La 29-an de marto 2025, la Kulturhaus Dornbirn gastigis la eventon "Libereco kaj memdetermino – La
respondeca civitano" kun interesaj kontribuoj pri la jura ŝtato, suvereneco kaj kontanta mono.
La evento estis organizita de la Akademio por Persona Disvolviĝo en Dornbirn.
HOCH2.TV registris kaj redaktis ĉiujn raportojn por vi, karaj spektantoj.
Hodiaŭ Kla.TV prezentas intervjuon kun d-ro Sharon Tagwerker:
Persona respondeco – la ordo de la tago!
Jes, kiel Erwin, mi ankaŭ ŝatus komenci per enkonduko de d-ro Tagwerker.
Ne nur ĉar sinjorinoj venas unue, sed ankaŭ ĉar vi ĉi tie havas hejman avantaĝon, tiel diri, venante el Bludenz.
Vi estas preskaŭ predestinita por ĝi.
Saluton, sinjorino Tagwerker, bonvolu preni la mikrofonon.
Ni vere ŝatus unue diskuti ĉi tion kun vi.
El ĉiuj panelanoj, kiuj hodiaŭ partoprenas, vi estas tiu, kiu havas profesian sperton – kiel rekta
sekvo de tio, kio okazis preskaŭ ĝuste antaŭ kvin jaroj.
Kaj vi konstante alfrontas la efikojn de la pandemio – precipe sur la plej junajn membrojn de la socio – en via profesia vivo.
Tiuj, kiuj fakte estis la malplej kapablaj defendi sin, oni devas diri.
Kaj tio levas la demandon: Kion vi povas diri al ni pri tio?
Do, infanoj kaj junuloj evidente estis forte trafitaj de la pandemio kaj de la prenitaj rimedoj.
Verŝajne plej evidentaj estis la psikologiaj konsekvencoj kaj la rezultaj psikiatriaj malordoj.
La fakto estas, ke, bedaŭrinde, ĝis 2023 okazis masiva pliiĝo de memmortigaj provoj kaj de memmortigoj mem.
Ĉi tiuj estas ciferoj, kiuj ne estas tuj evidentaj, sed estis kompilitaj de psikiatroj –
kiuj lanĉis apelon en 2023 – kaj publikigitaj.
Nu, okazis masiva pliiĝo de depresiaj malordoj, ĝis kvin- ĝis dekoble.
62 procentoj de knabinoj estis trafitaj kaj 38 procentoj de knaboj. Tion enlerneje enklasigis Danuba Universitato Krems.
Kaj tiam 2021 estis la absoluta pinto, kun unu miliono da infanoj suferantaj pro mensa malsano.
Kontraŭe, mankis 70 000 terapilokoj.
Ni rimarkis tion en la praktiko, kompreneble.
Ni alfrontis la fakton, ke ni devis prizorgi infanojn, kiuj havis psikologiajn aŭ psikiatriajn
problemojn, kaj ni devis atendi monatojn por loko en terapio.
Do estis sufiĉe streĉa situacio por la gepatroj, la infanoj kaj ankaŭ por la kuracisto.
Kaj precipe se vi ne kutimas doni psikiatriajn medikamentojn kaj ne sentas vin kompetenta fari tion.
Sed tiam vi iĝas kreema kaj provas ion malsaman.
Nu, ĝi malkaŝis al mi alian medikamenton.
Do mi nun eĉ pli profunde eniris la kampon de komplementaj – kaj jen, ĝi ankaŭ helpas.
Ne en la kazo de la tre grave malsanaj, kompreneble, kie oni ĝojas, kiam la psikiatro povas interveni.
Jes, jen ĝi.
Nu, tio certe estas tre maltrankviliga takso.
Kio interesus min ĉi tie, kaj certe ankaŭ la publikon.
Oni ofte asertas, ke tio ne rilatas al la kronviruso.
Iuj homoj atribuas tion al la efikoj de vakcinado, kvankam tio verŝajne nun estas malpli granda problemo ĉe infanoj.
Aliaj diras: Jes, ĉi tiuj estas la longtempaj efikoj de la virusa malsano mem.
Kiomgrade ni povas distingi, kion tio rilatas al la mezuroj?
Kiomgrade tio povas esti atribuita al tio?
Tio estas, kompreneble, tre malfacila demando.
Principe, tio certe estas multfaktora .
Do ne estas dubo, ke la spikoproteino estas absolute patologia kaj, antaŭ ĉio, kaŭzas grandan damaĝon en la cerbo.
Kaj la vakcina spiko kaj Kovis-19, t.e. la viruso mem.
Sed kompreneble, la ĉefa kaŭzo de la psikologiaj problemoj estis la izolaĵaj rimedoj.
Estas rekonita torturmetodo, ke oni ne permesas al vi vidi viajn geavojn, ke oni ne
permesas al vi viziti viajn parencojn en hospitalo.
Precipe tiuj, kiuj ankoraŭ estis grave malsanaj, ne rajtis ricevi finvivan prizorgon.
