова, би сакал да направам уште една прелиминарна забелешка: основачите на СЗО имаа нешто на ум кога во член 37 од
Уставот на СЗО напишаа дека при извршувањето на своите должности, генералниот директор и персоналот не смеат да
бараат ниту да примаат упатства од ниту една влада или орган.
И она што важи за владите или јавните власти, уште повеќе важи за обврзувачките одредби од фармацевтската индустрија
или од организации поврзани со фармацевтската индустрија.
Ова значи дека СЗО го крши својот сопствен статут со овие наменски донации, а постојат и дополнителни упатства.
Потоа имаме уште еден проблем во позадината на овие донации од СЗО, кој не може доволно да се нагласи:
Ако, на пример, германскиот Бундестаг кажеше "да, едноставно мораме повторно да ги зголемиме придонесите на
државите-членки", тогаш лесно би го решиле проблемот со зависноста од фармацевтската индустрија.
Не, ние одамна тајно и тивко ги консолидиравме и институционализиравме односите меѓу државите и приватните лица во
позадина преку оваа подла, би рекол, конструкција на јавно-приватни партнерства, која повеќе не се доведува во
прашање, каде, на пример, во GAVI или CEPI, СЗО е поврзана со владите, со познатата Фондација Гејтс
и, имајте предвид, со производителите на вакцини.
ЮНИЦЕФ, Светската банка и други невладини организации исто така се вклучени во ГАВИ.
Европската комисија и другите истражувачки институции ја поддржуваат CEPI, која има програма за
развој на вакцини против сите вируси за 100 дена.
Од правна гледна точка, ова е апсолутно неприфатливо, бидејќи државите – и тука се враќаме на основната идеја дека државите
постојат за да им служат на луѓето – и приватните поединци, вклучувајќи ја човечката достојинство и
човечката слобода, и приватните компании, кои дури и легитимно можат да бидат ориентирани кон профит.
Но кога двете ќе се испреплетат и државните институции ќе станат зависни од приватни донации што се
водени од профит, тогаш веќе се соочуваме со катастрофа.
И целото ова прашање, кое веќе е поврзано со СЗО и за кое досега ниту еден член на германскиот парламент, на
пример, не размислил – мораме да им го укажеме тоа – е очигледниот недостаток на транспарентност во СЗО.
Не само што имаме овие јавно-приватни партнерства, каде што приватниот и јавниот сектор се поврзани, туку, како
што покажаа извонредни колеги, постои и постојано вртење на кадар помеѓу GAVI, Фондацијата "Гејтс" и СЗО.
Патем, Фондацијата Гејтс директно и индиректно, преку други организации што ги спонзорира,
придонесува со околу 20 проценти од буџетот на СЗО.
А г-дин Гејтс, кој од една страна се претставува како филантроп, од друга страна профитира од сите
добивки што произлегуваат од овие наводни донации.
Сега имаме конфликти на интереси во голем број. Кога таканаречен експерт на СЗО работел во фармацевтската индустрија, а потоа
одеднаш се враќа во СЗО или повторно почнува да работи за GAVI, имаме конфликти на интереси до n-та степен. И еве
во што е работата: овие конфликти не се објавуваат, а одеднаш во игра влегува заштитата на податоците.
Потоа следната точка: договорите со донаторите на СЗО, од кои можеби би можело да се види за кои цели донаторите ги поврзуваат
со своите донации, можеби би пишувало, "Ве молиме користете ја нашата ModRNA вакцина, навистина е одлична, барем кога станува
збор за профит, во спротивно нема да ви донираме ништо, па затоа ве молиме препорачајте ја", и, каква случајност, ниту
овие договори не се објавуваат, не се достапни за јавноста.
А круна на сѐ е процедурата наречена Процедура за итно ставање на листа, воведена од СЗО во 2022 година.
