"Henteu nyaho atawa kakurangan élmu téh kakuatan anu teu aya."
Jalma-jalma teu boga daya sabab maranéhna teu ngarti kana inféksi, atawa teu ngarti
cukup. Jeung maranéhna teu bisa ningali bohongna.
"Masalahna nyaéta panyakit menular bisa pisan nguntungkeun, anu kalolobaan jalma teu nyadar."
Abdi ngahaturkeun wilujeng sumping ka Prof. Dr. Bhakdi sareng Dr. Köhnlein dina wawancara Kla.TV kami.
Kami bungah pisan ngabagéakeun anjeun deui sakali deui.
Kadua-duana jadi panyatur dina konferénsi anti-sensor ngeunaan topik-topik médis penting.
Sareng anjeun duaan ogé janten ahli munggaran anu nyarita salila krisis coronavirus, nalika euweuh di antara urang anu sabenerna
tiasa ngartos naon anu keur lumangsung di sabudeureun urang.
Maranehna teras muncul di Kla.TV, dina tanggal 15 jeung 30 Maret 2020 – dina program-program anu dipidangkeun
, teras diteruskeun ku wawancara salajengna engkéna.
Pikeun panonton anu can wawuh ka anjeun: Dr. Köhnlein, anjeun téh spesialis dina kadokteran internal jeung kadokteran olahraga sarta
geus puluhan taun digawé salaku internis di praktek sorangan.
Prof. Dr. Bhakdi, anjeun parantos ngalatih mahasiswa kedokteran salami puluhan taun salaku profesor jeung
kapala Institut Mikrobiologi Médis jeung Higiene di Universitas Johannes Gutenberg di Mainz.
Anjeun kantos janten redaktur utama jurnal médis Medical Microbiology and Immunology sarta parantos nampi sajumlah
ageung panghargaan pikeun panalungtikan anjeun, ku kituna ngabeungharkeun pamahaman dasar urang ngeunaan sistem imun.
Anjeun sareng pamajikan anjeun (Prof. Bhakdi) parantos nerbitkeun buku anyar babarengan sareng Dr Reiß anu judulna: "Ngartos
inféksi – tibatan sieun ka éta. Mitos, khayalan jeung kanyataan".
Patarosan munggaran abdi: Profesor Bhakdi, naon anu nyurung anjeun pikeun nyerat buku ieu?
Tah, kuring nerbitkeun buku jeung pamajikan kuring sapuluh taun ka tukang.
Éta dingaranan "Hantu inféksi. Mitos, halusinasi jeung kanyataan."
Jeung urang nulis buku éta harita sabab kuring geus pensiun, jeung pamajikan kuring nyarios ka kuring:
Anjeun kedah nyerat ceramah anjeun pikeun masarakat umum.
Sadayana anu dipikahayang jeung dipikabutuh ku jalma-jalma di nagara ieu pikeun nyaho ngeunaan inféksi.
Nya éta kanyataan, teras nunjukkeun naon anu sanés kanyataan, nyaéta mitos. Sareng éta anu kuring lakukeun.
Jeung buku ieu geus aya di pasaran salila sapuluh taun.
Éta henteu laris pisan, tapi éta mah teu masalah.
Tapi di dinya, abdi parantos nyayogikeun tinjauan ngeunaan sakabéh panyakit inféksi penting di nagara ieu. Kumaha nyegahna.
Naha aya baktéri jeung virus nu ngabahayakeun? Naha nu séjén mah henteu ngabahayakeun?
Kumaha maranéhna ngajadikeun urang gering? Sareng kumaha urang tiasa nyegah ieu?
Sareng ieu sacara teu tiasa dipisahkeun ngawengku ngabahas topik vaksinasi.
Supaya masalah vaksinasi bisa diréngsékeun sacara tuntas pikeun sadayana.
Tuluy datang COVID-19. Jeung pikeun nyepetkeun carita panjang:
Sanggeus lima taun COVID-19, abdi sadar yén naon anu kami tulis dina buku munggaran kedah dirobah.
Sareng éta kacida gancangna. Sabab écés abdi henteu nepikeun élmu anu saéstuna saé di dinya.
Abdi salah. Kusabab abdi henteu cukup atikan diri sorangan.
Kuring parantos ngajar mata pelajaran ieu salami langkung ti 20 taun.
Jeung harita kuring sadar aya hal-hal dasar anu tacan kungsi kuring sadar, hal-hal anu teu bener.
Sareng anjeun terang, indung abdi téh guru munggaran abdi.
Manéhna téh dokter. Jeung manéhna nyaritakeun ka kuring basa kuring masih leutik –
kuring terang yén kuring hayang jadi dokter.
Manéhna nyarios, "Anjeun bakal jadi dokter. Émut, dokter ulah sieun nanaon. Teu aya nanaon."
Ngan hiji hal, nya éta yén manéhna ngalakukeun kasalahan.
Nyarios hal anu salah patali jeung pangobatan médis.
Sareng upami anjeun ngalakukeun éta, anjeun kedah mastikeun yén anjeun ngabenerkeunana.
Jeung éta sababna kuring ngawartosan ka pamajikan yén urang kudu nerbitkeun deui buku ieu.
Sareng urang kedah ngalakukeun paningkatan supados éta nyayogikeun tingkat pangaweruh anu pas.
Jeung dina waktos éta, urang babaturan jeung anjeunna, Klaus (Dr. Köhnlein), babaturan akrab.
Sareng abdi nyarios, aya hiji jalma di dieu anu geus nganyatakeun karaguanna ngeunaan topik ieu
puluhan taun ka tukang, sareng éta aya di dieu.
Sareng manéhna salawasna leres. Naha urang henteu tiasa naros ka manéhna naha manéhna hoyong gabung sareng urang?
Sareng éta nu kajadian. Teras anjeunna nyarios, "Sumuhun, tangtos!"
Janten anjeunna téh pangarang katilu tina buku anyar éta, anu diterbitkeun dua poé ka tukang.
Salaku internis, abdi henteu seueur ngurus vaksinasi.
Kuring sabenerna teu mimiti mikirkeun vaksinasi nepi ka urang boga barudak.
Jeung putri munggaran abdi kedah langsung nampi vaksinasi BCG sanggeus lahir.
Teras sacara intuitif abdi nyarios: Urang teu hayang ngalakukeun éta ayeuna.
Kuring bener-bener teu ningali tuberkulosis minangka ancaman pikeun putri kuring.
Waktu éta, abdi henteu nyaho yén geus aya studi ngeunaan vaksinasi BCG anu sabenerna ngalaksanakeun uji
coba dikontrol plasebo pikeun nguji vaksinasi BCG, anu jarang pisan dina widang vaksinasi.
Éta téh di India, di mana maranéhna ngavaksinasi populasi anu gedé sarta ngantunkeun populasi anu gedé teu divaksinasi.
Sareng hasilna sabenerna yén populasi anu divaksinasi ngagaduhan langkung seueur inféksi
tuberkulosis BCG tibatan populasi anu henteu divaksinasi.
Ieu teras diterbitkeun sacara lega di The Lancet kalayan judul "Warta goréng ti India".
Sareng abdi yakin yén sanggeus publikasi ieu, diperlukeun deui 13 taun saméméh dokter-dokter
pediatrik Jerman daék eureun masihan vaksinasi ieu.
Sareng putri munggaran abdi masih kénéh boga anjeunna.
Salila nu kadua, kuring jadi leuwih kritis, jadi kuring nanya, kumaha ngeunaan vaksinasi BCG?
