"უცოდინრობა ან ცოდნის ნაკლებობა უძლურებაა."
ადამიანები უძლურნი არიან, რადგან ინფექციების შესახებ არაფერი იციან ან არასაკმარისად კარგად იციან. და ვერ ხედავენ სიცრუეს.
"პრობლემა ისაა, რომ ინფექციური დაავადებები შეიძლება წარმოუდგენლად მომგებიანი იყოს, რასაც ადამიანების უმეტესობა ვერ აცნობიერებს."
თბილად მივესალმები პროფ. დოქტორ ბახდისა და დოქტორ კოენლაინს ჩვენს Kla.TV-ის ინტერვიუში.
მოხარულები ვართ, კვლავ გისურვოთ კეთილი მობრძანება.
ორივე მათგანი იყო მომხსენებელი მნიშვნელოვან სამედიცინო თემებზე ანტიცენზურულ კონფერენციაზე.
და თქვენ ორიც პირველი ექსპერტები იყავით, რომლებიც კორონავირუსის კრიზისის დროს გამოვიდნენ საჯაროდ, მაშინ, როდესაც
ვერც ერთი ჩვენგანი ვერ ხვდებოდა, რა ხდებოდა ჩვენ გარშემო.
შემდეგ ისინი გამოჩნდნენ Kla.TV-ზე, 2020 წლის 15 და 30 მარტს – ნაჩვენებ გადაცემებში , რასაც მოჰყვა შემდგომი ინტერვიუები.
მაყურებლებისთვის, რომლებმაც ჯერ არ იცნობენ: დოქტორ კოენლაინ, თქვენ შინაგანი მედიცინისა და სპორტული მედიცინის სპეციალისტი ხართ და
ათწლეულების განმავლობაში მუშაობდით თერაპევტად საკუთარ პრაქტიკაში.
პროფ. დოქტ. ბჰაკდი, თქვენ ათწლეულების განმავლობაში ამზადებდით სამედიცინო სტუდენტებს, როგორც პროფესორი და
ხელმძღვანელი მეინცის იოჰანეს გუტენბერგის უნივერსიტეტის სამედიცინო მიკრობიოლოგიისა და ჰიგიენის ინსტიტუტში.
თქვენ იყავით სამედიცინო ჟურნალის, "სამედიცინო მიკრობიოლოგია და იმუნოლოგია", მთავარი რედაქტორი და თქვენი
კვლევებისთვის უამრავი ჯილდო მიიღეთ, რითაც გაამდიდრეთ ჩვენი იმუნური სისტემის შესახებ ფუნდამენტური ცოდნა.
თქვენ და თქვენმა მეუღლემ (პროფ. ბახდიმ) დოქტორ რაისთან ერთად გამოაქვეყნეთ ახალი წიგნი სათაურით: "ინფექციის
გაგება – და არა მისი შიში. მითები, ილუზიები და რეალობა".
ჩემი პირველი კითხვა: პროფესორ ბჰაკდი, რამ მოგტივტივათ ამ წიგნის დაწერა?
კარგი, მე და ჩემმა მეუღლემ ათი წლის წინ წიგნი გამოვაქვეყნეთ.
მას ერქვა "ინფექციების მოჩვენება. მითები, ილუზიები და რეალობა".
და ჩვენ მაშინ დავწერეთ წიგნი, რადგან მე პენსიაზე გავედი, და ჩემმა მეუღლემ მითხრა:
შენ საჯარო აუდიტორიისთვის უნდა ჩაწერო შენი ლექციები.
ყველაფერი, რაც ამ ქვეყნის მოსახლეობას სურს და სჭირდება იცოდეს ინფექციების შესახებ.
"ანუ, რეალობა და შემდეგ იმის მითითება, რაც რეალობა არ არის, ანუ მითები". და მეც სწორედ ეს გავაკეთე.
და ეს წიგნი ბაზარზე ათი წლის განმავლობაში იყო.
ის არც ისე კარგად გაიყიდა, მაგრამ არა უშავს.
მაგრამ იქ მე მოგაწოდეთ მიმოხილვა ამ ქვეყანაში არსებული ყველა მნიშვნელოვანი ინფექციური
დაავადებისა და მათი პრევენციის გზების შესახებ.
რატომ არის ზოგიერთი ბაქტერია და ვირუსი საშიში? რატომ არ არის დანარჩენები საშიში?
როგორ გვაავადებენ ისინი? და როგორ შეგვიძლია ამის თავიდან აცილება?
და ეს აუცილებლად მოიცავდა ვაქცინაციის საკითხის განხილვას.
იმისთვის, რომ ვაქცინაციის საკითხი ყველასთვის საბოლოოდ მოგვარებულიყო.
შემდეგ დადგა COVID-19. და რომ მოკლედ ვთქვათ:
COVID-19-ის ხუთი წლის შემდეგ მივხვდი, რომ პირველ წიგნში დაწერილი მასალის გადახედვა იყო საჭირო.
და ეს სასწრაფოდ არის საჭირო. რადგან, აშკარად, იქ არანაირი სარწმუნო ცოდნა არ გადმოვცე.
მე ვცდებოდი. რადგან საკმარისად არ ვიყავი ინფორმირებული.
მე ამ საგანს 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ვასწავლიდი.
და სწორედ მაშინ მივხვდი, რომ იყო ფუნდამენტური რაღაცები, რაც არ მქონდა გააზრებული, რაღაცები, რაც არასწორი იყო.
და იცი, დედაჩემი ჩემი პირველი მასწავლებელი იყო.
ის ექიმი იყო. და მითხრა, როცა პატარა ვიყავი – ვიცოდი, რომ ექიმი მინდოდა ვყოფილიყავი.
მან თქვა: "შენ ექიმი გახდები. გახსოვდეს, ექიმი არაფრის უნდა შეეშინდეს. არაფრის".
მხოლოდ ერთი რამ, კერძოდ, ის, რომ ის ცდებით.
სამედიცინო მკურნალობასთან დაკავშირებით არასწორი რამის თქმა.
და თუ ამას გააკეთებ, უნდა დარწმუნდე, რომ შეასწორებ.
და სწორედ ამიტომ ვუთხარი ჩემს ცოლს, რომ ეს წიგნი ხელახლა უნდა გამოგვექვეყნებინა.
და ჩვენ უნდა გავაუმჯობესოთ, რათა მან ცოდნის სათანადო დონე უზრუნველყოს.
და იმ დროს ჩვენ მასთან, კლაუსთან (დოქტორი კოენლაინი), ახლო მეგობრები ვიყავით.
და მე ვთქვი, რომ აქ არის ადამიანი, რომელმაც ამ თემის მიმართ სკეპტიციზმი ათწლეულების წინ გამოთქვა, და ის აქ არის.
და ის ყოველთვის მართალი იყო. განა არ უნდა ვკითხოთ მას, ხომ არ სურს ჩვენთან შემოერთება?
და სწორედ ასეც მოხდა. და მან თქვა: "დიახ, რა თქმა უნდა!"
და ამგვარად, ის ახალი წიგნის მესამე ავტორია, რომელიც გუშინწინ გამოიცა.
როგორც თერაპევტს, ვაქცინაციებთან ბევრი საქმე არ მქონია.
ვაქცინაციაზე ნამდვილად დაფიქრება არ დამიწყია, სანამ შვილები არ გვეყოლა.
და ჩემს პირველ ქალიშვილს დაბადებისთანავე უნდა გაეკეთებინათ ბცჯ-ის ვაქცინაცია.
და შემდეგ ინტუიციურად ვთქვი: ჩვენ ახლა ამის გაკეთება არ გვინდა.
მე ნამდვილად არ ვთვლი, რომ ტუბერკულოზი ჩემი ქალიშვილისთვის საფრთხეს წარმოადგენს.
იმ დროს არ ვიცოდი, რომ ჩატარებული იყო კვლევა BCG-ით ვაქცინაციის შესახებ, რომელშიც, ფაქტობრივად,
პლაცებო-კონტროლირებადი ცდა ჩაატარეს ამ ვაქცინაციის შესამოწმებლად, რაც ვაქცინაციის სფეროში იშვიათია.
ეს ინდოეთში იყო, სადაც მოსახლეობის დიდი ნაწილი აცრეს, ხოლო დიდი ნაწილი — არა.
და შედეგი მართლაც ის იყო, რომ ვაქცინირებულ მოსახლეობაში ტუბერკულოზის BCG-ით ინფიცირების შემთხვევები
უფრო მეტი იყო, ვიდრე არავაქცინირებულ მოსახლეობაში.
ეს შემდეგ ფართოდ გამოქვეყნდა The Lancet-ში სათაურით "ცუდი ამბები ინდოეთიდან".
და მჯერა, რომ ამ პუბლიკაციიდან კიდევ 13 წელი დასჭირდა, სანამ გერმანელი პედიატრები მზად
იქნებოდნენ ამ ვაქცინის გამოყენებაზე უარის სათქმელად.
და ჩემს პირველ ქალიშვილს ის ჯერ კიდევ უნდა ჰქონოდა.
მეორე შემთხვევაში უფრო კრიტიკული გავხდი, ამიტომ ვიკითხე, ბცჯ-ით ვაქცინაციაზე რას იტყვით?
საკმაოდ აღშფოთებული პასუხი მოჰყვა: არა, ამას დიდი ხანია არ გაგვიკეთებია.
ძალიან კარგი. მოდით, ერთი ნაბიჯით უკან დავიხიოთ.
საუკუნეების განმავლობაში დაავადებები და ინფექციები კაცობრიობის მოჩვენებას წარმოადგენდნენ.
ეპიდემიები იყო: ჭირი, ქოლერა და ტუბერკულოზი სიკვდილიანობის მთავარი მიზეზები იყო.
შემდეგ, მე-20 საუკუნის დასაწყისში, ამ დაავადებების გავრცელება მოულოდნელად მკვეთრად შემცირდა.
