Inggih, dina iki kula badhé ngenalaké panjenengan dhumateng sawijining priya ingkang
sampun nemokaké salmon minangka simbol gesangé.
Iwak salmon ora ngerti wates, ora ngerti alangan, lan manggon ing banyu asin lan banyu tawar.
Dheweke seneng ngojay nglawan arus.
Wong iki uga yakin manawa pantes mikir lan urip ing njaba kothak lan, ing teges iki, tansah ngarep-arep sing ora disangka-sangka.
Aku seneng banget nampani Markus Bönig. Sugeng rawuh ing Kla.TV.
Sugeng enjang lan bonjour. Aku saiki lungguh ing kene ing kafe ing Paris.
Iku uga nerangake sithik babagan swara latar. Aku nyuwun pangapunten kanggo kuwi.
Nanging nalika kowe ana ing dalan kaya ngene, kowe ora tansah bisa nyetel kahanan swara sing sampurna.
Pak Bönig, panjenengan sinau administrasi bisnis, nyambut gawe ing perusahaan-perusahaan global, banjur
nalika umur panjenengan watara 35 taun, panjenengan ngowahi urip profesional panjenengan sakabehe.
Sampeyan wis mutusaké kanggo migunakaké bakatmu kanggo nglayani masalah sosial lan tugas sosial.
Kowe seneng ngojay nglawan arus.
Apa sampeyan wis ngerti wiwit wiwitan yen sampeyan bakal nemoni perlawanan sing kuat marang sawetara proyek iki?
Sejujure, ora. Mesthi wae, durung cetha bakal ngendi kabèh iki bakal nuntun.
Aku pancen cetha yèn aku ora kepéngin nguber karir lumrah, nglumpukaké dhuwit, banjur
nindakake bab sing migunani ing pungkasaning uripku.
Aku lagi nggoleki cara kanggo nggabungake loro mau.
Lan kanggo aku, Profesor Yunus, sing nemokake mikrokrédit, iku dadi inspirasi gedhe.
Dheweke dadi pemicu aku mbuwang kabeh barang menyang segara, amarga aku mikir gagasan nggunakake cara
komersial kanggo ngrampungake masalah sosial iku apik banget.
Ora mung mikir babagan sumbangan, nanging pancen mikir kanthi ékonomis. Lan kuwi pancen sing penting.
Kanthi solusi ekonomi, maksudku apa sing dituduhake Profesor Yunus lan apa sing maringi aku inspirasi banget.
Ing India, wanita ora bisa entuk utangan, desa-desa nandhang bunga riba sing ngédab-édani 40 nganti 50
persen, lan wong-wong mung kejebak ing siklus ala.
Lan profesor iki sing nemokake apa sing diarani pinjaman mikro.
Jumlah cilik, khusus ditujokake marang wanita, kanggo ningkatake kahanan sosialé.
Dadi dhèwèké ngedegaké bank. Dhèwèké maringi utangan.
Dheweke wiwitane tumindak irit, nanging kuwi dilakoni kanthi sengaja nundha aturan
dolanan. Lan kuwi ngganti kabeh babagan sosial.
Logika sing padha uga bisa ditrapake marang pandemi coronavirus.
Ana masalah sosial yèn kowe kudu dites dhisik supaya bisa menyang kerja, sekolah, utawa universitas.
Lan saiki kudu ditemokake solusi. Ora bisa mung tiba saka langit. Iku kudu dibiayai kanthi cara apa wae.
Lan kuwi pancen panggonané wirausaha sosial mlebu, ngrancang solusi, nglumpukaké tim lan mbentuké. Lan mung
tumindak kanthi éfisièn sacara ékonomi banjur nawakaké.
Ing kene ana tes sing uga mbutuhake dhuwit. Nanging tes iki ngrampungake masalah sosial. Lan mung mbutuhake dhuwit sithik.
Kaya déné pinjaman mikro mesthiné ngetokake bunga, nanging mbok menawa mung enem persen tinimbang 50.
Lan uga padha karo tes coronavirus. Banjur kasedhiya regane £1,99 lan ora kanggo sapa ngerti pinten regane.
Lan ing pungkasané, iku mekanisme sing padha.
Oke. Kepiye sampeyan ngadhepi para pemeriksa fakta sing nyepelekake awake dhewe, contone Volksverpetzer, sing mung
nyebut sampeyan sayap tengen tanpa komentar lan nyoba ngremehake sampeyan nganggo argumentasi matèni kaya 'pamikir lateral'?
Wong-wong kuwi ora ngganggu aku maneh amarga aku wis ngalami akèh.
