Дар презентатсияи оянда вакили ботаҷриба мавзӯи нигаронкунандаеро, ки доктор Майкл Бруннер баррасӣ кардааст, бо
тафсилоти амалӣ ва муфассалтар таҳқиқ ва исбот хоҳад кард.
Он асосан ба таҳдидҳое дахл дорад, ки аз манипулятсияҳои ҳуқуқии Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (СҶТ),
шартномаҳои он оид ба пандемия ва Қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ (IHR) нисбати мо эҷод мешаванд.
Савол ҳанӯз боқӣ мемонад: оё мо бо таҳдиди режими тандурустии тоталитарӣ рӯбарӯ ҳастем?
Пеш аз он ки мо ин ситораи дигарро бо назари коршиносиаш, ки моро бой мегардонад, ба 21-умин
AZK даъват кунем, биёед ба резюмеаш назар андозем.
Доктор Беате Сибилле Файл, ки соли 1967 таваллуд шудааст, ҳуқуқшиноси олмонӣ ва муҳаққиқи мустақил аст, ки дар
масъалаҳои марбут ба ақалиятҳои миллӣ дар Аврупо тахассус дорад.
Ин махсусан ба ҳуқуқи конститутсионӣ, байналмилалӣ ва аврупоӣ дахл дорад.
Ӯ тавассути лексияҳои зиёд ва нашрияҳои асосӣ дар соҳаи худ обрӯ ва шуҳрат пайдо кардааст, аз ҷумла ҳамчун
ҳаммуаллифи дастури чандҷилдаӣ оид ба гурӯҳҳои этникӣ.
Ӯ аз соли 2008 то соли 2016 муҳаррири масъул буд.
Аз соли 2019 ӯ ҳаммуҳаррири European Journal of Minority Issues (EJM) мебошад.
Ӯ дар Донишгоҳи Ҳайдельберг ҳуқуқро омӯхт ва дар Фрайбург имтиҳони давлатии дуюмашро супорид.
Дар соли 2002 ӯ аз Донишгоҳи Иннсбрук бо дипломи босазо дар соҳаи ҳуқуқ хатм кард.
Ӯ 20 сол дар Институти гурӯҳҳои этникӣ дар Тироли Ҷанубӣ кор кард ва таҳқиқот гузаронд.
17 сол, аз он ҷумла ҳамчун муовини директори илмӣ.
Аз соли 2017 то соли 2023 ӯ узви олмонӣ дар кумитаи коршиносони Хартияи аврупоӣ оид ба забонҳои минтақавӣ ё
ақаллиятӣ, ки як созишномаи байналмилалии Шӯрои Аврупо аст, буд.
Аз соли 2017 то соли 2022 ӯ муовини раиси Маркази Аврупоӣ оид ба масъалаҳои ақалиятҳо дар Фленсбург буд.
Кори ҳозираи ӯ ба чораҳои марбут ба коронавирус, аз ҷумла нақшаҳои Созмони ҷаҳонии
тандурустӣ аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ, равона шудааст.
Ӯ узви Шабакаи додрасон ва прокурорҳои интиқодӣ, Табибон ва олимон барои саломатӣ, озодӣ ва демократия, Вакилони мустақил,
Вакилони равшанфикр, Иттиҳоди амалӣ оид ба ҳамкории ҷаҳонии тандурустӣ ва Ассотсиатсияи
касбии тиббии савгандёрии Гиппократӣ мебошад.
Имрӯз доктор Беате Файл дар бораи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ, созишномаи пандемия ва
меъёрҳои байналмилалии тандурустӣ сухан мегӯяд.
Оё мо бо таҳдиди режими тандурустии тоталитарӣ рӯбарӯ ҳастем?
Хуш омадед, доктор Биате Файл. Ташаккур барои мубодилаи таҷрибаи худ бо мо.
Бисёр ташаккур. Мисли тир тез шав. Ташаккур.
Ман имрӯз хеле хатарнок хоҳам буд, аммо на ҳамон қадар хатарнок, ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ.
Ва мехоҳам суханро бо изҳори сипоси самимии худ ба ҳамкорам, ҷаноби Бруннер, барои мавзӯи аҷоибаш оғоз кунам,
махсусан аз он ҷиҳат, ки маҳз ҳамин шаъни бебаҳсу беинкор инсонӣ маро водор сохт, то таҳсилоти ҳуқуқиро оғоз кунам.
Ин ҷумлаи аввали Конститутсияи Олмон ҳамеша дар тӯли таҳсилоти ҳуқуқии ман илҳоми ман буд.
Ва вақте ки ман имрӯз дар бораи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (СҶТ) сухан мегӯям, ман фикр мекунам, ки мо ҳама набояд ҳуқуқшинос
бошем. Агар мо ба ин масъала аз нуқтаи назари шаъну шарафи инсонӣ назар кунем ва СҶТ-ро аз ҳамин нуқтаи назар арзёбӣ
намоем, баъзе ҷавобҳо метавонанд ба таври худкор пайдо шаванд.
Дар зерин ман мехоҳам асосан ба ду созишномаи муҳими Созмони ҷаҳонии тандурустӣ – Қоидаҳои байналмилалии
тандурустӣ ва Созишномаи пандемия – тамаркуз кунам.
Аммо аввал биёед муайян кунем, ки дар Созмони ҷаҳонии тандурустӣ аллакай чӣ татбиқ мешавад.
Зеро он чи мо аз соли 2020 инҷониб дар он солҳои ба ном «Корона» таҷриба кардем, ва инро ҳарчӣ таъкид кунем, кам аст, ба
режими аллакай мавҷудаи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ рабт дорад.
Аз ин рӯ, нуқтаи аввал: навсозии Созмони ҷаҳонии тандурустӣ.
Сипас саволе ба миён меояд, ки агар тағйиротҳо ба Қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ, ки 1 июни 2024 дар шароити шубҳанок
қабул шуданд, воқеан ҳам дар доираи ҳуқуқи байналмилалӣ ва эҳтимолан дар доираи ҳуқуқи дохилӣ
ба иҷро дароянд, мо бо чӣ рӯ ба рӯ хоҳем шуд.
Сипас, дар нуқтаи сеюм, ман мехоҳам ба созишномаи паандемия, ки танҳо имсол муаррифӣ шуд,
аммо ҳанӯз пурра қабул нашудааст, муроҷиат кунам.
Ман мехоҳам баъдтар инро кӯтоҳ шарҳ диҳам.
Ва сипас, дар банди 4, ман барои ҳозир хулосаи худро мекашам.
Нуқтаи 5 дар бораи омӯхтани дурнамоҳост: дар оянда бо Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ва нақшаҳои он чӣ метавонад рӯй диҳад?
Ва аз ҳама муҳим, саволе, ки ба назари ман моро ҳамаро дахл мекунад: мо чӣ кор карда метавонем? Мо, шаҳрвандони алоҳида.
Бале, нуқтаи 1. Дар бораи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ва камбудиҳои систематикии мавҷудаи он, ман ҳоло ҳаминро мегӯям.
Ин хатои нисбатан системавӣ аст.
Созмони ҷаҳонии тандурустӣ соли 1948 ҳамчун иттиҳоди давлатҳо таъсис ёфт.