Estas vere grandega perdo, kiam oni ne povas kunhavigi tiajn momentojn kun siaj parencoj.
Aŭ se oni ne permesas al vi pasigi la unuajn kelkajn jarojn kun viaj geavoj, aŭ inverse.
Mi havis familiojn kun infanoj, kiuj estis timidaj ĉirkaŭ fremduloj.
Do ĉiuj trapasas fazon de timideco antaŭ fremduloj, kaj ili estis tre timidaj antaŭ siaj propraj geavoj.
Ili ne plu lasis siajn geavojn proksimiĝi al ili.
Tio estas kompreneble ŝoka, kaj por la gepatroj kaj por la geavoj.
Kaj tio restas en via menso.
Kaj tiam estis tiuj jaroj kun maskoj kovrantaj iliajn vizaĝojn: tio estis, kompreneble, perdo de socia interago por la infanoj.
Kaj mi celas, kompreneble, estas multaj aliaj kaŭzoj de psikologiaj malordoj. [Daniel
Matissek] Do, specife rilate al la funkciado de lernejoj, ankaŭ en Aŭstrio okazis lernejfermoj.
Tio verŝajne lasis traŭmajn konsekvencojn por tutaj generacioj da lernejanoj.
Mi ĉiam scivolis pri tio – vi ankaŭ publikigis pri ĉi tiu temo:
En kia mezuro la strukturaj problemoj de la lerneja sistemo en Aŭstrio eble pligravigis ĉi tiun negativan evoluon?
Jes, unuflanke ni havas tute malnoviĝintan lernejan sistemon, kiu dum la lastaj jardekoj tute ne estis reformita.
Ĝi ne plu kongruas kun la plej novaj rezultoj de cerboesplorado.
Kaj tiam, dum la pandemio, la transiro al cifereca lernado signifis, ke multaj lecionoj simple estis flankenlasitaj.
Do ili ne plu povis sekvi la ŝtofon.
Tio kostis al multaj lernantoj iliajn lernejajn karierojn.
Bedaŭrinde, mi mem kelkfoje atestis tion, inkluzive en praktiko, kio estas ekstreme tragika.
Kaj jes, en lernejoj estas enorma manko de tio.
Do la lernantoj estas ĉiuj kunmetitaj kune.
La averaĝa lernanto fakte estas la elstara, ĉu ne?
Kaj la fakto, ke tio rezultigas 29-procentan funkcie analfabetan staton, estas fakte kompleta katastrofo por nia lerneja sistemo.
Do 30 procentoj de tiuj, kiuj finis nian lernejan sistemon, ne povas plene kompreni tekston.
Kaj tio estas tute freneza.
Kiam vi aŭdas pri ĉio ĉi – inkluzive de ĉiuj aliaj konsekvencoj, la psikologia damaĝo – tiam vi devas diri, ke ĉio tio pli-malpli
okazis al tiuj homoj sen ke ili povus eĉ iomete defendi sin.
Fakte, tiam ne nur la rajtoj de infanoj estis vaste limigitaj, sed ankaŭ la rajtoj de gepatroj.
Neniu povis defendi sin kontraŭ ĉi tiuj teruraj evoluoj.
Ĉi tio efektive falis sur la homojn.
Kaj ĉar ni parolas pri "respondecaj civitanoj", ĝi fakte estis kompleta senrajtigo.
Vi verŝajne povas konfirmi tion. [D-ro
Taglaboristo] Jes, absolute.
Do vi ne plu regis vian propran korpon.
Do vi devus ricevi ĉi tiun vakcinon, vi devus porti maskon.
Kie ni nun scias, ke ili kaŭzis damaĝon, eĉ ĉe infanoj.
Do la infanoj, kiuj devis ĉiam porti maskojn en la lernejo, havas kelkajn IQ-punktojn malpli ol tiuj, kiuj ne devis.
Vi devis fari teston, kaj vi ankaŭ devis fari teston por via infano.
Nu, tio estis vere malfacila.
Eĉ infanoj kun handikapoj estis testitaj.
Estis ankaŭ scenoj de neimagebla perforto.
Do tio estis tre traŭmata por ambaŭ infanoj kaj gepatroj.
Kaj, kompreneble, infanoj de 14 jaroj kaj pli – kio ajn estis la maksimuma aĝo – rajtis sin mem vakcini.
Do okazis incidentoj, kiam la infano revenis hejmen:
La vakcina buso estis ĉi tie hodiaŭ, kaj cetere, mi nun estas vakcinita.
Estas nekredeble.
Do, 14-jara, kiu estas parte plenkreska, sed certe ne konas la implicojn de tiaj decidoj kaj ne povas antaŭvidi ilin.
Kio interesas min, aŭ pli ĝuste kio ŝokis min dum miaj preparoj, estas la nombro de
memmortigoj, inkluzive inter infanoj kaj junuloj.
Nu, en Germanio ni povas juĝi tion nur empirie aŭ intuicie.