Aku ninggalake Cisco 15 taun kepungkur lan wiwitané aku ngentekake 10 taun makarya ing sektor kesehatan bareng para apoteker.
Lan padha gampang nggugat lan ngeluh bab apa wae.
Lan ing babagan kuwi, aku wis suwé ngalami cobaan geni lan mula wis siyap banget ngadhepi jaman coronavirus karo kabèh wong
sing banjur nggedhekaké masalah babagan kowe lan mesthi langsung ngremehké kowe lan nyoba matèni kowe sacara sosial.
Entah kenapa kuwi mung ngalir saka aku. Aku ora keganggu babar pisan.
Kosok baline, aku nganggep iku minangka pakurmatan gedhe nalika para pemain kaya Psiram ,
t-online, lan Tagesschau padha nyelidiki kanthi teliti.
Yen padha ora nindakake, apa sing tak lakoni mesthi ora bakal efektif.
Oke. Ya, kaya sing sampeyan sebutake kanthi cekak, sampeyan wis ngalami akèh penentangan sajrone pandemi coronavirus.
Sing paling utama, amarga sampeyan wis nawakake alternatif kanggo tes coronavirus sing kudu
ditindakake ing panggonan tetep nalika semana.
Lan mesthi wae sampeyan dituduh nguntungake saka pandemi. Kepiye panjenengan ndeleng iki saka perspektif saiki?
Sing bisa tak kandhakake mung yen kita kudune wis mbrontak bali luwih keras, luwih cepet, luwih akeh.
Ora bisa dipercaya apa sing wis kita tahan suwé banget. Nanging, kita wis nggayuh akèh prestasi.
Kita wis bisa ngrampungake sawetara yuta sertifikat tes.
Kita wis bisa mbantu atusan ewu pangguna.
Lan aku mung bisa ngomong, kowe pancen wis nindakake sing bener. Lan risikoné mbuahi asil sing apik.
Aku wis nyebutake iki ing rembugan awal kita. Aku nduwé 341 tuduhan pidana sing ngancem ing sirahku.
Iku bisa nggawe turu bengi rada ora tentrem.
Lan ing kahanan apa wae ora tau tekan sidang ing pengadilan.
Ing pungkasané, kabèh padha dipecat déning pengacara sing apik.
Dadi ing kene kowe pancen kudu nduwé kawani ing tegesé sing paling sejati lan ngrampungaké tanpa ngerti kepiye asilé.
Sawetara wong tangi ing panjara. Aku begja amarga ora kena ngalami kuwi.
Sampeyan wis nyebutake kuwi.
t-online uga mecah kegiyatanmu, nganggo "wong lanang dadi edan tenan" utawa "bebas tenan".
Lan t-online nulis: "Bönig kanthi terang-terangan nyatakake ing video manawa markas wis dipindhah menyang luar
negeri supaya luwih angel kanggo panguwasa pidana nuntut."
t-online banjur takon: "Nanging kenapa dhèwèké kepéngin nggayuh iki yèn miturut pernyataane
dhéwé dhèwèké ora nindakake apa-apa sing ilegal?"
Lan banjur sampeyan mangsuli nalika semana: "Wis kabukten yèn yudikatif sing dimotivasi politik bisa dadi banget kreatif."
Bisa panjenengan nerangake pratelan kuwi sakedhik?
Mesthi. Ing pungkasané, iki ora bab apa kowe wis nindakake kesalahan, nanging apa ana sing
ditemokaké. Lan yèn iku babagan undang-undang pajeg.
Al Capone ora dihukum amarga pembunuhané, nanging ing pungkasané dihukum amarga ngindhari pajak.
Lan kuwi pancen bebaya. Dhokter nindakake kabecikan banjur tangi ing penjara; kuwi uga gampang banget kelakon marang aku.
Bedane mbok menawa yaiku kita pancen tliti banget kanggo njamin yen kabeh perkara pas tenan, sanajan ana ing wilayah abu-abu.
Ya, kita ora tau ngaku apa-apa sing ora bener.
Kita pancen ngomong bebener tanpa welas asih.
Kita wis ngomong yèn, umpamané, ora bisa dipungkiri yèn ana wong sing bisa ngalami reaksi alergi marang salah siji
bahan ing vaksin coronavirus. Kuwi sing bisa diomongaké.
Iku bisa uga ora nggumunake pihak liyane, nanging iku dudu dhasar kanggo proses hukum.
Lan mbok menawa pancen kuwi dalan sing tansah kita lakoni, yèn kita ora rentan ing apa sing bisa kita lakoni.
Nanging kita ngerti yen wong-wong bakal nyoba tetep wae.
