2025-ci il martın 29-da Kulturhaus Dornbirn "Azadlıq və öz müqəddəratını təyinetmə – Məsul Vətəndaş"
tədbirinə hüququn aliliyinə, suverenliyə və nağd pula dair maraqlı məruzələrlə ev sahibliyi etdi.
Tədbir Dornbirndəki Şəxsi İnkişaf Akademiyası tərəfindən təşkil olunub.
HOCH2.TV bütün hesabatları sizin üçün, əziz tamaşaçılar, qeydə alıb və redaktə edib.
Bu gün Kla.TV Dr Şeron Taqwerker ilə müsahibə təqdim edir:
Şəxsi məsuliyyət – günün nizamıdır!
Bəli, Erwin kimi, mən də Dr Tagwerker-i təqdim etməklə başlamaq istərdim.
Yalnız xanımlar birinci olduğu üçün deyil, həm də Bludenzdən gəldiyiniz üçün burada, deyəsən, ev üstünlüyünüz var.
Sən demək olar ki, buna qətiyyən qismətlənmisən.
Salam xanım Tagwerker, zəhmət olmasa mikrofonu götürün.
Biz bunu əvvəlcə sizinlə müzakirə etmək istərdik.
Bu gün iştirak edən bütün panelistlər arasında demək olar ki, beş il əvvəl baş verən hadisənin birbaşa nəticələri
ilə bağlı peşəkar təcrübəyə malik yeganə şəxs sizsiniz.
Və siz peşə fəaliyyətinizdə pandemiyanın təsirləri – xüsusən də cəmiyyətin ən gənc üzvlərinə – ilə daim üzləşirsiniz.
Doğrudan da özlərini müdafiə etməyə ən az qadir olanlar, demək lazımdır.
Və bu sual yaranır: Bunun haqqında bizə nə deyə bilərsiniz?
Yaxşı, uşaqlar və gənclər açıq-aydın pandemiya və görülən tədbirlərdən kəskin şəkildə təsirləniblər.
Ehtimal ki, ən aşkar olan psixoloji nəticələr və nəticədə yaranan psixiatrik pozuntular idi.
Fakt budur ki, təəssüf ki, 2023-cü ilə qədər intihar cəhdlərində və intihar hallarında kəskin artım müşahidə olunub.
Bu rəqəmlər dərhal nəzərə çarpmasa da, 2023-cü ildə müraciət elan edən psixiatrlar tərəfindən toplanıb və ictimaiyyətə açıqlanıb.
Yaxşı, depressiv pozuntularda beş-on dəfə qədər kəskin artım müşahidə olunub.
Qızların 62 faizi təsirlənmiş, oğlanların isə 38 faizi təsirlənmişdir. Bu, Danube Universiteti Krems tərəfindən məktəb
siniflərində aparılan sorğu nəticəsində müəyyən edilmişdir.
Və sonra 2021-ci il tamamilə zirvə oldu, bir milyon uşaq ruhi xəstəlikdən əziyyət çəkirdi.
Əksinə, 70 000 terapiya yeri çatışmırdı.
Biz bunu təcrübədə, əlbəttə, gördük.
Biz psixoloji və ya psixiatrik problemləri olan uşaqlara qulluq etməli olduğumuz və terapiya üçün
aylarla gözləməli olduğumuz faktı ilə üzləşdik.
Beləliklə, bu valideynlər, uşaqlar və həkim üçün olduqca stressli bir vəziyyət idi.
Və xüsusilə əgər psixiatrik dərmanları verməyə öyrəşməmisinizsə və bunu etməkdə özünüzü bacarıqlı hiss etmirsinizsə.
Amma sonra yaradıcı olursan və fərqli bir şey sınayırsan.
Yaxşı, bu mənə fərqli bir dərman göstərdi.
Beləliklə, indi tamamlayıcı sahəsinə daha da dərin getdim – və nə görsən, bu da kömək edir.
Əlbəttə, çox ağır xəstələrin halında belə deyil; psixiatr müdaxilə edə bildiyi zaman insan sevinir.
Bəli, elədir.
Yaxşı, bu şübhəsiz ki, çox narahatedici bir qiymətləndirmədir.
Burada məni, eləcə də tamaşaçıları maraqlandıran nə olardı.
Tez-tez iddia olunur ki, bunun koronavirusla heç bir əlaqəsi yoxdur.
Bəzi insanlar bunu peyvəndin təsirlərinə bağlayır, baxmayaraq ki, bu, indi uşaqlarda daha az problemdir.
Digərləri deyirlər: Bəli, bunlar virus xəstəliyinin özünün uzunmüddətli təsirləridir.
Bu məsələ ilə tədbirlərin nə dərəcədə əlaqəli olduğunu nə qədər fərqləndirə bilərik?
Bunun nə dərəcədə bununla əlaqəli olduğunu deyə bilərik?
Bu, əlbəttə ki, çox çətin bir sualdır.
Prinsipcə, bu şübhəsiz ki, çoxfaktorlu .
Beləliklə, şübhəsiz ki, şişlənmə zülalı tamamilə patoloji xarakter daşıyır və hər şeydən əvvəl beyində böyük zərər vurur.
Həm peyvəndin tikanı, həm də Covid-19, yəni virusun özü.
Amma əlbəttə ki, psixoloji problemlərin əsas səbəbi izolyasiya tədbirləri idi.