Fakte, ĝis hodiaŭ ankoraŭ ne ekzistas oficialaj, kontrolitaj statistikoj pri la memmortigfrekvencoj en Germanio.
Eĉ la Federacia Statistika Oficejo – kompreneble sub politika premo – rifuzas fari ian ajn ligon kun la kronviruso tiurilate.
Kvankam ni kiel ĵurnalistoj jam senfine fojojn demandis ĉi tiun demandon.
Ŝajnas, ke en Aŭstrio ekzistas enketoj pri tio, ĉu ne?
Jes, ekzistas enketoj.
Do, per Statistikoj Aŭstrio, vi almenaŭ povas rekte vidi la statistikojn por plenkreskuloj.
Tamen, tion ankaŭ oni devas trakti kun singardo, ĉar akcidentoj, venenadoj aŭ kio ajn alia ŝajnas aperi en diversaj statistikoj.
Kaj vi ne vidas tion ĉe infanoj kaj junuloj.
Do tie vi povas vidi ĝin nur nerekte, rigardante ĉi tie la mortstatistikojn.
La ciferoj, kiujn mi ĵus citis, estas prenitaj el la raporto, kiun mi antaŭe menciis, de la
Aŭstra Societo por Infana kaj Adoleska Psikiatrio.
Ili publikigis ilin en 2023, ĉar ili mem estis tiel ŝokitaj de la pliiĝo de ĉi tiuj ciferoj.
Kaj alia tre serioza konsekvenco, ankaŭ por la ekonomia dimensio, estas kompreneble la enorma pliiĝo de malsanotagoj, kiu kreskis
masive, precipe en 2023 – kiel vi povas vidi ĉi tie en la tabelo.
Do oni povus diri, ke principe la tuta socio estis sistematike malsanigita.
Denove la demando leviĝas, ĉar ĝi ofte estas pridubata:
Kiagrade vi fokusiĝus pri la proporcio de vaksina damaĝo, aŭ eble denove pri tio, kion oni kutime nomas longa Kovim?
Kompreneble, estas malfacile distingi.
Estas malfacile distingi tion.
Spiko estas danĝera kaj malutila.
Do mi dirus, ke vakcinado ludas tre grandan rolon en tio.
Nu, ne vere rilate al infanoj, ĉar feliĉe multaj infanoj ne estas vakcinitaj.
Sed vi povas vidi ĝin tre klare ĉe plenkreskuloj.
En la pasinteco mi kutimis vidi infanon kuŝantan kun familiano, eble suferantan ian infektozan malsanon.
Nun ofte la tuta familio estas konstante malsana.
Do ĉiuj ĉiam estas en lito, eĉ kun pneŭmonio, kiu trafas ne nur unu personon, sed la tutan familion.
Mi neniam spertis ion similan antaŭ la pandemio.
Kaj mi celas, ke unuflanke, kompreneble, estas la streso, al kiu homoj estas eksponitaj – kiu massive pliiĝis.
Estas ankaŭ nutraĵmankoj kaj multaj aliaj kialoj, kiel la mikrobiomo , kiu nun ankaŭ ĉiam pli estas detruata.
Sed se vi iomete parolas kun homoj, ili mem diras: Ekde la vakcinado okazis tio kaj tio.
Mi volas diri, ke mi ankoraŭ ne trovis iujn taŭgajn statistikojn, nek iujn kredindajn, pri ĉi tiu temo.
Do oni povus diri, ke ĝi fakte estas atako kontraŭ la sanan integrecon de la organismo en diversaj aspektoj.
Unue, pro la mezuroj, poste pro ĉi tiu vakcinado kaj, kompreneble, pro la ĝenerala socia streso, kiu
verŝajne kaŭzis, ni diru, malfortiĝon de la imunsistemo.
Ĝi estas multifaktora, kiel vi diris, sed poste manifestiĝas en diversaj formoj.
Kaj ni ankoraŭ principe luktas kun tio hodiaŭ.
Hodiaŭ tio ne plu estas nur problemo por tiuj, kiuj tiam estis pli junaj – nun kvin jarojn pli
maljunaj – sed, kompreneble, por la tuta socio.
Kaj nun nur la demando, ĉar planoj por tiaj vakcinadoj, inkluzive de eblaj mRNA-vakcinadoj
rilate al kancero kaj tiel plu, ankoraŭ daŭras:
Ĉu vi vidas iun lernokurbon ĉe la oficiala instanco?
Aŭ ĉu estas pli, ke nuntempe vi ne nur ripetas ĉion, sed eble perfektigas ĝin por daŭrigi?
Absolute.
Do, kolegoj komencas havi dubojn, dank' al Dio, sed la publika sektoro tute ne.
Do tio estas signife antaŭenpuŝata.
Tio ankaŭ estis evidenta kun la enkonduko de la elektronika vakcinada atestilo post la elektoj de la Nacia Konsilio.