დღეს მანქანის მართვა უფრო საშიშია, ვიდრე, მაგალითად, წითელა ან თუნდაც საშინელი ტეტანუსი.
მაგრამ ინფექციური დაავადებების შიში უცვლელი რჩება, როგორც ეს კორონავირუსის პანდემიის დროს ვნახეთ.
შეგიძლიათ, იქნებ, გვითხრათ, რატომ არის ასე?
პრობლემა ისაა, რომ ინფექციური დაავადებები, რასაც ადამიანების უმეტესობა ვერ აცნობიერებს, შეიძლება
წარმოუდგენლად მომგებიანი იყოს და უზარმაზარი მოგება მოიტანოს.
ინფექციური დაავადებების დროს ყოველთვის ხდება ანტისხეულებისა და ლაბორატორიული მაჩვენებლების გაზომვა და,
დღესდღეობით, ანტივირუსული პრეპარატების გამოყენებაც.
და ეს იყო თემა, რომელმაც, ფაქტობრივად, სცენაზე გამიყვანა.
იმ დროს, მასობრივი გადამეტებული მკურნალობის გამო, ყველაზე საშიშად შიდსის პრობლემა მიიჩნეოდა.
სინამდვილეში, მაშინ ეს უბრალოდ ACT-ის კატასტროფა იყო.
ეს იყო ეს ანტივირუსული პრეპარატი, რომელიც ბაზარზე ჭარბი დოზით გამოჩნდა, და არა თავად შიდსის პრობლემა.
ეს სინამდვილეში მხოლოდ მცირე წრეების გამო იყო.
მაგრამ შიდსის საკითხი, როგორც ვთქვი, უპირველესად ACT-ის კატასტროფა იყო.
და რადგან ეს ასე აღარ არის, სიტუაცია დაწყნარდა.
მაგრამ CDC-ს, დაავადებათა კონტროლის ორგანოებს, მაშინ დაავადებები გამოელევათ.
და შიდსი, ასე ვთქვათ, გადარჩენის შანსი იყო.
პოლიომიელიტისა და ყვავილის შემდეგ, გასაკეთებელი აღარაფერი დარჩა.
შემდეგ იყო "ლეგიონერების დაავადება" , რომელიც ასევე გადაამეტეს და ეპიდემიად წარმოაჩინეს, როცა სინამდვილეში ის არც ყოფილა.
ეს უბრალოდ შეკრებილი იყო ბევრი მოხუცი, საკმაოდ არასრულფასოვანი ლეგიონარი, რომლებიც ერთობოდნენ, სვამდნენ და ბევრს ეწეოდნენ.
და შემდეგ, რამდენიმეს მათგანს პნევმონია დაემართა.
მაგრამ შემდეგ გამოჩნდა აშშ-ის დაავადებათა კონტროლისა და პრევენციის ცენტრი (CDC), რომელმაც აღმოაჩინა მანამდე უცნობი
ბაქტერია, ლოგიკურად დაარქვა მას "ლეჯონელა პნევმოფილა" და ლეგიონერების დაავადების გამომწვევ აგენტად
გამოაცხადა, მიუხედავად იმისა, რომ ნამდვილი მიზეზი უბრალოდ დაზარალებულთა დასუსტებული იმუნური სისტემა იყო.
და ზოგადად, სწორედ ეს არის ინფექციური დაავადებების პრობლემა: სანამ ჩვენი იმუნური სისტემა გამართულად მუშაობს,
მათ ფაქტობრივად არ შეუძლიათ ჩვენთვის ზიანის მიყენება.
და როდესაც ის დასუსტდება, შეიძლება სწორედ ასეთი რამ მოხდეს.
შემდეგ შეიძლება ინფექცია აიჭეროთ.
და კონკრეტულად შიდსის შემთხვევაში, თუ ნარკოტიკებს ბოროტად იყენებთ, შეიძლება
დაინფიცირდეთ ეგრეთ წოდებული ოპორტუნისტული ინფექციებით.
ეს ის დაავადებებია, რომლებიც მხოლოდ იმ შემთხვევაში გხვდებათ, როდესაც თქვენი იმუნური სისტემა სრულიად დასუსტებულია.
დიახ, მინდა ამას რაღაც დავამატო.
პრობლემა ისაა, რომ მთავარი ეპიდემიები გამოწვეული იყო პათოგენებით, რომლებსაც ძალიან მარტივად შეეძლოთ გავრცელება.
პრინციპში, ამის გასაკეთებლად მხოლოდ ორი გზა არსებობდა: ან წყლით, ან ჰაერით.
ეს ნიშნავს, რომ ჰაერის გზით გადაცემის შემთხვევაში, ის ადამიანიდან ადამიანზე ხველებისა და ცემინების მეშვეობით გადადის.
როდესაც ჭირი იყო, დაავადებული ადამიანები სხვებს ახველებდნენ და ბაქტერიები ჰაერის მეშვეობით ვრცელდებოდა.
ახლა უკვე ცნობილია უმეტესი ნამდვილად მნიშვნელოვანი ინფექციური დაავადებების მექანიზმები და გზები.
ცნობილია, რომ წყალი დამუშავებული უნდა იყოს, და სწორედ ამიტომ კოლერა აღარ არის. კოლერა აღარ არის.
ცნობილია, რომ თუ ვინმე ცემინებს და სიდერელა აქვს, მაშინ იმ ადამიანს, ვისაც ცემინება დაეწაფა, ანტიბიოტიკები უნდა მიეცეს.
ყოველ შემთხვევაში, ჭირს უკვე აღარ არსებობს, რადგან ვიცით, როგორ გადადის ის, კერძოდ, თაგვებისა და ტკიპების
მეშვეობით, და სადაც თაგვები არ არიან, იქ ჭირიც არ არის.
სადაც ჭირსა და ანტიბიოტიკებს ერთად ვერ იპოვით, იქ ჭირის გადაცემა შეუძლებელია.
თუმცა, ეს ნიშნავს, რომ რადგან მეთოდები ცნობილია, ვიცით, როგორ ავიცილოთ რაღაც თავიდან.
და ეს პრევენცია ყოველთვის არ გულისხმობს ვაქცინაციას, არამედ მხოლოდ ძალიან იშვიათ შემთხვევებში.
მინდა ერთი რამ დავაზუსტო:
ისე არ არის, რომ რადგან, მაგალითად, ტეტანუსი აქ ძალიან იშვიათი გახდა, ის სახიფათო აღარ არის.
ტეტანუსი დღესაც ისეთივე საშიშია, როგორიც 100 წლის წინ იყო.
ისევე სახიფათოა. და როდესაც ის ხდება, ადამიანები საფრთხის ქვეშ არიან.
ასე რომ, ახლა ძალიან მნიშვნელოვან თემას, კერძოდ, ვაქცინაციას, მივდივარ. რატომ მოგვიწია ამდენი გადახედვა?
რადგან თავად მივხვდი, რომ ვაქცინაციის რეკომენდაციის საფუძვლად სამი სვეტი უნდა იქნას გათვალისწინებული — სანამ
რეკომენდაცია გაიცემა — ესენია: პირველ რიგში, აუცილებლობა.
როდის არის ვაქცინაცია ნამდვილად აუცილებელი? როდესაც დაავადება მართლაც სიცოცხლისთვის საშიშია.
თუ დაავადება სიცოცხლისთვის საშიში არ არის, აცრა საჭირო არ არის. და შემდეგ მას უნდა მიეცეთ თავისუფლად.
ერთი სვეტი არ უნდა აკლდეს. მეორე სვეტია ეფექტიანობა.
ეფექტიანობა ნიშნავს, რომ მძიმედ დაავადებულთა და გარდაცვლილთა რიცხვი მნიშვნელოვნად უნდა შემცირდეს.
ახლა წარმოიდგინეთ, რომ გვაქვს ინფექცია, რომელიც სიკვდილს არ იწვევს.
ან იმდენად მცირე, რომ შემცირება საერთოდ შეუძლებელია.
მაგალითად – წითელა, სხვათა შორის, ძალიან კარგი მაგალითია – წარსულში წითელათი გარდაცვლილები იმავე
მიზეზების გამო იღუპებოდნენ, რის გამოც გრიპით გარდაცვლილები.
ისინი ბაქტერიებით იყვნენ ინფიცირებულნი. სწორედ ბაქტერიულმა სუპერინფექციამ იმსხვერპლა ადამიანები.
მაგრამ დღეს ამ ბაქტერიული სუპერინფექციის მკურნალობა ძალიან ეფექტურად არის შესაძლებელი.
და სწორედ ამიტომ, პრინციპში, კარგი სამედიცინო მომსახურებისა და ჯანსაღი იმუნური სისტემის
მქონე ადამიანებში წითელა არ იწვევს სიკვდილს.
სწორედ ამიტომ შეუძლებელია სარგებლის გაზომვა.
და სადაც სარგებელი არ არის, მხოლოდ რისკია.
და ვაქცინაციისას რისკი ყოველთვის არსებობს. ყოველთვის.
რადგან, როგორც კლაუსმა თქვა, ეს ვაქცინები არა ერთი ნივთიერებაა, არამედ ყოველთვის ნივთიერებათა კოქტეილი, და ეს
კოქტეილი ყოველთვის შეიცავს პოტენციურად სახიფათო ნივთიერებებს.
და ნებისმიერი, ვინც ამას უარყოფს, პრინციპში, დაუყოვნებლივ უნდა დაკარგოს ლეგიტიმურობა .
მას არ აქვს უფლება, გასცეს რჩევები ან გააკეთოს რეკომენდაციები ვაქცინაციის შესახებ.
რადგან თუ სარგებელი არ არსებობს, და მე ვამბობ, თუ სარგებელი ნულია, კორონავირუსის შემთხვევაში, როგორც დღეს ვიცით
და დადგენილია, 65 წლამდე ასაკის ადამიანებისთვის გარდაცვალების რისკი პრაქტიკულად ნულია. პრაქტიკულად ნული.
