در ۲۹ مارس ۲۰۲۵، کلتور‌هاوس دورن‌برن میزبان رویداد «آزادی و خودتعیینی – شهروند مسئول» با مشارکت‌های
جالب درباره‌ی حاکمیت قانون، حاکمیت و پول نقد بود.
این رویداد توسط آکادمی توسعه فردی در دورن‌برن برگزار شد.
HOCH2.TV تمام گزارش‌ها را برای شما، بینندگان عزیز، ضبط و ویرایش کرده است.
امروز، Kla.TV مصاحبه‌ای با دکتر شارون تاگ‌ورکر ارائه می‌دهد:
مسئولیت فردی – دستور روز!
بله، مانند اروین، من هم می‌خواهم با معرفی دکتر تاگ‌ورکر شروع کنم.
نه فقط به این دلیل که خانم‌ها اولویت دارند، بلکه به این دلیل که شما از بلودنز می‌آیید و به نوعی اینجا مزیت میزبانی دارید.
تو عملاً برای آن مقدر شده‌ای. ۱۲۳۴۳۲۱
سلام خانم تاگ‌ورکر، لطفاً میکروفون را بردارید.
ما واقعاً دوست داریم ابتدا این موضوع را با شما در میان بگذاریم.
از میان همهٔ پنلیست‌هایی که امروز شرکت کرده‌اند، شما تنها کسی هستید که تجربهٔ حرفه‌ای دارید – که این تجربه مستقیماً
ناشی از اتفاقی است که تقریباً دقیقاً پنج سال پیش رخ داد.
و شما در زندگی حرفه‌ای خود، همواره با اثرات همه‌گیری – به‌ویژه بر جوان‌ترین اعضای جامعه – روبرو هستید.
باید گفت کسانی که در واقع کمترین توانایی دفاع از خود را داشتند.
و این سؤال را مطرح می‌کند: چه چیزی می‌توانید در مورد این به ما بگویید؟ ۱۲۳۴۳۲۱
خب، واضح است که کودکان و نوجوانان به شدت تحت تأثیر همه‌گیری و اقدامات انجام‌شده قرار گرفته‌اند.
احتمالاً آشکارترین موارد، پیامدهای روان‌شناختی و اختلالات روان‌پزشکی ناشی از آن بودند.
واقعیت این است که متأسفانه تا سال ۲۰۲۳، افزایش چشمگیری در تلاش برای خودکشی و خودکشی‌های موفق رخ داده است.
این آمار، ارقام فوری و آشکاری نیستند، اما توسط روانپزشکانی که در سال ۲۰۲۳ فراخوانی را آغاز کردند، گردآوری و منتشر شده‌اند.
خب، افزایش عظیمی در اختلالات افسردگی رخ داده است، تا پنج تا ده برابر.
۶۲ درصد از دختران و ۳۸ درصد از پسران تحت تأثیر قرار گرفتند. این موضوع توسط دانشگاه دانوب
کرمس در کلاس‌های مدرسه مورد بررسی قرار گرفت.
و سپس سال ۲۰۲۱ اوج مطلق بود، با یک میلیون کودک مبتلا به بیماری روانی.
در مقابل، کمبود ۷۰٬۰۰۰ جایگاه درمانی وجود داشت.
البته ما این را در عمل مشاهده کردیم.
ما با این واقعیت روبه‌رو بودیم که باید از کودکانی مراقبت می‌کردیم که مشکلات روان‌شناختی یا روان‌پزشکی
داشتند و ماه‌ها برای یافتن جای درمان صبر می‌کردیم.
بنابراین برای والدین، کودکان و همچنین پزشک وضعیت بسیار استرس‌زایی بود.
و به‌ویژه اگر به تجویز داروهای روان‌پزشکی عادت ندارید و برای انجام این کار خود را شایسته نمی‌دانید.
اما بعد خلاق می‌شوی و چیز متفاوتی را امتحان می‌کنی.
خب، برایم دارویی متفاوت آشکار کرد.
خب، حالا حتی بیشتر وارد حوزه مکمل ۱۲۳۴۳۲۱ شده‌ام – و چه دیدید، این هم کمک می‌کند.
البته در مورد بیماران بسیار شدیداً بیمار این‌طور نیست، جایی که وقتی روان‌پزشک می‌تواند مداخله کند، خوشحال می‌شویم.
بله، همین است. ۱۲۳۴۳۲۱
خب، این قطعاً یک ارزیابی بسیار نگران‌کننده است.
آنچه در اینجا برای من جالب خواهد بود، و قطعاً برای مخاطبان نیز.
اغلب ادعا می‌شود که این موضوع هیچ ارتباطی با ویروس کرونا ندارد.
برخی این را به اثرات واکسیناسیون نسبت می‌دهند، اگرچه احتمالاً اکنون در کودکان کمتر مشکل‌ساز است.
دیگران می‌گویند: بله، این‌ها اثرات بلندمدت خود بیماری ویروسی هستند.
تا چه حد می‌توانیم تمایز دهیم که این موضوع چه ارتباطی با اقدامات دارد؟
تا چه حد می‌توان این را به آن نسبت داد؟
این، البته، یک سؤال بسیار دشوار است.
به‌طور کلی، این قطعاً چندعاملی است .
بنابراین شکی نیست که پروتئین Spike کاملاً پاتولوژیک است و از همه مهم‌تر، آسیب زیادی به مغز وارد می‌کند.
هم نوک واکسن و هم کووید-۱۹، یعنی خود ویروس.
اما البته، علت اصلی مشکلات روانی، اقدامات انزوا بوده است.
این یک روش شناخته‌شده شکنجه است که به شما اجازه داده نمی‌شود پدربزرگ و مادربزرگتان را
ببینید و به بستگان‌تان در بیمارستان سر بزنید.
