A e dini se si frika nga rreziku i epidemive vdekjeprurëse u rrënjos në mendjet e gjithë
njerëzimit, praktikisht u instilua tek ata?
Thuhet se më shumë se 40 vjet larje truri kanë bërë të mundur zbatimin e masave koercive në emër të
diktaturës së shëndetit gjatë pandemisë së koronavirusit.
Në ligjëratën e tij të thelluar në YouTube me titullin "AIDS – nëna e të gjitha epidemive", gazetari, autori dhe regjisori
Michael Leitner tregoi se si narrativa e pandemisë së parë me rëndësi ndërkombëtare u
zhvillua dhe u përhap përmes frikësimit të synuar.
Me lejen e mirë të Michael Leitner, Kla.TV dëshiron të ndajë me ju më poshtë disa nga
gjetjet e tij nga hulumtimi i tij investigativ.
40 vjet larje truri
Një komponent përcaktues i larjes së trurit ishte se si, në filma, veçanërisht në filmat e shkencës fikcione,
viruset mutonin vazhdimisht dhe kështu mund të ndryshonin plotësisht njerëzit brenda një kohe shumë të shkurtër.
Kjo ngjalli frikë nga viruset e rrezikshme në mendjet e njerëzve.
Nga ana tjetër, frika nga epidemi kërcënuese për jetën nxitej çdo disa vjet.
Në vitin 2014, ishte shpërthimi i Ebolës në Afrikë, i cili në fund të fundit bazohej në
faktin që përkufizimi i Ebolës ishte ndryshuar.
Për shembull, gjakderdhja e brendshme e shkaktuar nga sëmundje të rënda gastrointestinale
u klasifikua gjithashtu si një rast i Ebolës.
Në vitin 2009 pati gripin e derrave; që nga viti 1997 ka pasur shpërthime të shpeshta të gripit të
zogjve; në vitin 2002/2003 pati epideminë e SARS-it.
Por a keni hulumtuar nëse me të vërtetë ka pasur një rritje të vdekshmërisë bazuar në shifrat dhe faktet e publikuara?
E sheh, kolera, murtaja, tifoja—këto ishin epidemi të vërteta!
Murtaja mori 25 milionë jetë vetëm në Evropë në shekullin e 14-të.
SIDA – nëna e të gjitha epidemive
Dhe tani për SIDA-n – nëna e të gjitha epidemive, e cila nisi në vitin 1981 frikësimin global
pandemik rreth viruseve dhe sëmundjeve vdekjeprurëse.
"Epidemitë e Mëdha" ishte titulli në faqen e parë të revistës Der Spiegel në atë kohë.
Vdekja luan "Këngën e Vdekjes" me violinë, e shoqëruar nga murtaja e madhe, SIDA, sifilizi, murtaja, kolera dhe variola.
Më të rinjtë ndër ju me vështirësi mund të imagjinojnë panikën që përhapeshin në vitet 1980 rreth HIV/AIDS-it.
Titujt ishin po aq të mbushur, ashtu si gjatë pandemisë së koronavirusit. Njerëzit ishin me të vërtetë të frikësuar.
Instituti Robert Koch kishte ekstrapoluar numrin e infeksioneve të reja me HIV dhe kishte përfunduar se gjermani i fundit do të
infektohej me AIDS në vitin 1996 dhe do të vdiste pak më vonë.
Kështu që njerëzit ishin vërtet të bindur: pas shtatë vjetësh, të gjithë do të jemi të vdekur.
Shifra krahasuese mbi vdekjet për të klasifikuar rrezikun e SIDA-s
Le të jetë e qartë se krahasimi i mëposhtëm i shifrave nuk ka për qëllim të trivializojë vdekjet e shkaktuara nga AIDS.
Kur krahasohen shifrat reale të asaj kohe, është e lehtë të shihet se, për shembull, vdekshmëria e foshnjave në Gjermani
midis viteve 1984 dhe 1993 brenda shtatë ditëve të para të jetës ishte gjithmonë më e lartë se numri i vdekjeve vjetore nga SIDA.
Midis viteve 1981 dhe 1998, në Gjermani pati 10,000 vdekje nga SIDA.
Në vitin 1996, përqindja e vdekjeve nga SIDA në Gjermani ishte 0,22 për mijë.
Në vitet 1990, në Gjermani vdisnin me vetëvrasje 1,5 persona çdo orë.
Kjo është 13,140 në vit, ose shtatë herë më shumë se sa vdiqën nga SIDA në vitin 1996.
Në vitin 1996, rreziku i vdekjes në një aksident ishte rreth 18 herë më i madh se rreziku i vdekjes nga SIDA.
Si kujtesë, murtaja mori 25 milionë jetë në Evropë midis viteve 1347 dhe 1352.
AIDS: Strategjia e shtrembërimit, manipulimit dhe mashtrimit
Fushatat e parandalimit
Kur u bë e qartë se Gjermania nuk kërcënohej me zhdukje nga SIDA, u pretendua se fushatat për seks më të sigurt dhe përdorimi
i kondomeve kishin parandaluar përhapjen e epidemisë së SIDA-s.
Grafiku në të majtë tregon numrin e kondomëve të shitur në Gjermani midis viteve 1978 dhe 1994.
