Dina 29 Maret 2025, Kulturhaus Dornbirn ngayakeun acara "Kabébasan & Nentukeun Nasib Sorangan – Warga Anu
Bertanggung Jawab" kalayan kontribusi anu pikaresepeun ngeunaan nagara hukum, kedaulatan, jeung artos kontan.
Kagiatan éta diayakeun ku Akademi Pangembangan Pribadi di Dornbirn.
HOCH2.TV parantos ngarekam sareng nyunting sadaya laporan pikeun anjeun, panonton anu dipikacinta.
Dinten ieu, Kla.TV nampilkeun wawancara sareng Dr Sharon Tagwerker:
Tanggung jawab pribadi – paréntah sapopoe!
Sumuhun, siga Erwin, abdi ogé hoyong ngamimitian ku ngenalkeun Dr Tagwerker.
Henteu ngan kusabab awéwé didahulukeun, tapi ogé kusabab anjeun gaduh kaunggulan di imah di dieu, kitu cenah, ti Bludenz.
Anjeun ampir pasti geus ditakdirkeun pikeun éta.
Halo Bu Tagwerker, punten candak mikropon.
Kami bener-bener hoyong ngabahas ieu heula sareng anjeun.
Ti sakabéh panelis anu ilubiung dinten ieu, anjeun hiji-hijina anu gaduh pangalaman profesional – salaku akibat langsung
tina naon anu kajadian ampir persis lima taun ka tukang.
Sareng anjeun terus-terusan dihadapkeun kana pangaruh pandemi – utamina kana anggota masarakat
anu pangngora – dina kahirupan profesional anjeun.
Maranéhna anu sabenerna paling teu mampuh ngabéla diri, kedah disebutkeun.
Sareng éta ngangkat patarosan: Naon anu tiasa anjeun béjakeun ka kami ngeunaan ieu?
Oke, jadi barudak jeung nonoman jelas pisan geus kacida kapangaruhan ku pandemi jeung léngkah-léngkah anu dicokot.
Anu pang écésna sigana nyaéta akibat psikologis jeung gangguan jiwa anu timbul.
Kanyataanna, hanjakalna, geus aya paningkatan anu gedé pisan dina usaha bunuh diri jeung
kasus bunuh diri sorangan nepi ka taun 2023.
Ieu mangrupa angka-angka anu henteu langsung katingali, tapi geus dikompilasi ku para psikiater – anu ngaluncurkeun
banding dina taun 2023 – sarta disebarkeun ka umum.
Nya, geus aya paningkatan anu gedé pisan dina gangguan déprési, nepi ka lima nepi ka sapuluh kali.
62 persén budak awéwé kapangaruhan, dibandingkeun jeung 38 persén budak lalaki. Ieu diungkabkeun ku survéy anu
dilaksanakeun ku Universitas Danube Krems di kelas-kelas sakola.
Teras taun 2021 janten puncak mutlak, kalayan sajuta barudak anu ngalaman kasakit méntal.
Sabalikna, aya kakurangan 70.000 tempat terapi.
Kami parantos nyadar ieu dina prakna, tangtosna.
Urang nyanghareupan kanyataan yén urang kudu ngurus barudak anu boga masalah psikologis atawa psikiatris, sarta urang kudu
ngantosan sababaraha bulan pikeun meunangkeun tempat dina terapi.
Janten éta téh kaayaan anu cukup ngabebankeun pikeun kolot, barudak, jeung ogé pikeun dokter.
Sareng utamina lamun anjeun henteu biasa masihan ubar psikiatri sareng henteu ngarasa mampuh pikeun ngalakukeunana.
Tapi tuluy anjeun jadi kreatif jeung nyoba hal anu béda.
Nya, éta nembongkeun ubar anu béda ka kuring.
Jadi ayeuna kuring geus leuwih jauh asup kana widang pelengkap – jeung saha nyangka, éta ogé mantuan.
Teu dina kasus jalma anu gering pisan, tangtosna, dimana urang bungah nalika psikiater tiasa campur tangan.
Enya, éta waé.
Nya, éta tangtu panilaian anu kacida ngaganggu.
Naon anu bakal matak pikaresepeun pikeun abdi di dieu, sarta tangtu ogé pikeun pamiarsa.
Mindeng disebutkeun yén ieu teu aya patalina jeung coronavirus.
Sababaraha jalma nyangka ieu téh akibat tina vaksinasi, sanajan sigana ayeuna mah ieu mah kirang jadi masalah dina barudak.
Batur nyarios: Enya, ieu mangrupikeun pangaruh jangka panjang tina panyakit virus éta sorangan.
Dugi ka sabaraha urang tiasa ngabédakeun naon patalina ieu jeung ukuran-ukuran éta?
Dugi ka sabaraha ieu tiasa diatributkeun ka éta?
Éta tangtu patarosan anu pisan hésé.
Dina prinsipna, ieu tangtu multifaktorial .
Janten teu aya patalékan yén protéin spike téh sacara mutlak patologis jeung, di luhur
sagalana, nyababkeun karusakan anu gedé di otak.
Boh lonjakan vaksin boh Covid-19, nyaéta virusna sorangan.
Tapi tangtu waé, panyabab utama tina masalah psikologis éta nyaéta léngkah-léngkah isolasi.
Ieu mangrupakeun métode panyiksaan anu diaku, yén anjeun teu diidinan ningali aki jeung nini anjeun, yén
anjeun teu diidinan ngadatangan dulur anjeun di rumah sakit.
