Alam mo ba kung paano naging nakaugat sa isipan ng buong sangkatauhan ang takot sa panganib ng
nakamamatay na mga epidemya, na halos itinanim sa kanila?
Sinasabing dahil sa mahigit 40 taon ng pag-uutos ng isip, naging posible ang pagpapatupad ng mga mapilit na hakbang sa ngalan ng
diktadurang pangkalusugan sa panahon ng pandemya ng coronavirus.
Sa kanyang makabuluhang lektura sa YouTube na may pamagat na "AIDS – ang ina ng lahat ng epidemya", ipinakita ng mamamahayag,
may-akda, at tagagawa ng pelikula na si Michael Leitner kung paano nabuo at naipalaganap ang naratibo ng
kauna-unahang pandaigdigang pandemya sa pamamagitan ng tinarget na pagpapalaganap ng takot.
Sa mabuting pahintulot ni Michael Leitner, nais ng Kla.TV na ibahagi sa inyo sa ibaba ang ilan sa kanyang mga
natuklasan mula sa kanyang imbestigatibong pananaliksik.
40 Taon ng Pag-uutos ng Isip
Isang mahalagang sangkap ng brainwashing ay kung paano, sa mga pelikula, lalo na sa mga pelikulang science fiction, ang
mga virus ay patuloy na nagmu-mutate at kaya nitong ganap na baguhin ang mga tao sa loob ng napakaikling panahon.
Ito ay nagdulot ng takot sa mga mapanganib na virus sa isipan ng mga tao.
Sa kabilang banda, ang takot sa mga epidemya na nagbabanta sa buhay ay pinupukaw tuwing ilang taon.
Noong 2014, ito ay ang paglaganap ng Ebola sa Africa, na sa huli ay nakabatay sa katotohanang binago ang depinisyon ng Ebola.
Halimbawa, ang panloob na pagdurugo na sanhi ng malulubhang sakit sa tiyan at bituka ay itinuring ding kaso ng Ebola.
Noong 2009, nagkaroon ng trangkaso sa baboy; mula pa noong 1997, madalas nang nagkakaroon ng paglaganap ng trangkaso
sa ibon; noong 2002/2003, nagkaroon ng epidemya ng SARS.
Ngunit na-research mo na ba kung talagang tumaas ang bilang ng mga namatay batay sa mga nailathalang datos at katotohanan?
Nakikita mo, ang kolera, salot, at tifus—mga tunay na epidemya ang mga iyon!
Kinuha ng salot ang 25 milyong buhay sa Europa lamang noong ika-14 na siglo.
AIDS – ang ina ng lahat ng mga epidemya
At ngayon, sa AIDS – ang ina ng lahat ng mga epidemya, na siyang nagpasimula ng pandemyang pangamba tungkol sa mga
nakamamatay na virus at sakit sa buong mundo noong 1981.
"Ang 'Malalaking Epidemya' ang pamagat sa unang pahina ng magasin na Der Spiegel noong panahong iyon."
Tinutugtog ni Kamatayan sa biyolin ang "The Song of Death", na sinasabayan ng malalaking salot:
AIDS, sifilis, peste, kolera, at bulutong-tubig.
Ang mga mas nakababatang nasa inyo ay halos hindi maisip ang pagpapalaganap ng takot tungkol sa HIV/AIDS noong dekada 1980.
Puno rin ang mga headline, tulad noong pandemya ng coronavirus. Talagang natakot ang mga tao.
In-extrapolate ng Robert Koch Institute ang bilang ng mga bagong impeksyon ng HIV at napagpasyahan na ang huling Aleman ay
magkakaroon ng AIDS noong 1996 at mamamatay agad pagkatapos noon.
Kaya't talagang naniwala ang mga tao: sa loob ng pitong taon, tayo'y lahat mamamatay na.
Mga paghahambing na datos sa mga pagkamatay upang iklasipika ang panganib ng AIDS
Linawin natin na ang sumusunod na paghahambing ng mga bilang ay hindi nilalayon na
gawing banayad ang mga kamatayan dahil sa AIDS.
