"Στις 29 Μαρτίου 2025, η εκδήλωση "Ελευθερία και αυτοδιάθεση - Ο υπεύθυνος πολίτης" πραγματοποιήθηκε στο
Kulturhaus Dornbirn με ενδιαφέρουσες εισηγήσεις για το κράτος δικαίου, την κυριαρχία και τα μετρητά.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ακαδημία Προσωπικής Ανάπτυξης Dornbirn.
Το HOCH2.TV κατέγραψε και επιμελήθηκε όλες τις παρεμβάσεις για εσάς, αγαπητοί τηλεθεατές.
Το Kla.TV παρουσιάζει σήμερα μια συνέντευξη με τη Δρ Sharon Tagwerker:
"Η προσωπική ευθύνη - το ζητούμενο της ημέρας!"
Ναι, όπως και ο Erwin, θα ήθελα να ξεκινήσω με τον Dr Tagwerker.
Όχι μόνο λόγω της Ladies first, αλλά και επειδή έχετε το δικαίωμα της καταγωγής εδώ από το Bludenz, ας πούμε.
Είσαι πρακτικά προορισμένος γι' αυτό.
Γεια σας, κυρία Tagwerker, παίρνετε το μικρόφωνο.
Πάνω απ' όλα, θέλουμε να σας μιλήσουμε γι' αυτό.
Από τους σημερινούς ομιλητές, εσείς είστε σε κάποιο βαθμό αυτός που έχει την επαγγελματική εμπειρία - στις άμεσες συνέπειες
των όσων συνέβησαν τότε, σχεδόν ακριβώς πριν από πέντε χρόνια.
Και στο πλαίσιο της εργασίας σας έρχεστε συνεχώς αντιμέτωποι με τις επιπτώσεις της
πανδημίας - ιδίως στα νεότερα μέλη της κοινωνίας.
Πρέπει να πούμε ότι αυτοί που ήταν οι λιγότερο ικανοί να υπερασπιστούν τον εαυτό τους.
Και εδώ είναι το ερώτημα: Τι μπορείτε να αναφέρετε σχετικά με αυτό;
Εντάξει, τα παιδιά και οι νέοι έχουν φυσικά επηρεαστεί μαζικά από την πανδημία και τα μέτρα.
Αυτό που ήταν ίσως πιο προφανές ήταν οι ψυχολογικές συνέπειες και οι ψυχιατρικές ασθένειες που ακολούθησαν.
Δυστυχώς, παρατηρείται μαζική αύξηση των αποπειρών αυτοκτονίας και των αυτοκτονιών μέχρι το 2023.
Πρόκειται επίσης για στοιχεία που δεν μπορούν να διαβαστούν άμεσα, αλλά έχουν πράγματι συγκεντρωθεί από τους ψυχιάτρους -
οι οποίοι απηύθυναν έκκληση το 2023 - και έχουν δημοσιοποιηθεί.
Ακριβώς, υπήρξε αύξηση των μαζικών καταθλιπτικών ασθενειών κατά πέντε έως δέκα φορές.
Το 62% των κοριτσιών και το 38% των αγοριών επηρεάστηκαν. Αυτό αναλύθηκε από το Danube University Krems σε σχολικές τάξεις.
Και το 2021 ήταν η απόλυτη κορύφωση με ένα εκατομμύριο παιδιά που έπασχαν από ψυχικές ασθένειες.
Και αντίθετα, 70.000 θέσεις θεραπείας έλειπαν.
Φυσικά, το νιώσαμε αυτό στην πράξη.
Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με το γεγονός ότι έπρεπε να φροντίζουμε παιδιά που είχαν ψυχολογικό, ψυχιατρικό πρόβλημα
και έπρεπε να περιμένουμε μήνες για μια θέση θεραπείας.
Ήταν λοιπόν μια πραγματικά αγχωτική κατάσταση για τους γονείς, τα παιδιά και τον γιατρό.
Και ειδικά αν δεν έχετε συνηθίσει να χορηγείτε ψυχιατρικά φάρμακα και δεν αισθάνεστε αρμόδιοι να το κάνετε.
Αλλά μετά αποκτάτε φαντασία και δοκιμάζετε κάτι άλλο.
Έτσι, ένα άλλο φάρμακο μου το αποκάλυψε.
Έτσι, τώρα έχω ασχοληθεί ακόμα περισσότερο με τον τομέα των συμπληρωματικών - και ιδού, βοηθάει κι αυτό.
Όχι βέβαια για τους πολύ σοβαρά ασθενείς, όπου είστε ευτυχείς αν ο ψυχίατρος μπορεί να παρέμβει.
Ναι, αυτό είναι για μια φορά.
Οπότε αυτό είναι σίγουρα μια πολύ ενοχλητική απογραφή.
Τι θα με ενδιέφερε εδώ και σίγουρα και το κοινό.
Συχνά υποστηρίζεται ότι αυτό δεν έχει καμία σχέση με την κορώνα.
Κάποιοι μπορεί να το αποδώσουν στις επιπτώσεις του εμβολιασμού, αν και το πρόβλημα αυτό είναι μάλλον μικρότερο στα παιδιά.
Άλλοι λένε: Ναι, αυτές είναι οι όψιμες συνέπειες της ίδιας της ιογενούς νόσου.
Σε ποιο βαθμό είναι δυνατόν να διαφοροποιηθεί τι σχέση έχει αυτό με τα μέτρα;
Σε ποιο βαθμό αυτό μπορεί να αποδοθεί σε αυτό;
Αυτό είναι φυσικά ένα πολύ δύσκολο ερώτημα.
Κατ' αρχήν, αυτό είναι σίγουρα πολυπαραγοντικό .
Έτσι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρωτεΐνη spike είναι απολύτως παθολογική και προκαλεί πολλές βλάβες, ιδίως στον εγκέφαλο.
Τόσο από την αιχμή του εμβολιασμού όσο και από το Covid-19, δηλαδή από τον ίδιο τον ιό.
Αλλά αυτό που προκάλεσε τα ψυχολογικά προβλήματα, φυσικά, ήταν πάνω απ' όλα τα μέτρα που αφορούσαν την απομόνωση.
Αποτελεί αναγνωρισμένη μέθοδο βασανιστηρίων το να μην επιτρέπεται να συναντήσετε τους παππούδες σας, το να μην
επιτρέπεται να δείτε τους συγγενείς σας στο νοσοκομείο.