Utamana pikeun jalma-jalma anu masih parna geringna, anjeun teu diidinan masihan perawatan ahir hirup.
Saéstuna éta karugian anu kacida gedéna lamun hiji jalma teu bisa ngabagi momen sapertos kitu jeung kulawargana.
Atawa lamun anjeun teu meunang sababaraha taun munggaran babarengan jeung aki jeung nini anjeun, atawa sabalikna.
Kuring kungsi boga kulawarga anu barudakna isin ka jalma nu teu dipikawanoh.
Janten sadayana ngalaman mangsa isin nalika papanggih jeung jalma nu teu dipikawanoh, sarta
maranéhna kacida isinna ka aki jeung nini sorangan.
Maranéhna moal ngantep aki jeung nini maranéhna deukeut ka maranéhna deui.
Ieu sacara alami matak kaget, boh pikeun kolot boh pikeun nini aki.
Jeung éta nanceb dina pikiran anjeun.
Teras aya taun-taun nalika maranéhna maké masker nutupan beungeutna: éta tangtu
mangrupa karugian dina sosialisasi keur barudak.
Jeung maksudna, tangtu waé, aya seueur panyabab séjén tina gangguan psikologis. [Daniel
Matissek] Janten, sacara husus dina hal operasi sakola, aya ogé panutupan sakola di Austria.
Éta sigana geus nyésakeun akibat traumatik pikeun sakabéh generasi murid sakola.
Abdi salawasna panasaran ngeunaan ieu – anjeun ogé parantos nerbitkeun ngeunaan topik ieu:
Dugi ka sabaraha masalah struktural dina sistem sakola di Austria meureun ngaronjatkeun parahna perkembangan négatif ieu?
Leres, di hiji sisi, urang gaduh sistem sakola anu parantos lami pisan, anu teu acan
dirobah pisan salami sababaraha dekade ka tukang.
Éta henteu saluyu deui jeung panalungtikan panganyarna ngeunaan uteuk.
Sareng teras, salila pandemi, alatan pindah ka diajar digital, loba kelasna ngan saukur teu kajadian.
Jadi maranéhna teu bisa ngiringan lawon deui.
Ieu geus nyababkeun loba murid kaleungitan karir sakolana.
Hanjakalna, abdi parantos nyaksian ieu sorangan sababaraha kali, kaasup dina prakték, anu kacida tragisna.
Sareng enya, aya kakurangan anu gedé pisan ngeunaan ieu di sakola.
Jadi murid-muridna sadayana dikumpulkeun babarengan.
Murid rata-rata sabenerna mah nu hebat, nya?
Sareng kanyataan yén ieu ngabalukarkeun 29 persén buta huruf fungsional téh sabenerna
musibah total pikeun sistem sakola urang.
Jadi 30 persén tina anu geus lulus tina sistem sakola urang teu bisa maca sacara komprehensif.
Jeung éta téh bener-bener edan.
Nalika anjeun ngadéngékeun sakabéh ieu – kaasup sagala akibat séjénna, karuksakan psikologis – anjeun kudu nyebutkeun
yén éta sadayana leuwih kurang kajadian ka jalma-jalma ieu tanpa maranéhna bisa ngabéla diri sanajan sakedik.
Saéstuna, henteu ngan hak barudak anu diwatesan sacara lega dina jaman harita, tapi ogé hak kolot.
Teu aya nu bisa ngabéla dirina sorangan tina kamajuan anu matak ngeri ieu.
Ieu geus sacara efektif ngagantung ka rahayat.
Sareng sabab urang keur nyarioskeun ngeunaan "wargana anu tanggung jawab", éta sabenerna
mangrupikeun panyabutan hak pilih sacara lengkep.
Anjeun sigana tiasa mastikeun éta. [Dr.
Tukang gawe harian] Sumuhun, tangtu waé.
Jadi anjeun henteu deui ngadalikeun awak anjeun sorangan.
Jadi anjeun kedah divaksinasi ieu, anjeun kedah maké masker.
Ayeuna urang terang yén éta geus nyababkeun karuksakan, komo ka barudak.
Janten barudak anu kudu maké masker salawasna di sakola miboga sababaraha poin IQ kirang tibatan anu henteu makéna.
Anjeun kudu diuji, sarta anak anjeun ogé kudu diuji.
Nya, éta téh kacida héséna.
Bahkan barudak nu cacad ogé diuji.
Aya ogé adegan-adegan kekerasan anu teu tiasa dibayangkeun.
Janten éta pisan traumatis pikeun boh barudak boh kolot.
Sareng tangtosna, barudak umur 14 taun ka luhur – anu sabenerna mangrupa watesan umur
pangluhurna – diidinan pikeun divaksin sorangan.
Janten aya kajadian nalika budak balik ka imah:
Beus vaksinasi aya di dieu dinten ieu, sareng ku jalan kitu, abdi parantos divaksin.
Éta teu tiasa dipercaya.
Jadi, hiji nonoman umur 14 taun anu geus sabagian dewasa, tapi tangtu henteu nyaho implikasi tina
kaputusan sapertos kitu jeung teu bisa ngabayangkeunana.
Anu matak kuring kabetot, atawa leuwih tepatna anu matak kaget kuring nalika nyiapkeun, nyaéta jumlah
bunuh diri, kaasup di antara barudak jeung nonoman.
