Ξέρετε πώς ο φόβος για τον κίνδυνο θανατηφόρων επιδημιών έχει εμπεδωθεί στο μυαλό όλης της ανθρωπότητας;
Πάνω από 40 χρόνια πλύσης εγκεφάλου λέγεται ότι κατέστησαν δυνατή την εφαρμογή των καταναγκαστικών μέτρων στο όνομα της δικτατορίας
της υγείας κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού.
Ο Michael Leitner, δημοσιογράφος, συγγραφέας και κινηματογραφιστής, έδειξε πώς αναπτύχθηκε και διαδόθηκε με
στοχευμένη τρομολαγνεία η αφήγηση της πρώτης πανδημίας διεθνών διαστάσεων στη διορατική διάλεξή του
στο YouTube "AIDS - η μητέρα όλων των επιδημιών".
Με την ευγενική άδεια του Michael Leitner, η Kla.TV μοιράζεται παρακάτω μερικά από τα ευρήματα της ερευνητικής του έρευνας.
40 χρόνια πλύσης εγκεφάλου
Μια διαμορφωτική συνιστώσα της πλύσης εγκεφάλου ήταν ο τρόπος με τον οποίο στις ταινίες, ιδίως στις ταινίες επιστημονικής
φαντασίας, οι ιοί μεταλλάσσονταν συνεχώς και μπορούσαν έτσι να αλλάξουν εντελώς τους
ανθρώπους μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.
Αυτό προκάλεσε φόβους για κακούς ιούς στο μυαλό των ανθρώπων.
Δεύτερον, ο φόβος για απειλητικές για τη ζωή επιδημίες τροφοδοτούνταν κάθε λίγα χρόνια.
Το 2014, ήταν το ξέσπασμα του Έμπολα στην Αφρική, το οποίο τελικά βασίστηκε στο γεγονός ότι ο ορισμός του Έμπολα είχε αλλάξει.
Για παράδειγμα, η εσωτερική αιμορραγία λόγω σοβαρών γαστρεντερικών ασθενειών ταξινομήθηκε επίσης ως κρούσμα Έμπολα.
Το 2009 υπήρξε η γρίπη των χοίρων- από το 1997 υπήρξε αύξηση της γρίπης των πτηνών- το 2002/2003 η επιδημία SARS.
Έχετε όμως ερευνήσει αν υπήρξε πράγματι αύξηση της θνησιμότητας με βάση τα δημοσιευμένα στοιχεία και αριθμούς;
Βλέπετε, η χολέρα, η πανώλη, ο τύφος, αυτές ήταν πραγματικές επιδημίες!
Τον 14ο αιώνα, η πανούκλα στοίχισε τη ζωή σε 25 εκατομμύρια ανθρώπους μόνο στην Ευρώπη.
AIDS - η μητέρα όλων των επιδημιών
Και τώρα το AIDS - η μητέρα όλων των επιδημιών, η οποία πυροδότησε τον παγκόσμιο πανδημικό
φόβο των θανατηφόρων ιών και ασθενειών το 1981.
"Οι μεγάλες επιδημίες" ήταν τότε στο εξώφυλλο του περιοδικού "Der Spiegel".
Ο θάνατος παίζει "το τραγούδι του θανάτου" στο βιολί, μαζί με τις μεγάλες επιδημίες, το AIDS,
τη σύφιλη, την πανώλη, τη χολέρα και την ευλογιά.
Οι νεότεροι από εσάς δύσκολα μπορούν να φανταστούν την τρομολαγνεία για τον HIV-Aids τη δεκαετία του 1980.
Τα πρωτοσέλιδα ήταν ομοίως γεμάτα, όπως και κατά την περίοδο της κορώνας. Οι άνθρωποι ήταν πραγματικά φοβισμένοι τότε.
Το Ινστιτούτο Robert Koch είχε προεκτιμήσει τον αριθμό των νέων μολύνσεων από τον ιό HIV και το αποτέλεσμα
ήταν ότι το 1996 ο τελευταίος Γερμανός θα προσβαλλόταν από AIDS και θα πέθαινε λίγο αργότερα.
Έτσι οι άνθρωποι πείστηκαν πραγματικά: Θα είμαστε όλοι νεκροί σε επτά χρόνια.
Συγκριτικά στοιχεία θανάτων για την κατηγοριοποίηση του κινδύνου του AIDS
Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η σύγκριση των αριθμών που ακολουθεί δεν αφορά τον ευτελισμό των θανάτων από AIDS.
