Po, sot do të doja t'ju prezantoja me një burrë që ka zbuluar salmonin si simbol të jetës së tij.
Salmoni nuk njeh kufij, nuk njeh pengesa dhe jeton si në ujë të kripur ashtu edhe në ujë të ëmbël.
Ai e do të notojë kundër rrymës.
Ky njeri është gjithashtu i bindur se ia vlen të mendojë dhe të jetojë jashtë kornizave dhe, në
këtë kuptim, gjithmonë të presë të papriturën.
Jam i kënaqur të mirëpres Markus Bönig. Mirë se erdhe në Kla.TV.
Mirëmëngjes dhe bonjour. Jam ulur këtu në një kafene në Paris tani.
Kjo gjithashtu shpjegon pak zhurmën e sfondit. Më falni për këtë.
Por kur je në rrugë kështu, nuk mund të organizosh gjithmonë kushtet perfekte të tingullit.
Z. Bönig, ju keni studiuar administrim biznesi, keni punuar për korporata globale dhe pastaj, në mes të të tridhjetave
tuaja, e kthyet jetën tuaj profesionale krejtësisht përmbys.
Ju keni vendosur të vëni talentet tuaja në shërbim të problemeve dhe detyrave sociale.
Ti e do të notosh kundër rrymës.
A e dinit që nga fillimi se do të përballeshit me kundërshtime të forta ndaj disa prej këtyre projekteve?
Sinqerisht, jo. Sigurisht, nuk ishte e qartë se ku do të çonte e gjithë kjo.
Më ishte krejt e qartë se nuk doja të ndiqja një karrierë normale, të fitoja para e pastaj
të bëja diçka me kuptim në fund të jetës sime.
Po kërkoja një mënyrë për t'i kombinuar të dyja.
Dhe për mua, profesori Yunus, i cili shpiku mikrokredinë, ishte thjesht një frymëzim i madh.
Ai ishte katalizatori që më bëri të hidhja gjithçka në det, sepse mendoj se ideja e përdorimit të mjeteve komerciale
për të zgjidhur problemet sociale është kaq e shkëlqyer.
Jo vetëm duke menduar për dhurime, por vërtet duke menduar ekonomikisht. Dhe pikërisht kjo është e rëndësishme.
Me zgjidhje ekonomike nënkuptoj atë që demonstroi profesori Yunus dhe që më frymëzoi kaq shumë.
Në Indi, gratë nuk mund të marrin hua, fshatrat vuajnë nga normat ushure të interesit prej 40 deri në 50 për qind,
dhe njerëzit janë thjesht të bllokuar në një cikël të keq.
Dhe ky profesor shpiku atë që njihen si mikro-kredi.
Shuma të vogla, të synuara posaçërisht për gratë, për të përmirësuar situatën e tyre sociale.
Kështu ai themeloi një bankë. Ai jep hua para.
Ai në fillim vepron në mënyrë ekonomike, por e bën këtë duke pezulluar qëllimisht rregullat e
lojës. Dhe kjo ndryshon gjithçka në aspektin shoqëror.
E njëjta logjikë mund të aplikohet edhe për pandeminë e koronavirusit.
Ekzistonte problemi social që duhej të testoje për të mundur të shkoje fare në punë, në shkollë ose në universitet.
Dhe tani duhet të gjendet një zgjidhje. Ajo nuk mund të bjerë thjesht nga qielli. Duhet të financohet në një mënyrë apo tjetër.
Dhe pikërisht këtu hyn sipërmarrësi social, duke hartuar një zgjidhje, duke bashkuar ekipin dhe duke e formuar atë. Dhe thjesht
duke vepruar në mënyrë ekonomike dhe më pas duke e ofruar atë.
Këtu ka një test që gjithashtu kushton para. Por ai zgjidh problemin social. Dhe me shumë pak para.
Ashtu si mikro-kreditë natyrshëm ngarkojnë interes, por ndoshta gjashtë për qind në vend të 50.
Dhe ishte e ngjashme me testin e koronavirusit. Më pas ato ishin në dispozicion për
1,99 paund dhe jo për kush e di çfarë shumash.
