"Незнаењето или недостатокот на знаење е беспомошност."
Луѓето се беспомошни затоа што не ги разбираат инфекциите или не ги разбираат доволно добро. И не можат да ги препознаат лажите.
"Проблемот е што заразните болести можат да бидат неверојатно профитабилни, што повеќето луѓе не го сфаќаат."
Топло ги пречекувам проф. д-р Бхакди и д-р Кёхнлеин во нашето интервју на Kla.TV.
Ни е драго што повторно ве пречекуваме.
И двајцата беа говорници на конференцијата против цензурата за важни медицински теми.
А вие двајцата бевте и првите експерти кои проговорија за време на кризата со коронавирусот, кога никој од нас
навистина не можеше да сфати што се случуваше околу нас.
Потоа се појавија на Kla.TV, на 15 и 30 март 2020 година – во емитуваните програми , по што следеа и други интервјуа подоцна.
За гледачите кои сè уште не ве познаваат: Д-р Кёхнлеин, вие сте специјалист по интерна медицина и спортска медицина и
со децении работите како интернист во вашата приватна пракса.
Проф. д-р Бхакди, вие со децении ги обучувавте студентите по медицина како професор и раководител на
Институтот за медицинска микробиологија и хигиена при Универзитетот Јоханес Гутенберг во Мајнц.
Вие бевте главен уредник на медицинското списание "Медицинска микробиологија и имунологија" и добивте безброј
награди за вашите истражувања, со што го збогативте нашето основно разбирање на имунолошкиот систем.
Вие и вашата сопруга (проф. Бхакди) објавивте нова книга заедно со д-р Рајс, насловена: "Разбирање на инфекцијата –
наместо да се плашите од неа. Митови, заблуди и реалност".
Моето прво прашање: професоре Бхакди, што ве мотивира да ја напишете оваа книга?
Па, пред десет години ја објавив книгата со мојата сопруга.
Се викаше "Призракот на инфекциите. Митови, заблуди и реалност."
И тогаш ја напишавме книгата, бидејќи бев пензиониран, и мојата сопруга ми рече:
Треба да ги запишете вашите предавања за пошироката јавност.
Сè што луѓето во оваа земја сакаат и треба да знаат за инфекциите.
"Имено, реалноста, а потоа посочување на она што не е реалност, односно митови." И токму тоа го направив.
И оваа книга беше на пазарот десет години.
Не се продаде многу добро, но тоа е во ред.
Но таму дадов преглед на сите важни заразни болести во оваа земја. Како да ги спречите.
Зошто некои бактерии и вируси се опасни? Зошто другите не се опасни?
Како тие нè прават болни? И како можеме да го спречиме тоа?
И ова нужно вклучуваше разгледување на темата за вакцинација.
За да се реши прашањето за вакцинацијата целосно, за сите.
Потоа дојде КОВИД-19. И за да ја скратам приказната:
По пет години од КОВИД-19, сфатив дека она што го напишавме во првата книга треба да се ревидира.
И тоа итно. Затоа што очигледно не пренесов никакво навистина солидно знаење таму.
Се излажав. Бидејќи не се едуцирав доволно.
Го предавав овој предмет повеќе од 20 години.
И тогаш сфатив дека имаше основни работи што не ги сфатив, работи што не беа во ред.
И знаеш, мајка ми беше мојата прва наставничка.
Таа беше лекарка. И ми кажа кога бев мал – знаев дека сакам да бидам лекар.
Таа рече: "Ќе станеш доктор. Запомни, докторот не смее да се плаши од ништо. Ништо."
Само една работа, имено дека тој греши.
Кажување нешто неточно во врска со медицинско лекување.
И ако го направиш тоа, мора да се увериш дека ќе го исправиш.
И затоа ѝ реков на сопругата дека мораме да ја реобјавиме оваа книга.
И треба да направиме подобрувања за да обезбеди соодветно ниво на знаење.
И во тоа време бевме пријатели со него, Клаус (д-р Кёхнелин), блиски пријатели.
И јас реков, тука има човек кој пред децении изрази скептицизам за оваа тема, и тој е тука.
И тој секогаш бил во право. Зарем не би требало да го прашаме дали сака да ни се приклучи?
И тоа се случи. И тој рече: "Да, секако!"
И така тој е третиот автор на новата книга, која беше објавена вчера предзавчера.
Како интернист, немав многу работа со вакцинации.
Навистина не почнав да размислувам за вакцинации сè додека не добивме деца.
А мојата прва ќерка требаше да прими БЦЖ вакцина веднаш по раѓањето.
И потоа интуитивно реков: Не сакаме да го правиме тоа сега.
Навистина не ја гледам туберкулозата како закана за мојата ќерка.
Во тоа време не знаев дека постоела студија за вакцинацијата со БЦЖ во која навистина спровеле
плацебо-контролирано испитување за тестирање на вакцинацијата со БЦЖ, што е ретко во областа на вакцинациите.
Тоа беше во Индија, каде што вакцинираа голем дел од населението и оставија голем дел невакциниран.
И резултатот навистина беше дека вакцинираното население имаше повеќе инфекции со
туберкулоза од БЦЖ отколку невакцинираното население.
Ова потоа беше широко објавено во The Lancet под наслов "Лоши вести од Индија".
И верувам дека по оваа публикација беа потребни уште 13 години пред германските педијатри да бидат
подготвени да престанат да ја администрираат оваа вакцина.
И мојата прва ќерка сè уште требаше да ја има.
За време на втората, станав по-критичен, па прашав: што е со вакцината БЦЖ?
Се врати прилично вознемирено: Не, тоа не сме го правеле долго време.
Многу добро. Ајде да направиме чекор назад.
Векови наназад болестите и инфекциите беа привид за човештвото.