თუ სარგებელი ნულია, მაშინ ნებისმიერი რისკი, მილიონში ერთი იქნება თუ ტრილიონში ერთი, ნულზე გაყოფილი უსასრულოა.
მე ტაილანდელი ვარ. დიახ, ეს სკოლაში ვისწავლე.
ნებისმიერი რაოდენობა ნულზე გაყოფილი უსასრულოა.
მაშინ რისკისა და სარგებლის თანაფარდობა უსასრულოა. და ეს მიუღებელია.
ასე რომ, ეფექტიანობა უნდა დადასტურდეს და, როგორც კლაუსმა თქვა და როგორც ჩვენც ავხსენით წიგნში, ეფექტიანობა მხოლოდ იმ
შემთხვევაში დადასტურდება, თუკი გექნებათ მონაცემები ვაქცინაციითა და ვაქცინაციის გარეშე გარდაცვალების შემთხვევების შესახებ.
და მსგავსი მონაცემები მსოფლიოში არცერთი ვაქცინაციისთვის არ არსებობს – არცერთისთვის.
ახლა კი დავუბრუნდეთ პროპორციულობის საკითხს.
აქ ტეტანუსი არ არის. მაგრამ შემიძლია გითხრათ, რომ მესამე სამყაროში, აფრიკაში, ტაილანდში ტეტანუსი არსებობს.
და მე ტაილანდში, ტეტანუსის კლინიკაში ვიყავი და ვნახე, როგორ საშინლად იღუპებოდნენ ადამიანები ტეტანუსით.
მეორე დაავადება, რომლისგანაც ვაქცინაციამ პოტენციურად შეიძლება დაგვიცვას, არის ცოფი.
და ამას იმიტომ ვამბობ, რომ ცხადი უნდა იყოს, რომ მე, ის და ჩემი მეუღლე, ვაქცინაციის მოწინააღმდეგეები არ ვართ.
ჩვენ არ ვართ ანტივაქცინატორები, მაგრამ ვამბობთ, რომ ვაქცინაციას ნამდვილად აქვს აზრი, როდესაც მისი საჭიროება არსებობს, რადგან
ლეტალურობისა და სიკვდილიანობის მაჩვენებლები წარმოუდგენლად მაღალია – ტეტანუსის შემთხვევაში 50 პროცენტზე
მეტია, ყოველი მეორე ადამიანი, ვისაც ტეტანუსი აქვს, იღუპება.
ყბაყურა დღესდღეობით პრაქტიკულად 100 პროცენტით ლეტალურია. ეს ნიშნავს, რომ თუ არაფერი გაკეთდა, ყველა, ვისაც ყბაყურა
აქვს, დაიღუპება და მისი მკურნალობის საშუალება არ არსებობს.
ვაქცინაცია აქ სინამდვილეში ორივესთვისაა ხელმისაწვდომი. და ეს ვაქცინაცია ეფექტურია.
და სწორედ ამას ვყვებით და ვხსნით ჩვენს წიგნში.
რათა ყველასთვის ნათელი იყოს, როდის არის ვაქცინაცია რეკომენდებული – დიახ.
და არა მხოლოდ, არამედ ჩვენ მას მთელი გულით ვუწევთ რეკომენდაციას, რადგან მას შეუძლია სიცოცხლის
გადარჩენა – და, სხვათა შორის, ის აუცილებლად უნდა გაკეთდეს.
თუ ექიმმა არ იცის, რომ ტეტანუსის აცრა შეიძლება – და, უპირველეს ყოვლისა, როგორ უნდა გაიკეთოს.
და აქ, როგორც წიგნშია განმარტებული, საუბარია არა მხოლოდ ვაქცინაციაზე, როგორიც აქ ტარდება,
ანტიტანების წარმოქმნის სტიმულირებადი ვაქცინით.
ასევე არსებობს ე.წ. პასიური ვაქცინაცია. ეს გულისხმობს ვაქცინირებული ადამიანებისგან მზა ანტისხეულების შეყვანას.
და ეს ანტისხეულები ხელმისაწვდომია ტეტანუსისა და ცოფისთვის. და ისინი მუშაობს, ისინი ნამდვილად მუშაობს!
და მათ სინამდვილეში არ აქვთ სერიოზული გვერდითი ეფექტები, რადგან ისინი სუფთაა.
ისინი სუფთა ანტისხეულებია, დანამატები არ არის.
ასე რომ, მინდოდა, აბსოლუტურად ნათლად მეთქვა, რომ ვაქცინაციის წინააღმდეგი არ ვარ, მაგრამ ვამბობ, რომ
რისკისა და სარგებლის თანაფარდობა სწორი უნდა იყოს.
თქვენი წიგნის შვიდ თავს უთმობთ ვაქცინაციის საკითხს, რომელიც, ზოგადად, ინფექციების წინააღმდეგ
უდიდეს მიღწევად და ყველაზე ძლიერ იარაღად ითვლება.
თქვენ ეს უკვე ახსენეთ. ვაქცინაციის მომხრეები კი იმას დაამტკიცებენ, რომ ყველა ინფექციური დაავადება კლებას განიცდის.
განა ეს იმის მტკიცებულება არ არის, რომ ვაქცინაცია ეფექტურია?
დიახ, ეს მნიშვნელოვანი საკითხია, რომელზეც მეც მინდოდა მესაუბრა.
ვაქცინაციის თემის შესწავლის შემდეგ, წავაწყდი ბატონი ბუხვალდის წიგნს, რომელსაც მარტივი და
დასამახსოვრებელი სათაური აქვს: "ვაქცინაცია – შიშის ბიზნესი".
და ბუხვალდმა აქ ძალიან მარტივი და ძალიან დასამახსოვრებელი ნამუშევარი შექმნა.
ის ინფექციური დაავადებების შესახებ ფედერალური სტატისტიკური სამსახურისგან ხელმისაწვდომ ყველა სტატისტიკურ მონაცემს
აგებდა და შემდეგ ყოველთვის ზემოდან ვაქცინაციის თარიღს ანიშნავდა.
და შემდეგ თითოეული ინფექციური დაავადებისთვის ძალიან ნათელი გახდა, რომ ინფექციურ დაავადებათა მკვეთრი კლება ყოველთვის
მასობრივი ვაქცინაციის დანერგვამდე დიდი ხნით ადრე ხდებოდა.
ეს მტკიცედ მიუთითებს, რომ ინფექციური დაავადებების შემცირება ვაქცინაციის შედეგი არ არის, არამედ სხვა ზომების დამსახურებაა.
და ეს უბრალოდ უკეთესი ცხოვრების წესია, რომელიც ომის შემდგომ პერიოდში გვაქვს.
ასევე ძალიან ნათლად ჩანს, თუ როგორ იზრდებოდა და მცირდებოდა ტუბერკულოზი ომის წლების განმავლობაში.
ეს უკავშირდება იმ ფაქტს, რომ ხალხი შიმშილობდა, იყინებოდა და ცუდ პირობებში ცხოვრობდა, რამაც
ინფექციური დაავადებების გავრცელებას შეუწყო ხელი.
საცხოვრებელი პირობები იყო გადამწყვეტი, საცხოვრებელი პირობები.
დიახ.
და ფარმაცევტული ინდუსტრია საპირისპიროს ამბობს. ის ამბობს, რომ ჩვენ გვაქვს ეს ხელსაყრელი სიტუაცია, რადგან ვაქცინაციას ვატარებთ.
მაგრამ სტატისტიკური მონაცემები ამას აშკარად ეწინააღმდეგება და, შესაბამისად, არასაფუძვლელია ეს არგუმენტი, რომელსაც
მეორე მხარე ყოველთვის იყენებს, რომ ანტივაქსერები ან ვაქცინების კრიტიკოსები ანტისოციალური პარაზიტები არიან.
უპირველეს ყოვლისა, კორონავირუსის ვაქცინაციით უკვე ვნახეთ, რომ სხვების დაცვა საერთოდ არ ხდებოდა, ამიტომ ეს
ლოზუნგი, რომელსაც მუდმივად იმეორებდნენ, სრულიად უსაფუძვლოა.
ვაქცინაციის მიზანი ანტისხეულების წარმოქმნაა.
ეს იმის დასტური უნდა იყოს, რომ ვაქცინაციამ იმოქმედა.
ამას ამბობენ ადამიანები.
დიახ, არის კი ეს გადამწყვეტი საკითხი, როდესაც საქმე იმუნურ დაცვას ეხება?
არა, რა თქმა უნდა, ნაივურია იმის თქმა, რომ ყველაფერი ანტისხეულებზეა დაფუძნებული.
რა არის ანტისხეულები? როგორ მუშაობენ ისინი? და ზოგადად, როგორ მუშაობს იმუნური სისტემა?
არავინ იცის, რადგან ამას მედიცინაში თითქმის არასდროს ასწავლიან.
ექიმები ექიმები ხდებიან იმუნოლოგიის საბაზისო ცოდნის გარეშე.
რადგან ამ საგანს 20 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში თავიდან ბოლომდე ვასწავლიდი, მაინცის სტუდენტებს საშინლად ბევრი რამ უნდა
სცოდნოდათ, თორემ გამოცდას ვერ ჩააბარებდნენ. ეს მათაც იცოდნენ.
არა, იმუნური სისტემის სხვადასხვა შტო და კომპონენტი არსებობს და ჩვენ ყველა მათგანი ავხსენით.
ბევრი არ არის, მაგრამ უნდა იცოდე.
ეს არის ანტისხეულები და შემდეგ უჯრედები, ლიმფოციტები .
და, ზოგადად რომ ვთქვათ, ანტისხეულები მხოლოდ ტოქსინების წინააღმდეგ შეიძლება იყვნენ ეფექტურნი, რადგან ტოქსინები
პატარები არიან, ანტისხეულებიც პატარები არიან და ანტისხეულებს შეუძლიათ ტოქსინების დაჭერა მათი არსებობისას.