Nənə-babalarını görməyə icazə verilməməsi, xəstəxanada olan qohumlarını ziyarət etməyə
icazə verilməməsi tanınmış işgəncə üsuludur.
Xüsusilə hələ də ciddi xəstə olanlara həyatın son mərhələsində qulluq göstərməyə icazə verilmirdi.
Belə anları qohumlarınla paylaşa bilməmək həqiqətən böyük itkidir.
Ya da əgər ilk bir neçə ili nənə-babanızla keçirməkdən məhrum olsanız, ya da əksinə.
Mənim yad adamlara qarşı utancaq olan uşaqları olan ailələrim var idi.
Beləliklə, hər kəs yad adamların yanında utancaqlıq mərhələsindən keçir və onlar öz
nənə-babalarının yanında son dərəcə utancaq idilər.
Onlar artıq nənə-babalarının onlara yaxınlaşmasına icazə vermirdilər.
Bu təbii ki, həm valideynlər, həm də nənə-babalar üçün şokdur.
Və bu ağlınızda qalır.
Sonra üzlərini maskalar örtən illər gəldi: təbii ki, bu, uşaqlar üçün sosiallaşmanın itkisi idi.
Və mən demək istəyirəm ki, əlbəttə, psixi pozuntuların bir çox digər səbəbləri var. [Daniel
Matissek] Beləliklə, məktəb əməliyyatları baxımından Avstriyada da məktəblərin bağlanması oldu.
Bu, yəqin ki, bütün məktəbli nəsilləri üçün travmatik nəticələr doğurdu.
Mən həmişə bu barədə düşünmüşəm – siz də bu mövzu ilə bağlı nəşr etmisiniz:
Avstriyada məktəb sisteminin struktur problemləri bu mənfi inkişafı nə dərəcədə gücləndirə bilərdi?
Bəli, bir tərəfdən son onilliklərdə heç bir islahat aparılmayan, tamamilə köhnəlmiş məktəb sistemimiz var.
Bu artıq beyin tədqiqatlarındakı ən son tapıntılarla uyğun gəlmir.
Və sonra, pandemiya zamanı rəqəmsal tədrisə keçid bir çox dərslərin sadəcə kənarda qalması demək idi.
Beləliklə, onlar artıq parçaya ayaq uydura bilmədilər.
Bu, bir çox şagirdin məktəb karyerasını itirməsinə səbəb olub.
Təəssüf ki, mən bunu özüm bir neçə dəfə, o cümlədən məşqlərdə də görmüşəm, bu isə son dərəcə faciəlidir.
Və bəli, məktəblərdə bunun kütləvi çatışmazlığı var.
Beləliklə, şagirdlər hamısı birlikdə yığılır.
Orta tələbə əslində ən yaxşı tələbədir, elə deyilmi?
Və bunun nəticəsində 29 faiz funksional oxuyub-yaza bilməmək yaranır ki, bu da məktəb sistemimiz üçün tam fəlakətdir.
Beləliklə, məktəb sistemimizi bitirənlərin 30 faizi mətni tam başa düşə bilmir.
Və bu tamamilə dəli bir şeydir.
Bütün bunları – o cümlədən digər bütün nəticələri, psixoloji zərəri – eşidəndə deməli olursunuz ki, bütün
bunlar insanların özlərini heç cür müdafiə edə bilmədikləri halda, daha çox-az dərəcədə baş verib.
Əslində, o vaxtlar yalnız uşaqların hüquqları deyil, həm də valideynlərin hüquqları geniş miqyasda məhdudlaşdırılmışdı.
Heç kəs bu dəhşətli inkişaflara qarşı özünü müdafiə edə bilmədi.
Bu, əslində xalqın üstünə enib.
Və "məsuliyyətli vətəndaşlar"dan danışdığımız üçün bu əslində tamamilə seçki hüququndan məhrum edilmə idi.
Siz bunu yəqin ki təsdiqləyə bilərsiniz. [Dr.
Gündəlik işçi] Bəli, mütləq.
Beləliklə, artıq öz bədəninizə nəzarət etmirdiniz.
Beləliklə, bu peyvəndi vurmalısınız, maska taxmalısınız.
İndi isə bilirik ki, onlar hətta uşaqlarda da zərər vurublar.
Beləliklə, məktəbdə daim maska taxmalı olan uşaqların IQ göstəriciləri maska taxmayanlara nisbətən bir neçə bal azdır.
Sən test etdirməli idin və uşağını da test etdirməli idin.
Yaxşı, bu həqiqətən çətin idi.
Hətta əlil uşaqlar da sınaqdan keçirildi.
Həmçinin təsəvvür edilməz zorakılıq səhnələri də var idi.
Bu, həm uşaqlar, həm də valideynlər üçün çox travmatik idi.
Və əlbəttə ki, 14 yaş və ondan yuxarı olan uşaqlara – bu hər halda maksimum yaş həddi idi
– özlərini peyvənd etdirməyə icazə verilirdi.
Beləliklə, uşağın evə gəldiyi hallar oldu:
Vaksin avtobusu bu gün buradaydı və arada, mən artıq peyvəndlənmişəm.
İnanılmazdır.
Beləliklə, qismən yetkinlik yaşına çatmış, lakin belə qərarların nəticələrini bilməyən
və onları qabaqcadan görə bilməyən 14 yaşlı.
Məni maraqlandıran, daha doğrusu hazırlıqlarım zamanı məni şoka salan, uşaqlar və gənclər də daxil olmaqla intiharların sayıdır.