Ва оҳиста-оҳиста, аммо бо итминон, аз миёнаҳои солҳои 1980 ба баъд мушкилоте ба вуҷуд омад, ки қисман аз он сабаб буд, ки ИМА
дар миёнаҳои солҳои 1980 саҳмгузориҳои узвияти худро ях кард.
Барои чунин созмонҳо маъмул аст, ки аз ҳисоби саҳмҳои мунтазам аз ҷониби давлатҳои узв маблағгузорӣ
шаванд, ки барои мақсадҳои мушаххас пешбинӣ нашудаанд.
Дар миёнаҳои солҳои 1980, бо ташаббуси Иёлоти Муттаҳида, давлатҳои узв низ
саҳмгузориҳои худро дар узвият муваққатан қатъ карданд.
Ва он гоҳ оғоз ёфт... Сипас, махфӣ, оромона ва хомӯшона фалокат ба роҳ монд.
Имрӯз тақрибан 85 фоизи буҷети Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ба хайрияҳои ихтиёрӣ вобаста аст, ки
аксари онҳо барои мақсадҳои мушаххас ҷудо шудаанд.
Ин донорҳо, ки ҳоло донорҳои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (СҶТ) мебошанд, инчунин он кишварҳоро дар бар
мегиранд, ки на танҳо ҳаққи узвияти худро месупоранд, балки ба СҶТ хайрияҳои алоҳида низ мекунанд.
Мутаассифона, ман мегӯям, ки Олмон дар ин ҷиҳат хеле намунавӣ аст.
Пас пулҳои андозии мо ба Созмони ҷаҳонии тандурустӣ дар миқдори зиёд мераванд.
Ва ҳоло, ки ИМА канор рафтааст, эҳтимолан Олмон донори рақами як аст.
Сипас дар миёни донорҳо инчунин созмонҳои байналмилалии ҳукуматӣ ҳастанд, ва сипас ба нуқтаи
ҳассос мерасем: шумораи зиёди шахсони алоҳида.
Ҳоло, чунон ки ман дар зери тири сеюм тавсиф карда будам, як таҳқиқоти нави аъло аз Италия не, аз Австралия аст.
Онҳо хайрияҳои мақсаднок ба Созмони ҷаҳонии тандурустиро баррасӣ карданд – гарчанде дар миёни онҳо танҳо ҳашт ширкати дорусозӣ
ҳастанд – аммо ҳамаи дигар муассисаҳо ва созмонҳое, ки давлат нестанд ва ба Созмони ҷаҳонии тандурустӣ хайрияҳои мақсаднок
медиҳанд, тавре ки ин тадқиқот бо маҳорати баланд нишон медиҳад, қариб 100 фоизи манфиатҳои онҳо ба соҳаи дорусозӣ марбутанд.
Онҳо онро фарма-мувофиқ меноманд.
Ва дугонаи аввал Бунёди Гейтс ва Иттиҳоди ваксинаи Гави мебошанд.
Дар ин маврид ман мехоҳам боз як қайди пешакӣ илова кунам: падарони бунёдгузори Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ (СУТ)
ҳангоми навиштани моддаи 37-и Конститутсияи СҶТ дар назар доштанд, ки дар иҷрои вазифаҳои худ Директор-Генералӣ ва кормандон
набояд аз ягон ҳукумат ё мақомот дастур ҷӯянд ё қабул кунанд.
Ва он чизе, ки ба ҳукуматҳо ё мақомоти давлатӣ татбиқ мешавад, боз ҳам бештар ба муқаррароти ҳатмии
саноати дорусозӣ ё созмонҳои вобаста ба он татбиқ меёбад.
Ин маънои онро дорад, ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бо ин хайрияҳои махсус Конститутсияи худро вайрон
мекунад ва инчунин дастурҳои иловагӣ низ вуҷуд доранд.
Пас дар пасманзари ин хайрияҳои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ мушкили дигари мост, ки онро ҳарчӣ таъкид кунем, кам аст:
Агар, масалан, Бундестаги Олмон мегуфт: «Бале, мо бояд боз саҳмҳои давлатҳои узвро зиёд кунем», пас мо мушкили
вобастагӣ ба саноати дорусозиро ба осонӣ ҳал мекардем.
Не, мо аллакай дер боз пинҳонӣ ва оромона муносибатҳоро байни давлатҳо ва шахсони алоҳида дар пасманзара тавассути ин сохтори
хиёнаткоронаи, метавонам бигӯям, шарикӣҳои давлатӣ-хусусӣ муттаҳид ва институционализатсия кардаем, ки дигар касе онро ба
шубҳа намекашад, ки дар он, масалан, дар GAVI ё CEPI Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бо ҳукуматҳо, бо Бунёди маъруфи Гейтс ва,
таваҷҷӯҳ кунед, бо истеҳсолкунандагони ваксинаҳо пайваст шудааст.
ЮНИСЕФ, Бонки Ҷаҳонӣ ва дигар созмонҳои ғайриҳукуматӣ низ дар GAVI иштирок мекунанд.
Комиссияи Аврупо ва дигар муассисаҳои тадқиқотӣ ба CEPI ҳамроҳ шудаанд, ки барномаеро барои таҳияи ваксинҳо бар
зидди ҳама вирусҳо дар давоми 100 рӯз пешбинӣ кардааст.
Аз нуқтаи назари ҳуқуқӣ, ин комилан нопазир аст, зеро давлатҳо – ва дар ин ҷо мо ба ақидаи асосӣ бармегардем, ки давлатҳо барои
хизмат ба мардум ҳастанд – ва шахсони алоҳида, аз ҷумла шаъну шараф ва озодии инсон, ва ширкатҳои хусусӣ,
ки ҳатто метавонанд ба таври қонунӣ фоидаҷӯ бошанд.
Аммо вақте ки ин ду омехта мешаванд ва муассисаҳои давлатӣ ба хайрияҳои хусусӣ, ки бо мақсади фоидаанд,
вобаста мешаванд, пас мо аллакай бо фалокат рӯбарӯ ҳастем.
Ва ин тамоми масъала, ки аллакай бо Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (СҶТ) алоқаманд аст ва то ҳол ягон узви Парлумони Олмон,
масалан, ба он таваҷҷӯҳ накардааст – мо бояд инро ба онҳо таъкид кунем – ин набудани шаффофияти возеҳи СҶТ мебошад.
На танҳо мо чунин шарикӣҳои давлатӣ-хусусӣ дорем, ки бахшҳои хусусӣ ва давлатӣ ба ҳам пайвастанд, балки, тавре ҳамкорони
дурахшон нишон доданд, байни GAVI, Бунёди Гейтс ва Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ мунтазам мубодилаи кадрҳо сурат мегирад.
Ҳамчунин, Бунёди Гейтс мустақиман ва тавассути дигар созмонҳое, ки он онҳоро сармоягузорӣ мекунад, тақрибан 20 фоизи
буҷети Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустиро таъмин менамояд.
Ва ҷаноби Гейтс, ки аз як тараф худро филантроп муаррифӣ мекунад, аз тарафи дигар аз тамоми фоидаҳое, ки
аз ин гӯё хайрияҳо ба даст меоянд, манфиат мебарад.