კერძოდ, ტოქსინები, რომლებიც სისხლშია, რადგან ანტისხეულები ძირითადად სისხლშია.
ამიტომ, ის მხოლოდ იმ შემთხვევაში მუშაობს, თუ ტოქსინი სისხლის ნაკადით გადაეცემა.
მაგალითად, ტეტანუსის ბაქტერიის მიერ გამოყოფილი ტოქსინი.
და სწორედ იქ ანტისხეულებს შეუძლიათ მათი დაჭერა და შეჩერება, რაც იმას ნიშნავს, რომ მათ
შეუძლიათ პროცესი შეაჩერონ და უფრო შორს აღარ წავიდნენ.
წინააღმდეგ შემთხვევაში, ანტისხეულებს ვირუსების შეჩერება მხოლოდ იმ შემთხვევაში შეუძლიათ, თუ ისინი სისხლში იმყოფებიან.
თუმცა, ვირუსების უმეტესობა ორგანიზმში ცხვირის, სასუნთქი გზების ან ნაწლავების მეშვეობით ხვდება.
და სწორედ ამიტომ, ვაქცინაციის გზით შეუძლებელია ფილტვის ლორწოვანის, ბრონქების, თავად ფილტვების ან
თუნდაც საჭმლის მომნელებელი ტრაქტის ნამდვილი დაცვა.
სწორედ ამიტომ, როგორც ხუთი წლის წინ ვთქვი, ხალხო, სრულიად უაზროა სუნთქვის ტრაქტის პათოგენის საწინააღმდეგო
ვაქცინაციის მცდელობა, როდესაც ანტისხეულები სისხლში წარმოიქმნება, რადგან ისინი კედლის არასწორ მხარეს იმყოფებიან.
შეუძლებელია მისი შეჩერება და ახლა უკვე ვიცით, რომ ასეა.
რომ ამ ვაქცინაციას ინფექციის თავიდან აცილება არასდროს შეეძლო.
დიახ. ჯენს სპანის მიერ შემოღებულ წითელას ვაქცინაციას ამჟამად კვლავ განიხილავენ.
იქაც, როგორც ჩანს, ანტისხეულები დაცვის პროცესში მნიშვნელოვან წვლილს არ შეიტანენ.
დიახ, ჩვენ ეს წიგნშიც ვახსენეთ. ეს 50 წელია ცნობილია.
არსებობენ ადამიანები, რომლებსაც ანტისხეულების წარმოქმნა საერთოდ არ შეუძლიათ. ეს გენეტიკური დეფექტია.
და ცნობილი იყო, რომ ეს ადამიანები ჩვეულებრივად იჭერდნენ წითელას და სხვების მსგავსად, ყოველთვის ჩვეულებრივად გამოჯანმრთელდებოდნენ.
ისინი არ კვდებიან. არც უფრო მძიმედ ავადდებიან. სულაც არა.
და ეს არის მტკიცებულება, ნათელი მაჩვენებელი იმისა, რომ ვირუსული ინფექციების აღმოფხვრაზე
პასუხისმგებელია ლიმფოციტები, თეთრი სისხლის უჯრედები.
დიახ, და ეს თეთრი სისხლის უჯრედები არ იზომება. ხვდებით? ვაქცინაციის გამო.
რადგან ეს ძალიან რთულია და, ამასთანავე, არანაირ სარგებელს არ მოიტანს, რადგან ისინი ყოველთვის იქ
არიან. ესეც მეორე რამაა, რასაც ჩვენ მათ ვეუბნებით.
რაც შეეხება ვირუსებს, ეს თეთრი სისხლის უჯრედები პასუხისმგებელი არ არის რომელიმე კონკრეტულ ვირუსზე,
არამედ ერთდროულად ცნობს ვირუსის ტიპსა და მთელ ოჯახს.
და სწორედ ამიტომ ვართ დაცულნი. რაც უფრო ხშირად ვხვდებით სხვადასხვა ვირუსის ზემოქმედების
ქვეშ ბავშვობაში, მით უფრო ფართოა ჩვენი დაცვა.
სწორედ ამიტომ, ბავშვებში ვირუსული დაავადებების პრევენციის შესახებ ეს მთელი სისულელე უნდა შეწყდეს.
და რატომ, თქვენი აზრით, ეს სავალდებულო ვაქცინაცია კონკრეტულად წითელას წინააღმდეგ შემოიღეს?
არ ვიცი. ვფიქრობ, ეს იყო ტესტი, რათა ენახათ, მოსახლეობა როგორ უპასუხებდა სავალდებულო ვაქცინაციას.
რადგან მოგვიანებით ასევე განიხილებოდა კორონავირუსის საწინააღმდეგო სავალდებულო ვაქცინაცია.
ეს უკვე დაგეგმილი იყო.
ეს, ალბათ, უკვე დაგეგმილი იყო. ეს იყო ერთგვარი "სასინჯი ვერსია" წითელას ვაქცინაციის მოთხოვნით – რომელიც სულაც არ იყო აუცილებელი.
ასე რომ, როგორც ვთქვი, როგორც სუჩარიტმა უკვე თქვა, იმ დროს წითელასგან გარდაცვალების შემთხვევები არ ყოფილა.
ინფიცირების მაჩვენებლებიც ასევე თვითნებურად დაბალი იყო.
ასე რომ, რატომ მაინცდამაინც წითელა გახდა მოულოდნელად სავალდებულო, სულაც არ იყო ნათელი. ან ეს უბრალოდ აზრს მოკლებული იყო.
დიახ, ამ მხრივ, ეს კანონი ნამდვილად საკუთარი კარის გოლია, რადგან საბოლოო ჯამში
არაკომპეტენტური ექსპერტები ყოველგვარ რამეს აკეთებენ...
ბოდიში, რა არის არაკომპეტენტური ექსპერტები?
ვინც თავს ექსპერტებს უწოდებენ.
არა, არა, არა. ისინი საკუთარ თავს ტიტულებს არ იძლევიან, ისინი მოწვეულები და დანიშნული ექსპერტები არიან, დიახ.
ამ ყველაფრის უკან დღის წესრიგი დგას. და ეს დღის წესრიგი, ფაქტობრივად, დაგეგმილია.
დამგეგმავები ამ ქვეყანაში არ არიან; ისინი სადღაც შორს, დასავლეთით არიან.
მაგრამ ამ დაგეგმვას 10 წელი, 25 წელი მიუძღვნეს, ამ კორონავირუსის აფეთქების დაგეგმვას.
პოლ შრაიერის წიგნი ნამდვილად სავალდებულო საკითხავი უნდა იყოს. ყველა ჟურნალისტისთვის. ყველასთვის.
და ასევე პოლიტიკოსობის მსურველთათვის. ეს ყველაფერი დაგეგმილი იყო.
და სრულიად ნათელია, რომ 2019 წელს, ეს კორონავირუსის კრიზისი უკვე თითქმის სრულად იყო დაგეგმილი.
2019 წლის ოქტომბერში სიმულაციის თამაში იყო. და, რა თქმა უნდა, ვირუსი უკვე არსებობდა.
რადგან ვირუსი ლაბორატორიიდან მომდინარეობს, როგორც ახლა ვიცით .
ვინც ეს არ იცის, აუცილებლად უნდა ჩაკეტონ ბიბლიოთეკაში და დააკისრონ სავალდებულო საკითხავი.
რადგან ეს ყველაფერი დაგეგმილი იყო. Moderna-ს 2019 წელს უკვე ჰქონდა ხელმისაწვდომი ვაქცინის 100,000 დოზა.
და თქვეს, ხალხო, მომავალ წელს მილიარდი დოზა გვექნება. ჩვენ შეგვიძლია.
გზავნილი იყო, რომ გავრცელდა ვირუსი, რომლის წინააღმდეგაც კაცობრიობას იმუნური სისტემა არ გააჩნია.
დიახ. მაგრამ ეს სისულელეა, არა? ხომ არ ვართ სრულად პათოგენის ხელში.
დიახ, სწორედ ამიტომ ვატარებთ პირბადეებს და ვიცავთ დისტანციას.
ეს იყო ერთადერთი რამ, რაც შეგვეძლო დაგვეცვა – რაც სრული სისულელე იყო.
ჩვენ დავინახეთ, რომ ძირითადი იმუნიტეტი შესანიშნავი იყო.
მათ არ იცოდნენ, რომ კორონავირუსების მიმართ იმუნიტეტი ყოველთვის ფართო სპექტრისაა. რადგან კორონავირუსები ყველგანაა.
და როდესაც ბავშვი საბავშვო ბაღში მიდის, პირველი წლის განმავლობაში ის ყოველ რამდენიმე თვეში ერთხელ ავადდება.
ეს ძირითადად კორონავირუსებია. იმუნური სისტემა კი ყოველი ინფექციით მუდმივად ვარჯიშდება და სულ უფრო ძლიერი ხდება.
მე ჩემს პრაქტიკაში გავიარე კორონავირუსის პანდემია.
მეც მინდოდა ამის განცდა და ეს ტესტთან ერთად მოვიდა.
ტესტის ხელმისაწვდომობისთანავე პანიკა ატყდა.
ხალხი სუნთქვის გაძნელებით შემოდიოდა კაბინეტში – მაგრამ მათ არაფერი სჭირდათ.
მათ კორონავირუსის ტესტი დადებითი გამოუვიდათ და ისეთი შეგრძნება ჰქონდათ, თითქოს სუნთქვა არ შეეძლოთ.
უბრალოდ, ცოტა ხნით უნდა მესაუბრა მათთან და დავერწმუნებინე, რომ საკმარისი სუნთქვის სივრცე ჰქონდათ.
ისინი უბრალოდ ჰიპერვენტილაცია მიიღეს. შემდეგ კი ის კვლავ ჩაცხრა.
