Katika wasilisho linalofuata, mwanasheria mwenye uzoefu atachunguza kwa undani zaidi na kusisitiza mada ya
kushtua ya Dk. Michael Brunner kwa maneno ya vitendo zaidi.
Atazingatia zaidi hatari zinazoletwa na mbinu za kisheria za WHO na mikataba yake ya
janga, pamoja na IHR, Kanuni za Afya za Kimataifa.
Swali linabaki: je, hata tunatishiwa na utawala wa kiimla wa afya?
Kabla hatujamwalika mwanadada huyu zaidi kwa AZK ya 21 na mitazamo yake ya kitaalamu,
ambayo itatutajirisha, hebu tuangalie CV yake.
Dk. Beate Sibylle Pfeil, aliyezaliwa mwaka wa 1967, ni mwanasheria wa Ujerumani na mtafiti wa kujitegemea aliyebobea
katika masuala ya watu wachache wa kitaifa barani Ulaya.
Hii ni kweli hasa katika muktadha wa sheria za kikatiba, kimataifa na Ulaya.
Amejipatia umaarufu katika uwanja wake kupitia mihadhara mingi na machapisho ya kimsingi, ikiwa ni pamoja na kama
mwandishi mwenza wa kitabu chenye juzuu nyingi kuhusu makabila.
Kuanzia 2008 hadi 2016 alikuwa mhariri.
Tangu 2019, amekuwa mhariri mwenza wa Jarida la Ulaya la Masuala ya Wachache (EJM).
Alisomea sheria katika Chuo Kikuu cha Heidelberg na kufaulu mtihani wake wa pili wa serikali huko Freiburg.
Mnamo 2002, alipokea udaktari wake wa sheria kutoka Chuo Kikuu cha Innsbruck.
Alifanya kazi na kufanya utafiti katika Taasisi ya South Tyrolean kwa Makundi ya Kikabila kwa miaka 20,
17 ya miaka hii kama naibu mkurugenzi wa kisayansi.
Kuanzia 2017 hadi 2023, alikuwa mwanachama wa Ujerumani wa kamati ya wataalam wa Mkataba wa Ulaya wa Lugha za Kikanda au
Lugha za Wachache, mkataba wa kimataifa wa Baraza la Ulaya.
Kuanzia 2017 hadi 2022, alikuwa makamu mwenyekiti wa Kituo cha Ulaya cha Masuala ya Wachache huko Flensburg.
Kazi yake ya sasa inaangazia hatua za coronavirus, pamoja na mipango ya WHO kutoka kwa mtazamo wa kisheria.
Yeye ni mwanachama wa Mtandao wa Majaji Muhimu na Waendesha Mashtaka wa Umma, Madaktari na Wanasayansi wa Afya, Uhuru na
Demokrasia, Wanasheria Huru, Wanasheria wa Kufichua, Muungano wa Afya Ulimwenguni na
Hippocratic Oath, chama cha wataalamu wa matibabu.
Dk. Beate Pfeil anazungumza leo kuhusu WHO, Mkataba wa Pandemic, na Kanuni za Afya za Kimataifa.
Je, tunatishiwa na utawala wa kiimla wa afya?
Karibu, Dk. Beate Pfeil. Asante kwa kushiriki utaalamu wako nasi.
Asante sana. Kuwa mshale mkali. Asante.
Nitakuwa hatari sana leo, lakini sio hatari kama WHO.
Na sasa, kwanza kabisa, ningependa kumshukuru mwenzangu Brunner kutoka chini ya moyo wangu kwa mada yake ya ajabu,
hasa kwa vile heshima hii ya kibinadamu isiyoweza kuharibika ilikuwa sababu ya kuanza masomo yangu ya sheria.
Sentensi hii ya kwanza ya Sheria ya Msingi ya Ujerumani ilikuwa daima msukumo wangu katika masomo yangu yote ya sheria.
Na ninapozungumza juu ya WHO leo, nadhani sio lazima sote kuwa mawakili. Ikiwa tutavaa lenzi ya utu na kuhukumu WHO kwa
mtazamo huu, baadhi ya majibu yanaweza kuibuka kiotomatiki.
Katika kile kinachofuata, ningependa kuzingatia hasa mikataba miwili muhimu ya WHO: Kanuni
za Afya za Kimataifa na Mkataba wa Pandemic.
Lakini kwanza, wacha nieleze kile ambacho tayari kinatumika katika WHO.
Kwa sababu yale tuliyopitia katika kile kinachoitwa miaka ya coronavirus kutoka 2020 na kuendelea - na hii
haiwezi kusisitizwa vya kutosha - inahusiana na serikali ya WHO tayari iko, nitasema sasa.
Kwa hivyo hoja ya kwanza: WHO ya sasa.
Kisha swali la nini kinaweza kutupata ikiwa marekebisho ya Kanuni za Afya za Kimataifa, zilizopitishwa chini ya hali zenye
kutiliwa shaka tarehe 1 Juni 2024, zitaanza kutumika, chini ya sheria za kimataifa na ikiwezekana pia ndani ya nchi.
Kisha, katika hoja ya tatu, ningependa kushughulikia mkataba wa janga, ambao bado haujapitishwa kikamilifu mwaka huu.
Ningependa kufafanua hilo kwa ufupi baadaye.
Na kisha, katika hatua ya 4, nitatoa hitimisho langu.
Hoja ya 5 inahusu kuchunguza mitazamo: nini kitafuata kwa WHO na mipango yake?
Na zaidi ya yote, swali ambalo nadhani linatuhusu sisi sote: tunaweza kufanya nini? Sisi, raia mmoja mmoja.
Ndiyo, hoja 1. Kuhusu WHO na dosari yake ya kimfumo iliyopo, nitasema hivi kwanza.
Ni dosari kabisa ya kimfumo.
WHO ilianzishwa mwaka 1948 kama muungano wa mataifa.
