Al ni mankas stabileco, apenaŭ restas iu ajn identeco.
Kio ankoraŭ donas al ni stabilecon hodiaŭ?
Jes, krimo estas hodiaŭa realo.
Tro multaj koroj estas malvarmaj.
Fakte, ĉiuj nur serĉas pacon.
Diru al mi, kial ankoraŭ estas milito?
Ne gravas kien vi rigardas – kvankam estas nur malgajnintoj
Profunde entombigita en la neĝo
Kaj regas zorgo.
Ĉu vi foje demandas vin, ĉu ni povas vidi vin en la ĉielo?
Kiel mi povus esti kolera?
Aŭ juĝi vin
Ĉiu kun sia propra rakonto kaj pasinteco
Jes, ĉi tiu mallumo
Baldaŭ estos afero de la pasinteco
Rigardu, ĉio ĉirkaŭ vi floras en la sunbrilo.
Kun ĉio, kion ni ĵus aŭdis, oni povus pensi, ke
ke ni estas meze de malvarma, senĉesa vintro.
Sed ni havas celon sur ĉi tiu tero:
Ni ĉiuj estas organoj de unu granda korpo.
kaj se ni lernos vivi laŭe,
Ni povas liberigi la potencon, kiu revenigas la printempon.
Jes, ni ĉiuj estas parto de ĝi.
El granda korpo
Kune kiel unu
Neniu volas vivi sen koro.
esti orelo aŭ reno
Kaj estas same kun la homaro.
Mi daŭre kredos je mirakloj.
Pri amo kaj fido
Ĉu ni tiam kune konstruos novan mondon?
El lokoj, kien homoj fuĝas,
Baldaŭ estos paradizo
Kaj tiam ĉiuj rimarkas, ke la printempo denove estas ĉi tie.
Kiel mi povus esti kolera?
Aŭ juĝi vin
Ĉiu kun sia propra rakonto kaj pasinteco
Jes, ĉi tiu mallumo
Baldaŭ estos afero de la pasinteco
Rigardu, ĉio ĉirkaŭ vi floras en la sunlumo.
Ĉi tiu mallumo...
...baldaŭ estos afero de la pasinteco
Ĉio floras
Kiel mi povus esti kolera?
Aŭ juĝi vin
Ĉiu kun sia propra rakonto kaj pasinteco
Jes, ĉi tiu mallumo
Baldaŭ estos afero de la pasinteco
Rigardu, ĉio ĉirkaŭ vi floras en la sunlumo.