Ці ведаеце вы, як страх перад небяспекай смяротных эпідэмій укараніўся ў свядомасць
усяго чалавецтва, практычна ўтаропіўшыся ў іх?
Кажуць, што больш за 40 гадоў мазгавання зрабілі магчымым прымяненне прымусовых мер ад імя
дыктатуры здароўя падчас пандэміі каранавіруса.
У сваёй праніклівай лекцыі на YouTube пад назвай «СНІД – маці ўсіх эпідэмій» журналіст, пісьменнік і кінарэжысёр Майкл Лейтнер
паказаў, як наратыў пра першую пандэмію міжнароднага значэння быў распрацаваны і распаўсюджаны праз мэтанакіраваную панікаўшчыну.
З ласкавага дазволу Майкла Лейтнера, Kla.TV хацела б падзяліцца з вамі ніжэй некаторымі вынікамі яго расследавання.
40 гадоў мыцця мазгоў
Вызначальнай рысай мыцця мазгоў было тое, як у фільмах, асабліва навукова-фантастычных, вірусы пастаянна мутавалі і
маглі такім чынам цалкам змяніць людзей за вельмі кароткі час.
Гэта выклікала ў людзях страх перад небяспечнымі вірусамі.
З іншага боку, страх перад эпідэміямі, небяспечнымі для жыцця, падбухторваўся кожныя некалькі гадоў.
У 2014 годзе адбыўся ўспышка Эболы ў Афрыцы, якая ў канчатковым выніку была заснавана на тым, што была зменена дэфініцыя Эболы.
Напрыклад, унутранае крывацёк, выкліканае цяжкімі захворваннямі страўнікава-кішачнага
тракту, таксама класіфікавалася як выпадак Эболы.
У 2009 годзе быў свіны грып; з 1997 года адбываюцца частыя ўспышкі птушынага грыпу; у 2002/2003 гадах была эпідэмія САРС.
Але ці даследавалі вы, ці сапраўды адбылося павелічэнне смяротнасці на падставе апублікаваных лічбаў і фактаў?
Бачыце, халера, чума, тыф — вось гэта былі сапраўдныя эпідэміі!
У 14-м стагоддзі чума забрала жыцці 25 мільёнаў чалавек толькі ў Еўропе.
СНІД – маці ўсіх эпідэмій
А цяпер пра СНІД – маці ўсіх эпідэмій, які ў 1981 годзе распачаў пандэмічную панікалогію
наконт смяротных вірусаў і хвароб па ўсім свеце.
«Вялікія эпідэміі» — такая была загаловак на першай старонцы часопіса «Der Spiegel» у той час.
Смерць грае на скрыпцы «Песню Смерці» ў суправаджэнні вялікіх чум, СНІДу, сіфілісу, чумы, халеры і вярыгі.
Малодшыя з вас ледзьве могуць уявіць сабе паніку, якую насялялі ў 1980-х гадах вакол ВІЧ/СНІДу.
Загалоўкі былі такімі ж поўнымі, як і падчас пандэміі каранавіруса. Людзі былі сапраўды напалоханыя.
Інстытут Роберта Каха экстрапаляваў колькасць новых выпадкаў ВІЧ-інфекцыі і зрабіў выснову, што апошні немец
захварэе на СНІД у 1996 годзе і неўзабаве пасля гэтага памрэ.
Так што людзі былі сапраўды перакананыя: праз сем гадоў мы ўсе будзем мёртвыя.
Параўнальныя даныя аб смяротнасці для класіфікацыі рызыкі СНІДу
Няхай будзе ясна, што наступнае параўнанне лічбаў не мае на мэце прыменшваць значэнне смерцяў, выкліканых СНІДам.
Параўноўваючы рэальныя лічбы таго часу, лёгка заўважыць, што, напрыклад, дзіцячая смяротнасць у Германіі ў
першыя сем дзён жыцця з 1984 па 1993 год заўсёды была вышэйшай за колькасць штогадовых смерцяў ад СНІДу.
З 1981 па 1998 год у Германіі ад СНІДу памерлі 10 000 чалавек.
У 1996 годзе паказчык смяротнасці ад СНІДу ў Германіі склаў 0,22 на тысячу.
У 1990-х гадах у Германіі кожны гадзіну з-за самагубства паміралі 1,5 чалавека.
Гэта 13 140 чалавек у год, або ў сем разоў больш, чым памерла ад СНІДу ў 1996 годзе.
У 1996 годзе рызыка смерці ў аварыі была прыкладна ў 18 разоў вышэйшай, чым рызыка смерці ад СНІДу.
Нагадаем, што чума забрала жыцці 25 мільёнаў чалавек у Еўропе ў перыяд з 1347 па 1352 год.
СНІД: Стратэгія скажэння, маніпуляцыі і падману
Кампаніі па прафілактыцы
Калі стала відавочна, што Германію не пагражае знікненне ад СНІДу, сцвярджалася, што кампаніі па бяспечным сексе і выкарыстанне
прэзерватываў прадухілілі распаўсюджванне эпідэміі СНІДу.
На графіку злева паказана колькасць прададзеных у Германіі прэзерватываў з 1978 па 1994 год.
Найменшыя паказчыкі былі зафіксаваныя ў 1984/1985 гадах. А ў пачатку 1990-х гадоў на душу насельніцтва штогод
прадавалася прыкладна на 0,2 прэзерватыва больш, чым у 1979 годзе, да пачатку жахлівай эпідэміі СНІДу.