Yaxşı, Almaniyada biz bunu yalnız empirik (təcrübə və müşahidəyə əsaslanaraq) və ya intuitiv şəkildə qiymətləndirə bilərik.
Əslində, bu günə qədər Almaniyada intihar nisbətləri ilə bağlı rəsmi, təsdiqlənmiş statistika hələ də yoxdur.
Hətta Federal Statistika İdarəsi – əlbəttə ki, siyasi təzyiq altında – bu baxımdan
koronavirusla heç bir əlaqə qurmaqdan imtina edir.
Jurnalistlər olaraq biz bu sualı saysız-hesabsız dəfə vermişik.
Görünür, Avstriyada bu barədə sorğular aparılır, elə deyilmi?
Bəli, sorğular var.
Beləliklə, Statistics Austria vasitəsilə ən azı böyüklər üçün statistikanı birbaşa görə bilərsiniz.
Lakin bu da ehtiyatla yanaşılmalıdır, çünki qəzalar, zəhərlənmələr və ya başqa hər hansı hallar
müxtəlif statistikalarda fərqli şəkildə görünür.
Və bunu uşaqlarda və gənclərdə görmürsən.
Beləliklə, burada onu yalnız ölüm statistikasına baxaraq dolayı yolla görə bilərsiniz.
Mənim indi sitat gətirdiyim rəqəmlər Avstriya Uşaq və Yeniyetmələr Psixiatriyası Cəmiyyəti
tərəfindən əvvəllər qeyd etdiyim hesabatdan götürülüb.
Onları 2023-cü ildə nəşr etdilər, çünki bu rəqəmlərin artmasından özləri də çox təəccüblənmişdilər.
Və başqa bir çox ciddi nəticə, həm də iqtisadi aspektdən, əlbəttə ki, xəstəlik məzuniyyətlərinin kəskin
artımıdır, xüsusilə 2023-cü ildə – cədvəldə gördüyünüz kimi.
Beləliklə, prinsipcə demək olar ki, bütün cəmiyyət sistemli şəkildə xəstələndirildi.
Bir daha sual yaranır, çünki o tez-tez şübhə altına alınır:
Siz peyvənd zədəsinin nisbətinə, yoxsa ümumiyyətlə uzunmüddətli Kovid adlandırılan məsələyə nə dərəcədə diqqət yetirərdiniz?
Əlbəttə ki, fərqləndirmək çətindir.
Bunu fərqləndirmək çətindir.
Spike təhlükəlidir və zərərlidir.
Beləliklə, mən deyərdim ki, bu işdə peyvəndlənmənin çox böyük rolu var.
Yaxşı, uşaqlarla bağlı deyil, çünki şükürlər olsun ki, bir çox uşaq peyvənd olunmayıb.
Amma bunu böyüklərdə çox aydın görə bilərsiniz.
Keçmişdə ailə üzvlərindən birinin yanında uzanan, bəlkə də hansısa yoluxucu xəstəliyə tutulmuş bir uşağı görməyə öyrəşmişdim.
İndi tez-tez bütün ailə daim xəstə olur.
Beləliklə, hər kəs həmişə xəstə olur, hətta bütün ailəni deyil, bir nəfəri də əhatə edən pnevmoniya da daxil olmaqla.
Pandemiyadan əvvəl belə bir şey yaşamamışdım.
Və mənim demək istədiyim odur ki, bir tərəfdən əlbəttə insanların məruz qaldığı stress var – bu kəskin şəkildə artıb.
Həmçinin qida maddələrinin çatışmazlığı və mikrobiom kimi bir çox digər səbəblər də var ki, indi getdikcə daha çox məhv edilir.
Amma bir az insanlarla danışsan, onlar özləri deyirlər: "Vaksinadan sonra bu da, o da baş verib."
Yəni, bu mövzu ilə bağlı hələ düzgün, etibarlı statistika tapa bilməmişəm.
Belə demək olar ki, bu əslində orqanizmin sağlamlıq bütövlüyünə müxtəlif cəhətlərdən hücumdur.
Birincisi, tədbirlər səbəbindən, sonra bu peyvənd və əlbəttə ki, ümumi ictimai stress səbəbindən, hansı
ki, deyək ki, immun sisteminin zəifləməsinə səbəb olub.
Bu, dediyiniz kimi, çoxfaktorlu xarakter daşıyır, lakin özünü müxtəlif formalarda göstərir.
Və biz bu gün də prinsipcə bununla mübarizə aparırıq.
Bu gün bu, artıq yalnız o vaxt gənc olanların – indi beş yaş artıq olanların – problemi
deyil, əlbəttə ki, bütün cəmiyyətin problemidir.
Və indi sadəcə sual yaranır, çünki xərçənglə əlaqədar mümkün mRNA peyvəndləri də daxil
olmaqla belə peyvəndləmə planları hələ də davam edir:
Rəsmi qurumda hər hansı öyrənmə əyrisi görürsünüzmü?
Yoxsa indi sən hər şeyi təkrarlamaqla kifayətlənmir, bəlkə davam etmək üçün onu təkmilləşdirirsən?
Tamamilə.
Beləliklə, həmkarlar şübhələnməyə başlayıblar, şükür Allaha, amma dövlət sektoru heç cür şübhələnmir.
Beləliklə, bu xeyli irəli aparılır.
Bu, Milli Şura seçkilərindən sonra elektron peyvənd sertifikatının tətbiqi ilə də aydın oldu.