Lan panutan kula mung organisasi Walanda sing wis nutup akun kula nalika pandemi
coronavirus lan nduweni struktur sing banget nyenengake.
Yayasan sing digabung karo perusahaan tanggung jawab winates, supaya yayasan kasebut sacara efektif dadi
direktur pelaksana perusahaan tanggung jawab winates. Iki pancen mung ana ing Walanda.
Aku mung sinau carane wong ala nindakake kuwi lan mbangun konstruksi sing persis kaya ngono.
Lan banjur luwih angel sithik nggugat wong ing Walanda tinimbang ing Jerman. Iku kelakon luwih arang. Lan kuwi pancen tujuane.
Oke. Ya, lan aku bakal ngomong yen kita miwiti karo coronavirus, nanging sampeyan uga ngadhepi akeh banget masalah liyane.
Dadi nalika sampeyan menyang situs web Freiheitskanzlei, sampeyan bakal weruh topik kaya "Ganti rugi Corona", "Pajak
properti ekspres", "Bloker layanan perang", "Bloker kontribusi" lan sapiturute, "Bloker vaksinasi campak".
Apa maneh sing ana? Kejutan apa maneh sing disiapake Markus Bönig?
Ya, sing menarik yaiku kita wis nyadari manawa kabèh kersané pamaréntah nagara ing pungkasané nduwèni sipat hukum.
Iki ateges yèn kita péngin mbela awaké dhéwé, kita perlu sawijining senjata massal ing tingkat hukum
supaya ewonan, puluhan ewu, atusan ewu wong bisa mbela awaké dhéwé tanpa perlu pengacara.
Yen wae aku duwe iki nalika pandemi coronavirus! Atusan ewu saka kita bisa wae mbrontak bali!
Lan kuwi pancen pendekatan kita. Kita ngatasi kabeh perkara ing ngendi negara sacara sewenang-wenang ngganggu
hak-hak warga lan ngrampungake nganggo situs web otomatis, fungsi obrolan, AI, lan kabeh sing bisa kita lakoni.
Lan saiki kita wis ngembangake solusi anyar sing tansah nindakake bab sing padha:
Padha maringi daya marang warga supaya bisa mbela awake dhewe saka negara sing semena-mena, lan padha nindakake kuwi nganggo
cara sing prasaja banget, prasaja kaya mbalekake paket Amazon.
Singkaté, kuwi sing kita lakoni.
Lan saiki kita nindakake iki ing macem-macem bidang.
Kita lagi makarya khusus babagan pajak properti, sing ora konstitusional. "Pajak Properti Cepet".
Kita wis nggawe solusi kanggo mandhegake pambayaran biaya lisensi siaran, sing diarani "licence fee stopper", uga "military service
blocker", kanggo mbangun keberatan nurani kanthi dhukungan AI.
Dadi iki pancen apik tenan, "mbatalake denda" lan mbalikake pendidikan lalu lintas sing nyusahake iki, bisa diomongake.
Ora bisa dipercaya yèn kita sing dadi bos ing ring, nanging terus-terusan diatur-atur lan krasa meh kabèh
wektu ana ing mobil kita nggawe kesalahan. Kuwi ora perlu.
Lan kita lagi mbangun akèh solusi kaya ngéné.
Kita isih duwe paling ora sepuluh maneh ing jalur sing lagi ngenteni dibangun.
Oke. Sampeyan kanthi ringkes nyebutake ing diskusi awal kita manawa rapat umum digital bakal dianakake
enggal, tanggal 3 September, yen aku paham kanthi bener.
Apa sing bisa diarepake wong saka iku?
Sing aku barusan diterangake iku solusi konkret lan praktis sing negesake pentinge ora mung
ngeluh sacara umum, nanging pancen tumindak.
Nanging iki mung solusi cilik. Kita duwe masalah dhasar.
Kita nduwé demokrasi sing mung dijenengi demokrasi lan sacara praktis ninggalaké warga ing pojok kaya
bocah cilik. Aku nyebut iki demokrasi kekanak-kanakan.
Lan kita kepengin obah menyang demokrasi sing berdaulat. Lan kuwi mbutuhake teknologi.
Padha wis ana suwé. Lan saiki kita wis nggabungaké kabèh mau lan mbanguné.
Aplikasi demokrasi karo kanca-kanca demokrasi, kanggo nindakake persis apa sing kita kabeh
kepengin: ditakoni langsung lan mutusake langsung.
Lan kita njupuk conto saka para Viking karo Thing . Kabeh wong mung padha kumpul ing siji panggonan.
Iku rada angel karo 84 yuta. Lan mulane kita nindakake kanthi digital.
Lan kuwi diarani sesi pleno digital.
