"Onkunde of gebrek aan kennis is magteloosheid."
Mense is magteloos omdat hulle infeksies nie verstaan nie, of nie goed genoeg verstaan
nie. En hulle kan nie deur die leuens sien nie.
"Die probleem is dat aansteeklike siektes ongelooflik winsgewend kan wees, waarvan die meeste mense nie besef nie."
Ek verwelkom Prof. Dr. Bhakdi en Dr. Köhnlein hartlik by ons Kla.TV-onderhoud.
Ons is verheug om u weer eens welkom te heet.
Albei was sprekers by die anti-sensuurkonferensie oor belangrike mediese onderwerpe.
En julle twee was ook die eerste kenners wat tydens die koronaviruskrisis hul stem laat hoor het, toe geen
van ons regtig kon begryp wat rondom ons gebeur het nie.
Hulle het daarna op 15 en 30 Maart 2020 op Kla.TV verskyn – in die vertoonde programme , gevolg deur verdere onderhoude later.
Vir kykers wat jou nog nie ken nie: Dr. Köhnlein, jy is 'n spesialis in interne medisyne en sportgeneeskunde en
het dekades lank as internis in jou eie praktyk gewerk.
Prof. Dr. Bhakdi, u het dekades lank mediese studente opgelei as professor en hoof van die Instituut vir Mediese Mikrobiologie
en Higieëne aan die Johannes Gutenberg-universiteit in Mainz.
U was hoofredakteur van die mediese tydskrif Medical Microbiology and Immunology en het ontelbare toekennings
vir u navorsing ontvang, waardeur u ons fundamentele begrip van die immuunstelsel verryk het.
Jy en jou vrou (Prof. Bhakdi) het saam met Dr Reiß 'n nuwe boek gepubliseer met die titel: "Infeksie verstaan – in plaas
daarvan om dit te vrees. Mites, wanopvattings en werklikheid".
My eerste vraag: Professor Bhakdi, wat het u gemotiveer om hierdie boek te skryf?
Wel, ek het tien jaar gelede 'n boek saam met my vrou gepubliseer.
Dit is genoem "Die spook van infeksies. Mites, wanopvattings en werklikheid."
En ons het destyds die boek geskryf omdat ek afgetree het, en my vrou het vir my gesê:
Jy behoort jou lesings vir die algemene publiek neer te skryf.
Alles wat mense in hierdie land wil en moet weet oor infeksies.
Namlik werklikheid, en dan aandui wat nie werklikheid is nie, naamlik mites. En dit is wat ek gedoen het.
En hierdie boek was vir tien jaar op die mark.
Dit het nie baie goed verkoop nie, maar dit is okay.
Maar daarin het ek 'n oorsig gegee van al die belangrike aansteeklike siektes in hierdie land. Hoe om dit te voorkom.
Waarom is sekere bakterieë en virusse gevaarlik? Waarom is die ander nie gevaarlik nie?
Hoe maak hulle ons siek? En hoe kan ons dit voorkom?
En dit het noodwendig ingesluit om die onderwerp van entstowings aan te spreek.
Sodat die inentingskwessie vir almal heeltemal hanteer is.
Toe het COVID-19 gekom. En om 'n lang storie kort te maak:
Na vyf jaar van COVID-19 het ek besef dat wat ons in die eerste boek geskryf het, hersien moes word.
En dit is dringend. Want ek het duidelik nie werklik deeglike kennis daar oorgedra nie.
Ek was verkeerd. Omdat ek myself nie voldoende ingelig het nie.
Ek het hierdie vak vir meer as 20 jaar onderrig.
En toe het ek besef daar was fundamentele dinge wat ek nie besef het nie, dinge wat nie reg was nie.
En jy weet, my ma was my eerste onderwyseres.
Sy was 'n dokter. En sy het vir my gesê toe ek klein was – ek het geweet ek wou 'n dokter wees.
Sy het gesê: "Jy gaan 'n dokter word. Onthou, 'n dokter mag vir niks bang wees nie. Niks."
Net een ding, naamlik dat hy 'n fout maak.
Om iets verkeerd te sê in verband met mediese behandeling.
En as jy dit doen, moet jy seker maak dat jy dit regstel.
En daarom het ek vir my vrou gesê dat ons hierdie boek moes heruitgee.
En ons moet verbeterings aanbring sodat dit die regte vlak van kennis bied.
En op daardie tydstip was ons vriende met hom, Klaus (Dr. Köhnlein), hegte vriende.
En ek het gesê daar is 'n persoon hier wat dekades gelede sy skeptisisme oor hierdie
onderwerp uitgespreek het, en dit is hier.
En hy was nog altyd reg. Moet ons hom nie dalk vra of hy by ons wil aansluit nie?
En dit is wat gebeur het. En hy het gesê: "Ja, natuurlik!"
En so is hy die derde skrywer van die nuwe boek, wat gister-eindelik gepubliseer is.
As 'n internis het ek nie veel met inentings te doen gehad nie.
Ek het regtig nie begin dink oor inentings totdat ons kinders gehad het nie.
En my eerste dogter moes onmiddellik ná geboorte 'n BCG-inenting ontvang.
En toe het ek intuïtief gesê: Ons wil dit nou nie doen nie.
Ek sien tuberkulose regtig nie as 'n bedreiging vir my dogter nie.
Op daardie tydstip het ek nie geweet dat daar 'n studie oor die BCG-inenting was waarin hulle eintlik 'n
placebo-gecontroleerde proef uitgevoer het om die BCG-inenting te toets nie, wat skaars is in die inentingsveld.
Dit was in Indië, waar hulle 'n groot bevolking ingeënt het en 'n groot bevolking oningeënt gelaat het.
En die resultaat was inderdaad dat die ingeënt bevolking meer BCG-tuberkuloseinfeksies gehad het as die nie-ingeënt bevolking.
Dit is toe wyd gepubliseer in The Lancet onder die titel "Slegte nuus uit Indië".
En ek glo dit het nog 13 jaar ná hierdie publikasie geneem voordat Duitse pediaters bereid
was om op te hou om hierdie entstof toe te dien.
En my eerste dogter sou dit nog hê.
Tydens die tweede een het ek meer krities geword, so ek het gevra: wat van die BCG-inenting?
Dit het nogal verontwaardig geantwoord: Nee, ons het dit al lank nie gedoen nie.
Baie goed. Kom ons neem 'n tree terug.
Vir eeue lank was siektes en infeksies die spookbeeld van die mensdom.