Kapag inihahambing ang aktwal na datos mula noong panahong iyon, madaling makita na, halimbawa, ang kamatayan ng mga sanggol sa
Alemanya sa pagitan ng 1984 at 1993 sa loob ng unang pitong araw ng buhay ay palaging mas mataas
kaysa sa bilang ng taunang pagkamatay dahil sa AIDS.
Sa pagitan ng 1981 at 1998, mayroong 10,000 pagkamatay dahil sa AIDS sa Alemanya.
Noong 1996, ang proporsyon ng mga pagkamatay dahil sa AIDS sa Alemanya ay 0.22 kada libo.
Noong dekada 1990, 1.5 katao ang namamatay dahil sa pagpapakamatay bawat oras sa Alemanya.
Iyon ay 13,140 kada taon, o pitong beses na mas marami kaysa sa mga namatay dahil sa AIDS noong 1996.
Noong 1996, ang panganib na mamatay sa aksidente ay humigit-kumulang 18 beses na mas
mataas kaysa sa panganib na mamatay dahil sa AIDS.
Bilang paalala, kumitil ang salot ng 25 milyong buhay sa Europa mula 1347 hanggang 1352.
AIDS: Estratehiya ng Pagbaluktot, Manipulasyon at Panlilinlang
Mga kampanya sa pag-iwas
Nang maging malinaw na hindi nanganganib sa pagkawala ang Alemanya dahil sa AIDS, inangkin na ang mga kampanya
para sa mas ligtas na pakikipagtalik at ang paggamit ng condom ang pumigil sa paglaganap ng epidemya ng AIDS.
Ipinapakita ng grap sa kaliwa ang bilang ng mga condom na naibenta sa Alemanya mula 1978 hanggang 1994.
Ang pinakamababang bilang ay naitala noong 1984/1985. At noong unang bahagi ng dekada 1990, humigit-kumulang 0.2 na
karagdagang condom ang naibenta kada tao bawat taon kumpara noong 1979, bago nagsimula ang nakakatakot na epidemya ng AIDS.
Kaya't walang kapansin-pansing epekto ang kampanya para sa mas ligtas na pakikipagtalik.
Ipinapakita ng grap sa kanan ang retroaktibong pagkalkula ng mga impeksyon sa HIV, ibig sabihin ginamit ang viral
load upang matukoy kung kailan malamang na nahawahan ang isang taong kamakailan lang ay nagpositibo sa AIDS.
Ang krus ang nagmamarka ng simula ng mga kampanya sa pag-iwas.
Tulad ng nakikita mo, ang paglulunsad ng mga kampanya sa pag-iwas ay walang naging epekto sa mga bagong impeksyon ng HIV.
Ang publikasyon ng mga kaso ng AIDS
Paano nangyari na, ayon sa ipinakitang grap, ang bilang ng mga kaso ng AIDS sa Alemanya
ay patuloy na tumaas mula 1986 hanggang 1996?
mga kaso ng AIDS ang binilang nang pinagsama-sama. Ibig sabihin nito, halimbawa, na ang mga kaso ng AIDS mula
noong 1992 ay isinama sa mga kaso ng AIDS para sa 1993.
Bawat pasyenteng may AIDS ay binibilang bilang bagong kaso ng AIDS bawat taon. Hindi
mahalaga kung sila ay namatay na o nakarekober na.
Sinadya bang lumikha ng tumataas na mga bilang, dahil ang tumataas na mga bilang ay nagdudulot ng tumataas na takot?
Ang mga mas mababang kolum ng ilaw sa grap na ito ay nagpapakita ng aktwal na bilang ng mga bagong kaso ng AIDS bawat taon.
Gayunpaman, tanging ang kabuuang bilang ang inilabas sa publiko.
Kahulugan at diagnosis ng AIDS
Muling binago nang paulit-ulit ang kahulugan ng AIDS.