Ειδικά όσοι ήταν ακόμη σοβαρά άρρωστοι, στους οποίους δεν επιτρεπόταν να λάβουν φροντίδα στο τέλος της ζωής τους.
Είναι πραγματικά μεγάλη απώλεια όταν δεν μπορείτε να μοιραστείτε τέτοιες στιγμές με τους συγγενείς σας.
Ή αν σας αρνούνται τα πρώτα χρόνια με τους παππούδες σας ή το αντίστροφο.
Είχα οικογένειες με παιδιά που είναι "ξένοι".
Έτσι, όλοι περνούν από μια φάση αποξένωσης και αποξενώθηκαν από τους ίδιους τους παππούδες τους, σε μεγάλο βαθμό.
Δεν αφήνουν πλέον τους παππούδες τους να τους πλησιάσουν.
Αυτό είναι φυσικά σοκαριστικό, τόσο για τους γονείς όσο και για τους παππούδες και τις γιαγιάδες.
Και αυτό καίγεται από μόνο του.
Και επίσης εκείνα τα χρόνια με τη μάσκα μπροστά από τα πρόσωπά τους: αυτό ήταν φυσικά
μια απώλεια κοινωνικοποίησης για τα παιδιά.
Και εννοώ, ναι, φυσικά, υπάρχουν πολλές άλλες αιτίες ψυχολογικών διαταραχών. [Daniel
Matissek] Έτσι, ειδικά στον τομέα των σχολείων, υπήρξαν επίσης αυτά τα κλεισίματα σχολείων στην Αυστρία.
Αυτό είχε πιθανότατα τραυματικές συνέπειες για ολόκληρες γενιές μαθητών.
Πάντα αναρωτιόμουν γι' αυτό - το έχετε ήδη δημοσιεύσει:
Σε ποιο βαθμό τα διαρθρωτικά προβλήματα του σχολικού συστήματος στην Αυστρία έχουν ίσως επιδεινώσει την αρνητική εξέλιξη;
Ναι, από τη μία πλευρά έχουμε ένα εντελώς ξεπερασμένο σχολικό σύστημα, το οποίο δεν έχει
μεταρρυθμιστεί καθόλου τις τελευταίες δεκαετίες.
Δεν ανταποκρίνεται πλέον στην τελευταία κατάσταση της έρευνας του εγκεφάλου.
Και επιπλέον, κατά τη διάρκεια της πανδημίας, πολλές τάξεις απλά έμειναν πίσω λόγω της μετάβασης στην ψηφιοποίηση.
Έτσι δεν μπορούσαν να συμβαδίσουν με το υλικό.
Αυτό έχει στοιχίσει σε πολλούς μαθητές τη σχολική τους σταδιοδρομία.
Δυστυχώς, το έχω βιώσει ο ίδιος μερικές φορές, ακόμη και στην πράξη, πράγμα εξαιρετικά τραγικό.
Και ναι, υπάρχει τεράστια έλλειψη αυτού του είδους στα σχολεία.
Έτσι, οι μαθητές συγκεντρώνονται μαζί.
Ο μαθητής 08/15 είναι στην πραγματικότητα ο σπουδαίος, σωστά;
Και το γεγονός ότι αυτό έχει ως αποτέλεσμα το 29% του λειτουργικού αναλφαβητισμού είναι στην πραγματικότητα
μια ολοκληρωτική καταστροφή για το σχολικό μας σύστημα.
Με άλλα λόγια, το 30% όσων έχουν ολοκληρώσει το σχολικό μας σύστημα δεν είναι σε θέση να διαβάσουν με κατανόηση.
Και αυτό είναι πραγματικά απόλυτη τρέλα.
Αν ακούσετε όλα αυτά - συμπεριλαμβανομένων όλων των άλλων συνεπειών, της ψυχολογικής βλάβης - τότε θα πρέπει να
πείτε ότι όλα αυτά λίγο-πολύ έπεσαν πάνω στους ανθρώπους χωρίς να μπορούν να υπερασπιστούν τον εαυτό τους στο παραμικρό.
Τότε δεν περιορίστηκαν μόνο τα δικαιώματα των παιδιών, αλλά και τα γονικά δικαιώματα σε μεγάλη κλίμακα.
Κανείς δεν μπορούσε να υπερασπιστεί τον εαυτό του απέναντι σε αυτές τις τρομακτικές εξελίξεις.
Αυτό έπληξε αποτελεσματικά τον λαό.
Και επειδή μιλάμε επίσης για "υπεύθυνους πολίτες", στην πραγματικότητα επρόκειτο
για πλήρη αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου.
Πιθανώς μπορείτε να το επιβεβαιώσετε. [Δρ.
Tagwerker] Ναι, απολύτως.
Έτσι, δεν είχατε πλέον τον έλεγχο του σώματός σας.
Επομένως, θα πρέπει να κάνετε αυτό το εμβόλιο, θα πρέπει να φοράτε μάσκα.
Τώρα γνωρίζουμε ότι έχουν προκαλέσει ζημιές, μεταξύ άλλων και σε παιδιά.
Έτσι, τα παιδιά που έπρεπε να φορούν συνεχώς μάσκες στο σχολείο έχουν μερικές μονάδες IQ λιγότερες από εκείνα που δεν φορούσαν.
Έπρεπε να εξεταστείτε, έπρεπε επίσης να εξετάσετε το παιδί σας.
Αυτό ήταν πραγματικά δύσκολο.
Ακόμη και παιδιά με αναπηρία δοκιμάστηκαν.
Ορισμένες από τις σκηνές βίας ήταν αδιανόητες.
Έτσι, ήταν πολύ τραυματικό για τα παιδιά και για τους γονείς.
Και στη συνέχεια, φυσικά, ότι τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να εμβολιάζονται μόνα τους από την
ηλικία των 14 ετών - που ήταν το απόλυτο ούτως ή άλλως.
Υπήρχαν λοιπόν περιστατικά όπου το παιδί επέστρεφε στο σπίτι:
"Το λεωφορείο με τα εμβόλια ήρθε σήμερα και, παρεμπιπτόντως, είμαι πλέον εμβολιασμένος".
Είναι λοιπόν απίστευτο.
Με άλλα λόγια, ένας 14χρονος που μπορεί να είναι εν μέρει ενήλικας, αλλά σίγουρα δεν γνωρίζει τις
συνέπειες τέτοιων αποφάσεων και δεν μπορεί να τις προβλέψει.