ასევე იყვნენ პაციენტები, რომელთა კორონავირუსზე ტესტი დადებითი იყო. მაგრამ ეს ტესტმა დამალა.
და შემდეგ თავად გადავწყვიტე, უფრო დაწვრილებით შემემოწმებინა, რათა გამერკვია, რეალურად რა სჭირდათ.
და მართლაც, მათ სუნთქვის უკმარისობა აღენიშნებოდათ.
ერთს ჰქონდა ქლამიდიური პნევმონია , მეორეს კი — ფილტვის ემბოლია.
მესამეს ამ ბატის დაავადება ჰქონდა, რომელსაც კორტიზონი სჭირდებოდა.
საბაბები ძალიან განსხვავებული იყო. მაგრამ, ასე ვთქვათ, ყველა მათგანი კორონავირუსის ტესტის ქვეშ მოექცა.
არასწორი დიაგნოზი.
დიახ, არასწორი დიაგნოზი. ქლამიდიური პნევმონიის მქონე პაციენტი, რა თქმა უნდა, კორტიზონით დიდად კმაყოფილი არ იქნებოდა.
ეგზოგენური ალერგიული ალვეოლიტის შემთხვევაში, კორტიზონი სწორი მკურნალობა იყო.
მაგრამ დიფერენციალური დიაგნოსტიკა სრულიად უგულებელყოფილია.
დიახ, ძალიან სასიამოვნო იყო პულმონოლოგთან ინტერვიუში ნახვა, რომელმაც დაავადების
პროგრესირება აღწერა და შემდეგ თავადაც დაემართა.
და ქალბატონმა მაიშბერგერმა გვითხრა: "თქვენ იმდენი გაწირეთ და შემდეგ თავად მიიღეთ. მოგვიყევით ამის შესახებ."
შემდეგ მან აღწერა პნევმოკოკური პნევმონიის კლასიკური პროგრესია და დაასკვნა, რომ რაც მან განიცადა,
კორონავირუსული პნევმონიის ძალიან ატიპური შემთხვევა იყო.
მათ მაშინ იმდენად გაუმაძღრებიათ, რომ მხოლოდ ამ კორონავირუსის ტესტზე იყვნენ ფოკუსირებულნი
და ამბობდნენ, რომ ის ყველაფერს გადაწყვეტდა.
გრიპი გაქრა იმავე პერიოდში.
ის ფაქტობრივად აღმოფხვრილია, რადგან გრიპზე ტესტებს აღარავინ ატარებს.
შემდეგ ჩემს ლაბორატორიის ექიმს დავურეკე და ვკითხე: "მითხარით, თუ კიდევ ვინმეს უკეთებენ გრიპის ტესტს?"
ის ამბობს: "არა, მხოლოდ შენ ზოგჯერ". ასე რომ, ეს არის ძალიან ნათელი ტესტის მიკერძოება .
ამ ტესტის გარეშე, დაავადებას ვერ შევამჩნევდით. მე ასევე რამდენიმე კოლეგას ვკითხე:
მითხარი, როგორ ფიქრობ, რამე შევამჩნევდით, ტესტი რომ არ გაგვეკეთებინა?
ავსტრიელმა პროფესორმა ალერსბერგერმა თქვა და ჩემთან დაეთანხმა: "არა, ჩვენ ნამდვილად ვერაფერს შევამჩნევდით."
მაგრამ ჩემმა კოლეგებმა მითხრეს: "დიახ, შენ ხომ ყველა მკვდარი ნახე".
და შემდეგ თავი სრულიად არასასიამოვნოდ ვიგრძენი. "თქვენს პრაქტიკაში ბევრი სიკვდილი გქონიათ?"
არა, ჩემს პრაქტიკაში არ მყოლია, მაგრამ ხომ არ გინახავს ბერგამოს ფოტოები?
ყველაფერი ბერგამოს სურათებით დაიწყო.
ამან შიში გაავრცელა და ხალხი დამორჩილა.
მაგრამ ახლა, მაგალითად, ტომ ლაუზენი წავიდა იქ და დაითვალა მკვდრები, რადგან მკვდრები ნამდვილად იქ იყვნენ.
მაშ, თქვენი აზრით, რა იყო მიზეზი? რატომ დაიღუპნენ ადამიანები?
დიახ, ასეც მოვიქეცი – შიდსის საკითხებმა და ზედმეტმა მკურნალობამ გამაღვიძა და, ბუნებრივია, მაშინვე
დავინტერესდი – როგორ მკურნალობდნენ კორონავირუსით დაავადებულებს?
და მე მაშინვე ვიპოვე ის, რასაც ვეძებდი. ჩინეთში პაციენტებს კორტიზონით, სტეროიდებითა
და ანტივირუსული პრეპარატებით მკურნალობდნენ.
არ დადასტურდა, ზუსტად ზემოთ ეწერა.
როცა მესმის, რომ რამემ თავი ვერ გაამართლა, ყურები მივცეცე. ეს, როგორც წესი, იმას ნიშნავს, რომ ზიანი მოაყენა.
და მე ეს გამოვიყენე შესაძლებლობად, მივწერო წერილი ჩვენი გერმანული სამედიცინო ჟურნალის რედაქტორს სტატიაზე საპასუხოდ,
სახელწოდებით: "კორონავირუსის მკურნალობა ჯერ კიდევ არ არსებობს".
და შემდეგ დავწერე: ამ განცხადების გათვალისწინებით, მაინტერესებს, რა სახის წამლები, როგორც ჩანს,
მკურნალობისთვის ყოველგვარი ტესტირების გარეშე გამოიყენება.
და ესენი იყვნენ ყველა ის მომზადებები, რომლებიც მეტ-ნაკლებად ძლიერ იმუნოსუპრესიულები იყვნენ .
ხოლო იმ შემთხვევაში, თუ კლინიკური სურათი გრიპს ჰგავს, ან ნაწილობრივ გრიპი იყო, მე, ალბათ, არცერთი ამ
ნივთიერების მიღებას არ ისურვებდი, რადგან ისინი, უდავოდ, არ უწყობენ ხელს განკურნების პროცესს.
და მათ მართლაც გამოაქვეყნეს წერილი. მაგრამ ტექსტი მაინც გრძელდებოდა.
და შემდეგ, 1 აპრილს, გამოქვეყნდა ჯანმოს კვლევები, რომლებმაც, ფაქტობრივად, მნიშვნელოვანი ჭარბი სიკვდილიანობა აჩვენა.
ეს კი იმ ნივთიერების, ჰიდროქლორქინის, დამსახურება იყო, რომელიც მასში შედიოდა. ეს ნივთიერება, რა თქმა უნდა, დაბალ დოზებში საკმაოდ
სასარგებლოა და ვირუსული ინფექციების სამკურნალოდაც საკმაოდ ეფექტური შეიძლება იყოს, რადგან
გარკვეულწილად ამსუბუქებს კიდურების ტკივილს.
მაგრამ მას ძალიან ვიწრო თერაპიული დიაპაზონი აქვს და იქ რეკომენდებული იყო აბსოლუტურად ლეტალურ დოზებში, რაც
იწვევდა გულის არითმიას, ვენტრიკულურ ფიბრილაციასაც კი.
ეს, რა თქმა უნდა, შედარებით სწრაფად შეინიშნა და დაუყოვნებლივ შეჩერდა, რის გამოც მხოლოდ ერთი პიკი დაფიქსირდა
– სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, ამ კვლევების დაწყებიდან 14 დღის შემდეგ კრუგი ვერტიკალურად აიწია.
მაშ, შეგიძლიათ იქ პროკურორები გაგზავნოთ და მოითხოვოთ იმ პაციენტების სამედიცინო
ჩანაწერები, რომლებიც 1 აპრილს მკურნალობდნენ.
ისინი, რა თქმა უნდა, იპოვიდნენ იმას, რასაც ეძებდნენ, სადაც არ უნდა მომხდარიყო ეს ჭარბი სიკვდილიანობა.
ესენი იყვნენ ლონდონი, პარიზი, მსხვილი ქალაქები, მსხვილი დედაქალაქები, სადაც მსხვილი
საუნივერსიტეტო ჰოსპიტლები მდებარეობდა, და მადრიდი.
და დიახ, ნიუ-იორკიც, მაგრამ ეს ევროპას არ შეეფერებოდა.
მაგრამ ეს, რა თქმა უნდა, გაკეთდა ჯანმოს კვლევებში და, რა თქმა უნდა, ახალ ზელანდიასა და ავსტრალიაშიც.
მაგრამ ამ ჭარბმა სიკვდილიანობამ, ბუნებრივია, შიში გამოიწვია.
არავინ არ თვლის, რომ პაციენტები მკურნალობის შედეგად იღუპებიან; ბუნებრივია, ისინი მიიჩნევენ,
რომ ისინი ამ მძიმე დაავადების გამო იღუპებიან.
და სწორედ ამიტომ მიიღო კორონავირუსმა მოულოდნელად რეპუტაცია, რომ ის გრიპზე ათჯერ უფრო საშიში იყო.
დიახ. დიახ, ჩვენ გვაქვს ძალიან საინტერესო გადაცემა Kla.TV-ზე ამის შესახებ სადაც შეგიძლიათ ნახოთ ის ადამიანები, რომლებიც, მაგალითად,
იტალიაში მკურნალობდნენ, სრულიად არასწორი თერაპია მიიღეს, ბრბოდ იღუპებოდნენ და საავადმყოფოდან თითქმის არავინ გამოვიდა ცოცხალი .
დიახ, და შემდეგ იყო ეპიდემიოლოგიური ჰიგიენური რეკომენდაციების პრობლემა, რომ პაციენტები უმჯობესია ინტუბებული ყოფილიყვნენ.
და რემდესივირი.