Такім чынам, кампанія па бяспечным сексе не мела бачнага эфекту.
На графіку справа паказаны рэтраактыўна разлічаныя выпадкі ВІЧ-інфекцыі, г.зн. для вызначэння прыблізнага
часу інфікавання чалавека, які нядаўна атрымаў станоўчы тэст на СНІД, выкарыстоўваўся вірусная нагрузка.
Крыж азначае пачатак кампаній па прафілактыцы.
Як бачыце, запуск прафілактычных кампаній не меў ніякага ўплыву на колькасць новых выпадкаў ВІЧ-інфекцыі.
Публікацыя выпадкаў СНІДу
Як атрымалася, што, паводле паказанага графіка, колькасць выпадкаў СНІДу ў Германіі пастаянна расла з 1986 па 1996 год?
выпадкаў СНІДу былі падлічаны накапляльным спосабам. Гэта азначае, напрыклад, што выпадкі СНІДу з 1992 года
былі ўключаны ў колькасць выпадкаў СНІДу за 1993 год.
Кожны пацыент з СНІДам штогод залічваўся як новы выпадак СНІДу. Не мела значэння, памерлі яны ўжо ці вылечыліся.
Ці былі наўмысна створаны рост лічбаў, бо рост лічбаў прыводзіць да росту страху?
Ніжнія светлавыя слупкі на гэтым графіку паказваюць рэальную колькасць новых выпадкаў СНІДу за год.
Аднак публічна быў апублікаваны толькі накоплены лік.
Вызначэнне і дыягностыка СНІДу
СНІД неаднаразова перавызначаўся.
Дыяграма паказвае, што ў 1993 годзе ў Злучаных Штатах адбыўся масавы рост колькасці новых
выпадкаў ВІЧ-інфекцыі ў параўнанні з іншымі краінамі.
Аднак гэта было таму, што ў 1993 годзе ЗША былі адзінай краінай, якая вызначыла СНІД як
захворванне з нізкім узроўнем Т4-лімфацытаў.
У Афрыцы ВІЧ у асноўным дыягнаставаўся клінічна, што азначае, што павінны былі выконвацца два асноўныя і адзін другасны крытэрый.
І потым, без далейшых лабараторных аналізаў, камусьці паставілі дыягназ «СНІД».
У Афрыцы класічныя хваробы беднасці проста былі пераасэнсаваны.
Каракаская дэфініцыя СНІДу для Паўднёвай Амерыкі сцвярджала, цытата:
"Хоць у пацыентаў з СНІДам у Бразіліі вельмі часта былі тэмпература, дыярэя і страта вагі, якія
перавышалі адвольную велічыню, гэтыя станы не назіраліся дастаткова часта, каб адпавядаць крытэрыям СААЗ."
Каб пазбегнуць цяжкасцей з вызначэннем нормы вагі або ўзважваннем вялікай колькасці пацыентаў, Каракаская
дэфініцыя дазваляе клінічна дыягнаставаць недаяду без неабходнасці ўзважваць пацыента.
Відавочна, што людзі ў Паўднёвай Амерыцы не былі дастаткова недаядаючымі, каб іх лічылі выпадкамі СНІДу.
Гэтая вызначэнне дазволіла падтрымліваць высокі ўзровень захворвання на СНІД.
Колькасць выпадкаў
Як былі разлічаны лічбы па выпадках СНІДу?
Кожны зарэгістраваны выпадак СНІДу ў рэгіёнах памнажаўся на розныя фактары.
У Азіі — 84,55, у Афрыцы — 6,65, або ў Амерыцы — без ЗША — 3,98.
Тэст на ВІЧ
Некаторыя тэсты на ВІЧ пазней былі знятыя з рынку, таму што яны давалі ненадзейныя вынікі, згодна
са спісам, апублікаваным Інстытутам Паўля Эрліха.
Акрамя таго, існуе шмат фактараў, вядомых як прычыны ілжыва-пазітыўных вынікаў тэсту на ВІЧ.
Фактары, вызначаныя прызнанымі, аўтарытэтнымі навуковымі артыкуламі.
Акрамя таго, тэсты былі неадзінымі ў розных краінах і рэгіёнах.
Вось некаторыя аспекты з лекцыі Майкла Лейтнера, якія паказваюць, як СНІД быў наўмысна
маніпуляваны і раздзьмуты ў небяспечную глабальную эпідэмію.
Спасылку на поўную лекцыю можна знайсці ў раздзеле «Спасылкі» ў канцы.
Выснова Майкла Лейтнера наступная:
"Без гэтай 40-гадовай эры газет, тэлебачання і фільмаў, поўных злых вірусаў, якія пастаянна спрабавалі нас
знішчыць, гэты ажыятаж вакол грыпу, перайменаванага ў «Карону», безумоўна, быў бы немагчымы."
Мы завяршаем цытатай лаўрэата Нобелеўскай прэміі па хіміі, Кэры Малліса, якая заклікае нас крытычна
ставіць пытанні і правяраць тое, што нам прадстаўляюць.
"Калі 99 працэнтаў усіх навукоўцаў згодныя з чымсьці, гэта, хутчэй за ўсё, няправільна."
Таму глядзіце Kla.TV і дзяліцеся нашымі добра даследаванымі праграмамі з іншымі.