Αυτό που με ενδιαφέρει, ή αυτό που με συγκλόνισε κατά τη διάρκεια των προετοιμασιών, είναι ο αριθμός των
αυτοκτονιών, συμπεριλαμβανομένων των παιδιών και των νέων.
Στη Γερμανία, μπορούμε να το κρίνουμε αυτό μόνο εμπειρικά ή με το συναίσθημα.
Δεν υπάρχουν ακόμη επίσημες, επίσημα επαληθευμένες στατιστικές για τα ποσοστά αυτοκτονιών στη Γερμανία.
Φίλε, ακόμη και η Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία - υπό πολιτική πίεση, φυσικά -
αρνείται κάθε συσχέτιση με τον Κορόνα στο θέμα αυτό.
Ακόμη και αν εμείς ως δημοσιογράφοι έχουμε ήδη ρωτήσει δεκάδες φορές.
Φαίνεται ότι υπάρχουν έρευνες για το θέμα αυτό στην Αυστρία, έτσι δεν είναι;
Ναι, υπάρχουν έρευνες.
Μπορείτε τουλάχιστον να δείτε τα στατιστικά στοιχεία για τους ενήλικες απευθείας μέσω της Στατιστικής Υπηρεσίας της Αυστρίας.
Ωστόσο, θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζεται με προσοχή, διότι τα ατυχήματα ή οι δηλητηριάσεις, για παράδειγμα, ή
οτιδήποτε άλλο, εμφανίζονται σε διαφορετική στατιστική.
Και δεν το βλέπεις αυτό από τα παιδιά και τους νέους.
Έτσι, εκεί μπορείτε να το δείτε μόνο έμμεσα κοιτάζοντας τις στατιστικές θνησιμότητας εδώ.
Τα στοιχεία που μόλις παρέθεσα προέρχονται από αυτή την έκθεση -την οποία ανέφερα προηγουμένως- από την
"Αυστριακή Εταιρεία Παιδικής και Εφηβικής Ψυχιατρικής".
Το δημοσίευσαν το 2023, επειδή οι ίδιοι σοκαρίστηκαν τόσο πολύ από την αύξηση αυτών των αριθμών.
Και μια άλλη πολύ σοβαρή συνέπεια, επίσης για την οικονομική διάσταση, είναι φυσικά η τεράστια αύξηση των
αναρρωτικών αδειών, η οποία έχει αυξηθεί μαζικά, ιδίως το 2023 - μπορείτε να τη δείτε εδώ στον πίνακα.
Θα μπορούσαμε λοιπόν να πούμε ότι, κατ' αρχήν, ολόκληρη η κοινωνία έχει αρρωστήσει συστηματικά.
Και εδώ τίθεται το ερώτημα, διότι αυτό αμφισβητείται συχνά:
Σε ποιο βαθμό θα δίνατε έμφαση στην αναλογία των βλαβών από τα εμβόλια ή ίσως σε αυτό που συνήθως αναφέρεται ως Long Covid;
Φυσικά, είναι δύσκολο να διαφοροποιηθεί.
Αυτό είναι δύσκολο να διαφοροποιηθεί.
Το Spike είναι επικίνδυνο και επιβλαβές.
Θα έλεγα λοιπόν ότι ο εμβολιασμός παίζει πολύ μεγάλο ρόλο.
Έτσι, σε σχέση με τα παιδιά, όχι τόσο πολύ, γιατί δόξα τω Θεώ πολλά παιδιά δεν έχουν εμβολιαστεί.
Αλλά μπορείτε να το δείτε αυτό ξεκάθαρα στους ενήλικες.
Έτσι, είχα συνηθίσει ένα παιδί με ίσως ένα μέλος της οικογένειας να βρίσκεται κάτω με κάποια μολυσματική ασθένεια.
Τώρα είναι συχνά ολόκληρη η οικογένεια που είναι συνεχώς άρρωστη.
Έτσι, όλοι είναι πάντα κλινήρεις, μέχρι και πνευμονία, η οποία δεν επηρεάζει μόνο ένα άτομο, αλλά ολόκληρη την οικογένεια.
Δεν είχα ξαναζήσει κάτι παρόμοιο πριν από την πανδημία.
Και εννοώ, από τη μία πλευρά, φυσικά, το άγχος στο οποίο εκτίθενται οι άνθρωποι έχει αυξηθεί μαζικά.
Υπάρχουν επίσης ελλείψεις θρεπτικών συστατικών και πολλοί άλλοι λόγοι, π.χ. το μικροβίωμα , το
οποίο καταστρέφεται επίσης όλο και περισσότερο.
Αλλά αν μιλήσετε λίγο με τους ανθρώπους, λένε οι ίδιοι: μετά τον εμβολιασμό συνέβη αυτό και εκείνο.
Θέλω να πω, δεν έχω βρει ακόμη καμία πραγματική στατιστική, καμία αξιόπιστη, από αυτή την άποψη.
Έτσι, θα μπορούσαμε να πούμε ότι στην πραγματικότητα πρόκειται για μια επίθεση στην ακεραιότητα
της υγείας του οργανισμού από διάφορες απόψεις.
Αρχικά μέσω των μέτρων, στη συνέχεια μέσω αυτού του εμβολιασμού και φυσικά μέσω του συνολικού κοινωνικού
στρες, το οποίο πιθανώς προκάλεσε μια, ας πούμε, αποδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος.
Είναι πολυπαραγοντική, όπως είπατε, αλλά εκδηλώνεται με διαφορετικές μορφές.
Και κατ' αρχήν, εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε γι' αυτό σήμερα.
Σήμερα, αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα μόνο για τη νέα γενιά - που είναι πλέον πέντε χρόνια
μεγαλύτερη - αλλά φυσικά για το σύνολο της κοινωνίας.
Και τώρα το ερώτημα, αφού υπάρχουν ακόμη σχέδια για τέτοιους εμβολιασμούς, συμπεριλαμβανομένων πιθανών
εμβολιασμών mRNA σε σχέση με τον καρκίνο και ούτω καθεξής:
Βλέπετε κάποια καμπύλη εκμάθησης με τον επίσημο φορέα;
Ή μήπως πρόκειται περισσότερο για μια περίπτωση όχι απλώς επανάληψης όλων αυτών προς το παρόν, κατά κάποιο τρόπο,
αλλά ίσως τελειοποίησής τους προκειμένου να συνεχιστούν;
Απολύτως.
