Jes, hodiaŭ mi ŝatus prezenti al vi viron, kiu malkovris salmon kiel simbolon de sia vivo.
Salmoj ne konas limojn, ne konas obstaklojn kaj vivas en sala kaj dolĉa akvo.
Li amas naĝi kontraŭ la tajdo.
Ĉi tiu viro ankaŭ estas konvinkita, ke indas pensi kaj vivi ekster la skatolo kaj, en tiu senco, ĉiam atendi la neatenditan.
Mi ĝojas bonvenigi Markus Bönig. Bonvenon al Kla.TV.
Bonan matenon kaj bonjour. Mi nun sidas ĉi tie en kafejo en Parizo.
Tio ankaŭ iom klarigas la fonan bruon. Mi pardonpetas pro tio.
Sed kiam vi tiel vojaĝas, vi ne ĉiam povas organizi la perfektajn sonkondiĉojn.
S-ro Bönig, vi studis komercan administradon, laboris por tutmondaj korporacioj kaj tiam, en viaj mezaj
tridekaj jaroj, tute renversis vian profesian vivon.
Vi decidis utiligi viajn talentojn en la servo de sociaj problemoj kaj sociaj taskoj.
Vi amas naĝi kontraŭ la tajdo.
Ĉu vi ekde la komenco sciis, ke vi renkontos fortan opozicion al iuj el ĉi tiuj projektoj?
Honeste, ne. Kompreneble, ne estis klare, kien ĉio kondukus.
Estis simple klare al mi, ke mi ne volis sekvi normalan karieron, amasigi monon kaj poste
fari ion signifoplenan ĉe la fino de mia vivo.
Mi serĉis manieron kombini la du.
Kaj por mi, profesoro Yunus, kiu inventis mikrokrediton, estis simple granda inspiro.
Li estis la katalizilo por ke mi forĵetu ĉion, ĉar mi opinias, ke la ideo uzi komercajn rimedojn
por solvi sociajn problemojn estas tiel bonega.
Ne nur pensi pri donacoj, sed vere pensi ekonomie. Kaj tio estas ĝuste tio, kio gravas.
Per ekonomia solvo mi celas tion, kion profesoro Yunus demonstris kaj kio tiel multe inspiris min.
En Barato virinoj ne povas akiri pruntojn, vilaĝoj suferas sub usureaj interezoprocentoj de 40 ĝis 50
procentoj, kaj homoj simple estas kaptitaj en malica cirklo.
Kaj ĉi tiu profesoro inventis tion, kio estas konata kiel mikro-pruntoj.
Malgrandaj sumoj, specife celitaj al virinoj, por plibonigi la socian situacion.
Do li starigis bankon. Li pruntas monon.
Li komence agas ekonomie, sed li faras tion per intenca suspendado de la reguloj de la ludo. Kaj tio socie ŝanĝas ĉion.
Tiu sama logiko ankaŭ povas esti aplikata al la kronvirusa pandemio.
Estis socia problemo, ke oni devis esti testita por entute povi iri al laboro, lernejo aŭ universitato.
Kaj nun oni devas trovi solvon. Ĝi ne povas simple fali el la ĉielo. Ĝi devas esti financita iel.
Kaj ĝuste tie eniras la socia entreprenisto, elpensante solvon, kunigante la teamon kaj formante ĝin.
Kaj simple agante ekonomie kaj poste proponante ĝin.
Ĉi tie estas testo, kiu ankaŭ kostas monon. Sed ĝi solvas la socian problemon. Kaj por tre malmulte da mono.
Same kiel mikro-pruntoj nature postulas interezon, sed eble ses procentoj anstataŭ kvindek.
Kaj estis simile kun la koronavirustesto. Ili tiam estis haveblaj por £1.99 kaj ne je kiu scias kiaj prezoj.
Kaj finfine, ĝi estas la sama mekanismo.
Bone. Kiel vi traktas ĉi tiujn memnomumitajn faktokontrolistojn, ekzemple Volksverpetzer, kiuj simple etikedas vin
kiel dekstrulan sen komento kaj provas diskreditigi vin per mortigaj argumentoj kiel 'laterala pensanto'?
Ili ne plu ĝenas min, ĉar mi travivis multon.
Mi forlasis Cisco antaŭ 15 jaroj kaj komence pasigis 10 jarojn laborante en la sansektoro kun apotekistoj.
Kaj ili estas tre procesemaj kaj plendas pri ĉio.