Na polepole lakini kwa hakika, kuanzia katikati ya miaka ya 1980 na kuendelea, tatizo lilizuka hapa, ambalo kwa kiasi
fulani lilitokana na ukweli kwamba Marekani ilikuwa imesimamisha ada zake za uanachama katikati ya miaka ya 1980.
Ni kawaida kwa mashirika kama haya kufadhiliwa kupitia michango ya kawaida, isiyotengwa kutoka kwa nchi wanachama.
Katikati ya miaka ya 1980, kwa kuchochewa na Marekani, majimbo pia yalizuia ada zao za uanachama.
Na kisha kuanza ... Kisha, kwa siri, kimya, maafa yalianza kuchukua mkondo wake.
Leo, takriban asilimia 85 ya bajeti ya WHO inategemea michango ya hiari, ambayo mingi imetengwa kwa madhumuni maalum.
Wafadhili hawa, ambao sasa ni michango kwa WHO, pia ni pamoja na nchi ambazo sio tu zinalipa ada zao
za uanachama, lakini pia... huchangia kando kwa WHO.
Ujerumani, nasema, kwa bahati mbaya ni mfano mzuri sana katika suala hili.
Kwa hivyo pesa zetu za ushuru huenda kwa WHO kwa kiwango kikubwa iwezekanavyo.
Na sasa kwa vile Marekani haihusiki tena, Ujerumani pengine ndiyo wafadhili nambari moja.
Kisha wafadhili pia wanajumuisha mashirika ya kimataifa ya serikali, na kisha linakuja suala
nyeti, ikiwa ni pamoja na watu wengi binafsi.
Sasa, kama nilivyoeleza chini ya mshale wa tatu, kuna utafiti mpya mzuri kutoka Italia, hapana, kutoka Australia, si Italia.
Walikagua michango iliyotengwa kwa WHO - kuna kampuni nane tu za dawa kati yao, bila shaka - lakini taasisi zingine zote,
mashirika ambayo sio majimbo lakini ambayo hutoa michango iliyotengwa kwa WHO, ina, kama utafiti huu
unaonyesha, karibu asilimia 100 ya maslahi ya dawa.
Wanaiita pharma-compatible.
Na mbili za juu ni Gates Foundation na muungano wa chanjo Gavi.
Jambo moja zaidi la kutaja mapema: waanzilishi wa WHO walikuwa na jambo fulani akilini walipoandika katika Kifungu cha 37 cha
Katiba ya WHO kwamba katika kutekeleza majukumu yao, Mkurugenzi Mkuu na wafanyakazi
hawatatafuta maagizo kutoka kwa serikali au mamlaka yoyote.
Na kinachotumika kwa serikali au mashirika ya serikali kinatumika hata zaidi kwa masharti kutoka kwa tasnia
ya dawa au mashirika yanayohusiana na tasnia ya dawa.
Hii ina maana kwamba WHO, pamoja na michango hii iliyotengwa, inakiuka katiba yake yenyewe, na kuna miongozo ya ziada kwa hili.
Halafu tuna tatizo lingine nyuma ya michango hii ya WHO; haiwezi kusisitizwa vya kutosha:
Iwapo, kwa mfano, Bundestag ya Ujerumani ingesema, ndiyo, inatubidi tuongeze ada za uanachama za nchi wanachama tena, basi
tungetatua kwa urahisi tatizo la utegemezi kwenye tasnia ya dawa.
Hapana, kwa muda mrefu tumeshuhudia uimarishaji na uanzishwaji wa mahusiano kati ya mataifa na watu binafsi kupitia ujenzi wa
ushirikiano wa sekta ya umma na binafsi. Haya hayahojiwi tena na kuunganisha mashirika kama vile WHO, serikali, Wakfu wa
Gates, na watengenezaji wa chanjo, kwa mfano, GAVI au CEPI.
UNICEF, Benki ya Dunia, na NGOs zingine pia ziko kwenye bodi na GAVI.
Tume ya Ulaya na taasisi nyingine za utafiti ziko kwenye bodi ya CEPI, ambayo ina mpango wa
kutengeneza chanjo katika siku 100, licha ya kanuni zote.
Kwa mtazamo wa kisheria, hili halikubaliki kabisa kwa sababu mataifa—sasa turudi kwenye wazo hili la msingi kwamba majimbo
yanapaswa kuwatumikia watu—na watu binafsi, ikiwa ni pamoja na utu wa binadamu na uhuru wa binadamu, na makampuni
binafsi yanaweza hata kihalali kuwa na mwelekeo wa faida.
Lakini ikiwa mambo hayo mawili yamefungamana na taasisi za serikali kuwa tegemezi kwa michango ya kibinafsi inayoendeshwa
na faida, basi tayari tuko kwenye hatihati ya maafa.
Na tatizo hili zima, ambalo tayari limeunganishwa ndani ya WHO na ambalo hakuna hata mwanachama mmoja wa Bundestag ya
Ujerumani, kwa mfano, ametoa mawazo yoyote hadi sasa - lazima tuwaelekeze hili - ni ukosefu wa uwazi wa WHO.
Sio tu kwamba tuna ushirikiano huu wa sekta ya umma na binafsi, ambapo binafsi na umma zimeunganishwa, pia tunayo,
kama wenzetu mahiri wameonyesha, jukwa la mara kwa mara la watu kati ya GAVI, Gates Foundation, na WHO.
Kwa bahati mbaya, Gates Foundation moja kwa moja na kwa njia isiyo ya moja kwa moja, kupitia mashirika mengine
inayofadhili, hutoa takriban asilimia 20 ya bajeti ya WHO.
Naye Bw. Gates, ambaye kwa upande mmoja anaonekana kuwa mfadhili, kwa upande mwingine ananufaika na
faida zote zinazotokana na michango hii inayodaiwa.