Dhe në fund, është i njëjti mekanizëm.
Mirë. Si përballeni me këta vetëquajtur verifikues të fakteve, për shembull Volksverpetzer, të cilët thjesht ju
etiketojnë si të djathtë pa asnjë koment dhe përpiqen t'ju diskreditojnë me argumente vrasëse si 'mendimtar lateral'?
Ata nuk më shqetësojnë më sepse kam kaluar shumë.
Kam lënë Cisco-n 15 vjet më parë dhe fillimisht kam punuar 10 vjet në sektorin e kujdesit shëndetësor me farmacistë.
Dhe ata janë shumë paditës dhe ankohen për gjithçka.
Dhe në atë drejtim, unë tashmë kisha kaluar provën time të zjarrtë shumë kohë më parë dhe isha përgatitur mirë për periudhën
e koronavirusit me të gjithë ata që atëherë shqetësohen për ty dhe, natyrisht, menjëherë të
diskreditojnë dhe përpiqen të të vrasin socialisht.
Thjesht më rrëshqet pa vështirësi. Nuk më shqetëson fare.
Përkundrazi, e konsideroj një nder të madh kur aktorë të tillë si Psiram dhe t-online e
Tagesschau investigativ punojnë fort mbi të.
Nëse nuk do ta kishin bërë, ajo që po bëj unë do të ishte e paefektshme.
Mirë. Po, siç sapo e përmendët shkurtimisht, keni përjetuar shumë kundërshti gjatë pandemisë së koronavirusit.
Së pari dhe më kryesorja, sepse në atë kohë ofruat alternativa ndaj testeve të koronavirusit të kryera në vend.
Dhe, natyrisht, u akuzuat për përfitime të paligjshme nga pandemia. Si e shikoni këtë nga perspektiva e sotme?
Gjithçka që mund të them është se duhej të kishim kundërsulmuar edhe më fort, edhe më shpejt, edhe më shumë.
Është e pabesueshme se çfarë kemi duruar për kaq gjatë. Megjithatë, kemi arritur shumë.
Ne kemi qenë në gjendje të përfundojmë disa miliona certifikata testimi.
Ne kemi qenë në gjendje të ndihmojmë qindra mijëra përdorues.
Dhe mund të them vetëm se ti bëre pikërisht gjënë e duhur. Dhe rreziku u shpërblye mirë.
Unë tashmë e përmenda këtë në diskutimin tonë paraprak. Kisha 341 akuza penale që më rëndonin mbi kokë.
Kjo mund të bëjë që gjumi të jetë pak i trazuar.
Dhe në asnjë rast nuk u mbajt një seancë gjyqësore.
Në fund, të gjithë u larguan nga avokatë të mirë.
Pra, këtu me të vërtetë duhej të kishe guxim në kuptimin më të vërtetë të fjalës dhe ta çoje
deri në fund pa ditur se si do të përfundojë.
Disa u zgjuan në burg. Unë isha me fat që shpëtova nga kjo.
Ju e keni përmendur tashmë.
t-online gjithashtu i copëtoi aktivitetet e tua, me "një burrë çmendet krejtësisht" ose "krejtësisht i lirë".
Dhe t-online shkroi: "Bönig deklaron hapur në një video se selia është zhvendosur jashtë vendit për ta
bërë më të vështirë ndjekjen penale nga autoritetet."
t-online më pas pyet: "Por pse dëshiron ta arrijë këtë kur, sipas deklaratave të tij, ai nuk po bën asgjë të paligjshme?"
Dhe pastaj ti u përgjigje në atë kohë: "Është treguar se një gjyqësi me motivime politike mund të bëhet shumë krijuese."
A mund të sqarosh pak atë deklaratë?
Absolutisht. Në fund të fundit, nuk ka rëndësi nëse ke bërë diçka gabim, por nëse diçka
gjendet. Dhe nëse bëhet fjalë për ligjin tatimor.
Al Capone nuk u dënua për vrasjet e tij, por në fund për shmangie nga taksat.