და რემდესივირი, ძალიან ტოქსიკური, ანტივირუსული პრეპარატი, რომელიც, როგორც ტომ ლაუზენმა
აღმოაჩინა, ბერგამოში ლიცენზირებულად იწარმოება.
ასე რომ, მწარმოებლიდან მოხუცთა თავშესაფრამდე მანძილი მოკლე იყო.
ასე რომ, იქაურ პაციენტებს, სავარაუდოდ, რემდესივირს მარაგი სრულად ჰქონდათ.
მოკლეს რომ არ ვთქვათ...
ნებისმიერ შემთხვევაში, ეს გამოჯანმრთელებას არ უწყობდა ხელს.
SARS-CoV-2-ის გარდა, რომელიც უკვე ვრცლად განიხილა და რომელთანაც ჩვენი მრავალი მაყურებელი უკვე იცნობს.
თუმცა, არსებობს სხვა დაავადებები, რომელთა დიაგნოზიც არ არის ასეთი ნათელი.
თქვენ წერთ... თქვენს წიგნში არის კარგი ნაწილი C ჰეპატიტის შესახებ. შეგიძლიათ ამაზე ცოტა მეტი გვითხრათ?
დიახ, C ჰეპატიტმა, ასე ვთქვათ, აივ-ზე ივარგა.
მოკლედ უნდა ავხსნა, რა ცხოველური ექსპერიმენტი ჩატარდა.
არსებობდა არა-A, არა-B ჰეპატიტი, რომელიც ტრანსფუზიის შემდგომი ჰეპატიტი იყო, და რომელიც სინამდვილეში
გადამდები არ იყო, მაგრამ ვითარდებოდა სისხლის გადასხმის შემდეგ.
ასე რომ, ეს ასევე შესაძლოა იმუნოლოგიური ეფექტი ყოფილიყო, რის გამოც პაციენტები დროებით გაყვითლდნენ.
მაგრამ ვირუსოლოგები მუშაობდნენ და ფიქრობდნენ, რომ ეს ასევე შეიძლებოდა ყოფილიყო ჯერ კიდევ აღმოუჩენელი ვირუსი.
შემდეგ ისინი მას ეძებდნენ მაიმუნებისთვის არასრულფასოვანი A/B ჰეპატიტით დაავადებული პაციენტების სისხლის
გადასხმით და კონტროლის ჯგუფის ცხოველის ცალკე ოთახში მოთავსებით.
ეს იყო ექსპერიმენტული მოწყობილობა. ასე რომ, სინამდვილეში, მათ უნდა შეეტანათ ერთნაირი რაოდენობის მაიმუნებში ჯანმრთელი
ადამიანის სისხლი, რათა გამოერიცხათ ეს იმუნოლოგიური ეფექტები.
ჰოდა, ეს გადასხმული მაიმუნები არ გამხდარან ავად.
მათ დროებით ღვიძლის ფერმენტების მცირედით მომატებული მაჩვენებლები ჰქონდათ, რის შემდეგაც დაიკლნენ.
და ღვიძლიც რიგზე იყო, არაფერი უპოვეს.
მაგრამ შემდეგ ბაზარზე გამოჩნდა მაღალი გარჩევადობის პჯრ მეთოდები და მათი დახმარებით აღმოაჩინეს ფრაგმენტები, რომლებიც, როგორც ჩანდა,
არ ეკუთვნოდა გამოცდილი ცხოველის გენეტიკურ კოდს, და დაასკვნეს, რომ ეს შეიძლებოდა ყოფილიყო ვირუსი, რომელსაც ცხოველები ატარებდნენ.
და შემდეგ მის წინააღმდეგ შეიქმნა ანტისხეული, HCV-ანტისხეული.
და შემდეგ ის კომერციულად გასაყიდად გამოდგა. შემთხვევით ჩინეთის იმპერატორს ჰეპატიტი დაემართა,
ამიტომ მისი პოპულარიზაცია და გაყიდვა დაიწყეს.
მათ შექმნეს ანტიგენი. ასე რომ, მათ ეს გენის ფრაგმენტები გამოიყენეს შაბლონად ცილისთვის, ანტიგენის ნახაზისთვის.
და მათ ანტიგენი გამოიყენეს სხვა ცხოველებში ანტისხეულების გამოსაწვევად.
შემდეგ მათ შეიმუშავეს ტესტი ადამიანებში ამ ანტისხეულების აღმოსაჩენად. ეს არის ანტისხეულების აღმოჩენის ტესტი.
თუმცა, ანტისხეულის აღმოჩენა მიმართულია იმ მშენებლობის ერთეულზე, რომელიც ჰიპოთეტური ნახაზის მიხედვით აშენდა.
და შემდეგ ამ ტესტით დადიოდნენ და ადამიანებს ამოწმებდნენ, იმის დასადგენად, თუ ვის ჰქონდა მის წინააღმდეგ ანტისხეულები.
და ვისაც ეს აქვს, ყველას C ჰეპატიტი აქვს. ასეთი იყო განმარტება, არა?
მაშინაც კი, თუ ისინი არ აჩვენებენ რაიმე კლინიკურ სიმპტომს, როგორიცაა გაყვითლება?
დიახ, ჩვენ უკვე გვქონდა შიდსის ინკუბაციური პერიოდი, როდესაც ასევე გვყავდა ჯანმრთელი
პაციენტები, რომელთა ანტისხეულებზე ტესტი დადებითი იყო.
უთხრეს, რომ ერთი წლის შემდეგ მოკვდებოდი – შემდეგ ინკუბაციური პერიოდი ცოტა გაიწელა, მერე ათი წელი გახდა – C
ჰეპატიტით საერთოდ არ კვდებოდნენ, მერე 30 წელი თქვეს – შემდეგ კი ღვიძლის კიბო ან ციროზი დაგემართებოდა.
და მის თავიდან ასაცილებლად, უნდა დაიწყოთ ჩვენი ანტივირუსული თერაპიის მიღება, რომელიც
ახლა ერთ შეკვრაზე 10,000 ფუნტი სტერლინგი ღირს.
სწორედ ასე მუშაობს. ისინი არ არიან ავად და მკურნალობის შედეგად ისევ არ დაავადდებიან, რადგან
დოზა ისეთი მაღალი აღარ არის, როგორიც ადრე იყო.
C ჰეპატიტს ადრე მკურნალობდნენ ინტერფერონითა და რიბავირინის მაღალი დოზებით.
ადამიანები ერთი წლის განმავლობაში სრულიად გამოფიტულები და ავად იყვნენ, მათ მძიმე ანემია განუვითარდათ, შემდეგ კი მისგან
აღდგენა მოუწიათ, ამიტომ ცხადი გახდა, რომ რაღაც უნდა შეცვლილიყო, სულ მცირე იმისთვის, რომ თერაპია ნაკლებად ტოქსიკური ყოფილიყო.
მაგრამ სინამდვილეში, ყოველთვის არსებობდა კარგი მიზეზი, რომ ღვიძლის პრობლემები მედიკამენტებით არ გაგვეტარებინა,
რადგან ეს ყოველთვის რაღაცნაირად ტოქსიკურია ღვიძლისთვის.
და დღესდღეობით, ხალხი იკითხავს – მე ახლახან კიდევ ერთ ღვიძლის სიმპოზიუმზე ვიყავი – რატომ არ მცირდება ღვიძლის უჯრედული
კარცინომების რიცხვი ვირუსული ტვირთის ეფექტური შემცირების მიუხედავად. სინამდვილეში, როგორც ჩანს, მცირე ზრდაა.
მარტივი პასუხი არის, რომ ერთს მეორესთან არაფერი აქვს საერთო.
ყველა ნარკომანი დადებითია C ჰეპატიტზე, მაგრამ მათ განსხვავებული მიზეზი აქვთ.
მათ ნარკოტიკებს ღვიძლის ტოქსიკური დაზიანების პრობლემა მოჰყვება. ზუსტად ისევე, როგორც ალკოჰოლიკებს.
თუ ამას ღვიძლის კონფერენციაზე იტყვი, ეს ნიშნავს, რომ ალკოჰოლი ძალიან მნიშვნელოვანი
თანაფაქტორია. ასე რომ, ის ალკოჰოლის გარეშეც არ მუშაობს.
ასე რომ, სინამდვილეში, პრობლემების მქონე HCV-პოზიტიური პაციენტები, წესისამებრ, შემთხვევით აღმოჩნდებიან ალკოჰოლიკები.
დიახ. ასე რომ, ის კვლავ სარგებელს მიაწერს თერაპიას, რომელიც სულაც არ შეიძლება დამტკიცდეს.
და ზიანს ვერ ხედავს.
და ზიანს ვერ ხედავს, დიახ. თქვენი წიგნი ძალიან ძლიერად ეხება აღქმულ და რეალურ რისკებს.
ასე რომ, თქვენ ხშირად აკეთებთ შედარებებს; თქვენ ეს სამი სვეტი ახსენეთ.
ზოგადად, ეს ცხოვრების წესის არჩევანია. თქვენ ალკოჰოლიკები ახსენეთ, მაგრამ სხვა, ბევრად უფრო გავრცელებული
საკითხები, როგორიცაა სიმსუქნე და მოწევა, სტატისტიკურად ამჟამად ნებისმიერ ინფექციურ დაავადებაზე ბევრად უფრო მნიშვნელოვანია.
ისინი იქ სიას ადგენენ, და სიკვდილით გამოწვეულ მიზეზებს შორის ინფექციური დაავადებები მხოლოდ მე-5 ადგილზეა.
მაშ, რატომ არ ხსნიან ისეთი ინსტიტუტები, როგორიცაა რობერტ კოხის ინსტიტუტი, რომ ადამიანები ბევრად მეტ სარგებელს
იღებენ საკუთარი ჯანმრთელობის შენარჩუნებითა და მისი ხელშეწყობით?