Éta ngabales kalayan rada ambek: Henteu, geus lila urang teu ngalakukeun éta.
Saé pisan. Hayu urang mundur sakedik.
Salila ratusan taun, panyakit jeung inféksi geus jadi bayangan nu matak sieun pikeun umat manusa.
Aya epidemi: sampar, kolera, jeung tuberkulosis jadi panyabab utama maot.
Teras, di awal abad ka-20, panyakit-panyakit ieu ujug-ujug mimiti turun sacara tajam.
Jeung ayeuna, nyetir mobil leuwih bahaya tibatan, contona, katarajang campak atawa komo tetanus anu matak sieun.
Tapi sieun kana panyakit menular tetep teu ngirangan, saperti anu geus urang tingali salila pandemi coronavirus.
Naha anjeun tiasa nyaritakeun ka kami naha ieu kajadian kieu?
Tah, masalahna nyaéta panyakit menular, anu kalolobaan jalma teu sadar, bisa pisan
nguntungkeun tur ngahasilkeun kauntungan anu luar biasa.
Dina panyakit menular, sok aya pangukuran antibodi, pangukuran laboratorium, jeung ayeuna ogé aya pangobatan antiviral.
Sareng éta téh topik anu sabenerna ngenalkeun abdi kana kancah.
Dina waktos éta, masalah AIDS anu katingali pisan bahaya alatan pangubaran kaleuleuwihan anu masif.
Saéstuna, éta mah saukur musibah ACT baheula.
Éta téh ubar antiviral anu asup ka pasar dina dosis kaleuleuwihan, lain pikeun ngungkulan masalah AIDS sorangan.
Éta sabenerna ngan kusabab lingkaran leutik.
Tapi masalah AIDS, sakumaha anu kuring carioskeun, utamina mangrupikeun bencana ACT.
Sareng sabab éta henteu kitu deui, kaayaan geus tenang.
Tapi CDC, otoritas pangendali panyakit, waktu éta geus béak panyakit.
Sareng AIDS téh hiji tali nyawa, kitu cenah.
Sanggeus polio jeung cacar, teu aya deui nu kudu dipigawé.
Teras aya "pneumonia legionnaires" , anu dilebih-lebikeun jadi wabah anu sabenerna ogé sanés wabah.
Éta mah ngan sakumpulan legiuner kolot anu rada teu séhat nu kumpul babarengan, pésta, nginum, jeung ngaroko loba.
Sarta sanggeusna, sababaraha di antarana kaserang pneumonia.
Tapi tuluy CDC datang sarta manggihan hiji baktéri anu saméméhna tacan dipikanyaho, sacara logis ngarananana "Legionella
pneumophila" sarta ngajadikeunana agén panyabab panyakit Legionnaires, sanajan sabenerna panyababna téh
sistem imun anu lemah di antara jalma anu kakeunaan.
Sareng éta biasana masalahna dina panyakit menular: éta sabenerna teu bisa ngarugikeun
urang salami sistem imun urang jalan kalayan saé.
Sareng nalika éta ngaleutikan, hal sapertos kieu tiasa kajadian.
Teras anjeun tiasa katarajang inféksi.
Jeung dina kasus AIDS hususna, lamun narkoba disalahgunakeun, anjeun bisa kaserang naon anu disebut inféksi oportunistik.
Ieu téh panyakit anu ngan bakal anjeun kakeunaan nalika sistem imun anjeun aya dina kaayaan panghandapna.
Sumuhun, abdi hoyong nambihan hiji hal kana éta.
Masalahna nyaéta wabah-wabah utama disababkeun ku patogén anu sanggup sumebar pisan gampang.
Dina prinsipna, ngan aya dua cara pikeun ngalakukeun ieu: boh ku cai atawa ku hawa.
Ieu hartosna yén dina kasus panyebaran liwat hawa, éta nyebar ti hiji jalma ka jalma séjén ngaliwatan batuk jeung bersin.
Nalika wabah aya, jalma anu kaserang wabah batuk ka batur, sarta baktéri éta sumebar ka maranéhna ngaliwatan hawa.
Mekanisme jeung jalur panyebaran kalolobaan panyakit inféksi anu sabenerna penting ayeuna geus dipikanyaho.
Dipikanyaho yén cai kudu diolah, sarta ku kituna teu aya deui kolera. Teu aya deui kolera.
Dipikanyaho yén lamun aya nu batuk jeung ngidap panyakit sampar, jalma anu keuna batukna kudu dibéré antibiotik.
Sanaos kitu, ayeuna mah geus teu aya wabah deui, sabab urang terang kumaha cara wabah éta nyebar, nyaéta ku beurit
jeung kutu, sarta di mana teu aya beurit, teu aya wabah.
Lamun aya wabah jeung antibiotik, wabah éta moal bisa nyebar.
Nanging, ieu hartosna yén sabab métode-métode éta geus dipikanyaho, urang terang kumaha nyegah hiji hal.
Sareng pencegahan ieu henteu salawasna ngalibatkeun vaksinasi, tapi ngan dina kasus anu pisan jarang.
Abdi hoyong ngajelaskeun hiji hal:
Henteu leres yén, kusabab tetanus geus jadi langka pisan di dieu, contona, éta henteu bahaya.
Tetanus ayeuna sarua bahaya jeung 100 taun ka tukang.
Sakumaha bahaya. Sareng nalika éta kajadian, jalma-jalma aya dina résiko.
Ayeuna abdi dugi ka topik anu kacida pentingna, nyaéta vaksinasi. Naha urang kudu ngarévisi sakitu lobana?
Kusabab abdi nyadar yén tilu pilar anu kedah janten dasar pikeun nyieun rekomendasi vaksinasi nyaéta: Kahiji, kabutuhan.
Iraha vaksinasi sabenerna diperlukeun? Nalika hiji panyakit sabenerna ngancam nyawa.
Lamun hiji panyakit henteu ngancam kahirupan, teu perlu divaksinasi. Teras anjeun kedah ngantepkeunana wungkul.
Hiji pilar teu meunang leungit. Pilar kadua nyaéta efektivitas.
Efektivitas hartina jumlah jalma anu gering parah jeung anu maot kudu sacara signifikan dikirangan.
Ayeuna bayangkeun urang gaduh inféksi anu henteu nyababkeun maot.
Atawa saeutik pisan nepi ka euweuh pangurangan nu bisa kahontal.
Contona – campak téh conto anu saé pisan, ku jalan kitu – jalma-jalma anu maot ku campak di jaman baheula maot ku
alesan anu sarua jeung jalma-jalma anu maot ku influenza.
Aranjeunna katépaan ku baktéri. Éta superinféksi baktéri nu maéhan jalma-jalma.
Tapi superinféksi baktéri ieu ayeuna bisa diubaran pisan sacara efektif.
Jeung éta sababna, sacara prinsip, teu aya pati alatan campak dina jalma anu meunang perawatan médis
anu hadé jeung jalma séhat anu sistem imunna normal.
Ku kituna, mustahil pikeun ngukur mangpaatna.
Sareng dimana teu aya mangpaat, ngan aya résiko.
Sareng sok aya résiko nalika anjeun divaksinasi. Sok.
Kusabab, sakumaha ceuk Klaus, vaksin-vaksin ieu sanés hiji zat tunggal, tapi sok mangrupa koktail rupa-rupa zat, sarta
koktail éta sok ngandung zat-zat anu poténsial ngabahayakeun.