Ҳоло мо бо миқдори зиёди ихтилофи манфиатҳо рӯ ба рӯ ҳастем. Вақте ки як коршиноси гӯё аз Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (СҶТ) дар
саноати дорусозӣ кор карда, сипас ногаҳон ба СҶТ бармегардад ё дубора барои GAVI кор мекунад, мо дар дараҷаи беандоза ихтилофи
манфиатҳо дорем. Ва масъала дар он аст, ки ин ихтилофҳо ошкор намешаванд ва ногаҳон масъалаи ҳифзи маълумот ба миён меояд.
Пас, нуқтаи навбатӣ: шартномаҳо бо донорҳои Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ (СУТ), ки аз онҳо, эҳтимол, метавон фаҳмид, ки донорҳо
ҳадафҳои худро бо хайрияҳояшон чӣ медонанд, метавонад чунин навишта шавад, «Лутфан аз ваксинаи ModRNA-и мо истифода баред, он
воқеан аъло аст, ҳадди ақал аз ҷиҳати фоида, вагарна мо ба шумо ҳеҷ чиз намедиҳем, пас лутфан онро тавсия
диҳед», ва, чӣ тасодуф, ин шартномаҳо низ ошкор намешаванд ва барои омма дастрас нестанд.
Ва шоҳкори ин ҳама равандест бо номи «Раванди воридкунии рӯйхат барои истифодаи фавқулодда», ки соли
2022 аз ҷониби Созмони ҷаҳонии тандурустӣ муаррифӣ шуд.
Ширкатҳои дорусозӣ аллакай метавонанд дар он ҷо ариза пешниҳод кунанд, то доруҳо ва ваксинҳое, ки истеҳсол мекунанд, аввал дар
як навъ озмоиши пешакӣ арзёбӣ шаванд, пеш аз он ки дақиқ маълум шавад, ки кадом вируси эҳтимолан хатарноки пандемия ҳоло боз паҳн
мешавад, яъне аввал дар шакли абстрактӣ бо ҷойгузинҳо ва сипас дар қадами дуюм, вақте ки он чизе, ки «пандемия» ном дорад, рух
медиҳад, бо патогенҳои мушаххаси дахлдор. Ин доруҳо ва ваксинҳо аввал аз ҷониби як кумитаи пешакӣ
ва сипас аз ҷониби кумитаи баъдӣ арзёбӣ мешаванд.
Аммо ҳоло ба саҳна меояд скандали беназир: Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ҳуқуқ дорад, ки танҳо худаш қарор гирад, бо натиҷаҳои
ин гузоришҳои коршиносон чӣ кор кунад ва чӣ кор накунад, ва инчунин ҳуқуқ дорад, ки қарор гирад, оё онҳоро нашр кунад ё не.
ҶТТС пурра назорат бар натиҷаҳои гузоришҳои коршиносонро нигоҳ медорад.
Ин низ як скандали бесобиқа аст, ва пас мо ҳайрон мешавем, ки чаро ҳоло ин қадар одамон аз зарари воксина, аз он
воксинаи гӯё зидди коронавирус, ранҷ мекашанд ва дар баъзе ҳолатҳо ҳанӯз намедонанд, ки ин метавонад сабаби он бошад.
Ҳоло мо Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустиро дорем, ки дар ин замина аллакай аз нокомии васеи системавӣ ранҷ мебарад, ва ҳоло
мушкили воқеан калон ба миён меояд, ки бо ин вобаста аст, ки як шахс дар дохили он салоҳиятҳои аз ҳад зиёд дорад.
Ва ин аст Директор-Генералӣ, чун мо медонем. Худи ҷаноби Тедрос низ ҳанӯз дар маркази таваҷҷӯҳи созмонҳои
ҳуқуқи башар барои ҷиноятҳои ҷангӣ ва ғайра қарор дорад.
Ин Тедрос, ки ҳеҷ гуна легитимнокии демократӣ надорад, аллакай метавонад ҳолатҳои фавқулоддаи тандурустиро, ки гӯё
барои ҷомеаи байналмилалӣ нигаронкунандаанд, эълон кунад.
Ва бар ин асос, ӯ метавонад тавсияҳои ба номро содир кунад, ва мо натиҷаи амалҳои худсаронаи ҷаноби Тедросро дар соли 2020 дидем.
Чуноне ки ҳама медонем, ин талаботҳои эмгузаронӣ ва санҷиш, муоинаҳои тиббӣ, табобат, пайгирии тамосҳо, изолятсия, карантин,
маҳдудиятҳои сафар ва тиҷорат ва ғайраро дар бар мегирифт.
Ҳоло санҷиши ҳақиқат метавонад бигӯяд: «Бале, аммо Тедрос бояд баъзе меъёрҳои воқеиро ба назар гирад, чун
дар Қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ зикр шудааст.»
Бале, ва сипас вакил шод мешавад ва мегӯяд: «Бале, мо рӯйхати бузурги бемориҳоро дорем ва агар онҳо вуҷуд дошта
бошанд ва босуръат дар саросари ҷаҳон паҳн шаванд, пас ӯ метавонад ҳолати фавқулодаро эълон кунад.»
Англисӣ, ки ба таври оқилона PHEIC – Ҳолати фавқулоддаи саломатии ҷамъиятӣ бо аҳамияти
байналмилалӣ – кӯтоҳ карда шудааст – чӣ ирония.
Ва вақте ки ӯ тавсияҳо медиҳад, масалан оид ба талаботи умумӣ ё махсуси эмкунӣ дар муассисаҳо, ӯ бояд пропорционалиятро санҷад,
бояд бубинад, ки оё ин воқеан ба маҳдуд кардани бемориҳои сироятӣ дар саросари ҷаҳон кумак мекунад, дар бораи таъсироти
тараф чӣ мегӯянд ва ғайра, ӯ бояд ҳама чизро анҷом диҳад.
Бале, он дар коғаз навишта шудааст, аммо – ва ин ҳам ҳанӯз васеъ маълум нест – далелҳои илмӣ ва принсипи мутаносибият
дар ин ҷо хеле муҳиманд, ва он коғазе, ки онҳо дар он навишта шудаанд, ҳатто арзиши худи коғазро ҳам надорад.
Зеро гарчанде Тедрос як кумитаи ҳолатҳои фавқулодда дорад, ки ба ӯ машварат медиҳад, он танҳо ба ӯ машварат медиҳад ва ба ҳеҷ
ваҷҳ мустақил нест. Аъзои онро худи Тедрос таъин мекунад ва дар сурати зарурат метавонад онҳоро аз кор барканор кунад.
Баръакс дар он чизе, ки мо ҳоло ҳамчун давлати конститутсионӣ меҷӯем, ягон мақоми мустақили назоратӣ вуҷуд надорад.
Ҳамаи ин чӣ маъно дорад?
Мо пур аз ихтилофи манфиатҳо ҳастем.
Мо бо хатари бузурги худсаригӣ, сӯистифода ва истифодаи қудрат аз ҷониби ҷаноби Тедрос рӯ ба рӯ ҳастем, ки эҳтимол дар пасманзараш
одамони гуногун ба ӯ дар бораи чизҳое, ки аз далелҳо ва принсипи мутаносибият хеле дуртаранд, пинҳонӣ сухан мезананд.
Аз ҳамин сабаб калимаи «хатари назорати беруна» низ дар ин ҷо, аз ҷониби ҳар кас, зикр шудааст.