და ამის ნაცვლად, ისინი უპირატესობას ანიჭებენ ტესტებსა და ვაქცინაციას, რომლებიც რისკის-სარგებლის ანალიზის ბოლოშია.
შემიძლია ახლა წარმოვადგინო ჩემი თეზისი მმართველ კლასსა და მსახურებაზე?
ჩვენი მთელი საზოგადოება აგებულია კაპიტალიზმზე... დიახ, ეს არის კაპიტალიზმზე აგებული საზოგადოება.
და წავიკითხე რაინერ მაუსფელდის ერთი ნაწარმოები, რომელიც ჩემთვის წარმოუდგენლად ამაღელვებელი იყო.
რაინერ მაუსფელდმა, ჩვენმა დიდმა ისტორიკოსმა (სინამდვილეში: ფსიქოლოგმა) კიელიდან, დაწერა:
კაპიტალიზმი და დემოკრატია ერთმანეთთან შეუთავსებელია.
იმიტომ, რომ კაპიტალიზმი იწვევს იმას, რომ ადამიანები ერთმანეთს რაღაცებს ართმევენ.
ისინი, პრინციპში, საკუთარი სიხარბის დაკმაყოფილებას ცდილობენ.
ხოლო სიხარბე, ადამიანური თვისება, რომლის დათრგუნვაც რთულია, მდიდრებს უბიძგებს, კიდევ უფრო გაიმდიდრონ თავი.
და ამისათვის, მათ ღარიბებს სულ უფრო და უფრო მეტი უნდა წაართვან.
და ჩვენ მივედით იმ წერტილამდე, როდესაც მათ, მსოფლიოს მმართველებად დარჩენისთვის, მთელი მსოფლიოსთვის ყველაფერი უნდა წაართვან.
და ისინი ჩვენგან ადამიანურობას გვართმევენ, ჩვენს, როგორც ადამიანების, შესაძლებლობებს და
საკუთარი რესურსების საფასურის გადახდას გვაიძულებენ.
ამ შემთხვევაში, ვაქცინები, წამლები, რომლებიც ჩვენს საკუთარ აღსასრულს განაპირობებენ. ეს რა გიჟური აზრია.
ახლა უნდა გადმოვყარო გული, რადგან ეს დავინახე და მივხვდი ისტორიის, პოლიტიკისა და ეკონომიკის სხვადასხვა წიგნის შესწავლის შედეგად.
და ყველა, ვისთანაც ამ სფეროში წლების განმავლობაში მქონია საუბარი, თვლის, რომ ძალიან, ძალიან სავარაუდოა, რომ მმართველმა ძალებმა – და
ისინი გერმანიაში არ არიან, არამედ სადღაც დასავლეთში – აღმოაჩინეს ჩემი სფერო, ჩემი სფერო, ინფექციური დაავადებები,
როგორც მსოფლიოში უნიკალურ, ახალ, ძლიერ, ყველაზე ძლიერ ინსტრუმენტს თავიანთი მმართველობის გასამყარებლად.
რადგან ამ საკითხებში მათ ჰყავთ თავიანთი მეცნიერები, ექსპერტები და ახლა უკვე ჯანმოსაც ფლობენ. ყველაფერი ერთ სივრცეშია.
და ჯანმოს ახლა გერმანიისა და ევროპის ხალხი ანიჭებს ძალაუფლებას, რომ აკეთოს, რაც მოესურვება. და სწორედ ამას აკეთებენ ისინი ახლა.
მათ შეუძლიათ ნებაყოფლობით გამოაცხადონ პანდემია და ამით დააწესონ სავალდებულო ზომები, რომელთა შესრულებაც აუცილებელია.
თუ ასე არ მოიქცევი, კანონით ისჯება, სასჯელი, ყველაზე მკაცრი სასჯელი.
და ინსტრუმენტი ადამიანების უცოდინრობას იყენებს, რადგან ცოდნა ძალაა, ხოლო უცოდინრობა ან ცოდნის ნაკლებობა — უძლურება.
ადამიანები უძლურნი არიან, რადგან ინფექციების შესახებ არაფერი იციან ან არასაკმარისად იციან. და ვერ ხედავენ სიცრუეს.
და მათ ასევე ვერ ხედავენ, რომ ამ ტყუილებში ჩაქსოვილია ყველა დროის ყველაზე საშინელი ტყუილი, რომელიც
გენებზე დაფუძნებულ ვაქცინებზე ტყუილს გულისხმობს.
დიახ, მეტს აღარაფერს ვიტყვი, მაგრამ ვიტყვი, რომ ამ ინტერვიუს ერთ-ერთი მთავარი მიზანია, ჩემი ყველა ძვირფასი თანამემამულის
ყურადღება მივაპყრო იმ ფაქტს, რომ ჩვენ ნამდვილად ისე განვიხილავთ ამ თემას წიგნში, რომ ყველა საკითხი ისეა წარმოდგენილი,
როგორც ნებისმიერ ნორმალური ინტელექტის მქონე ადამიანს უნდა ესმოდეს. ეს ყველაფერი ძალიან მარტივად არის დაწერილი.
მათ ბრწყინვალე სამუშაო შეასრულეს.
და ჩვენ თავად ვთქვით, რომ თუ ამ წიგნის რომელიმე თავი უნდა იყოს სავალდებულო საკითხავი ყველა ჟურნალისტისთვის, ყველა ექიმისთვის,
ყველა იურისტისთვის — პოლიტიკოსებს ჯერჯერობით არ ჩავრთავ, ეს ალბათ უაზროა — მაშინ ეს სწორედ ეს თავია, რომელიც მხოლოდ
რვა გვერდისაა და გენზე დაფუძნებულ ვაქცინაციას ეხება — კაცობრიობისთვის ყველა დროის უდიდეს საფრთხეს.
და შემდეგ მე ვესაუბრე ბატონ კოპს, და მან მაშინვე თქვა "დიახ", რომ ეს თავი "გენებზე დაფუძნებული ვაქცინაციების" შესახებ,
შესაძლებელი იქნებოდა ცალკე, უფასოდ ჩამოსატვირთად ვებგვერდზე მსოფლიოს ნებისმიერი კუთხიდან, ვისაც გერმანულის კითხვა შეუძლია.
და სწორედ ეს მოხდა. ასე რომ, უკვე ორი დღეა, გაქვთ შესაძლებლობა, წაიკითხოთ ეს თავი უფასოდ. არაფერს იხდით;
ერთადერთი, რაც უნდა დააბანდოთ, კითხვას დათმობილი ერთი საათია.
რვა გვერდისთვის ერთ საათზე მეტი არ დაგჭირდებათ. ეს ასეთი მარტივია.
ეს გაძლევთ, ალბათ, უნიკალურ შესაძლებლობას, წამოდგეთ და დაიცვათ საკუთარი თავი და თქვენი საყვარელი ადამიანები.
რადგან თქვენ მხოლოდ ერთხმად უნდა თქვათ "არა" და აუკრძალოთ პოლიტიკოსებს, რომ მათ ჯანმოს ეს უფლებამოსილება მიანიჭონ!
და თუ მაინც მოითხოვენ, მაინც უთხარი "არა" და თქვი, რომ ამას არ გავაკეთებთ.
ნახეთ, როგორ სჯით ჩვენგან მილიონობით ადამიანს. რადგან მათაც არ შეუძლიათ ამის გაკეთება.
და ამგვარად, მე ასევე გავაცნობიერე ამ მთელი წიგნის მნიშვნელობა, რომელიც მიზნად ისახავს, ადამიანები, რომლებიც საკუთარი
გადაწყვეტილებების მიღების უნარს მოკლეს, პასუხისმგებლიან მოქალაქეებად აქციოს, რათა მათ, სულ მცირე, ზოგადად გააცნობიერონ,
თუ რა არის ინფექციური დაავადებები, რა არის საწინააღმდეგო ზომები, როგორ უნდა შეფასდეს ისინი და როგორ აღდგეს სათანადო ურთიერთობა.
მე მეგონა, რომ მის წიგნში ეს ძალიან კარგად იყო გაკეთებული.
ასევე იმის თქმა, რომ მეცნიერება გადაწყვეტილების მიღების დამხმარე საშუალებაა.
ის არ არის ახალი ღმერთი. ის არ არის შემცვლელი რელიგია, რისთვისაც ის ნაწილობრივ შეიქმნა.
რომ ეგრეთ წოდებულ ექსპერტს შეუძლია გამოაცხადოს, თუ რა უნდა გააკეთონ და რა არ უნდა გააკეთონ ადამიანებმა, რათა არ
მოკვდნენ. და თქვენ შეგიძლიათ დაინახოთ, რომ ეს სიმართლე არ არის.
მაგრამ უნდა გავიმეორო ის, რაც ახსენეთ.
მართლაც ასეა, რომ ჩვენ კარდიოვასკულური დაავადებებითა და კიბოთი ვკვდებით.
და ინფექციური დაავადებები სიკვდილიანობის სტატისტიკაში, ფაქტობრივად, არანაირ როლს არ თამაშობს.
ყოველთვის საპირისპიროს პროპაგანდას ეწევიან, თითქოს ინფექციური დაავადებები ჩვენი უდიდესი საფრთხე იყოს.
ახლა კორონავირუსის გამო განსაკუთრებით გამახვილებულია ყურადღება.
მაგრამ ყოველწლიურად კვლავ ხაზგასმით აღინიშნება, რომ გრიპით სიკვდილი გარდაუვალია –
ყოველთვის სამგლოვიაროა 30 000 გრიპით გარდაცვლილი.
თუ დააკვირდებით, არცერთი მათგანი სულაც არ არის სიმართლე.
სინამდვილეში, ეს 30,000 ან 40,000 არის უბრალოდ ზაფხულის სიკვდილიანობის გამოკლება ზამთრის სიკვდილიანობისგან.
არ ვიცი, რატომ, მაგრამ ზამთარში უფრო მეტი ადამიანი კვდება.