Nya, di Jérman urang ngan bisa meunteun ieu sacara empiris atawa sacara intuitif.
Saéstuna, nepi ka ayeuna can aya statistik resmi anu diverifikasi ngeunaan tingkat bunuh diri di Jérman.
Malahan Kantor Statistik Federal – tangtu waé dina tekanan politik – ogé nolak nyieun
hubungan naon waé jeung coronavirus dina hal ieu.
Sanajan urang salaku wartawan geus nanya patarosan ieu tanpa kaétang kali.
Sigana aya survéy ngeunaan ieu di Austria, nya?
Sumuhun, aya survéy.
Jadi, ngaliwatan Statistics Austria, anjeun sahenteuna tiasa ningali statistikna langsung pikeun déwasa.
Najan kitu, ieu ogé kedah diperlakukeun kalayan ati-ati, sabab kacilakaan, keracunan, atawa naon waé
anu sigana mucunghul dina statistik anu béda-béda.
Sareng anjeun henteu ningali éta dina barudak jeung nonoman.
Janten di dinya, anjeun ngan tiasa ningali éta sacara teu langsung ku ningali statistik kasusahihan di dieu.
Angka-angka anu kakara ku abdi disebatkeun dicokot tina laporan anu tadi ku abdi disebatkeun ku
Masyarakat Austria pikeun Psikiatri Barudak jeung Remaja.
Aranjeunna nerbitkeun éta dina taun 2023 sabab aranjeunna sorangan kacida kagetna ku naékna angka-angka éta.
Jeung hiji deui akibat anu kacida seriusna, ogé dina dimensi ékonomi, nyaéta tangtu paningkatan anu gedé pisan dina
cuti gering, anu naék sacara masif, utamana dina taun 2023 – sakumaha anu tiasa anjeun tingali di tabel ieu.
Jadi anjeun tiasa nyarios yén, sacara prinsip, sakabéh masarakat sacara sistematis dijadikeun gering.
Sakali deui, patarosan muncul, sabab éta mindeng dipertanyakan:
Dugi ka sabaraha anjeun bakal nekenkeun proporsi karuksakan vaksin, atawa meureun
naon anu ilahar disebut COVID jangka panjang?
Tangtosna, hésé ngabédakeun.
Hésé ngabédakeunana.
Spike téh bahaya jeung ngabahayakeun.
Janten abdi nyarios yén vaksinasi maénkeun peran anu kacida gedéna dina ieu.
Nya, henteu sabenerna patali jeung barudak, sabab untungna loba barudak anu teu divaksinasi.
Tapi anjeun tiasa ningali éta pisan écés dina déwasa.
Baheula, kuring biasa ningali budak nu keur ngagolér babarengan jeung anggota kulawarga, meureun keur gering panyakit menular.
Ayeuna mindeng sakabéh kulawarga nu terus-terusan gering.
Jadi sarerea sok gering terus, komo deui kena pneumonia, anu mangaruhan henteu ngan hiji jalma wungkul, tapi sakulawarga.
Kuring tacan kungsi ngalaman hal saperti kieu saméméh pandemi.
Sareng maksud abdi, di hiji sisi, tangtos aya setrés anu dialaman ku jalma – anu parantos ningkat pisan.
Aya ogé kakurangan nutrisi jeung loba alesan séjén, saperti mikrobioma , anu ayeuna ogé beuki ruksak.
Tapi lamun anjeun ngobrol saeutik jeung jalma, maranéhna sorangan nyebutkeun: ti saprak divaksin, ieu jeung éta geus kajadian.
Hartina, kuring tacan manggihan statistik anu leres jeung kredibel ngeunaan ieu topik.
Janten anjeun tiasa nyarios yén éta sabenerna mangrupikeun serangan kana integritas
kaséhatan organisme dina rupa-rupa aspék.
Kahiji, alatan léngkah-léngkah éta, teras alatan vaksinasi ieu, sarta tangtosna alatan setrés sosial sacara umum, anu
sigana geus nyababkeun, hayu urang sebut, lemahna sistem imun.
Éta multifaktorial, sakumaha anjeun nyarios, tapi teras némbongan dina rupa-rupa wangun.
Sareng urang masih kénéh merjuangkeun ieu nepi ka ayeuna, sacara prinsip.
Ayeuna, ieu henteu deui ngan masalah pikeun jalma-jalma anu waktu éta masih ngora – anu ayeuna geus lima taun langkung
kolot – tapi tangtosna ogé pikeun masarakat sacara gembleng.
Sareng ayeuna ngan hiji patarosan, sabab rencana pikeun vaksinasi sapertos kitu, kaasup vaksinasi mRNA anu mungkin
patali jeung kanker jeung sajabana, masih kénéh lumangsung:
Naha anjeun ningali aya kurva diajar di badan resmi?
Atawa naha leuwih ti éta, ayeuna anjeun henteu saukur ngulang sagalana, tapi meureun
keur nyampurnakeunana supaya bisa neruskeun?
Tangtu pisan.
Jadi, réréncangan gawé mimiti boga ragu, syukur ka Gusti, tapi séktor publik mah taya ragu pisan.
Jadi ieu keur didorong maju sacara signifikan.
Ieu ogé katingali nalika diwanohkeun sertipikat vaksinasi éléktronik sanggeus pamilihan Déwan Nasional.