Kaj rilate al tio, mi jam antaŭ longe trapasis mian fajro-provon kaj tial estis bone preparita por la koronavirusa periodo
kun ĉiuj tiuj, kiuj tiam ekscitiĝas kontraŭ vi kaj, kompreneble, tuj malhonoras vin kaj provas socie mortigi vin.
Ĝi simple glitas de mi iel. Tio tute ne ĝenas min.
Kontraŭe, mi konsideras ĝin granda honoro, kiam esploristoj kiel Psiram kaj t-online kaj Tagesschau diligente esploras ĝin.
Se ili ne estus farintaj tion, tio, kion mi faras, estus estinta neefika.
Bone. Jes, kiel vi ĵus mallonge menciis, vi spertis multan opozicion dum la kronvirusa pandemio.
Supre de ĉio, ĉar vi tiam proponis alternativojn al senmovaj testoj pri kronviruso.
Kaj, kompreneble, oni akuzis vin pri profitado el la pandemio. Kiel vi vidas tion nun?
Ĉio, kion mi povas diri, estas, ke ni devus esti batalintaj reen eĉ pli forte, eĉ pli rapide, eĉ pli.
Estas nekredeble, kion ni eltenis tiel longe. Tamen ni atingis multe.
Ni sukcesis kompletigi plurajn milionojn da testatestiloj.
Ni sukcesis helpi centojn da miloj da uzantoj.
Kaj mi povas nur diri, ke vi faris ĝuste la ĝustan aferon. Kaj la risko bone repagis sin.
Mi jam menciis tion en nia antaŭa diskuto. Mi havis 341 krimajn akuzojn pendantajn super mia kapo.
Tio povas kaŭzi iom maltrankvilan noktan dormon.
Kaj en neniu kazo okazis juĝa aŭdienco.
Fine, ĉiuj estis liberigitaj de bonaj advokatoj.
Do ĉi tie vi vere devis havi kuraĝon en la plej vera senco de la vorto kaj persisti ĝis la fino sen scii, kiel ĝi rezultos.
Kelkaj vekiĝis en malliberejo. Mi estis bonŝanca, ke oni ŝparis al mi tion.
Vi jam menciis ĝin.
t-online ankaŭ disŝiris viajn agadojn, kun "viro tute freneziĝas" aŭ "tute libera".
Kaj t-online skribis: "Bönig malkaŝe deklaras en video, ke la ĉefsidejo estis translokita eksterlanden
por malfaciligi al la krimaj aŭtoritatoj procesi."
t-online tiam demandas: "Sed kial li volas atingi tion, kiam, laŭ liaj propraj deklaroj, li ne faras ion kontraŭleĝan?"
Kaj tiam vi respondis: "Oni montris, ke politike motivita juĝistaro povas fariĝi tre kreema."
Ĉu vi povus iom klarigi tiun aserton?
Absolute. Finfine, ne temas pri tio, ĉu vi faris ion malĝuste, sed pri tio, ke io estis trovita. Kaj se temas pri impostleĝo.
Al Capone ne estis kondamnita pro siaj murdoj, sed finfine pro impostfraŭdo.
Kaj ĝuste tio estas la danĝero. Kuracisto faras ion bonan kaj vekiĝas en malliberejo; tio povus same facile okazi al mi.
La diferenco eble estas, ke ni vere estis zorgegaj por certigi, ke ĉio estu tute ĝusta, eĉ se ĝi troviĝas en griza areo.
Nu, ni neniam asertis ion, kio ne estas vera.
Ni vere diris la veron sen kompato.
Ni diris, ke, ekzemple, ne eblas ekskludi, ke iu povus havi alergian reagon al ingredienco en la
koronavirusa vakcino. Tio estas io, kion oni povas diri.
Tio eble ne impresos la alian flankon, sed ĝi ne estas bazo por juraj proceduroj.
Kaj tio eble vere estas la direkto, kiun ni ĉiam sekvis, ke ni ne estas vundeblaj en tio, kion ni povas fari.
Sed ni scias, ke homoj tamen provos ĝin.
Kaj miaj rolmodeloj estis simple nederlandaj organizoj, kiuj fermis niajn kontojn dum la
kronvirusa pandemio kaj havis tre ekscitan strukturon.
Fondaĵo kombinita kun kompanio kun limigita respondeco, tiel ke la fondaĵo efektive estas la ĝenerala
direktoro de la kompanio kun limigita respondeco. Tio estas io, kio vere ekzistas nur en Nederlando.
Mi simple lernis, kiel la malbonuloj faras tion, kaj konstruis ĝuste tian konstruaĵon.