Kwa hivyo sasa tuna migongano ya kimaslahi kwa wingi. Ikiwa mtaalam anayeitwa WHO amefanya kazi katika sekta ya dawa na kisha
ghafla anarudi kwa WHO au anafanya kitu katika GAVI, basi tuna migogoro ya maslahi hadi kushindwa. Na hili
ndilo jambo: migogoro hii ya maslahi haijafichuliwa - na hapa ndipo ulinzi wa data unapoingia ghafla.
Kisha hoja inayofuata: mikataba na wafadhili wa WHO, ambayo mtu anaweza kuamua ni madhumuni gani wafadhili wanahusisha na
michango yao. Wanaweza kusema, "Jo, tumia chanjo yetu ya ModRNA, ni nzuri, angalau linapokuja faida, vinginevyo hatutatoa chochote
kwako, kwa hivyo tafadhali pendekeza." Na ni bahati mbaya gani, mikataba hii pia haijafichuliwa, haipatikani kwa umma kwa ujumla.
Na utukufu wa taji ni utaratibu unaoitwa Utaratibu wa Orodha ya Matumizi ya Dharura kutoka 2022 katika WHO.
Kampuni za dawa zinaweza tayari kuomba huko kwa dawa na chanjo, ambazo watatoa, mara moja kama aina ya ukame, kabla hatujajua ni
virusi gani vya hatari vinavyozunguka tena, kwa kusema, mara moja tu na vishika nafasi, na kisha katika hatua ya pili, wakati
kinachojulikana kama janga hutokea, na vimelea maalum vinavyohusika. Dawa na chanjo hizi hupitiwa upya,
mara moja na kamati ya awali, kisha na baadaye (kamati).
Lakini sasa inakuja kashfa ya kashfa zote: WHO inahifadhi haki ya kuamua peke yake nini cha kufanya au la
kufanya na matokeo ya ripoti hizi za wataalam, na hapa tena ina haki ya kuamua kuzichapisha au la.
WHO inashikilia udhibiti kamili juu ya matokeo ya ripoti za wataalam.
Hii, pia, ni kashfa isiyo na kifani, na leo tunashangaa kwa nini watu wengi sasa wanateseka kutokana na uharibifu wa chanjo,
kutoka kwa chanjo ya coronavirus, kinachojulikana kama chanjo ya coronavirus, na wengine
bado hawajui kuwa inaweza kusababishwa nayo.
Kwa hivyo sasa tuna WHO ambayo, dhidi ya hali hii, tayari inakabiliwa na mapungufu makubwa ya kimfumo, na
sasa inakuja shida kubwa inayohusishwa na ukweli kwamba mtu mmoja ndani ya WHO ana nguvu nyingi.
Na kwamba, kama tunavyojua, Mkurugenzi Mkuu; Bwana Tedros haswa pia yuko katika uangalizi wa mashirika ya
haki za binadamu kwa uhalifu wa kivita na kadhalika.
Tedros huyu, ambaye hana sifa zozote za kidemokrasia, anaweza tayari kutangaza kile
kinachoitwa dharura za kiafya za wasiwasi wa kimataifa.
Na kwa msingi huu, anaweza kutoa kile kinachoitwa mapendekezo, na tuliona matokeo ya
vitendo vya kiholela vya Bw. Tedros mnamo 2020.
Kama tunavyojua sote, hii ilihusisha mahitaji ya chanjo na upimaji, uchunguzi wa kimatibabu, matibabu,
ufuatiliaji wa watu walioambukizwa, kutengwa, karantini, vikwazo vya usafiri na biashara, na kadhalika.
Sasa mkaguzi wa ukweli anaweza kusema, ndio, lakini Tedros anapaswa kuzingatia vigezo fulani vya
ukweli, kama Kanuni za Afya za Kimataifa zinavyosema.
Ndiyo, na kisha mwanasheria anashangilia na kusema, tuna orodha kubwa ya magonjwa, na ikiwa yapo na kuenea
haraka duniani kote, basi anaweza kutangaza hali ya hatari.
Kwa Kiingereza imefupishwa ipasavyo kuwa PHEIC, Dharura ya Afya ya Umma ya Maswala ya Kimataifa, ni kinaya gani.
Na ikiwa basi atatoa mapendekezo, kwa mfano, kwa mahitaji ya chanjo ya jumla au maalum ya kituo, basi lazima aangalie uwiano,
anapaswa kuangalia ikiwa inasaidia kweli katika kuwa na magonjwa ya kuambukiza ulimwenguni pote, vipi kuhusu athari
zinazowezekana, na kadhalika, anapaswa kufanya kila kitu.
Ndiyo, iko kwenye karatasi, lakini—na hii pia inajulikana kidogo sana, bado inajulikana kidogo sana—ushahidi wa kisayansi na
uwiano ni muhimu sana hapa na haifai karatasi ambayo wameandikwa.
Kwa sababu huyu Tedros ana dharura inayomshauri, lakini inamshauri tu; yeye sio huru kwa njia yoyote; wanachama huteuliwa
na Tedros mwenyewe na, ikiwa ni lazima, kuondolewa tena.
Tofauti na ile inayoitwa serikali ya kikatiba, ambayo tunaitaka sasa hivi, hakuna chombo huru cha kusimamia.
Na nini matokeo kutoka kwa hili?
Tuna migongano ya kimaslahi kwa wingi.
Tunakabiliwa na hatari kubwa ya jeuri, matumizi mabaya, na mamlaka na Bw. Tedros, ambaye anaweza kuwa
ananong'onezwa kwa nyuma na kila aina ya watu kuhusu mambo tofauti kabisa ambayo yanapita zaidi ya ushahidi na uwiano.
Kwa hivyo neno: hatari ya udhibiti wa nje, na mtu yeyote.
Na kile kilicho katika mwisho wa mlolongo huu ni mbaya zaidi: hatari ambayo kwa muda mrefu imekuwa ukweli: ukiukwaji mkubwa
wa haki za msingi, ikiwa ni pamoja na haki ya kuishi, uadilifu wa kimwili, na, bila shaka, ukiukwaji wa afya ya binadamu.