Имаше епидемии: чума, колера и туберкулоза беа главните причини за смрт.
Потоа, на почетокот на 20-тиот век, овие болести ненадејно и нагло опаднаа.
А денес, возењето автомобил е поопасно отколку, на пример, да се заразувате со сипаници или дури и со страшниот тетанус.
Но стравот од заразни болести останува непроменет, како што видовме за време на пандемијата на коронавирусот.
Можете ли можеби да ни кажете нешто зошто е така?
Па, проблемот е што заразните болести, што повеќето луѓе не го сфаќаат, можат да бидат
неверојатно профитабилни и да генерираат луди профити.
Кај заразните болести секогаш се вклучени мерења на антитела, лабораториски мерења и денес се користат антивирусни лекови.
И тоа беше темата што, во основа, ме доведе на сцената.
Во тоа време, проблемот со СИДА изгледаше толку опасен поради масовното прекумерно лекување.
Во реалноста, тоа тогаш едноставно беше катастрофа на ACT.
Тоа беше овој антивирусен лек, кој се појави на пазарот во предозирана доза, наместо да се справи со самиот проблем со СИДА.
Тоа всушност беше само поради мали кругови.
Но прашањето за СИДА, како што реков, беше првенствено катастрофа на АКТ.
И бидејќи тоа повеќе не е така, работите се смирија.
Но ЦДЦ, органите за контрола на болести, тогаш останаа без болести.
А СИДА беше спасоносна врска, така да се каже.
По полио и мали сипаници, немаше што повеќе да се прави.
Потоа имаше "легионерска пневмонија" , која беше преувеличена во епидемија, а всушност не беше таква.
Тоа беше само група стари, прилично нездрави легионери кои се собираа, забавуваа, пиеја и пушеа многу.
И потоа неколкумина од нив добија пневмонија.
Но потоа ЦДЦ дојде и откри претходно непозната бактерија, логично ја именуваше "Легионела пневмофила" и ја прогласи за
предизвикувач на болеста на легионери, иако вистинската причина беше едноставно ослабениот имунолошки систем на погодените.
И тоа е генерално проблемот со заразните болести: тие всушност не можат да ни наштетат додека
нашиот имунолошки систем функционира правилно.
И кога ќе ослабне, може да се случи нешто вакво.
Потоа можете да добиете инфекции.
А особено во случајот со СИДА, ако се злоупотребуваат дроги, тогаш може да се добијат таканаречени опортунистички инфекции.
Ова се болести што ги добивате само кога вашиот имунолошки систем е на најниско ниво.
Да, би сакал да додадам нешто на тоа.
Проблемот е што главните епидемии беа предизвикани од патогени кои многу лесно се ширеа.
Во принцип, постоеја само два начини да се направи ова: или со вода или со воздух.
Ова значи дека при воздушен пренос, тој се пренесува од човек на човек преку кашлање и кивање.
Кога беше чумата, луѓето со чума кашлаа врз другите, и бактериите се ширеа до нив преку воздухот.
Механизмите и патеките на повеќето навистина важни заразни болести сега се познати.
Познато е дека водата мора да се третира, и затоа повеќе нема колера. Повеќе нема колера.
Познато е дека ако некој кашла и има чума, тогаш лицето на кое кашлало треба да добие антибиотици.
Веќе нема чума, бидејќи знаеме како се пренесува чумата, имено преку стаорци и болви, а каде што нема стаорци, нема ни чума.
Каде што има чума и антибиотици, чумата не може да се пренесе.
Сепак, ова значи дека бидејќи методите се познати, се знае како да се спречи нешто.
И оваа превенција не секогаш вклучува вакцинација, туку само во многу ретки случаи.
Би сакал да разјаснам една работа:
Не е така дека, затоа што тетанусот овде, на пример, стана толку редок, тој не е опасен.
Тетанусот е исто толку опасен денес како што беше пред 100 години.
Исто толку опасно. И кога ќе се случи, луѓето се изложени на ризик.
Значи, сега доаѓам до многу важна тема, имено вакцинацијата. Зошто моравме да ревидираме толку многу?
Бидејќи сфатив дека трите столба врз кои мора да се заснова препораката за вакцинација – пред да
се донесе таква препорака – се: прво, неопходност.
Кога навистина е неопходно вакцинирање? Кога болеста навистина е опасна по живот.
Ако болеста не е опасна по живот, нема потреба од вакцинација. И потоа треба да ја оставите на мира.
Не смее да недостасува еден столб. Вториот столб е ефикасноста.
Ефективноста значи дека бројот на сериозно болни и починати лица мора значително да се намали.
Сега замислете дека имаме инфекција која не предизвикува никакви смртни случаи.
Или толку малку што воопшто не може да се постигне никакво намалување.
На пример – морбилите се многу добар пример, патем – луѓето што починале од морбили во минатото починале
од истите причини поради кои луѓето со грип починале.
Тие беа заразени со бактерии. Тоа беше бактериска суперинфекција што ги уби луѓето.
Но оваа бактериска суперинфекција денес може многу ефикасно да се лекува.
И затоа, во принцип, нема смртни случаи од сипаници кај луѓе со добра медицинска нега и
кај здрави луѓе со нормален имунолошки систем.
Затоа е невозможно да се измерат придобивките.
И каде што нема корист, постои само ризик.
И секогаш постои ризик кога се вакцинирате. Секогаш.
Бидејќи, како што рече Клаус, овие вакцини не се една супстанца, туку секогаш коктел од супстанци, и овој
коктел секогаш содржи потенцијално опасни супстанци.
И секој што го негира ова, во принцип, треба веднаш да биде делегитимизиран .
Не му е дозволено да дава совети или да дава препораки за вакцинација.