Ipinapakita ng diyagram na noong 1993, nakaranas ang Estados Unidos ng tila napakalaking pagtaas sa mga
bagong impeksyon ng AIDS kumpara sa ibang mga bansa.
Gayunpaman, ito ay dahil noong 1993, ang Estados Unidos lamang ang bansa na nag-de-define ng AIDS
bilang pagkakaroon ng mababang bilang ng T4 lymphocytes.
Sa Aprika, karamihan sa mga kaso ng HIV ay na-diagnose nang klinikal, ibig sabihin ay kailangang matugunan ang
dalawang pangunahing pamantayan at isang pangalawang pamantayan.
At pagkatapos, nang walang karagdagang pagsusuri sa laboratoryo, may isang tao na na-diagnose na may AIDS.
Sa Aprika, muling binigyang-kahulugan ang mga klasikong sakit ng kahirapan.
Ang Caracas na Depinisyon ng AIDS para sa Timog Amerika ay nagsabi, sipi:
"Bagaman ang mga pasyenteng may AIDS sa Brazil ay madalas na may lagnat, pagtatae, at pagbaba ng timbang na
lumalampas sa isang arbitraryong halaga, hindi ito naobserbahan nang sapat upang matugunan ang pamantayan ng WHO."
Upang maiwasan ang kahirapan sa pagtukoy ng normal na timbang o sa pagtimbang ng maraming pasyente, pinapayagan ng depinisyon
ng Caracas na ma-diagnose nang klinikal ang kakulangan sa timbang nang hindi na kailangang timbahan ang pasyente.
Tila hindi sapat ang malnutrisyon ng mga tao sa Timog Amerika para maituring na mga kaso ng AIDS.
Pinahintulutan ng kahulugang ito na manatiling mataas ang bilang ng mga kaso ng AIDS.
Ang bilang ng mga kaso
Paano kinalkula ang mga bilang ng kaso ng AIDS?
Ang bawat kaso ng AIDS na naiulat ay pinarami sa mga rehiyon ng iba't ibang salik.
Sa Asya na may 84.55, sa Aprika na may 6.65, o sa Amerika – maliban sa Estados Unidos – na may 3.98.
Ang pagsusuri sa HIV
Ang ilang pagsusuri sa HIV ay kalaunan binawi sa merkado dahil nagbigay ang mga ito ng hindi maaasahang resulta, ayon
sa isang listahan na inilathala ng Paul Ehrlich Institute.
Bukod dito, maraming salik ang kilala na nagdudulot ng maling positibong resulta sa pagsusuri ng HIV.
Mga salik na natukoy ng mga kinikilalang kagalang-galang na siyentipikong artikulo.
Bukod pa rito, hindi pare-pareho ang mga pagsusulit mula bansa hanggang bansa o mula rehiyon hanggang rehiyon.
Ang mga ito ay ilang aspeto mula sa lektura ni Michael Leitner na nagpapakita kung paano sinadya na manipulahin at palakihin
ang AIDS bilang isang mapanganib na pandaigdigang epidemya.
Makikita mo ang link sa buong lektura sa seksyon ng mga sanggunian sa dulo.
Ang konklusyon ni Michael Leitner ay ganito:
"Kung hindi dahil sa 40 taong panahon ng mga pahayagan, telebisyon, at pelikula na puno ng masasamang virus na patuloy na
nagsisikap na pawiin tayo, tiyak na hindi magiging posible ang kaguluhang ito sa pandemya
dahil sa trangkasong pinangalanang Corona."
Nagtatapos tayo sa isang sipi mula kay Kary Mullis, nagwagi ng Nobel Prize sa Kimika, na hinihikayat tayong kritikal na
kwestyunin at beripikahin ang mga bagay na ipinaprisinta sa atin.
"Kapag 99 porsyento ng lahat ng mga siyentipiko ay nagkakasundo sa isang bagay, malamang na mali ito."
Kaya, manood sa Kla.TV at ibahagi ang aming mga programang may matibay na batayan sa iba.