Hiyo ni, na haiwezi kusemwa mara nyingi vya kutosha, WHO kwa sasa.
Nini kinatungoja katika siku zijazo, wakati Kanuni hizi za Afya za Kimataifa, ambazo sasa ziko karibu nasi, zinapitishwa - kama
nilivyosema, mwaka jana, na sasa tarehe ya mwisho ya pingamizi imepita kwa karibu majimbo yote; hiyo ilikuwa Julai 19.
Mataifa yalipata fursa ya kupinga kuanza kutumika kwa Kanuni hizi za Afya za Kimataifa mnamo 2024.
Kisha toleo la awali la WHO lingetumika.
Kwa bahati mbaya, majimbo machache sana yalichukua fursa ya tarehe ya mwisho ya Julai 19; zaidi juu ya hilo baadaye.
Nyingine, kwa sababu ya kutopinga huku, sasa zinawajibika chini ya sheria za kimataifa kutekeleza IHR hizi
ikiwa bado hazijafanya hivyo, na zitaanza kutumika chini ya sheria za kimataifa mnamo Septemba 19.
Inasema nini?
Katika IHR ya sasa, tayari tumeunda PHEIC - sasa dharura ya janga imeongezwa - kama sababu inayoongezeka, na tunaamini - kama
wanasheria, tunaona hili mara moja, kuna vipengele vingine vinavyoongezeka - kwamba hii lazima iwe hatari zaidi;
virusi lazima kuenea hata kwa kasi katika majimbo mengi.
Ni kuhusu kuzidi uwezo uliotengwa wa mfumo wa huduma ya afya.
Jambo ni kwamba virusi hivi, ambavyo vinawasilishwa kwetu kwa njia ya kutisha, vinaweza kusababisha usumbufu
wa kijamii na kiuchumi. Hata hivyo, kulingana na WHO, hatari hiyo inahalalisha utekelezaji.
Hii, pia, ni kashfa isiyo na kifani; mahakama inayofanya kazi kama Mahakama ya Kikatiba ya Shirikisho
ilipaswa kupata hali kama hiyo chini ya udhibiti tangu mwanzo.
Kisha hoja ya 2: Je, IHR mpya inasema nini kwa uwazi?
Kile ambacho kishawishi cha dawa huenda kilitamani na kutarajia: mwelekeo mpya, "Lugha ya Newspeak," bidhaa za afya zinazolingana,
ikiwa ni pamoja na, bila shaka, madawa, kinachojulikana kama chanjo, na, kile ninachokiona
kinatia wasiwasi sana, matibabu ya seli na jeni.
Kulingana na kile tulichosikia tu cha Bwana Brody.
Na hizi, tiba hizi zote, sasa zinaweza kuwa mada ya mapendekezo ya dharura. Lakini hata nje ya dharura,
TETROS, Mkurugenzi Mkuu, anaweza kutoa mapendekezo.
Haya ndiyo yanayoitwa mapendekezo ya kudumu.
Sasa, utafiti na ukuzaji wa bidhaa kama hizo unapaswa kufuatiliwa kwa nguvu, na taarifa za WHO zinaiweka
wazi: hizi zote sasa zinapaswa kuwa bidhaa za mod-RNA, haswa linapokuja suala la chanjo.
Utafiti na uendelezaji unapaswa kupanuliwa kwa kiasi kikubwa, na vifaa vya ziada vya uzalishaji vinapaswa kujengwa kote
ulimwenguni. Kwa sababu, kama tulivyosikia huko Geneva, mzozo wa COVID-19 umeweka wazi kwamba nchi zinazoendelea "eti"
hazina ufikiaji wa kutosha kwa baraka hizi zote. Hapa ndipo kanuni ya haki, ya mgawanyo wa haki, inapotumika.
Na mshikamano, na chini ya kichwa cha mshikamano, nchi tajiri zinapaswa kuchimba mifukoni
mwao ili zile maskini ziweze kuzalisha zaidi.
Na nilitaja hapo awali kwamba tayari kuna orodha hii ya idhini ya dharura, ambayo ina maana kwamba WHO tayari inajaribu kutoa
ushawishi mkubwa kwa mamlaka ya udhibiti wa dunia kwa njia hii.
Na nimepata wataalam wanifafanulie kwamba uundaji wa chanjo hii inayoitwa modRNA kwa kweli ni aina ya utafiti unaolenga faida.
Hii ina maana kwamba vimelea vya magonjwa, ambavyo sasa vinatafutwa sana ulimwenguni pote kwa sababu pia vina faida
kubwa, vinarekebishwa kiholela katika maabara—yaani, mabadiliko hayo yameundwa kiholela ili chanjo
iweze kutengenezwa kwa usahihi dhidi ya mabadiliko haya.
Wataalam wanabishana juu ya jinsi hii ni hatari.
Ninamsikia Dk. Wodarg, halafu namsikia Prof. Wiesendanger.
Mimi si mtaalam hapa na kwa hivyo siwezi kutoa uamuzi.
Ninaona tu kwamba shinikizo linalotolewa hapa liko wazi kabisa; kuna maslahi ya wazi hatarini.
Kuna miduara inayotaka janga jipya.
Kiasi hicho naweza kuchota kutoka kwa haya yote.
Hiyo ina maana kwamba tunaona uimarishaji zaidi wa mtazamo huu wa upande mmoja, wenye mwelekeo wa dawa wa dawa.
Tunaona ongezeko la hatari za usalama.
Prof. Kemmerer anasema kwa usahihi kwamba kwa sindano hii ya mod-RNA, magonjwa ya milipuko
hupata ardhi bora zaidi katika mwili wa mwanadamu.
Kwa kukandamiza mfumo wa kinga, sindano hizi huharakisha milipuko hata zaidi.
Mengi hayo yanaweza kusemwa kwa uhakika leo, kwa kuzingatia hali ya sasa ya ujuzi.
Maisha na afya ziko hatarini zaidi.