Dhe pikërisht ky është rreziku. Një mjek bën diçka të mirë dhe zgjohet në burg; kjo
mund të më kishte ndodhur po aq lehtë edhe mua.
Ndryshimi ndoshta është se ne kemi qenë vërtetë të kujdesshëm për t'u siguruar që gjërat të jenë
absolutisht të sakta, edhe nëse ndodhen në një zonë gri.
Epo, ne kurrë nuk kemi pretenduar asgjë që nuk është e vërtetë.
Ne me të vërtetë thamë të vërtetën pa mëshirë.
Ne kemi thënë se, për shembull, nuk mund të përjashtohet që dikush të ketë një reaksion alergjik ndaj një përbërësi në
vaksinën e koronavirusit. Kjo është diçka që mund të thuhet.
Kjo mund të mos e impresionojë palën tjetër, por nuk është bazë për procedura ligjore.
Dhe ndoshta pikërisht kjo është drejtimi që gjithmonë kemi ndjekur, që nuk jemi të pambrojtur në atë që mund të bëjmë.
Por ne e dimë që njerëzit do ta provojnë gjithsesi.
Dhe modelet e mia ishin thjesht organizata holandeze që kishin mbyllur llogaritë tona gjatë pandemisë së
koronavirusit dhe kishin një strukturë shumë tërheqëse.
Një fondacion i kombinuar me një shoqëri me përgjegjësi të kufizuar, në mënyrë që fondacioni të jetë efektivisht
drejtori menaxhues i shoqërisë me përgjegjësi të kufizuar. Kjo është diçka që në të vërtetë ekziston vetëm në Holandë.
Unë thjesht mësova se si e bëjnë keqbërësit dhe ndërtova një ndërtim pikërisht ashtu.
Dhe pastaj është pak më e vështirë të padisë dikë në Holandë sesa në Gjermani. Ndodh
shumë më rrallë. Dhe pikërisht ky ishte qëllimi.
Mirë. Po, dhe do të thoja se filluam me koronavirusin, por gjithashtu po merreni me shumë, shumë çështje të tjera.
Pra, kur shkoni në faqen e internetit të Freiheitskanzlei, shihni tema të tilla si "Kompensimi për koronën", "Taksa e pronës
ekspres", "Bllokuesi i shërbimit ushtarak", "Bllokuesi i kontributit" e kështu me
radhë, "Bllokuesi i vaksinimit kundër fruthit".
Çfarë tjetër ka? Çfarë surprizash të tjera ka Markus Bönig në rezervë?
Epo, gjëja interesante është se kemi vënë re se e gjithë arbitrariteti shtetëror
në fund të fundit është me natyrë ligjore.
Kjo do të thotë se nëse duam të mbrojmë veten, na duhet një lloj arme masive në nivel ligjor, në mënyrë që
mijëra, dhjetëra mijëra, qindra mijëra të mund të mbrojnë veten pa pasur nevojë për një avokat.
Të kisha pasur këtë gjatë pandemisë së koronavirusit! Qindra mijëra prej nesh do të kishin mundur të luftonin!
Dhe pikërisht ky është qasja jonë. Ne trajtojmë çdo çështje ku shteti ndërhyn në mënyrë arbitrare në të drejtat e qytetarëve dhe
e zgjidhim atë me një faqe interneti të automatizuar, funksione bisede, inteligjencë artificiale dhe çdo gjë tjetër që mundemi.
Dhe tani kemi zhvilluar zgjidhje të reja që gjithmonë bëjnë të njëjtën gjë:
Ato i fuqizojnë qytetarët të mbrojnë veten kundër një shteti arbitrar, dhe e bëjnë këtë duke përdorur mjete shumë të
thjeshta, po aq të thjeshta sa kthimi i një pakete Amazon.
Thjesht, kjo është ajo që bëjmë.
Dhe tani e bëjmë këtë në të gjitha fushat.
Ne po punojmë konkretisht mbi taksën e pronës, e cila është antikushtetuese. "Taksë Pronësie Express".