Daar was epidemies: plaag, kolera en tuberkulose was die hoofoorsake van sterftes.
Toe, aan die begin van die 20ste eeu, het hierdie siektes skielik skerp afgeneem.
En vandag is dit gevaarliker om 'n motor te bestuur as om byvoorbeeld masels op te doen of selfs die gevreesde tetanus.
Maar die vrees vir aansteeklike siektes bly onverminderd, soos ons tydens die koronaviruspandemie gesien het.
Kan jy dalk vir ons iets vertel oor waarom dit so is?
Wel, die probleem is dat aansteeklike siektes, waarvan die meeste mense nie besef nie,
ongelooflik winsgewend kan wees en mal winste kan genereer.
By aansteeklike siektes is daar altyd antistofmetings, laboratoriummetings en deesdae antivirale middels betrokke.
En dit was die onderwerp wat my basies op die toneel gebring het.
Op daardie tydstip was dit die vigsprobleem wat so gevaarlik gelyk het weens massiewe oormedikasie.
In werklikheid was dit destyds bloot 'n ACT-ramp.
Dit was hierdie antivirale middel wat in 'n oordosis op die mark gekom het, eerder as die vigsprobleem self.
Dit was eintlik net as gevolg van klein kringe.
Maar die vigs-kwessie, soos ek gesê het, was hoofsaaklik 'n ACT-ramp.
En aangesien dit nie meer die geval is nie, het dinge rustiger geword.
Maar die CDC, die siektebeheerowerhede, het destyds geen siektes meer gehad nie.
En vigs was 'n lewenslyn, so om te sê.
Na polio en pokke was daar niks meer oor om te doen nie.
Toe was daar "legionêrslongontsteking" , wat oorgedryf is tot 'n epidemie wat ook nie een was nie.
Dit was net 'n klomp ou, nogal ongesonde legioenaars wat bymekaarkom, partytjie hou, baie drink en baie rook.
En daarna het 'n paar van hulle longontsteking gehad.
Maar toe het die CDC opgedaag en 'n voorheen onbekende bakterie ontdek, dit logies "Legionella pneumophila" genoem en dit as die
oorsaak van Legioenarisiekte aangewys, alhoewel die werklike oorsaak eenvoudig die verzwakte
immuunstelsels van diegene wat geraak was, was.
En dit is oor die algemeen die probleem met aansteeklike siektes: hulle kan ons eintlik nie
benadeel solank ons immuunstelsel goed funksioneer nie.
En wanneer dit verswak, kan iets soos dit gebeur.
Dan kan jy infeksies opdoen.
En in die geval van vigs in die besonder, as dwelms misbruik word, kan mens kry wat bekendstaan as opportunistiese infeksies.
Dit is siektes wat jy net kry wanneer jou immuunstelsel op sy laagste punt is.
Ja, ek wil graag iets daaraan toevoeg.
Die probleem is dat die groot epidemies veroorsaak is deur patogene wat baie maklik kon versprei.
In beginsel was daar net twee maniere om dit te doen: óf met water óf met lug.
Dit beteken dat dit in die geval van lugoordrag van persoon tot persoon oorgedra word deur hoes en nies.
Toe die plaag rondgegaan het, het mense met die plaag op ander gehoes, en die bakterieë het deur die lug na hulle versprei.
Die meganismes en weë van die meeste werklik belangrike aansteeklike siektes is nou bekend.
Dit is bekend dat die water behandel moet word, en daarom is daar nie meer kolera nie. Daar is nie meer kolera nie.
Dit is bekend dat as iemand hoes en die plaag het, die persoon op wie gehoes is, antibiotika moet ontvang.
Daar is tog nie meer plaag nie, want ons weet hoe die plaag oorgedra word, naamlik deur rotte en vlooie, en
waar daar geen rotte is nie, is daar geen plaag nie.
Waar daar plaag en antibiotika is, kan die plaag nie oorgedra word nie.
Dit beteken egter dat omdat die metodes bekend is, mens weet hoe om iets te voorkom.
En hierdie voorkoming behels nie altyd inenting nie, maar slegs in baie seldsame gevalle.
Ek wil graag een ding duidelik maak:
Dit is nie so dat, omdat tetanus hier byvoorbeeld so skaars geword het, dit nie gevaarlik is nie.
Klembrand is vandag net so gevaarlik soos dit 100 jaar gelede was.
Net so gevaarlik. En wanneer dit voorkom, is mense in gevaar.
So, nou kom ek by 'n baie belangrike onderwerp, naamlik inentings. Hoekom moes ons so baie hersien?
Want ek het self besef dat die drie pilare waarop 'n entstofaanbeveling berus moet word – voordat 'n
entstofaanbeveling gemaak word – is: eerstens noodsaaklikheid.
Wanneer is inentings eintlik nodig? Wanneer 'n siekte werklik lewensgevaarlik is.
As 'n siekte nie lewensgevaarlik is nie, is daar geen rede om te ent nie. En dan moet jy dit met rus laat.
Een pilaar mag nie ontbreek nie. Die tweede pilaar is doeltreffendheid.
Doeltreffendheid beteken dat die aantal ernstig siek en oorlede persone aansienlik verminder moet word.
Stel jou nou voor ons het 'n infeksie wat geen sterftes veroorsaak nie.
Of so min dat geen vermindering hoegenaamd bereik kan word nie.
Byvoorbeeld – masels is 'n baie goeie voorbeeld, terloops – mense wat in die verlede aan masels gesterf het, het om
dieselfde redes gesterf as mense wat aan griep gesterf het.
Hulle was met bakterieë besmet. Dit was die bakteriële superinfeksie wat die mense doodgemaak het.
Maar hierdie bakteriële superinfeksie kan vandag baie doeltreffend behandel word.
En daarom is daar in beginsel geen sterftes deur masels by mense met goeie mediese sorg en by
gesonde mense met normale immuunstelsels nie.
Daarom is dit onmoontlik om die voordele te meet.
En waar daar geen voordeel is nie, is daar net risiko.
En daar is altyd 'n risiko wanneer jy ent. Altyd.
Want, soos Klaus gesê het, is hierdie entstowwe nie 'n enkele stof nie, maar altyd 'n mengsel van stowwe, en
hierdie mengsel bevat altyd potensieel gevaarlike stowwe.
En enigiemand wat dit ontken, behoort in beginsel onmiddellik gedelegitimeer te word .
Hy mag nie advies gee of inentingsaanbevelings maak nie.