Sasa inakuja hatua ya tatu, hatari sana.
IHR hii sasa ina kile ambacho tumekuwa tukisikia katika EU kwa muda mrefu, kile tunachosikia pia katika nchi zetu.
Tuko hapa kwenye Mkutano wa Kupinga Udhibiti.
Na moja ya zana hatari zaidi za kiitikadi ni wazo hili potovu kwamba kuna mamlaka mahali fulani ambayo inadai
haki ya kupambana na habari potofu na disinformation.
Na ukiritimba huu wa ukweli - na huwa nashangaa kwamba hakuna jaji wa kikatiba, hata mwanasheria yeyote wa
kikatiba, anayeonyesha hili - kimsingi ni kinyume cha katiba.
Haki ya kimsingi ya uhuru wa kujieleza na uhuru wa kielimu inategemea wazo la
kubadilishana maoni huru kupitia mazungumzo ya bure.
Na ikiwa hiyo itapunguzwa, basi uhuru huu kimsingi umeminywa.
Sasa, bila kilio chochote rasmi, mapambano dhidi ya taarifa potofu na
upotoshaji yanajumuishwa katika IHR hii mpya.
Kinachoongezwa kwa hili ni mawasiliano ya hatari.
Kwa hivyo kuna mtu ameketi hapo ambaye anajua jinsi inavyofanya kazi na hatari hii inaonekanaje.
Na hii sasa huamua ni nini kinachowasilishwa kwa idadi ya watu, ni nini hatari.
Na kila kitu kingine kinapuuzwa.
Nyuma ya hii kuna dhana potofu sana. Inaitwa kupambana na infodemics.
Hapa tena, lugha ya propaganda: infodemic, karibu hatari kama pandemic.
Na nadharia tayari inajumuisha kwamba habari inaweza hata kufutwa ikiwa kuna nyingi sana.
Nani anaamua nini ni kikubwa sana?
Na sisi wanadamu hatuna uwezo tena wa kutofautisha ni habari zipi tunazotumia na zipi hatutumii.
Na kitu kimekuwa kikiendelea kwa muda mrefu na udhibiti wa tabia katika WHO, lakini sio tu huko.
Watu hawashawishiwi tena kuzingatia miongozo fulani kupitia ushawishi na kazi nzuri ya mamlaka ya serikali -
hiyo itakuwa nzuri - lakini kwa kweli ni juu ya kuelekeza tabia za watu katika kiwango cha kisaikolojia.
Kisha hatuhitaji tena ushahidi wa kisayansi, jinsi inavyofaa kwa wale wanaotaka kutumia mamlaka au kupata faida.
Jambo zima linaimarishwa na ukweli kwamba WHO imetia saini mikataba na sekta nzima ya digital Big Tech.
Na ikiwa kuna shaka, WHO inaweza pia kuwaamuru kile kinachochukuliwa kuwa kweli
na kile kinachochukuliwa kuwa cha uwongo.
Haya, pia, hayajafunuliwa wazi, ni mshangao gani.
Kwa hivyo, tulichonacho hapa kimsingi ni kukandamiza uhuru, maoni, habari, na pia kwenye vyombo vya habari, vyombo huru vya
habari, vyombo huru vya habari vinavyotoa maoni yanayopingana.
Na bila shaka, na hii ni mbaya kabisa, juu ya uhuru wa kitaaluma.
Kisha jambo la mwisho muhimu: Ni nini kingine kinachojumuishwa katika IHR?
Sasa zinahitaji mataifa kuunda mamlaka ya kitaifa ya IHR, ambayo, bila shaka, lazima iwe na jukumu la kutekeleza majukumu ya IHR.
Hata katika ngazi ya utawala katikati, kwa mfano nchini Ujerumani, katika majimbo ya shirikisho, au katika
ngazi ya manispaa, mamlaka za afya kila mahali zinapaswa kuelekezwa, au kupendezwa, kujipatanisha na ahadi za WHO.
Katika hali ya mashaka, hakuna tena uchunguzi wowote wa kama masharti haya ni ya busara, na zaidi ya yote, hakuna
tena kama yanaendana na Sheria ya Msingi na haki za binadamu.
Kwa hivyo, shinikizo kwa mataifa yanayofanya mkataba kuzitekeleza huongezeka kwa kiasi kikubwa.
Hiyo itakuwa IHR 2024, kile kinachotungoja.
Mkataba wa pandemic bado uko mbali, na kwa bahati nyingi, hauwezi kutekelezwa.
Hii pia inaunganisha nyuma na dharura hizi za pandemic.
Walakini, mkataba wa janga yenyewe hauna idhini yoyote ya kutangaza hali ya hatari.
Kwa bahati mbaya, tayari tuna IHR kwa hilo.
Lakini inasema, kwa mfano, kwamba mkataba huo unatumika wakati na kati ya magonjwa ya milipuko.
Kwa hivyo simulizi la janga linakuzwa hapa.
Tunaishi katika zama za magonjwa ya milipuko.
Maelezo pekee yanayowezekana ni zoonosis, ugonjwa wa kuambukiza unaoathiri wanyama na wanadamu kwa usawa, ambayo
hatimaye ina maana kwamba shughuli za binadamu pia zinachezwa nyuma. Hili ndilo neno kuu: utafiti wa faida-ya-kazi.
Hiyo inapuuzwa haraka.
Kisha tuna uimarishaji zaidi na uimarishaji wa utangazaji wa bidhaa hizi muhimu za afya.
Kila kitu ambacho tayari nimetaja hapa kuhusu IHR.
Kinachoongezwa na hili ni ukweli kwamba uhamishaji wa teknolojia unapaswa kufanyika kati ya matajiri na maskini.
Halafu kuna Mfumo maarufu wa Ufikiaji wa Pathojeni na Mfumo wa Kushiriki Faida.
Ni kuhusu nchi za dunia, bila shaka, kupigana juu ya upatikanaji wa nyenzo za maumbile.