Бидејќи ако нема корист, а јас велам ако користа е нула, со коронавирусот, како што знаеме денес и како
што е утврдено, ризикот од смрт за луѓето под 65 години е практично нула. Практично нула.
Ако користа е нула, тогаш секој ризик, без разлика дали е еден на милион или еден на трилион, поделен со нула е бесконечен.
Јас сум Тајландски. Да, тоа го научив во училиште.
Сè што е поделено со нула е бесконечно.
Тогаш односот ризик-корист е бесконечен. И тоа е неприфатливо.
Значи. Ефективноста мора да се докаже, и како што рече Клаус и како што исто така објаснивме во книгата,
ефективноста може да се докаже само ако имате бројки за смртни случаи со и без вакцинација.
И овие бројки не постојат за ниту една вакцинација во светот – за ниту една.
Сега да се вратиме на прашањето за пропорционалноста.
Тука нема тетанус. Но можам да ви кажам дека во Третиот свет, во Африка, во Тајланд има тетанус.
И бев во Тајланд на клиника за тетанус и видов луѓе како умираат мизерно од тетанус.
Втората болест која потенцијално може да има корист од вакцинација е беснило.
И го велам ова затоа што треба да биде јасно дека тој и јас, и мојата сопруга, не сме тука како противници на вакцинацијата.
Ние не сме против вакцинацијата, но велиме дека вакцинацијата навистина има смисла кога е потребна, бидејќи стапките
на леталност и смртност се неверојатно високи – кај тетанус над 50 проценти, секој втор човек со тетанус ќе умре.
Беснило денес практично е 100 проценти смртоносно. Ова значи дека секој што има беснило ќе умре
ако не се преземе ништо, и нема достапен третман.
Вакцинацијата навистина е достапна овде за двајцата. И оваа вакцинација е ефикасна.
И тоа е она што го раскажуваме и објаснуваме во нашата книга.
За да биде јасно на сите кога вакцинацијата е препорачлива – да.
И не само да, туку го препорачуваме од сè срце, бидејќи може да спаси животи – и, патем, мора.
Ако лекар не знае дека против тетанус може да се вакцинира – и, пред сè, како да се вакцинира.
И тука, како што е објаснето во книгата, не постои само вакцинацијата како што се прави овде, со
вакцината што ја стимулира формирањето на антитела.
Постои и таканаречена пасивна вакцинација. Таа вклучува давање готови антитела од луѓе кои биле вакцинирани.
И овие антитела се достапни за тетанус и беснило. И тие делуваат, навистина делуваат!
И овие всушност немаат сериозни несакани ефекти затоа што се чисти.
Тие се чисти антитела, нема адитиви.
Значи, сакав да ставам апсолутно јасно дека не сум против вакцинацијата, но велам дека
односот ризик-корист мора да биде правилен.
Вие посветувате седум поглавја од вашата книга на темата за вакцинации, кои генерално се сметаат за
најголемо достигнување и најмоќно оружје против инфекции.
Веќе го спомнавте ова. А оние кои се за вакцинација ќе тврдат дека сите заразни болести се во опаѓање.
Зарем тоа не е доказ дека вакцинацијата е ефикасна?
Да, тоа е важна точка, која исто така сакав да ја разгледам.
Откако ја истражував темата за вакцинацијата, наидов на книгата на г-дин Бухвалд, која има едноставен и
запаметен наслов "Вакцинација – бизнисот на стравот".
И Бухвалд овде направи многу едноставна и многу запаметлива работа.
Тој ги нацрта сите статистички податоци достапни од Федералната статистичка служба за заразни болести и потоа
секогаш го означуваше датумот на вакцинација на врвот.
И потоа стана многу јасно за секоја заразna болест дека наглиот пад на заразните болести секогаш се
случуваше многу пред воведувањето на масовната вакцинација.
Ова силно сугерира дека опаѓањето на заразните болести не се должи на влијанието на вакцинацијата, туку на други мерки.
И тоа едноставно е подобриот животен стил што го имаме во повоениот период.
Исто така можете многу јасно да видите како туберкулозата се зголемувала и намалувала за време на воените години.
Значи, ова е поврзано со фактот дека луѓето гладуваа, се смрзнуваа и живееја во лоши
услови, што овозможи ширење на заразни болести.
Живните услови беа пресудни, живните услови.
Да.
А фармацевтската индустрија вели спротивното. Таа вели дека ја имаме оваа поволна ситуација затоа што се вакцинираме.
Но статистичките податоци јасно го побиваат ова, и затоа овој аргумент, кој секогаш го користи другата страна,
дека противваксерите или критичарите на вакцини се антисоцијални паразити, е всушност неоснован.
Пред сè, со вакцинацијата против коронавирусот сега видовме дека воопшто нема заштита за другите, така што оваа
флоскула што постојано се повторуваше е целосно неоснована.
Целта на вакцинацијата е да се произведат антитела.
Тоа треба да биде доказ дека вакцинацијата успеала.
Тоа е она што луѓето го велат.
Да, дали тоа е воопшто клучната точка кога станува збор за имунолошката одбрана?
Не, секако е наивно да се каже дека сè се заснова на антитела.
Што се антитела? Како функционираат? И како функционира имунолошкиот систем воопшто?
Никој не знае, бидејќи тоа речиси никогаш не се предава во медицината.
Лекарите стануваат лекари без да стекнат основни знаења за имунологија.
Бидејќи ја предавав оваа тема од А до Ш повеќе од 20 години, студентите во Мајнц навистина мораа да знаат многу,
инаку немаше да го положат испитот. И тие тоа го знаеја.
Не, постојат различни гранки и столбови на имунолошкиот систем, и ги објаснивме сите.
Нема многу, но треба да ги знаеш.
Тоа се антителата, а потоа клетките, лимфоцитите .
