Weet jy hoe die vrees vir die gevaar van dodelike epidemieë in die gedagtes van die hele
mensdom ingeskerp is, feitlik in hulle ingegee is?
Daar word gesê dat meer as 40 jaar van breinspoeling dit moontlik gemaak het om dwangmaatreëls in die naam van 'n
gesondheidsdiktatuur tydens die koronaviruspandemie af te dwing.
In sy insiggewende lesing op YouTube met die titel "MIV/VIGS – die moeder van alle epidemies" het joernalis, skrywer en
rolprentmaker Michael Leitner getoon hoe die narratief van die eerste pandemie van internasionale
betekenis deur gerigte paniekmakery ontwikkel en versprei is.
Met die vriendelike toestemming van Michael Leitner wil Kla.TV graag hieronder 'n paar van sy
bevindinge uit sy ondersoekende navorsing met u deel.
40 Jaar van Breinspoeling
'n Bepalende komponent van breinspoeling was hoe, in films, veral wetenskapfiksiefilms, virusse voortdurend gemuteer het en
sodoende mense binne 'n baie kort tyd heeltemal kon verander.
Dit het vrees vir gevaarlike virusse in mense se gedagtes ontketen.
Aan die ander kant is die vrees vir lewensbedreigende epidemies elke paar jaar opgewek.
In 2014 was dit die Ebola-uitbraak in Afrika, wat uiteindelik gebaseer was op die feit dat die definisie van Ebola verander is.
Byvoorbeeld is interne bloeding wat deur ernstige gastro-intestinale siektes
veroorsaak is, ook as 'n Ebola-geval geklassifiseer.
In 2009 was daar varkgriep; sedert 1997 was daar gereelde uitbrake van voëlgriep; in 2002/2003 was daar die SARS-epidemie.
Maar het jy nagevors of daar werklik 'n toename in sterftes was op grond van gepubliseerde syfers en feite?
Jy sien, kolera, plaag, tifus – dit was werklike epidemies!
Die plaag het in die 14de eeu alleenlik in Europa 25 miljoen lewens geëis.
MIV/VIGS – die moeder van alle epidemies
En nou oor vigs – die moeder van alle epidemies, wat in 1981 die pandemiese vreesaanjaging oor
dodelike virusse en siektes wêreldwyd in gang gestel het.
"Die Groot Epidemies" was die opskrif op die voorblad van Der Spiegel-tydskrif destyds.
Die Dood speel "Die Lied van die Dood" op die viool, vergesel deur die groot plae: vigs, sifilis, die pest, kolera en pokke.
Die jonger onder julle kan skaars die paniekzaaiery oor MIV/VIGS in die 1980's voorstel.
Die opskrifte was net so vol, net soos tydens die koronaviruspandemie. Mense was regtig bang.
Die Robert Koch-instituut het die aantal nuwe MIV-infeksies geëkstrapoleer en tot die gevolgtrekking gekom dat die
laaste Duitser in 1996 aan vigs sou ly en kort daarna sou sterf.
So was mense regtig oortuig: oor sewe jaar sal ons almal dood wees.
Vergelykende syfers oor sterftes om die vigsrisiko te klassifiseer
Laat dit duidelik wees dat die volgende vergelyking van syfers nie bedoel is om sterftes wat
deur vigs veroorsaak is, te trivialiseer nie.
As mens die werklike syfers uit daardie tyd vergelyk, is dit maklik om te sien dat byvoorbeeld die babasterftesyfer in
Duitsland tussen 1984 en 1993 binne die eerste sewe dae van die lewe altyd hoër was as die jaarlikse vigssterftes.
Tussen 1981 en 1998 was daar 10 000 vigssterftes in Duitsland.
In 1996 was die aandeel vigssterftes in Duitsland 0,22 per duisend.
In die 1990's het elke uur in Duitsland 1,5 mense selfmoord gepleeg.
Dit is 13 140 per jaar, of sewe keer soveel as wat in 1996 aan vigs gesterf het.
In 1996 was die risiko om in 'n ongeluk te sterf ongeveer 18 keer groter as die risiko om aan vigs te sterf.
As 'n herinnering het die plaag tussen 1347 en 1352 in Europa 25 miljoen lewens geëis.
MIV/VIGS: Strategie van verdraaiing, manipulasie en misleiding
Voorkomingsveldtogte
Toe dit duidelik geword het dat Duitsland nie deur vigs met uitwissing bedreig is nie, is daar beweer dat
veiliger-seksveldtogte en die gebruik van kondome die verspreiding van die vigsepidemie verhinder het.
Die grafiek aan die linkerkant wys die aantal kondooms wat tussen 1978 en 1994 in Duitsland verkoop is.
Die laagste syfers is in 1984/1985 aangeteken. En in die vroeë 1990's is ongeveer 0,2 meer kondome per capita per jaar verkoop
as in 1979, voordat die verskriklike vigs-epidemie begin het.