Ва он чи дар охири ин занҷир қарор дорад, бадтарин чиз аст: хатаре, ки аллакай ба воқеият табдил ёфтааст, дар
шакли нақзи оммавии ҳуқуқҳои асосӣ, аз ҷумла ҳуқуқ ба ҳаёт, дахлнопазирии ҷисмонӣ ва, албатта, саломатии инсон.
Ин аст ва онро ҳарчӣ бештар такрор кардан ҳам кам аст, ин аст Созмони ҷаҳонии тандурустӣ имрӯз.
Дар оянда мо чӣ интизор метавонем, вақте ки ин қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ, ки ҳоло нисбатан наздик ба қабул
шуданашон ҳастанд – чунон ки ман гуфтам, соли гузашта ва ҳоло муҳлати эътироз барои қариб
ҳамаи кишварҳо ба поён расидааст; он 19 июл буд.
Давлатҳо то соли 2024 имконият доштанд, ки ба Созмони ҷаҳонии тандурустӣ нисбат ба мавриди амал қарор
гирифтани ин қоидаҳои байналмилалии тандурустӣ эътироз кунанд.
Пас Созмони ҷаҳонии тандурустии қадимӣ версияи пешинаро татбиқ мекард.
Мутаассифона, танҳо чанд кишвар аз ин муҳлати ниҳоӣ — 19 июл — истифода карданд. Дар бораи ин баъдтар бештар хоҳем гуфт.
Дигарон ҳоло тибқи ҳуқуқи байналмилалӣ маҷбуранд ин IGV-ро татбиқ кунанд, агар онҳо аллакай ин корро накарда бошанд, ва он
пас тибқи ҳуқуқи байналмилалӣ аз 19 сентябр ба иҷро медарояд.
Он чӣ мегӯяд?
Мо аллакай PHEIC-ро дар IHR-и ҳозира ҳамчун шакли шиддатёфта муайян кардаем – ҳоло ҳолати фавқулодаи пандемия илова мешавад –
ва мо, ҳамчун ҳуқуқшиносон, фавран мебинем, ки омилҳои иловагии шиддатёбанда вуҷуд доранд – он бояд боз ҳам хатарноктар
бошад, вирус бояд дар бисёр кишварҳо босуръаттар паҳн шавад.
Ин дар бораи аз ҳад зиёд будани иқтидори низоми тандурустӣ аст.
Мақсад ин аст, ки ин вирус, чунон ки дар рӯшноии хеле даҳшатнок тасвир мешавад, метавонад халалҳои иҷтимоӣ ва иқтисодиро
ба бор орад, ва сипас мегӯяд, ки хатарҳои баланд кофӣанд.
Пас ин низ як скандали бесобиқа аст; додгоҳи конститутсионии фаъол, мисли Додгоҳи Федералии Конститутсионии Олмон,
дар асл бояд аз ибтидо чунин парвандаро пурра рад мекард.
Пас, нуқтаи 2: IGV-и нав воқеан чӣ мегӯяд?
Он чизе, ки лоббии фармасевтӣ эҳтимолан муддати тӯлонӣ мехост ва ба он умедвор буд: тамаркузи нав, «newspeak»-и зебо, маҳсулоти
саломатии марбут, аз ҷумла, албатта, доруҳо, ваксинаҳои ба ном ва инчунин, ки ман онро хеле
нигаронкунанда мешуморам, терапияҳои ҳуҷайраӣ ва генӣ.
Бар асоси он чизе, ки мо ҳоло аз ҳамкорамон Броди шунидем.
Ва ҳамаи ин чораҳо ҳоло метавонанд мавзӯи тавсияҳои ҳолати фавқулодда шаванд. Аммо ҳатто дар ҳолатҳои
ғайр аз ҳолатҳои фавқулодда, ТЕТРОС, Директори генералӣ, метавонад тавсияҳо содир кунад.
Инҳоро тавсияҳои доимӣ меноманд.
Ҳоло таҳқиқот ва рушди чунин маҳсулот бояд бо шиддат пеш бурда шавад ва аз изҳороти Созмони ҷаҳонии тандурустӣ
равшан аст, ки ин маҳсулот бояд бар асоси РНК-модификатсионӣ бошанд, махсусан дар мавриди эмгузаронӣ.
Тадқиқот ва рушди илмӣ бояд ба таври густурда ташвиқ карда шаванд ва дар саросари ҷаҳон корхонаҳои нави иловагии истеҳсолӣ бунёд
гарданд, зеро, чуноне ки мо ҳоло дар Женева шунидем, мушкили COVID-19 дар он буд, ки кишварҳои дар ҳоли рушд, ба назар
мерасад, дастрасии кофӣ ба ҳамаи ин неъматҳо надоштанд. Дар ҳамин ҷо принсипи баробарӣ, ё тақсимоти баробар, ба кор меояд.
Ва ҳамбастагӣ, таҳти парчами ҳамбастагӣ, маънои онро дорад, ки кишварҳои сарватманд бояд аз ҷайбҳояшон пул берун
кашанд, то кишварҳои камбизоат боз ҳам бештар истеҳсол кунанд.
Ва, чунон ки қаблан зикр кардам, аллакай ин рӯйхати истифодаи фавқулодда вуҷуд дорад, ки маънои онро дорад, ки Созмони
ҷаҳонии тандурустӣ аллакай кӯшиш дорад, ки ба мақомотҳои танзимкунанда дар саросари ҷаҳон таъсири бузург расонад.
Ва мутахассисон ба ман фаҳмониданд: истеҳсоли ин ваксинаи ба ном ModRNA ногузир шакли
таҳқиқоти афзудани функсияро дар бар мегирад.
Ин маънои онро дорад, ки патогенҳои пандемия, ки ҳоло дар саросари ҷаҳон фаъолона ҷустуҷӯ мешаванд, зеро онҳо низ хеле
фоидаоваранд, дар лаборатория сунъӣ тағйир дода мешаванд, яъне мутация сунъӣ эҷод карда мешавад, то ки
ваксина махсусан бар зидди ҳамин мутация таҳия шавад.
Коршиносон дар бораи он ки ин то чӣ андоза хатарнок аст, розӣ нестанд.
Ман аввал доктор Водаргро мешунавам, сипас профессор Визендангерро мешунавам.
Ман дар ин соҳа коршинос нестам, бинобар ин наметавонам ҳукм кунам.
Ман танҳо мебинам, ки фишоре, ки дар ин ҷо равона мешавад, возеҳ нишон медиҳад, ки манфиатҳои равшан дар миён ҳастанд.
Гурӯҳҳое ҳастанд, ки мехоҳанд як пандемияи навро бубинанд.
Ман аз ҳамаи ин ҳамин қадарро дарк карда метавонам.
Ин маънои онро дорад, ки мо мустаҳкамшавии бештари ин назари яктарафа ва пурра доруворӣ-метавони тиббиро мебинем.
Мо афзоиши хатарҳои амниятиро дорем.
Проф. Кеммерер дуруст мегӯяд, ки ин воридкунии мод-РНК дар асл шароити боз ҳам беҳтарро барои
паҳншавии пандемияҳо дар бадани инсон фароҳам меорад.
Бо суст кардани низоми масуният, ин тазриқҳо боз ҳам паҳншавии пандемияҳоро тезтар мекунанд.