Beləliklə, ondan imtina edə bilməzsiniz, hər kəsin peyvənd kartı var, boş olub-olmamasının,
içində nə yazıldığından tamamilə asılı olmayaraq.
Həkimlərin hazırda qeyd etməsi məcburi olan üç peyvənd var.
Və əgər buna baxsanız və sonra Dərmanlar Aktının 80-ci maddəsinə edilən düzəlişi – bu,
2022/23-cü illərdə dəyişdirilməli idi – başlıqda deyilir:
Ümumi Məlumatların Mühafizəsi Qaydası bu baxımdan zəiflədilir.
Bu o deməkdir ki, şəxsi məlumatlar – məsələn, peyvənd qeydlərində yer alan məlumatlar – yalnız səhiyyə müəssisələri ilə deyil, həm
də bu məlumatları bilməyə heç bir ehtiyacı olmayan Tibb Assosiasiyası, Baytar Həkimlər
Assosiasiyası, Farmasevtika Assosiasiyası, o cümlədən baytar həkimlər və farmasevtlərlə də paylaşılır.
Bu, əslində onların işi olmasa da, digər Avropa İttifaqı üzv dövlətlərinin səlahiyyətlilərinə və hətta ÜST-ə göndərilir.
Və əgər sonra IHR-ə baxsanız, onlar sonradan izah ediləcək və dəyişiklikləri görərsinizsə, növbəti pandemiya zamanı
hər şeyin problemsiz gedəcəyini təsəvvür edə bilərsiniz.
Beləliklə, ondan istifadə edərək son vaxtlar yaşadığımızlardan qat-qat böyük əks-tədbirlər yarada bilərsiniz.
Tamamilə, bu mənim növbəti sualım olardı.
Elektron peyvənd sertifikatı, qeyd edildiyi kimi, 30 sentyabr 2024-cü il tarixində Avstriyada
keçirilən son Milli Şura seçkilərindən bəri məcburidir.
Siz də abunəlikdən çıxa bilməzsiniz.
Bunu gələcək pandemiyalar və ya gələcək qlobal səhiyyə böhranları adlandırdığınız
hadisələr üçün birbaşa hazırlıq kimi görürsünüzmü?
Onu belə bir strateji kontekstdə təsnif edə bilərsinizmi?
Son bir neçə ilə baxanda mənim üçün aydın olur.
Mən onun başqa nəyə istifadə oluna biləcəyini təsəvvür edə bilmirəm.
Yəni, deyirsiniz ki, bu statistik məqsədlər üçündür.
Amma mənim demək istədiyim odur ki, statistika əvvəlcədən toplanmış ola bilərdi.
Məcburi elektron peyvənd sertifikatına ehtiyac yoxdur, bu tamamilə anti-demokratikdir.
Və bu, həqiqətən – tədbirimizin mövzusuna qayıtmaq üçün – seçki hüququndan məhrum olmağın başqa bir formasıdır.
Beləliklə, məlumatların qorunması qanunu baxımından, siz sadəcə qeyd etdiniz ki, prinsipcə şəffaf xəstədir.
Və yenə də, deyəsən, bu sistemin pəncəsindən qurtulmağın heç bir yolu yoxdur.
Beləliklə, gələn ilin hər hansı bir vaxtında və ya başqa vaxtda xərçəngə qarşı mRNA peyvəndi və ya başqa bir profilaktika
məcburi olarsa, eyni oyun yəqin ki, yenidən başlayacaq.
Qorxmalı olduğumuz şey budur, elə deyilmi?
Tamamilə. Beləliklə, bütün bunlar qüvvəyə mindikdə, ondan qaçınmaq üçün ayağa qalxıb mübarizə aparmalısan.
Beləliklə, bu beş il əvvəlkindən xeyli daha çətin olacaq.
Bu kontekstdə burada qeydə alınmayan başqa bir şəxsi sual vermək istərdim.
Bu, həkim kimi sizi şəxsi cəhətdən necə təsir etdi?
Yəni, sən o vaxt bu peşəyə daxil oldun, şübhəsiz ki, deyək ki, bütün həkimlər kimi idealist arzularla.
Bu dövrdən ruhdan düşmüsünüzmü, yoxsa orada yaşadığınız təcrübə sizə əhəmiyyətli psixoloji təsir göstərib?
Yaxşı, etiraf etməliyəm ki, baş verənləri həqiqətən anlamağım bir il çəkdi.
Mən tamamilə idealist idim və peşə assosiasiyalarına inanırdım.
Mən həmkarlarımın idealizminə inanırdım və bir il ərzində hər axşam masanın arxasında oturub əvvəlcə
TKB-ni, sonra isə onunla bağlı tədqiqatları oxuyardım.
Və özümə dedim ki, bu doğru ola bilməz, bu məhz peşəkar assosiasiyaların mənə dediklərinin tam əksidir.
Bir il sonra mən hazır idim və özümə etiraf etməli idim: İndiyə qədər səhv ağaca hürmüşdün.
Və bu köməksizlik hissi – həkimlərin də şübhəsiz ki, bu külək dəyirmanlarına qarşı mübarizə apara bilməməkdən qaynaqlanan
– bu dövrdə bizə bir çox peşə qrupları tərəfindən bildirilir.
Lakin onların əksəriyyəti axına qoşuldu.
