Kita ora stabil, meh ora duwe identitas maneh
Apa sing isih maringi kita stabilitas saiki?
Ya, kejahatan iku kasunyatan saiki.
Kakehan atiné adhem
Sejatine, saben wong mung nggoleki tentrem.
Critakna, kenapa isih ana perang?
Ora preduli kowe ndeleng ing endi wae – sanajan mung ana wong sing kalah
Kebumèn jero ing salju
Lan kuwatir isih ngrembaka.
Apa kowe kadhangkala kepingin weruh apa kowe bisa ndeleng kita ing swarga?
Kepiye aku bisa nesu?
Utawa ngadili kowe
Saben wong nduwé crita lan jaman kepungkur dhéwé.
Ya, pepeteng iki
Bakal enggal dadi bab jaman kepungkur
Delengen, kabèh sing ana ing sakupenge kowe mekrok ing padhange srengéngé.
Kanthi kabèh sing bubar kita krungu, sapa waé bisa mikir yèn
manawa kita saiki ana ing tengahing mangsa adhem sing kejem lan tanpa welas
Nanging kita duwe tujuan ing donya iki:
Kita kabeh minangka organ saka siji awak gedhe,
lan yen kita sinau urip manut,
Kita bisa ngeculake daya sing nggawa mangsa semi bali.
Ya, kita kabeh dadi bagéan saka iku.
Saka awak sing gedhe
Bebarengan dadi siji
Ora ana sing kepengin urip tanpa ati,
dadi kuping utawa ginjel
Lan kuwi padha karo manungsa.
Aku bakal terus pracaya marang mujijat.
Bab katresnan lan kapercayan
Apa kita bakal mbangun donya anyar bebarengan?
Saka panggonan-panggonan sing ditinggalake wong,
Bakal enggal dadi swarga
Lan banjur kabeh wong padha nyadari yèn mangsa semi wis teka manèh.
Kepiye aku bisa nesu?
Utawa ngadili kowe
Saben wong nduwé crita lan jaman kepungkur dhéwé.
Ya, pepeteng iki
Bakal enggal dadi bab jaman kepungkur
Delengen, kabèh sing ana ing sakupenge kowe mekrok ing padhange srengéngé.
Peteng iki...
...bakal enggal dadi bab jaman kepungkur
Kabeh padha mekrok
Kepiye aku bisa nesu?
Utawa ngadili kowe
Saben wong nduwé crita lan jaman kepungkur dhéwé.
Ya, pepeteng iki
Bakal enggal dadi bab jaman kepungkur
Delengen, kabèh sing ana ing sakupenge kowe mekrok ing padhange srengéngé.