И грубо кажано, антителата можат да бидат ефикасни само против токсини, затоа што токсините се мали, а
антителата исто така се мали, и антителата можат да ги пресретнат токсините кога се присутни.
Имено, токсините што се во крвта, бидејќи антителата главно се во крвта.
Затоа, тоа функционира само ако токсинот се транспортира преку крвотокот.
На пример, токсинот што го произведува бактеријата на тетанус.
И токму таму антителата можат да ги фатат и да ги запрат, што значи дека можат да ги запреат и да не продолжат понатаму.
Во спротивно, антителата можат да ги запрат вирусите само ако се присутни во крвта.
Сепак, повеќето вируси влегуваат во телото преку носот, дишните патишта или цревата.
И затоа нема начин вистински да се заштитат слузокожата на белите дробови, бронхиите, самите бели дробови
или дури и гастроинтестиналниот тракт преку вакцинација.
Затоа, како што реков пред пет години, луѓе, сосема е бесмислено да се обидувате да се вакцинирате против
респираторен патоген кога антителата се произведуваат во крвта, бидејќи тие се на погрешната страна од ѕидот.
Не можеш да го запреш, и сега знаеме дека е така.
Дека оваа вакцинација никогаш не може да спречи инфекција.
Да. Вакцината против морбили, воведена од Јенс Шпан, во моментов повторно се дискутира.
И таму, изгледа, антителата не придонесуваат значително за одбраната.
Да, ние исто така го споменавме тоа во книгата. Тоа е познато веќе 50 години.
Постојат луѓе кои воопшто не можат да произведуваат антитела. Ова е генетски дефект.
И беше познато дека овие луѓе нормално се разболуваат од морбили и секогаш нормално закрепнуваат како и сите други.
Тие не умираат. Ниту пак се разболуваат потешко. Воопшто не.
И тоа е доказот, јасната индикација дека лимфоцитите, белите крвни зрнца, се одговорни за елиминирање на вирусни инфекции.
Да, и овие бели крвни зрнца не се мерат. Разбираш ли? Поради вакцинацијата.
Затоа што е премногу тешко, и покрај тоа нема да помогне, бидејќи тие секогаш се таму. Тоа е другото што им го кажуваме.
Што се однесува до вирусите, овие бели крвни зрнца не се одговорни за ниту еден вирус, туку
препознаваат тип на вирус и целата фамилија истовремено.
И затоа сме заштитени. Колку почесто сме изложени на различни вируси во детството, толку поширока е нашата заштита.
Затоа сето ова бесмислици за спречување на вирусни болести кај децата мора да престане.
И зошто мислите дека оваа задолжителна вакцинација беше воведена токму против морбили?
Не знам. Се сомневам дека тоа беше тест за да се види како населението ќе реагира на задолжителна вакцинација.
Бидејќи подоцна се дискутираше и за задолжителна вакцинација против коронавирус.
Тоа веќе беше планирано.
Веројатно веќе беше испланирано. Тоа беше еден вид "пробен обид" со барањето за вакцинација
против сипаници – што воопшто не беше неопходно.
Значи, како што реков, како што веќе рече Сучарит, во тоа време немаше смртни случаи од морбили.
Стапките на инфекција исто така беа произволно ниски.
Значи, зошто токму морбили, од сите работи, одеднаш треба да станат задолжителни,
воопшто не беше објаснето. Ниту пак имаше смисла.
Да, во тој поглед, овој закон навистина е сопствен гол, бидејќи на крајот некомпетентни експерти прават секакви работи...
Извинете, што се некомпетентни експерти?
Кои се нарекуваат експерти.
Не, не, не. Тие не си даваат титули, тие се нарекуваат и именуваат експерти, да.
Зад сето ова стои агенда. И таа агенда е навистина испланирана.
Планирачите не се во оваа земја; тие се некаде далеку на запад.
Но ова планирање трае веќе 10 години, 25 години, планирањето за овој излив на коронавирусот.
Книгата на Пол Шраер навистина треба да биде задолжително четиво. За сите новинари. За сите.
И исто така за политички амбициозни. Сè беше испланирано.
И е сосема јасно дека во 2019 година, оваа криза со коронавирусот веќе била речиси целосно испланирана.
Имаше симулациска игра во октомври 2019 година. И секако, вирусот беше таму.
Бидејќи вирусот потекнува од лабораторијата, како што сега знаеме .
Секој што не го знае ова, дефинитивно треба да биде заклучен во библиотека и да му биде наложено задолжително читање.
Затоа што сè беше испланирано. Модерна веќе имаше 100.000 дози вакцина достапни во 2019 година.
И рекоа: "Луѓе, следната година ќе имаме милијарда дози. Можеме да го направиме тоа."
Пораката беше дека е ослободен вирус против кој човештвото нема имунолошки систем.
Да. Но тоа е бесмислица, нели? Не е како да сме целосно на милост и немилост на патоген.
Да, затоа носеме маски и држиме растојание.
Тие беа единствените работи што можеа да нè заштитат – што беше целосна бесмислица.
Видовме дека имаше одличен основен имунитет.
Тие не знаеја дека имунитетот кон коронавирусите секогаш е широк. Затоа што коронавирусите се насекаде.
И кога детето ќе почне да оди во градинка, тоа се разболува на секои неколку месеци во текот на првата година.
Овие се главно коронавируси. Имунолошкиот систем се тренира и тренира и тренира со
секоја инфекција и станува сè посилен и посилен.
Ја доживеав пандемијата на коронавирусот во мојата пракса.
Јас исто така сакав да го искусам тоа, и тоа дојде со тестот.
Во моментот кога тестот стана достапен, избувна паника.
Луѓето влегоа во ординацијата дишејќи задишано – но со нив сè беше во ред.
Тие тестираа позитивно на коронавирус и чувствуваа како да не можат да дишат.