Sareng saha waé anu nampik ieu, sacara prinsip, kedah langsung dileungitkeun legitimasi-na .
Manéhna teu diidinan masihan naséhat atawa nyieun rekomendasi vaksinasi.
Kusabab lamun euweuh mangpaatna, jeung kuring nyebut lamun mangpaatna nol, ngeunaan coronavirus, sakumaha anu
urang terang ayeuna jeung geus dikonfirmasi, résiko maot pikeun jalma di handapeun umur 65 ampir nol. Ampir nol.
Lamun mangpaatna nol, mangka unggal résiko, naha éta hiji tina sajuta atawa hiji tina
satriliun, lamun dibagi ku nol mah jadi teu aya watesna.
Abdi urang Thai. Leres, abdi diajar éta di sakola.
Naon waé anu dibagi ku nol téh teu aya watesna.
Teras rasio résiko jeung mangpaatna teu aya watesna. Jeung éta teu tiasa ditampi.
Jadi. Efektivitasna kudu dibuktikeun, sarta sakumaha ceuk Klaus jeung sakumaha ogé geus dijelaskeun dina buku,
efektivitasna ngan bisa dibuktikeun lamun anjeun boga angka maotna boh anu geus divaksin boh anu teu divaksin.
Sareng angka-angka ieu henteu aya pikeun vaksinasi naon waé di dunya – pikeun naon waé.
Ayeuna hayu urang balik deui kana masalah proporsionalitas.
Di dieu mah teu aya tetanus. Tapi abdi tiasa nyarios yén di Dunya Katilu, di Afrika, di Thailand aya tetanus.
Kuring aya di Thailand di klinik tetanus, sarta kuring ningali jalma-jalma maot sangsara alatan tetanus.
Panyakit kadua anu bisa meunang mangpaat tina vaksinasi nyaéta rabies.
Sareng abdi nyarios ieu sabab kedah écés yén manéhna sareng abdi, ogé pamajikan abdi, henteu di dieu salaku nu nentang vaksinasi.
Kami sanés anti-vaksinasi, tapi kami nyarios yén vaksinasi sabenerna aya gunana lamun diperlukeun, sabab tingkat
kaséhatan jeung pupusna kacida luhurna – tetanus leuwih ti 50 persén, unggal jalma kadua anu katarajang tetanus bakal pupus.
Rabies ayeuna ampir 100 persén maotna. Ieu hartina saha waé anu katarajang rabies bakal maot lamun euweuh
nu ngalakukeun nanaon, sarta teu aya pangobatan nu aya.
Sajatinna vaksinasi ieu aya di dieu pikeun duanana. Jeung vaksinasi ieu mujarab.
Sareng éta anu kami caritakeun sareng jelaskeun dina buku kami.
Supados écés ka sadayana iraha vaksinasi disarankeun – enya.
Teu ngan saukur enya, tapi kami sacara tulus nyarankeunana, sabab éta tiasa nyalametkeun nyawa – sarta, sakaligus, éta kudu.
Lamun saurang dokter teu nyaho yén tetanus bisa divaksinasi – jeung, anu paling penting, kumaha cara vaksinasi.
Sareng di dieu, sakumaha dijelaskeun dina buku, henteu ngan ukur vaksinasi anu dilakukeun di dieu,
kalayan vaksin anu ngarangsang pembentukan antibodi.
Aya ogé nu disebut vaksinasi pasif. Ieu ngalibatkeun masihan antibodi nu geus siap ti jalma anu geus divaksinasi.
Sareng antibodi ieu sayogi pikeun tetanus jeung rabies. Sareng éta mujarab, bener-bener mujarab!
Sareng ieu sabenerna teu boga efek samping anu serius sabab éta murni.
Éta téh antibodi murni, teu aya bahan tambahan.
Jadi, abdi hoyong ngajelaskeun sacara écés yén abdi henteu nolak vaksinasi, tapi abdi
nyarios yén rasio résiko jeung mangpaatna kudu pas.
Anjeun ngahaturkeun tujuh bab dina buku anjeun pikeun topik vaksinasi, anu sacara umum dianggap minangka
prestasi panggedéna jeung pakarang pangkuatna ngalawan inféksi.
Anjeun geus nyentuh ieu. Jeung maranéhna nu ngadukung vaksinasi bakal ngadebat yén sakabéh panyakit menular keur nurun.
Naha éta sanés bukti yén vaksinasi éta mujarab?
Leres, éta mangrupikeun poin penting anu ogé hoyong abdi bahas.
Sanggeus nalungtik topik vaksinasi, abdi manggihan buku Pak Buchwald anu judulna basajan tur
gampang diémutan, "Vaksinasi – Usaha Kasieun".
Sareng Buchwald parantos ngalakukeun padamelan anu basajan pisan sareng anu pisan émut di dieu.
Manéhna ngagambarkeun sakabéh data statistik ngeunaan panyakit menular anu aya ti Kantor Statistik
Federal, teras sok nandaan tanggal vaksinasi di luhurna.
Teras jadi kacida écésna pikeun unggal panyakit nular yén turunna anu tajam dina panyakit nular
sok lumangsung jauh saméméh aya vaksinasi masal.
Ieu sacara tegas nunjukkeun yén turunna panyakit menular téh lain kusabab pangaruh vaksinasi, tapi kusabab ukuran séjén.
Sareng éta téh saukur gaya hirup anu langkung hadé anu urang gaduh dina jaman pasca-perang.
Anjeun ogé tiasa ningali sacara jelas kumaha tuberkulosis naék jeung turun salila taun-taun perang.
Jadi ieu aya patalina jeung kanyataan yén jalma-jalma keur kalaparan, keur tiis pisan, jeung hirup dina
kaayaan goréng, nu ngamungkinkeun panyakit menular sumebar.
Kaayaan hirup téh nu mutuskeun, kaayaan hirup.
Sumuhun.
Jeung industri farmasi nyarios sabalikna. Éta nyarios yén urang gaduh kaayaan anu nguntungkeun ieu kusabab urang divaksinasi.
Tapi data statistik sacara jelas ngabantah ieu, sarta ku kituna argumén anu sok dipaké ku pihak séjén yén
anti-vaxxers atawa kritikus vaksin téh parasit sosial anu teu paduli ka masarakat sabenerna teu boga dasar.
Luhureun sagalana, ayeuna urang geus ningali tina vaksinasi coronavirus yén euweuh panyalindungan
pikeun batur pisan, jadi slogan ieu anu sok diomongkeun téh sabenerna teu boga dasar pisan.
Tujuan vaksinasi nyaéta ngahasilkeun antibodi.
Éta dimaksudkeun pikeun ngabuktikeun yén vaksinasi geus hasil.
Éta nu diomongkeun ku jalma-jalma.
Leres, naha éta sabenerna poin anu paling penting dina pertahanan imun?
Henteu, tangtu waé éta polos nyebutkeun yén sagalana dumasar kana antibodi.
Naon ari antibodi? Kumaha jalanna? Sareng kumaha sistem imun jalanna sacara umum?
Teu aya nu nyaho, sabab éta ampir teu kungsi diajarkeun dina élmu kedokteran.
Dokter jadi dokter tanpa meunang élmu dasar imunologi.
Kusabab kuring ngajar mata pelajaran ieu ti A nepi ka Z salila leuwih ti 20 taun, murid-murid di Mainz
bener-bener kudu apal pisan, lamun henteu maranéhna moal lulus ujian. Maranéhna ogé nyaho éta.
