Weet je hoe angst voor het gevaar van dodelijke epidemieën de hele mensheid is ingeprent?
Meer dan 40 jaar hersenspoeling zou het mogelijk hebben gemaakt om de dwangmaatregelen uit te voeren in naam van de
gezondheidsdictatuur tijdens de pandemie van het coronavirus.
Michael Leitner, journalist, auteur en filmmaker, liet zien hoe het verhaal van de eerste pandemie van internationale proporties
werd ontwikkeld en verspreid met gerichte bangmakerij in zijn inzichtelijke lezing op
YouTube "AIDS - de moeder van alle epidemieën".
Met de vriendelijke toestemming van Michael Leitner deelt Kla.TV hieronder enkele van zijn bevindingen uit zijn onderzoek.
40 jaar hersenspoeling
Een vormend onderdeel van hersenspoeling was hoe in films, vooral in sciencefictionfilms, virussen voortdurend muteerden en
mensen dus binnen zeer korte tijd volledig konden veranderen.
Dit wakkerde bij mensen de angst voor slechte virussen aan.
Ten tweede werd de angst voor levensbedreigende epidemieën om de paar jaar aangewakkerd.
In 2014 was dat de ebola-uitbraak in Afrika, die uiteindelijk gebaseerd was op het feit dat de ebola-definitie was veranderd.
Inwendige bloedingen als gevolg van ernstige gastro-intestinale ziekten werden
bijvoorbeeld ook geclassificeerd als een ebolageval.
In 2009 was er de Mexicaanse griep; sinds 1997 is er een toename van vogelgriep; in 2002/2003 de SARS-epidemie.
Maar heb je onderzocht of er daadwerkelijk een toename in sterfte is op basis van gepubliceerde feiten en cijfers?
Zie je, cholera, pest, tyfus, dat waren echte epidemieën!
In de 14e eeuw eiste de pest alleen al in Europa 25 miljoen levens.
AIDS - de moeder van alle epidemieën
En dan nu AIDS - de moeder van alle epidemieën, die in 1981 de wereldwijde pandemische angst
voor dodelijke virussen en ziekten veroorzaakte.
"De grote epidemieën" stond toen op de cover van het tijdschrift "Der Spiegel".
De dood speelt "het lied van de dood" op de viool, samen met de grote epidemieën, AIDS, syfilis, pest, cholera en pokken.
De jongeren onder jullie kunnen zich de paniekzaaierij over HIV-Aids in de jaren 80 nauwelijks voorstellen.
De krantenkoppen stonden net zo vol, net als tijdens de coronaperiode. Mensen waren toen echt bang.
Het Robert Koch Instituut had het aantal nieuwe HIV-infecties geëxtrapoleerd en het resultaat was dat in 1996 de
laatste Duitser AIDS zou krijgen en kort daarna zou sterven.
Dus de mensen waren echt overtuigd: Over zeven jaar zijn we allemaal dood.
Vergelijkende cijfers van sterfgevallen om het risico op aids in te delen
Het moet duidelijk zijn dat de volgende vergelijking van cijfers niet bedoeld is om
sterfgevallen als gevolg van AIDS te bagatelliseren.
Als je de feitelijke cijfers van die tijd vergelijkt, is het gemakkelijk om te zien dat bijvoorbeeld het kindersterftecijfer
in Duitsland tussen 1984 en 1993 binnen de eerste zeven dagen van het leven altijd hoger was dan het aantal jaarlijkse aidsdoden.
Tussen 1981 en 1998 waren er 10.000 aidsdoden in Duitsland.
[In 1996 bedroeg het aantal aidsdoden in Duitsland 0,22 per duizend.
In de jaren 1990 stierven in Duitsland elk uur 1,5 mensen door zelfmoord.
Dat zijn er 13.140 per jaar of zeven keer zoveel als er stierven aan de aidsepidemie in 1996.
In 1996 was het risico op overlijden door een ongeval ongeveer 18 keer groter dan het risico om te sterven aan AIDS.
Ter herinnering: de pest eiste tussen 1347 en 1352 25 miljoen levens in Europa.
AIDS: strategie van vervorming, manipulatie en bedrog
De preventiecampagnes
Toen duidelijk werd dat Duitsland niet met uitsterven bedreigd werd door AIDS, werd beweerd dat de campagnes voor
veiliger vrijen en het gebruik van condooms de verspreiding van de AIDS-epidemie hadden voorkomen.
De grafiek links toont het aantal verkochte condooms in Duitsland tussen 1978 en 1994.
De laagste cijfers waren in 1984/1985 en aan het begin van de jaren 90 werden er ongeveer 0,2 condooms per
jaar en per inwoner meer verkocht dan in 1979, voordat de verschrikkelijke aidsepidemie begon.