به‌ویژه برای کسانی که هنوز به‌شدت بیمار بودند، اجازه نداشتید مراقبت‌های پایان زندگی را ارائه دهید.
واقعاً زیان عظیمی است وقتی نمی‌توان چنین لحظاتی را با بستگان خود به اشتراک گذاشت.
یا اگر چند سال اول زندگی‌تان را با پدربزرگ و مادربزرگتان از دست بدهید، یا برعکس.
من خانواده‌هایی داشتم که فرزندانشان در برابر غریبه‌ها خجالتی بودند.
پس همه یک دوره خجالتی بودن در برابر غریبه‌ها را تجربه می‌کنند و آن‌ها در برابر پدربزرگ و مادربزرگ خودشان بسیار خجالتی بودند.
دیگر اجازه نمی‌دادند پدربزرگ و مادربزرگ‌شان به آن‌ها نزدیک شوند.
این موضوع به‌طور طبیعی برای والدین و پدربزرگ و مادربزرگ شوک‌آور است.
و این در ذهن شما می‌ماند. ۱۲۳۴۳۲۱
و سپس آن سال‌هایی بود که ماسک‌ها صورت‌شان را می‌پوشاندند: این البته برای کودکان به معنای از دست دادن فرصت اجتماعی شدن بود.
و منظورم این است که، البته، علل زیادی برای اختلالات روانی وجود دارد. ۱۲۳۴۳۲۱ [دانیل
ماتیسک] ۱۲۳۴۳۲۱ بنابراین، به‌طور مشخص در زمینهٔ فعالیت‌های مدرسه، در اتریش نیز مدارس تعطیل شدند.
این احتمالاً پیامدهای آسیب‌زای روانی را برای نسل‌های کامل دانش‌آموزان به جا گذاشت.
من همیشه در این مورد کنجکاو بوده‌ام – شما نیز در این موضوع مطلبی منتشر کرده‌اید:
تا چه حد مشکلات ساختاری نظام آموزشی در اتریش ممکن است این روند منفی را تشدید کرده باشد؟
۱۲۳۴۳۲۱ بله، از یک سو ما یک نظام آموزشی کاملاً منسوخ داریم که در دهه‌های اخیر اصلاً اصلاح نشده است.
این دیگر با جدیدترین یافته‌های پژوهش‌های مغز مطابقت ندارد.
و سپس، در دوران همه‌گیری، تغییر به آموزش دیجیتال به این معنا بود که بسیاری از کلاس‌ها به سادگی کنار گذاشته شدند.
پس دیگر نتوانستند با پارچه همراهی کنند.
این موضوع باعث شده بسیاری از دانش‌آموزان دوران تحصیل خود را از دست بدهند.
متأسفانه خودم چند بار شاهد این موضوع بوده‌ام، از جمله در عمل، که بسیار غم‌انگیز است.
و بله، در مدارس کمبود عظیمی از این وجود دارد.
پس همهٔ شاگردان با هم جمع شده‌اند.
شاگرد متوسط در واقع همان شاگرد برجسته است، مگر نه؟
و این که این امر به بی‌سوادی عملکردی ۲۹ درصدی منجر می‌شود، در واقع فاجعه‌ای تمام‌عیار برای نظام آموزشی ماست.
بنابراین ۳۰ درصد از کسانی که نظام آموزشی ما را به پایان رسانده‌اند، نمی‌توانند به‌طور کامل بخوانند.
و این کاملاً دیوانه‌کننده است.
وقتی دربارهٔ همهٔ این‌ها می‌شنوی – از جمله سایر پیامدها و آسیب‌های روانی – باید بگویی که همهٔ این‌ها کم و بیش بر سر
مردم آمد، بدون اینکه آن‌ها حتی ذره‌ای بتوانند از خود دفاع کنند.
در واقع، در آن زمان نه تنها حقوق کودکان به طور گسترده محدود شد، بلکه حقوق والدین نیز محدود گردید.
هیچ‌کس نمی‌توانست در برابر این تحولات هولناک از خود دفاع کند.
این عملاً بر مردم نازل شده است.
و از آنجا که داریم درباره «شهروندان مسئول» صحبت می‌کنیم، در واقع این یک محرومیت کامل از حق رأی بود.
احتمالاً می‌توانید آن را تأیید کنید. ۱۲۳۴۳۲۱ [دکتر.
کارگر روزانه: بله، قطعاً.
پس دیگر کنترل بدنت را نداشتی.
پس شما باید این واکسن را تزریق کنید، باید ماسک بزنید.
جایی که اکنون می‌دانیم آنها حتی در کودکان نیز باعث آسیب شده‌اند.
پس کودکانی که مجبور بودند همیشه در مدرسه ماسک بزنند، چند امتیاز آی‌کیو کمتر از کسانی دارند که مجبور نبودند.
شما مجبور بودید آزمایش بدهید و همچنین مجبور بودید فرزندتان را آزمایش کنید.
خب، واقعاً خیلی سخت بود.
حتی کودکان معلول نیز آزمایش شدند.
برخی از صحنه‌های خشونت غیرقابل تصور بودند.
بنابراین برای هر دو کودک و والدین بسیار آسیب‌زا بود.
و البته، به کودکان ۱۴ ساله و بالاتر – که به هر حال بالاترین سن مجاز بود – اجازه داده می‌شد خودشان واکسن تزریق کنند.
پس مواردی پیش آمد که کودک به خانه آمد:
امروز اتوبوس واکسیناسیون اینجا بود و راستی، من حالا واکسنم را تزریق کرده‌ام.
باورنکردنی است.
پس، یک نوجوان ۱۴ ساله که تا حدی به سن قانونی رسیده اما قطعاً پیامدهای چنین تصمیماتی را
نمی‌داند و نمی‌تواند آن‌ها را پیش‌بینی کند. ۱۲۳۴۳۲۱
آنچه برایم جالب است، یا بهتر بگویم آنچه در حین آماده‌سازی‌ام شوکه‌ام کرد، تعداد
خودکشی‌ها، از جمله در میان کودکان و نوجوانان است.