Συγκρίνοντας τα πραγματικά στοιχεία εκείνη την εποχή, είναι εύκολο να διαπιστώσει κανείς ότι, για παράδειγμα, το ποσοστό
βρεφικής θνησιμότητας στη Γερμανία μεταξύ 1984 και 1993 εντός των πρώτων επτά ημερών της ζωής ήταν πάντα
υψηλότερο από τον αριθμό των ετήσιων θανάτων από AIDS.
Μεταξύ 1981 και 1998 υπήρξαν 10.000 θάνατοι από AIDS στη Γερμανία.
[Το 1996, το ποσοστό των θανάτων από AIDS στη Γερμανία ήταν 0,22 ανά χίλιους.
Τη δεκαετία του 1990, 1,5 άνθρωποι πέθαιναν από αυτοκτονία κάθε ώρα στη Γερμανία.
Αυτό σημαίνει 13.140 ετησίως ή επτά φορές περισσότερους από όσους πέθαναν από την επιδημία του AIDS το 1996.
Το 1996, ο κίνδυνος θανάτου από ατύχημα ήταν περίπου 18 φορές μεγαλύτερος από τον κίνδυνο θανάτου από AIDS.
Υπενθυμίζεται ότι η πανούκλα στοίχισε τη ζωή σε 25 εκατομμύρια ανθρώπους στην Ευρώπη μεταξύ 1347 και 1352.
AIDS: Στρατηγική διαστρέβλωσης, χειραγώγησης και εξαπάτησης
Οι εκστρατείες πρόληψης
Όταν διαφάνηκε ότι η Γερμανία δεν απειλούνταν με εξαφάνιση από το AIDS, υποστηρίχθηκε ότι οι εκστρατείες για
ασφαλέστερο σεξ και η χρήση προφυλακτικών είχαν αποτρέψει την εξάπλωση της επιδημίας του AIDS.
Το διάγραμμα στα αριστερά δείχνει τον αριθμό των προφυλακτικών που πωλήθηκαν στη Γερμανία μεταξύ 1978 και 1994.
Τα χαμηλότερα ποσοστά ήταν το 1984/1985, και στις αρχές της δεκαετίας του 1990 πωλήθηκαν περίπου 0,2 προφυλακτικά
περισσότερα ανά έτος και ανά κάτοικο από ό,τι το 1979, πριν από την έναρξη της τρομερής επιδημίας του AIDS.
Συνεπώς, η εκστρατεία για ασφαλέστερο σεξ δεν είχε κανένα αναγνωρίσιμο αποτέλεσμα.
Το γράφημα στα δεξιά δείχνει τις αναδρομικά υπολογισμένες μολύνσεις από τον ιό HIV, δηλαδή το ιικό φορτίο χρησιμοποιήθηκε
για να προσδιοριστεί κατά προσέγγιση πότε κάποιος που είχε πρόσφατα εξεταστεί θετικά για AIDS πρέπει να είχε μολυνθεί.
Ο σταυρός σηματοδοτεί την έναρξη των εκστρατειών πρόληψης.
Όπως βλέπετε, η έναρξη των εκστρατειών πρόληψης δεν άλλαξε καθόλου τον αριθμό των νέων μολύνσεων από τον ιό HIV.
Η δημοσίευση περιπτώσεων AIDS
Πώς είναι δυνατόν ο αριθμός των κρουσμάτων AIDS στη Γερμανία να αυξάνεται σταθερά
μεταξύ 1986 και 1996, όπως φαίνεται στο γράφημα;
Καταμετρήθηκαν αθροιστικά περιπτώσεις AIDS. Αυτό σημαίνει, για παράδειγμα, ότι τα κρούσματα AIDS του
1992 συμπεριλήφθηκαν στα κρούσματα AIDS του 1993.
Κάθε ασθενής με AIDS υπολογιζόταν ως νέο κρούσμα AIDS κάθε χρόνο. Το αν είχαν πεθάνει ή θεραπευτεί στο μεταξύ ήταν άσχετο.
Μήπως η αύξηση των αριθμών έγινε επίτηδες, επειδή η αύξηση των αριθμών σημαίνει αύξηση του φόβου;
Οι χαμηλότερες ανοιχτόχρωμες στήλες σε αυτό το γράφημα δείχνουν τον πραγματικό αριθμό νέων κρουσμάτων AIDS ανά έτος.
Ωστόσο, δημοσιοποιήθηκε μόνο η αθροιστική καταμέτρηση.
Ορισμός και διάγνωση του AIDS
Το AIDS έχει επαναπροσδιοριστεί ξανά και ξανά.
Στο διάγραμμα που παρουσιάζεται, μπορείτε να δείτε ότι το 1993 υπήρξε υποτίθεται μαζική αύξηση των νέων
μολύνσεων από AIDS στις ΗΠΑ σε σύγκριση με άλλες χώρες.