Фармацевтските компании веќе можат да аплицираат таму за да се проценат лековите и вакцините што ги произведуваат, прво во еден
вид проба, пред да се знае точно кој наводно опасен пандемиски вирус повторно се шири, т.е. прво во апстрактни термини со
ознаки, а потоа, во втор чекор, кога ќе настане таканаречената пандемија, со соодветните специфични патогени. Овие
лекови и вакцини се оценуваат, прво од страна на прелиминарен комитет, а потоа од страна на подоцнежен комитет.
Но сега доаѓа скандалот по својата суштина: СЗО си го задржува правото самостојно да одлучи што ќе прави или нема да
прави со резултатите од овие експертски извештаи, и исто така си го задржува правото да одлучи дали ќе ги објави или не.
СЗО го задржува целосното управување со резултатите од експертските извештаи.
Ова е исто така невидена афера, а потоа се прашуваме зошто толку многу луѓе сега страдаат од оштетување од вакцината,
од таканаречената вакцина против коронавирус, и во некои случаи сè уште не знаат дека ова може да е причината.
Сега имаме СЗО која веќе страда од огромни системски пропусти во овој контекст, а сега доаѓа навистина
големиот проблем поврзан со фактот дека една единствена личност има преголеми овластувања во СЗО.
И тоа е генералниот директор, како што знаеме. Самиот г-дин Тедрос сè уште е во центарот на вниманието на организациите
за човекови права поради воени злосторства и слично.
Овој Тедрос, кој воопшто нема демократска легитимност, веќе може да прогласи таканаречени
здравствени вонредни состојби од меѓународна загриженост.
И врз основа на тоа, тој може да издава таканаречени препораки, а ние го видовме резултатот од
арогантните постапки на г-дин Тедрос во 2020 година.
Како што сите знаеме, ова вклучуваше барања за вакцинација и тестирање, медицински прегледи, третмани,
трасење на контакти, изолација, карантин, ограничувања за патување и трговија и така натаму.
Сега, проверувачот на факти може да каже: да, но Тедрос мора да ги земе предвид одредени фактички критериуми,
како што е наведено во Меѓународните здравствени прописи.
Да, и потоа адвокатот се радува и вели: "Да, имаме огромен список на болести, и ако тие постојат и брзо се шират низ
целиот свет, тогаш тој може да прогласи вонредна состојба."
Англиски, разумно скратен на PHEIC, Јавноздравствена вонредна состојба од меѓународна загриженост – каква иронија.
И кога тој дава препораки, на пример за општи или специфични за одредена установа барања за вакцинација, тој мора да ја провери
пропорционалноста, да провери дали тоа навистина помага во сузбивањето на заразните болести ширум светот, што е со
несаканите ефекти и така натаму, тој мора да направи сè.
Да, тоа е на хартија, но – и ова, исто така, не е широко познато, сè уште не е широко познато – научните докази
и пропорционалноста се толку важни овде, а хартијата на која се напишани не вреди ни хартија.
Бидејќи иако Тедрос има комитет за итни случаи што го советува, тој само го советува и во никој случај не е
независен. Членовите се именуваат од самиот Тедрос и можат да бидат разрешени ако е потребно.
За разлика од таканаречената уставна држава што ја бараме во моментов, нема независна надзорна институција.
Што значи сето ова?
Имаме изобилство судири на интереси.
Се соочуваме со огромен ризик од произволност, злоупотреба и власт што ги применува г-дин Тедрос, кој можеби
во позадина му шепкаат разни луѓе за работи што далеку ги надминуваат доказите и пропорционалноста.
Затоа зборот "опасност од надворешна контрола" е исто така споменат овде, од кого било.
А што лежи на крајот од овој синџир е најлошото од сè: опасноста, која одамна стана реалност, од масовни прекршувања
на основните права, вклучувајќи го правото на живот, физичкиот интегритет и, секако, човечкото здравје.
Тоа, и тоа не може доволно често да се каже, е СЗО денес.