Jadi anjeun teu bisa nolak éta, sadayana gaduh kartu vaksinasi, naha kosong atawa naon waé eusina mah teu aya patalina.
Ayeuna, tilu vaksinasi wajib dicatet ku dokter.
Sareng upami anjeun ningali éta teras amandemen kana Undang-Undang Ubar, Pasal 80 – éta sabenerna kedahna geus
dirobah dina taun 2022/23 – dimana judulna nyebutkeun:
Peraturan Umum Perlindungan Data keur diremehkeun dina hal ieu.
Ieu hartosna yén data pribadi – contona inpormasi anu aya dina catetan vaksinasi – henteu ngan saukur dibagikeun ka lembaga
kasehatan, tapi ogé ka Asosiasi Médis, anu teu boga urusan pikeun nyaho inpormasi ieu, ka Asosiasi Kedokteran
Hewan, ka Asosiasi Farmasi, kaasup dokter hewan jeung apoteker.
Éta dikirimkeun ka panguasa, sanajan sabenerna éta mah lain urusan maranéhna, ka panguasa
di nagara anggota EU séjén jeung komo ka WHO.
Sareng upami anjeun teras ningali IHR , anu bakal dijelaskeun engké, sareng parobahan-parobahanana, anjeun tiasa ngabayangkeun
yén sagala hal bakal lumangsung lancar nalika pandemi salajengna.
Jadi anjeun tiasa ngagunakeunana pikeun nyieun balas dendam anu jauh, jauh leuwih gedé
tibatan anu geus urang alami anyar-anyar ieu.
Leres pisan, éta sabenerna bakal jadi patarosan salajengna ti abdi.
Sertipikat vaksinasi éléktronik, sakumaha disebutkeun, wajib ti pamilihan Déwan Nasional
panungtung di Austria tanggal 30 Séptémber 2024.
Anjeun ogé teu tiasa ngabatalkeun langganan.
Naha anjeun ningali ieu salaku persiapan langsung pikeun naon anu anjeun sebut pandemi ka
hareup atawa krisis kasehatan global ka hareup?
Naha anjeun tiasa ngagolongkeun éta dina kontéks strategis sapertos kitu?
Ningali sababaraha taun ka tukang, éta écés pikeun abdi.
Abdi teu tiasa ngabayangkeun naon deui éta tiasa dianggo pikeun.
Hartina, anjeun nyebutkeun yén éta pikeun kaperluan statistik.
Tapi maksud abdi mah, statistikna tiasa dikumpulkeun tiheula.
Teu perlu aya sertipikat vaksinasi éléktronik wajib, anu sagemblengna teu demokratis.
Sareng éta sabenerna – pikeun balik deui kana topik acara urang – mangrupa wangun séjén tina panyabutan hak.
Jadi, dina hal hukum perlindungan data, anjeun kakara nyebutkeun éta, sacara prinsip, pasien anu transparan.
Sareng deui, sabenerna teu aya cara pikeun ngelehkeun cengkraman sistem ieu, kitu cenah.
Jadi lamun engké taun hareup atawa iraha waé vaksinasi mRNA pikeun kanker atawa proflaksis séjén jadi
wajib, kaulinan anu sarua sigana bakal dimimitian deui.
Éta nu kudu urang sieun, nya?
Tangtu pisan. Janten nalika sadayana ieu mimiti berlaku, anjeun kudu nangtung jeung merjuangkeun pikeun nyingkahanana.
Janten bakal langkung hésé tibatan lima taun ka tukang.
Dina kontéks ieu, abdi hoyong naroskeun patarosan pribadi anu sanés sacara off the record di dieu.
Kumaha éta mangaruhan anjeun sacara pribadi salaku dokter?
Hartina, anjeun asup kana profési éta harita, tangtu kalayan, hayu urang sebut, siga sakabéh dokter, cita-cita idéalistik.
Naha anjeun geus kuciwa ku jaman ieu, atawa naon anu anjeun alami di dinya ogé geus boga pangaruh psikologis anu kuat ka anjeun?
Nya, abdi kedah ngaku, abdi peryogi sataun pikeun bener-bener ngartos naon anu keur lumangsung.
Kuring téh bener-bener idealis tur percaya kana asosiasi profesional.
Kuring yakin kana idealisme rerencangan gawé kuring sarta nyéépkeun sataun diuk di méja unggal
sonten maca TKB teras maca studi-studi ngeunaan éta.
Sareng abdi nyangka ka diri sorangan, éta moal tiasa leres, éta téh sabalikna pisan tina naon
anu disarioskeun ku asosiasi profesional ka abdi.
Sarta sanggeus sataun, abdi parantos siap sareng kedah ngaku ka diri sorangan: Nepi ka ayeuna,
anjeun geus nyalakkeun anjing ka tangkal nu salah.
Jeung rarasaan teu berdaya ieu – anu tangtu ogé karasa ku para dokter, teu bisa merangan ngalawan kincir
angin ieu – mangrupa hal anu loba kelompok profésional nu keur ngajelaskeun ka kami ayeuna.
Sanajan kitu, kalolobaanana tungtungna nuturkeun arus.
Ayeuna patarosanana: Kumaha réaksi kolega anjeun di dunya profesional kana komitmen anjeun, kana
kanyataan yén anjeun nempatkeun diri anjeun salaku, hayu urang sebut, dissidén anu wani ?
Naon pangalaman anu parantos anjeun alami dina hal ieu, boh sacara pribadi boh sacara profesional?