خب، در آلمان ما فقط می‌توانیم این را به‌صورت تجربی یا شهودی قضاوت کنیم.
در واقع، تا به امروز هنوز هیچ آمار رسمی و تأییدشده‌ای درباره نرخ خودکشی در آلمان وجود ندارد.
حتی اداره آمار فدرال – البته تحت فشار سیاسی – در این زمینه از هرگونه ارتباط با ویروس کرونا خودداری می‌کند.
با اینکه ما به‌عنوان روزنامه‌نگاران این سؤال را بی‌شمار بار پرسیده‌ایم.
به نظر می‌رسد در اتریش نظرسنجی‌هایی در این زمینه وجود دارد، درست است؟
بله، نظرسنجی‌ها وجود دارند.
پس از طریق آمار اتریش، حداقل می‌توانید آمار مربوط به بزرگسالان را مستقیماً مشاهده کنید.
با این حال، باید در برخورد با این موضوع نیز احتیاط کرد، زیرا حوادث، مسمومیت‌ها یا هر چیز دیگری به
نظر می‌رسد که در آمارهای مختلف متفاوت ظاهر می‌شوند.
و این را در کودکان و نوجوانان نمی‌بینید.
پس در آنجا، شما تنها می‌توانید آن را به‌طور غیرمستقیم با نگاه کردن به آمار مرگ‌ومیر اینجا ببینید.
اعدادی که همین‌الان نقل کردم از گزارشی است که پیش‌تر به آن اشاره کردم و توسط انجمن اتریشی روان‌پزشکی کودک و نوجوان تهیه شده است.
آنها این آمار را در سال ۲۰۲۳ منتشر کردند، زیرا خودشان از افزایش این ارقام بسیار شوکه شده بودند.
و یک پیامد بسیار جدی دیگر، این بار در بُعد اقتصادی، البته افزایش عظیم در مرخصی استعلاجی است که به‌ویژه در سال ۲۰۲۳
به‌طور چشمگیری افزایش یافت – همان‌طور که در این جدول می‌بینید.
پس می‌توان گفت که در اصل، کل جامعه به‌طور سیستماتیک بیمار شد.
بار دیگر این سؤال مطرح می‌شود، زیرا اغلب مورد تردید قرار می‌گیرد:
تا چه حد بر نسبت آسیب‌های ناشی از واکسن، یا شاید دوباره بر آنچه معمولاً به آن کووید طولانی گفته می‌شود، تمرکز خواهید کرد؟
البته تمایز قائل شدن دشوار است.
تمایز دادن آن دشوار است.
اسپایک خطرناک و مضر است.
پس من می‌گویم که واکسیناسیون در این زمینه نقش بسیار بزرگی دارد.
خب، در واقع در مورد کودکان صدق نمی‌کند، چون خوشبختانه بسیاری از کودکان واکسینه نشده‌اند.
اما شما می‌توانید آن را در بزرگسالان به‌وضوح ببینید.
در گذشته عادت داشتم کودکی را ببینم که دراز کشیده و در کنار یکی از اعضای خانواده بود، شاید از نوعی بیماری عفونی رنج می‌برد.
اکنون اغلب کل خانواده به‌طور مداوم بیمار هستند.
پس همه همیشه در بستر بیماری‌اند، حتی با ذات‌الریه که نه فقط یک نفر بلکه کل خانواده را درگیر می‌کند.
من هرگز قبل از همه‌گیری چنین چیزی را تجربه نکرده بودم.
و من فکر می‌کنم که از یک سو، البته استرسی که مردم با آن مواجه هستند – که به‌طور چشمگیری افزایش یافته است.
همچنین کمبود مواد مغذی و دلایل بسیار دیگری نیز وجود دارد، مانند میکروبیوم که اکنون به طور فزاینده‌ای در حال تخریب است.
اما اگر کمی با مردم صحبت کنید، خودشان می‌گویند: از زمان واکسیناسیون، این و آن اتفاق افتاده است.
منظورم این است که هنوز هیچ آمار قابل‌قبولی در این زمینه پیدا نکرده‌ام.
بنابراین می‌توان گفت که در واقع حمله‌ای است به تمامیت سلامت موجود زنده از جنبه‌های مختلف.
اولاً به دلیل اقدامات، سپس به دلیل این واکسیناسیون و البته به دلیل استرس کلی اجتماعی که احتمالاً
باعث، بگذارید بگوییم، تضعیف سیستم ایمنی شده است.
همان‌طور که گفتید، چندعاملی است، اما سپس خود را به اشکال مختلف نشان می‌دهد.
و ما هنوز هم امروز در اصل با این موضوع دست‌وپنجه نرم می‌کنیم.
امروز این دیگر فقط مشکلی برای کسانی نیست که در آن زمان جوان‌تر بودند – و اکنون پنج سال
پیرتر شده‌اند – بلکه البته برای کل جامعه است.
۱۲۳۴۳۲۱ و اکنون فقط این سؤال، از آنجا که برنامه‌ها برای چنین واکسیناسیون‌هایی، از جمله واکسیناسیون‌های احتمالی
mRNA در ارتباط با سرطان و غیره، هنوز در حال انجام هستند:
آیا در دفتر رسمی منحنی یادگیری‌ای مشاهده می‌کنید؟
یا شاید در حال حاضر شما صرفاً همه چیز را تکرار نمی‌کنید، بلکه شاید در حال کامل کردن آن هستید تا بتوانید ادامه دهید؟
قطعاً.
پس همکاران دارند شک می‌کنند، خدا را شکر، اما بخش دولتی مطلقاً چنین نیست.
پس این موضوع به‌طور قابل‌توجهی به جلو برده می‌شود.