Do vi ne povas rezigni pri ĝi; ĉiuj havas sian vakcinan karton, ĉu ĝi estas malplena aŭ kio
ajn estas en ĝi, tio estas tute nerelevanta.
Tri vakcinadoj estas nuntempe devigaj por kuracistoj registri.
Kaj se vi rigardas tion kaj poste la amendon al la Leĝo pri Medikamentoj, Artikolo 80 – ĝi
devintus esti amendita en 2022/23 – kie la titolo diras:
La Ĝenerala Regularo pri Datuma Protekto estas subfosata en ĉi tiu rilato.
Tio signifas, ke personaj datumoj – ekzemple la informoj enhavitaj en vakcinaj registroj – ne estas nur dividataj kun
saninstitucioj, sed ankaŭ kun la Medicina Asocio, kiu ne havas bezonon scii ĉi tiujn informojn, kun la Veterinara Asocio, kun
la Farmacia Asocio, inkluzive de bestkuracistoj kaj apotekistoj.
Ĝi estas sendata al aŭtoritatoj, kvankam ĝi fakte ne estas ilia afero, al aŭtoritatoj en aliaj
EU-membroŝtatoj kaj eĉ al la Monda Organizaĵo pri Sano.
Kaj se vi tiam rigardas la IHR , kiuj estos poste klarigitaj, kaj la ŝanĝojn, vi povas imagi,
ke aferoj glate funkcios dum la sekva pandemio.
Do vi povas uzi ĝin por krei represaliojn , kiuj estas multe, multe pli grandaj ol tiuj, kiujn ni lastatempe spertis.
Ekzakte, tio estus mia sekva demando.
Elektronika atestilo pri vakcinado, kiel menciite, deviga ekde la lastaj elektoj de la Nacia
Konsilio en Aŭstrio la 30-an de septembro 2024.
Vi ankaŭ ne povas malaboni.
Ĉu vi vidas ĉi tion kiel rektan preparadon por tio, kion vi nomas estontaj pandemioj aŭ estontaj tutmondaj san-krizoj?
Ĉu vi povas klasifiki ĝin en tia strategia kunteksto?
Rigardante malantaŭen la lastajn kelkajn jarojn, estas klare al mi.
Mi ne povas imagi, por kio alia ĝi povus esti uzata.
Mi volas diri, vi diras, ke ĝi estas por statistikaj celoj.
Sed mi celas, ke la statistikoj povus esti kolektitaj antaŭe.
Ne necesas deviga elektronika atestilo pri vakcinado, kiu estas tute nedemokrata.
Kaj tio ja estas – por reveni al la temo de nia evento – alia formo de senrajtigo.
Do, rilate al la leĝo pri datumprotekto, vi ĵus menciis ĝin, principe la travidebla paciento.
Kaj denove, fakte ne ekzistas maniero eskapi el la ungegoj de ĉi tiu sistemo, tiel diri.
Do se iam venontjare aŭ iam ajn mRNA-vakcinado kontraŭ kancero aŭ iu alia profilakso fariĝos
deviga, la sama ludo verŝajne rekomenciĝos denove.
Tion ni devas timi, ĉu ne?
Absolute. Do kiam ĉio ĉi ekvalidiĝos, vi devos stari kaj batali por eviti ĝin.
Do ĝi estos multe pli malfacila ol antaŭ kvin jaroj.
En ĉi tiu kunteksto mi ŝatus fari alian personan demandon ekster la protokolo ĉi tie.
Kiel tio influis vin persone kiel kuracisto?
Mi volas diri, ke vi tiam eniris la profesion, certe kun, ni diru, kiel ĉiuj kuracistoj, idealismaj aspiracioj.
Ĉu vi seniluziiĝis pri ĉi tiu periodo, aŭ ĉu tio, kion vi tie spertis, ankaŭ havis signifan psikologian efikon sur vi?
Nu, mi devas konfesi, ke mi bezonis jaron por vere kompreni, kio okazis.
Mi estis tute idealisma kaj kredis je la profesiaj asocioj.
Mi kredis je la idealismo de miaj kolegoj kaj pasigis jaron sidante ĉiun vesperon ĉe la
tablo, legante TKB kaj poste la studojn pri ĝi.
Kaj mi pensis al mi mem, ke tio ne povas esti vera, tio estas ĝuste la kontraŭo de tio, kion la profesiaj asocioj diras al mi.
Kaj post jaro mi estis preta kaj devis konfesi al mi mem: Vi ĝis nun bojas ĉe la malĝusta arbo.
Kaj ĉi tiu sento de senpoveco – kiun kuracistoj certe ankaŭ spertis, ne povante batali kontraŭ ĉi tiuj
ventomuelejoj – estas io, kion multaj profesiaj grupoj priskribas al ni dum ĉi tiu tempo.
Tamen, plej multaj el ili finfine lasis sin porti de la fluo.
Nun la demando estas: Kiel reagis viaj kolegoj en la profesia mondo al via engaĝiĝo, al la fakto, ke vi
poziciigis vin kiel kuraĝan, ni diru, disidenton ?