Kaj tiam estas iom pli malfacile procesi iun en Nederlando ol en Germanio. Tio okazas
multe malpli ofte. Kaj ĝuste tio estis la celo.
Bone. Jes, kaj mi dirus, ke ni komencis per la kronviruso, sed vi ankaŭ okupiĝas pri multaj, multaj aliaj aferoj.
Do kiam vi iras al la retejo de Freiheitskanzlei, vi vidas temojn kiel "Korona kompenso", "Nemoveblaĵa
imposto-ekspremo", "Blokantoj de militservo", "Blokantoj de kontribuo" kaj tiel plu, "Blokantoj de morbila vakcinado".
Kio alia estas? Kiujn aliajn surprizojn Markus Bönig preparis?
Nu, la interesa afero estas, ke ni rimarkis, ke ĉia ŝtata arbitreco finfine estas jura naturo.
Tio signifas, ke se ni volas defendi nin, ni bezonas ian amasarmilon je la jura nivelo, por ke miloj, dekoj da
miloj, centoj da miloj povu defendi sin sen bezono de advokato.
Se nur mi estus havinta tion dum la kronvirusa pandemio! Centoj da miloj da ni povus esti rebatintaj!
Kaj ĝuste tio estas nia aliro. Ni traktas ĉion, kie la ŝtato arbitre intervenas en la rajtojn de civitanoj, kaj
solvas tion per aŭtomatigita retejo, per babilfunkcioj, per artefarita inteligenteco, per ĉio ebla.
Kaj ni nun evoluigis novajn solvojn, kiuj ĉiam faras la saman aferon:
Ili ebligas al civitanoj defendi sin kontraŭ arbitra ŝtato, kaj ili faras tion per tre simplaj
rimedoj, tiel simplaj kiel redoni Amazon-pakaĵon.
Simple dirite, tion ni faras.
Kaj ni nun faras tion en ĉiuj specoj de kampoj.
Ni laboras specife pri posedaĵimposto, kiu estas kontraŭkonstitucia. "Property Tax Express".
Ni konstruis solvon por ĉesigi elsendlicenckotizojn, la "licenckotiz-ĉesigilon", la "militserv-blokilon", por konstrui
konsciencan obĵeton kun subteno de artefarita inteligenteco.
Do estas bonega afero nuligi monpunojn kaj, tiel diri, inversigi ĉi tiun mizeran trafikedukadon.
Estas nekredeble, ke ni estas la mastroj en la ringo, sed konstante estas regataj kaj sentas, kvazaŭ ni
preskaŭ ĉiam faras eraron en la aŭto. Tio ne estas necesa.
Kaj ni konstruas multe pli da solvoj de ĉi tiu speco.
Ni havas almenaŭ dek pliajn en la procezo de konstruado, atendantajn esti konstruitaj.
Bone. Vi mallonge menciis en nia antaŭa diskuto, ke la cifereca ĝenerala kunveno okazos
baldaŭ, la 3-an de septembro, se mi ĝuste komprenis.
Kion homoj povas atendi de ĝi?
Tio, kion mi ĵus priskribis, estas konkretaj, praktikaj solvoj, kiuj emfazas la
gravecon ne nur ĝenerale plendi, sed efektive agi.
Sed ĉi tiuj estas nur malgrandaj solvoj. Ni havas fundamentan problemon.
Ni havas demokration, kiu estas nur tiel nomata kaj praktike lasas civitanojn en la angulo kiel
malgrandajn infanojn. Mi nomas ĝin infana demokratio.
Kaj ni volas moviĝi al suverena demokratio. Kaj tio postulas teknologion.
Ili ekzistas jam delonge. Kaj ni nun kunigis ilin kaj konstruis ilin.
La demokratia aplikaĵo kun la amikoj de demokratio, por fari ĝuste tion, kion ni ĉiuj volus
fari: esti rekte demandataj kaj rekte decidi.
Kaj ni prenis nian inspiron de la Vikingoj kun la Thing . Ĉiuj simple kunvenas en unu loko.
Tio estas iom malfacila kun 84 milionoj. Kaj tial ni faras ĝin ciferece.
Kaj tio nomiĝas cifereca plenkunsido.
Ĉiuj en unu loko. Unu voĉo ĉiumonate.
Neniu peticio, neniu enketo, nenio tia.
Anstataŭe la estro mem renkontiĝas kun ĉiuj implikitaj, ili faras decidon kaj komunikas ĝin al
la politikistoj en la formo de civitana decido.