Што можеме да очекуваме во иднина кога овие меѓународни здравствени регулативи, кои сега се релативно блиску до
усвојување – како што реков, минатата година, а сега периодот за приговори истече за речиси сите земји; тоа беше на 19 јули.
Државите имаа можност да му се спротивстават на СЗО во врска со стапувањето во сила на овие
меѓународни здравствени прописи, почнувајќи од 2024 година.
Тогаш старата СЗО би ја применила претходната верзија.
За жал, многу малку земји го искористија овој рок до 19 јули. Повеќе за ова подоцна.
Другите сега се обврзани според меѓународното право да го спроведат овој IGV, ако веќе не го направиле тоа, и тој потоа
ќе стапи во сила според меѓународното право на 19 септември.
Што пишува?
Веќе ја формулиравме ПХЕИК во сегашниот Меѓународен здравствен правилник како интензифицирана форма – сега се додава пандемиска
вонредна состојба – и веруваме – како правници, го гледаме ова веднаш – дека постојат дополнителни фактори што ја
засилуваат ситуацијата – мора да е уште поопасно, вирусот мора да се шири уште побрзо во многу земји.
Станува збор за надминување на капацитетот на здравствениот систем.
Поентата е дека овој вирус, како што се прикажува во толку ужасно светло, може да предизвика социјални и економски
нарушувања, а потоа се вели дека високиот ризик е доволен.
Значи, и ова е безпрецедентен скандал; функционален уставен суд, како што е Германскиот сојузен уставен суд,
всушност треба од самиот почеток да го растури таков случај.
Потоа точка 2: што точно експлицитно вели новиот IGV?
Она што фармацевтското лоби веројатно долго време го посакувало и за што се надевало: новиот фокус, прекрасниот новојазик,
релевантните здравствени производи, вклучувајќи, се разбира, лекови, таканаречени вакцини и, што ми
е многу вознемирувачко, клеточни и генски терапии.
Според она што сега го слушнавме од нашиот колега Броди.
И сите овие мерки сега можат да бидат предмет на итни препораки. Но дури и надвор од вонредни ситуации,
ТЕТРОС, генералниот директор, може да издава препораки.
Ова се таканаречените трајни препораки.
Сега истражувањето и развојот на такви производи треба енергично да се промовираат, и од изјавите на СЗО е сосема
јасно дека станува збор за производи базирани на модифицирана РНК, особено кога станува збор за вакцинации.
Истражувањето и развојот треба масовно да се поттикнуваат, а нови дополнителни производствени капацитети треба да се изградат низ
целиот свет, бидејќи, како што сега слушнавме и во Женева, проблемот со КОВИД-19 беше што земјите во развој очигледно
немаа доволен пристап до сите овие благодати. Тука на сцена стапува принципот на правичност, или еднаква распределба.
А солидарноста, под знамето на солидарноста, значи дека побогатите земји треба да посегнат во своите џебови
за да можат посиромашните да произведуваат уште повеќе.
И како што споменав претходно, веќе постои ова одобрување за итна употреба, што значи дека СЗО веќе се обидува да
изврши огромно влијание врз регулаторните тела низ целиот свет.
И експерти ми го објаснија ова: производството на оваа таканаречена ModRNA вакцина неизбежно вклучува
форма на истражување со зголемување на функцијата.
Ова значи дека пандемиските патогени, кои сега се активно бараат ширум светот бидејќи се исто така многу профитабилни, се вештачки
модифицирани во лабораторија, т.е. мутацијата е вештачки создадена за да може да се
развие вакцина специјално против оваа мутација.
Експертите не се согласуваат колку е ова опасно.
Го слушам д-р Водарг, потоа го слушам проф. Визендангер.
Не сум експерт во оваа област, па не можам да судам.
Можам само да видам дека притисокот што се применува овде јасно покажува дека се во прашање јасни интереси.