İndi sual budur: peşəkar aləmdəki həmkarlarınız sizin öhdəliyinizə, özünüzü cəsur, deyək ki, rəsmi rəydən sapınan
dissident kimi təqdim etməyinizə necə reaksiya verdilər?
Bu baxımdan həm şəxsi, həm də peşəkar səviyyədə hansı təcrübələriniz olub?
Beləliklə, dost çevrim tamamilə dəyişib.
Yaxşı, deyə bilmərəm ki, mənə qarşı hər hansı böhtan atılıb, heç də yox, bir-birinizi görəndə.
Mən hələ də peşəkar assosiasiyanın üzvüyəm.
Mən də zaman-zaman konfranslara gedərəm.
Beləliklə, onlar mənə çox mehriban danışırlar.
Mən hətta izləyici olanlardan da müsbət təşviq alıram.
Əslində neytral, hətta olduqca müsbət.
Amma necə deyim, bu mənim şəxsi problemimdir ki, istəmədikləri halda yüz minlərlə insanı vaksinasiya edən birini dözə bilmirəm.
Buna görə də mən öz nəticələrimi çıxardım və qarışıq hisslərlə keçmiş dostluqlarımdan bir qədər geri çəkildim.
Gülən gözə görə, çünki mən möhtəşəm yeni insanlarla tanış oldum.
Əlbəttə, köhnə dostluqlar dəyərli idi və işin bu həddə çatması təəssüf doğurur.
Yaxşı, xanım Tagwerker, bu şəxsi və çox maraqlı fikirlər üçün sizə çox təşəkkür edirəm.
Və ikinci hissədə həllər barədə daha çox eşidəcəyimizə əminik. Çox sağ olun, bəli.
Və biz yenidən xanım Tagwerker ilə başlayacağıq.
Mən onları yenidən dəvət edə bilərəm.
Sonra, dediyim kimi, birbaşa işin içinə dalacağıq.
Əvvəlki təsvirlərinizdən – koronavirusun yaratdığı zehni və sağlamlıq problemləri və onun vurduğu zərər.
Onlar, varsa belə, necə sağaldıla bilər, xüsusən gənc nəsil baxımından?
Bu çox maraqlı bir sualdır.
Bu, əlbəttə ki, bunun nə dərəcədə dərin olmasından asılıdır.
Mən tamamilə əminəm ki, insanlarda çox şey bərpa edilə bilər, əgər arxada heç bir fiziki zədələnmə qalmayıbsa.
Çünki insanlar son dərəcə çevik məxluqlardır; əks halda artıq mövcud olmazdıq və bütün dünyada tapılmazdıq.
Beləliklə, mən buna çox müsbətəm.
Mənim gördüyüm problem odur ki, biz bütün bunlardan tədricən uzaqlaşmalıyıq ki, sağalmağa başlaya bilək.
Və bu indi məsuliyyət tələb edir.
Beləliklə, hər birimiz – media siması, siyasətçi, həkim və ya kim olduğumuzdan asılı olmayaraq – özümüzə, həyatımıza
və övladlarımızın həyatına görə məsuliyyət daşımalıyıq.
Biz buna öyrəşmişdik ... Biz indi dayə dövlətinə çevrilmiş sosial təminat dövlətində böyümüşük.
Və bu ana-ata dövləti indi əslində avtoritar dövlətə çevrilib.
Və indi bunu dayandırmaq bizim öhdəmizdədir.
Və mən tam əminəm ki, əgər biz bunu bacarsaq, çox şeyi yenidən yoluna qoymaq olar.
Və məsuliyyəti üzərimizə götürməli olduğumuz təkcə siyasi, sosio-siyasi və ya sosial baxımdan deyil.
Biz sağlamlıq baxımından da özümüzə məsuliyyət götürməliyik – yəni, mən həkiməm, yenə sağlamlıqdan danışacağam.
Mən həmçinin praktikam, ona görə də praktik nümunə verməkdən məmnunam.
Son mərhələdə olan 1 800 xərçəng xəstəsi üzərində tədqiqatlar aparılıb.
Və onlar ənənəvi tibbdən kənarlaşdırıldılar, yəni bütün müalicə variantlarını
tükəndirmişdilər – amma sonra xəstəliyi dəf edib sağ qaldılar.
Sonra həkim yaxınlaşdı, 1,800-ü müayinə etdi, onlarla sorğu-sual apardı və ortaq cəhətləri tapmağa çalışdı.
Və maraqlıdır ki, hər kəsin birlikdə dəyişdirdiyi yalnız iki fiziki cəhət var idi.
Və qalanı düşüncə tərzi idi .
Və ən vacib düşüncə tərzi odur ki, onlar özlərinə görə məsuliyyəti üzərlərinə götürüblər.
Və sonra onlar hətta xərçəni də məğlub etdilər.
Bu, hər kəsin bunu edə biləcəyi anlamına gəlmir.
Əlbəttə ki, hər kəs özü üçün hansı yolu tutacağını və növbəti addım olaraq nə edəcəyini qərar verməlidir.
Amma bu, onun mahiyyəti idi.
Beləliklə, bu hər şeyin başlanğıcı və sonudur.
Beləliklə, özünü sağaltmaq üçün cəsarət, özünə kömək etmək üçün kömək, deyə bilərsən.
Bəli, məhz.
Tibbi baxımdan bu, əlbəttə ki, daha çox terapevtik yanaşma olardı və əlbəttə ki, ruhi və
mənəvi baxımdan da, deyəsən, dəyərli bir təklifdir.