Kiujn spertojn vi havis rilate al tio, persone kaj profesie?
Do mia amikaro tute ŝanĝiĝis.
Nu, mi ne povas diri, ke mi estis submetita al iu ajn kalumnio, tute ne, kiam vi vidas unu la alian.
Mi ankoraŭ estas membro de la profesia asocio.
Mi ankaŭ de tempo al tempo vojaĝas al konferencoj.
Do ili parolas al mi tre afable.
Mi ankaŭ ricevas pozitivan kuraĝigon, eĉ de tiuj, kiuj estis sekvantoj.
Do fakte neŭtrala, eĉ sufiĉe pozitiva.
Sed, kiel mi diru, estas mia persona problemo, ke mi ne povas toleri iun, kiu sen ilia
volo vakcinigas centojn da miloj da homoj.
Tial mi eltiris miajn proprajn konkludojn kaj iomete retiriĝis de miaj antaŭaj amikecoj, kun miksitaj sentoj.
Pro la ridanta okulo, ĉar mi renkontis kelkajn mirindajn novajn homojn.
Kompreneble, la malnovaj amikecoj estis valoraj, kaj estas domaĝe, ke oni devis alveni ĝis tio.
Nu, sinjorino Tagwerker, dankon tre pro ĉi tiuj personaj kaj tre interesaj komprenoj.
Kaj en la dua parto ni certe aŭdos pli pri la solvoj. Dankon tre, jes.
Kaj ni denove komencos kun sinjorino Tagwerker.
Mi povas denove inviti ilin.
Do, kiel mi diris, ni tuj plonĝos rekte en la kernon de la afero.
Laŭ viaj antaŭaj priskriboj – mensaj kaj sanaj problemoj kaŭzitaj de la kronviruso kaj la damaĝo, kiun ĝi kaŭzis.
Kiel, se entute, oni povas ilin resanigi, precipe rilate al la pli juna generacio?
Tio estas tre interesa demando.
Tio dependas, kompreneble, de kiom profunda tio estis.
Mi estas tute konvinkita, ke oni povas ripari multon ĉe homoj, kondiĉe ke neniu fizika damaĝo restis.
Ĉar homoj estas ekstreme flekseblaj estaĵoj; alie ni ne plu ekzistus, nek ni estus trovitaj tra la tuta mondo.
Do mi estas tre pozitiva pri tio.
La problemo, kiun mi vidas, estas, ke ni devus malrapide foriri de ĉio ĉi, por ke ni povu komenci resaniĝi.
Kaj tio nun postulas respondecon.
Do ĉiu el ni, ĉu ni estas amaskomunikilaj personecoj, politikistoj, kuracistoj aŭ iu ajn alia, devus preni respondecon
pri ni mem, pri niaj vivoj kaj pri la vivoj de niaj infanoj.
Ni jam alkutimiĝis al tio ... Ni kreskis en ŝtato de socia bonfarto, kiu nun fariĝis ŝtato de patrina prizorgo.
Kaj ĉi tiu infanvartŝtato nun fakte fariĝis aŭtoritata ŝtato.
Kaj nun estas nia devo ĉesigi tion.
Kaj mi estas absolute konvinkita, ke se ni sukcesos fari tion, tiam multe da aferoj povas denove esti ordigitaj.
Kaj ne estas nur politike, socipolitike aŭ socie, ke ni devas preni respondecon.
Ni ankaŭ devas preni respondecon pri ni mem rilate al sano – mi estas kuracisto, do mi denove parolos pri sano.
Kaj mi ankaŭ estas praktikanto, do mi ĝoje donas praktikan ekzemplon.
Estas studoj pri 1 800 kancerpacientoj, kiuj estis en la fina stadio.
Kaj ili estis ekskluditaj el konvencia medicino, kio signifis, ke ili elĉerpis ĉiujn kuracajn
eblecojn – sed poste ili venkis la malsanon kaj postvivis.
Kaj tiam kuracisto iris tien, ekzamenis la 1 800, pridemandis ilin kaj provis trovi la komunajn denominantojn.
Kaj interese, estis nur du fizikaj aspektoj, kiujn ĉiuj ŝanĝis samtempe.
Kaj la resto estis pensmaniero .
Kaj la plej grava sinteno estas, ke ili prenis respondecon pri si mem.
Kaj poste ili eĉ sukcesis venki kanceron.
Tio ne signifas, ke ĉiuj povas fari ĝin.
Kompreneble, ĉiu devas mem decidi, kiun vojon sekvi kaj kion fari poste.
Sed tio estis la esenco de ĝi.
Do tio estas la ĉio kaj fino de ĉio.
Do, kuraĝo resaniĝi mem, helpo por helpi vin mem, vi povus diri.
Jes, ĝuste.
El medicina vidpunkto tio kompreneble estus pli terapia aliro, kaj kompreneble ankaŭ iom – ni diru – preskaŭ el
mensa, spirita vidpunkto, ĝi certe estas valora konsilo.