Lakini kwa msingi huu, dawa na chanjo zinaweza kutengenezwa—mfano mkubwa wa faida.
Na maskini, hasa, kwa asili wanataka kushiriki katika faida ya matajiri.
Labda hiyo ni bahati yetu, kwa sababu kuna migogoro ya ndani juu ya fedha.
Na hiyo pia ndio sababu mkataba huu wa pandemic bado haujapatikana.
Na ndiyo sababu, mwaka huu, ulipopitishwa, ilikaribia kupuuzwa kwamba Ibara ya 12, Aya ya 2, inasema kwamba mkataba huo unaweza
tu kufunguliwa kwa ajili ya kutiwa saini mara tu wahusika watakapokubaliana juu ya
nyongeza ya huu unaoitwa "mfumo wa papa."
Hii inamaanisha kuna matumaini kwamba mzozo wa ndani - kulingana na kauli mbiu "Wawili wanapogombana, wa tatu
hufurahi" - haswa mzozo juu ya pesa, utachukua jukumu muhimu na kutuepusha na makubaliano ya pandemic.
Na hiyo itakuwa ya ajabu.
(Ni) bila shaka bado kuhusu kuimarisha mifumo ya idhini ya matumizi ya dharura.
Yaliyomo hapo awali katika laha hii tofauti - hebu tuyaite Orodha ya Matumizi ya Dharura - sasa yanarekebishwa huko nje.
Kwa hivyo, hatimaye, ni juu ya kuanzisha tata ya kimataifa ya matibabu-viwanda, hakuna kitu kingine.
Sio juu ya afya. Ni kuhusu kinyume cha afya. Watu watakuwa wakiishi hapa.
Afya ya binadamu inawekwa hatarini, uadilifu wa kimwili unawekwa hatarini kwa maslahi ya faida na madaraka.
Na kisha tunayo hoja ya tatu: dhana ya infodemic katika Mkataba wa Pandemic inatia wasiwasi sana.
IHR inajumuisha mapambano dhidi ya taarifa potofu na disinformation.
Sasa inakuja bomu lingine.
Inahusu kuimarisha sayansi, afya na elimu ya janga la idadi ya watu.
Kwa hivyo, hapa madai ya WHO ya ukiritimba juu ya ukweli yanatambulika wazi: idadi ya watu inapaswa kubadilishwa akili
katika maeneo ya magonjwa ya milipuko, afya ya umma, na sayansi - bila shaka, katika kile ambacho WHO inafafanua kama hivyo.
Ndiyo, kwa sababu, kama nilivyosema, hatuna mamlaka ya udhibiti.
Tayari ilielezwa kwa uwazi kabisa na mwakilishi wa ngazi ya juu wa Umoja wa Mataifa, bila kilio chochote kutoka kwa
Umoja wa Mataifa. WHO, kama tunavyojua, ni kampuni tanzu ya UN, na Umoja wa Mataifa unamiliki sayansi.
Sayansi ina uhusiano gani na umiliki?
Maelezo pekee daima ni nguvu na faida.
Na kisha watu wanapaswa kuwa na taarifa kuhusu ufanisi na usalama wa bidhaa za matibabu.
Kwa hivyo hii itachukuliwa kuwa ya kawaida na udhibiti wa tabia utakuzwa zaidi.
Kisha kuna ubunifu zaidi: utaratibu wa ufuatiliaji ulioimarishwa na kuanzishwa kwa kanuni ya Afya Moja. Hii
inaunganisha afya ya wanyama, mazingira, na wanadamu, inaipa WHO mamlaka makubwa, na kuunga mkono nadharia ya zoonosis.
Ugonjwa huo hauwezi kamwe kusababishwa na wanadamu, lakini ni wanyama tu ambao huwa wagonjwa ghafla, kwa
sababu yoyote, na jambo lote kisha kuenea kwa wanadamu.
Zoonotic spillover, bila shaka, tayari zote zipo.
Ndio, na ikiwa tutaangalia jambo zima tena, wazo kwamba utu wa mwanadamu hauwezi kukiukwa, wazo la haki za binadamu, la uhuru.
Na kisha, tunapoangalia mikataba hii, sisi kwanza kabisa tuna tishio la ukweli kwa uhuru wa serikali.
Ninasisitiza ukweli kwa sababu, hata mnamo 2020, hakuna serikali iliyolazimika kutekeleza tu kile ambacho WHO ilipendekeza.
Lakini walifanya hivyo.
Walifanya hivyo, na ilinishtua sana.
Na mwenzangu Brunner ameeleza kwa uzuri sana mapungufu yapo katika mifumo yetu ya sheria.
Kweli, kwanza kabisa, kwa maoni yangu, ethos haipo, bila ambayo hata mfumo mzuri wa kisheria hauwezi kuishi: ethos
ambayo pia ina uwezo wa kulipa fidia kwa mfumo duni wa kisheria.
Tumekuwa na nyakati, kwa mfano nchini Ujerumani, na kwa hakika kwingineko, na Mahakama ya Kikatiba ya Shirikisho
inayofanya kazi ambayo ilizingatia uhuru na hadhi ya mtu binafsi kama sehemu yake ya kuanzia na ya mwisho na kuiweka kwanza.
Na yote hayo yamepotea.
Bado nakumbuka jinsi nilivyoogopa niliposoma, kwa mara ya kwanza kwenye kitabu cha sheria ya katiba, kwamba kila
katiba inategemea masharti ambayo haiwezi kuunda yenyewe.
Na siku zote nilifikiria, ndio, ikiwa imeandikwa, basi itazingatiwa.
Ndivyo ulivyo mjinga kama mwanafunzi wa sheria.
Nimeipata somo la kujifunza lakini moja ya ubora wa juu zaidi.
Kwa vita hivi vya utambuzi, na sera hii ya infodemic, na Sheria hii ya Huduma za Dijitali ya EU, pamoja na ugonjwa huu wa kichaa
wa kukagua ukweli, hatimaye tumeona urekebishaji kamili wa ubinadamu kutoka kwa raia
wanaofikiria kujitegemea hadi watu watiifu.