این موضوع همچنین با معرفی گواهی واکسیناسیون الکترونیکی پس از انتخابات مجلس ملی مشهود بود.
پس نمی‌توانید از آن انصراف دهید، همه کارت واکسیناسیون خود را دارند، چه خالی باشد یا
هرچه در آن ثبت شده باشد، کاملاً بی‌اهمیت است.
در حال حاضر ثبت سه واکسیناسیون برای پزشکان الزامی است.
و اگر به آن نگاه کنید و سپس به اصلاحیه قانون داروها، بخش ۸۰ – که می‌بایست در سال‌های
۲۰۲۲/۲۳ اصلاح می‌شد – که در عنوان آن آمده است:
در این زمینه، مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها تضعیف می‌شود.
این بدان معناست که داده‌های شخصی – برای مثال اطلاعاتی که در سوابق واکسیناسیون وجود دارد – نه تنها با مؤسسات مراقبت‌های بهداشتی به
اشتراک گذاشته می‌شود، بلکه با انجمن پزشکی، انجمن دامپزشکی و انجمن داروسازان نیز به اشتراک گذاشته
می‌شود، که هیچ ارتباطی با دانستن این اطلاعات ندارند.
این موضوع به مقامات ارسال می‌شود، هرچند در واقع به آنها ربطی ندارد، به مقامات در سایر
کشورهای عضو اتحادیه اروپا و حتی سازمان جهانی بهداشت.
و اگر سپس به مقررات بهداشت بین‌المللی (IHR) که بعداً توضیح داده خواهد شد و تغییرات آن نگاه کنید، می‌توانید تصور
کنید که در همه‌گیری بعدی همه‌چیز به‌خوبی پیش خواهد رفت.
پس می‌توانید از آن برای ایجاد تلافی‌هایی استفاده کنید که بسیار، بسیار بزرگ‌تر از آن‌هایی هستند که اخیراً تجربه کرده‌ایم.
دقیقاً، این همان سؤال پی‌گیری من بود.
گواهی واکسیناسیون الکترونیکی، همان‌طور که ذکر شد، از آخرین انتخابات شورای ملی در اتریش در تاریخ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴ اجباری است.
شما همچنین نمی‌توانید اشتراک خود را لغو کنید.
آیا این را آماده‌سازی مستقیم برای آنچه شما آن را همه‌گیری‌های آینده یا بحران‌های جهانی بهداشت آینده می‌نامید، می‌دانید؟
آیا می‌توانید آن را در چنین زمینهٔ راهبردی طبقه‌بندی کنید؟
با نگاهی به چند سال اخیر، برای من روشن است.
نمی‌توانم تصور کنم که برای چه چیز دیگری می‌توان از آن استفاده کرد.
منظورم این است که شما می‌گویید این برای اهداف آماری است.
اما منظورم این است که آمار می‌توانست از قبل جمع‌آوری شده باشد.
نیازی به گواهی واکسیناسیون الکترونیکی اجباری نیست که کاملاً غیردمokratیک است.
و این در واقع – برای بازگشت به موضوع رویدادمان – شکلی دیگر از محرومیت از حق رأی است.
پس، از نظر قانون حفاظت از داده‌ها، شما همین الان اشاره کردید، در اصل، بیمار شفاف.
و باز هم، واقعاً هیچ راهی برای فرار از چنگال این سیستم، به اصطلاح، وجود ندارد.
پس اگر در مقطعی در سال آینده یا هر زمان دیگری، واکسیناسیون mRNA برای سرطان یا هر پیشگیری دیگری اجباری
شود، احتمالاً همان بازی دوباره از سر گرفته خواهد شد.
این چیزی است که باید از آن بترسیم، مگر نه؟
قطعاً. پس وقتی همه این‌ها اجرایی شوند، باید بایستی و بجنگید تا از آن جلوگیری کنید.
پس این خیلی سخت‌تر از پنج سال پیش خواهد بود.
در این زمینه، می‌خواهم یک سؤال شخصی دیگر را به‌صورت غیررسمی بپرسم.
این موضوع چگونه شخصاً بر شما به‌عنوان یک پزشک تأثیر گذاشت؟
منظورم این است که شما آن زمان وارد این حرفه شدید، قطعاً با، بگذارید بگوییم، مانند همهٔ پزشکان، آرمان‌های آرمانی.
آیا از این دوره دلسرد شده‌اید، یا آنچه در آنجا تجربه کردید تأثیر روانی قابل‌توجهی بر شما داشته است؟
۱۲۳۴۳۲۱ خب، باید اعتراف کنم که یک سال طول کشید تا واقعاً بفهمم چه می‌گذرد.
من کاملاً آرمان‌گرا بودم و به انجمن‌های حرفه‌ای باور داشتم.
من به آرمان‌گرایی همکارانم ایمان داشتم و یک سال هر شب پشت میز می‌نشستم و ابتدا TKB را
می‌خواندم و سپس مطالعات مربوط به آن را مطالعه می‌کردم.
و با خودم فکر کردم، این غیرممکن است، دقیقاً خلاف چیزی است که انجمن‌های حرفه‌ای به من می‌گویند.
و پس از یک سال، آماده بودم و مجبور شدم به خودم اعتراف کنم: تا حالا سرت را به اشتباه به دیوار کوبیده‌ای.
و این احساس ناتوانی – که پزشکان نیز قطعاً آن را تجربه کردند، ناتوانی در مبارزه با این آسیاب‌های بادی – چیزی است که
بسیاری از گروه‌های حرفه‌ای در این دوران برای ما توصیف می‌کنند.
با این حال، بیشترشان در نهایت با جریان پیش رفتند.