Tio verŝajne validas por ĉiuj, kiuj estas grave malsanaj: via interna sinteno ludas la plej grandan rolon.
Sed kompreneble temas ankaŭ pri la politika kadro.
Tio postulus nekredeblan kvanton da politika ŝanĝo.
Kaj unue, devus esti taŭga revizio kaj taŭga konscio pri la problemo.
Kaj tie mi vidas – aŭ kiel vi ĝin vidas – tie mi vidas grandegajn obstaklojn.
Aŭ ĉu tiu impreso estas misgvida?
Ne, estas grandegaj obstakloj, sed la antaŭa temo ĉi tie ludas rolon.
Ĉiu unuopa persono devas stari kaj diri: Tio ne estas akceptebla.
Kaj ĝi ne funkcios alimaniere.
Bedaŭrinde, mi ofte aŭdas homojn en la praktiko diri, ke nenio povas esti ŝanĝita.
Jes, vi povas fari diferencon!
Vi nur bezonas ĉirkaŭrigardi por vidi, kion la homoj sidantaj ĉi tie faras.
jam ŝanĝiĝis.
Aŭ kiom da homoj sidas ĉi tie en la spektantaro ĝuste nun.
Tio ne estus eblinta antaŭ kelkaj jaroj.
Kaj eĉ tiam, dum la kronvirusa pandemio, iuj individuoj iris al la lernejestroj kaj diris: La
vakcina buso venas, sed mia infano ne povas tien iri.
Aŭ mia infano ne portas maskon.
Kaj se pli kaj pli kaj pli kaj pli da homoj faras tion, tiam vi certe povas alporti ŝanĝon.
Se vi sekvas ĉi tion kiel medicina profesiulo.
Vi certe rimarkis, kio aperis kun la RKI-protokoloj, kaj kiel ekde tiam ĉio, kion mi nomus rakontoj ,
kolapsis kaj tiel nomataj konspiraj teorioj pruviĝis veraj.
Certe eĉ tiuj, kiuj tiam partoprenis – vi menciis la lernejestron, sed kompreneble ankaŭ multajn el viaj kolegoj
kuracistoj – devus, krom profunde honti, ŝanĝi sian koron.
Almenaŭ io kiel memkritiko, kiam vi diras: Bone, ni tie faris eraron, tio neniam devas denove okazi!
Mi ne povas paroli pri Aŭstrio, sed en Germanio mi sentas, ke ni estas mejlojn for de tio.
Kaj ĉu tio denove estus la absoluta antaŭkondiĉo por ke tiuj efikoj, kiujn vi ĵus menciis, ekvalidu?
Ĉio tio estas vera, individuoj ankaŭ devas ludi sian rolon.
Sed finfine, ĝi ne funkcias, se la amaskomunikiloj kaj politikistoj enmiksiĝas kaj sabotadas la publikan sferon.
Kion oni povas fari por rompi ĉi tiun ciklon?
Jes, tio estis pluraj demandoj en unu, tiel diri.
Do, laŭ miaj kolegoj, jes, ĝi estas malfacila.
Ili estas, kompreneble, en tre, tre malfacila pozicio.
Unuflanke, ili partoprenis, eble vakcinante sin, siajn familiojn kaj multajn aliajn pacientojn, kaj
tial estas sub enorma, eksterordinara psikologia premo.
Konfesi tion al vi mem kaj poste fari unu paŝon plu kaj publike diri:
Nu, tio, kion mi faris, aŭ tio, kio okazis ĉie, estis sensencaĵo.
Tio estas neracia postulo.
Iuj homoj faras tion, kaj mi opinias, ke ili estas ekstreme kuraĝaj.
Multaj ĉiam estis kritikemaj, sed ne kuraĝis fari ion pri tio.
Nu, tion ili diras al mi, parte konfidece.
Kaj en publika medio, kompreneble estas tute alia afero tiel prezentiĝi.
Sed mi havas la senton, ke fakte ne necesas multe pli.
Ŝajnas al mi, kiu estas pli rapida nun?
Ĉu ni estas pli rapidaj kun niaj enketoj, aŭ ĉu la aliaj estas pli rapidaj kun siaj reprezalioj?
Kaj ju pli ni estas, des pli verŝajne miaj kolegoj faros la ĝustan paŝon, kaj eble la jura
sistemo kaj aliaj amaskomunikiloj sekvos la ekzemplon.
Do, en la amaskomunikiloj io daŭre aperas, poste denove estas subpremata – kvankam ĝi estas ĉiam pli rimarkata.
Sed kiel mi diris, ĉiu el ni gravas.
La vizio, se ni volas rigardi antaŭen, kiel la socio aspektos, inkluzive de la sansistemo en
ĉi tiu kazo – la du ne povas esti apartigitaj.
Kiel vi opinias, kia estos la situacio post kvin jaroj rilate al memdetermino?