Henteu, aya rupa-rupa cabang jeung pilar tina sistem imun, sarta kami geus ngajelaskeun sadayana.
Teu loba, tapi anjeun kudu nyaho éta.
Éta téh antibodi, teras sélna, nyaéta limfosit .
Sarta sacara umum, antibodi ngan bisa mujarab ngalawan racun sabab racun téh leutik jeung antibodi ogé
leutik, sarta antibodi bisa nyegat racun nalika aya.
nyaéta racun anu aya dina getih, sabab antibodi utamana aya dina getih.
Ku kituna, éta ngan ukur jalan lamun racun diangkut ngaliwatan aliran darah.
Contona, racun anu dihasilkeun ku baktéri tetanus.
Sareng di dinya antibodi tiasa nyekel sareng ngeureunkeun, hartosna maranéhna tiasa eureun sareng henteu neraskeun deui.
Lamun henteu kitu, antibodi ngan bisa ngeureunkeun virus lamun aya dina getih.
Sanajan kitu, kalolobaan virus asup kana awak ngaliwatan irung, saluran napas, atawa usus.
Jeung éta sababna teu aya cara pikeun sabenerna ngajaga lapisan paru-paru, bronki, paru-paru sorangan,
atawa malah saluran pencernaan ngaliwatan vaksinasi.
Ku kituna, sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun lima taun ka tukang, dulur-dulur, teu aya gunana pisan nyobian divaksin
pikeun ngalawan patogén pernapasan lamun antibodi dihasilkeun dina getih sabab maranéhna aya di sisi anu salah tina témbok.
Anjeun teu bisa nyegah éta, jeung ayeuna urang terang yén éta memang kitu.
Yén vaksinasi ieu moal tiasa nyegah inféksi.
Sumuhun. Vaksin campak anu diwanohkeun ku Jens Spahn ayeuna keur dibahas deui.
Di dinya ogé, sigana yén antibodi henteu nyumbang sacara signifikan kana pertahanan.
Leres, kami ogé nyebatkeun éta dina buku. Ieu geus dipikanyaho salami 50 taun.
Aya jalma anu henteu tiasa ngahasilkeun antibodi pisan. Ieu mangrupikeun cacad genetik.
Sareng geus dipikanyaho yén jalma-jalma ieu kakeunaan campak sacara biasa sarta sok cageur deui saperti jalma séjén.
Maranéhna henteu maot. Maranéhna ogé henteu jadi leuwih parah geringna. Henteu pisan.
Sareng éta bukti, indikasi anu jelas yén limfosit, sél getih bodas, anu tanggung jawab pikeun ngaleungitkeun inféksi virus.
Sumuhun, sarta sél getih bodas ieu henteu diukur. Naha anjeun ngartos? Kusabab vaksinasi.
Kusabab éta teuing hésé, jeung salian ti éta moal aya gunana, sabab maranéhna sok aya di dinya.
Éta ogé hal séjén anu urang béjakeun ka maranéhna.
Ngeunaan virus, sél getih bodas ieu henteu tanggung jawab kana hiji virus wungkul, tapi maranéhna ngakuan
hiji jinis virus jeung sakabéh kulawargana sakaligus.
Jeung éta sababna urang dilindungi. Langkung sering urang kakeunaan rupa-rupa virus
nalika budak, beuki lega perlindungan urang.
Ku kituna sakabéh omong kosong ngeunaan nyegah panyakit virus dina barudak kudu eureun.
Sareng kunaon anjeun nyangka vaksinasi wajib ieu diwanohkeun khusus ngalawan campak?
Abdi teu terang. Abdi curiga éta téh tés pikeun ningali kumaha masarakat bakal ngaréspon kana vaksinasi wajib.
Kusabab vaksinasi wajib ngalawan coronavirus ogé dibahas engké.
Éta geus direncanakeun.
Sigana mah geus direncanakeun tiheula. Éta téh saperti 'uji coba' pikeun sarat vaksinasi
campak – anu sabenerna mah henteu perlu pisan.
Jadi, sakumaha anu ku kuring disebutkeun, sakumaha anu geus disebutkeun ku Sucharit,
dina waktos éta teu aya pati alatan campak.
Tingkat inféksi ogé handap sacara sembarangan.
Jadi kunaon sariawan, tina sagala hal, ujug-ujug dijadikeun wajib, éta mah teu kungsi dijelaskeun pisan. Teu aya hartina ogé.
Leres, dina hal éta, undang-undang ieu sabenerna nyieun gol ka diri sorangan, sabab pamustunganana para
ahli anu teu mumpuni ngalakukeun sagala rupa hal...
Hapunten, naon ari para ahli anu teu mumpuni?
Anu nyebut dirina ahli.
Henteu, henteu, henteu. Aranjeunna henteu masihan gelar ka diri sorangan, aranjeunna disebut jeung diangkat jadi ahli, enya.
Aya hiji agenda di balik sadayana ieu. Jeung agenda ieu sabenerna geus dirarancang.
Para perencana teu aya di nagara ieu; maranéhna aya di tempat anu jauh ka kulon.
Tapi perencanaan ieu geus lumangsung salila 10 taun, 25 taun, perencanaan pikeun wabah coronavirus ieu.
Buku Paul Schreyer sabenerna kudu jadi bacaan wajib. Pikeun sakabéh wartawan. Pikeun sadayana.
Sareng ogé pikeun calon politikus. Sadayana geus direncanakeun.
Sareng écés pisan yén dina taun 2019, krisis coronavirus ieu geus ampir sakabéhna dirarancang.
Aya kaulinan simulasi dina Oktober 2019. Sareng tangtosna virusna aya di dinya.
Kusabab virusna asalna ti laboratorium, sakumaha anu ayeuna urang terang .
Saha waé anu teu nyaho ieu pasti kudu dikonci di perpustakaan jeung dibéré bacaan wajib.
Kusabab éta sadayana geus direncanakeun. Moderna geus boga 100.000 dosis vaksin anu sayogi dina taun 2019.
Sareng maranéhna nyarios, dulur-dulur, taun payun urang bakal gaduh hiji milyar dosis. Urang tiasa ngalakukeunana.
Pesenana nyaéta yén hiji virus geus dileupaskeun anu manusa teu boga sistem imun ngalawanana.
Enya. Tapi éta mah omong kosong, nya? Teu siga urang sagemblengna aya dina kakawasaan patogén.
Leres, éta sababna urang maké masker jeung ngajaga jarak.
Éta wungkul hiji-hijina hal anu bisa ngajaga urang – anu sabenerna mah omong kosong pisan.
Urang ningali yén aya imunitas dasar anu saé pisan.
Aranjeunna henteu nyaho yén imunitas kana koronavirus sok lega. Sabab koronavirus aya di mana-mana.
Sareng nalika budak ngamimitian TK, maranéhna gering unggal sababaraha bulan salila sataun kahiji.
Ieu utamana koronavirus. Jeung sistem imun dilatih terus-terusan ku unggal inféksi sarta beuki kuat.
Kuring ngalaman pandemi coronavirus di prakték kuring.
Kuring ogé hayang ngalaman éta, sarta éta datangna bareng tésna.
Pas tésna sayogi, panik langsung meletus.
Jalma-jalma asup ka klinik bari ngos-ngosan – tapi maranéhna teu aya nu salah.
Aranjeunna hasil tes positif korona jeung ngarasa siga teu bisa napas.