Bu, yəqin ki, ciddi xəstə olan hər kəsə aiddir: daxili münasibətiniz ən böyük rolu oynayır.
Amma əlbəttə ki, bu həm də siyasi çərçivə ilə bağlıdır.
Bu inanılmaz dərəcədə çox siyasi dəyişiklik tələb edər.
Və ilk növbədə problemin düzgün araşdırılması və düzgün dərk edilməsi lazımdır.
Və məhz orada görürəm – ya siz necə görürsünüz? – məhz orada böyük maneələr görürəm.
Yoxsa bu təəssürat yanıltıcıdır?
Xeyr, böyük maneələr var, amma əvvəlki mövzu burada rol oynayır.
Hər bir insan ayağa qalxıb deməlidir: Bu qəbuledilməzdir.
Və başqa cür işləməyəcək.
Təəssüf ki, praktikada tez-tez insanların "heç nə dəyişə bilməz" dediyini eşidirəm.
Bəli, fərq yarada bilərsiniz!
Burada oturan insanların nə etdiyini görmək üçün sadəcə ətrafınıza baxmaq kifayətdir.
Artıq dəyişiblər.
Yoxsa indi burada, tamaşaçıların arasında neçə nəfər oturub?
Bir neçə il əvvəl bu mümkün olmazdı.
Və hətta o vaxt, koronavirus pandemiyası zamanı bəzi şəxslər məktəblərin direktorlarına müraciət edib
dedilər: "Vaksin avtobusu gəlir, amma uşağım ora gedə bilməz."
Yoxsa uşağım maska taxmır.
Və əgər getdikcə daha çox insan bunu edərsə, onda şübhəsiz ki, dəyişiklik yarada bilərsiniz.
Əgər bunu tibbi mütəxəssis kimi izləyirsinizsə.
Siz yəqin ki, RKI protokollarının üzə çıxardığı şeyləri və o vaxtdan bəri nə qədər çox narrativlərin
dağılmasını, eləcə də adını "komplo nəzəriyyələri" qoyulanların doğru olduğu sübuta yetirilməsini görmüsünüz.
Şübhəsiz ki, o vaxt iştirak edənlər – direktoru qeyd etdiniz, amma əlbəttə ki, bir çox həkim həmkarınız da – tamamilə utanc hissi
keçirməklə yanaşı, düşüncələrində də dəyişiklik yaşamalıdırlar.
Ən azı özünütənqid kimi bir şey, orada deyirsən: Yaxşı, orada səhv etdik, bu bir daha heç vaxt baş verməməlidir!
Mən Avstriya haqqında danışa bilmərəm, amma Almaniyada elə hiss edirəm ki, biz bundan illərlə uzaqdayıq.
Və bu, yenə də sual, sizin sadəcə qeyd etdiyiniz bu təsirlərin qüvvəyə minməsi üçün mütləq zəruri şərt olmazdımı?
Bütün bunlar doğrudur, fərdlər də öz rolunu oynamalıdır.
Amma nəhayət, media və siyasətçilər müdaxilə edib ictimai mühiti sabotaj etdikdə bu işləmir.
Bu dövrü pozmaq üçün nə etmək olar?
Bəli, bu, demək olar ki, bir neçə sualın birində idi.
Beləliklə, həmkarlarımın fikrincə, bəli, bu çətindir.
Onlar əlbəttə ki, çox, çox çətin vəziyyətdədirlər.
Bir tərəfdən, onlar iştirak ediblər, bəlkə özləri, ailələri və bir çox digər xəstələri peyvəndlətdiriblər və buna
görə də böyük, həddindən artıq psixoloji təzyiq altındadırlar.
Bunu özünüzə etiraf edib, sonra bir addım irəli gedərək bunu açıq şəkildə demək:
Yaxşı, mənim etdiyim, ya da hər yerdə baş verənlər tamamilə mənasız idi.
Bu tələb etmək üçün əsassız dərəcədə çoxdur.
Bəzi insanlar bunu edir və məncə onlar son dərəcə cəsurdurlar.
Çoxları həmişə tənqidçi olub, amma bununla bağlı heç nə etməyə cəsarət etmirdilər.
Yaxşı, mənə elə deyirlər, qismən etibar şəraitində.
Və ictimai mühitdə belə çıxış etmək əlbəttə ki, tamamilə başqa məsələdir.
Amma mənim hissim odur ki, əslində bundan çox da artıq tələb olunmur.
Mənə elə gəlir ki, indi kim daha sürətlidir?
Biz araşdırmalarımızı daha tez aparırıq, yoxsa digərləri qisaslarını daha tez alırlar?
Və biz nə qədər çox olsaq, həmkarlarımın doğru addımı atma ehtimalı bir o qədər yüksək olar və bəlkə hüquq
sistemi və digər media orqanları da onların ardınca gedər.
Beləliklə, mediada nəsə yenidən üzə çıxır, sonra yenidən boğulur – baxmayaraq ki, bu barədə getdikcə daha çox danışılır.
Amma dediyim kimi, hər birimiz hesab olunur.
Gələcəyə baxmaq istəsək, cəmiyyət necə görünəcək, bu halda səhiyyə sistemi də daxil olmaqla – ikisini ayırmaq olmaz.
Sizcə, beş ildən sonra öz müqəddəratını təyinetmə baxımından vəziyyət necə olacaq?
Səncə, o vaxta qədər tamamilə fərqli bir özünəinam hökm sürəcəkmi?