Janten, lingkaran rerencangan abdi parantos robih lengkep.
Nya, abdi teu tiasa nyarios yén abdi kungsi ngalaman fitnah naon waé, henteu pisan, nalika anjeun silih tingali.
Abdi masih anggota asosiasi profésional.
Kuring ogé kadang-kadang indit ka konferénsi.
Janten maranéhna nyarita ka kuring kalayan ramah pisan.
Kuring ogé nampi dorongan positif, sanajan ti jalma-jalma anu kungsi jadi pangikut.
Jadi sabenerna netral, malah rada positif.
Tapi, kumaha carana nyarioskeunana, ieu mah masalah pribadi abdi anu teu tahan mun aya nu
ngavaksin ratusan rébu jalma tanpa idin maranéhna.
Ku kituna kuring nyieun kacindekan sorangan sarta rada mundur tina silaturahmi baheula, kalayan rasa campur aduk.
Kusabab panon nu seuri, kusabab abdi pendak sareng sababaraha jalma anyar anu saé pisan.
Tangtos waé, silaturahmi baheula téh berharga, sarta hanjakal ieu kudu nepi ka kieu.
Muhun, Bu Tagwerker, hatur nuhun pisan kana wawasan pribadi sareng pisan pikaresepeun ieu.
Jeung dina bagian kadua, urang pasti bakal ngadéngé langkung seueur ngeunaan solusi-solusina. Hatur nuhun pisan, enya.
Sareng urang bakal ngamimitian deui sareng Bu Tagwerker.
Kuring tiasa ngondang maranéhna deui.
Teras, sakumaha anu parantos ku abdi carioskeun, urang bakal langsung nyilem kana jero urusan.
Ti katerangan anjeun saméméhna – masalah méntal jeung kaséhatan anu disababkeun ku
COVID-19 jeung karuksakan anu geus disababkeunana.
Kumaha, upami aya, maranéhna bisa cageur, utamana pikeun generasi ngora?
Éta patarosan anu pisan pikaresepeun.
Gumantung, tangtu waé, kana sabaraha jero éta.
Abdi yakin pisan yén loba hal dina diri jalma tiasa dibenerkeun, asal teu aya karuksakan fisik anu ditinggalkeun.
Kusabab manusa téh mahluk anu kacida lentur; lamun henteu kitu, urang moal aya deui, ogé moal kapanggih di sakuliah dunya.
Janten abdi pisan positip ngeunaan éta.
Masalah anu kuring tingali nyaéta yén urang kedah laun-laun ngajauhan sadayana ieu supaya urang tiasa ngamimitian cageur.
Sareng éta merlukeun tanggung jawab ayeuna.
Janten masing-masing urang, naha urang jalma kawentar di média, politikus, dokter, atawa saha waé, kedah nanggungjawaban kana
diri sorangan, kahirupan urang, jeung kahirupan barudak urang.
Urang geus biasa ... Urang tumuwuh di nagara kesejahteraan anu ayeuna geus jadi nagara ibu asuh.
Jeung nagara pengasuh ieu ayeuna sabenerna geus jadi nagara otoriter.
Sareng ayeuna aya di leungeun urang pikeun ngeureunkeun ieu.
Sareng abdi yakin pisan yén upami urang tiasa ngalakukeun éta, seueur hal tiasa dibenerkeun deui.
Sareng henteu ngan ukur sacara pulitik, sosio-politik, atawa sosial urang kedah nanggungjawab.
Urang ogé kudu tanggung jawab kana diri sorangan dina hal kasehatan – maksudna, abdi dokter,
abdi bakal nyarioskeun deui ngeunaan kasehatan.
Sareng abdi ogé praktisi, janten abdi bungah masihan conto praktis.
Aya studi ngeunaan 1.800 pasién kanker anu aya dina tahap terminal.
Sareng maranéhna dikaluarkeun tina pangobatan konvensional, nu hartina maranéhna geus ngabéréskeun sakabéh pilihan pangobatan
– tapi tuluy maranéhna ngungkulan panyakit éta sarta salamet.
Teras aya saurang dokter nu ngadeukeutan jeung mariksa 1.800 urang, naros ka
maranéhna, sarta nyobian milarian faktor anu sarua.
Jeung matak pikaresepeun, ngan aya dua aspék fisik anu sadayana ngarobah babarengan.
Sareng sésana mah nyaéta pola pikir .
Sareng pola pikir anu paling penting nyaéta yén maranéhna parantos nanggungjawaban pikeun dirina sorangan.
Teras maranéhna malah hasil ngungkulan kanker.
Éta henteu hartosna yén sadayana tiasa ngalakukeunana.
Tangtosna, unggal jalma kudu mutuskeun sorangan jalur mana anu bakal ditempuh jeung naon anu bakal dipigawé salajengna.
Tapi éta mah intina.
Jadi éta téh sagalana jeung tungtungna.
Janten, kawani pikeun nyageurkeun diri sorangan, bantosan pikeun ngabantosan diri sorangan, anjeun tiasa nyarios.
Leres, persis.
Tina sudut pandang médis, éta tangtu bakal leuwih janten pendekatan terapeutik, sarta tangtu ogé rada – hayu
urang sebut – ampir tina sudut pandang mental jeung spiritual, éta pasti mangrupa naséhat anu berharga.