Want as daar geen voordeel is nie, en ek sê as die voordeel nul is, met die coronavirus, soos ons vandag weet
en soos dit vasgestel is, is die sterfterisiko vir mense onder 65 prakties nul. Prakties nul.
As die voordeel nul is, is elke enkele risiko, of dit nou een uit 'n miljoen of een uit 'n biljoen is, deur nul gedeel oneindig.
Ek is Thai. Ja, ek het dit op skool geleer.
Alles wat deur nul gedeel word, is oneindig.
Dan is die risiko-benefitverhouding oneindig. En dit is onaanvaarbaar.
So. Die doeltreffendheid moet gedemonstreer word, en soos Klaus gesê het en soos ons ook in die boek verduidelik
het, kan die doeltreffendheid slegs gedemonstreer word as jy syfers het vir sterftes met en sonder entstof.
En hierdie syfers bestaan nie vir enige entstof in die wêreld nie – vir geen een nie.
Kom ons keer nou terug na die kwessie van proporcionaliteit.
Daar is hier geen tetanus nie. Maar ek kan jou sê dat in die Derde Wêreld, in Afrika, in Thailand, daar tetanus is.
En ek was in Thailand by 'n tetanuskliniek, en ek het mense ellendig aan tetanus sterwend gesien.
Die tweede siekte wat moontlik baat by enting, is hondsdolheid.
En ek sê dit omdat dit duidelik behoort te wees dat hy en ek, en my vrou, nie hier is as teenstanders van entsteling nie.
Ons is nie anti-vaksinasioniste nie, maar ons sê dat enting regtig sin maak wanneer daar 'n behoefte daaraan is, omdat die
letaliteit- en mortaliteitsyfers ongelooflik hoog is – tetanus het 'n sterftesyfer van meer as 50
persent; elke tweede persoon wat tetanus kry, sal sterf.
Hondsdolheid is vandag prakties 100 persent dodelik. Dit beteken dat enigiemand wat hondsdolheid het, sal sterf as niks daaraan
gedoen word nie, en daar is geen behandeling beskikbaar nie.
Die entstof is eintlik hier beskikbaar, vir albei. En hierdie entstof is doeltreffend.
En dit is wat ons in ons boek uiteensit en verduidelik.
Sodat dit vir almal duidelik moet wees wanneer inentings raadsaam is – ja.
En nie net ja nie, maar ons beveel dit ten volle aan, want dit kan lewens red – en, terloops, dit móét.
As 'n dokter nie weet dat mens teen tetanus ingeënt kan word nie – en veral hoe om in te ent.
En hier, soos in die boek verduidelik, is daar nie net die enting soos dit hier gedoen word
nie, met die entstof wat antistofvorming stimuleer.
Daar is ook wat bekend staan as passiewe inentings. Dit behels die toediening van
kant-en-klare teenliggaampies van mense wat ingeënt is.
En hierdie teenliggaampies is beskikbaar vir tetanus en hondsdolheid. En hulle werk, hulle werk regtig!
En hierdie het eintlik geen ernstige newe-effekte nie omdat hulle suiwer is.
Hulle is suiwer teenliggaampies, daar is geen bymiddels nie.
So, ek wou dit absoluut duidelik maak dat ek nie teen inentings is nie, maar ek sê wel
dat die risiko-baten-verhouding reg moet wees.
Jy wy sewe hoofstukke van jou boek aan die onderwerp van inentings, wat oor die algemeen beskou word as die
grootste prestasie en die kragtigste wapen teen infeksies.
Jy het dit reeds aangeraak. En dié wat ten gunste van inentings is, sal argumenteer dat alle aansteeklike siektes in afname is.
Is dit nie bewys dat die entstof doeltreffend is nie?
Ja, dit is 'n belangrike punt wat ek ook wou aanspreek.
Nadat ek die onderwerp van inentings ondersoek het, het ek op mnr. Buchwald se boek afgekom, wat die eenvoudige en
onvergeetlike titel dra: "Inenting – Die Besigheid van Vrees".
En Buchwald het hier 'n baie eenvoudige en baie onvergeetlike werk gedoen.
Hy het al die beskikbare statistiese data oor aansteeklike siektes van die Federale Statistiese Kantoor
uitgeplot en het dan altyd die inentingsdatum bo-op aangeteken.
En toe het dit vir elke aansteeklike siekte baie duidelik geword dat die skerp afname in aansteeklike siektes altyd lank
voor die bekendstelling van massavaksinasie plaasgevind het.
Dit dui sterk daarop dat die afname in aansteeklike siektes nie te danke is aan die impak van
inentings nie, maar eerder aan ander maatreëls.
En dit is eenvoudig die beter leefstyl wat ons in die naoorlogse tydperk het.
Jy kan ook baie duidelik sien hoe tuberkulose gedurende die oorlogsjare gestyg en gedaal het.
Dit het dus te make met die feit dat mense verhonger, verfries en in swak omstandighede geleef het, wat
toegelaat het dat aansteeklike siektes versprei het.
Lewensomstandighede was deurslaggewend, lewensomstandighede.
Ja.
En die farmaseutiese bedryf sê die teenoorgestelde. Dit sê ons het hierdie gunstige situasie omdat ons ent.
Maar die statistiese data weerspreek dit duidelik, en daarom is dié argument, wat altyd deur die ander kant
gebruik word, dat anti-vaxxers of entstofkritici anti-sosiale vryryers is, eintlik ongegrond.
Boonop het ons nou met die koronavirus-entstof gesien dat daar glad geen beskerming vir ander was nie, dus is
hierdie slagspreuk wat altyd rondgegooi is, heeltemal ongegrond.
Die doel van enting is om teenliggaampies te produseer.
Dit behoort bewys te wees dat die enting gewerk het.
Dis wat mense sê.
Ja, is dit selfs die belangrikste punt as dit by immuunverdediging kom?
Nee, natuurlik is dit naïef om te sê dat alles op antistowwe berus.
Wat is antistowwe? Hoe werk hulle? En hoe werk die immuunstelsel oor die algemeen?
Niemand weet nie, want dit word skaars ooit in die medisyne onderrig.
Dokters word dokters sonder om basiese kennis van immunologie op te doen.
Aangesien ek hierdie vak van A tot Z vir meer as 20 jaar onderrig het, moes die studente in Mainz regtig 'n helse
klomp moes weet, anders sou hulle nie die eksamen geslaag het nie. Hulle het dit ook geweet.
Nee, daar is verskillende takke en pilare van die immuunstelsel, en ons het dit almal verduidelik.
Daar is nie baie nie, maar jy moet hulle ken.