Само морав да поразговарам со нив малку и да им јасно им кажам дека имаат доволно простор за дишење.
Тие само хипервентилираа. И потоа повторно стивна.
Имаше и пациенти кои беа позитивни на коронавирус. Но тоа беше прикриено од тестот.
Потоа си дозволив да погледнам понатаму за да видам што навистина не е во ред со нив. Значи, навистина им беше тешко да дишат.
Едниот имаше хламидиска пневмонија , другиот имаше белодробна емболија.
Третиот имаше болест на папагалот која бараше кортизон.
Имаше многу различни причини. Но, сите тие беа усогласени според тестот за коронавирус, така да се каже.
Погрешно дијагностицирано.
Да, погрешно дијагностициран. Оној со хламидиска пневмонија сигурно не би бил многу среќен поради кортизон.
Во случај на егзогена алергиска алвеолитис , кортизон беше вистинскиот третман.
Но диференцијалната дијагноза е целосно занемарена.
Да, беше многу убаво да се види во интервју со пулмолог кој ја опиша својата прогресија, а потоа и самиот се зарази.
И г-ѓа Мајшбергер ни рече: "Вие жртвувавте толку многу, а потоа и самите го добивте. Раскажете ни за тоа."
И потоа тој ја опиша класичната прогресија на пневмококна пневмонија и заклучи дека она што го доживеал
било многу атипичен случај на коронавирусна пневмонија.
Тие тогаш беа толку заслепени, што се фокусираа само на овој тест за коронавирус и рекоа дека тој ќе реши сè.
Грипот исчезна во истиот период.
Тоа всушност е речиси елиминирано, бидејќи никој повеќе не тестира за грип.
Потоа го повикав мојот лабораториски лекар и го прашав: "Кажи ми, дали некој сè уште прави тест за грип?"
Тој вели: "Не, само ти понекогаш." Значи, тоа е многу јасен тест-пристрасност .
Без овој тест, немаше да ја забележиме болеста. Исто така, прашав неколку колеги:
Кажи ми, дали мислиш дека би забележале нешто ако не го имавме тестот?
Професор Алерсбергер од Австрија рече и се согласи со мене: "Не, сигурно не би забележале ништо."
Но моите колеги рекоа: "Да, ги виде сите мртви луѓе."
И потоа се почувствував целосно вознемирен. "Дали во вашата пракса имате имано многу смртни случаи?"
Не, не во мојата пракса, но дали ги видовте фотографиите од Бергамо?
Сè се сведуваше на сликите од Бергамо.
Ова предизвика страв и ги направи луѓето послушни.
Но сега, на пример, Том Лаусен отиде таму и ги изброи мртвите, бидејќи мртвите навистина беа таму.
Што мислиш дека е причината тогаш? Зошто луѓето умреа?
Да, го направив – разбуден од проблемите со СИДА и прекумерното лекување, природно веднаш се
запрашав – како ги лекуваа пациентите со коронавирус?
И веднаш го најдов тоа што го барав. Во Кина ги лекуваа пациентите со кортизон, стероиди и антивирусни лекови.
Не се докажа, пишуваше веднаш над него.
Кога слушам дека нешто не се докажало, ги кревам ушите. Тоа обично значи дека предизвикало штета.
И јас ја искористив таа можност да напишам писмо до уредникот на нашето германско медицинско списание како одговор на
статија со наслов: "Сè уште нема третман за коронавирусот."
И потоа напишав: Со оглед на оваа изјава, се прашувам какви лекови очигледно се користат за третман без никакво тестирање.
И сите овие беа подготовки кои беа повеќе или помалку силно имуносупресивни .
А во случај на клиничка слика која наликува на грип, или била делумно грип, веројатно не би сакал ниту една од овие супстанции,
бидејќи тие сигурно не го поттикнуваат процесот на заздравување.
И навистина го објавија писмото. Но текстот сепак продолжи.
И потоа дојдоа тие студии на СЗО на 1 април, кои всушност покажаа значително прекумерно умирање.
И тоа беше поради супстанца што ја содржеше, хидроксихлорохин, која сигурно е прилично корисна во мали дози и исто така
може да биде доста ефикасна при лекување на вирусни инфекции, бидејќи донекаде ја ублажува болката во екстремитетите.
Но има многу тесен терапевтски опсег и таму беше препорачано во апсолутно летални дози – предизвикувајќи
срцева аритмија, дури и вентрикуларна фибрилација.
Секако, ова беше забележано релативно брзо и веднаш беше прекинато, така што имаше само еден врв – со други зборови,
кривата се искачи вертикално 14 дена по почетокот на овие студии.
Значи, можете да ги испратите обвинителите таму и да побарате медицинските картони на оние кои биле лекувани на 1 април.
Тие сигурно ќе го најдат она што го бараа каде и да се појави оваа прекумерна смртност.
Тоа беа Лондон, Париз, големите градови, главните главни градови каде што се наоѓаа големите универзитетски болници, и Мадрид.
И да, и Њујорк, но тоа не се вклопуваше со Европа.
Но тоа, секако, е направено таму во студиите на СЗО, и секако и во Нов Зеланд и Австралија.
Но оваа прекумерна смртност природно предизвика страв.
Никој не верува дека пациентите умираат поради третманот; природно, тие веруваат дека умираат поради оваа сериозна болест.
И затоа коронавирусот одеднаш доби репутација дека е десет пати поопасен од грипот.
Да. Да, имаме многу интересна програма на Kla.TV за ова каде што можете да ги видите овие луѓе кои, на пример, беа лекувани
во Италија, добија целосно погрешна терапија, умреа во голем број, и дека речиси никој не излезе жив од болницата .
Да, и потоа се појави проблемот со епидемиолошките хигиенски препораки дека пациентите треба претежно да бидат интубирани .