Ieu sigana lumaku pikeun saha waé anu gering parah, yén sikap batin anjeun maénkeun peran panggedéna.
Tapi tangtu waé, ieu ogé ngeunaan kerangka pulitik.
Éta bakal merlukeun parobahan politik anu luar biasa lobana.
Sareng anu pangheulana, kedah aya panilaian deui anu leres sareng kasadaran anu leres ngeunaan masalahna.
Sareng di dinya abdi ningali – atanapi kumaha anjeun ningali éta – di dinya abdi ningali halangan anu ageung pisan.
Atawa naha kesan éta nyasabkeun?
Henteu, aya halangan anu gedé pisan, tapi topik saméméhna maénkeun peran di dieu.
Unggal jalma kudu nangtung jeung nyarios: Ieu teu bisa ditampi.
Sareng moal aya cara séjén anu tiasa dianggo.
Hanjakalna, abdi sering ngadangu jalma nyarios dina prakna yén teu aya nanaon anu tiasa dirobah.
Sumuhun, anjeun tiasa nyieun bédana!
Anjeun ngan ukur kudu ningali sabudeureun pikeun ningali naon anu keur dipigawé ku jalma-jalma anu keur diuk di dieu.
geus robah.
Atawa sabaraha anu keur calik di dieu di antara pamiarsa ayeuna?
Éta moal mungkin sababaraha taun ka tukang.
Jeung sanajan harita, dina mangsa pandemi coronavirus, aya sababaraha urang nu ngadeuheus ka kepala
sakola sarta nyarios: "Beus vaksinasi bakal datang, tapi anak abdi teu tiasa nepi ka ditu."
Atawa anak abdi henteu maké masker.
Sareng upami beuki loba jalma nu ngalakukeun éta, tangtu anjeun tiasa nyababkeun parobahan.
Lamun anjeun nuturkeun ieu salaku profésional médis.
Anjeun pasti parantos merhatikeun naon anu geus kabuka ngeunaan protokol RKI jeung kumaha, ti saprak harita, sagala
anu geus disebut – hayu urang sebut – narasi geus ragrag, sarta anu disebut téori konspirasi kabuktian leres.
Tangtu sanajan maranéhna anu ilubiung dina waktos éta – anjeun nyebatkeun kepala sakola, tapi tangtu ogé
loba rerencangan dokter anjeun – kuduna, sajaba ti ngarasa malu pisan, geus ngarobah haténa.
Sahenteuna aya hal saperti kritik diri, dimana anjeun nyarios: Oke, urang geus nyieun
kasalahan di dinya, éta teu meunang kajadian deui!
Abdi teu tiasa nyarioskeun ngeunaan Austria, tapi di Jérman abdi ngarasa urang jauh pisan ti éta.
Sareng naha éta deui bakal janten sarat mutlak sangkan pangaruh anu kakara anjeun sebutkeun éta bisa lumaku?
Éta sadayana leres, individu ogé kedah maénkeun peranna.
Tapi pamustunganana mah éta moal jalan lamun média jeung politikus ngaganggu jeung nyabotase ranah publik.
Naon anu bisa dilakukeun pikeun ngeureunkeun siklus ieu?
Leres, éta sababaraha patarosan dina hiji, kitu cenah.
Jadi, nurutkeun kolega abdi, enya, éta hésé.
Aranjeunna, tangtosna, aya dina kaayaan anu kacida pisan héséna.
Di hiji sisi, maranéhna ilubiung, meureun geus ngavaksinasi diri sorangan, kulawarga maranéhna, jeung loba pasien
séjén, sarta ku kituna maranéhna aya dina tekanan psikologis anu kacida gedéna jeung ngaleuwihan wates.
Ngaku ieu ka diri sorangan teras maju hiji léngkah deui jeung nyarios sacara umum:
Nya, naon anu kuring lakukeun, atawa naon anu kajadian di mana-mana, téh teu aya hartina.
Éta téh paménta anu teu wajar.
Sababaraha jalma ngalakukeun éta, sarta kuring pikir maranéhna kacida wani.
Seueur jalma anu salawasna kritis, tapi henteu wani ngalakukeun nanaon ngeunaan éta.
Nya, éta nu maranéhna béjakeun ka kuring, sabagian mah sacara rahasia.
Jeung dina kaayaan umum, tangtu waé éta mah hal anu béda pisan mun kudu tampil siga kitu.
Tapi abdi ngarasa yén sabenerna mah teu merlukeun leuwih seueur deui.
Sigana mah ka kuring, saha anu leuwih gancang ayeuna?
Naha urang leuwih gancang dina panalungtikan urang, atawa batur leuwih gancang dina balesan maranéhna?
Sareng beuki loba urang di antarana, beuki gedé kamungkinan batur gawé abdi bakal nyandak léngkah anu leres, sarta
panginten sistem hukum jeung média séjén ogé bakal nuturkeunana.
Jadi, di média, aya hiji hal nu terus mucunghul, tuluy diteken deui – sanajan beuki loba nu nyokot éta.
Tapi sakumaha anu ku abdi carioskeun, unggal urang téh penting.
Visi, lamun urang hayang ningali ka hareup, kumaha rupa masarakat bakal katingali, kaasup sistem
kasehatan dina hal ieu – duanana teu bisa dipisahkeun silih.
Naon pamadegan anjeun ngeunaan kumaha kaayaanana dina lima taun ka hareup ngeunaan hak nangtukeun nasib sorangan?