Dit is die teenliggaampies en dan is dit die selle, limfosiete .
En om dit grofweg te stel, kan antistowwe slegs teen gifstowwe doeltreffend wees omdat gifstowwe klein is en
antistowwe ook klein is, en antistowwe kan gifstowwe onderskep wanneer hulle teenwoordig is.
Namlik die toksiene wat in die bloed is, omdat die teenliggaampies hoofsaaklik in die bloed is.
Daarom werk dit slegs as 'n gif via die bloedstroom vervoer word.
Byvoorbeeld die gif wat deur die tetanusbakterie geproduseer word.
En dit is waar die teenliggaampies kan vang en stop, wat beteken dat hulle kan ophou en nie verder gaan nie.
Anders kan virusse slegs deur teenliggaampies gestuit word as hulle in die bloed is.
Die meeste virusse kom egter deur die neus, die lugweë of die ingewande die liggaam binne.
En daarom is daar geen manier om die voering van die longe, die brongi, die longe self en ook die
gastro-intestinale kanaal deur inenting werklik te beskerm nie.
Daarom, soos ek vyf jaar gelede gesê het, mense, is dit heeltemal sinloos om te probeer ent teen 'n asemhalingspatogeen
wanneer die antistowwe in die bloed vervaardig word, omdat hulle aan die verkeerde kant van die muur is.
Jy kan dit nie stop nie, en nou weet ons dat dit so is.
Dat hierdie enting nooit infeksie kon voorkom nie.
Ja. Die maselumenting wat deur Jens Spahn ingestel is, word tans weer bespreek.
Daar blyk dit ook dat die teenliggaampies nie beduidend bydra tot die verdediging nie.
Ja, ons het dit ook in die boek genoem. Dit is al 50 jaar bekend.
Daar is mense wat glad nie antistowwe kan produseer nie. Dit is 'n genetiese afwyking.
En dit was bekend dat hierdie mense bof heeltemal normaal opdoen en altyd net so goed herstel soos almal anders.
Hulle sterf nie. Hulle word ook nie ernstiger siek nie. Glad nie.
En dit is die bewys, die duidelike aanduiding dat dit die limfosiete, die witbloedselle, is wat
verantwoordelik is vir die uitskakeling van virale infeksies.
Ja, en hierdie witbloedselle word nie gemeet nie. Verstaan jy? As gevolg van die entstof.
Omdat dit te moeilik is, en boonop sou dit geen nut hê nie, want hulle is altyd daar. Dit is die ander ding wat ons vir hulle sê.
Wat virusse betref, is hierdie witbloedselle nie verantwoordelik vir 'n enkele virus nie, maar hulle herken
eerder 'n virussoort en die hele familie terselfdertyd.
En daarom is ons beskerm. Hoe meer gereeld ons gedurende die kinderjare aan verskillende
virusse blootgestel word, hoe breër is ons beskerming.
Daarom moet al hierdie nonsens oor die voorkoming van virussiektes by kinders ophou.
En waarom dink jy is hierdie verpligte inentingsprogram spesifiek teen masels ingestel?
Ek weet nie. Ek vermoed dit was 'n toets om te sien hoe die bevolking op verpligte inentings sou reageer.
Want verpligte inenting teen die koronavirus is ook later bespreek.
Dit was reeds beplan.
Dit was waarskynlik reeds beplan. Dit was 'n soort proeflopie met die bof-inentingsvereiste – wat geensins nodig was nie.
So, soos ek gesê het, soos Sucharit reeds gesê het, was daar destyds geen maseldoodgevalle nie.
Die infeksietempo's was ook willekeurig laag.
Hoekom masels, van alle dinge, skielik verpligtend gemaak moes word, was glad nie duidelik nie. Of dit het geen sin gemaak nie.
Ja, in daardie opsig is hierdie wet regtig 'n eie doel, omdat uiteindelik onbekwame kenners allerhande dinge doen...
Verskoon my, wat is onbekwame kenners?
Wie hulleself kundiges noem.
Nee, nee, nee. Hulle gee nie titels aan hulself nie, hulle word geroep en aangestel as kundiges, ja.
Daar is 'n agenda agter dit alles. En hierdie agenda is eintlik beplan.
Die beplanners is nie in hierdie land nie; hulle is êrens ver in die weste.
Maar hierdie beplanning het al 10 jaar, 25 jaar lank aan die gang gewees, die beplanning vir hierdie koronavirusuitbraak.
Paul Schreyer se boek behoort regtig verpligte leesstof te wees. Vir alle joernaliste. Vir almal.
En ook vir aspirant-politici. Dit was alles beplan.
En dit is heeltemal duidelik dat hierdie koronaviruskrisis in 2019 reeds byna heeltemal beplan was.
Daar was die simulasiespeletjie in Oktober 2019. En natuurlik was die virus daar.
Omdat die virus uit die laboratorium kom, soos ons nou weet .
Enigiemand wat dit nie weet nie, moet beslis in 'n biblioteek opgesluit word en verpligte leesstof kry.
Omdat dit alles beplan was. Moderna het reeds 100 000 dosisse van die entstof in 2019 beskikbaar gehad.
En hulle het gesê, mense, ons sal volgende jaar 'n miljard dosisse hê. Ons kan dit doen.
Die boodskap was dat 'n virus vrygestel is teen which die mensdom geen immuunstelsel het nie.
Ja. Maar dit is nonsens, nie waar nie? Dit is nie asof ons heeltemal oorlewer is aan 'n patogeen nie.
Ja, daarom dra ons maskers en hou ons afstand.
Dit was die enigste dinge wat ons kon beskerm – wat heeltemal nonsens was.
Ons het gesien dat daar uitstekende basiese immuniteit was.
Hulle het nie geweet dat immuniteit teen koronavirussen altyd wydverspreid is nie. Omdat koronavirussen oral is.
En wanneer die kind kleuterskool begin, is hulle gedurende die eerste jaar elke paar maande siek.
Dit is hoofsaaklik koronavirussen. En die immuunstelsel word met elke infeksie keer op keer opgelei en word sterker en sterker.
Ek het die koronaviruspandemie in my praktyk ervaar.
Ek wou dit ook ervaar, en dit het saam met die toets gekom.
Die oomblik toe die toets beskikbaar geword het, het paniek uitgebars.
Mense het naar die dokterspraktyk gekom, kort van asem – maar daar was niks fout met hulle nie.
Hulle het positief getoets vir die koronavirus en het gevoel asof hulle nie kon asemhaal nie.