Постојат кругови кои би сакале да видат нова пандемија.
Толку многу можам да сфатам од сето ова.
Ова значи дека сме сведоци на понатамошно зајакнување на овој едностран, исклучиво
фармацевтски ориентиран поглед на медицината.
Имаме зголемување на безбедносните ризици.
Проф. Кемерер со право вели дека оваа инјекција на модифицирана РНК всушност обезбедува уште подобри
услови за пандемиите да се зацврстат во човечкото тело.
Со потиснување на имунолошкиот систем, овие инјекции дополнително ги забрзуваат пандемиите.
Толку може да се каже со сигурност врз основа на сегашните сознанија.
Животот и здравјето се уште повеќе загрозени.
Сега следува трета многу опасна точка.
Овој IGV сега содржи она што долго време го слушаме од ЕУ, и она што го слушаме и во нашите земји.
Ние сме тука на конференцијата против цензурата.
И една од најопасните идеолошки алатки е оваа подмолна идеја дека некаде постои некоја власт која тврди дека има
право да се бори против дезинформации и misinformation.
И овој монопол врз вистината, кој секогаш ме изненадува што ниту еден уставен судија, ниту еден експерт по уставно
право не го истакнува, е суштински спротивен на основните права.
Основното право на слобода на изразување и академската слобода се засноваат на идејата за
слободна размена на мислења во слободен дискурс.
И штом тоа ќе се ограничи, тогаш овие слободи суштински веќе се задушени.
Сега ова е наведено без никаков протест од официјални извори.
Борбата против дезинформации и misinformation во овој нов IGV.
До ова се додава комуникацијата за ризик.
Значи, таму седи некој друг кој знае како функционира и како изгледа овој ризик.
И сега тој одлучува што ќе се соопшти на населението, што треба да се смета за ризик.
И сè друго е скриено.
Зад ова се крие многу подмолен концепт. Се нарекува борба против инфодемии.
Еве повторно, пропаганден јазик: инфодемија, речиси исто толку опасна како пандемијата.
И теоретски, исто така е можно дури и премногу информации да бидат поништени.
Кој одлучува што е премногу?
И така, ние луѓето повеќе не можеме да разликуваме помеѓу информациите што ги
консумираме и информациите што не ги консумираме.
Тогаш нешто долго време се случува со контролата на однесувањето во СЗО, но не само таму.
Луѓето повеќе не се убедуваат да ги исполнат одредени барања преку убедувачката моќ и добрата работа на
владините агенции – што би било прекрасно – туку преку психолошка манипулација на нивното однесување.
Тогаш повеќе не ни требаат научни докази, што е практично за оние кои сакаат да ја користат моќта или да остварат профит.
Ова е потврдено од фактот што СЗО има потпишано договори со целата дигитална индустрија на големите технолошки компании.
И кој, во случај на сомнеж, може исто така да им диктира што да се смета за вистина, а што за лага.
Изненадување, изненадување, ниту тие не се јавно.
Значи, тука во суштина имаме задушување на слободата, на мислењето, на информациите, а исто така и на
печатот, на слободниот печат, на слободните медиуми, кои претставуваат спротивставени мислења.
И, секако, и ова е прилично фатално, академската слобода.
Потоа уште една последна клучна точка: што друго има во IGV?
Сега им наложуваат на земјите да воспостават национална институција за Меѓународните здравствени правила (IHR), која, се
разбира, ќе биде единствено одговорна за спроведување на обврските според IHR, а исто така и на административното ниво
помеѓу нив, на пример во Германија на федерално-државно ниво или на општинско ниво, здравствените власти насекаде
треба да бидат насочени кон или, би рекол, заинтересирани да се усогласат со обврските на СЗО.
Во случаи на сомнеж, повеќе не се испитува дали тие се разумни и, пред сè, дали се усогласени со уставот и човековите права.
Ова затоа ќе го зголеми притисокот врз државите потписнички да го спроведат договорот.