И ремдесивир.
И ремдесивир, лекот кој е многу токсичен антивирусен препарат, кој, како што откри Том
Лаузен, се произведува под лиценца во Бергамо.
Значи, имаше кратки растојанија од производителот до домот за стари лица.
Значи, пациентите таму веројатно сите беа добро снабдени со ремдесивир.
Не да се каже убиен...
Во секој случај, тоа не беше корисно за опоравување.
Освен SARS-CoV-2, за кој веќе се дискутираше опширно и со кој многумина од нашите гледачи веќе се запознаени.
Сепак, постојат и други болести каде дијагнозата не е толку јасна.
Вие пишувате... Во вашата книга имате добар дел за хепатитис Ц. Можете ли да ни кажете нешто повеќе за тоа?
Да, хепатитис Ц, така да се каже, се возеше на ХИВ.
Морам накратко да го објаснам експериментот со животни што се спроведе.
Постоеше хепатитис не-А/не-Б, кој беше посттрансфузивен хепатитис, кој всушност не беше
заразен, но се појавуваше по трансфузии на крв.
Значи, ова можеби исто така било имунолошки ефект, поради што пациентите привремено пожолтеа.
Но вирусолозите беа на работа и мислеа дека тоа може да биде и вирус што сè уште не е откриен.
Потоа го бараа така што им инфузираа на мајмуните крв од пациенти со хепатитис не-А/не-Б и
држеа контролна животинка во посебна просторија.
Тоа беше експерименталната поставка. Значи, всушност, тие требаше да инфузираат еднаков број мајмуни со крв
од здрав човек за да ги исклучат овие имунолошки ефекти.
Па, овие трансфузирани мајмуни не се разболеа.
Тие привремено имаа благо покачени ензими во црниот дроб и потоа беа заколени.
И црниот дроб беше во ред, не најдоа ништо.
Но потоа на пазарот се појавија овие ПЦР методи со висока резолуција, и со нив пронајдоа некои фрагменти кои не изгледаа
да припаѓаат на генетскиот код на тестираното животно, и заклучија дека тоа може да биде вирусот што животните го носеа.
И потоа беше развиено антитело против него, HCV антитело.
И потоа стана комерцијално исплатливо. Случајно кинескиот император имаше хепатитис, па
тоа беше промовирано и пласирано на пазарот.
Тие го направија антигенот. Значи, тие ги зедоа овие фрагменти од гени како шаблон за протеинот, за цртежот на антигенот.
И тие го користеа антигенот за да предизвикаат антитела кај други животни.
И потоа тие развија тест за откривање на овие антитела кај луѓето. Тоа е овој тест за откривање на антитела.
Сепак, откривањето на антителата го таргетира градивниот блок што е изграден според хипотетичка нацрт-шема.
И потоа тие со овој тест обиколуваа и ги испитуваа луѓето за да видат кој има антитела против него.
И секој што го има тоа има хепатитис Ц. Тоа беше дефиницијата, нели?
Дури и ако не покажуваат никакви клинички симптоми, како пожолтување?
Да, веќе го имавме овој инкубационен период кај СИДА, каде што имавме и здрави пациенти кои беа позитивни на антитело.
Им беше кажано дека ќе умрете по една година – потоа инкубацискиот период се продолжи малку, па стана десет години
– со хепатит Ц воопшто не умираа, па потоа стана 30 години – потоа ќе добиете рак на црниот дроб или цироза на црниот дроб.
И за да се осигураме дека нема да го добиете, треба веднаш да започнете со нашата антивирусна
терапија, која во моментов чини £8,500 по пакување.
И така функционира. Тие не се болни и нема повторно да се разболат како резултат на третманот,
бидејќи дозата повеќе не е толку висока како порано.
Хепатитис Ц порано се лекуваше со интерферон и високи дози рибавирин.
Луѓето беа целосно исцрпени и болни цела година, развија тешка анемија и потоа мораа да се опорават од неа,
па стана јасно дека нешто мора да се промени, барем за да терапијата биде помалку токсична.
Но всушност, отсекогаш постоела добра причина да не се лекуваат проблемите со црниот дроб со лекови, бидејќи
тоа секогаш на некој начин е токсично за црниот дроб.
И денес луѓето се прашуваат – јас токму бев на уште едно симпозиум за црниот дроб – зошто бројот на карциноми на клетките
на црниот дроб не се намалува и покрај ефикасното намалување на вирусното оптоварување.
Всушност, изгледа дека има мало зголемување.
Едноставниот одговор е затоа што едно нема никаква врска со друго.
Сите зависници се позитивни на хепатитис Ц, но имаат различна причина.
Нивните дроги претставуваат проблем со токсичност за црниот дроб. Точно како кај алкохоличарите.
Ако го кажете тоа на конференција за црниот дроб, тоа значи дека алкохолот е многу важен
кофактор. Значи, ниту без алкохол не функционира.
Значи, всушност, се покажува дека ХЦВ-позитивните пациенти кои имаат проблеми, како
правило, случајно се откриваат како алкохоличари.
Да. Значи, тој повторно припишува корист на терапија која воопшто не може да се докаже.
И не ја гледа штетата.
И не ја гледа штетата, да. Вашата книга многу силно се занимава со перципираните и реалните ризици.
Значи, често правите споредби таму; ги спомнавте овие три столба.
Општо земено, тоа се избори на животен стил. Вие спомнавте алкохоличари, но други работи кои се многу пораспространети,
како што се дебелината и пушењето, статистички се многу позначајни од која било заразна болест во моментов.
Тие таму пишуваат список, и заразните болести се на петтото место меѓу причините за смрт.
Зошто тогаш институции како Институтот "Роберт Кох" не објаснуваат дека луѓето многу повеќе имаат
корист ако се одржуваат здрави и го промовираат тоа?