Ne kemi ndërtuar një zgjidhje për të ndaluar tarifat e licencës së transmetimit, "ndaluesin e tarifës së licencës",
"bllokuesin e shërbimit ushtarak", për të zhvilluar kundërshtim ndërgjegjës me mbështetje nga inteligjenca artificiale.
Pra, janë gjëra të shkëlqyera: "shfuqizimi i gjobave" dhe kthimi i kësaj edukate të mjerë të
trafikut në të kundërtën, për të thënë kështu.
Është e pabesueshme që ne jemi shefat në ring dhe vazhdimisht na urdhërojnë, duke na bërë të ndjehemi sikur po bëjmë gabim
pothuajse gjithë kohën në makinë. Kjo nuk është e nevojshme.
Dhe po ndërtojmë shumë më tepër zgjidhje të këtij lloji.
Kemi të paktën edhe dhjetë të tjera në proces, që presin të ndërtohen.
Mirë. Ju përmendët shkurtimisht në diskutimin tonë paraprak se mbledhja e përgjithshme digjitale do të
mbahet së shpejti, më 3 shtator, nëse e kuptova drejt.
Çfarë mund të presin njerëzit prej tij?
Ajo që sapo përshkrova janë zgjidhje konkrete, praktike që theksojnë rëndësinë jo vetëm të ankesave në
përgjithësi, por edhe të ndërmarrjes së veprimeve.
Por këto janë vetëm zgjidhje të vogla. Ne kemi një problem themelor.
Ne kemi një demokraci që quhet vetëm kështu dhe praktikisht i lë qytetarët në qoshe si
fëmijë të vegjël. Unë e quaj demokraci infantile.
Dhe ne duam të lëvizim drejt një demokracie sovrane. Dhe kjo kërkon teknologji.
Ato kanë qenë prej kohësh. Dhe tani i kemi paketuar së bashku dhe i kemi ndërtuar.
Aplikacioni i demokracisë me miqtë e demokracisë, për të bërë pikërisht atë që të gjithë do të dëshironim: të
na pyesin drejtpërdrejt dhe të vendosim drejtpërdrejt.
Dhe morëm shembull nga vikingët me Thingun . Të gjithë thjesht mblidhen në një vend.
Është pak e vështirë me 84 milionë. Dhe për këtë arsye po e bëjmë në mënyrë digjitale.
Dhe kjo quhet seancë plenare digjitale.
Të gjithë në një vend. Një votë çdo muaj.
Asnjë peticion, asnjë sondazh, asgjë e tillë.
Në vend të kësaj, shefi vetë takohet me të gjithë të përfshirët, ata marrin një vendim dhe e komunikojnë atë
tek politikanët në formën e një vendimi të qytetarëve.
Kjo është ajo që po vjen tani. Do të themelohet më 3 shtator.
Dhe pastaj, së bashku me Bundestagun dhe Bundesratin, do të ketë asamblenë plenare digjitale, e cila thjesht do të
jetë aty dhe do të mbetet aty si një institucion i qytetarëve.
Mirë.
Ka një projekt tjetër të Bönig: Ambasadorët e Lirisë.
Në buletinin tuaj shkruani: "Rrjeti i ambasadorëve të lirisë është shumë më tepër se thjesht një strukturë shpërndarjeje."
Ne po krijojmë një sistem për komunikim publik pa censurë.
Një strukturë që na lejon të sjellim çdo mesazh të rëndësishëm drejtpërdrejt në
familje, pa filtra, pa roje të portës, pa kornizim.
A do të dëshironit të shtonit disa fjalë për këtë?
Absolutisht. Kjo është ngushtica më e madhe. Po na censurojnë.
Ne nuk jemi në rrugë për një botë të tillë, por kemi mbërritur atje prej kohësh.
Po ngadalësohemi sa i përket rrezes dhe kështu me radhë.
Dhe për këtë arsye duhet të arrijmë drejtpërdrejt në shtëpitë e njerëzve, pa censurë. Në
Gjermani, kjo do të thotë 41 milionë njerëz.