Тоа би бил IGV 2024, што можеме да го очекуваме.
Пандемскиот договор е сè уште далеку, и со многу среќа, можеби нема да биде спроведен.
Ова исто така се поврзува со овие пандемиски вонредни состојби.
Сепак, самиот пандeмиски договор не содржи никакво овластување за прогласување вонредни состојби.
За жал, за тоа веќе го имаме IGV.
Но, во него, на пример, се наведува дека договорот е валиден за време на и помеѓу пандемии.
Значи, овде се промовира наратив за пандемија.
Живееме во доба на пандемии.
Единственото објаснување е зооноза, која на крајот исто така вклучува човечка активност во позадина.
Клучен збор: истражување за зголемување на функцијата.
Тоа ќе биде многу брзо скриено.
Потоа, овде имаме дополнителна конкретизација и зајакнување на промоцијата на овие релевантни здравствени производи.
Сè што веќе споменав овде во врска со IGV.
Покрај тоа, трансферот на технологија треба да се одвива помеѓу богатите и сиромашните.
Потоа постои познатиот Систем за пристап до патогени и споделување на придобивки.
Проблемот е што земјите ширум светот природно се борат за пристап до генетски материјал.
Но врз основа на ова, може да се развијат лекови и вакцини, што е многу профитабилен модел.
А сиромашните, секако, сакаат да учествуваат во добивките на богатите.
Тоа може да биде среќа за нас, бидејќи постојат внатрешни спорови за финансии.
И тоа е исто така причината зошто овој пандантен договор сè уште не е склучен.
И токму затоа, кога беше усвоен оваа година, речиси беше занемарено дека член 12, став 2, наведува дека договорот
може да се отвори за потпис само откако страните ќе се договорат за анекс на овој таканаречен "папски систем".
Ова значи дека имаме зрак надеж дека внатрешниот спор – кога двајца се караат, третиот се радува – можеби
спорот околу парите, игра многу важна улога овде и ќе нè поштеди од овој пандемски договор.
И тоа би било одлично.
(Тоа е) секако сè уште прашање за зајакнување на системите за итно одобрување.
Она што претходно беше содржано во овој дополнителен лист – да го наречеме Листа за
итна употреба – сега е подетално специфицирано.
На крајот, станува збор за воспоставување на глобален медицинско-индустриски комплекс, ништо повеќе.
Не станува збор за здравје. Станува збор за спротивното од здравје. Луѓето ќе живеат тука.
Човечкото здравје и физичкиот интегритет се ставаат во опасност во интерес на профитот и моќта.
И потоа го имаме третиот пункт: концептот на инфодемија во договорот за пандемија е многу загрижувачки.
IGV вклучува борба против дезинформации и misinformation.
Еве уште една бомба.
Станува збор за зајакнување на научната, здравствената и пандемиската писменост на населението.
Тука јасно го гледаме монополот на вистината што го тврди СЗО: населението треба да биде испрано мозокот во
областите на пандемии, јавно здравје и наука – секако само според тоа како СЗО ги разбира овие термини.
Да, бидејќи, како што реков, немаме надзорен орган.
Високо рангиран претставник на ОН веќе јасно изјави, без никаква реакција од Обединетите нации, дека СЗО е, како што знаеме,
подружница на ОН, и дека Обединетите нации ја поседуваат науката.
Каква врска има науката со имотот, ве молам?
Единственото објаснување секогаш е моќ и профит.
И потоа луѓето треба да бидат информирани за ефикасноста и безбедноста на медицинските производи.
Затоа ова се подразбира и упатствата за однесување ќе продолжат да се промовираат.
Потоа следуваат понатамошни реформи, зајакнат механизам за мониторинг и воведување на постоечкиот принцип "Едно здравје",
кој го поврзува здравјето на животните со здравјето на животната средина и здравјето на луѓето, давајќи ѝ на СЗО
дополнителни неизмерливи овластувања и, се разбира, служејќи за поткрепување на оваа теорија за зоонози.