Hii inaathiri maeneo yote, ikiwa ni pamoja na serikali, mahakama, bunge, na kadhalika.
Na bila kanuni hii ya utu wa binadamu, uhuru, hata mfumo wa kisheria hauwezi tena kufanya kazi.
Mwenzangu Brunner alisema kwa uzuri, na pengine katika hatua hii: rasimu ya kwanza ya Sheria ya Msingi ya Kijerumani
hapo awali ilijumuisha sentensi kwamba serikali ipo kwa ajili ya mwanadamu, si mwanadamu kwa ajili ya serikali.
Na yote haya ni sasa - aliiweka vizuri - imeanguka.
Kwa hivyo uhuru unaendelea kutishiwa sana na WHO, na tuna kutofaulu kabisa kwa uangalizi
wa kikatiba, pamoja na mahakama za kikatiba.
Ninaona kwa hofu kubwa, haswa huko Ujerumani, na pia mateso haya ya kisiasa yanayotokea katika nchi yetu - nisingeyaota kamwe.
Na kisha, bila shaka, kuna hatari kubwa ya vikwazo vikubwa vya uhuru, matamko ya dharura ya kiholela, na
uwezekano wa utoaji wa kudumu wa mapendekezo yanayozuia uhuru.
Na kwa kuzingatia ukosefu wa miili ya uangalizi katika kiwango cha WHO, majimbo yanapuuza miili yao ya uangalizi.
Kisha tuna hoja nyingine muhimu, ambayo wenzetu Silvia Behrendt na Amrei Müller wamerudia kusema: tunayo, na
hii inalingana na picha ya jumla ya kimataifa, upiganaji wa kijeshi wa kiitikadi wa sera ya afya.
Sio katika mikataba, lakini kuna mafundisho ya usalama wa afya ya ulimwengu: vimelea huchukuliwa kama adui wa jeshi, kama
tishio la usalama, halafu lazima uguswa moja kwa moja. Kwa hivyo, utaratibu wa moja kwa moja umewekwa ambao huweka chanjo.
Hakuna tena maswali yoyote kuhusu ikiwa wanachanja watu hadi kufa.
Na pia tunayo, ingawa katika eneo moja tu, uimarishaji wa ufuatiliaji wa jumla wa kidijitali wa ubinadamu, kupitia
kuanzishwa kwa pasipoti za chanjo ya kidijitali—sio tu, bali pia—mada muhimu sana linapokuja suala la ufuatiliaji wa kiimla.
Kisha, bila shaka, kuna ongezeko la taratibu za afya kupitia tata hii ya matibabu-dawa,
dhana ya infodemic-nimeielezea kwa undani.
Na kisha, katika mikataba hii, urekebishaji wa kiitikadi wa taratibu. Inatokea karibu imperceptibly.
Ni kuhusu polepole lakini kwa hakika kuwahamisha watu mbali na wazo kwamba mimi ndiye mtu
binafsi, uhuru wangu ndio mahali pa kuanzia na mwisho.
Hapana, wewe si kitu, jamii ndio kila kitu.
Je, hili linasikika kuwa linajulikana kwako?
Utu wa binadamu, si suala tena.
Tunaelekea kwenye utii wa pamoja.
Hii inajumuisha, kwa mfano, ile inayoitwa mkabala wa jamii nzima.
Hii ina maana kwamba pandemic hatari linapotokea, kila mtu katika jamii lazima ashikamane na kuvuta pamoja.
Hiyo ina maana gani kimantiki?
Kimantiki, ikiwa hutavuta pamoja, uko nje. Tumeona yote hapo awali.
Lazima uchanja haki zako za kimsingi, vinginevyo umeenda.
Kitu chochote ambacho kina maoni tofauti hushambuliwa kwa kiasi kikubwa kwa namna fulani au nyingine, na
kisha kuna haki hizi za kimsingi za usawa na mshikamano.
Na hizi basi ziko sawa kwenye kiwango na haki halisi za binadamu.
Ndio, hiyo tayari inatoa jibu.
Tuna, ninapouliza, tunatishiwa na utawala wa kiimla wa afya?
Hatuna tu utawala wa kiafya wa kiimla kwenye upeo wa macho, lakini pia mwelekeo wa kimataifa kuelekea
ubabe na ubabe katika maeneo ambayo bado haujafikia hatua hiyo au bado haujafikia hatua hiyo.
Hapo ndipo inapopaswa kutokea.
Tuko chini ya shinikizo kubwa kwa utawala wa sheria, kuhusu haki za kimsingi, ikiwa ni pamoja na haki iliyotajwa hapo juu ya idhini
ya hiari ya majaribio ya matibabu iliyoainishwa katika Kifungu cha 7 cha Mkataba wa Haki za Kibinadamu wa Umoja wa Mataifa.
Tuko chini ya shinikizo kwa uhuru wa nchi wanachama na, hatimaye, hatari hii kubwa sana.
Kwa hivyo ni kweli juu ya kila kitu.
Kwa hiyo Sehemu ya 5. Kwa ufupi sana, nini kitafuata?
Tuna, asante Mungu, mtu anaweza kuchukua msimamo wowote anaotaka kuhusu mataifa haya, lakini
kujiondoa kwa Marekani ilikuwa ishara muhimu sana.
Argentina ilifuata mkondo huo.
Majimbo haya hayatatumia tena IHR katika toleo lolote.
Israel na Italia pia hazitaunga mkono IHR 2024, ambayo ni ya kusisimua sana.
Austria pia iliwasilisha pingamizi, lakini tu—nitaiweka katika alama za nukuu—kwa sababu walitambua
kuchelewa sana kwamba Bunge lilikuwa bado halijaidhinisha.
Lakini kwa mujibu wa katiba, ilipaswa kuidhinisha; hata IHR ya kwanza kabisa.