Έτσι, οι συνάδελφοι αρχίζουν να αμφιβάλλουν, δόξα τω Θεώ, αλλά καθόλου από την πλευρά του κοινού.
Έτσι, αυτό είναι σαφές ότι προωθείται.
Το παρατηρήσαμε επίσης με την εισαγωγή της ηλεκτρονικής κάρτας εμβολιασμού μετά τις εκλογές του Εθνικού Συμβουλίου.
Έτσι, δεν μπορείτε να ξεφύγετε από αυτό, όλοι έχουν την κάρτα εμβολιασμού τους, αν είναι άδεια ή τι περιέχει δεν έχει σημασία.
Τρεις εμβολιασμοί είναι σήμερα υποχρεωτικοί από την πλευρά του ιατρικού επαγγέλματος.
Και αν κοιτάξετε αυτό και στη συνέχεια την αλλαγή του νόμου για τα φάρμακα, παράγραφος 80 - 2022/23 θα
έπρεπε να έχει αλλάξει - όπου λέει πάνω στον τίτλο:
Ο Γενικός Κανονισμός για την Προστασία Δεδομένων παρακάμπτεται από την άποψη αυτή.
Αυτό σημαίνει ότι τα προσωπικά δεδομένα - για παράδειγμα, τι υπάρχει στο αρχείο εμβολιασμού - δεν λαμβάνονται μόνο από τα
ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης, αλλά και από τον Ιατρικό Σύλλογο, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με αυτό, τον
Κτηνιατρικό Σύλλογο, τον Σύλλογο Φαρμακοποιών, συμπεριλαμβανομένων των κτηνιάτρων και των φαρμακοποιών.
Οι αρχές το καταλαβαίνουν, δεν τους αφορά, βασικά, οι αρχές από άλλα κράτη μέλη της ΕΕ μέχρι και τον ΠΟΥ.
Και αν στη συνέχεια κοιτάξετε τους ΔΥΑ , οι οποίοι θα εξηγηθούν αργότερα, τις αλλαγές, μπορείτε να φανταστείτε
ότι η επόμενη πανδημία θα αλλάξει πραγματικά τα δεδομένα.
Έτσι μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να δημιουργήσετε αντίποινα που είναι πολύ, πολύ
περισσότερα από αυτά που βιώσαμε πρόσφατα.
Ακριβώς, αυτή θα ήταν η επόμενη ερώτησή μου.
Ηλεκτρονικό πιστοποιητικό εμβολιασμού, υποχρεωτικό από τις τελευταίες εθνικές εκλογές στην Αυστρία, 30 Σεπτεμβρίου 2024.
Ούτε εκεί μπορείτε να διαγραφείτε.
Βλέπετε ήδη μια άμεση προετοιμασία για μελλοντικές πανδημίες ή μελλοντικές παγκόσμιες κρίσεις υγείας;
Μπορεί να κατηγοριοποιηθεί σε ένα τέτοιο στρατηγικό πλαίσιο;
Αν κοιτάξετε τα τελευταία χρόνια, είναι σαφές για μένα.
Έτσι δεν μπορώ να φανταστώ για τι άλλο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί.
Εννοώ, λέτε ότι είναι για στατιστικές.
Νομίζω όμως ότι τα στατιστικά στοιχεία θα μπορούσαν να είχαν συλλεχθεί εκ των προτέρων.
Δεν υπάρχει ανάγκη για μια υποχρεωτική ηλεκτρονική κάρτα εμβολιασμού, η οποία στερείται κάθε δημοκρατίας.
Και αυτό είναι πραγματικά - για να πιάσουμε το θέμα της εκδήλωσής μας - μια άλλη μορφή στέρησης των δικαιωμάτων.
Έτσι, όσον αφορά την προστασία των δεδομένων, μόλις την αποκαλέσατε διαφανή ασθενή.
Και πάλι, δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ξεφύγετε από τα νύχια αυτού του συστήματος.
Έτσι, αν ένας εμβολιασμός με mRNA για τον καρκίνο ή κάποιο είδος προφύλαξης γίνει υποχρεωτικός κάποια στιγμή του χρόνου ή όποτε
αλλιώς, το ίδιο παιχνίδι θα ξεκινήσει πιθανότατα από την αρχή.
Πρέπει να το φοβάστε αυτό, ναι;
Απολύτως. Έτσι, αν όλα αυτά τεθούν σε ισχύ, θα πρέπει να σταθείτε στα πίσω πόδια σας για να ξεφύγετε από αυτά.
Έτσι, αυτό θα είναι πολύ πιο δύσκολο από ό,τι πριν από πέντε χρόνια.
Σε αυτό το πλαίσιο, θα ήθελα ίσως να κάνω μια άλλη προσωπική ερώτηση ανεπίσημα .
Πώς αυτό σας επηρέασε προσωπικά ως γιατρό;
Θέλω να πω, μπήκατε στο επάγγελμα τότε με, είμαι σίγουρος, όπως όλοι οι γιατροί, ιδεαλιστικές φιλοδοξίες.
Είχατε απογοητευτεί εκείνη την περίοδο ή μήπως αυτό που ζήσατε είχε επίσης ισχυρό ψυχολογικό αντίκτυπο σε εσάς;
Λοιπόν, πρέπει να παραδεχτώ ότι μου πήρε ένα χρόνο για να συνειδητοποιήσω τι συνέβαινε.
Ήμουν εντελώς ιδεαλιστής και πίστευα στις επαγγελματικές ενώσεις.
Πίστεψα στον ιδεαλισμό των συναδέλφων μου και καθόμουν μπροστά στο τραπέζι κάθε βράδυ για ένα χρόνο,
διαβάζοντας το TKB και στη συνέχεια διαβάζοντας τις μελέτες.
Και σκέφτηκα ότι δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που μου λένε οι επαγγελματικές ενώσεις.
Και μετά από ένα χρόνο ήμουν έτοιμη και έπρεπε να το παραδεχτώ στον εαυτό μου: Ήσουν σε λάθος δρόμο μέχρι τώρα.
Και αυτό το αίσθημα αδυναμίας - το οποίο σίγουρα είχατε κι εσείς ως γιατρός, να μην μπορείτε να υπερασπιστείτε τον εαυτό
σας απέναντι σε αυτούς τους ανεμόμυλους - είναι κάτι που μας περιέγραψαν πολλές επαγγελματικές ομάδες εκείνη την εποχή.