Jen kio nun aperas. Ĝi estos fondita la 3-an de septembro.
Kaj tiam, apud la Bundestag kaj la Bundesrat, estos la cifereca plenkunsido, kiu simple estos tie
kaj restos tie kiel institucio de la civitanoj.
Bone.
Estas alia Bönig-projekto: la Ambasadoroj de Libereco.
En via novaĵletero vi skribas: "La reto de ambasadoroj de libereco estas multe pli ol nur distribuada strukturo."
Ni starigas sistemon por necenzurita publika komunikado.
Strukturo, kiu permesas al ni liveri ĉiun gravan mesaĝon rekte al hejmoj, sen filtriloj, sen pordogardistoj, sen kadriĝo.
Ĉu vi ŝatus aldoni kelkajn vortojn pri tio?
Absolute. Tio estas la plej granda kolboŝtopiĝo. Ni estas cenzurataj.
Ni ne estas survoje al tia mondo, sed jam delonge alvenis tien.
Ni estas retenataj rilate al atingopovo kaj tiel plu.
Kaj tial ni devas atingi la hejmojn de homoj rekte, sen cenzuro. En Germanio tio signifas 41 milionojn da homoj.
Por fari tion, ni bezonas ĝuste 8 200 homojn por distribui po 5 000 flugfoliojn en leterkestojn.
Tio sufiĉas por atingi la tutan loĝantaron.
Kaj ni bezonas tion kaj rilate al demokratiaj aferoj, t.e. nia monata cifereca plenkunsido,
kaj rilate al la solvoj, kiujn ni evoluigis.
Kaj tial ni havas la Liberecan Ambasadoron, kiu registriĝas ĉe ni, sekurigas sian poŝtkodareon kaj
ankaŭ gajnas monon per ĉiuj ĉi tiuj laŭleĝaj solvoj.
Nome, dek procentoj de la enspezo, kiun ni generas en lia poŝtkoda areo, apartenas al li kiel danko.
Kaj tiel ekonomiaj aferoj povas esti kombinitaj kun volontula laboro.
Kaj tio eble ankaŭ estas la ligo al socia entreprenado, ke oni ne nur fidas, ke homoj faras ĉion ĉi nur ĉar ili estas tiel
bonkoraj, sed ĉar ili vidas individuan profiton kaj avantaĝon por si mem, kio estas tute legitima. Tiel ni homoj funkcias.
Kaj samtempe io bona eliras el ĝi.
Tial ĉi tiu ambasadoro de libereco estas tiel grava. Kaj ĝi estas disponebla por ĉiuj niaj solvoj.
Kaj same validas por amikoj de demokratio.
Povus esti la samaj homoj. Povus ankaŭ esti aliaj.
Ĉiu, kiu volas fari ion, estas kuraĝigita registriĝi en unu el la du retejoj,
freiheitskanzlei.de aŭ freundederdemokratie.org, kaj engaĝiĝi.
Kaj tiam bonvolu ĉesi plendi kaj simple faru ĝin.
Nu, mi dirus, ke nefiltitaj novaĵoj devus esti disponeblaj al la publiko.
Bedaŭrinde, nuntempe la malo de tio okazas kun niaj amaskomunikiloj, kiuj emas prezenti sin kiel
propaganda maŝino aŭ kiel iu aspiranta reganto.
Laŭ via opinio, kiuj grupoj kaj individuoj formas la hodiaŭan amaskomunikilan pejzaĝon?
Tio ne estas tre multaj. Mi dirus, ke estas ĉirkaŭ dek homoj.
Se vi havas ilin en via poŝo, vi havas la publikan opinion en via poŝo. Kompreneble la publikaj dissendantoj.
La ĉiutaga novaĵprogramo ankoraŭ estas tre grava.
Sed ĉi tiuj estas ankaŭ la tradiciaj amaskomunikilaj kompanioj: Springer, Bauer kaj kiaj ajn ili nomiĝas.
Tio estas tre malmultaj homoj. Kaj tio ne estas io nova.
Eĉ jam en la 1960-aj jaroj, inteligentaj homoj rimarkis, ke la ideo pri libera gazetaro estas iluzio. Ĝi ĉiam estis.
Ĉi tiuj estas profit-orientitaj kompanioj, kiuj nature ne estas neŭtralaj.
Se ni volas ion neŭtralan, ni devas trovi aliajn manierojn.
Ni absolute bezonas diversecon kaj alternativajn amaskomunikilojn, kiuj ne estas kontrolataj de unu sola korporacio.