حالا سؤال این است: همکاران شما در دنیای حرفه‌ای نسبت به تعهدتان، به این واقعیت که خودتان را به‌عنوان یک مخالف
جسور، بگذارید بگوییم، معرفی کرده‌اید، چه واکنشی نشان دادند؟
در این زمینه چه تجربیاتی داشته‌اید، چه از نظر شخصی و چه از نظر حرفه‌ای؟
پس دایره دوستانم کاملاً تغییر کرده است.
خب، نمی‌توانم بگویم که مورد هیچ تهمتی قرار گرفته‌ام، اصلاً، وقتی همدیگر را می‌بینید.
من هنوز عضو انجمن حرفه‌ای هستم.
من نیز گهگاه به کنفرانس‌ها سفر می‌کنم.
پس آنها با من خیلی مهربان صحبت می‌کنند.
من همچنین تشویق‌های مثبتی دریافت می‌کنم، حتی از کسانی که قبلاً پیرو بودند.
در واقع خنثی، حتی نسبتاً مثبت.
اما، چطور بگم، این یک مشکل شخصی من است که نمی‌توانم کسی را تحمل کنم که صدها هزار نفر را برخلاف میلشان واکسینه‌ می‌کند.
به همین دلیل خودم به نتیجه‌گیری رسیدم و با احساسات متضاد تصمیم گرفتم کمی از دوستان سابقم فاصله بگیرم.
به خاطر چشم خندان، چون با چند آدم جدید و فوق‌العاده آشنا شدم.
البته دوستی‌های قدیمی ارزشمند بودند و حیف است که اوضاع به اینجا کشیده شد.
۱۲۳۴۳۲۱ خب، خانم تاگ‌ورکر، از شما بسیار سپاسگزارم بابت این دیدگاه‌های شخصی و بسیار جالب.
و در بخش دوم، مطمئناً بیشتر درباره راه‌حل‌ها خواهیم شنید. خیلی ممنون، بله.
۱۲۳۴۳۲۱ و دوباره با خانم تاگ‌ورکر شروع می‌کنیم.
می‌توانم دوباره آنها را دعوت کنم.
سپس، همان‌طور که گفتم، مستقیماً به اصل مطلب می‌پردازیم.
بر اساس توضیحات قبلی شما – مشکلات روحی و سلامتی ناشی از ویروس کرونا و آسیبی که به بار آورده است.
چگونه، اگر اصلاً ممکن باشد، می‌توان آن‌ها را شفا داد، به‌ویژه در مورد نسل جوان؟
۱۲۳۴۳۲۱ این یک سؤال بسیار جالب است.
البته بستگی دارد که چقدر عمیق بوده باشد.
من کاملاً مطمئنم که می‌توان بسیاری از آسیب‌ها را در انسان‌ها ترمیم کرد، به شرط آنکه هیچ آسیب جسمانی باقی نمانده باشد.
زیرا انسان‌ها موجوداتی فوق‌العاده انعطاف‌پذیر هستند؛ در غیر این صورت، دیگر وجود نداشتیم و در سراسر جهان یافت نمی‌شدیم.
پس من در این مورد خیلی مثبت هستم.
مشکلِ من این است که باید به‌تدریج از همه‌ی این‌ها فاصله بگیریم تا بتوانیم روند بهبودی را آغاز کنیم.
و این اکنون مسئولیت‌طلبی می‌طلبد.
پس هر یک از ما، چه چهره‌های رسانه‌ای باشیم، چه سیاستمداران، پزشکان یا هر کس دیگری، باید مسئولیت
خود، زندگی‌مان و زندگی فرزندان‌مان را بر عهده بگیریم.
ما به آن عادت کرده بودیم ... ما در یک دولت رفاه بزرگ شدیم که اکنون به یک دولت مادرشده تبدیل شده است.
و این دولت پرستاری اکنون عملاً به یک دولت اقتدارگرا تبدیل شده است.
و اکنون بر عهده ماست که به این پایان دهیم.
و من کاملاً مطمئنم که اگر بتوانیم این کار را انجام دهیم، بسیاری از امور دوباره به مسیر درست بازمی‌گردند.
و مسئولیت‌پذیری تنها به جنبه‌های سیاسی، سیاست‌اجتماعی یا اجتماعی محدود نمی‌شود.
ما همچنین باید در زمینهٔ سلامتی‌مان مسئولیت‌پذیر باشیم – منظورم این است که من پزشک هستم و دوباره دربارهٔ سلامتی صحبت خواهم کرد.
و من همچنین یک متخصص هستم، بنابراین خوشحال می‌شوم یک مثال عملی ارائه دهم.
۱۲۳۴۳۲۱ مطالعه‌هایی روی ۱۸۰۰ بیمار مبتلا به سرطان در مرحلهٔ پایانی وجود دارد.
و آنها از درمان‌های پزشکی متعارف محروم بودند، به این معنی که همه گزینه‌های درمانی را امتحان کرده
بودند – اما سپس بر بیماری غلبه کردند و زنده ماندند.
و سپس پزشکی رفت و ۱۸۰۰ نفر را معاینه کرد، از آن‌ها سؤالاتی پرسید و تلاش کرد تا وجوه مشترک را بیابد.
و جالب اینکه تنها دو جنبهٔ فیزیکی وجود داشت که همه با هم تغییرش دادند.
و بقیه‌اش ذهنیت بود .
و مهم‌ترین طرز فکر این است که آن‌ها مسئولیت خود را بر عهده گرفته‌اند.
و سپس آن‌ها حتی موفق شدند بر سرطان غلبه کنند.
این بدان معنا نیست که همه بتوانند آن را انجام دهند.
البته هر کس باید خودش تصمیم بگیرد که کدام مسیر را انتخاب کند و بعد چه کاری انجام دهد.
اما این خلاصهٔ ماجرا بود.
پس این همان همهٔ حرف و آخر حرف است.
پس، شجاعت برای شفا بخشیدن به خودت، کمک برای کمک به خودت، می‌توانی بگویی.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، دقیقاً.