Hiyo ina maana kwamba bado watataka kupata kibali cha Bunge—lakini angalau.
Kuhusu mkataba wa janga, kama nilivyoeleza tayari, inategemewa kuwa hautatekelezwa.
Na jambo moja muhimu ni hili—na hili ni jambo ambalo niliona kutoka kwa mfano wa Austria—kwamba serikali, ikiwa
hazijachaguliwa moja kwa moja kidemokrasia, zinaruhusiwa kujadiliana na kusaini mikataba chini ya sheria za kimataifa.
Kama kanuni ya jumla, hata hivyo, mabunge lazima yaidhinishe.
Tuliweza kuanzisha hili nchini Austria katika dakika ya mwisho, kwa sababu kwa namna
fulani lilikuwa limepuuzwa, ajabu vya kutosha.
Ndiyo maana ni muhimu: moja ni uwakilishi chini ya sheria za kimataifa, nyingine ni uhalali
wa kidemokrasia wa maamuzi haya ya serikali.
Bunge linahusika karibu kila wakati.
Hiyo ina maana huu pia ni wito kwa wanasheria wa dunia kuangalia maradufu: je, hata uliruhusu bunge kutoa maoni?
Ikiwa sio hivyo, tafadhali usisitiza juu yake na uiombe.
Vinginevyo, IHR hizi haziwezi kudaiwa katika nchi hizi.
Nchini Ujerumani, wao ni wa kina zaidi, na serikali ya shirikisho sasa imepitisha sheria ya idhini.
Lakini Ujerumani ilikuwa tayari imeruhusu muda wa pingamizi kuisha, ambayo kimsingi ni sawa na kitendo cha kuridhia.
Sasa fikiria kwamba Bundestag na Bundesrat hazipitishi sheria hii ya idhini.
Kisha serikali itakuwa katika hali ngumu.
Kwa upande mmoja, ina wajibu chini ya sheria ya kimataifa, lakini kwa upande mwingine, haiwezi
kupuuza matakwa ya bunge yaliyotangazwa kidemokrasia.
Inastahili kuogopa kwamba watakubali.
Lakini bado naona kinachoendelea kinasisimua sana.
Na ni kwamba, ninatoka katika malezi ya haki za binadamu, na kuhusu Austria, tunapaswa kutumia kila
fursa inayojitokeza ili kuvutia matatizo kama haya.
Inafurahisha pia kwamba nchini Ujerumani sheria hii tayari inasema kwamba idhini kwa IHR inazuia haki ya kimsingi ya
uadilifu wa kimwili, uhuru wa kibinafsi, usiri wa mawasiliano, mawasiliano ya posta na
mawasiliano ya simu, na haki ya uhuru wa kutembea.
Kwa hivyo kwa namna fulani wanachukulia kuwa hii ni moja kwa moja, ingawa mamlaka ya Ujerumani
inapaswa pia kutekeleza vitendo vya kisheria vya WHO.
Ndiyo. Na mimi na Bw. Brunner hatukuratibu.
Lakini kwangu, daima ni muhimu, linapokuja suala la kile tunaweza kufanya, kurudi kwenye wazo la utu wa binadamu.
Imefafanuliwa kwa uzuri kwamba wazo la utu wa mwanadamu, pia kama maadili ya Sheria ya Msingi, hutoka kwa wazo
kwamba wanadamu wameumbwa kwa mfano wa Mungu. Kwa hiyo wazo hilo limevuviwa na Ukristo.
Kutokana na hili, thamani ya binadamu kwa kila se inatokea.
Na kutoka kwa wazo la Kutaalamika, ambalo linasema ni juu ya wanadamu kuibuka kutoka kwa kutokomaa kwao.
Bila maadili haya, hakuna chochote katika mfumo wetu wa kisheria kinachofanya kazi, labda hakuna chochote katika maisha yetu pia.
Kwa hivyo, ni kweli juu ya kuvuta vituo vyote.
Mheshimiwa Sasek aliiweka kwa uzuri sana: daima kuomba msaada, pia kutoka upande mwingine, kuelimisha jamii,
watu wanaotuzunguka kupitia shughuli za kisiasa, kupitia maandamano, vipeperushi, mihadhara, chochote.
Kupitia vyombo vya habari huru, kwa kukaribia vyombo vya habari vya ushirika.
Ikiwa utaendelea kujaribu, labda kuna mtu huko ambaye anaweza kufikiwa.
Na zaidi ya yote, kwa kuelimisha wanasiasa, mradi tu wanashughulika na watu ambao labda bado hawafikirii.
Nadhani kuna wengi ambao wana wasiwasi.
Lakini wanaweza kuwa wamewapa taarifa potofu walalahoi wasiojua.
Tafadhali sana utuelimishe na ututie moyo kufanya uamuzi wa dhamiri.
Na mwishowe, tunapaswa kujaribu kila mara, mara nyingi iwezekanavyo, kwenda mahakamani na
kueleza kuwa haki za kimsingi za binadamu zinakiukwa.
Na kila tendo moja - hata nimeshawishika kuwa kila wazo - linahesabu. HAPANA, hatutaki dunia kama hiyo.
Tunaelekea kwenye maono ya dunia bora yenye utu na uhuru wa binadamu.
Kwa kuzingatia hilo, asante sana.
Asante sana, Beate Pfeil. Mshale wangu umenoa tena. Bado haijaisha. Uvutaji hewa huu wa baada
ya coronavirus umekwisha. Si kweli. Ulisikia.
Ningeweza tu kurudia kila kitu ambacho umesema. Tu kaba kamili na elimu. Kadiri tuwezavyo, wakati bado tunaweza.
Kisha tutaendelea kuangalia. Asante kwa kuwa nasi. Wacha tuendelee kuungana pamoja. Endelea kuunganisha.
Naomba wanasheria wengi na majaji na kila kitu kingine kije na kuimarisha mtazamo huu.
Asante kwa utaalamu wako. Tunaihitaji. Asante.