Ek moes dit net vir 'n rukkie met hulle bespreek en vir hulle duidelik maak dat hulle genoeg asemruimte het.
Hulle het net gehiperventileer. En toe het dit weer bedaar.
Daar was ook pasiënte wat positief getoets is vir koronavirus. Maar dit is deur die toets verberg.
En toe het ek my die vryheid geneem om verder te kyk om te sien wat eintlik fout met hulle was.
Hulle het dus inderdaad moeite gehad om asem te haal.
Een het chlamydie-longontsteking gehad , die ander het 'n longembolie gehad.
Die derde het hierdie papegaaissiekte gehad wat kortisoon benodig het.
Daar was baie verskillende oorsake. Maar hulle is almal, so om te sê, onder die koronavirus-toets in lyn gebring.
Verkeerd gediagnoseer.
Ja, verkeerd gediagnoseer. Dié met chlamydie-pneumonie sou beslis nie baie gelukkig gewees het met kortisoon nie.
In die geval van eksogene allergiese alveolitis was kortisoon die regte behandeling.
Maar differensiële diagnose word heeltemal verwaarloos.
Ja, dit was baie lekker om in 'n onderhoud met 'n pulmonoloog te sien wat sy vordering
beskryf het, en wat dit toe self gekry het.
En Mej. Maischberger het vir ons gesê: "Julle het so baie opgeoffer en toe self daarvoor gekry. Vertel ons daarvan."
En toe het hy die klassieke verloop van pneumokokpneumonie beskryf en tot die slotsom gekom dat wat hy ervaar
het 'n baie atipiese geval van koronaviruspneumonie was.
Hulle was destyds so verblind dat hulle net op hierdie koronavirustoets gefokus het en gesê het dit sou alles bepaal.
Griep het gedurende dieselfde tyd verdwyn.
Dit is eintlik byna uitgewis omdat niemand meer vir griep toets nie.
Ek het toe my laboratoriumdokter gebel en hom gevra: "Vertel my, is daar nog iemand wat vir griep toets?"
Hy sê: "Nee, net jy soms." Dit is dus 'n baie duidelike toetsbevooroordeling .
Sonder hierdie toets sou ons die siekte nie opgemerk het nie. Ek het ook verskeie kollegas gevra:
Vertel my, dink jy ons sou iets opgemerk het as ons nie die toets gehad het nie?
Professor Allersberger uit Oostenryk het gesê en met my saamgestem: "Nee, ons sou beslis niks opgemerk het nie."
Maar my kollegas het gesê: "Ja, jy het al die dooies gesien."
En toe het ek heeltemal onrustig gevoel. "Het u al baie sterftes in u praktyk gehad?"
Nee, nie in my praktyk nie, maar het jy die foto's van Bergamo gesien?
Dit het alles neerkom op die beelde van Bergamo.
Dit het vrees versprei en mense gehoorsaam gemaak.
Maar nou het Tom Lausen, byvoorbeeld, daarheen gegaan en die dooies getel, omdat die dooies regtig daar was.
Wat dink jy is dan die oorsaak? Waarom het die mense gesterf?
Ja, ek het – wakker gemaak deur die vigs-kwessies en die oorbehandeling, het ek natuurlik onmiddellik
gewonder – hoe het hulle die koronaviruspasiënte behandel?
En ek het onmiddellik gevind wat ek gesoek het. In China het hulle pasiënte met
kortisoon, steroïede en antivirale middels behandel.
Het nie bewys nie, het dit reg daarbo gesê.
Wanneer ek hoor dat iets hom nog nie bewys het nie, spit ek my ore op. Dit beteken gewoonlik dat dit skade aangerig het.
En ek het dit as 'n geleentheid beskou om 'n brief aan die redakteur van ons Duitse mediese joernaal te skryf
as reaksie op 'n artikel met die titel: "Daar is nog steeds geen behandeling vir koronavirus nie."
En toe het ek geskryf: In die lig van hierdie stelling wonder ek watter soort dwelms blykbaar
sonder enige toetse vir behandeling gebruik word.
En dit was almal voorbereidings wat meer of minder sterk immunosuppressief was .
En in die geval van 'n kliniese prentjie wat griep naboots, of gedeeltelik griep was, sou ek waarskynlik nie
een van hierdie stowwe wou hê nie, want hulle bevorder beslis nie die genesingsproses nie.
En hulle het inderdaad die brief gepubliseer. Maar die teks het nietemin voortgegaan.
En toe het daardie WGO-studies op 1 April gekom, wat eintlik 'n beduidende oortollige sterftesyfer getoon het.
En dit was te danke aan 'n stof wat dit bevat, hidroksichloroquine, wat beslis in lae dosisse baie voordelig
is en ook redelik doeltreffend kan wees in die behandeling van virale infeksies omdat dit die pynlike ledemate ietwat verlig.
Maar dit het 'n baie nou terapeutiese bereik, en dit is daar in dosisse aanbeveel wat absoluut dodelik was – wat
tot hartaritmie, selfs ventrikulêre fibrillasie, gelei het.
Dit is natuurlik relatief vinnig opgemerk en onmiddellik gestaak, sodat daar net een piek was – met ander woorde, die kromme
het vertikaal gestyg, 14 dae ná die aanvang van hierdie studies.
So kan jy die aanklaers daarheen stuur en vra vir die pasiëntrekords van dié wat op 1 April behandel is.
Hulle sou beslis vind waarna hulle op soek was, waar ook al hierdie oortollige sterftes voorgekom het.
Dit was Londen, Parys, die groot stede, die groot hoofstede waar die groot universiteitshospitale geleë was, en Madrid.
En ja, New York ook, maar dit het nie by Europa gepas nie.
Maar dit is natuurlik reeds daar in die WGO-studies gedoen, en beslis ook in Nieu-Seeland en Australië.
Maar hierdie oortollige sterftes het natuurlik vrees versprei.
Niemand glo dat pasiënte as gevolg van die behandeling sterf nie; natuurlik glo hulle dat
hulle as gevolg van hierdie ernstige siekte sterf.
En daarom het die koronavirus skielik 'n reputasie gekry dat dit tien keer gevaarliker as griep is.
Ja. Ja, ons het 'n baie interessante program op Kla.TV hieroor waar jy hierdie mense kan sien wat, byvoorbeeld, in Italië
behandel is, heeltemal verkeerde terapie ontvang het, in groot getalle gesterf het, en dat byna
niemand lewendig uit die hospitaal uitgekom het nie .