Инро бо итминон метавон бар асоси донишҳои ҳозира гуфт.
Ҳаёт ва саломатӣ боз ҳам бештар дар хатар қарор доранд.
Ҳоло нуқтаи сеюми хеле хатарнок меояд.
Ин IGV ҳоло он чизеро дар бар мегирад, ки мо муддати тӯлонӣ аз Иттиҳоди Аврупо мешунидем ва
он чизеро, ки дар кишварҳои худ низ мешунавем.
Мо дар инҷо дар конфронси зидди цензура ҳастем.
Ва яке аз хатарноктарин абзорҳои идеологӣ ҳамин андешаи фиребанда аст, ки гӯё дар ҷое як мақоми расмӣ ҳаст, ки худро
ҳақ медонад бо маълумоти нодуруст ва бардурӯғ мубориза барад.
Ва ин монополияи ҳақиқат, ки ман ҳамеша ҳайрон мешавам, ки ҳеҷ додраси конститутсионӣ ва қариб ҳеҷ
коршиноси қонуни конститутсионӣ ба он ишора намекунад, аслан бо ҳуқуқҳои асосӣ мухолиф аст.
Ҳуқуқи асосии озодии баён ва озодии академӣ бар асоси идеяи мубодилаи озоди андешаҳо дар муколамаи озод асос ёфтааст.
Ва як бор ин маҳдуд карда шавад, пас ин озодиҳо дар асл аллакай саркӯб шудаанд.
Ҳоло ин бидуни ягон эътироз аз манбаъҳои расмӣ изҳор шудааст.
Мубориза бо маълумоти нодуруст ва бардурӯғ дар ин IGV-и нав.
Ба ин илова мешавад иртибототи хатар.
Пас дар он ҷо каси дигаре нишастааст, ки медонад, чӣ гуна он кор мекунад ва ин хатар чӣ гуна аст.
Ва ҳоло ӯ муайян мекунад, ки ба аҳолӣ чӣ маълумот расонида шавад ва чӣ бояд хатар ҳисобида шавад.
Ва ҳама чизҳои дигар пинҳонанд.
Дар паси ин як мафҳуми хеле фиребомез ниҳон аст. Онро мубориза бо инфодемияҳо меноманд.
Боз ҳам забони пропаганда: инфодемия, қариб ҳамон қадар хатарнок аст, ки худи пандемия.
Ва дар назария инчунин имконпазир аст, ки ҳатто маълумоти аз ҳад зиёд бекор карда шавад.
Кӣ муайян мекунад, ки чӣ зиёд аст?
Ва бинобар ин мо, инсонҳо, дигар наметавонем байни иттилооте, ки истеъмол мекунем, ва
иттилооте, ки истеъмол намекунем, фарқ гузорем.
Пас муддати тӯлонӣ бо назорати рафтор дар Созмони ҷаҳонии тандурустӣ чизе рӯй дода истодааст, аммо на танҳо дар он ҷо.
Одамон дигар тавассути қудрати боварбахш ва кори хуби ниҳодҳои давлатӣ – ки ин аъло мебуд – барои риояи талаботи муайян водор
намешаванд, балки тавассути манипулятсияи равонӣ дар рафторашон.
Пас дигар ба далелҳои илмӣ ниёз надорем, ки ин барои онҳое, ки мехоҳанд ҳокимиятро
истифода баранд ё фоида ба даст оранд, қулай аст.
Ин аз он шаҳодат медиҳад, ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ бо тамоми саноати бузурги технологияҳои рақамӣ созишномаҳо имзо кардааст.
Ва дар сурати шубҳа, кист метавонад ба онҳо низ таъйин кунад, ки чӣ ҳақиқӣ ва чӣ нодуруст ҳисоб карда шавад.
Ҳайрон шавед, ҳайрон шавед, онҳо низ ошкор нестанд.
Пас дар асл мо бо як фишор ва маҳдудсозии озодӣ, назарҳо, иттилоот ва ҳамчунин матбуоти озод, ВАО-и
озод, ки назари мухолифро ифода мекунанд, рӯбарӯ ҳастем.
Ва, албатта, ва ин хеле ҳалокатбор аст, озодии академӣ.
Пас як нуқтаи ниҳоии муҳим: дар IGV боз чӣ ҳаст?
Ҳоло онҳо кишварҳоро дастур медиҳанд, ки як мақоми миллии IHR таъсис диҳанд, ки, албатта, танҳо масъули иҷрои ӯҳдадориҳои IHR
хоҳад буд, ва инчунин дар сатҳҳои миёнаи маъмурӣ, масалан дар Олмон дар сатҳи федеративӣ ё дар сатҳи шаҳрдорӣ, мақомотҳои
тандурустӣ дар ҳама ҷо бояд ба ӯҳдадориҳои Созмони ҷаҳонии тандурустӣ мутобиқ шаванд ё, метавонам бигӯям, манфиатдор бошанд.
Дар ҳолатҳои шубҳа дигар баррасӣ намешавад, ки оё онҳо оқилонаанд ва, пеш аз ҳама, оё
онҳо бо Конститутсия ва ҳуқуқи башар мувофиқанд.
Аз ин рӯ, ин фишорро ба давлатҳои шартномакунанда барои иҷрои созишнома афзоиш медиҳад.
Ин IGV 2024 хоҳад буд, ки ҳамин чизест, ки мо интизор дорем.
Созишномаи пандемия ҳанӯз хеле дур аст ва бо каме хушбахтӣ, шояд онро ба иҷро набаранд.
Ин низ ба ҳолатҳои фавқулоддаи ин пандемия марбут аст.
Аммо худи созишномаи пандемия ягон ваколат барои эълони ҳолати фавқулодда дар бар намегирад.
Мутаассифона, мо аллакай барои ин IGV дорем.
Аммо дар он, масалан, қайд шудааст, ки шартнома дар давраи пандемияҳо ва байни онҳо эътибор дорад.
Пас дар ин ҷо як нақли пандемия таблиғ мешавад.
Мо дар асри пандемияҳо зиндагӣ мекунем.
Ягона шарҳ зооноз аст, ки дар ниҳоят дар пасманзари он низ фаъолияти инсон қарор дорад. Калима: тадқиқоти афзудани функсия.
Ин хеле зуд пинҳон мешавад.
Пас дар ин ҷо мо боз як таҷассум ва тақвияти бештари таблиғи ин маҳсулоти муҳимми тандурустӣ дорем.
Ҳама чизеро, ки ман аллакай дар ин ҷо дар робита ба IGV зикр кардаам.
Илова бар ин, интиқоли технология бояд байни сарватманд ва камбизоат сурат гирад.
Сипас системаи маъруфи дастрасӣ ба патогенҳо ва тақсими манфиатҳо вуҷуд дорад.
Масъала дар он аст, ки кишварҳои саросари ҷаҳон табиатан барои дастрасӣ ба маводи генетикӣ мубориза мебаранд.
Аммо бар ин асос доруҳо ва ваксинҳоро таҳия кардан мумкин аст, ки ин як модели хеле фоидаовар мебошад.
Ва камбизоатон, албатта, мехоҳанд дар фоидаи сарватмандон саҳм гиранд.