Αλλά οι περισσότεροι από αυτούς ακολουθούσαν τη ροή.
Τώρα η ερώτηση: Πώς αντέδρασαν οι συνάδελφοί σας από τον επαγγελματικό κόσμο στη δέσμευσή σας, ότι τοποθετηθήκατε
εκεί ως ένας θαρραλέος, θα έλεγα, αντιφρονούντας ;
Ποιες εμπειρίες είχατε, τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο;
Ο κύκλος των φίλων μου έχει αλλάξει εντελώς.
Έτσι, δεν μπορώ να πω ότι υπέστην οποιαδήποτε δυσφήμιση, καθόλου, όταν βλέπετε ο ένας τον άλλον.
Είμαι ακόμα στην επαγγελματική ένωση.
Περνάω επίσης ένα μέρος του χρόνου μου ταξιδεύοντας σε συνέδρια.
Έτσι μου μιλούν με πολύ φιλικό τρόπο.
Λαμβάνω επίσης θετική ενθάρρυνση, ακόμη και από εκείνους που ήταν οπαδοί.
Οπότε στην πραγματικότητα ουδέτερη, ή μάλλον θετική.
Αλλά, πώς να το θέσω, είναι ένα προσωπικό μου πρόβλημα που δεν μπορώ να αντιμετωπίσω κάποιον που
εμβολιάζει εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους παρά τη θέλησή τους.
Γι' αυτό έβγαλα τα συμπεράσματά μου και αποσύρθηκα λίγο από τις προηγούμενες φιλίες μου, με
το ένα μάτι να γελάει και το άλλο να κλαίει.
Επειδή, το χαμογελαστό μάτι είναι επειδή γνώρισα υπέροχους νέους ανθρώπους.
Φυσικά, οι παλιές φιλίες άξιζαν κάτι και είναι κρίμα που έπρεπε να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.
Λοιπόν, κυρία Tagwerker, σας ευχαριστώ πολύ για αυτές τις προσωπικές και πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
Και στο δεύτερο μέρος θα ακούσουμε σίγουρα πολλά περισσότερα για τις λύσεις. Σας ευχαριστώ πολύ, ναι.
Και ξεκινάμε πάλι με την κυρία Tagwerker.
Στη συνέχεια μπορώ να τους ζητήσω να επιστρέψουν σε μένα.
Στη συνέχεια, όπως είπα, πάμε κατευθείαν medias in res .
Από τις προηγούμενες περιγραφές σας - τα ψυχικά προβλήματα και τα προβλήματα υγείας του Corona και τις ζημιές.
Πώς μπορούν να θεραπευτούν, αν μπορούν, ιδίως όσον αφορά τη νέα γενιά;
Αυτή είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση.
Φυσικά, εξαρτάται από το πόσο βαθιά ήταν.
Είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι πολλά μπορούν να διορθωθούν στους ανθρώπους, υπό την
προϋπόθεση ότι δεν έχουν προκληθεί σωματικές βλάβες.
Επειδή οι άνθρωποι είναι εξαιρετικά ευέλικτα πλάσματα, αλλιώς δεν θα υπήρχαμε τώρα και δεν θα υπήρχαμε πουθενά στον κόσμο.
Είμαι λοιπόν πολύ θετικός ως προς αυτό.
Το πρόβλημα που βλέπω είναι ότι πρέπει σιγά σιγά να απομακρυνθούμε από όλα αυτά τώρα,
ώστε να μπορέσουμε να προχωρήσουμε στη θεραπεία.
Και η υπευθυνότητα είναι απαραίτητη τώρα.
Ο καθένας από εμάς, είτε είναι επαγγελματίας των μέσων ενημέρωσης, είτε πολιτικός, είτε γιατρός, είτε
οποιοσδήποτε άλλος, θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη για τον εαυτό του, για τη ζωή του και για τη ζωή των παιδιών του.
Το είχαμε συνηθίσει... Έτσι, μεγαλώσαμε σε ένα κράτος πρόνοιας που τώρα έχει μετατραπεί σε κράτος νταντάδων.
Και αυτό το κράτος νταντάδων έχει πλέον μετατραπεί σε αυταρχικό κράτος.
Και τώρα είναι στο χέρι μας να το σταματήσουμε.
Και είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι, αν το καταφέρουμε αυτό, θα μπορέσουμε να αναπληρώσουμε πολλά πράγματα.
Και δεν είναι μόνο πολιτικά, κοινωνικοπολιτικά ή κοινωνικά που πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη.
Πρέπει επίσης να αναλάβουμε την ευθύνη για τον εαυτό μας όσον αφορά την υγεία - εννοώ,
είμαι γιατρός, θα μιλήσω ξανά για την υγεία.
Και είμαι επίσης επαγγελματίας, οπότε είμαι στην ευχάριστη θέση να σας δώσω ένα πρακτικό παράδειγμα.
Υπάρχουν μελέτες σε 1.800 καρκινοπαθείς σε τελικό στάδιο.
Και έπεσαν έξω από τη συμβατική ιατρική, οπότε έμειναν εκτός θεραπείας - αλλά στη
συνέχεια ξεπέρασαν την ασθένεια και επέζησαν.
Και στη συνέχεια ένας γιατρός πήγε και εξέτασε τους 1.800, τους πήρε συνέντευξη και προσπάθησε να βρει τους κοινούς παρονομαστές.
Και το ενδιαφέρον είναι ότι μόνο δύο φυσικές πτυχές άλλαξαν συνολικά.
Και τα υπόλοιπα ήταν η νοοτροπία .
Και η πιο σημαντική νοοτροπία, έχουν αναλάβει την ευθύνη για τον εαυτό τους.
Και μετά κατάφεραν να ξεπεράσουν ακόμα και τον καρκίνο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι μπορούν να το κάνουν.
Φυσικά, ο καθένας πρέπει να αποφασίσει μόνος του ποιο δρόμο θα ακολουθήσει και τι θα κάνει.
Αλλά αυτή ήταν η ουσία.
Έτσι, αυτό είναι το παν και το τέλος.
Θα μπορούσατε λοιπόν να πείτε ότι έχουμε το θάρρος να θεραπεύσουμε τους εαυτούς μας, να βοηθήσουμε τους εαυτούς μας.
Ναι, ακριβώς.
Αυτό θα ήταν φυσικά περισσότερο μια θεραπευτική προσέγγιση από ιατρική άποψη και φυσικά λίγο - ας πούμε -
σχεδόν από πνευματική άποψη, σίγουρα μια πολύτιμη ένδειξη.