Naha anjeun nyangka yén kapercayaan diri anu sagemblengna béda bakal geus ngadominasi ku harita?
Naha anjeun yakin yén pamekaran ieu téh, hayu urang sebut, mangpaat, atawa anjeun leuwih pesimis ngeunaan éta?
Nya, abdi pisan optimis.
Aya loba pisan hype jeung suasana anu positif pisan.
Abdi yakin pisan yén dina lima taun ka hareup urang bakal aya dina posisi anu béda pisan jeung – kumaha carana nyarioskeunana –
abdi malah yakin yén urang bakal leuwih hadé tibatan saméméhna.
Kusabab urang sadar kana sagala anu sabenerna geus kajadian, komo deui anu bisa jadi geus
kajadian dina puluhan taun jeung ratusan taun ka tukang.
Janten abdi yakin yén upami urang suksés, urang bakal gaduh kabébasan anu langkung
ageung tibatan anu kantos urang gaduh saméméhna.
Éta téh kapercayaan abdi.
Ieu ogé ngeunaan kabébasan tina sieun.
Anjeun ogé ngungkulan masalah politik kasieunan, anu kedah dihentikan.
Éta téh persis naon anu ogé geus dibahas ku pamicara-pamicara saméméhna.
Kuring bakal nyarios yén kawijakan darurat ieu sigana ogé kudu dilanggar sangkan kasadaran anu béda
ngeunaan nentukeun nasib sorangan tiasa nyicingan deui di dieu – sahenteuna éta anggapan kuring.
Masih aya aspék-aspék anu ogé anjeun tepang dina pagawean anjeun.
Urang tacan ngabahas éta dinten ieu.
Abdi hoyong sacara ringkes ngungkulan ieu.
Anjeun ogé tadi nyebatkeun mikrobioma.
Éta sigana ogé maénkeun peran dina hubungan jeung nutrisi, tatanén alami, sagalana.
Naha anjeun hoyong nyarios nanaon deui ngeunaan ieu?
Kuring pikir loba di antara pamiarsa ogé kabetot kana ieu.
Sumuhun, tangtos, ieu ogé dina kontéks terapi alternatif anu abdi kapaksa milarian pikeun barudak abdi – kitu abdi
manggihanana – patali jeung kamungkinan maranéhna katarajang inféksi atawa sieun pisan anu maranéhna ngalaman.
Teras abdi ngamimitian milarian. Naon deui anu kalebet?
Sareng teras, tangtosna, abdi ngalaman kakurangan gizi anu kacida gedéna.
Ieu ogé lumaku pikeun barudak anu kacida séhatna tuanganna jeung dahar kadaharan organik.
Teras abdi ngamimitian ngalakukeun analisis mikrobioma.
Kuring sadar yén nepi ka umur opat bulan, aya résiko kaayaan mikrobioma anu parah.
Jadi urang ogé keur diganggu di tingkat ieu, saur abdi.
Jeung éta sababna penting pisan pikeun ngaléngkah ka arah anu béda.
Sareng éta geus keur dilaksanakeun.
Janten aya komunitas ékonomi dumasar solidaritas anu geus ngalakukeun pagawean anu kacida
positip jeung séhat pikeun urang dina widang tatanén.
Aranjeunna kudu didukung ku sagala cara anu mungkin.
Sareng urang kedah ngaleungitkeun polutan tina lingkungan, maksudna CO2 – urang sadayana terang yén ieu
téh hype anu parah pisan anu euweuh hartina pisan.
Tapi masalah-masalah penting kudu diungkulan:
Glyphosate, masalah nu jadi perdebatan;
Gandum anu glutenna kacida diolahna, anu ngancurkeun mikrobioma urang.
Polutan séjén, arsenik jeung sajabana.
Janten masalah-masalah ieu kedah direngsekeun supados henteu deui ngabebankeun urang sareng barudak urang.
Ayeuna abdi ningali setrés ieu dina barudak anu pangngora.
Aya zat-zat anu dipromosikeun dina hubungan jeung vaksinasi, rada di séktor alternatif.
Ngaleungitkeun protéin spike tina awak – di antara hal-hal séjén, patarosan ayeuna nyaéta naha ieu sabenerna kajadian.
Naon pendapat pribadi anjeun ngeunaan ieu?
Contona, saperti nattokinase jeung sajabana.
Ieu mangrupakeun pakakas anu mangpaat.
Masalahna nyaéta mRNA anu dirobah bisa dilebetkeun kana génom, jeung kumaha cara nyabutna ti dinya?
Kuring yakin kitu, enya, ide sok muncul deui jeung deui.
Tapi naha éta bakal deui mampu dibayar ku sadayana, masih kénéh kudu ditempo.
Dina prinsipna, duri-durina sorangan bisa dikuras.
Abdi yakin pisan yén kaayaan tiasa diperbaiki.
Kalayan loba kasabaran, mungkin pikeun nungtun jalma-jalma ka titik dimana maranéhna bisa cageur deui sorangan.
Masalahna, kumaha ogé, jeung ieu tangtu waé masalah salajengna, nyaéta jalma-jalma anu geus parah karugian ku vaksinasi
atawa ku Covid-19, long Covid, naon waé, keur habéh artosna.
Sakumaha loba batur séjén, maranéhna keur habéh artos.
Sareng abdi ningali éta lumayan sering.