Ин метавонад барои мо хушбахтона бошад, зеро дар бораи масъалаҳои молиявӣ ихтилофҳои дохилӣ вуҷуд доранд.
Ва ин низ сабаби он аст, ки ин созишномаи пандемия ҳанӯз ба имзо нарасидааст.
Ва ҳамин аст сабаб, ки ҳангоми қабул шуданаш дар ин сол қариб нодида монд, ки дар моддаи 12(2) гуфта шудааст, ки созишномаро
танҳо пас аз он ки тарафҳо дар бораи замима ба ин системаи ба ном «папалӣ» ба мувофиқа
расида бошанд, барои имзо боз кардан мумкин аст.
Ин маъно дорад, ки мо як нури умед дорем, ки ихтилофи дохилӣ – вақте ду нафар баҳс мекунанд, сеюм шод мешавад –
эҳтимолан баҳси молӣ дар ин ҷо нақши хеле муҳим мебозад ва моро аз ин созишномаи пандемия наҷот медиҳад.
Ва ин аъло мешуд.
Албатта, ин ҳанӯз ҳам масъалаи тақвияти системаҳои иҷозати фаврӣ мебошад.
Он чизе, ки қаблан дар ин варақаи иловагӣ – биёед онро «Рӯйхати истифодаи фавқулодда» ном барем – оварда
шуда буд, ҳоло бо тафсилоти бештар муайян карда мешавад.
Пас дар ниҳоят, ҳама чиз дар бораи таъсиси як комплекси глобалии тиббию саноатӣ аст, дигар ҳеҷ чиз нест.
Ин дар бораи саломатӣ нест. Ин дар бораи баръакси саломатӣ аст. Одамон дар ин ҷо зиндагӣ хоҳанд кард.
Саломатии инсон ва тамомияти ҷисмонии ӯ дар манфиати фоида ва қудрат зери хатар қарор дода мешаванд.
Ва сипас мо нуқтаи сеюм дорем: мафҳуми инфодемия дар созишномаи пандемия хеле нигаронкунанда аст.
IGV мубориза бо маълумоти нодуруст ва дезинформатсияро дар бар мегирад.
Ҳоло боз як хабарчаи ҳайратангез меояд.
Ин дар бораи тақвияти сатҳи дониши илмӣ, саломатӣ ва огоҳии мардум дар бораи пандемия мебошад.
Пас дар ин ҷо мо возеҳ мебинем он ҳақиқатро, ки Созмони ҷаҳонии тандурустӣ (СҶТ) бар он даъво дорад: аҳолиро дар соҳаҳои
пандемияҳо, тандурустии ҷамъиятӣ ва илм бояд мағзшӯӣ кунанд – албатта танҳо ба он маънӣ, ки СҶТ ин истилоҳотро мефаҳмонад.
Бале, зеро, чунон ки ман гуфтам, мо ягон мақоми назоратӣ надорем.
Як намояндаи баландпояи Созмони Милали Муттаҳид аллакай хеле возеҳ, бе ягон эътироз аз ҷониби Созмони Милали Муттаҳид,
изҳор дошт, ки Созмони Умумиҷаҳонии Тандурустӣ, чун медонем, як зерсохтори СММ аст ва Созмони Милали Муттаҳид соҳиби илм мебошад.
Илм ба моликият чӣ рабте дорад, лутфан?
Ягона шарҳ ҳамеша қудрат ва фоида аст.
Ва сипас мардум бояд дар бораи самаранокӣ ва бехатарии маҳсулоти тиббӣ огоҳ карда шаванд.
Аз ин рӯ, ин бе шубҳа қабул карда мешавад ва роҳнамоии рафторӣ идома хоҳад ёфт.
Сипас мо ислоҳоти иловагӣ, механизми пурзӯршудаи назорат ва ҷорӣ намудани принсипи мавҷудаи «Як саломатӣ»-ро дорем, ки саломатии
ҳайвонотро бо саломатии муҳити зист ва саломатии инсон мепайвандад, ба Созмони ҷаҳонии тандурустӣ
қудратҳои беандозаи иловагӣ мебахшад ва, албатта, ба таҳкими ин назарияи зооноз хизмат мекунад.
Яъне, пандемияҳоро воқеан ҳеҷ гоҳ инсонҳо ба вуҷуд намеоранд, балки онҳо танҳо аз он сабаб рух медиҳанд, ки
ҳайвонҳо ногаҳон ба таври хатарнок бемор мешаванд ва сипас ин беморӣ ба одамон паҳн мешавад.
Албатта, интиқоли зоонозӣ аллакай дохил карда шудааст.
Бале, ва агар мо ҳоло боз як бор ба ҳамаи ин назар андозем, ғояи он, ки шаъну шарафи
инсон дастнорас аст, ғояи ҳуқуқҳои башар, озодӣ.
Ва сипас, бо нигарист ба ин созишномаҳо, мо пеш аз ҳама бо таҳдиди воқеии афзоянда ба соҳибихтиёрии давлатӣ рӯ ба рӯ мешавем.
Ман ба «дар асл» таъкид мекунам, зеро ҳатто дар соли 2020 ягон кишвар маҷбур набуд, ки танҳо
тавсияҳои Созмони ҷаҳонии тандурустиро амалӣ кунад.
Аммо онҳо ин корро карданд.
Онҳо ин корро карданд ва ин маро амиқан ба ҳайрат овард.
Ва ҷаноби Бруннер хеле бо маҳорати баланд фаҳмонид, ки камбудиҳои низомҳои ҳуқуқии мо дар куҷоянд.
Ба назари ман, он чизе, ки намерасад, этосест, ки бидуни он ҳатто зеботарин низоми ҳуқуқӣ наметавонад пойдор бимонад ва он
этос инчунин метавонад низоми ҳуқуқии нокифояро ҷуброн кунад.
Мо замонҳое доштем, масалан дар Олмон ва, албатта, дар дигар ҷойҳо низ, ки Додгоҳи Федералии Конститутсионӣ самаранок кор
мекард, озодӣ ва шаъну шарафи инсонро ҳамчун нуқтаи ибтидоӣ ва ҳадафи ниҳоӣ қабул карда, онҳоро дар авлавият мегузошт.
Ва ҳамаи ин гум шудааст.
Ман ба ёд доорам, ки чӣ қадар ҳайрон шуда будам, вақте бори аввал дар дастури ҳуқуқи конститутсионӣ хондам, ки ҳар конститутсия
ба шароите такя мекунад, ки худаш наметавонад эҷод кунад.
Ва ман ҳамеша фикр мекардам, ки ҳа, агар он дар коғаз навишта шавад, пас ба он риоя хоҳанд кард.
Ҳамин қадар сода ҳастӣ, ҳамчун донишҷӯи ҳуқуқ.
Ман ҳоло дарси баландсифат гирифтам.
Бо ин ҷанги маърифатӣ, бо ин сиёсати инфодемия, бо ин Қонуни хизматрасониҳои рақамии Иттиҳоди Аврупо, бо ин бемории девонавори
факт-чекерҳо, мо ба пурра аз нав тарбия шудани мардум аз шаҳрвандони мустақилона
фикркунанда ба мавзӯъҳои фармонбардор мерасем.
Ин ба ҳамаи соҳаҳо, аз ҷумла давлатдорӣ, суд, қонунгузорӣ ва ғайра дахл мекунад.