Die veiliger-seksveldtog het dus geen waarneembare uitwerking gehad nie.
Die grafiek aan die regterkant wys die retrospektief berekende MIV-infeksies, dit wil sê die viruslading is gebruik
om te bepaal ongeveer wanneer iemand wat onlangs positief vir vigs getoets is, besmet moes gewees het.
Die kruis dui die begin van die voorkomsprogramme aan.
Soos jy kan sien, het die bekendstelling van voorkomingsveldtogte glad geen uitwerking op nuwe MIV-infeksies gehad nie.
Die publikasie van vigsgevalle
Hoe het dit gebeur dat, volgens die getoonde grafiek, die aantal vigsgevalle in Duitsland tussen 1986 en 1996 gestaag gestyg het?
vigsgevalle is kumulatief getel. Dit beteken byvoorbeeld dat vigsgevalle uit 1992 by die vigsgevalle vir 1993 ingesluit is.
Elke vigspasiënt is elke jaar as 'n nuwe vigsgeval getel. Dit het nie saak gemaak of hulle intussen gesterf of genees is nie.
Is stygende syfers doelbewus geproduseer, omdat stygende syfers tot toenemende vrees lei?
Die onderste ligkolomme in hierdie grafiek wys die werklike aantal nuwe vigsgevalle per jaar.
Echter, slegs die kumulatiewe telling is openbaar gemaak.
Definisie en diagnose van vigs
MIV/VIGS is keer op keer herdefinieer.
Die diagram toon dat die Verenigde State in 1993 'n massiewe toename in nuwe
vigsinfecties ervaar het in vergelyking met ander lande.
Dit was egter omdat die VSA in 1993 die enigste land was wat vigs gedefinieer het as 'n lae aantal T4-limfosiete.
In Afrika is MIV meestal klinies gediagnoseer, wat beteken dat twee hoofkriteria en een sekondêre kriterium moes vervul word.
En toe, sonder enige verdere laboratoriumtoetse, is iemand met vigs gediagnoseer.
In Afrika is die klassieke siektes van armoede eenvoudig herdefinieer.
Die Caracas-definisie van vigs vir Suid-Amerika het verklaar, aanhaling:
"Alhoewel vigspasiënte in Brasilië baie dikwels koors, diarree en gewigsverlies bo 'n arbitrêre waarde het, is dit nie gereeld
genoeg waargeneem om aan die WGO-kriteria te voldoen nie."
Om die moeite om die normale gewig te bepaal of om baie pasiënte te weeg te vermy, maak die Caracas-definisie dit moontlik om
ondergewig klinies te diagnoseer sonder om die pasiënt te weeg.
Skynbaar was mense in Suid-Amerika nie genoegsaam ondervoed om as vigsgevalle beskou te word nie.
Hierdie definisie het dit moontlik gemaak om die aantal vigsgevalle hoog te hou.
Die aantal gevalle
Hoe is die vigsgevalcijfers bereken?
Elke vigsgeval wat gerapporteer is, het in die streke met verskillende faktore vermenigvuldig.
In Asië met 84,55, in Afrika met 6,65, of in Amerika – sonder die VSA – met 3,98.
Die MIV-toets
Sommige MIV-toetse is later van die mark teruggetrek omdat hulle onbetroubare resultate opgelewer het, volgens 'n
lys wat deur die Paul Ehrlich-instituut gepubliseer is.
Daarbenewens is daar baie faktore wat bekend is dat hulle vals-positiewe MIV-toetsresultate veroorsaak.
Faktore wat deur erkende, gesiene wetenskaplike artikels geïdentifiseer is.
Boonop was die toetse nie van land tot land of van streek tot streek uniform nie.
Dit was 'n paar aspekte uit Michael Leitner se lesing wat wys hoe vigs doelbewus gemanipuleer en
oordrewe is tot 'n gevaarlike wêreldwye epidemie.
Jy kan die skakel na die volledige lesing in die verwysingsafdeling aan die einde vind.
Michael Leitner se gevolgtrekking is soos volg:
"Sonder hierdie era van 40 jaar se koerante, televisie en films vol bose virusse wat voortdurend probeer om ons uit
te wis, sou hierdie pandemie-gewoel oor 'n griep wat Corona hernoem is, beslis nie moontlik gewees het nie."
Ons sluit af met 'n aanhaling van Nobelpryswenner in chemie, Kary Mullis, wat ons aanmoedig om die dinge wat aan
ons voorgelê word, krities te bevraagteken en te verifieer.
"Wanneer 99 persent van alle wetenskaplikes oor iets saamstem, is dit waarskynlik verkeerd."
Daarom, kyk na Kla.TV en deel ons goed-ondersoekte programme met ander.