Nya, kadang-kadang abdi ogé gaduh kasus husus dina praktek abdi, dimana jalma-jalma teu tiasa deui mayar pangobatan.
Teras maranéhna dihadapkeun ku para penilai anu masihan maranéhna panilaian palsu.
Éta sok kitu!
Janten maranéhna henteu dianggep pantes pikeun pensiun atawa henteu dianggep cacad,
sanajan maranéhna aya dina kaayaan sangsara.
Aranjeunna henteu ngaku kana hasil panalungtikan anu geus dikumpulkeun sabab maranéhna
nyebut: Ieu henteu diaku ku kedokteran konvensional.
Jadi maranéhna henteu nyadar yén protéin lonjak dideteksi.
Aranjeunna henteu nyadar yén manéhna ngalaman kakurangan daya tahan awak, nyaéta HIV/AIDS atawa hal sarupa kitu.
Jadi naon anu keur kajadian ayeuna téh musibah.
Tapi enya, urang kudu tetep ngalakukeunana, sarta urang sadayana bakal tetep ngalakukeunana.
Naha bisa disebutkeun yén sacara prinsip – sabab anjeun parantos nyebatkeun ieu tadi – struktur anu sarupa lumaku dina
industri pangan, nyaéta dina produksi pangan industri, kaasup lobi anu sarupa jeung anu aya dina industri farmasi?
Naha duanana sabenerna teu bisa dipisahkeun ayeuna?
Tangtu pisan, abdi ningali éta kitu, lengkep pisan.
Jeung éta hartina, lamun urang ningali gambaran anu leuwih lega – kecap konci Visi 2030 – yén ngarecah
struktur-struktur ieu jeung merangan lobi-lobi anu patali téh sigana penting pisan pikeun kasalametan masarakat, nya?
Tangtu pisan.
Naha anjeun satuju kana éta, nya?
Leres, enya.
Kuring pikir éta téh pas pisan topik anu anjeun bahas.
Sareng abdi pikir éta ogé narik minat seueur panonton, tina naon anu parantos abdi kadéngé dina paguneman. Hartina, putus asa anu
karasa ku seueur jalma asalna tina rasa teu boga kakawasaan di hareupeun kartél-kartél ieu , di
hareupeun industri ieu, anu beuki kuat di sagala widang.
Supaya dina hiji mangsa, hiji hal saperti vaksinasi bisa dipasihkeun sacara sagemblengna
tanpa idin jeung tanpa disadari ngaliwatan nutrisi.
Teu kudu ngeunaan serangga nu mabur atawa naon waé.
Tapi kanyataanna, sacara prinsip, naon anu sabenerna teu kuduna diasupkeun kana awak anjeun, sacara praktis
dipaksa diasupkeun tanpa kahayang ngaliwatan pola dahar anjeun.
Éta sababna aya kasaluyuan jeung vaksinasi wajib jeung sajabana.
Sareng ku éta, aya deui palanggaran kana prinsip kaputusan sorangan ieu.
Éta téh tangtu waé, meureun sarat pangpentingna tina sagalana, nyaéta bakal aya langkung seueur transparansi di mangsa nu bakal
datang sarta organisasi-organisasi ieu ogé bakal dibubarkeun.
Tangtu pisan, enya.
Nya, urang geus aya di ditu, nya?
Jadi, mikrobioma urang geus
Jadi, sacara dasarna, urang ayeuna aya dina titik dimana urang ngan bisa salamet kalayan séhat ku nyokot nutrisi
jeung ngalaksanakeun pangubaran usus anu kacida aktipna.
Sareng urang bener-bener kudu ngeureunkeun éta.
Jadi, urang pasti peryogi deui dahareun anu séhat jeung beunghar gizi.
Sareng urang kedah ngaleungitkeun polutan ieu.
Jadi, polutan anu leres anu mangaruhan urang jeung barudak urang.
Sareng jalma-jalma kedah sadar kana éta.
Jadi, ka saha waé anu datang ka kuring jeung barudakna anu keur ngalaman inféksi ka-100,
kuring nyaritakeun persis carita-carita ieu.
Atawa naha abdi ogé badé nyaritakeun ngeunaan chemtrails?
Kusabab abdi hoyong jalma-jalma sadar kana éta.
Sareng beuki loba jalma aya, beuki loba urang aya.
Jadi, beuki loba jalma nu nyaho ngeunaan éta, beuki hadé. Jeung nu séjénna mah saeutik, nyaéta élit.
Sareng urang ogé kedah waspada kana ieu.
Muhun, saé. Nya, abdi pikir urang pasti parantos ngadangu rasa optimisme nu ati-ati dina katerangan éta, yén
sababaraha hal bakal robah sareng mugia janten langkung saé –
– lamun urang tetep ngusahakeun jeung ngaronjatkeun kasadaran, sarta lamun masing-masing urang ngalakukeun bagianna.
Kumaha ogé, abdi hoyong ngucapkeun hatur nuhun pisan pikeun panilaian anjeun.
Jeung tepang engké di diskusi panel, nya.
Para panonton anu dipikacinta, laporan salajengna ngeunaan kajadian ieu di Dornbirn geus sayogi di HOCH2.TV.
Anjeun bakal mendakan tautan-tautan di handapeun program ieu.
Kami hoyong ngamangpaatkeun kasempetan ieu pikeun ngahaturkeun nuhun ka HOCH2.TV pikeun gawé barengna anu saé pisan.