Ва бидуни ин рӯҳияи қадр ва озодии инсон, ҳатто низоми ҳуқуқӣ дигар наметавонад фаъолият кунад.
Ҷаноби Бруннер онро хеле зебо баён кард, ва шояд дар ин ҷо арзанда бошад, ки ёдовар шавем, дар лоиҳаи
аввалини Қонуни асосии Олмон иброз дошт: давлат барои мардум вуҷуд дорад, на мардум барои давлат.
Ва ҳамаи ин ҳоло, чунон ки ӯ дар шакли дигар хеле зебо гуфта буд, дар ин лаҳза ҳамааш аз байн рафтааст.
Пас, суверенитет ҳанӯз ҳам аз ҷониби Созмони ҷаҳонии тандурустӣ ба таври густурда таҳдид мешавад ва мо нокомии комили назорати
конститутсионӣ, аз ҷумла додгоҳҳои конститутсионӣ, дорем.
Ман инро бо даҳшат мебинам, махсусан дар Олмон, ва ин таъқиби сиёсие, ки дар кишвари мо
ҷараён дорад – ман ҳеҷ гоҳ тасаввур намекардам.
Ва пас, албатта, хатари афзояндаи маҳдудиятҳои густурдаи озодӣ, эълонҳои худсаронаи ҳолати фавқулодда ва эҳтимолан
тавсияҳои доимӣ, ки озодиро маҳдуд мекунанд, вуҷуд дорад.
Ва дар заминаи набудани ниҳодҳои назоратӣ дар сатҳи Созмони ҷаҳонии тандурустӣ, кишварҳо
ниҳодҳои назоратии худро ба осонӣ нодида мегиранд.
Сипас мо як нуқтаи дигари муҳим дорем, ки ҳамкорони мо Сильвия Бёрхендт ва Амрей Мюллер борҳо таъкид кардаанд: мо дар
сиёсати тандурустӣ як идеологизатсияи тадриҷии низомиро мебинем, ки ба манзараи умумиҷаҳонӣ мувофиқат мекунад.
Ҳарчанд ин дар шартномаҳо зикр нашудааст, доктринаи амнияти глобалии тандурустӣ вуҷуд дорад: патогенҳо ҳамчун душмани низомӣ
ва хатаре ба амният баррасӣ мешаванд ва пас бояд посухи автоматӣ фаъол карда шавад, яъне механизми автоматӣ
ҷорӣ мешавад ва, албатта, эмгузаронӣ ҳамчун чораест барои мубориза бо онҳо истифода мешавад.
Ҳеҷ кас дигар ба ин шубҳа намекунад, ки эмгузаронӣ ба саломатии одамон зарар мерасонад.
Ва мо инчунин, ҳарчанд танҳо дар як макон, албатта, тақвияти назорати умумии рақамии башариятро мебинем, зеро ҳоло
шаҳодатномаҳои рақамии эмгузаронӣ ҷорӣ шудаанд, ҳарчанд на танҳо онҳо, балки ин низ масъалаи
хеле муҳим дар заминаи назорати тоталитарӣ мебошад.
Сипас, албатта, чораҳои тақвиятёфтаи саломатӣ, ки аз ҷониби ин комплекси тиббию фармасевтӣ татбиқ мешаванд, ва мафҳуми
инфодемия, ки ман аллакай ба таври муфассал тавсиф кардаам.
Ва сипас, дар ҳақиқат, дар ин созишномаҳо тағйирёбии идеологии тадриҷӣ ба амал меояд.
Мавзӯъ дар он аст, ки одамонро оҳиста-оҳиста, вале бо итминон аз ин ақида дур созем, ки ман шахсият
ҳастам ва озодии ман нуқтаи ибтидо ва анҷом аст.
Не, ту ҳеҷ чиз нестӣ, ҷомеа ҳама чиз аст.
Оё ин ба шумо ошност?
Шаъни инсонӣ дигар масъала нест.
Мо мебинем, ки тамоюл ба итоати коллективӣ пайдо мешавад.
Ин, масалан, ба таври номбаршудаи «таҳлили тамоми ҷомеа» дохил мешавад.
Ин маънои онро дорад, ки вақте пандемияи хатарнок рух медиҳад, ҳар як узви ҷомеа бояд якҷоя бимонад ва дар як самт кӯшиш кунад.
Ин аз ҷиҳати мантиқӣ чӣ маъно дорад?
Мантиқан, ин маънои онро дорад, ки ҳар касе, ки ба соҳил намеравад, берун мемонад;
мо ҳама қаблан инро аз сар гузаронидаем.
Ту бояд ҳуқуқҳои асосии худро омӯзӣ, вагарна хориҷ мешавӣ.
Ҳар чизе, ки бо назари маъмул мухолифат мекунад, дар шакле ё дигар ба ҳамлаҳои густурда дучор мешавад, ва
сипас ин ҳуқуқҳои сохтаи адолат ва ҳамбастагӣ ҳастанд.
Ва сипас онҳоро бо ҳуқуқҳои воқеии инсон баробар мегузоранд.
Бале, ин воқеан ба савол ҷавоб медиҳад.
Вақте ки ман мепурсам, оё мо аз режими тоталитарии тандурустӣ таҳдид мешавем?
На танҳо мо режими тандурустии тоталитарӣ дорем, ки ҳоло мавриди муҳокима қарор дорад, балки дар ҷойҳое, ки ҳанӯз
чунин нест ё дар гузашта чунин набуд, низ як тамоюли ҷаҳонӣ ба сӯи авторитаризм ва тоталитаризм вуҷуд дорад.
Маҳз дар ҳамон ҷо бояд рӯй диҳад.
Мо фишори азимро бар ҳокимияти қонун, ҳуқуқҳои асосӣ ва инчунин бар ҳуқуқи ихтиёрии розигӣ додан ба таҷрибаҳои тиббӣ,
ки, чун қаблан зикр шуд, дар моддаи 7-и Паймони Байналмилалии Ҳуқуқи Инсон сабт шудааст, мушоҳида мекунем.
Мо ба соҳибихтиёрии давлатҳои аъзо фишор меорем ва дар ниҳоят ин хатарест хеле калон.
Пас воқеан ҳама чиз ё ҳеҷ чиз аст.
Барои ҳамин мо боби 5-ро дорем. Хулоса, пас чӣ мешавад?
Хушбахтона, ҳар кас метавонад дар бораи ин давлатҳо ҳар назаре дошта бошад, аммо бозгашти ИМА нишонаи хеле муҳим буд.
Аргентина низ ҳамин тавр кард.
Ин давлатҳо дигар IGV-ро дар ягон версия дастгирӣ намекунанд.
Ин IGV 2024 низ аз ҷониби Исроил ва Италия дастгирӣ нахоҳад шуд, ки ин хеле шавқовар аст.
Австрия низ эътироз кард, аммо танҳо аз он сабаб, ва ман инро дар иқтибос мегӯям, ки онҳо хеле дер
фаҳмиданд, ки Парламент ҳанӯз тасдиқ накардааст.
Аммо, мувофиқи Конститутсия, ин бояд тасдиқ мешуд; ҳатто худи аввалин IGV.
Ин маънои онро дорад, ки онҳо ҳанӯз ҳам мехоҳанд тасдиқи Парламентро ба даст оранд – аммо ҳадди ақал ин оғози кор аст.