Për ta bërë këtë, na duhen saktësisht 8,200 persona që të shpërndajnë nga 5,000 fletushka në çdo kutinë e letrave.
Kjo është e mjaftueshme për të arritur të gjithë popullsinë.
Dhe na duhet kjo si në aspektin e çështjeve demokratike, d.m.th. takimi ynë mujor plenar dixhital,
ashtu edhe në aspektin e zgjidhjeve që kemi zhvilluar.
Dhe për këtë arsye kemi Ambasadorin e Lirisë, i cili regjistrohet tek ne, siguron zonën e tij postare dhe
gjithashtu fiton para nga të gjitha këto zgjidhje ligjore.
Konkretisht, 10 për qind e të ardhurave që ne gjenerojmë në zonën e tij postare i përkasin atij si falënderim.
Dhe kështu çështjet ekonomike mund të kombinohen me punë vullnetare.
Dhe ndoshta ky është gjithashtu lidhja me sipërmarrjen sociale: nuk mbështeteni vetëm te njerëzit që bëjnë gjithë këtë sepse janë
kaq të mirë, por sepse shohin një përfitim dhe avantazh individual për veten e tyre, gjë që është
krejtësisht e ligjshme. Kështu funksionojmë ne njerëzit.
Dhe në të njëjtën kohë, diçka e mirë del prej tij.
Prandaj ky ambasador i lirisë është kaq i rëndësishëm. Dhe ai është i disponueshëm për të gjitha zgjidhjet tona.
Dhe e njëjta gjë vlen për miqtë e demokracisë.
Mund të jenë të njëjtët njerëz. Mund të jenë edhe të tjerë.
Kushdo që dëshiron të bëjë diçka inkurajohet të regjistrohet në njërën prej dy faqeve të internetit, freiheitskanzlei.de
ose freundederdemokratie.org. Dhe të përfshihet.
Dhe pastaj, ju lutem, ndaloni së ankuari dhe thjesht bëjeni.
Epo, do të thoja se lajmet e papërpunuara duhet t'u bëhen të disponueshme publikut.
Fatkeqësisht, e kundërta e kësaj po ndodh aktualisht me mediat tona masive, të cilat priren t'i paraqesin veten
si një makinë propagande ose si sundimtarë aspirantë diku.
Sipas mendimit tuaj, cilat grupe dhe individë po formësojnë peizazhin mediatik të sotëm?
Nuk janë shumë. Do të thoja rreth dhjetë persona.
Nëse i ke në xhep, ke opinionin publik në xhep. Transmetuesit publikë, natyrisht.
Programi ditor i lajmeve është ende shumë i rëndësishëm.
Por këto janë gjithashtu kompanitë tradicionale të mediave: Springer, Bauer dhe cilatdo qoftë të tjera që quhen.
Janë shumë pak njerëz. Dhe kjo nuk është asgjë e re.
Edhe në vitet 1960, njerëz të zgjuar kuptuan se ideja e një shtypi të lirë është një iluzion. Gjithmonë ka qenë.
Këto janë kompani të orientuara drejt fitimit, të cilat natyrisht nuk janë neutrale.
Nëse duam diçka neutrale, duhet të gjejmë mënyra të tjera.
Ne patjetër kemi nevojë për media të ndryshme dhe alternative që nuk kontrollohen nga një korporatë e vetme.
Dhe kjo mund të rezultojë më pas në një peizazh informativ të balancuar.
Prandaj ajo që po bën këtu dhe ajo që po bëjnë shumë media alternative të tjera të themeluara është kaq e
rëndësishme. Shumë mirë, pikërisht kjo është ajo që nevojitet.
Dhe ne nuk mund të shpresojmë që korporatat e mëdha ndonjëherë të vijnë në vete dhe të veprojnë në interes të qytetarëve.
Ata veprojnë në interes të klientëve të tyre të reklamimit dhe të njerëzve të fuqishëm që u japin para.
Një pyetje e fundit, zoti Bönig.
Në faqen tënde kryesore, ti gjithashtu flet hapur për besimin tënd.
