Wala tayong katatagan, halos wala nang natitirang pagkakakilanlan.
Ano pa ang nagbibigay sa atin ng katatagan hanggang ngayon?
Oo, ang krimen ay isang katotohanan ngayon.
Masyadong maraming puso ang malamig.
Sa totoo lang, ang lahat ay naghahanap lang ng kapayapaan.
Sabihin mo sa akin, bakit may digmaan pa rin?
Kahit saan ka tumingin – kahit na puro talo lang
Nakalibing nang malalim sa niyebe
At nangingibabaw ang pag-aalala.
Nagtataka ka ba kung minsan kung makikita mo kami sa langit?
Paano ako magagalit?
O husgahan ka
Bawat isa ay may kanya-kanyang kuwento at nakaraan.
Oo, ang kadiliman na ito
Malapit nang maging bahagi ng nakaraan
Tingnan mo, lahat ng bagay sa paligid mo ay namumulaklak sa sikat ng araw.
Sa lahat ng kakadinig lang natin, maaaring isipin ng isa na
na tayo ay nasa gitna ng isang malamig at walang-awang taglamig.
Ngunit mayroon tayong layunin sa mundong ito:
Tayo ay lahat ng mga organo ng isang malaking katawan.
at kung matutuhan nating mabuhay nang naaayon,
Maaari nating pakawalan ang kapangyarihang magbabalik ng tagsibol.
Oo, tayo lahat ay bahagi nito.
Mula sa isang malaking katawan
Magkakaisa bilang isa
Walang gustong mabuhay nang walang puso.
Maging tainga o bato.
At ganoon din sa sangkatauhan.
Patuloy akong maniniwala sa mga himala.
Tungkol sa pag-ibig at tiwala
Magtatayo ba tayo ng bagong mundo nang magkakasama?
Mula sa mga lugar na tinatakas ng mga tao,
Magiging paraiso na malapit na
At saka napapansin ng lahat na dumating na naman ang tagsibol.
Paano ako magagalit?
O husgahan ka
Bawat isa ay may kanya-kanyang kuwento at nakaraan.
Oo, ang kadiliman na ito
Malapit nang maging bahagi ng nakaraan
Tingnan mo, lahat ng bagay sa paligid mo ay namumulaklak sa sikat ng araw.
Ang kadiliman na ito...
...ay malapit nang maging bahagi ng nakaraan
Lahat ay namumulaklak
Paano ako magagalit?
O husgahan ka
Bawat isa ay may kanya-kanyang kuwento at nakaraan.
Oo, ang kadiliman na ito
Malapit nang maging bahagi ng nakaraan
Tingnan mo, lahat ng nasa paligid mo ay namumulaklak sa sikat ng araw.