Kabeh wong ana ing siji panggonan. Siji swara saben wulan.
Ora ana petisi, ora ana survei, ora ana apa-apa kaya ngono.
Nanging, bosé dhéwé ketemu karo kabèh sing melu, padha nggawe keputusan lan ngandhani
marang para politikus ing wangun keputusan warga.
Iku sing bakal teka saiki. Bakal diadegake tanggal 3 September.
Lan banjur, bareng karo Bundestag lan Bundesrat, bakal ana majelis pleno digital, sing mung
bakal ana lan tetep ana minangka lembaga warga.
Oke.
Ana proyek Bönig liyane: Duta Kamardikan.
Ing buletin sampeyan, sampeyan nulis: "Jaringan duta kamardikan iku luwih saka mung struktur distribusi."
Kita lagi ngadegake sistem kanggo komunikasi umum tanpa sensor.
Struktur sing ngidini kita nggawa saben pesen penting langsung menyang saben omah, tanpa
saringan, tanpa penjaga gerbang, tanpa pigura.
Apa sampeyan kepengin nambah sawetara tembung babagan iki?
Mesthi. Iku watesan paling gedhe. Kita lagi disensor.
Kita ora ana ing dalan menyang donya kaya ngono, nanging wis suwe tekan kana.
Kita diwatesi ing babagan jangkauan lan sapiturute.
Lan mulane kita kudu nggayuh omahé wong langsung, tanpa sensor. Ing Jerman, kuwi ateges 41 yuta wong.
Kanggo nindakake iki, kita butuh persis 8.200 wong kanggo nyebarake 5.000 selebaran saben menyang kothak surat.
Iku cukup kanggo nggayuh sakabehe populasi.
Lan kita butuh iki loro-lorone, yaiku babagan masalah demokratis, yaiku rapat pleno digital saben
wulan, lan uga babagan solusi sing wis kita kembangake.
Lan mulané kita nduwèni Freedom Ambassador, sing ndhaptar karo kita, njamin wilayah kode posé,
lan uga entuk dhuwit saka kabèh solusi hukum iki.
Yaiku, 10 persen saka pendapatan sing kitaasilake ing wilayah koden posé iku dadi duwéné dhèwèké minangka ucapan matur nuwun.
Mula babagan ekonomi bisa digabungake karo gaweyan sukarela.
Lan kuwi mbok menawa uga dadi pranala karo wirausaha sosial, yaiku sampeyan ora mung ngandelake wong nindakake kabeh iki
amarga padha apikan, nanging amarga padha weruh manfaat lan kauntungan kanggo awake dhewe, sing
pancen sah. Mangkono carane manungsa kuwi tumindak.
Lan ing wektu sing padha, ana bab apik sing metu saka iku.
Mulané duta kamardikan iki pancèn penting. Lan kasedhiya kanggo kabèh solusi kita.
Lan sing padha uga ditrapake marang kanca-kanca demokrasi.
Bisa uga wong-wong sing padha. Bisa uga wong liya.
Sapa waé sing kepéngin nindakake apa-apa diajak ndhaptar ing salah siji saka loro situs web,
freiheitskanzlei.de utawa freundederdemokratie.org. Lan melu.
Lan banjur, monggo mandheg ngeluh lan langsung wae ditindakake.
Ya, aku bakal ngomong yèn kabar tanpa saringan kudu disedhiyakake kanggo umum.
Sayange, kebalikan saka iki saiki kedadeyan ing media massa kita, sing cenderung nampilake awake dhewe minangka mesin propaganda
utawa penguasa sing kepengin dadi panguwasa ing endi wae.
Miturut panjenengan, kelompok lan individu endi sing mbentuk lanskap media saiki?
Iku ora akèh. Aku kira watara sepuluh wong.
Yen kowe nyimpen mau ing kanthongmu, kowe uga nyimpen pendapat umum ing kanthongmu. Mesthi wae, panyiar umum.
Program warta saben dina isih penting banget.
Nanging iki uga perusahaan media tradisional: Springer, Bauer, lan apa waé jenengé.
Iku mung sawetara wong. Lan kuwi ora anyar.
Sanajan ing taun 1960-an, wong pinter wis nyadari yèn gagasan pers bebas iku ilusi. Wis mesthi kaya ngono.
Iki perusahaan sing nguntungake, sing mesthi ora netral.
Yen kita kepengin barang sing netral, kita kudu golek cara liya.
Kita pancen butuh keragaman lan media alternatif sing ora dikontrol déning siji korporasi.
Lan iki banjur bisa nyebabake lanskap informasi sing seimbang.