De campagne voor veiliger seks had dus geen herkenbaar effect.
De grafiek rechts toont de teruggerekende HIV-besmettingen, d.w.z. de viral load werd gebruikt om bij
benadering te bepalen wanneer iemand die recent positief getest was op AIDS besmet moet zijn geraakt.
Het kruis markeert het begin van de preventiecampagnes.
Zoals je kunt zien, heeft de start van de preventiecampagnes het aantal nieuwe hiv-besmettingen helemaal niet veranderd.
De publicatie van AIDS-gevallen
Hoe komt het dat het aantal AIDS-gevallen in Duitsland gestaag is gestegen tussen 1986 en 1996, zoals te zien is in de grafiek?
AIDS-gevallen werden cumulatief geteld. Dit betekent bijvoorbeeld dat de aids-gevallen van 1992
werden meegeteld bij de aids-gevallen van 1993.
Elke aidspatiënt werd elk jaar geteld als een nieuw geval van aids. Of ze in de
tussentijd waren overleden of genezen was irrelevant.
Werden stijgende cijfers opzettelijk geproduceerd, omdat stijgende cijfers een stijgende angst betekenen?
De onderste lichtgekleurde kolommen in deze grafiek tonen het werkelijke aantal nieuwe AIDS-gevallen per jaar.
Alleen de cumulatieve telling werd echter openbaar gemaakt.
Definitie en diagnose van AIDS
AIDS is keer op keer opnieuw gedefinieerd.
In het weergegeven diagram kun je zien dat er in 1993 een enorme toename van nieuwe aidsinfecties
in de VS zou zijn vergeleken met andere landen.
Dit was echter te wijten aan het feit dat de VS in 1993 het enige land was dat AIDS
definieerde met een lager aantal T4-lymfocyten.
In Afrika werd de diagnose hiv meestal klinisch gesteld, d.w.z. er moest aan twee
hoofdcriteria en één secundair criterium worden voldaan.
En dan was iemand een geval van AIDS zonder verdere laboratoriumtests.
In Afrika zijn de klassieke armoedegerelateerde ziekten eenvoudigweg geherdefinieerd.
In de "Caracas-definitie" van AIDS voor Zuid-Amerika stond, citaat:
"Hoewel aidspatiënten in Brazilië heel vaak koorts, diarree en gewichtsverlies hebben die een arbitraire waarde
overschrijden, konden ze niet vaak genoeg worden waargenomen om aan de WHO-criteria te voldoen.
Om te voorkomen dat het moeilijk is om het normale gewicht vast te stellen of veel patiënten te wegen, maakt de
Caracas-definitie het mogelijk om ondergewicht klinisch vast te stellen zonder de patiënt te wegen."
Blijkbaar waren de mensen in Zuid-Amerika niet ondervoed genoeg om als AIDS-gevallen beschouwd te worden.
Met deze definitie kon het aantal AIDS-gevallen hoog worden gehouden.
Het aantal gevallen
Hoe is het aantal gevallen van AIDS ontstaan?
Elk gerapporteerd geval van aids is vermenigvuldigd met verschillende factoren in de regio's.
In Azië op 84,55, in Afrika op 6,65 en in Amerika - exclusief de VS - op 3,98.
De hiv-test
Van sommige HIV-tests is de vergunning voor het in de handel brengen ingetrokken en ze moesten van de markt gehaald
worden omdat ze ongeschikte resultaten gaven, volgens een lijst die gepubliceerd is door het Paul Ehrlich Instituut.
Daarnaast zijn er veel factoren bekend die vals-positieve uitslagen van hiv-testen kunnen veroorzaken.
Factoren geïdentificeerd door erkende, gerenommeerde wetenschappelijke artikelen.
Bovendien waren de tests niet gestandaardiseerd van land tot land of van regio tot regio.
Dit waren enkele aspecten van de lezing van Michael Leitner die laten zien hoe AIDS duidelijk opzettelijk door manipulatie
is gestileerd tot een gevaarlijke wereldwijde epidemie.
Je vindt de link naar de hele presentatie in de credits.
De conclusie van Michael Leitner is:
"Zonder dit tijdperk van 40 jaar kranten, televisie en films vol kwaadaardige virussen die ons constant proberen uit
te roeien, was dit pandemische gedoe met een griep die omgedoopt is tot Corona zeker niet mogelijk geweest."
We sluiten af met een citaat van Nobelprijswinnaar voor scheikunde, Kary Mullis, dat ons aanmoedigt om de dingen die ons
worden voorgeschoteld kritisch te bekijken en te verifiëren.
"Als 99 procent van alle wetenschappers dezelfde mening is toegedaan, dan is het bijna zeker fout".
Kijk daarom naar Kla.TV en verspreid het nieuws over onze goed onderbouwde programma's.