Имено, пандемиите никогаш всушност не можат да бидат предизвикани од луѓе, туку само од животни кои одеднаш стануваат опасно болни,
од која било причина, и потоа целата работа се шири на луѓето.
Зоонотниот пренос, се разбира, веќе е вклучен.
Да, и ако сега повторно ја погледнеме целата работа, идејата дека човечкото достоинство е
неприкосновено, идејата за човековите права, за слободата.
И потоа, гледајќи ги овие договори, пред сè имаме зголемена де факто закана за државниот суверенитет.
Го нагласувам "всушност" бидејќи дури и во 2020 година, ниедна земја не беше обврзана
едноставно да ги спроведе препораките на СЗО.
Но тие го направија.
Тие го направија тоа и тоа длабоко ме шокираше.
И г-дин Бруннер толку елоквентно објасни каде лежат недостатоците во нашите правни системи.
Она што, според мене, недостасува е етосот без кој дури и најубавиот правен систем не може да опстане, етосот кој исто
така е способен да го надомести несовршениот правен систем.
Имавме периоди, на пример во Германија, а секако и на други места, кога Сојузниот уставен суд функционираше ефикасно,
прифаќајќи ја слободата и достоинството на поединецот како своја почетна точка и крајна цел и ставајќи ги на прво место.
И сето тоа е изгубено.
Се сеќавам колку бев шокиран кога за првпат прочитав во прирачникот по уставно право дека секој устав
зависи од услови што самиот не може да ги создаде.
И секогаш мислев, да, ако е напишано на хартија, тогаш ќе се почитува.
Така наивен си како студент по право.
Само што добив лекција, но една од највисок квалитет.
Со ова когнитивно војување, со оваа инфодемична политика, со овој Дигитален закон за услуги на ЕУ, со оваа луда болест на
проверувачите на факти, завршуваме со целосно препрограмирање на луѓето од самостојно размислувачки граѓани во послушни поданици.
Ова се однесува на сите области, вклучувајќи ја државноста, судството, законодавниот дом и така натаму.
И без овој етос на човечко достоинство и слобода, дури и правниот систем повеќе не може да функционира.
Господин Бруннер тоа прекрасно го изрази, и можеби во овој момент вреди да се спомене дека првиот нацрт на Германскиот
Основeн закон првично ја содржеше реченицата: државата постои заради народот, а не народот заради државата.
И сето тоа сега, како што тој толку прекрасно го изрази на друг начин, во овој момент исчезна.
Значи, суверенитетот и понатаму е масивно загрозен од СЗО, и имаме целосен неуспех на
уставната контрола, вклучувајќи ги и уставните судови.
Го гледам тоа со ужас, особено во Германија, а и оваа политичка прогон што се одвива во нашата земја – никогаш не би го замислил.
И потоа, секако, постои зголемен ризик од масовни ограничувања на слободата, произволни прогласувања на вонредна состојба
и можно постојано препораки што ја ограничуваат слободата.
И на позадината на недостатокот на надзорни тела на ниво на СЗО, земјите едноставно ги игнорираат своите надзорни тела.
Потоа имаме уште една важна точка, на која нашите колешки Силвија Бехрендт и Амреј Милер повеќепати укажаа: гледаме
ползувачка идеолошка милитаризација на здравствената политика, која се вклопува во целокупната глобална слика.
Иако ова не е наведено во договорите, постои доктрина за глобална здравствена безбедност: патогените се третираат како воен
непријател, безбедносен ризик, и потоа мора да се активира автоматски одговор, односно се воспоставува
автоматски механизам и, секако, за борба против нив се користат вакцини, како што е вообичаено.
Веќе никој не се сомнева дали вакцинациите им штетат на здравјето на луѓето.