Αυτό μάλλον ισχύει για όλους όσους είναι σοβαρά άρρωστοι, ότι η εσωτερική στάση παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο.
Αλλά φυσικά πρόκειται και για το πολιτικό πλαίσιο.
Απίστευτα πολλά πρέπει να αλλάξουν πολιτικά.
Και πρώτα απ' όλα, θα πρέπει να δημιουργηθεί μια σωστή επανεκτίμηση και μια πραγματική συνειδητοποίηση του προβλήματος.
Και εδώ είναι που βλέπω - ή πώς το βλέπετε εσείς - τεράστια εμπόδια.
Ή μήπως η εντύπωση είναι απατηλή;
Όχι, υπάρχουν τεράστια εμπόδια, αλλά το προηγούμενο θέμα παίζει ρόλο.
Κάθε άτομο πρέπει να σηκωθεί και να πει: δεν λειτουργεί έτσι.
Και δεν θα λειτουργήσει με κανέναν άλλο τρόπο.
Δυστυχώς, ακούω συχνά το ίδιο πράγμα στην πράξη: δεν μπορείτε να αλλάξετε τίποτα.
Ναι, μπορείτε να αλλάξετε κάτι!
Αρκεί να κοιτάξετε γύρω σας τους ανθρώπους που κάθονται εδώ,
έχουν ήδη αλλάξει.
Ή πόσοι κάθονται εδώ στο ακροατήριο τώρα.
Αυτό δεν θα ήταν δυνατό πριν από λίγα χρόνια.
Και ακόμη και τότε, κατά την περίοδο του κοροναϊού, κάποιοι άνθρωποι πήγαν στον διευθυντή των σχολείων και είπαν: "Έρχεται
το λεωφορείο για τον εμβολιασμό, το παιδί μου δεν θα πάει εκεί.
Ή το παιδί μου δεν φοράει μάσκα.
Και αν όλο και περισσότεροι άνθρωποι το κάνουν αυτό, τότε μπορείτε κάλλιστα να προκαλέσετε μια αλλαγή.
Αν το παρακολουθείτε αυτό τώρα ως επαγγελματίας ιατρός.
Είμαι βέβαιος ότι έχετε επίσης παρατηρήσει όλα τα πράγματα που έχουν πλέον αποκαλυφθεί με τα πρωτόκολλα RKI και όλες
τις αφηγήσεις που έχουν καταρρεύσει από τότε και οι λεγόμενες θεωρίες συνωμοσίας έχουν αποδειχθεί αληθινές.
Σίγουρα όσοι συμμετείχαν τότε - αναφέρατε τον διευθυντή, αλλά φυσικά και αρκετούς συναδέλφους σας γιατρούς, πολλούς από
αυτούς - θα έπρεπε να το ξανασκεφτούν, εκτός από το γεγονός ότι όλοι τους θα έπρεπε να ντρέπονται για τον εαυτό τους.
Τουλάχιστον κάτι σαν αυτοκριτική, που να λες επίσης: Εντάξει, κάναμε ένα λάθος εκεί, αυτό δεν πρέπει να ξανασυμβεί ποτέ!
Δεν μπορώ να πω για την Αυστρία, αλλά έχω την αίσθηση ότι στη Γερμανία απέχουμε χιλιόμετρα από αυτό.
Και δεν θα ήταν αυτό, και πάλι το ερώτημα, η απολύτως απαραίτητη προϋπόθεση για να
υλοποιηθούν αυτά τα αποτελέσματα που μόλις αναφέρατε;
Όλα αυτά είναι αλήθεια, το άτομο πρέπει επίσης να έχει αντίκτυπο.
Όμως, τελικά, δεν θα λειτουργήσει αν η δημόσια σφαίρα των μέσων ενημέρωσης και της πολιτικής τη διασταυρώσει και τη σαμποτάρει.
Τι μπορεί να γίνει για να διαλυθεί αυτό;
Ναι, ήταν πολλές ερωτήσεις σε μία, για να το πω έτσι.
Επομένως, όσον αφορά τους συναδέλφους μου, ναι, είναι δύσκολο.
Βρίσκονται φυσικά σε πολύ, πολύ δύσκολη θέση.
Από τη μία πλευρά, έχουν συμμετάσχει, έχουν ίσως εμβολιάσει τους εαυτούς τους και τις οικογένειές τους και
πολλούς άλλους ασθενείς, και ως εκ τούτου βρίσκονται υπό τεράστια, υπερβολική ψυχολογική πίεση.
Να το παραδεχτείτε στον εαυτό σας και στη συνέχεια να πάτε ένα βήμα παραπέρα και να το πείτε δημόσια:
Λοιπόν, αυτό που έκανα ή αυτό που συνέβη παντού ήταν ανοησία.
Αυτό είναι ένα τρελό ποσό.
Μερικοί άνθρωποι το κάνουν και νομίζω ότι είναι εξαιρετικά γενναίοι.
Πολλοί ήταν πάντα επικριτικοί και δεν τολμούσαν.
Έτσι, μερικές φορές μου το λένε αυτό κάτω από το τραπέζι.
Και σε δημόσιο χώρο, φυσικά, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό να παίζεις έτσι.
Έχω όμως την αίσθηση ότι δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο.
Απλά μου φαίνεται, ποιος είναι πιο γρήγορος αυτή τη στιγμή;
Είμαστε εμείς πιο γρήγοροι με τη διαφώτισή μας ή οι άλλοι πιο γρήγοροι με τα αντίποινά τους;
Και όσο περισσότεροι είμαστε, τόσο πιο γρήγορα οι συνάδελφοί μου ίσως τολμήσουν να κινηθούν προς τη σωστή κατεύθυνση,
και ίσως το νομικό σύστημα και τα άλλα μέσα ενημέρωσης επίσης.
Έτσι, υπάρχει πάντα κάτι που αναβλύζει στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το οποίο στη συνέχεια αποσιωπάται και
πάλι - παρόλο που λαμβάνεται όλο και περισσότερο υπόψη.
Αλλά όπως είπα, ο καθένας από εμάς μετράει.
Το όραμα, αν θέλουμε να ρίξουμε μια ματιά μπροστά τώρα, είναι πώς η κοινωνία, συμπεριλαμβανομένου του
συστήματος υγειονομικής περίθαλψης σε αυτή την περίπτωση - δεν μπορείτε να διαχωρίσετε τα δύο.