از نظر پزشکی، این البته بیشتر یک رویکرد درمانی خواهد بود و البته از منظر ذهنی و معنوی نیز، به اصطلاح، یک پیشنهاد ارزشمند است.
این احتمالاً برای هر کسی که به شدت بیمار است صدق می‌کند که نگرش درونی شما بزرگ‌ترین نقش را ایفا می‌کند.
اما البته، این موضوع همچنین درباره چارچوب سیاسی است.
این امر مستلزم تغییرات سیاسی فوق‌العاده‌ای خواهد بود.
و اول از همه، باید یک بازبینی مناسب و آگاهی کامل از مشکل وجود داشته باشد.
و اینجاست که من می‌بینم – یا شما چگونه آن را می‌بینید – که در آنجا موانع عظیمی وجود دارد.
یا آیا این تصور گمراه‌کننده است؟
نه، موانع بزرگی وجود دارد، اما موضوع قبلی در اینجا نقش دارد.
هر فرد باید بایستد و بگوید: این قابل قبول نیست.
و به هیچ روش دیگری کار نخواهد کرد.
متأسفانه، اغلب می‌شنوم که مردم در عمل می‌گویند هیچ چیز قابل تغییر نیست.
بله، شما می‌توانید تفاوت ایجاد کنید!
کافی است اطراف را نگاه کنید تا ببینید کسانی که اینجا نشسته‌اند چه می‌کنند.
قبلاً تغییر کرده‌اند.
یا چند نفر همین الان اینجا در میان حضار نشسته‌اند؟
چند سال پیش این امکان وجود نداشت.
و حتی آن زمان، در دوران همه‌گیری ویروس کرونا، برخی افراد به مدیران مدارس مراجعه کردند و گفتند: اتوبوس
واکسیناسیون می‌آید، اما فرزند من نمی‌تواند به آنجا برود.
یا فرزندم ماسک نمی‌زند.
و اگر افراد بیشتری و بیشتری و بیشتری و بیشتری این کار را انجام دهند، آنگاه قطعاً می‌توانید تغییر ایجاد کنید.
اگر این را به‌عنوان یک متخصص پزشکی دنبال می‌کنید.
شما قطعاً متوجه شده‌اید که با افشای پروتکل‌های RKI چه چیزی روشن شده و چگونه از آن زمان به بعد همه آنچه من آن را
روایت‌ها می‌نامم فرو ریخته و آنچه به اصطلاح نظریه‌های توطئه خوانده می‌شود، به حقیقت پیوسته است.
بی‌شک حتی کسانی که در آن زمان شرکت داشتند – شما از مدیر مدرسه نام بردید، اما البته بسیاری از همکاران پزشک شما نیز
– باید علاوه بر احساس شرم عمیق، دگرگونی درونی پیدا کنند.
حداقل چیزی شبیه خودانتقادی، که بگویی: باشه، ما آنجا اشتباه کردیم، این هرگز نباید دوباره اتفاق بیفتد!
من نمی‌توانم دربارهٔ اتریش صحبت کنم، اما در آلمان احساس می‌کنم که ما از آن فاصلهٔ زیادی داریم.
و آیا این بار نیز شرط مطلق برای به اجرا درآمدن این اثراتی است که شما همین‌اکنون ذکر کردید؟
همهٔ اینها درست است، افراد نیز باید نقش خود را ایفا کنند.
اما در نهایت، اگر رسانه‌ها و سیاستمداران مداخله کرده و عرصه عمومی را خراب کنند، این کار نمی‌کند.
برای شکستن این چرخه چه می‌توان کرد؟
بله، این به نوعی چند سؤال در یکی بود.
بنابراین، از نظر همکارانم، بله، دشوار است.
آنها البته در موقعیتی بسیار بسیار دشوار قرار دارند.
از یک سو، آنها شرکت کردند، شاید خود، خانواده‌هایشان و بسیاری از بیماران دیگر را واکسینه کردند و
بنابراین تحت فشار روانی عظیم و طاقت‌فرسایی قرار دارند.
پذیرفتن این موضوع برای خودتان و سپس یک قدم فراتر رفتن و به‌طور علنی گفتن:
خب، کاری که من انجام دادم، یا آنچه در همه‌جا رخ داد، بی‌معنی بود.
این مقدار درخواست غیرمنطقی است.
برخی افراد این کار را انجام می‌دهند و من فکر می‌کنم آن‌ها فوق‌العاده شجاع هستند.
بسیاری همیشه منتقد بوده‌اند، اما جرأت نمی‌کردند کاری در این باره انجام دهند.
خب، این چیزی است که به من می‌گویند، تا حدی به‌صورت محرمانه.
و در یک محیط عمومی، البته اجرای چنین چیزی کاملاً موضوع دیگری است.
اما احساس می‌کنم که در واقع بیشتر از این لازم نیست.
فقط به نظرم می‌رسد، الان چه کسی سریع‌تر است؟
آیا ما در تحقیقات‌مان سریع‌تر هستیم، یا دیگران در تلافی‌های‌شان؟
۱۲۳۴۳۲۱ و هرچه تعداد ما بیشتر باشد، احتمال اینکه همکارانم اقدام درستی انجام دهند بیشتر می‌شود و
شاید نظام حقوقی و سایر رسانه‌ها نیز از آن پیروی کنند.
پس در رسانه‌ها چیزی مدام سر برمی‌آورد، سپس دوباره سرکوب می‌شود – هرچند که هرچه بیشتر مورد توجه قرار می‌گیرد.
اما همان‌طور که گفتم، تک‌تک ما اهمیت دارد.
۱۲۳۴۳۲۱ چشم‌انداز، اگر بخواهیم نگاهی به آینده بیندازیم، جامعه چگونه خواهد بود، از جمله سیستم مراقبت‌های
بهداشتی در این مورد – این دو را نمی‌توان از هم جدا کرد.