И ние исто така имаме, иако само на едно место, секако, засилување на целокупното дигитално надгледување на човештвото,
поради фактот што сега се воведени дигитални сертификати за вакцинација, иако не исклучиво, но и тоа е многу
важно прашање кога станува збор за тоталитарна контрола.
Потоа, секако, тука се зајакнатите здравствени процедури спроведени од овој медицинско-фармацевтски
комплекс, концептот на инфодемија, кој веќе детално го опишав.
И потоа, навистина, се случува постепено идеолошко реструктурирање во овие договори.
Станува збор за тоа полека, но сигурно да ги оддалечиме луѓето од идејата дека јас сум
поединецот, дека мојата слобода е почетна и крајна точка.
Не, ти не си ништо, заедницата е сè.
Дали ви звучи познато?
Човечкото достоинство, повеќе не е прашање.
Гледаме тренд кон колективна послушност.
Ова вклучува, на пример, таканаречениот пристап на целото општество.
Ова значи дека кога ќе настане опасна пандемија, сите во општеството мора да се држат заедно и да влечат во ист правец.
Што значи тоа, логички?
Логично, тоа значи дека секој што не се пресели на плажа е надвор; сите сме биле таму порано.
Мора да ги научиш своите основни права, инаку си надвор.
Сè што се разликува од доминантното мислење е предмет на масивни напади во една или друга форма, а потоа постојат
овие псевдо-основните права на праведност и солидарност.
И потоа тие се ставаат на исто ниво со вистинските човекови права.
Да, тоа навистина го одговара прашањето.
Кога прашувам, дали сме загрозени од тоталитарен здравствен режим?
Не само што имаме тоталитарен здравствен режим, кој во моментов е предмет на дискусија, туку и глобален тренд кон
авторитаризам и тоталитаризам во места каде што тоа сè уште не е случај или не било така во минатото.
Таму треба да се случи.
Гледаме огромен притисок врз владеењето на правото, врз основните права, а исто така и врз правото на доброволно согласување за
медицински експерименти, кое е утврдено во член 7 од Меѓународниот пакт за човекови права, како што веќе беше споменато.
Ние вршиме притисок врз суверенитетот на државите-членки, и на крајот тоа претставува многу голема опасност.
Значи навистина е сè или ништо.
Затоа имаме дел 5. Накратко, што се случува понатаму?
За среќа, секој може да има какво било мислење за овие држави, но повлекувањето на САД беше исклучително важен сигнал.
Аргентина го следеше примерот.
Овие држави повеќе нема да го поддржуваат IGV во која било верзија.
Овие IGV 2024 исто така нема да бидат поддржани од Израел и Италија, што е многу возбудливо.
Австрија исто така поднесе приговор, но само затоа што, и го кажувам ова во наводници, тие многу доцна
сфатија дека Парламентот сè уште не го дал своето одобрување.
Сепак, според уставот, ова ќе мораше да биде одобрено; дури и самиот прв IGV.
Тоа значи дека тие сепак ќе сакаат да го добијат одобрувањето на Парламентот – но барем е почеток.
Што се однесува до договорот за пандемијата, како што веќе опишав, се надеваме дека тој нема да се оствари.
И една важна работа е ова – и ја забележав ова во примерот на Австрија – владите кои не се директно
демократски избрани имаат право според меѓународното право да преговараат и да потпишуваат договори.
Како правило, сепак, парламентите мора да дадат своја согласност.
Успеавме да го иницираме ова и во Австрија во последен момент, бидејќи, чудно, некако беше превидено.
Затоа, важно е да се напомене дека еден аспект е застапеноста според меѓународното право, а другиот е
демократската легитимност на овие владини одлуки.
Како правило, парламентите се вклучени.
Ова значи дека и од адвокатите ширум светот се бара уште еднаш да проверат дали воопшто му дозволиле на парламентот да има збор.
Ако не, ве молиме повикајте се на ова и побарајте го.