А наместо тоа, тие се залагаат за тестови и вакцинации кои се на дното на анализата на ризик-корист.
Можам ли сега да ја претставам мојата теза за владејачката класа и ропството?
Целото наше општество е изградено врз капитализам... Да, тоа е општество изградено врз капитализам.
И прочитав нешто од Рајнер Маусфелд што беше неверојатно трогателно за мене.
Рајнер Маусфелд, нашиот голем историчар (всушност: психолог) од Кил, напиша:
Капитализмот и демократијата се неспоиви еден со друг.
Бидејќи капитализмот води до тоа луѓето да им одземаат работи на другите луѓе.
Тие, во принцип, сакаат да ја задоволат својата алчност.
А алчноста, човечка особина која е тешко да се потисне, ги тера богатите да сакаат да станат уште побогати.
И за да го направат тоа, тие мораат сè повеќе и повеќе да им одземаат на сиромашните.
И стигнавме до точка каде што сега тие мора да го одземат сè од целиот свет за да ја
задржат својата позиција како владетели на светот.
А она што тие го прават е да ни ја одземат човечноста, нашите способности како човечки суштества, и
да нè натераат да плаќаме за сопствените ресурси.
Во овој случај, вакцините, лековите што го одредуваат нашиот сопствен крај. Тоа е толку луда мисла.
Морам сега да го искажам ова од своето срце, бидејќи го видов и дојдов до ова сознание преку проучување
на различни книги за историја, политика и економија.
И со сите со кои сум разговарал во оваа област со години, изгледа многу, многу веројатно дека владејачките сили – и тие не се во
Германија, туку некаде на Запад – го откриле моето поле, моето поле, заразните болести, како единствен, нов, моќен,
најмоќен инструмент во светот за консолидирање на нивната власт.
Зашто со овие имаат свои научници, експерти, а сега и СЗО. Сè е на едно место.
А СЗО сега добива моќ од народот на Германија и Европа, моќ да прави што сака. И токму тоа сега го прават.
Тие можат по желба да прогласат пандемија, и со тоа можат – по желба – да наложат мерки кои мора да се почитуваат.
Според закон е казниво ако не го направите тоа, казна, најлошата казна.
И инструментот ја искористува незнаењето на луѓето, бидејќи знаењето е моќ, додека
незнаењето или недостатокот на знаење е беспомошност.
Луѓето се беспомошни затоа што не ги разбираат инфекциите или не ги разбираат доволно добро. И не можат да ги препознаат лажите.
И тие исто така не успеваат да видат дека воплетена во овие лаги е најлошата лага на сите
времиња, а тоа е лагата за вакцините базирани на гени.
Да, нема да кажам многу повеќе, но ќе кажам дека една од главните цели на ова интервју е да го привлечам вниманието на сите мои
драги со-човеци кон фактот дека навистина ја третираме оваа тема во книгата на таков начин што сите теми се
обработени така што секој со нормален IQ треба да може да ги разбере. Сè е напишано на многу едноставен јазик.
Тие направија брилијантна работа.
И си рековме: ако едно поглавје во оваа книга треба да биде задолжително четиво за сите новинари, за сите лекари, за сите
адвокати – политичарите ќе ги изоставам засега, тоа е веројатно бесмислено – тогаш тоа е ова поглавје, долго само
осум страници, за вакцинациите базирани на гени – најголемата опасност за човештвото во сите времиња.
И потоа разговарав со г-дин Коп, и тој веднаш рече "да", ова поглавје за "вакцинации базирани на гени" може да се
понуди одделно на веб-страницата за бесплатно преземање за секој во светот кој може да чита германски.
И тоа е тоа што се случи. Значи, веќе два дена имате можност бесплатно да го прочитате ова поглавје. Не плаќате ниту денар;
единственото што треба да го вложите е еден час за читање.
И нема да ви треба повеќе од еден час за осумте страници. Толку е едноставно.
Ова ви дава можеби единствена можност да застанете и да се заштитите себеси и вашите најблиски.
Бидејќи сè што треба да направите е да кажете "не" со еден глас и да им забраните на
политичарите да ѝ го дадат овој авторитет на СЗО!
И ако го сторат тоа, сепак кажи "не" и кажи дека нема да го направиме тоа.
Погледни како нè казнуваш милиони од нас. Затоа што ни тие не можат да го направат тоа.
И така јас исто така го разбрав значењето на целата оваа книга, кое е да ги претвори луѓето што биле онеспособени да носат
сопствени одлуки во одговорни граѓани, за да разберат, барем во широки рамки, што се заразните болести, кои се контрамерките,
како треба да се урамнотежат и како да се обнови правилен однос.
Мислев дека тоа беше многу добро направено во нејзината книга.
Исто така да се каже таму дека науката е помош при донесување одлуки.
Тоа не е новиот Бог. Тоа не е замена за религија, за која беше делумно создадено.
Дека таканаречениот експерт потоа може да објави што луѓето треба и што не треба да прават за да не
умрат. И можете да видите дека тоа не е вистина.
Но морам да го повторам она што го спомнавте.
Навистина е така што умираме од кардиоваскуларни болести и рак.
И заразните болести навистина не играат улога во статистиката на смртноста.
Секогаш се пропагира спротивното, како да се заразните болести нашата најголема закана.
Сега особено истакнато поради коронавирусот.
Но секоја година повторно се нагласува дека смртните случаи од грип се неизбежни – секогаш
треба да се жали за 30.000 смртни случаи од грип.
Ако погледнете подетално, ништо од тоа не е точно.
Наместо тоа, овие 30.000 или 40.000 се едноставно разлика помеѓу летната и зимската смртност.
Поради некоја причина, повеќе луѓе умираат во зима.