به نظر شما وضعیت در پنج سال آینده در زمینهٔ خودتعیینی چگونه خواهد بود؟
آیا فکر می‌کنی تا آن زمان اعتماد به نفس کاملاً متفاوتی حکمفرما شده باشد؟
آیا شما معتقدید که این پیشرفت، بگذارید بگوییم، مفید است یا نسبت به آن بدبین هستید؟
خب، من کاملاً خوش‌بین هستم.
هیجان زیادی هست و حال و هوای بسیار مثبتی وجود دارد.
من کاملاً مطمئنم که در پنج سال آینده در موقعیتی کاملاً متفاوت خواهیم بود و – چگونه بگویم –
حتی معتقدم که وضع‌مان از قبل بهتر خواهد بود.
زیرا ما از همه چیزهایی که واقعاً رخ داده است، حتی آنچه ممکن است در دهه‌ها و قرن‌های اخیر اتفاق افتاده باشد، آگاهیم.
پس من معتقدم که اگر پیروز شویم، آزادی‌مان حتی از هر زمان دیگری بیشتر خواهد بود.
این باور من است.
این همچنین دربارهٔ رهایی از ترس است.
شما همچنین به مسئله سیاست هراسی می‌پردازید که باید پایان یابد.
این دقیقاً همان چیزی است که سخنرانان قبلی نیز به آن پرداخته‌اند.
من می‌گویم که احتمالاً این سیاست اضطراری نیز باید شکسته شود تا آگاهی متفاوتی از خودتعیینی بار
دیگر در اینجا شکل بگیرد – دست‌کم این فرض من است.
هنوز جنبه‌هایی وجود دارد که شما نیز در کار خود با آن‌ها مواجه می‌شوید.
امروز در مورد آن بحث نکرده‌ایم.
مایلم به طور مختصر به این موضوع بپردازم.
شما همچنین قبلاً به میکروبیوم اشاره کردید.
این احتمالاً در ارتباط با تغذیه، کشاورزی طبیعی و همه چیز نیز نقش دارد.
آیا می‌خواهید در این مورد چیز دیگری بگویید؟
فکر می‌کنم بسیاری از حضار نیز به این موضوع علاقه‌مند هستند.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، البته، این هم در چارچوب درمان‌های جایگزین بود که مجبور شدم برای فرزندانم پیدا کنم – این‌گونه
با آن آشنا شدم – در ارتباط با حساسیت آن‌ها به عفونت‌ها یا ترس‌های شدیدی که پیدا کرده بودند.
و بعد شروع کردم به جستجو. چه چیزهای دیگری درگیر است؟
و سپس، البته، با کمبودهای تغذیه‌ای عظیمی مواجه شدم.
این موضوع همچنین در مورد کودکانی که تغذیهٔ بسیار خوبی دارند و غذای ارگانیک می‌خورند نیز صدق می‌کند.
و سپس شروع کردم به انجام تحلیل‌های میکروبیوم.
متوجه شدم که تا چهار ماهگی، خطر بروز شرایط میکروبیوم فاجعه‌بار وجود دارد.
پس می‌توانم بگویم که ما در این سطح نیز مورد آزار و اذیت قرار می‌گیریم.
و بنابراین ضروری است که به مسیری متفاوت برویم.
و این همین حالا در دست اقدام است.
پس جوامع اقتصادی مبتنی بر همبستگی وجود دارند که در حال حاضر کارهای بسیار مثبت و سالمی را برای ما در بخش کشاورزی انجام می‌دهند.
آنها باید به هر نحو ممکن حمایت شوند.
و ما باید آلاینده‌ها را از محیط زیست حذف کنیم، منظورم CO2 است – همه ما می‌دانیم که این یک هیاهوی وحشتناک است که هیچ اهمیتی ندارد.
اما مسائل مهم باید مورد توجه قرار گیرند:
گلیفوزات، موضوع جنجالی؛
گندم با گلوتن بسیار تصفیه‌شده که میکروبیوم ما را نابود می‌کند.
سایر آلاینده‌ها، آرسنیک و غیره و غیره.
بنابراین این مسائل باید مورد توجه قرار گیرند تا دیگر بر ما و فرزندان‌مان سنگینی نکنند.
اکنون این فشارها را در کوچک‌ترین کودکان می‌بینم.
موادی وجود دارند که در ارتباط با واکسیناسیون، تا حدی در بخش جایگزین، ترویج می‌شوند.
حذف پروتئین‌های خاردار از بدن – در میان سایر موارد، اکنون سؤال این است که آیا واقعاً چنین است یا خیر.
نظر شخصی شما در این مورد چیست؟
برای مثال، چیزی مثل ناتوکیناز و امثال آن.
۱۲۳۴۳۲۱ این ابزارها مفید هستند.
مشکل این است که mRNA اصلاح‌شده می‌تواند وارد ژنوم شود، و چطور می‌توان آن را از آنجا خارج کرد؟
بله، من اینطور فکر می‌کنم، ایده‌ها همیشه بارها و بارها تکرار می‌شوند.
اما اینکه آیا دوباره برای همه مقرون‌به‌صرفه خواهد بود، هنوز مشخص نیست.
به‌طور اصولی، خود خارها را می‌توان تخلیه کرد.
من کاملاً مطمئن هستم که می‌توان اوضاع را بهبود بخشید.
با صبر فراوان می‌توان افراد را به نقطه‌ای رساند که دوباره بتوانند خود را شفا دهند.
۱۲۳۴۳۲۱ مشکل اما این است، و البته این مشکل بعدی است، که کسانی که به شدت از واکسیناسیون یا کووید-۱۹، کووید
طولانی یا هر چیز دیگری آسیب دیده‌اند، پولشان رو به اتمام است.
مثل بسیاری دیگر، آنها پولشان رو به اتمام است.