Sizcə, bu inkişaf, deyək ki, faydalıdır, yoxsa bu barədə daha çox pessimistsiniz?
Yaxşı, mən tamamilə nikbinəm.
Çox böyük həyəcan və çox müsbət ab-hava var.
Mən tam əminəm ki, beş ildən sonra biz tamamilə fərqli vəziyyətdə olacağıq və – necə deyərlər – hətta
inanıram ki, əvvəlkindən daha yaxşı vəziyyətdə olacağıq.
Çünki biz həqiqətən baş verən hər şeydən, hətta son onilliklərdə və əsrlərdə baş verə biləcək hər şeydən xəbərdarıq.
Beləliklə, mən inanıram ki, əgər biz qalib gəlsək, əvvəllərkindən də daha böyük azadlığa sahib olacağıq.
Bu mənim inancımdır.
Bu həm də qorxudan azadlıqdır.
Siz həmçinin qorxu siyasəti məsələsinə də toxunursunuz, bu isə sona çatdırılmalıdır.
Bu məhz əvvəlki çıxışçıların da toxunduğu məsələdir.
Mən deyərdim ki, bu fövqəladə siyasət də yəqin ki, pozulmalıdır ki, burada öz müqəddəratını təyinetmə barədə fərqli bir
şüur yenidən formalaşa bilsin – ən azı, mənim ehtimalım budur.
Hələ də işinizdə rastlaşdığınız bəzi cəhətlər var.
Biz bu gün bunu müzakirə etməmişik.
Mən bunu qısaca müzakirə etmək istərdim.
Sən əvvəllər mikrobiomdan da bəhs etmişdin.
Bu, yəqin ki, qidalanma, təbii kənd təsərrüfatı və hər şeylə bağlı da rol oynayır.
Bununla bağlı başqa bir şey demək istəyirsinizmi?
Məncə, tamaşaçıların çoxu da buna maraq göstərir.
Bəli, əlbəttə, bu, uşaqlarım üçün tapmağa məcbur olduğum alternativ terapiyalar kontekstindədir – məhz belə
rast gəldim – onların infeksiyalara meylliliyi və ya inkişaf etdirdikləri şiddətli qorxularla bağlı.
Və sonra axtarmağa başladım. Başqa nə daxildir?
Və sonra, əlbəttə, mən böyük qidalanma çatışmazlıqları ilə qarşılaşdım.
Bu, həmçinin çox yaxşı qidalanan və orqanik qida yeyən uşaqlara da aiddir.
Və sonra mikrobiom analizləri etməyə başladım.
Mən başa düşdüm ki, dörd aya qədər mikrobiomda fəlakətli vəziyyət yaranma riski var.
Beləliklə, deyərdim ki, biz bu səviyyədə də təzyiqə məruz qalırıq.
Və buna görə də fərqli istiqamətə getmək təcili zərurətdir.
Və bu artıq iş prosesindədir.
Beləliklə, artıq kənd təsərrüfatında bizim üçün çox-çox müsbət və sağlam iş görən
həmrəyliyə əsaslanan iqtisadi icmalar mövcuddur.
Onlar mümkün olan hər cür dəstəklənməlidirlər.
Və biz ətraf mühitdən çirkləndiriciləri, yəni CO2-ni aradan qaldırmalıyıq – hamımız bilirik ki, bu
heç bir əhəmiyyəti olmayan dəhşətli bir haypdır.
Amma vacib məsələlər həll edilməlidir:
Qlifosat, mübahisəli məsələ;
Mikrobiomumuzu məhv edən yüksək dərəcədə təmizlənmiş gluteni olan buğda.
Digər çirkləndiricilər, arsenik və sair və s.
Beləliklə, bu məsələlər bizim və uşaqlarımızın üzərindən yükünü götürmək üçün həll edilməlidir.
İndi bu stressləri ən kiçik uşaqlarda görürəm.
Vaksinlə əlaqədar, alternativ sektorda müəyyən maddələr təşviq edilir.
Bədəndən tikan zülallarının aradan qaldırılması – digər məsələlərlə yanaşı, indi sual budur: bu həqiqətən belədirmi?
Bu barədə şəxsi fikriniz nədir?
Məsələn, nattokinaza kimi bir şey və buna bənzər şeylər.
Bunlar faydalı vasitələrdir.
Məsələ ondadır ki, dəyişdirilmiş xəbərçi RNT genomun tərkibinə daxil ola bilər və onu oradan necə çıxarmaq olar?
Məncə, bəli, ideyalar həmişə təkrar-təkrar ortaya çıxır.
Amma bunun yenidən hər kəs üçün əlçatan olub-olmayacağı hələ məlum deyil.
Prinsipcə, tikanların özləri boşaldıla bilər.
Mən tam əminəm ki, vəziyyətlər yaxşılaşdırıla bilər.
Böyük səbrlə insanları özlərini yenidən sağalda biləcəkləri bir nöqtəyə yönəltmək mümkündür.
Problem isə, əlbəttə ki, növbəti problem odur ki, peyvəndlərdən, Covid-19-dan, uzunmüddətli Covid-dən və ya başqa hər
hansı səbəbdən ağır zərər çəkənlərin pulu tükənmək üzrədir.
Bir çox başqaları kimi, onların da pulu tükənmək üzrədir.
Və mən bunu nisbətən tez-tez görürəm.