Дар робита ба созишномаи пандемия, чунон ки ман аллакай тавсиф кардам, умед аст, ки он амалӣ нахоҳад шуд.
Ва як чизи муҳим ҳамин аст – ва ман инро дар мисоли Австрия мушоҳида кардам – ҳукуматҳое, ки мустақиман бо роҳи демократӣ
интихоб нашудаанд, тибқи ҳуқуқи байналмилалӣ ҳақ доранд дар музокирот ширкат варзанд ва созишномаҳоро имзо кунанд.
Аммо, одатан, парламентҳо бояд ризоияти худро диҳанд.
Мо инро дар Австрия низ дар дақиқаи охирин оғоз карда тавонистем, зеро, аҷибона, он ба таври аҷибе нодида монда буд.
Аз ин рӯ, муҳим аст қайд кардан, ки яке ҷанбаи он намояндагӣ дар доираи ҳуқуқи байналмилалӣ аст ва дигаре
легитимнокии демократии ин қарорҳои ҳукуматӣ мебошад.
Одатан, парламентҳо ҷалб карда мешаванд.
Ин маънои онро дорад, ки аз ҳуқуқшиносон дар саросари ҷаҳон низ хоҳиш карда мешавад, ки боз як бор санҷанд, оё онҳо
воқеан ба парлумон имкон додаанд, ки назари худро баён кунад.
Агар не, лутфан ба ин муроҷиат карда, онро дархост кунед.
Дар акси ҳол, ин IGVҳоро низ дар ин кишварҳо ба осонӣ татбиқ кардан мумкин нест.
Дар Олмон онҳо каме бодиққаттаранд ва ҳоло тавассути ҳукумати федералӣ қонуни розигиро қабул кардаанд.
Аммо Олмон аллакай муҳлати эътирозро гузаронида буд, ки дар асл ба тасдиқ баробар аст.
Ҳоло тасаввур кунед, ки Бундестаг ва Бундесрат ин қонуни розигиро қабул намекунанд.
Пас ҳукумат дар вазъияти душвор қарор хоҳад гирифт.
Аз як тараф, он тибқи ҳуқуқи байналмилалӣ ӯҳдадор аст, аммо аз тарафи дигар, набояд иродаи
демократӣ ифодаёфтаи Парлумонро поймол кунад.
Метарсанд, ки онҳо розӣ хоҳанд шуд.
Бо вуҷуди ин, ман он чи дар он ҷо рӯй медиҳад, хеле шавқовар мешуморам.
Ва ҳамин аст, ки мо, бо донишу таҷрибаи соҳаи ҳуқуқи башар, ҳар имкониятеро, ки дар Австрия ба вуҷуд меояд,
истифода барем, то ба чунин масъалаҳо таваҷҷӯҳ ҷалб кунем.
Ҳамчунин ҷолиб аст қайд кардан, ки дар Олмон ин қонун аллакай муқаррар мекунад, ки ризоият ба IGV ҳуқуқи асосии дахлнопазирии
ҷисмонӣ, озодии шахсӣ, махфияти мукотиба, махфияти почта ва телекоммуникатсия ва ҳуқуқи озодии ҳаракатро маҳдуд мекунад.
Пас онҳо гумон мекунанд, ки ин ба таври худкор рӯй хоҳад дод, ҳарчанд мақомотҳои олмонӣ воқеан вазифадоранд, ки
санадҳои ҳуқуқии Созмони ҷаҳонии тандурустиро татбиқ кунанд.
Бале. Ва ҷаноби Бруннер ва ман инро пешакӣ муҳокима накардем.
Аммо барои ман, вақте сухан дар бораи он меравад, ки мо чӣ кор карда метавонем, ҳамеша муҳим
аст, ки ба идеяи шаъну шарафи инсонӣ баргардем.
Зебо баён шудааст, ки ғояи шаъну шарафи инсон, ҳамчун меъёри Асосномаи асосӣ, аз он андеша сарчашма мегирад, ки инсон ба
сурати Худо офарида шудааст ва бинобар ин илҳоми масеҳӣ дорад.
Ин ба арзиши худи инсонҳо оварда мерасонад.
Ва аз ғояи Равшанигарӣ, ки мегӯяд, он дар бораи баромадани инсон аз ноболигиест, ки худаш бар худ бор кардааст.
Бе ин рӯҳ ҳеҷ чиз дар низоми ҳуқуқии мо кор намекунад ва шояд дар ҳаёти мо низ қариб ҳеҷ чиз кор намекунад.
Аз ин рӯ, воқеан масъалаи истифодаи ҳамаи имкониятҳост.
Ҷаноби Сасек онро хеле зебо гуфт: ҳамеша кӯмак талаб кунед, дигаронро дар ҷомеа, одамони атрофамонро
тавассути фаъолияти сиёсӣ, эътирозҳо, варақаҳо, лексияҳо ва ҳар чи лозим бошад, таълим диҳед.
Тавассути ВАО-и озод, бо муроҷиат ба ВАО-и корпоративӣ.
Агар шумо кӯшишро идома диҳед, мумкин аст яке ё ду нафар бошанд, ки омодаанд.
Ва аз ҳама болотар бо таълим додани сиёсатмадорон, зеро онҳо ҳанӯз инсон ҳастанд ва метавонанд соддабин бошанд.
Ман гумон мекунам, ки бисёриҳо бегуноҳ нестанд.
Аммо шояд вакилони қафои ноогоҳ аз ҷумлаи огоҳон бошанд.
Лутфан, лутфан фаҳмонед ва онҳоро ташвиқ кунед, ки қарорро бар асоси виҷдонашон қабул кунанд.
Ва дар ниҳоят, то ҳадди имкон кӯшиш кунед, ки ба додгоҳ муроҷиат кунед ва нишон диҳед, ки дар
ин ҷо ҳуқуқҳои бунёдии инсон вайрон мешаванд.
Ва ман ҳатто бовар дорам, ки ҳар як амал ва ҳатто ҳар як андеша дар ин ҷо аҳамият дорад, аз НЕ, ва мо чунин ҷаҳонро намехоҳем.
Мо ба сӯи дидгоҳи ҷаҳони беҳтар бо шаъну шараф ва озодии инсон ҳаракат мекунем.
Бо дарназардошти ин, бисёр ташаккур.
Бисёр ташаккур, Биате Файл. Тирчаи ман боз як бор тез карда шуд. Ҳанӯз тамом нашудааст. Ин нафаскашӣ пас
аз Корона тамом шудааст. Ин дуруст нест. Шумо шунидед.
Ман метавонистам ҳама чизеро, ки шумо гуфтед, такрор кунам. Фақат бо тамоми қувват ба таҳсил машғул
шавед. Ҳар қадаре ки метавонем, то ҳол метавонем.
Пас мебинем, ки баъд чӣ мешавад. Ташаккур, ки бо мо ҳастед. Якҷоя. Моро пайваст нигоҳ доред. Худро низ пайваст нигоҳ доред.
Ҳуқуқшиносон, додрасон ва ҳама гуна одамон биёянд ва ин фронтро тақвият бахшанд.
Ташаккур барои тахассуси шумо. Мо ба он ниёз дорем. Ташаккур.