Ωστόσο, αυτό οφειλόταν στο γεγονός ότι το 1993 οι ΗΠΑ ήταν η μόνη χώρα που όριζε το AIDS με χαμηλότερο αριθμό Τ4 λεμφοκυττάρων.
Στην Αφρική, η διάγνωση του HIV γινόταν συνήθως κλινικά, δηλαδή έπρεπε να πληρούνται δύο
κύρια κριτήρια και ένα δευτερεύον κριτήριο.
Και τότε κάποιος ήταν ένα κρούσμα AIDS χωρίς περαιτέρω εργαστηριακές εξετάσεις.
Στην Αφρική, οι κλασικές ασθένειες της φτώχειας έχουν απλώς επαναπροσδιοριστεί.
Ο "Ορισμός του Καράκας" για το AIDS στη Νότια Αμερική ανέφερε, εισαγωγικά:
"Παρόλο που οι ασθενείς με AIDS στη Βραζιλία έχουν πολύ συχνά πυρετό, διάρροια και απώλεια βάρους που υπερβαίνει
μια αυθαίρετη τιμή, δεν θα μπορούσε να παρατηρηθεί αρκετά συχνά ώστε να πληρούνται τα κριτήρια του ΠΟΥ.
Για να αποφευχθεί η δυσκολία του προσδιορισμού του φυσιολογικού βάρους ή της ζύγισης πολλών ασθενών, ο ορισμός του
Καράκας επιτρέπει την κλινική διάγνωση του ελλιποβαρή βάρους χωρίς να χρειάζεται να ζυγίζεται ο ασθενής".
Προφανώς οι άνθρωποι στη Νότια Αμερική δεν ήταν αρκετά υποσιτισμένοι ώστε να θεωρηθούν περιπτώσεις AIDS.
Με αυτόν τον ορισμό, ο αριθμός των κρουσμάτων AIDS θα μπορούσε να διατηρηθεί υψηλός.
Ο αριθμός των περιπτώσεων
Πώς προέκυψε ο αριθμός των κρουσμάτων του AIDS;
Κάθε αναφερόμενο κρούσμα AIDS έχει πολλαπλασιαστεί με διαφορετικούς παράγοντες στις περιοχές.
Στην Ασία στο 84,55, στην Αφρική στο 6,65 και στην Αμερική - εκτός των ΗΠΑ - στο 3,98.
Το τεστ HIV
Ορισμένα τεστ για τον ιό HIV, σύμφωνα με κατάλογο που δημοσίευσε το Ινστιτούτο Paul Ehrlich, απέσυραν στη συνέχεια
την άδεια κυκλοφορίας τους και έπρεπε να αποσυρθούν από την αγορά επειδή παρείχαν ακατάλληλα αποτελέσματα.
Επιπλέον, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που είναι γνωστό ότι προκαλούν ψευδώς θετικά αποτελέσματα των εξετάσεων HIV.
Παράγοντες που προσδιορίζονται από αναγνωρισμένα, αξιόπιστα επιστημονικά άρθρα.
Επιπλέον, τα τεστ δεν ήταν τυποποιημένα από χώρα σε χώρα ή από περιοχή σε περιοχή.
Αυτές ήταν ορισμένες πτυχές της διάλεξης του Michael Leitner που δείχνουν πώς το AIDS έχει προφανώς στιλιζαριστεί
σκόπιμα σε μια επικίνδυνη παγκόσμια επιδημία μέσω χειραγώγησης.
Μπορείτε να βρείτε τον σύνδεσμο για ολόκληρη την παρουσίαση στα credits.
Το συμπέρασμα του Michael Leitner είναι:
"Χωρίς αυτή την εποχή των 40 ετών με τις εφημερίδες, την τηλεόραση και τις ταινίες γεμάτες κακούς ιούς που προσπαθούν
συνεχώς να μας εξοντώσουν, αυτή η πανδημική φασαρία με μια γρίπη που μετονομάστηκε σε Corona σίγουρα δεν θα ήταν δυνατή."
Κλείνουμε με μια φράση του βραβευμένου με Νόμπελ Χημείας, Kary Mullis, η οποία μας ενθαρρύνει να εξετάζουμε
κριτικά και να επαληθεύουμε τα πράγματα που μας παρουσιάζονται.
"Αν το 99% όλων των επιστημόνων έχουν την ίδια γνώμη, είναι σχεδόν σίγουρα λάθος".
Επομένως, παρακολουθήστε το Kla.TV και διαδώστε τα τεκμηριωμένα προγράμματά μας.