Kuring ngan ukur kudu ngobrol jeung maranéhna sakeudeung jeung ngajelaskeun ka maranéhna yén
maranéhna geus boga cukup rohangan pikeun ngambekan.
Maranéhna ngan ukur ngambekan gancang. Teras éta surut deui.
Aya ogé pasién anu hasil tésna positif pikeun koronavirus. Tapi ieu disumputkeun ku tésna.
Teras abdi nyokot kabébasan pikeun ningali langkung jero pikeun ningali naon sabenerna anu salah ka
maranéhna. Janten maranéhna sabenerna keur kasulitan napas.
Hiji ngalaman pneumonia klamidia , nu séjén ngalaman embolisme paru-paru.
Anu katilu mibanda panyakit manuk nuri anu merlukeun kortison.
Aya sabab-sabab anu pisan béda. Tapi éta sadayana disaluyukeun dina tés coronavirus, kitu cenah.
Kasalahan diagnosis.
Leres, salah didiagnosis. Anu ngalaman pneumonia klamidia tangtu moal resep kana kortison.
Dina kasus alveolitis alergi éksogén , kortison téh pangubaran anu pas.
Tapi diagnosis diferénsialna lengkep diabaikan.
Leres, éta pisan saé ningali dina wawancara sareng pulmonologist anu ngajelaskeun
kamajuanana, anu engkéna manéhna sorangan katarajang.
Sareng Bu Maischberger nyarios ka kami: "Anjeun parantos ngorbankeun loba pisan, teras anjeun
sorangan ngalamanana. Caritakeun ka kami ngeunaan éta."
Teras anjeunna ngajelaskeun progresi klasik pneumonia pneumokokus sarta nyimpulkeun yén naon anu anjeunna alami téh
mangrupa kasus pneumonia coronavirus anu kacida atypikalna.
Aranjeunna waktu éta kacida kaburengna, maranéhna ngan ukur museur kana tés coronavirus ieu
jeung nyebut yén éta bakal mutuskeun sagalana.
Influenza leungit dina periode anu sami.
Sabenerna mah éta geus ampir leungit sabab euweuh nu nguji influenza deui.
Teras abdi nelepon dokter laboratorium abdi sareng naros ka anjeunna, "Béjakeun ka abdi, naha aya nu masih nguji influenza?"
Manéhna nyarios, "Henteu, ngan anjeun kadang-kadang." Janten éta mangrupikeun bias tés anu kacida écésna .
Tanpa tés ieu, urang moal nyadar kana panyakit éta. Kuring ogé nanya ka sababaraha kolega:
Caritakeun ka abdi, naha anjeun nyangka urang bakal nyadar nanaon lamun urang teu ngalakukeun tés éta?
Profesor Allersberger ti Austria nyarios sareng satuju sareng abdi: "Henteu, tangtosna urang moal nyadar nanaon."
Tapi rerencangan damel abdi nyarios, "Sumuhun, anjeun parantos ningali sadaya jalma nu parantos maot."
Tuluy kuring ngarasa teu tenang pisan. Naha anjeun geus ngalaman loba pati dina prakték anjeun?
Henteu, henteu di prakték abdi, tapi naha anjeun parantos ningali poto-poto ti Bergamo?
Sadayana ahirna gumantung kana gambar-gambar ti Bergamo.
Ieu geus nyebarkeun sieun jeung ngajadikeun jalma nurut.
Tapi ayeuna, Tom Lausen, contona, indit ka dinya jeung ngitung nu maot, sabab nu maot téh sabenerna aya di dinya.
Naon anu anjeun pikir jadi sababna? Kunaon jalma-jalma éta maot?
Leres, abdi ngarasa hudang ku masalah AIDS jeung perlakuan kaleuleuwihan, tangtosna abdi langsung
panasaran – kumaha maranéhna ngubaran pasién coronavirus?
Sareng abdi langsung mendakan naon anu abdi pilari. Di Cina, maranéhna ngubaran pasién
ku kortison, steroid, jeung ubar antiviral.
Henteu ngabuktikeun dirina, cenah di luhurna.
Lamun kuring ngadéngé yén hiji hal tacan kabuktian, kuring langsung merhatikeun.
Biasana éta hartina geus nyababkeun karugian.
Sareng abdi ngamangpaatkeun éta kasempetan pikeun nyerat surat ka éditor jurnal médis Jerman kami salaku réspon kana artikel
anu judulna: "Teu acan aya pangubaran pikeun coronavirus."
Teras abdi nyerat: Dumasar kana pernyataan ieu, abdi panasaran obat naon waé anu sigana keur
dipaké pikeun pangubaran tanpa aya tés nanaon.
Sareng ieu sadayana persiapan anu leuwih atawa kirang kuat ngahambat sistem imun .
Jeung dina kasus gambaran klinis anu mirip flu, atawa sabagianna flu, sigana mah abdi moal hoyong salah sahiji zat
ieu, sabab éta pasti henteu ngadukung prosés panyembuhan.
Sareng maranéhna sabenerna nerbitkeun surat éta. Tapi téksna tetep diteruskeun sanajan kitu.
Teras sumping studi WHO éta dina 1 April, anu sabenerna némbongkeun kaleuwihan angka maot anu signifikan.
Sareng éta téh alatan hiji zat nu aya di jerona, hidroksiklorokuin, nu tangtu pisan mangpaat dina dosis
handap sarta ogé cukup mujarab dina ngubaran inféksi virus sabab rada ngurangan nyeri dina suku jeung leungeun.
Tapi éta miboga rentang terapeutik anu kacida sempitna, sarta di dinya disarankeun dina dosis anu pasti maéhan –
nyababkeun aritmia jantung, komo fibrilasi ventrikular.
Ieu kaciri lumayan gancang, tangtu waé, teras langsung dihentikan, sahingga ngan aya hiji puncak – dina kecap séjén,
kurva naék sacara vertikal 14 poé sanggeus dimimitian studi ieu.
Jadi anjeun tiasa ngirim jaksa ka dinya sareng nyuhunkeun catetan pasien anu diubaran dina tanggal 1 April.
Maranéhna pasti bakal manggihan naon anu maranéhna pilari di mana waé kajadian maot kaleuwihan ieu.
Ieu téh London, Paris, kota-kota utama, ibu kota utama tempat rumah sakit universitas utama ayana, jeung Madrid.
Jeung enya, New York ogé, tapi éta henteu cocog jeung Éropa.
Tapi éta tangtu geus dilakukeun di dinya dina studi WHO, sarta tangtu ogé di Selandia Anyar jeung Australia.
Tapi kaleuwihan maot ieu sacara alami nyebarkeun kasieunan.
Teu aya nu percaya yén pasién maot alatan pangubaran; tangtu waé maranéhna percaya yén pasién maot alatan panyakit serius ieu.
Jeung éta sababna coronavirus ujug-ujug meunang reputasi sapuluh kali leuwih bahaya tibatan influenza.
Leres. Leres, kami gaduh program anu pisan pikaresepeun dina Kla.TV ngeunaan ieu dimana anjeun tiasa ningali jalma-jalma ieu
anu, contona, diubaran di Italia, nampi terapi anu salah pisan, maot sacara masal, sarta ampir teu
aya nu kaluar ti rumah sakit dina kaayaan hirup .
Leres, teras aya masalah ngeunaan rekomendasi higiéna epidemiologi anu nyarankeun supaya pasien leuwih hade diintubasi .
Jeung remdesivir.
Sareng remdesivir, ubar antiviral anu kacida toksikna, anu sigana diproduksi dina lisénsi di
Bergamo – sakumaha anu kapanggih ku Tom Lausen.