Yaxşı, mənim təcrübəmdə bəzən xüsusi hallar olur ki, insanlar müalicələri artıq ödəyə bilmirlər.
Və sonra onlar onlara saxta qiymətləndirmələr verən qiymətləndiricilərlə üzləşirlər.
Bu həmişə belə olur!
Beləliklə, onlar acınacaqlı vəziyyətdə olmalarına baxmayaraq, pensiya almağa layiq və ya əlil elan edilmirlər.
Onlar toplanan nəticələri tanımırlar, çünki deyirlər: "Bunu ənənəvi tibb tanımır."
Beləliklə, onlar tikan zülalının aşkarlanmasını tanımırlar.
Onlar onun immun çatışmazlığı , yəni HIV/AİDS və ya buna bənzər bir şey olduğunu tanımırlar.
Hazırda baş verənlər fəlakətdir.
Amma bəli, biz buna davam etməliyik və hamımız buna davam edəcəyik.
Prinsipcə – çünki bunu əvvəllər qeyd etmisiniz – deyə bilərikmi ki, qida sənayesində, yəni sənaye qida
istehsalında oxşar strukturlar mövcuddur və dərman sənayesində olduğu kimi oxşar lobbiçilik də mövcuddur?
Bu ikisi bu gün əslində ayrılmazdırmı?
Tamamilə, mən də elə görürəm, tamamilə.
Və bu o deməkdir ki, əgər daha geniş mənzərəyə baxsaq – açar söz Vision 2030 – bu strukturları parçalamaq və
əlaqəli lobbiçiliyə qarşı mübarizə aparmaq yəqin ki, cəmiyyətin sağ qalması üçün vacibdir, elə deyilmi?
Tamamilə.
Bununla razı olarsınız, elə deyilmi?
Elədir, bəli.
Məncə, bu, məhz sizin toxunduğunuz mövzudur.
Və indiyə qədər apardığım söhbətlərdən belə başa düşürəm ki, bu, bir çox tamaşaçını da maraqlandırır. Yəni, bir çox insanın hiss
etdiyi ümidsizlik bu kartellərin (maraq qruplarının), bu sənayenin qarşısında özlərini gücsüz hiss etmələrindən qaynaqlanır;
bu sənaye isə bütün sahələrdə getdikcə daha da güclənir.
Belə ki, müəyyən bir mərhələdə peyvəndlərə bənzər tədbirlər qidalanma yolu ilə tamamilə könüllü
olmadan və şüursuz şəkildə tətbiq oluna bilər.
Bu mütləq uçan həşəratlar və ya başqa nəsə haqqında olmalı deyil.
Amma prinsipcə bədəninizə daxil etməməli olduğunuz şeyin praktiki olaraq qidalanma
vasitəsilə könülsüz bədəninizə yeridildiyi faktıdır.
Məhz buna görə məcburi peyvəndlər və s. ilə paralellik mövcuddur.
Və bununla da bu öz müqəddəratını təyinetmə prinsipinin növbəti pozuntusu baş verdi.
Bu, əlbəttə ki, yəqin ki, bütün bunların ən vacib şərtidir: gələcəkdə daha çox
şəffaflıq olacaq və bu təşkilatlar da ləğv ediləcək.
Tamamilə, bəli.
Yaxşı, biz onsuz da oradayıq, elə deyilmi?
Beləliklə, mikrobiomumuz artıq
... Beləliklə, əsasən, biz artıq yalnız qida maddələri qəbul etməklə və çox fəal bağırsaq
müalicəsi keçməklə sağlam qala biləcəyimiz mərhələdəyik.
Və biz həqiqətən buna son qoymalıyıq.
Beləliklə, biz yenidən mütləq sağlam, qida maddələri ilə zəngin qidalara ehtiyac duyuruq.
Və biz bu çirkləndiricilərdən qurtulmalıyıq.
Beləliklə, bizi və uşaqlarımızı təsir edən doğru çirkləndiricilər.
Və insanlar bunun fərqində olmalıdırlar.
Beləliklə, mən uşağı ilə birlikdə 100-cü infeksiyası ilə yanıma gələn hər kəsə məhz bu hekayələri danışıram.
Yoxsa sənə kimyəvi izlər barədə də danışım?
Çünki mən istəyirəm ki, insanlar bundan xəbərdar olsunlar.
Və insanlar nə qədər çox olarsa, biz də bir o qədər çox olarıq.
Beləliklə, bu barədə nə qədər çox insan məlumatlı olsa, bir o qədər yaxşıdır. Qalanlar isə azdır, elitlərdir.
Və biz də bunun fərqində olmalıyıq.
Bəli, yaxşı. Məncə, təsvirin tonunda ehtiyatlı optimizm hissi aydın eşidildi: bəzi şeylər
dəyişəcək və ümid edirik ki, yaxşılaşacaq –
– Əgər biz bu işə davam edib məlumatlılığı artırsaq və hər birimiz öz payımıza düşəni etsək.
Hər halda, qiymətləndirmələriniz üçün sizə çox təşəkkür edirəm.
Və paneldə görüşərik, bəli.
Hörmətli tamaşaçılar, Dornbirndəki bu hadisə ilə bağlı əlavə hesabatlar artıq HOCH2.TV-də mövcuddur.
Bu proqramın aşağısında keçidləri tapacaqsınız.
Bu fürsətdən istifadə edərək HOCH2.TV-yə əla əməkdaşlığa görə təşəkkür etmək istərdik.