Ja, en toe was daar die probleem van die epidemiese higiëniese aanbevelings dat pasiënte verkieslik geïntubeer moes word.
En remdesivir.
En remdesivir, die dwelm wat 'n baie giftige antivirale middel is, wat blykbaar onder lisensie in
Bergamo vervaardig word – soos Tom Lausen ontdek het.
Daar was dus kort afstande van die vervaardiger na die ouetehuis.
So was die pasiënte daar waarskynlik almal goed voorsien van remdesivir.
Nie om te sê vermoor...
In elk geval was dit nie bevorderlik vir herstel nie.
Behalwe vir SARS-CoV-2, wat reeds uitvoerig bespreek is en waarmee baie van ons kykers vertroud is.
Daar is egter ander siektes waar die diagnose nie heeltemal so duidelik is nie.
Jy skryf... In jou boek het jy 'n goeie afdeling oor hepatitis C. Kan jy vir ons 'n bietjie meer daaroor vertel?
Ja, hepatitis C het, so om te sê, op HIV mee gery.
Ek moet kortliks die diereproef wat plaasgevind het, verduidelik.
Daar was nie-A/nie-B-geelsug, wat post-transfusiegeelsug was en nie werklik aansteeklik was
nie, maar na bloedtransfusies voorgekom het.
Dit kan dus ook 'n immunologiese effek gewees het, wat verklaar waarom die pasiënte tydelik geel geword het.
Maar die virologen was aan die werk en het gedink dit kon ook 'n virus wees wat nog nie ontdek is nie.
Hulle het dit toe gesoek deur ape bloed van pasiënte met nie-A/nie-B-geelsug in te spuit
en 'n kontroledier in 'n aparte kamer te hou.
Dit was die eksperimentele opstelling. Dus moes hulle eintlik 'n gelyke aantal ape met bloed van 'n gesonde mens
infuseer om hierdie immunologiese effekte uit te sluit.
Wel, hierdie getransfuseerde ape het nie siek geword nie.
Hulle het tydelik effens verhoogde lewerensieme gehad en is toe geslag.
En die lewer was ook in orde, hulle het niks gevind nie.
Maar toe het hierdie hoë-resolusie-PCR-metodes op die mark gekom, en daarmee het hulle 'n paar fragmente gevind wat nie blykbaar
tot die genetiese kode van die toetsdier behoort het nie, en hulle het tot die gevolgtrekking gekom dat
dit die virus kon wees wat die diere gehuisves het.
En toe is 'n teenliggaam daarteen ontwikkel, 'n HCV-teenliggaam.
En toe het dit verkoopbaar geword. Dit het net so gebeur dat die Chinese keiser
hepatitis gehad het, so dit is bevorder en bemark.
Hulle het die antigen gemaak. Dus het hulle hierdie geenfragmente as 'n sjabloon vir die
proteïen, vir die bloudruk van die antigen, gebruik.
En hulle het die antigen gebruik om teenliggaampies in ander diere te induceer .
En toe het hulle 'n toets ontwikkel om hierdie teenliggaampies by mense op te spoor. Dit
is hierdie teenliggaampies-opsporingstoets.
Die antistofdeteksie mik egter op die boustene wat volgens 'n hipotetiese bloudruk opgebou is.
En toe het hulle met hierdie toets rondgegaan en mense ondersoek om te sien wie daarteen antistowwe gehad het.
En enigiemand wat dit het, het hepatitis C. Dit was die definisie, was dit nie?
Selfs al toon hulle geen kliniese simptome nie, soos vergeling?
Ja, ons het reeds hierdie inkubasietydperk met vigs gehad, waar ons ook gesonde pasiënte gehad
het wat positief vir die teenliggaam getoets is.
Hulle is vertel dat jy ná 'n jaar sou sterf – toe het die inkubasietydperk 'n bietjie langer geword, toe was dit tien jaar
– met hepatitis C het hulle glad nie gesterf nie, toe was dit 30 jaar – toe sou jy lewerkanker of sirrose van die lewer kry.
En om te verseker dat jy dit nie kry nie, moet jy nou begin met ons antivirale terapie, wat tans £10 000 per pak kos.
En so werk dit. Hulle is nie siek nie, en hulle sal nie weer siek word as gevolg van die behandeling nie,
omdat dit nie meer so hoog gedoseer is soos voorheen nie.
Hepatitis C is voorheen behandel met interferon en hoë dosisse ribavirien.
Mense was 'n jaar lank heeltemal uitgeput en siek, het ernstige bloedarmoede ontwikkel en moes daarna herstel, so
het dit duidelik geword dat iets moes verander, al was dit net om die terapie minder giftig te maak.
Maar eintlik was daar nog altyd 'n goeie rede om lewerprobleme nie met medikasie te behandel nie, want dit
is op een of ander manier altyd giftig vir die lewer.
En deesdae wonder mense – ek was pas by nog 'n lewersimposium – waarom die aantal lewerseltkarsinoomgevalle nie afneem
nie, ondanks 'n effektiewe vermindering van die virale lading. In werklikheid blyk daar 'n geringe toename te wees.
Die eenvoudige antwoord is omdat die een niks met die ander te doen het nie.
Al die dwelmverslaafdes is positief vir hepatitis C, maar hulle het 'n ander rede.
Hulle het 'n lewertoksiese probleem met hul dwelms. Net soos alkoholiste.
As jy dit by 'n lewerkonferensie sê, beteken dit dat alkohol 'n baie belangrike mede-faktor
is. Dit werk dus ook nie sonder alkohol nie.
Dit is dus eintlik so dat HCV-positiewe pasiënte wat probleme ondervind, gewoonlik toevallig as alkoholiste bevind word.
Ja. So skryf daardie een dan weer 'n voordeel aan terapie toe wat glad nie bewys kan word nie.
En sien nie die skade nie.
En sien nie die skade nie, ja. Jou boek hanteer waargenome en werklike risiko's baie sterk.
So maak jy daar dikwels vergelykings; jy het hierdie drie pilare genoem.
Oor die algemeen leefstylkeuses. Jy het alkoholiste genoem, maar ander dinge wat baie meer wydverspreid is, soos
vetsug en rook, is statisties baie meer betekenisvol as enige aansteeklike siekte op die oomblik.
Hulle skryf daar 'n lys, en aansteeklike siektes kom eers op nommer vyf onder die oorsake van sterftes voor.
Waarom verduidelik instansies soos die Robert Koch-instituut dan nie dat mense baie meer baat vind
daarby om hulself gesond te hou en dit te bevorder nie?