Πώς πιστεύετε ότι θα είναι σε πέντε χρόνια, όσον αφορά την αυτοδιάθεση;
Πιστεύετε ότι μέχρι τότε θα έχει επικρατήσει μια εντελώς διαφορετική αυτοπεποίθηση;
Πιστεύετε ότι αυτή η εξέλιξη θα είναι, ας πούμε, ευεργετική ή είστε μάλλον απαισιόδοξος;
Λοιπόν, είμαι απόλυτα αισιόδοξος.
Πρόκειται για ένα τέτοιο διαφημιστικό και θετικό κύμα.
Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι σε πέντε χρόνια θα είμαστε σε εντελώς διαφορετική θέση και - πώς να το
πω - πιστεύω ότι θα είμαστε ακόμη καλύτερα από πριν.
Επειδή όλοι γνωρίζουμε τι έχει συμβεί στην πραγματικότητα, τι μπορεί να έχει συμβεί
ακόμη και τις τελευταίες δεκαετίες και αιώνες.
Πιστεύω λοιπόν ότι αν επικρατήσουμε, θα έχουμε πολύ μεγαλύτερη ελευθερία από ό,τι είχαμε ποτέ.
Αυτή είναι η πεποίθησή μου.
Πρόκειται επίσης για την ελευθερία από το φόβο.
Μιλάτε επίσης για την πολιτική του φόβου, η οποία πρέπει να τερματιστεί.
Αυτό είναι που συζήτησαν και οι προηγούμενοι ομιλητές.
Αυτή η πολιτική έκτακτης ανάγκης, επίσης, θα έλεγα ότι μάλλον πρέπει να σπάσει, φυσικά, έτσι ώστε μια διαφορετική συνείδηση της
αυτοδιάθεσης να μπορέσει να επικρατήσει και πάλι εδώ - υποθέτω.
Υπάρχουν ακόμα πτυχές που σας επηρεάζουν στη δουλειά σας.
Δεν έχουμε ασχοληθεί με αυτό σήμερα.
Θα ήθελα να αναφερθώ σε αυτό εν συντομία.
Μιλήσατε επίσης για το μικροβίωμα νωρίτερα.
Αυτό πιθανώς παίζει επίσης ρόλο σε σχέση με τη διατροφή, με τη φυσική γεωργία, με τα πάντα.
Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να πείτε;
Νομίζω ότι πολλοί άνθρωποι στο ακροατήριο ενδιαφέρονται επίσης.
Ναι, φυσικά, αυτό είναι επίσης κατά τη διάρκεια των αναγκαστικών εναλλακτικών θεραπειών που έπρεπε να βρω για τα παιδιά μου -
ανακάλυψα γι' αυτά - σε σχέση με την ευαισθησία τους στις λοιμώξεις ή αυτούς τους ακραίους φόβους που είχαν αναπτύξει.
Και τότε ξεκίνησα μια έρευνα. Τι άλλο εμπλέκεται;
Και τότε, φυσικά, αντιμετώπισα τεράστιες διατροφικές ελλείψεις.
Αυτό ισχύει και για τα πολύ καλά θρεμμένα, βιολογικά διατρεφόμενα παιδιά.
Και μετά άρχισα τις αναλύσεις μικροβιώματος.
Συνειδητοποίησα ότι μέχρι την ηλικία των τεσσάρων μηνών χωρίς κίνδυνο, οι συνθήκες του μικροβιώματος είναι καταστροφικές.
Επομένως, θα έλεγα ότι και εδώ μας παρενοχλούν σε αυτό το επίπεδο.
Και υπάρχει επείγουσα ανάγκη να κινηθούμε προς μια διαφορετική κατεύθυνση.
Και αυτό είναι ήδη σε εξέλιξη.
Έτσι, υπάρχουν οι αλληλέγγυες γεωργικές κοινότητες που ήδη ασκούν πολύ, πολύ θετική και υγιή γεωργία για εμάς και πάλι.
Πρέπει να υποστηρίζονται όσο το δυνατόν περισσότερο.
Και οι ρύποι πρέπει να απομακρυνθούν από το περιβάλλον, εννοώ το CO2 - όλοι ξέρουμε ότι αυτό είναι
ένα τρομερό παραλήρημα που δεν έχει κανένα νόημα.
Πρέπει όμως να αντιμετωπιστούν τα σημαντικά ζητήματα:
Γλυφοσάτη, το ενοχλητικό θέμα,
Το σιτάρι με την εξαιρετικά καλλιεργημένη γλουτένη, η οποία καταστρέφει το μικροβίωμά μας.
Άλλοι ρύποι, αρσενικό και ούτω καθεξής και ούτω καθεξής.
Επομένως, αυτά τα ζητήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν ώστε να μην επιβαρύνουν πλέον εμάς και τα παιδιά μας.
Τώρα βλέπω αυτά τα βάρη στα μικρότερα παιδιά.
Υπάρχουν ουσίες που διαφημίζονται σε σχέση με τον εμβολιασμό, όπως συμβαίνει και στον εναλλακτικό τομέα.
Η εξάλειψη των πρωτεϊνών αιχμής από τον οργανισμό - μεταξύ άλλων - υπόσχεται να συμβεί.
Εσείς προσωπικά τι πιστεύετε γι' αυτό;
Για παράδειγμα, κάτι όπως η νατοκινάση και άλλα παρόμοια πράγματα.
Αυτά είναι καλά εργαλεία.
Το πρόβλημα είναι ότι το τροποποιημένο αγγελιοφόρο RNA μπορεί να ενσωματωθεί στο γονιδίωμα και να βγει από εκεί;
Νομίζω ότι, ναι, μια ιδέα πάντα επανέρχεται.
Αλλά το αν αυτό θα είναι προσιτό για όλους, μένει να το δούμε.
Κατ' αρχήν, οι ίδιες οι αιχμές μπορούν να αφαιρεθούν.
Είμαι πεπεισμένος ότι οι καταστάσεις μπορούν να βελτιωθούν.
Μπορείτε να φέρετε τους ανθρώπους στο σημείο όπου μπορούν να θεραπευτούν ξανά, με πολλή υπομονή.
Αλλά το πρόβλημα είναι, και αυτό είναι βέβαια το επόμενο πρόβλημα, ότι όσοι έχουν υποστεί σοβαρή βλάβη από
το εμβόλιο ή έχουν υποστεί βλάβη από το Covid-19, από μακρύ Covid, τέλος πάντων, ξεμένουν από χρήματα.