Ĉu vi pensas, ke tiam jam regos tute alia memfido?
Ĉu vi kredas, ke ĉi tiu evoluo estas, ni diru, utila, aŭ ĉu vi prefere estas pesimisma pri ĝi?
Nu, mi estas tute optimisma.
Estas tiom da furoro kaj tia pozitiva etoso.
Mi estas tute konvinkita, ke post kvin jaroj ni estos en tute alia situacio kaj – kiel diri –
mi eĉ kredas, ke ni estos pli bone ol antaŭe.
Ĉar ni konscias pri ĉio, kio fakte okazis, eĉ kio eble okazis en la lastaj jardekoj kaj jarcentoj.
Do mi kredas, ke se ni venkos, ni havos eĉ pli grandan liberecon ol ni iam ajn antaŭe havis.
Tio estas mia kredo.
Temas ankaŭ pri libereco de timo.
Vi ankaŭ traktas la temon de politiko de timo, kiu devas esti ĉesigita.
Ĝuste tion ankaŭ traktis la antaŭaj parolantoj.
Mi dirus, ke ĉi tiu krizpolitiko verŝajne ankaŭ devos esti rompita, por ke alia konscio pri memdetermino
denove povu ĉi tie ekhavi – almenaŭ tio estas mia supozo.
Ankoraŭ ekzistas aspektoj, kiujn vi ankaŭ renkontas en via laboro.
Ni ne diskutis tion hodiaŭ.
Mi ŝatus mallonge pritrakti ĉi tion.
Vi ankaŭ antaŭe menciis la mikrobiomon.
Tio verŝajne ankaŭ ludas rolon rilate al nutrado, natura agrikulturo, ĉio.
Ĉu vi volas diri ion alian pri tio?
Mi pensas, ke multaj en la publiko ankaŭ interesiĝas pri tio.
Jes, kompreneble, tio ankaŭ estas en la kunteksto de la alternativaj terapioj, kiujn mi devis trovi por miaj
infanoj – tiel mi ekkonis ĝin – rilate al ilia vundebleco al infektoj aŭ la ekstremaj timoj, kiujn ili evoluigis.
Kaj tiam mi komencis serĉi. Kio alia estas implikita?
Kaj tiam, kompreneble, mi renkontis enormajn nutradajn mankojn.
Tio ankaŭ validas por infanoj, kiuj estas tre bone nutritaj kaj manĝas organikan manĝaĵon.
Kaj tiam mi komencis fari mikrobiomajn analizojn.
Mi rimarkis, ke ĝis kvar monatoj da aĝo ekzistas risko de katastrofaj mikrobiomaj kondiĉoj.
Do ni ankaŭ estas ĉikanataj je ĉi tiu nivelo, mi dirus.
Kaj tial estas urĝe necese iri en alian direkton.
Kaj tio jam estas en la preparo.
Do ekzistas solidarec-bazitaj ekonomiaj komunumoj, kiuj jam faras por ni en agrikulturo tre, tre pozitivan kaj sanigan laboron.
Ili devas esti subtenataj laŭ ajna ebla maniero.
Kaj ni devas forigi poluaĵojn el la medio, mi celas CO2 – ni ĉiuj scias, ke tio estas terura hipo, kiu tute ne gravas.
Sed la gravaj temoj devas esti traktataj:
Glikozato, la kontestata temo;
Trigo kun tre rafinita gluteno, kiu detruas nian mikrobiomon.
Aliaj poluaĵoj, arseniko kaj tiel plu kaj tiel plu.
Do ĉi tiuj problemoj devas esti traktataj, por ke ili ne plu pezu sur ni kaj niaj infanoj.
Mi nun vidas ĉi tiujn streĉojn ĉe la plej junaj infanoj.
Estas substancoj, kiuj estas promociataj rilate al vakcinado, iom en la alternativa sektoro.
La elimino de spikoproteinoj el la korpo – interalie, nun la demando estas, ĉu tio vere okazas.
Kio estas via persona opinio pri tio?
Ekzemple, io kiel nattokinazo kaj similaj aferoj.
Ĉi tiuj estas utilaj iloj.
La problemo estas, ke la modifita mesaĝa RNA povas esti enmetita en la genaron, kaj kiel oni ĝin eltiras de tie?
Mi kredas tiel, jes, ideoj ĉiam revenas denove kaj denove.
Sed ĉu ĝi tiam denove estos pagebla por ĉiuj, restas por vidi.
Principe, la pikiloj mem povas esti drenitaj.
Mi estas tute konvinkita, ke situacioj povas esti plibonigitaj.
Kun granda pacienco eblas gvidi individuojn al punkto, kie ili povas denove resaniĝi mem.
La problemo, tamen, kaj tio kompreneble estas la sekva problemo, estas, ke tiuj, kiuj estis grave damaĝitaj de vakcinadoj
aŭ de Kovido-19, longa Kovido, kio ajn, elĉerpas sian monon.
Same kiel multaj aliaj, ili elĉerpas monon.