En in plaas daarvan dryf hulle toetse en entstowwe aan wat onderaan in die risiko-benefiet-analise staan.
Kan ek nou my tesis oor die heersende klas en diensbaarheid voorlê?
Ons hele samelewing is op kapitalisme gebou... Ja, dit is 'n samelewing wat op kapitalisme gebou is.
En ek het iets deur Rainer Mausfeld gelees wat vir my ongelooflik ontroerend was.
Rainer Mausfeld, ons groot historikus (in werklikheid: sielkundige) van Kiel, het geskryf:
Kapitalisme en demokrasie is onverenigbaar met mekaar.
Want kapitalisme lei daartoe dat mense dinge van ander mense afneem.
Hulle wil in beginsel hul eie gierigheid bevredig.
En gierigheid, 'n menslike eienskap wat moeilik is om te onderdruk, dryf die rykes om al hoe ryker te word.
En om dit te doen, moet hulle al hoe meer van die armes wegneem.
En ons het 'n punt bereik waar hulle nou alles van die hele wêreld moet wegneem om hul
posisie as heersers van die wêreld te behou.
En wat hulle doen, is om ons menslikheid, ons vermoëns as menslike wesens, weg te neem
en ons te laat betaal vir ons eie hulpbronne.
In hierdie geval is dit entstowwe, medisyne wat ons eie ondergang bepaal. Dis so 'n mal gedagte.
Ek moet dit nou van my bors af kry, want ek het dit gesien en tot hierdie besef gekom deur verskeie boeke
oor geskiedenis, politiek en ekonomie te bestudeer.
En met almal met wie ek oor die jare in hierdie veld gepraat het, lyk dit baie, baie waarskynlik dat dié in mag – en hulle is nie
in Duitsland nie, hulle is êrens in die Weste – my veld, my veld, infektiewe siektes, ontdek het as 'n unieke, nuwe, kragtige, mees
kragtige instrument in die wêreld om hul bewind te konsolideer.
Want met hierdie het hulle hul wetenskaplikes, kenners, en nou het hulle die WGO. Dit is alles op een plek.
En die WGO word nou deur die mense van Duitsland en Europa bevoegdhede gegee om te doen
wat hulle wil. En dit is wat hulle nou doen.
Hulle kan na willekeur 'n pandemie uitroep, en daarmee kan hulle – na willekeur – maatreëls gelas wat gevolg moet word.
Dit is volgens die wet strafbaar as jy dit nie doen nie, straf, die ergste straf.
En die instrument benut mense se onkunde, want kennis is mag, terwyl onkunde of gebrek aan kennis magteloosheid is.
Mense is magteloos omdat hulle infeksies nie verstaan nie, of nie goed genoeg verstaan
nie. En hulle kan nie deur die leuens sien nie.
En hulle sien ook nie dat in hierdie leuens die slegste leuen ooit verweef is nie,
naamlik die leuen oor gene-gebaseerde entstowwe.
Ja, ek sal nie veel meer sê nie, maar ek wil wel sê dat een van die hoofdoelwitte van hierdie onderhoud is om die aandag van al
my dierbare medemens daarop te vestig dat ons hierdie onderwerp in die boek regtig op so 'n wyse behandel dat alle onderwerpe
op 'n manier hanteer word wat enigiemand met 'n normale IQ behoort te kan verstaan. Dit is alles so eenvoudig geskryf.
Hulle het 'n briljante werk gedoen.
En ons het vir onsself gesê: as een hoofstuk in hierdie boek verpligte leesstof moet wees vir alle joernaliste, vir alle
dokters, vir alle prokureurs – ek laat politici eers buite, dit is waarskynlik sinloos – dan is dit hierdie een
hoofstuk, dit is net agt bladsye lank, oor genebaseerde entstowwe – die grootste gevaar vir die mensdom aller tye.
En toe het ek met mnr. Kopp gepraat, en hy het onmiddellik gesê "ja", hierdie hoofstuk oor "geengebaseerde
entstowwe" kan afsonderlik op die webwerf gratis afgelaai word vir enigiemand in die wêreld wat Duits kan lees.
En dit is wat gebeur het. So, vir twee dae nou het jy die geleentheid gehad om hierdie hoofstuk gratis te
lees. Jy betaal nie 'n sent nie; die enigste ding wat jy hoef te belê, is 'n uur se leestyd.
En jy sal nie meer as 'n uur nodig hê vir die agt bladsye nie. Dis so eenvoudig.
Dit gee jou dalk die unieke geleentheid om op te staan en jouself en jou geliefdes te beskerm.
Want al wat jy hoef te doen, is om met een stem "nee" te sê en politici te verbied om die WGO hierdie mag te gee!
En as hulle dit wel doen, sê tog maar "nee" en sê dat ons dit nie sal doen nie.
Kyk hoe straf jy miljoene van ons. Omdat hulle dit ook nie kan doen nie.
En so het ek ook die betekenis van hierdie hele boek verstaan, naamlik om mense wat onbekwaam gemaak is om hul eie besluite te
neem, in verantwoordelike burgers te verander, sodat hulle ten minste in breë terme verstaan wat aansteeklike
siektes is, wat die teenmaatreëls is, hoe dit afgewéég moet word, en hoe om 'n behoorlike verhouding te herstel.
Ek het gedink dit was baie goed gedoen in haar boek.
Om ook daar te sê dat wetenskap 'n hulpmiddel by besluitneming is.
Dit is nie die nuwe God nie. Dit is nie 'n plaasvervangende godsdiens nie, waarvoor dit deels geskep is.
Dat die sogenaamde deskundige dan kan aankondig wat mense moet en nie moet doen sodat hulle nie
sterf nie. En jy kan sien dat dit nie waar is nie.
Maar ek moet herhaal wat u genoem het.
Dit is inderdaad so dat ons aan kardiovaskulêre siekte en kanker sterf.
En aansteeklike siektes speel eintlik nie 'n rol in die sterftesyferstatistieke nie.
Die teenoorgestelde word altyd versprei, asof aansteeklike siektes ons grootste bedreiging was.
Nou veral uitgelig weens die koronavirus.
Maar elke jaar word weer beklemtoon dat griepmot sterftes onvermydelik is – 30 000
griepmot sterftes moet altyd betreur word.
As jy nader kyk, is niks daarvan waar nie.
Eerder is hierdie 30 000 of 40 000 bloot die ondertrekking van somer-sterftesyfers minus wintersterftesyfers.
Om watter rede ook al, sterf meer mense in die winter.