Kaj tio tiam povas rezultigi ekvilibran informan pejzaĝon.
Tial tio, kion vi faras ĉi tie, kaj tio, kion multaj aliaj alternativaj amaskomunikiloj, kiuj estis establitaj,
faras, estas tiel grava. Bonege, ĝuste tio estas bezonata.
Kaj ni ne povas esperi, ke grandaj korporacioj iam ajn ekprudentiĝos kaj agos en la interesoj de civitanoj.
Ili agas en la interesoj de siaj reklamaj klientoj kaj de la potenculoj, kiuj donas al ili monon.
Unu lasta demando, sinjoro Bönig.
Sur via hejmpaĝo vi ankaŭ malkaŝe parolas pri via kredo.
Kiel infano de devota pastora familio, vi komence suspendis vian kredon, kiel vi skribas.
Kaj tiam, post du aŭto-akcidentoj, vi konkludis, ke eble vi volus vivi vian vivon iom pli konscie kun Dio en la estonteco.
Ĉu tio ankaŭ estas iel la movoforto malantaŭ la projektoj, kiujn vi hodiaŭ entreprenas, por libera, pli humana socio?
Sendube. Jen la fono.
Tio estas la bildo de la homaro. Kaj mia bildo de la homaro estas tre simpla.
Ni estas kreitaj laŭ la bildo de Dio. Ni estas kreitaj kun libera volo. Kaj tio estas io tre speciala.
Kaj tio signifas, ke ni estas liberaj elekti inter bonaj kaj malbonaj aferoj.
Kaj ĝuste ĉi tiu libervola naturo estas tio, kion sinjoro Lauterbach finfine emfazis.
Fine, ĉiuj decidos libervole. Tio devas esti klara al ĉiuj.
Ni ne estas viktimoj de io ajn, kio gvidas nin ĉi tien.
Ni povas konscie decidi, kion ni volas aŭ ne volas. Tiel Dio kreis nin.
Kaj tiuj du aŭto-akcidentoj, kiujn mi tiam havis, estis vere vekvokoj por mi, simple
dirante, ke ĉiuj bonaj aferoj venas en triopo.
Vi nun estis en du teruraj aŭto-akcidentoj kaj eliris senvundita.
Vi scias, kie pendas la martelo. Do ne troigu, ne puŝu vian bonŝancon tro malproksimen.
Kaj tiuj estis la ekigiloj kiam mi estis deknaŭjara.
Kaj mi restis firma ekde tiam, dum mia tuta vivo.
Kaj kompreneble tio ankaŭ helpas trairi ĉi tiun koronavirusan periodon trankvile, ĉar vi simple
diras al vi mem, ke finfine ĉio devas pasi tra Dio.
Kaj se iu ĉi tie volas aresti min, ĉar mi batalis por libereco, nu, tiel estu.
Do vi vere profunde malstreĉiĝas, kiam vi metas ĉiujn viajn esperojn en ĝin. Kaj tiel mi ĝuste sentas.
Mi povas elteni ĉiujn ĉi atakojn tiel profunde malstreĉite.
Mi plene konscias, ke estas iuj, kiuj furiozas kaj ŝaŭmas ĉe la buŝo, ĉar tio, kion ni faras, estas terura.
Ni generis 70 000 plendojn pri programoj kaj iniciatis 30 000 kortumajn procedurojn rilate al la
elsendlicenca kotizo antaŭ la administraciaj tribunaloj.
Ni savis centojn da miloj de la injekto.
Nu, tio estas sufiĉe malbona, kiam vi fakte volas la kontraŭon.
Kaj la novaĵprogramo agis laŭe.
La enketaj ĵurnalistoj kvin fojojn atakis min, laŭvorte ŝaŭmante ĉe la buŝo, provante
disŝiri min. Mi estas tute trankvila pri tio.
Mia advokato ĵus diris, ke vi estas unu el la malmultaj, ĉe kiuj ajna formo de raportado estas brila.
Ĉu ili disŝiras vin aŭ laŭdas vin, ĉio helpas.
Bone.
S-ro Bönig, dankon tre pro la interesa konversacio.
Mi deziras al vi, al via familio kaj al ĉiuj viaj subtenantoj forton kaj kuraĝon en ĉio, kion vi celas atingi.
Kaj mi pensas, ke estas grave, ke ni simple estu lumo en ĉi tiu mondo kune.
Kiel vi jam menciis: ni alportas lumon en la mallumon.
Multan dankon. Ĉion bonan al vi.
Dankon.