Shifrat më të ulëta u regjistruan në vitin 1984/1985. Dhe në fillim të viteve 1990, për çdo banor në vit
shiteshin afërsisht 0,2 kondoma më shumë se në vitin 1979, para se të fillonte epidemia e tmerrshme e SIDA-s.
Prandaj fushata për seks më të sigurt nuk pati asnjë efekt të dukshëm.
Grafiku në të djathtë tregon infeksionet me HIV të llogaritura me efekt prapaveprues, d.m.th. ngarkesa virale u përdor
për të përcaktuar afërsisht kur dikush që sapo ishte testuar pozitiv për SIDA duhej të ishte infektuar.
Kryqi shënon fillimin e fushatave të parandalimit.
Siç mund ta shihni, nisja e fushatave të parandalimit nuk ka pasur asnjë efekt fare në infeksionet e reja me HIV.
Publikimi i rasteve të SIDA-s
Si ndodhi që, sipas grafikut të treguar, numri i rasteve të SIDA-s në Gjermani u rrit në
mënyrë të qëndrueshme midis viteve 1986 dhe 1996?
rastet e SIDA-s u numëruan në mënyrë kumulative. Kjo do të thotë, për shembull, që rastet e SIDA-s nga
viti 1992 u përfshinë në rastet e SIDA-s për vitin 1993.
Çdo pacient me AIDS u numërua si një rast i ri i AIDS-it çdo vit. Nuk kishte rëndësi nëse
ata ndërkohë kishin vdekur ose ishin shëruar.
A u prodhuan qëllimisht shifra në rritje, sepse shifrat në rritje sjellin frikë në rritje?
Kolonat e poshtme të dritës në këtë grafik tregojnë numrin aktual të rasteve të reja të SIDA-s në vit.
Megjithatë, vetëm numri kumulativ u bë publik.
Përkufizimi dhe diagnoza e SIDA-s
SIDA është rishkruar herë pas here.
Diagrami tregon se në vitin 1993, Shtetet e Bashkuara përjetuan një rritje dukshëm të madhe të
infeksioneve të reja me AIDS krahasuar me vendet e tjera.
Megjithatë, kjo ishte sepse në vitin 1993, SHBA ishte vendi i vetëm që e përcaktonte SIDA-n si
një gjendje me numër të ulët të limfociteve T4.
Në Afrikë, HIV-i diagnostikohej kryesisht klinikisht, që do të thotë se duhej të
plotësoheshin dy kritere kryesore dhe një kriter dytësor.
Dhe pastaj, pa asnjë test tjetër laboratorik, dikujt iu diagnostikua SIDA.
Në Afrikë, sëmundjet klasike të varfërisë thjesht janë rishkruar.
Përkufizimi i Karakasit për SIDA-n në Amerikën e Jugut deklaroi, cito:
"Megjithëse pacientët me SIDA në Brazil shumë shpesh kanë ethe, diarre dhe humbje peshe që tejkalon një vlerë
të arbitruar, ato nuk u vërejtën mjaftueshëm shpesh për të përmbushur kriteret e OBSH-së."
Për të shmangur vështirësinë e përcaktimit të peshës normale ose peshimit të shumë pacientëve, përkufizimi i
Karakasit lejon që nënpesha të diagnostikohet klinikisht pa pasur nevojë të peshohet pacienti.
Duket se njerëzit në Amerikën e Jugut nuk ishin të kequshqyer mjaftueshëm për t'u konsideruar raste të SIDA-s.
Kjo përkufizim bëri të mundur që numri i rasteve të SIDA-s të mbetej i lartë.
Numri i rasteve
Si u llogaritën shifrat e rasteve të SIDA-s?
Çdo rast i SIDA-s që është raportuar është shumëzuar në rajone me faktorë të ndryshëm.
Në Azi me 84,55, në Afrikë me 6,65, ose në Amerikë – përveç SHBA-së – me 3,98.
Testi i HIV-it
Disa teste për HIV u tërhoqën më vonë nga tregu sepse jepnin rezultate të pasigurta, sipas një
liste të publikuar nga Instituti Paul Ehrlich.
Për më tepër, ka shumë faktorë të njohur që shkaktojnë rezultate pozitive të rreme në testet e HIV-it.
Faktorë të identifikuar nga artikuj shkencorë të njohur dhe me reputacion.
Për më tepër, testet nuk ishin uniforme nga vendi në vend apo nga rajoni në rajon.
Këto ishin disa aspekte nga ligjërata e Michael Leitner që tregojnë se si SIDA u manipulua me qëllim
dhe u ekzagjerua në një epidemi globale të rrezikshme.
Mund ta gjeni lidhjen për leksionin e plotë në seksionin e referencave në fund.
Përfundimi i Michael Leitner është si më poshtë:
"Pa këtë epokë 40-vjeçare të gazetave, televizionit dhe filmave plot me viruse të liga që përpiqen vazhdimisht të na
shfarosin, kjo zhurmë pandemike për një grip të riemëruar Corona padyshim që nuk do të ishte e mundur."
Ne përfundojmë me një citat nga fituesi i Çmimit Nobel në Kimikë, Kary Mullis, i cili na inkurajon të pyesim dhe
të verifikojmë në mënyrë kritike gjërat që na prezantohen.
"Kur 99 për qind e të gjithë shkencëtarëve bien dakord për diçka, ka shumë gjasa që ajo të jetë e gabuar."
Prandaj, shikoni Kla.TV dhe ndani programet tona të hulumtuara mirë me të tjerët.