Si fëmijë i një familjeje priftërie të devotshme, ti fillimisht e pe besimin tënd në pritje, siç shkruan.
Dhe pastaj, pas dy aksidenteve me makinë, erdhe në përfundimin se mund të dëshiroje të jetosh jetën
tënde pak më me vetëdije me Zotin në të ardhmen.
A është kjo gjithashtu disi forca lëvizëse pas projekteve që po ndërmerrni sot, për një shoqëri të lirë dhe më humane?
Patjetër. Ky është sfondi.
Kjo është imazhi i njerëzimit. Dhe imazhi im i njerëzimit është shumë i thjeshtë.
Ne jemi krijuar në imazhin e Zotit. Ne jemi krijuar me vullnet të lirë. Dhe kjo është diçka shumë e veçantë.
Dhe kjo do të thotë se jemi të lirë të zgjedhim midis gjërave të mira dhe të këqija.
Dhe pikërisht kjo natyrë vullnetare ishte ajo që zoti Lauterbach në fund theksoi.
Në fund, të gjithë do të vendosin vullnetarisht. Kjo duhet të jetë e qartë për të gjithë.
Ne nuk jemi viktima të asgjëje që na udhëheq këtu.
Ne mund të vendosim me vetëdije çfarë duam ose çfarë nuk duam. Kështu na krijoi Zoti.
Dhe ato dy aksidente me makinë që pata atëherë ishin me të vërtetë thirrje për t'u zgjuar për mua,
thjesht më thoshin se të gjitha gjërat e mira vijnë në tre.
Tani ke qenë në dy aksidente të tmerrshme me makinë dhe ke dalë i paprekur.
Ti e di ku varet çekani. Prandaj mos e teproni, mos e shtyni fatin tuaj shumë larg.
Dhe ato ishin shkaktarët kur isha 19 vjeç.
Dhe kam qenë i palëkundur që atëherë, gjatë gjithë jetës sime.
Dhe natyrisht, kjo gjithashtu ndihmon që të kalosh këtë periudhë të koronavirusit në mënyrë të relaksuar, sepse thjesht i thua
vetes se, në fund të fundit, çdo gjë duhet t'i nënshtrohet Zotit.
Dhe nëse dikush këtu dëshiron të më arrestojë sepse luftoja për liri, mirë, le të jetë kështu.
Pra, ti me të vërtetë relaksohesh thellë kur vendos gjithë shpresën tënde në të. Dhe pikërisht kështu ndihem unë.
Unë mund t'i përballoj të gjitha këto sulme në një mënyrë kaq thellësisht të relaksuar.
Jam plotësisht i vetëdijshëm që ka disa që janë të zemëruar dhe që shkumëzojnë në gojë sepse ajo që po bëjmë është e tmerrshme.
Ne kemi paraqitur 70,000 ankesa ndaj programit dhe kemi nisur 30,000 procedura gjyqësore lidhur me tarifën e
licencës së transmetimit para gjykatave administrative.
Ne kemi shpëtuar qindra mijëra nga gjilpëra.
Epo, kjo është mjaft e keqe kur në të vërtetë dëshiron të kundërtën.
Dhe programi i lajmeve veproi në përputhje me rrethanat.
Gazetarët hetues më kanë ndjekur pesë herë, me të vërtetë duke shpërthyer shkumë nga goja, duke u përpjekur të
më copëtojnë. Unë jam krejtësisht i relaksuar për këtë.
Avokati im sapo tha se ti je një nga të paktët ku çdo formë raportimi është brilante.
Qoftë që të copëtojnë apo të lavdërojnë, gjithçka ndihmon.
Mirë.
Zoti Bönig, faleminderit shumë për bisedën interesante.
Ju uroj juve, familjes suaj dhe të gjithë mbështetësve tuaj forcë dhe guxim në gjithçka për të cilën po punoni.
Dhe mendoj se është e rëndësishme që ne thjesht të jemi dritë në këtë botë së bashku.
Siç e përmende tashmë: ne sjellim dritë në errësirë.
Faleminderit shumë. Të gjitha të mirat për ty.
Faleminderit.