En wat ook al oorbly ná hierdie aftrekking, word eenvoudig aan griepsterftes toegeskryf om weer grieppriming te bevorder.
En as jy na die Robert Koch-instituut kyk om te sien hoeveel mense eintlik aan griep sterf – en griep is 'n meldingspligte
siekte, so die syfers is relatief betroubaar – kom jy uit op 'n driesyfergetal. So byna niemand sterf aan griep nie.
So, die aankondiging is gemaak, dit word elke keer herhaal: kry jou griepprik, want anders sal 30 000 mense sterf.
Ons sê dit is normale sterftesyfers en suiwer sterftesyfers wat regtig aan die griep
toegeskryf kan word, wat 300, 400, iets soos dit is?
100 tot 200 – per seisoen. Ja.
Maar mens moet ook besef dat hierdie griepprik, wie se doeltreffendheid bepaal word deur
die meting van teenliggaampies, tog sinloos is.
Hierdie swak parameter alleenlik word skaars verminder.
Ja, ek bedoel, die doeltreffendheid is na bewering ongeveer 50 persent, wat wissel tussen 40
en 60 persent. Vergeet daarvan, mense. Dis niks.
Jy kan nie miljoene mense inent met 'n entstof wat moontlik gevaarlik is om 'n 50 persent vermindering in
die antistofreaksie te bewerkstellig nie. Is jy mal?
Ek sien dikwels pasiënte wat griep kry nadat hulle die grieppenting ontvang het.
Natuurlik.
Maar so kom dit oor wanneer ek vir hom sê: "Jy het die griep."
Nee, Dokter, dit kan nie wees nie. Ek is ingeënt. Dit moet iets anders wees.
Ja. So, ons kan dit eenvoudig opsom.
In jou boek skryf jy dat infeksies gevaarlik kan wees. Maar is dit nie deesdae algemeen nie?
Gewoonlik nie.
Gewoonlik nie. Daar is net hierdie doelbewuste paniekzaaiery deur politici en die media.
Hulle sê dit is om kapitalistiese redes, maar miskien is daar ander.
Wetenskap is eintlik 'n gids.
Jy bring dit weer na vore, dat ons dinge meer deeglik tot op die bodem moet uitvind.
Daardie een sê wat belangrik is en wat nie belangrik is nie.
Dat mens nie net individuele feite moet opblaas en ander vergeet nie.
Dat jy nie 'n berg uit 'n molshuis moet maak nie, en andersom.
En mense moet weer in staat wees om hul eie ingeligte besluite te neem.
Aan die einde van elke hoofstuk oor inentings moedig hulle altyd almal aan om hulself in te lig en dan hul eie
besluit te neem, en dat dwang nooit gebruik moet word nie.
Want, soos jy sê, is dit 'n instrument van die heersende klas.
Is daar nog iets wat jy aan die kykers wil sê voordat ons klaar is?
Behalwe, natuurlik, die aanbeveling om jou boek te koop.
Dit is baie goed geskryf, dit is regtig maklik om te verstaan.
Ek kon dit binne net 'n paar dae baie goed verstaan. Dit was 'n plesier om te lees.
Maar ek moet eerlik sê, ek wil nie hê dit moet in 'n boekverkoopsvertoning verander nie, ja.
Ons het nie die boek geskryf sodat soveel mense as moontlik dit sou koop nie.
Ons het dit geskryf sodat soveel mense as moontlik die boek sou lees.
Hoe jy die boek in die hand kry, is aan jou. Jy hoef dit nie noodwendig te koop nie.
Maar jy moet vra, by biblioteke byvoorbeeld, as jy die boek wil leen.
En wat ons beslis hoop, is dat die boek ook by sekere beroepe sal aanklank vind, soos onderwysers –
onderwysers is so belangrik in hierdie land, hulle moet meer oor infeksies weet, hulle moet regtig.
Want wat hulle nou in skole doen, of al gedoen het, is onverantwoordelik teenoor
ons kinders. Dit is nie aanvaarbaar nie.
En om net alles te glo wat uit 'n regeringsdepartement of -owerheid kom, is nie die weg na 'n
hoopvolle toekoms nie. Dit is 'n hopelose toekoms.
Ons wou hoop gee. En met hierdie boek wou ons jou kennis gee, om mag in jou hande te sit.
Hoe om aan bewind te kom – jy hoef net die boek te lees, dis al.
En lees asseblief ten minste die hoofstuk wat niks kos nie.
Terloops, miskien nog een laaste woord. Ons is in 'n assosiasie genaamd MWGFD.
En hierdie assosiasie is 'n byeenkoms, 'n assosiasie van mediese professionele persone en wetenskaplikes, almal Duitse sprekers.
En ons het onsself verbind – alles is vrywillig, geen van ons ontvang 'n sent daarvoor nie.
En hulle is baie, baie uitmuntende dokters en wetenskaplikes.
Hy (Dr. Köhnlein) is ook al jare betrokke.
Ons het die Patologiese Instituut van Arne Burckhardt gestig en opgerig. Hy was ook 'n lid van ons organisasie.
En jy weet dat hy baanbrekerswerk gedoen het.
Werk wat nou skielik internasionaal gesien word. Dit het alles uit Duitsland gekom.
Toe Arne Burckhardt gesterf het, was ons in 'n krisis.
Ons kon geen verdere patologiese ondersoeke uitvoer nie.
Maar ons het vir hierdie doel nog 'n laboratorium opgerig, genaamd die "Instituut vir Molekulêre Diagnostiek".
En dit word ook deur lede van ons vereniging bestuur.
So, ons assosiasie was aanvanklik 'n nie-winsgewende organisasie, maar 'n jaar later, in
2021, is ons nie-winsgewende status ingetrek.
Dit beteken dat ons nie skenkingskwitansies kan uitreik nie. Hierdie vereniging is afhanklik van skenkings.
Ons sal baie bly wees as u sou oorweeg om 'n skenking aan die vereniging en die Inmodia-instituut te maak.
Dit sou wees wat my diep gelukkig sou maak.
Baie dankie vir u werk aan hierdie wonderlike boek!
Ja, baie dankie weer vir hierdie onderhoud.
Ek hoop dit word wyd versprei!
Skuilnaam.
Ja, dankie! Skuus.
Kla.TV het jou hulp nodig! Gebruik die deelfunksie onder die program.
Die voltooide e-possjabloon help jou om jou privaat kring van ontvangers te bereik. Sonder enige spamblokkasies.
My bydrae om die wêreld met net een klik te verander. Dit was nog nooit so maklik nie.