სტაბილურობა გვაკლია, იდენტობაც კი აღარ დაგვრჩა.
რა გვაძლევს დღესაც სტაბილურობას?
დიახ, დანაშაული დღეს რეალობაა.
ზედმეტად ბევრი გული ცივია
სინამდვილეში, ყველა უბრალოდ მშვიდობას ეძებს.
მითხარი, რატომ არის ჯერ კიდევ ომი?
სადც არ უნდა გაიხედო – მიუხედავად იმისა, რომ მხოლოდ წაგებულები არიან
ღრმად დამარხული თოვლში
და წუხილი მეფობს
ოდესმე დაფიქრებულხარ, შეგვხვდები თუ არა ზეცაში?
როგორ შემეძლო გამებრაზებინა?
ან განგსაჯო
ყველას თავისი ისტორია და წარსული აქვს
დიახ, ეს სიბნელე
მალე წარსულს ჩაჰბარდება
ნახე, შენ გარშემო ყველაფერი მზის სხივებზე ყვავის.
ყოველივე იმის გათვალისწინებით, რაც ახლახან მოვისმინეთ, შეიძლება იფიქროთ, რომ
რომ ჩვენ ცივი, დაუნდობელი ზამთრის შუაგულში ვართ.
მაგრამ ჩვენ ამ დედამიწაზე მიზანი გვაქვს:
ჩვენ ყველანი ერთი დიდი სხეულის ორგანოები ვართ.
და თუ შესაბამისად ცხოვრებას ვისწავლით,
შეგვიძლია გავათავისუფლოთ ძალა, რომელიც გაზაფხულს აბრუნებს.
დიახ, ჩვენ ყველანი მისი ნაწილი ვართ.
დიდი სხეულიდან
ერთად, როგორც ერთი
არავის სურს უგულოდ ცხოვრება
იყოს ყური ან თირკმელი
ადამიანობასაც იგივე ემართება.
მე კვლავაც ვირწმუნებ სასწაულების.
სიყვარულსა და ნდობაზე
მაშ, ერთად ავაშენებთ ახალ სამყაროს?
ადგილებიდან, სადაც ადამიანები გარბიან
მალე სამოთხე იქნება
და შემდეგ ყველა ამჩნევს, რომ გაზაფხული კვლავ დადგა.
როგორ შემეძლო გამებრაზებინა?
ან განგსაჯო
ყველას თავისი ისტორია და წარსული აქვს
დიახ, ეს სიბნელე
მალე წარსულს ჩაჰბარდება
ნახე, შენ გარშემო ყველაფერი მზის სხივებზე ყვავის.
ეს სიბნელე...
...მალე წარსულს ჩაჰბარდება
ყველაფერი ყვავის
როგორ შემეძლო გამებრაზებინა?
ან განგსაჯო
ყველას თავისი ისტორია და წარსული აქვს
დიახ, ეს სიბნელე
მალე წარსულს ჩაჰბარდება
ნახე, შენ გარშემო ყველაფერი მზის სხივებზე ყვავის.