Kaj mi vidas ĝin relative ofte.
Nu, mi ankaŭ foje havas specialajn kazojn en mia praktiko, kie homoj ne plu povas pagi la traktadojn.
Kaj tiam ili estas alfrontitaj de taksistoj, kiuj eldonas al ili falsajn taksojn.
Tio ĉiam okazas!
Do oni ne deklaras ilin rajtigitaj al pensio aŭ ne deklaras ilin handikapitaj, kvankam ili estas en mizera stato.
Ili ne rekonas la trovojn, kiuj estas kolektitaj, ĉar ili diras: Ĉi tion ne rekonas konvencia medicino.
Do ili ne rekonas, ke la spikoproteino estas detektita.
Ili ne rekonas, ke li havas imunodeficiencon , t.e. HIV/aidoson aŭ ion similan.
Do tio, kio okazas nuntempe, estas katastrofo.
Sed jes, ni devas daŭrigi, kaj ni ĉiuj daŭrigos.
Ĉu oni povus diri, ke principe – ĉar vi tion antaŭe menciis – similaj strukturoj regas en la manĝaĵa industrio,
t.e. en industria manĝaĵproduktado, kaj ke ankaŭ ekzistas simila lobado kiel en la farmacia industrio?
Ĉu la du fakte estas hodiaŭ neapartigeblaj?
Absolute, mi tute tiel vidas ĝin.
Kaj tio signifas, se ni rigardas la pli grandan bildon – ŝlosilvorto Vizio 2030 – ke malkonstrui ĉi tiujn
strukturojn kaj kontraŭbatali la asociitan lobadon verŝajne estas esenca por la supervivo de la socio, ĉu ne?
Absolute.
Ĉu vi konsentus pri tio, jes?
Tio estas ĝusta, jes.
Mi pensas, ke tio estas ĝuste la temo, kiun vi traktas.
Kaj mi pensas, ke tio ankaŭ interesas multajn spektantojn, laŭ tio, kion mi jam aŭdis en konversacioj. Mi volas diri, ke la
malespero, kiun multaj homoj sentas, devenas de ilia sento de senpoveco antaŭ ĉi tiuj karteloj , antaŭ ĉi tiu
industrio, kiu fariĝas ĉiam pli potenca en ĉiuj kampoj.
Do, ke iam io simila al vakcinado povus esti administrata tute nevole kaj nekonscie per nutrado.
Ne devas temi pri flugantaj insektoj aŭ kio ajn.
Sed la fakto, ke principe tio, kion vi ne devus enmeti en vian korpon, estas praktike nevole enmetita en ĝin per via dieto.
Tial ekzistas paralelo kun devigaj vakcinadoj kaj tiel plu.
Kaj per tio, alia malobservo de ĉi tiu principo de memdetermino.
Tio estas, kompreneble, verŝajne la plej grava antaŭkondiĉo el ĉiuj, ke en la estonteco estos pli da
travidebleco kaj ke ĉi tiuj organizoj ankaŭ estos malmuntitaj.
Absolute, jes.
Nu, ni jam estas tie, ĉu ne?
Do, nia mikrobiomo jam estas
... Do, esence, ni estas en la punkto, kie ni povas nur sane postvivi per nutrientaĵoj kaj per tre aktiva intesta traktado.
Kaj ni vere devas meti finon al tio.
Do ni certe denove bezonas sanajn, nutraĵ-riĉajn manĝaĵojn.
Kaj ni devas forigi ĉi tiujn poluaĵojn.
Do, la ĝustaj poluaĵoj, kiuj influas nin kaj niajn infanojn.
Kaj homoj devas konscii pri tio.
Do, mi rakontas al ĉiuj, kiuj venas al mi kun sia infano kun sia centa infekto, ĝuste ĉi tiujn rakontojn.
Aŭ ĉu mi ankaŭ rakontu al vi pri kemtrailoj?
Ĉar mi volas, ke homoj konsciu pri ĝi.
Kaj ju pli da homoj estas, des pli da ni estas.
Do, ju pli da homoj scias pri ĝi, des pli bone. Kaj la aliaj estas malmultaj, la elitoj.
Kaj ni ankaŭ devas esti konsciaj pri tio.
Jes, bone. Nu, mi pensas, ke ni certe aŭdis senton de singarda optimismo en la priskribo, ke
iuj aferoj ŝanĝiĝos kaj espereble pliboniĝos –
– se ni persistas kaj plialtigas la konscion, kaj se ĉiu el ni faras sian parton.
Ĉiuokaze, mi tre dankas vin pro viaj taksoj.
Ĝis poste ĉe la panela diskuto, jes.
Karaj spektantoj, pliaj raportoj pri ĉi tiu evento en Dornbirn jam estas disponeblaj ĉe HOCH2.TV.
Vi trovos la ligilojn sube de ĉi tiu programo.
Ni ŝatus profiti ĉi tiun okazon por danki HOCH2.TV pro ilia elstara kunlaboro.