Mulane apa sing kowe lakoni ing kene lan apa sing ditindakake akèh media alternatif liyane sing wis diadegaké iku
penting banget. Apik tenan, kuwi pancen sing dibutuhaké.
Lan kita ora bisa ngarep-arep yèn perusahaan-perusahaan gedhé bakal tau sadar lan tumindak kanggo kapentingan warga.
Padha tumindak kanggo kapentingan klien pariwara lan wong-wong kuwasa sing maringi dhuwit marang dheweke.
Pitakonan pungkasan, Pak Bönig.
Ing kaca ngarepmu, kowe uga ngomong kanthi terang-terangan babagan imanmu.
Minangka anak saka kulawarga pendeta sing taat, sampeyan wiwitané nunda iman sampeyan, miturut panulisan sampeyan.
Lan banjur, sawisé loro kacilakan mobil, kowe tekan kesimpulan yèn mbok menawa kowe kepéngin uripmu
ing mangsa ngarep luwih sadar bareng Gusti Allah.
Apa kuwi uga dadi sawijining daya panggerak ing mburi proyek-proyek sing saiki sampeyan garap,
kanggo masyarakat sing bebas lan luwih manungsawi?
Mesthi. Kuwi latar mburi.
Iku gambaran manungsa. Lan gambaran manungsa miturutku prasaja banget.
Kita diciptakaké miturut gambaré Gusti Allah. Kita diciptakaké kanthi karsa bébas. Lan kuwi iku bab sing istiméwa banget.
Lan kuwi ateges kita bebas milih antarane bab apik lan ala.
Lan pancen sipat sukarela iki sing pungkasane ditekanké Pak Lauterbach.
Ing pungkasané, saben wong bakal mutusaké kanthi sukarela. Kuwi kudu cetha marang saben wong.
Kita ora korban apa-apa sing nuntun kita ing kene.
Kita bisa kanthi sadar mutusake apa sing kita karepake utawa apa sing ora kita karepake. Mangkono Gusti Allah nggawe kita.
Loro kacilakan mobil sing tak alami wektu kuwi pancen dadi panggugah kanggo aku,
mung ngandhani yèn kabèh bab apik teka telu.
Sampeyan saiki wis ngalami loro kacilakan mobil sing parah nanging sampeyan ora tatu.
Kowe ngerti palu digantung ing endi. Mula aja kakehan, aja nganti nasibmu kepeksa.
Lan kuwi sing dadi pemicu nalika aku umur 19 taun.
Lan aku wis tetep teguh wiwit kuwi, saklawasé uripku.
Lan mesthi wae kuwi uga mbantu ngliwati mangsa koronavirus iki kanthi santai, amarga kowe mung ngandhani awakmu
dhéwé yèn ing pungkasané kabèh kudu lumantar Gusti Allah.
Lan yen ana sing kepengin nahan aku amarga aku wis berjuang kanggo kamardikan, ya wis.
Dadi kowe pancen santai banget nalika kowe nyelehake kabeh pangarep-arepmu marang
iku. Lan kuwi persis krasa sing tak rasakake.
Aku bisa ngadhepi kabeh serangan iki kanthi cara sing santai banget.
Aku pancen ngerti tenan yèn ana sawatara wong sing nesu banget lan nggelembung ing cangkemé amarga apa sing kita lakoni iku awon.
Kita wis ngasilake 70.000 keluhan program lan miwiti 30.000 proses pengadilan sing ana gandhengane karo
biaya lisensi penyiaran ing pangadilan administratif.
Kita wis nylametake atusan ewu wong saka jarum suntik.
Ya, kuwi pancen ala yen kowe saktenane kepengin sing kosok baline.
Lan program warta tumindak miturut kahanan.
Para wartawan investigasi wis ngoyak aku limang kaping, bener-bener nggelembung ing cangkem, nyoba
mecah-mecah aku. Aku pancen santai tenan bab iki.
Pengacaraku mung ngomong yèn kowe iku salah siji saka sithik wong sing saben wujud laporanmu pancèn brilian.
Apa padha mecah kowe utawa muji kowe, kabèh mau mbantu.
Oke.
Pak Bönig, matur nuwun sanget kanggo obrolan sing menarik.
Mugi kowe, kulawargamu, lan kabèh panyengkuyungmu diparingi kekuwatan lan kawani ing saben bab sing kok upayakake.
Lan aku mikir manawa penting yen kita padha dadi cahya ing donya iki bebarengan.
Kaya sing wis kowe sebutake: kita nggawa cahya menyang pepeteng.
Matur nuwun sanget. Mugi sampeyan tansah pinaringan kabegjan.
Matur nuwun.