И сè што останува по оваа одземање едноставно се припишува на смртни случаи од грип за да се
промовира повторно вакцинацијата против грип.
И ако погледнете во Институтот "Роберт Кох" за да видите колку луѓе навистина умираат од грип – а грипот е
пријавувачка болест, па бројките се релативно сигурни – ќе добиете трицифрен број. Значи, речиси никој не умира од грип.
Значи, соопштението е објавено, се повторува секој пат: прими го вакцината против грип, затоа што инаку 30.000 луѓе ќе умрат.
Велиме дека нормалната смртност и чистата смртност, кои навистина можат да се припишат
на грипот, изнесуваат 300, 400, нешто такво?
100 до 200 – по сезона. Да.
Но, исто така, треба да се сфати дека оваа вакцинација против грип, чија ефикасност се
утврдува со мерење на антитела, сепак е бесмислена.
Само овој слаб параметар едвај се намалува.
Да, мислам, наводно ефикасноста е околу 50 проценти, варирајќи помеѓу 40 и 60 проценти. Заборавете, луѓе. Тоа е ништо.
Не можете да вакцинирате милиони луѓе со вакцина што е потенцијално опасна за да постигнете 50-процентно
намалување на одговорот на антителата. Дали сте луд?
Често гледам пациенти кои добиваат грип откако ќе примат вакцина против грип.
Секако.
Но така изгледа кога му велам: "Имаш грип."
"Не, докторе, тоа не може да биде. Јас сум вакциниран. Тоа мора да е нешто друго."
Да. Значи, можеме само да сумираме.
Во вашата книга пишувате дека инфекциите можат да бидат опасни. Но, зарем тие не се вообичаени денес?
Обично не.
Обично не. Само постои намерно ширење паника од страна на политичарите и медиумите.
Велат дека е поради капиталистички причини, но можеби постојат и други.
Науката всушност е водич.
Ти го враќаш тоа на лустерот, дека треба подетално да дојдеш до дното на работите.
Тоа кажува што е важно и што не е важно.
Не треба само да се нагласуваат поединечни факти и да се забораваат другите.
Не треба да правиш планина од ништо, и обратно.
И луѓето повторно треба да можат да донесуваат сопствени информирани одлуки.
На крајот од секое поглавје за вакцинација, тие секогаш ги повикуваат сите да се информираат и потоа да донесат сопствена
одлука, и дека принудата никогаш не треба да се користи.
Затоа што, како што велиш, тоа е алатка на оние што се на власт.
Дали има уште нешто што би сакале да им кажете на гледачите пред да завршиме?
Освен, секако, препораката да ја купите вашата книга.
Тоа е многу добро напишано, навистина е лесно за разбирање.
Успеав да го разберам многу добро за само неколку дена. Беше задоволство да го читам.
Но морам искрено да кажам, не сакам ова да се претвори во шоу за продажба на книги, да.
Ние не ја напишавме книгата за да ја купат што е можно повеќе луѓе.
Го напишавме така што што е можно повеќе луѓе да ја прочитаат книгата.
Како ќе дојдете до книгата е на вас. Не морате нужно да ја купите.
Но мора да прашате, на пример во библиотеките, ако сакате да позајмите книга.
И она што сигурно се надеваме е дека книгата ќе им се допадне и на одредени професии, како што се наставниците
– наставниците се толку важни во оваа земја, тие навистина треба да знаат повеќе за инфекциите.
Бидејќи она што го прават сега во училиштата, или што го правеле, е неодговорно кон нашите деца. Тоа не е прифатливо.
И едноставно верувањето во сè што доаѓа од некој владин оддел или власт не е патот кон надежна иднина. Тоа е безнадежна иднина.
Сакавме да дадеме надеж. И со оваа книга сакавме да ви дадеме знаење, да ви ја ставиме моќта во рацете.
Како да дојдете на власт – само треба да ја прочитате книгата, тоа е сè.
И ве молам барем прочитајте го поглавјето што не чини ништо.
Патем, можеби уште една последна забелешка. Ние сме во здружение наречено MWGFD.
И оваа асоцијација е здружение, здружение на медицински професионалци и научници, сите говорници на германски јазик.
И ние се обврзавме – сè е доброволно, никој од нас не добива ниту денар за тоа.
И тие се многу, многу извонредни лекари и научници.
Тој (д-р Кёхнлеин) исто така е вклучен веќе години.
Ние го основавме и воспоставивме Патолошкиот институт на Арне Буркхардт. Тој исто така беше член на нашата организација.
И знаете дека тој направи пионерска работа.
Работа која сега одеднаш се гледа на меѓународно ниво. Сè потекнува од Германија.
Кога Арне Буркхардт почина, ние бевме во криза.
Не можевме да извршиме понатамошни патолошки испитувања.
Но за таа цел основавме уште една лабораторија, наречена "Институт за молекуларна дијагностика".
И исто така се управува од членови на нашата асоцијација.
Значи, нашата асоцијација беше непрофитна организација на почетокот, но една година подоцна, во
2021 година, нашиот непрофитен статус беше поништен.
Ова значи дека не можеме да издадеме потврди за донации. Оваа асоцијација се потпира на донации.
Ќе ни биде драго ако размислите да донирате за здружението и Инмодија Институтот .
Тоа би било она што би ме направило длабоко среќен.
Многу ви благодарам за вашата работа на оваа одлична книга!
Да, многу ви благодарам уште еднаш за ова интервју.
Се надевам дека ќе се дистрибуира широко!
Збогум.
Да, благодарам! Чао.
Kla.TV има потреба од вашата помош! Користете ја функцијата за споделување под програмата.
Готовиот шаблон за е-пошта ви помага да стигнете до вашиот приватен круг на примачи. Без никакви блокади на спам.
Мојот придонес за промена на светот со само еден клик. Никогаш не било полесно.