Во спротивно, овие IGV-ови не можат едноставно да се спроведат ниту во овие земји.
Во Германија се малку по темелни и сега преку федералната влада усвоија закон за согласност.
Сепак, Германија веќе го дозволи истекот на рокот за приговор, што во суштина е еквивалентно на ратификација.
Сега замислете дека Бундестагот и Бундесратот не го усвојуваат овој закон за согласност.
Тогаш владата ќе биде во тесна положба.
Од една страна, има обврска според меѓународното право, но од друга страна, не смее да ја
надвладее демократски изразената волја на Парламентот.
Се плашиме дека ќе се согласат.
Сепак, сметам дека она што се случува таму е многу возбудливо.
И тоа е токму тоа, бидејќи доаѓаме од полето на човековите права, ние исто така имаме секоја можност да ја
искористиме секоја прилика што се појавува во Австрија за да привлечеме внимание кон такви прашања.
Исто така, интересно е да се забележи дека овој закон во Германија веќе наведува дека согласноста за IGV го ограничува
основното право на физички интегритет, лична слобода, приватност на кореспонденцијата, тајност на поштата
и телекомуникациите и правото на слобода на движење.
Значи, тие претпоставуваат дека ова ќе се случи автоматски, иако германските власти всушност се
обврзани да ги спроведат правните акти на СЗО.
Да. И г-дин Бруннер и јас не разговаравме за ова однапред.
Но за мене, кога станува збор за она што можеме да го направиме, секогаш е важно да се вратиме на идејата за човечко достоинство.
Прекрасно е опишано дека идејата за човечко достоинство, исто така како етос на Основниот закон, произлегува од идејата дека човекот
е создаден по Божја слика и затоа е христијански инспирирана.
Ова ја наметнува вредноста на човечките суштества сами по себе.
И од идејата на Просветителството, која вели дека станува збор за излегувањето на човекот од неговата самонаметнатата незрелост.
Без овој етос, ништо не функционира во нашиот правен систем, а можеби и речиси ништо во нашите животи.
Затоа, навистина е прашање да се вложат сите напори.
Господин Сасек го кажа толку прекрасно: секогаш барајте помош, едуцирајте ги другите во општеството, луѓето
околу нас преку политичка активност, демонстрации, летоци, предавања, што и да е потребно.
Преку слободните медиуми, со приближување до корпоративните медиуми.
Ако продолжиш да се обидуваш, можеби ќе има еден или двајца кои ќе бидат приемчиви.
И пред сè преку едукација на политичарите, бидејќи тие сепак се луѓе кои едноставно можат да бидат наивни.
Претпоставувам дека има многумина кои не се невини.
Но можеби неочекуваните задни клупи на информираните.
Ве молам, ве молам објаснете им и охрабрете ги да донесат одлука врз основа на својата совест.
И на крајот, продолжете да се обидувате што е можно почесто да одите на суд и да укажувате
дека овде се кршат основните човекови права.
И секоја поединечна акција, дури сум убеден дека секоја поединечна мисла овде од НЕ, и ние не сакаме таков свет.
Ние се движиме кон визијата за подобар свет со човечко достоинство и слобода.
Имајќи го ова предвид, многу ви благодарам.
Многу ви благодарам, Бите Фајл. Мојата стрела е повторно наточена. Сè уште не е готово. Ова издишување
по Корона е завршено. Тоа не е вистина. Го слушнавте.
Можев само да го повторам сè што кажа. Само да тргнеме со полна пареа во образованието. Колку што можеме, додека уште можеме.
Потоа ќе видиме што ќе се случи понатаму. Ви благодариме што сте со нас. Заедно. Продолжете
да нè поврзувате. Продолжете да се поврзувате.
Нека дојдат и зајакнат овој фронт што е можно повеќе адвокати, судии и луѓе од сите видови.
Ви благодариме за вашата стручност. Таа ни е потребна. Ви благодариме.