Janten aya jarak anu pondok ti produsén ka panti jompo.
Janten pasien-pasien di dinya sigana sadayana parantos cukup disayagikeun remdesivir.
Teu kudu disebutkeun maéhan...
Dina sagala hal, éta henteu nguntungkeun pikeun pamulihan.
Salian ti SARS-CoV-2, anu geus dibahas sacara jero jeung anu geus dipikawanoh ku loba panonton urang.
Nanging, aya panyakit séjén anu diagnosanna henteu pati écés.
Anjeun nyerat... Dina buku anjeun aya bagian anu saé ngeunaan hepatitis C. Dupi anjeun
tiasa nyarios langkung seueur ngeunaan éta?
Leres, hepatitis C geus, kitu cenah, numpak kana HIV.
Abdi kedah sacara ringkes ngajelaskeun ékspérimén sasatoan anu lumangsung.
Aya hepatitis non-A/non-B, anu disebut hepatitis pasca-transfusi, anu sabenerna henteu
nular, tapi kajadian sanggeus transfusi getih.
Janten ieu ogé tiasa janten épék imunologis, anu ngajadikeun pasién samentara janten konéng.
Tapi para ahli virologi keur digawé jeung nyangka yén éta ogé bisa jadi hiji virus anu tacan kapanggih.
Saterusna maranéhna néangan éta ku cara nyuntikkeun getih ti pasién anu kaserang hepatitis non-A/non-B ka monyét-monyét,
sarta nahan hiji sasatoan kontrol di kamar anu misah.
Éta téh susunan ékspériménna. Janten, sabenerna, maranéhna kuduna geus nyuntikkeun jumlah monyét anu sarua ku getih tina
manusa séhat pikeun ngaleungitkeun pangaruh imunologis ieu.
Nya, monyét-monyét anu ditransfusi ieu henteu gering.
Maranéhna samentara miboga énzim ati anu rada naék teras disembelih.
Jeung haténa ogé saé, maranéhna teu manggihan nanaon.
Tapi tuluy muncul métode PCR résolusi luhur di pasar, sarta ku éta maranéhna manggihan sababaraha fragmén anu sigana
henteu kaasup kana kode génétik sasatoan tés, sarta nyimpulkeun yén éta bisa jadi virus anu disimpen ku sasatoan éta.
Teras dijieun antibodi pikeun ngalawan éta, nyaéta antibodi HCV.
Teras éta jadi bisa dipasarkeun. Kabeneran mah kaisar Cina keur gering hepatitis, jadi éta dipromosikeun jeung dipasarkeun.
Aranjeunna nyieun antigen. Janten aranjeunna nyokot fragmen gén ieu salaku cétakan pikeun protéin, pikeun rancangan antigen.
Sareng maranéhna ngagunakeun antigen pikeun ngarangsang antibodi dina sasatoan séjén.
Teras maranéhna ngembangkeun tés pikeun ngadeteksi antibodi ieu dina manusa. Éta téh tés deteksi antibodi ieu.
Nanging, deteksi antibodi éta nargétkeun blok wangunan anu diwangun nurutkeun rancangan hipotétis.
Teras maranéhna ngider bari mawa tés ieu jeung mariksa jalma-jalma pikeun ningali saha anu boga antibodi ngalawan éta.
Sareng saha waé anu gaduh éta, gaduh hepatitis C. Éta mah hartina kitu, nya?
Sanajan maranéhna henteu némbongkeun gejala klinis, sapertos kekuningan?
Leres, urang geus ngalaman periode inkubasi ieu dina AIDS, dimana urang ogé boga pasién
séhat anu hasil tésna positif pikeun antibodi.
Maranéhna diwartosan yén anjeun bakal maot sanggeus sataun – teras periode inkubasi jadi rada leuwih lila, tuluy jadi sapuluh
taun – jeung hepatitis C mah maranéhna henteu maot pisan, tuluy jadi tilu puluh taun – tuluy
anjeun bakal kaserang kanker ati atawa sirosis ati.
Jeung pikeun mastikeun anjeun henteu kakeunaan éta, anjeun kedah mimiti ngamimitian terapi
antiviral kami ayeuna, anu ayeuna hargana £10.000 per pak.
Sareng kitu jalanna. Aranjeunna henteu gering, sarta moal gering deui alatan pangobatan
éta, sabab dosisna henteu deui saluhur baheula.
Hepatitis C baheula diubaran ku interferon jeung dosis luhur ribavirin.
Jalma-jalma kacapean pisan jeung gering salila sataun, ngalaman anemia parah, teras kudu cageur deui, jadi écés yén aya nu kudu
dirobah, sahenteuna pikeun ngajadikeun terapi éta kirang toksik.
Tapi sabenerna mah, éta salawasna alesan anu hadé pikeun henteu ngubaran masalah ati ku ubar, sabab
éta salawasna toksik ka ati dina sababaraha cara.
Jeung ayeuna, jalma-jalma panasaran – abdi kakara aya dina simposium ati séjén – kunaon jumlah karsinoma sél
ati henteu ngirangan sanajan beban virus geus suksés dikirangan. Malahan, sigana aya paningkatan saeutik.
Jawaban basajanna nyaéta sabab hiji teu aya patalina jeung nu séjén.
Kabéh pecandu narkoba positip kana hepatitis C, tapi maranéhna boga alesan anu béda.
Maranéhna ngagunakeun narkoba anu ngaruksak ati. Kawas alkoholik.
Lamun anjeun nyarios éta dina konferénsi ngeunaan ati, éta hartosna yén alkohol téh faktor pendamping anu
kacida pentingna. Janten éta ogé moal jalan tanpa alkohol.
Janten sabenerna kitu, pasién HCV-positif anu ngalaman masalah biasana sacara teu kahaja kapanggih yén maranéhna téh alkoholik.
Sumuhun. Janten éta deui ngatributkeun mangpaat kana terapi anu teu bisa dibuktikeun pisan.
Sareng henteu ningali karuksakan.
Sareng henteu ningali karuksakan, nya. Buku anjeun ngabahas pisan ngeunaan résiko anu dirasakeun jeung résiko anu nyata.
Janten anjeun sering nyieun perbandingan di dinya; anjeun nyebatkeun tilu pilar ieu.
Sacara umum mah pilihan gaya hirup. Anjeun nyebutkeun alkoholik, tapi hal-hal séjén anu leuwih sumebar, saperti
obesitas jeung ngaroko, sacara statistik leuwih signifikan tibatan sagala panyakit menular ayeuna.
Aranjeunna nyerat daptar di dinya, sarta panyakit menular ngan aya di nomer lima di antara panyabab maot.
Naha lembaga sapertos Institut Robert Koch henteu ngajelaskeun yén jalma-jalma leuwih loba kauntungan lamun
maranéhna ngajaga kasehatan sorangan jeung ngamajukeunana?
Sareng sabalikna, maranéhna keur maksa tés jeung vaksinasi anu aya di handapeun analisis résiko-manfaat.
Naha ayeuna abdi tiasa nampilkeun tesis abdi ngeunaan kelas pangawasa jeung kabudakan?
Sadayana masarakat urang diwangun dina kapitalisme... Leres, éta téh masarakat anu diwangun dina kapitalisme.
Sareng abdi maca hiji tulisan ku Rainer Mausfeld anu kacida nyentuh haté abdi.