Ακριβώς όπως και πολλοί άλλοι ξεμένουν από χρήματα.
Και το βλέπω σχετικά συχνά.
Περιστασιακά έχω ειδικές περιπτώσεις στο ιατρείο μου που δεν μπορούν πλέον να αντέξουν οικονομικά τις θεραπείες.
Και στη συνέχεια έρχονται αντιμέτωποι με εμπειρογνώμονες που τους εκδίδουν ψευδείς εκθέσεις.
Αυτό ισχύει πάντα!
Έτσι, δεν κηρύσσονται δικαιούχοι συνταξιοδότησης ούτε κηρύσσονται ανάπηροι, παρόλο που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση.
Δεν αναγνωρίζουν τα ευρήματα που προκύπτουν επειδή λένε: Αυτό δεν αναγνωρίζεται από τη συμβατική ιατρική.
Έτσι, δεν αναγνωρίζουν ότι μπορείτε να ανιχνεύσετε πρωτεΐνη spike.
Δεν αναγνωρίζουν ότι το άτομο έχει ανοσοανεπάρκεια , δηλαδή HIV/Aids ή κάτι άλλο.
Είναι λοιπόν καταστροφή αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή.
Αλλά ναι, πρέπει να συνεχίσετε και θα συνεχίσουμε όλοι μας.
Θα μπορούσαμε να πούμε ότι κατ' αρχήν - επειδή το αναφέρατε προηγουμένως - η βιομηχανία τροφίμων, δηλαδή η
βιομηχανική παραγωγή τροφίμων, χαρακτηρίζεται από παρόμοιες δομές και πιέσεις όπως η φαρμακευτική βιομηχανία.
Ότι οι δύο τους είναι πραγματικά αχώριστοι σήμερα;
Απολύτως, συμφωνώ απόλυτα.
Και αυτό σημαίνει, αν το ξαναδείτε σε μια προοπτική -λέξη-κλειδί Όραμα 2030 - ότι η διάλυση αυτών των δομών
και η καταπολέμηση του λόμπι είναι πιθανώς απαραίτητη για την επιβίωση της κοινωνίας, ναι;
Απολύτως.
Θα συμφωνούσατε με αυτό, ναι;
Σωστά, ναι.
Νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι το θέμα με το οποίο ασχολείστε.
Και νομίζω ότι πολλοί τηλεθεατές ενδιαφέρονται επίσης γι' αυτό, όπως έχω ήδη ακούσει από συζητήσεις. Θέλω να πω, πολλοί άνθρωποι
είναι απελπισμένοι επειδή αισθάνονται τόσο αδύναμοι απέναντι σε αυτά τα καρτέλ , απέναντι σε αυτή τη βιομηχανία,
η οποία γίνεται όλο και πιο ισχυρή σε όλους τους τομείς.
Έτσι, κάποια στιγμή, κάτι σαν τους εμβολιασμούς μπορεί επίσης να συμβεί εντελώς ακούσια και ασυνείδητα μέσω της διατροφής.
Δεν χρειάζεται να είναι για ιπτάμενα έντομα ή οτιδήποτε άλλο.
Αλλά ότι ουσιαστικά παίρνετε στο σώμα σας αυτά που δεν θα έπρεπε να παίρνετε πρακτικά ακούσια μέσω της διατροφής σας.
Γι' αυτό υπάρχει ένας παραλληλισμός με τους υποχρεωτικούς εμβολιασμούς και ούτω καθεξής.
Και έτσι παραβιάζεται και πάλι αυτή η αρχή της αυτοδιάθεσης.
Βέβαια, αυτή είναι ίσως η πιο σημαντική προϋπόθεση από όλες, να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια στο
μέλλον και να διαλυθούν και αυτοί οι οργανισμοί.
Απολύτως, ναι.
Είμαστε ήδη τόσο μακριά, έτσι δεν είναι;
Λοιπόν, το μικροβίωμά μας είναι ήδη
... Έτσι, έχουμε φτάσει στο σημείο όπου μπορούμε να επιβιώσουμε υγιώς αυτή τη στιγμή μόνο με την παροχή
θρεπτικών συστατικών και με πραγματικά ενεργή εντερική θεραπεία.
Και πρέπει πραγματικά να βάλουμε ένα τέλος σε αυτό.
Έτσι, χρειαζόμαστε σίγουρα ξανά υγιεινά, θρεπτικά τρόφιμα.
Και πρέπει να απαλλαγούμε από αυτούς τους ρύπους.
Με άλλα λόγια, τους σωστούς ρύπους που μολύνουν εμάς και τα παιδιά μας.
Και οι άνθρωποι πρέπει να το συνειδητοποιήσουν αυτό.
Έτσι, λέω ακριβώς αυτές τις ιστορίες σε όλους όσους έρχονται σε μένα με το παιδί τους με την 100ή λοίμωξη.
Αλλιώς θα σας πω και για τα chemtrails, έτσι δεν είναι;
Επειδή θέλω να το συνειδητοποιήσουν οι άνθρωποι.
Και όσο περισσότεροι άνθρωποι, τόσο περισσότεροι είμαστε.
Έτσι, όσο περισσότεροι άνθρωποι το γνωρίζουν. Και οι άλλοι είναι λίγοι, οι ελίτ.
Και πρέπει επίσης να το συνειδητοποιήσουμε αυτό.
Ναι, ωραία. Έτσι, νομίζω ότι έχουμε σίγουρα ακούσει, ας πούμε στην περιγραφή, μια συγκρατημένη αισιοδοξία ότι
τα πράγματα θα αλλάξουν και ελπίζουμε να βελτιωθούν -
- αν συνεχίσουμε να το κάνουμε και να εκπαιδεύουμε τους ανθρώπους και αν ο καθένας έχει τη δική του συμβολή.
Σε κάθε περίπτωση, σας ευχαριστώ πολύ για τα σχόλιά σας.
Και τα λέμε αργότερα στη συζήτηση του πάνελ, ναι.
Αγαπητοί τηλεθεατές, μπορείτε ήδη να δείτε περαιτέρω συνεισφορές από αυτή την εκδήλωση στο Dornbirn στο HOCH2.TV.
Θα βρείτε τους συνδέσμους στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος.
Με την ευκαιρία αυτή θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την HOCH2.TV για την άριστη συνεργασία.