და რაც ამ გამოკლების შემდეგ რჩება, უბრალოდ გრიპით გამოწვეულ სიკვდილიანობად მიიჩნევა,
რათა კვლავ წავახალისოთ გრიპის ვაქცინაცია.
და თუ რობერტ კოხის ინსტიტუტს გადავხედავთ, რომ ვნახოთ, რეალურად რამდენ ადამიანს კლავს გრიპი — გრიპი კი შეტყობინების დამაუჯდებელი
დაავადებაა, ამიტომ მონაცემები შედარებით სანდოა — მივიღებთ სამნიშნა რიცხვს. ასე რომ, გრიპით თითქმის არავინ იღუპება.
ასე რომ, განცხადება გაკეთდა, ის მუდმივად მეორდება: გაიკეთეთ გრიპის აცრა, რადგან სხვა შემთხვევაში 30 000 ადამიანი დაიღუპება.
ჩვენ ვამბობთ, რომ ეს არის ჩვეულებრივი და სუფთა სიკვდილიანობა, რომელიც ნამდვილად შეიძლება გრიპს მიეწეროს,
რაც 300-400-ის ფარგლებშია, დაახლოებით ასეთი რაოდენობა?
100-დან 200-მდე – თითო სეზონზე. დიახ.
მაგრამ ასევე უნდა გავაცნობიეროთ, რომ გრიპის ვაქცინაცია, რომლის ეფექტიანობას ანტისხეულების გაზომვით ადგენენ, ისედაც უაზროა.
მხოლოდ ეს საწყალი პარამეტრი ძლივს მცირდება.
დიახ, ანუ, ეფექტიანობა, როგორც ამბობენ, დაახლოებით 50 პროცენტია, 40-დან 60 პროცენტამდე მერყეობს. დაგავიწყდეთ, ხალხო. ეს არაფერია.
არ შეიძლება მილიონობით ადამიანის აცრა პოტენციურად საშიში ვაქცინით, იმისთვის, რომ
ანტისხეულების რეაქცია 50 პროცენტით შეამცირო. გიჟი ხარ?
მე ხშირად ვხედავ პაციენტებს, რომლებსაც გრიპის ვაქცინაციის შემდეგ თავად გრიპი უჭირთ.
რა თქმა უნდა.
მაგრამ ასე აღიქმება, როდესაც მე მას ვეუბნები: "გრიპი გაქვთ".
არა, ექიმო, ეს შეუძლებელია. მე აცრილი ვარ. ეს რაღაც სხვა უნდა იყოს.
დიახ. ასე რომ, შეგვიძლია უბრალოდ შევაჯამოთ.
თქვენს წიგნში წერთ, რომ ინფექციები შეიძლება საშიში იყოს. მაგრამ განა დღესდღეობით ისინი ხშირი არ არის?
როგორც წესი, არა.
არა, როგორც წესი. უბრალოდ პოლიტიკოსებისა და მედიის მხრიდან მიზანმიმართული პანიკის გაჩენაა.
ამბობენ, რომ ეს კაპიტალისტური მიზეზების გამოა, მაგრამ, შესაძლოა, სხვებიც არსებობდეს.
მეცნიერება სინამდვილეში გზამკვლევია.
შენ კვლავ წინა პლანზე წამოწევ ამ საკითხს, რომ ყველაფრის ფუძემდე ჩასწავლა გვმართებს.
ის ამბობს, რა არის მნიშვნელოვანი და რა — უმნიშვნელო.
არ უნდა გააფუჭო ცალკეული ფაქტები და სხვები დაივიწყო.
არ უნდა აკეთო მთა ბუჩქიდან და პირიქით.
და ხალხმა კვლავ უნდა შეძლოს საკუთარი ინფორმირებული გადაწყვეტილებების მიღება.
ვაქცინაციის თითოეული თავის ბოლოს, ისინი ყოველთვის მოუწოდებენ ყველას, რომ მიიღონ ინფორმაცია და შემდეგ თავად მიიღონ
გადაწყვეტილება, და რომ იძულება არასდროს უნდა იქნას გამოყენებული.
რადგან, როგორც შენ ამბობ, ის ხელისუფლებაში მყოფთა ინსტრუმენტია.
არის კიდევ რამე, რისი თქმაც მაყურებლისთვის გსურთ, სანამ დავასრულებთ?
გარდა, რა თქმა უნდა, თქვენი წიგნის ყიდვის რეკომენდაციისა.
ეს ძალიან კარგადაა დაწერილი, ნამდვილად ადვილი გასაგებია.
მხოლოდ რამდენიმე დღეში ძალიან კარგად შევძელი მისი გაგება. კითხვა დიდი სიამოვნება იყო.
მაგრამ, გულწრფელად რომ ვთქვა, არ მინდა, ეს წიგნების გაყიდვის შოუდ იქცეს, დიახ.
ჩვენ წიგნი არ დაგვიწერია იმისთვის, რომ რაც შეიძლება მეტმა ადამიანმა ეყიდა.
ჩვენ ის ისე დავწერეთ, რომ რაც შეიძლება მეტმა ადამიანმა წაეკითხა წიგნი.
როგორ მოიპოვებთ წიგნს, თქვენზეა დამოკიდებული. აუცილებელი არ არის, რომ ის იყიდოთ.
მაგრამ თუ წიგნის აყვანა გინდა, მაგალითად, ბიბლიოთეკებში, მაინც უნდა იკითხო.
და ჩვენ, რა თქმა უნდა, ვიმედოვნებთ, რომ წიგნი ასევე მოეწონებათ გარკვეულ პროფესიებს, მაგალითად, მასწავლებლებს –
მასწავლებლები ამ ქვეყანაში ძალიან მნიშვნელოვანები არიან, მათ მეტი უნდა იცოდნენ ინფექციების შესახებ, ნამდვილად.
რადგან ის, რასაც ახლა სკოლებში აკეთებენ, ან აკეთებდნენ, ჩვენი შვილების მიმართ უპასუხისმგებლობაა. ეს მიუღებელია.
და უბრალოდ ყველაფერის რწმენა, რაც რომელიმე სამთავრობო უწყებიდან ან ხელისუფლებისგან მოდის, იმედით
სავსე მომავლის გზა არ არის. ეს უიმედო მომავალია.
ჩვენ გვინდოდა, იმედი მიგვეცა. ამ წიგნით კი გვინდოდა, ცოდნა გაგეზიარებინათ და ძალა თქვენს ხელში ჩაგეგდოთ.
როგორ მოვიპოვოთ ძალაუფლება – უბრალოდ წიგნი უნდა წაიკითხო, სულ ესაა.
და გთხოვთ, სულ მცირე წაიკითხეთ თავი, რომელიც უფასოა.
სხვათა შორის, ალბათ, ერთი ბოლო სიტყვა. ჩვენ ვართ ასოციაციაში, რომელსაც ჰქვია MWGFD.
და ეს ასოციაცია არის სამედიცინო პროფესიონალებისა და მეცნიერების შეკრება, რომელთაგან ყველა გერმანულენოვანია.
და ჩვენ ავიღეთ ვალდებულება – ყველაფერი ნებაყოფლობითია, არც ერთ ჩვენგანს ამისთვის ერთი პენი არ მიუღია.
და ისინი ძალიან, ძალიან გამორჩეული ექიმები და მეცნიერები არიან.
ის (დოქტორი კოენლაინი) ასევე წლებია ჩართულია.
ჩვენ დავაარსეთ და ჩამოვაყალიბეთ არნე ბურკჰარდტის პათოლოგიური ინსტიტუტი. ის ასევე ჩვენი ორგანიზაციის წევრი იყო.
და თქვენ იცით, რომ მან ნოვატორული სამუშაო შეასრულა.
ნამუშევარი, რომელიც ახლა მოულოდნელად საერთაშორისო ასპარეზზე გამოჩნდა. ეს ყველაფერი გერმანიიდან მოდის.
როდესაც არნე ბურკჰარდტი გარდაიცვალა, ჩვენ კრიზისში ვიყავით.
ჩვენ ვეღარ შევძელით რაიმე შემდგომი პათოლოგიური გამოკვლევის ჩატარება.
მაგრამ ამ მიზნით ჩვენ დავაარსეთ სხვა ლაბორატორია, სახელწოდებით "მოლეკულური დიაგნოსტიკის ინსტიტუტი".
და მას ასევე ჩვენი ასოციაციის წევრები უძღვებიან.
ასე რომ, თავდაპირველად ჩვენი ასოციაცია არაკომერციული ორგანიზაცია იყო, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ,
2021 წელს, ჩვენი არაკომერციული სტატუსი გაუქმდა.
ეს ნიშნავს, რომ ჩვენ არ შეგვიძლია შემოწირულობის ქვითრების გაცემა. ეს ასოციაცია შემოწირულობებზეა დამოკიდებული.
მოხარული ვიქნებით, თუ ასოციაციისა და ინმოდიას ინსტიტუტის დასახმარებლად შემოწირულობის გაკეთებას განიხილავთ.
სწორედ ეს გამხდიდა ღრმად ბედნიერს.
დიდი მადლობა ამ შესანიშნავ წიგნზე მუშაობისთვის!
დიახ, კიდევ ერთხელ დიდ მადლობას გიხდით ამ ინტერვიუსთვის.
იმედი მაქვს, ფართოდ გავრცელდება!
ნახვამდის.
დიახ, მადლობა! ნახვამდის.
Kla.TV-ს თქვენი დახმარება სჭირდება! გამოიყენეთ პროგრამის ქვეშ მოცემული გაზიარების ფუნქცია.
შემზადებული ელფოსტის შაბლონი დაგეხმარებათ, მიწვდეთ თქვენი მიმღებების პირად წრეს, სპამის ბლოკირების გარეშე.
ჩემი წვლილი სამყაროს ერთი კლიკით შეცვლაში. არასდროს ყოფილა ასე მარტივი.