Rainer Mausfeld, saurang sajarahwan hébat urang (sabenerna: psikolog) ti Kiel, nyerat:
Kapitalisme jeung démokrasi teu cocog silih.
Kusabab kapitalisme nyababkeun jalma nyokot hal ti batur.
Maranéhna hayang nyumponan kaserakahan sorangan, sacara prinsip.
Sareng keserakahan, hiji sipat manusa anu hésé dicegah, nyababkeun jalma beunghar hayang beuki beunghar.
Jeung pikeun ngalakukeun éta, maranéhna kudu nyokot beuki loba ti nu miskin.
Sareng urang parantos nepi ka hiji titik dimana maranéhna ayeuna kudu nyokot sagalana ti sakumna dunya
pikeun ngajaga posisi maranéhna salaku pangawasa dunya.
Jeung naon anu maranéhna lakukeun nyaéta nyabut kahumanan urang, kamampuhan urang salaku manusa, sarta
maksa urang mayar pikeun sumberdaya urang sorangan.
Dina hal ieu, vaksin jeung ubar nu nangtukeun pupusna urang sorangan. Éta téh pamikiran nu edan pisan.
Kuring kudu ngaluarkeun ieu ti jero haté ayeuna, sabab kuring geus ningali jeung ngahontal kasadaran ieu ngaliwatan
diajar rupa-rupa buku ngeunaan sajarah, pulitik, jeung ékonomi.
Sareng sadayana anu parantos abdi ajak ngobrol dina widang ieu salami mangtaun-taun, sigana pisan pisan yén kakuatan anu
maréntah – sareng maranéhna sanés di Jérman, maranéhna aya di Kulon – parantos mendakan widang abdi, widang abdi,
panyakit inféksi, salaku instrumen anyar anu unik, kuat, pangkuatna di dunya pikeun ngukuhkeun pamaréntahan maranéhna.
Kusabab ku ieu maranéhna boga élmuwan, ahli, jeung ayeuna maranéhna boga WHO. Sadayana aya dina hiji tempat.
Jeung WHO ayeuna dibéré kakawasaan ku rahayat Jerman jeung Éropa, kakawasaan pikeun ngalakukeun naon waé nu
maranéhna hayang. Jeung éta nu keur maranéhna lakukeun ayeuna.
Aranjeunna tiasa ngumumkeun pandemi sakahayangna, sarta ku éta aranjeunna tiasa – sakahayangna –
maréntahkeun léngkah-léngkah anu kudu diturutan.
Lamun anjeun henteu ngalakukeun éta, éta téh dihukum ku hukum, hukuman, hukuman anu panggoréngna.
Sareng instrumen éta ngamangpaatkeun kabodoan jalma, sabab élmu téh kakuatan, sedengkeun
kabodoan atawa kurangna élmu téh teu boga kakuatan.
Jalma-jalma teu boga daya sabab maranéhna teu ngarti kana inféksi, atawa teu ngarti sacara
cukup. Jeung maranéhna teu bisa ningali bohongna.
Sareng maranéhna ogé gagal ningali yén dina bohong-bohong ieu geus diselapkeun bohong pangparahna
sapanjang jaman, nyaéta bohong ngeunaan vaksin dumasar gén.
Leres, abdi moal seueur nyarios deui, tapi abdi hoyong nyarios yén salah sahiji tujuan utama wawancara ieu nyaéta pikeun narik
perhatian sadaya dulur abdi anu dipikacinta kana kanyataan yén urang sabenerna ngabahas topik ieu dina buku ku cara anu
ngajadikeun sakabéh topik diurus ku cara anu saha waé kalayan IQ normal tiasa ngartos. Sadayana ditulis ku cara anu basajan pisan.
Aranjeunna ngalakukeun pagawean anu hébat.
Jeung urang nyarios ka diri sorangan, lamun hiji bab dina buku ieu kudu dibaca ku sakabéh wartawan, ku sakabéh dokter, ku
sakabéh pangacara – abdi moal kaasupkeun politikus ayeuna, éta sigana teu aya gunana – mangka éta téh hiji-hijina bab,
panjangna ngan dalapan kaca, ngeunaan vaksinasi dumasar gén – bahaya panggedéna pikeun umat manusa sapanjang jaman.
Teras abdi nyarios ka Bapak Kopp, sareng anjeunna langsung ngawaler "enya", bab ngeunaan "vaksinasi dumasar gén" ieu
tiasa ditawarkeun misah dina situs wéb pikeun diunduh gratis pikeun saha waé di dunya anu tiasa maca basa Jerman.
Sareng éta nu kajadian. Janten, salami dua poé ayeuna, anjeun parantos gaduh kasempetan maca bab ieu sacara
gratis. Anjeun henteu mayar sanajan saeutik; hiji-hijina nu kudu anjeun investasikeun nyaéta sajam waktos maca.
Sareng anjeun moal peryogi langkung ti hiji jam pikeun dalapan kaca. Éta basajan pisan.
Ieu masihan anjeun kasempetan anu panginten unik pikeun nangtung jeung ngajaga diri anjeun jeung jalma-jalma anu anjeun bogoh.
Kusabab nu kudu anjeun lakukeun ngan saukur nyebut "henteu" ku hiji sora jeung ngalarang politikus masihan wewenang ieu ka WHO!
Jeung lamun maranéhna ngalakukeunana, tetep waé ceuk "henteu" jeung ceuk yén urang moal ngalakukeunana.
Tingali kumaha anjeun ngahukum jutaan urang. Sabab maranéhna ogé teu bisa ngalakukeun éta.
Sareng kitu ogé abdi ngartos harti sakabéh eusi buku ieu, nyaéta pikeun ngarobah jalma-jalma anu geus jadi teu mampuh nyieun
kaputusan sorangan jadi warga anu tanggung jawab, sangkan maranéhna ngartos, sahenteuna sacara umum, naon ari
panyakit menular, naon waé tindakan pencegahanana, kumaha cara ngimbanganana, sarta kumaha mulangkeun hubungan anu leres.
Kuring nyangka éta téh kacida alusna dina bukuna.
Ogé nyarios yén élmu pangaweruh téh pitulung dina nyieun kaputusan.
Éta sanés Gusti anyar. Éta sanés agama pangganti, anu sabagéanana dijieun pikeun éta.
Yén nu disebut ahli éta tuluy ngumumkeun naon anu kudu jeung teu kudu dipigawé ku jalma supaya maranéhna teu
maot. Jeung anjeun tiasa ningali yén éta téh teu leres.
Tapi abdi kedah ngulang naon anu anjeun sebat.
Memang leres yén urang maot alatan panyakit jantung jeung kanker.
Sareng panyakit menular sabenerna henteu maénkeun peran dina statistik kasusah.
Sabalikna sok disebarkeun, siga panyakit menular téh ancaman panggedéna pikeun urang.
Ayeuna utamina disorot alatan coronavirus.
Tapi unggal taun, éta ditekankeun deui yén pati flu téh geus deukeut – 30.000 pati flu sok kudu diratapi.
Lamun anjeun nenjo leuwih cermat, euweuh hiji ogé tina éta anu bener.
Sabalikna, 30.000 atawa 40.000 ieu téh saukur bédana antara angka maot usum panas jeung angka maot usum tiis.
Ku alesan naon waé, leuwih loba jalma maot dina usum tiis.
Sareng naon waé anu sésa sanggeus pangurangan ieu sacara basajan diatributkeun kana paéhna
alatan flu pikeun ngadorong deui vaksinasi flu.