و من آن را نسبتاً اغلب می‌بینم.
خب، من هم گاهی در مطبم موارد ویژه‌ای دارم که بیماران دیگر توان پرداخت هزینه‌های درمان را ندارند.
و سپس با ارزیابانی روبه‌رو می‌شوند که برای آن‌ها ارزیابی‌های نادرست صادر می‌کنند.
همیشه همین‌طور است!
پس آنها نه واجد شرایط بازنشستگی اعلام می‌شوند و نه معلول شناخته می‌شوند، هرچند در وضعیتی رقت‌انگیز به سر می‌برند.
آنها یافته‌هایی را که جمع‌آوری شده‌اند به رسمیت نمی‌شناسند، زیرا می‌گویند: این توسط پزشکی متعارف به رسمیت شناخته نشده است.
پس آنها تشخیص نمی‌دهند که پروتئین Spike شناسایی شده است.
آنها نمی‌دانند که او دچار نقص ایمنی است، یعنی اچ‌آی‌وی/ایدز یا چیزی شبیه آن.
پس آنچه در حال حاضر در حال رخ دادن است یک فاجعه است.
اما بله، ما باید به آن ادامه دهیم و همهٔ ما به آن ادامه خواهیم داد.
آیا می‌توان گفت که، از نظر اصول – چون قبلاً به این موضوع اشاره کردید – ساختارهای مشابهی در صنعت غذا، یعنی
در تولید صنعتی غذا، وجود دارد و لابی‌گری مشابهی مانند صنعت داروسازی نیز در آن جریان دارد؟
آیا این دو امروز واقعاً جدایی‌ناپذیر هستند؟
۱۲۳۴۳۲۱ قطعاً، من کاملاً این‌طور می‌بینم.
و این یعنی اگر به تصویر بزرگ‌تر نگاه کنیم – کلیدواژه «چشم‌انداز ۲۰۳۰» – که شکستن این ساختارها و مبارزه با
لابی‌گری‌های مرتبط احتمالاً برای بقای جامعه ضروری است، درست است؟
کاملاً.
آیا با این موافق هستید، بله؟
درست است، بله.
فکر می‌کنم دقیقاً همان موضوعی است که شما به آن می‌پردازید.
و فکر می‌کنم این موضوع برای بسیاری از بینندگان هم جالب باشد، از آنچه تاکنون در گفتگوها شنیده‌ام. منظورم این است که ناامیدی‌ای که
بسیاری از مردم احساس می‌کنند، ناشی از حس ناتوانی‌شان در برابر این کارتل‌ها و در برابر این صنعت
است که در همه زمینه‌ها روزبه‌روز قدرتمندتر می‌شود.
پس، ممکن است در مقطعی، چیزی شبیه واکسیناسیون به‌طور کامل غیرارادی و ناخودآگاه از طریق تغذیه انجام شود.
لازم نیست حتماً دربارهٔ حشرات پرنده یا هر چیز دیگری باشد.
اما این واقعیت که، اصولاً، چیزی را که نباید وارد بدنتان کنید عملاً و به‌طور غیرارادی از
طریق رژیم غذایی‌تان به درون شما وارد می‌شود.
به همین دلیل است که شباهتی بین واکسیناسیون اجباری و غیره وجود دارد.
و با این، نقض دیگری از این اصل خودتعیینی.
۱۲۳۴۳۲۱ این البته احتمالاً مهم‌ترین پیش‌نیاز از همه است که در آینده شفافیت بیشتری وجود
خواهد داشت و این سازمان‌ها نیز منحل خواهند شد.
قطعاً، بله.
خب، ما که از قبل آنجا هستیم، مگر نه؟
پس، میکروبیوم ما از قبل
... بنابراین، اساساً ما به نقطه‌ای رسیده‌ایم که تنها با دریافت مواد مغذی و انجام درمان‌های
روده‌ای بسیار فعال می‌توانیم به‌طور سالم زنده بمانیم.
و ما واقعاً باید جلوی آن را بگیریم.
پس، ما قطعاً دوباره به غذاهای سالم و سرشار از مواد مغذی نیاز داریم.
و ما باید این آلاینده‌ها را از بین ببریم.
پس، آلاینده‌های مناسب که بر ما و فرزندان‌مان تأثیر می‌گذارند.
و مردم باید از آن آگاه باشند.
پس، من دقیقاً همین داستان‌ها را برای هر کسی که با فرزندش و با صدامین عفونت‌اش پیش من می‌آید، تعریف می‌کنم.
یا آیا باید دربارهٔ چم‌تریل‌ها هم به شما بگویم؟
چون می‌خواهم مردم از آن آگاه باشند.
و هرچه افراد بیشتری باشند، ما هم بیشتر هستیم.
پس هرچه افراد بیشتری درباره‌ی آن بدانند، بهتر است. و دیگران اندکند؛ نخبگان.
و ما همچنین باید از این آگاه باشیم.
۱۲۳۴۳۲۱ بله، خوب. خب، فکر می‌کنم ما قطعاً در این توصیف نوعی خوش‌بینی محتاطانه را شنیده‌ایم که برخی
چیزها تغییر خواهند کرد و امیدواریم بهبود یابند –
– اگر ما به تلاش خود ادامه دهیم و آگاهی را افزایش دهیم، و اگر هر یک از ما سهم خود را ایفا کنیم.
در هر صورت، می‌خواهم از شما برای ارزیابی‌هایتان بسیار سپاسگزاری کنم.
و بعداً در بحث panel می‌بینمت، بله.
بینندگان گرامی، گزارش‌های بیشتری درباره این رویداد در دورن‌برن هم‌اکنون در HOCH2.TV در دسترس است.
لینک‌ها را در زیر این برنامه خواهید یافت.
مایلیم از این فرصت استفاده کرده و از HOCH2.TV برای همکاری عالی‌شان تشکر کنیم.