Sareng upami anjeun ningali ka Institut Robert Koch pikeun ningali sabaraha jalma sabenerna maot tina influenza – sareng
influenza téh panyakit anu wajib dilaporkeun, janten datana lumayan dipercaya – anjeun bakal manggihan angka
tilu digit. Janten ampir euweuh anu maot tina influenza.
Jadi, pangumuman geus dilakukeun, terus diulang-ulang unggal waktos, suntik vaksin flu,
sabab lamun henteu, 30.000 urang bakal maot.
Urang nyebut yén éta téh angka maot normal jeung angka maot murni anu sabenerna bisa
diatributkeun ka flu, kira-kira 300 atawa 400?
100 nepi ka 200 – per musim. Sumuhun.
Tapi urang ogé kudu sadar yén vaksin flu ieu, anu efektivitasna ditangtukeun ku ngukur antibodi, sabenerna teu aya hartina.
Parameter anu goréng ieu sorangan ampir teu ngurangan.
Sumuhun, maksud abdi, efektivitasna sakitar 50 persén, ngalantur antara 40 jeung 60
persén. Poho wé, dulur. Éta mah euweuh nanaon.
Anjeun teu tiasa ngavaksin jutaan jalma ku vaksin anu poténsial bahaya pikeun ngahontal
pangurangan réspon antibodi 50 persén. Naha anjeun edan?
Kuring sering ningali pasién anu kaserang flu sanggeus nampa vaksin flu.
Tangtu waé.
Tapi kitu katingalina basa kuring nyarios ka manehna, "Anjeun keur flu."
Henteu, Dokter, éta mah teu mungkin. Kuring geus divaksinasi. Sigana mah éta mah hal séjén.
Sumuhun. Janten, urang tiasa saukur nyimpulkeun.
Dina buku anjeun, anjeun nyerat yén inféksi bisa ngabahayakeun. Tapi naha ayeuna mah inféksi téh henteu ilahar?
Biasana henteu.
Biasana mah henteu. Ngan aya usaha nu dihaja pikeun nyebarkeun kasieunan ku politikus jeung média.
Aranjeunna nyebut yén éta pikeun alesan kapitalis, tapi meureun aya alesan séjén.
Sains sabenerna mangrupakeun pituduh.
Anjeun ngabalikeun deui éta ka hareup, yén urang kudu ngulik nepi ka jero-jerona.
Éta nyebutkeun naon anu penting jeung naon anu teu penting.
Éta mah henteu ngan saukur ngagedékeun sababaraha fakta sorangan bari poho kana fakta séjén.
Anjeun teu kedah ngajadikeun gunung tina bukit tikus, sarta sabalikna.
Sareng jalma-jalma kedah sakali deui tiasa nyieun kaputusan sorangan dumasar kana inpormasi anu cekap.
Di ahir unggal bab ngeunaan vaksinasi, maranéhna sok ngadesek ka sadayana pikeun milarian inpormasi sorangan teras
nyieun kaputusan sorangan, sarta paksaan teu meunang dipaké.
Kusabab, sakumaha anjeun nyarios, éta téh pakakasna jalma-jalma anu boga kakawasaan.
Naha aya deui nu rék anjeun carioskeun ka panonton saméméh urang réngsé?
Kacuali, tangtu waé, saran pikeun mésér buku anjeun.
Éta ditulis pisan saé, gampang pisan dipikaharti.
Kuring tiasa ngartos éta kalayan saé pisan dina sababaraha dinten wungkul. Éta mangrupikeun kabagjaan pikeun maca.
Tapi abdi kedah jujur nyarios, abdi henteu hoyong ieu janten acara jual buku, enya.
Urang henteu nyerat buku éta supaya sabisa-bisa loba jalma mésérna.
Kami nyeratna sangkan sabisa-bisa loba jalma nu maca bukuna.
Kumaha anjeun meunangkeun buku éta, gumantung ka anjeun. Anjeun teu kudu mésérna.
Tapi anjeun kudu nanya, di perpustakaan contona, lamun rék nginjeum buku.
Sareng anu pasti urang harepkeun nyaéta yén buku ieu ogé bakal narik minat sawatara profési, sapertos guru – guru
téh kacida pentingna di nagara ieu, maranéhna kudu nyaho leuwih seueur ngeunaan inféksi, leres pisan.
Kusabab naon anu ayeuna maranéhna lakukeun di sakola, atawa anu geus maranéhna lakukeun, téh teu
tanggung jawab ka barudak urang. Éta teu bisa ditampi.
Sareng ngan saukur percaya kana sagala nu asalna ti sawatara departemén atawa otoritas pamaréntah téh lain jalanna ka masa
depan anu pinuh harepan. Éta mah masa depan anu teu aya harepan.
Urang hayang masihan harepan. Jeung ku buku ieu, urang hayang masihan anjeun élmu,
pikeun masrahkeun kakawasaan ka leungeun anjeun.
Kumaha carana asup kana kakawasaan – anjeun ngan kudu maca bukuna, éta waé.
Sareng punten sahenteuna maca bab anu teu mayar nanaon.
Ku jalan kitu, meureun hiji kecap panungtung. Urang aya dina hiji asosiasi nu dingaranan MWGFD.
Jeung asosiasi ieu mangrupakeun hiji kumpulan, hiji asosiasi profésional médis jeung
élmuwan, anu sadayana nyarita basa Jerman.
Sareng kami parantos komitmen – sadayana sacara sukarela, teu aya saurang ogé di antara
kami anu nampi sanajan saeutik artos pikeun éta.
Sareng maranéhna téh dokter jeung élmuwan anu kacida luar biasa pisan.
Manéhna (Dr. Köhnlein) ogé geus aub salila mangtaun-taun.
Kami ngadegkeun jeung nyetél Institut Patologi Arne Burckhardt. Anjeunna ogé anggota organisasi kami.
Sareng anjeun terang yén anjeunna parantos ngalakukeun karya pionir.
Karya anu ayeuna ujug-ujug katingali sacara internasional. Sadayana asalna ti Jérman.
Nalika Arne Burckhardt maot, urang aya dina krisis.
Kami teu tiasa ngalakukeun pamariksaan patologis salajengna.
Tapi kami parantos ngadegkeun laboratorium séjén pikeun tujuan ieu, nu dingaranan "Institut Diagnostik Molekuler".
Sareng éta ogé diurus ku anggota asosiasi urang.
Jadi, asosiasi kami téh hiji organisasi nirlaba di awalna, tapi sataun ti harita, dina
taun 2021, status nirlaba kami dibatalkeun.
Ieu hartosna urang teu tiasa ngaluarkeun kwitansi sumbangan. Asosiasi ieu gumantung kana sumbangan.
Kami bakal bungah pisan upami anjeun daék mertimbangkeun nyumbang ka asosiasi sareng Inmodia Institute .
Éta nu bakal ngajadikeun kuring bungah pisan.
Hatur nuhun pisan kana karya anjeun dina buku anu hébat ieu!
Sumuhun, hatur nuhun pisan deui pikeun wawancara ieu.
Mugia ieu sumebar sacara lega!
Salam pamitan.
Sumuhun, hatur nuhun! Ciao.
Kla.TV peryogi bantosan anjeun! Anggo fungsi babagi di handapeun program.
Templét email anu geus réngsé ngabantu anjeun ngahontal lingkaran pribadi panarima anjeun. Tanpa aya blokir spam.
Kontribusi abdi pikeun ngarobah dunya ngan ku hiji klik. Teu kungsi jadi sakumaha gampangna.