Бале, имрӯз мехоҳам шуморо бо марде шинос кунам, ки лососро ҳамчун рамзи ҳаёти худ кашф кардааст.
Лососҳо сарҳадҳоро намешиносанд, монеаҳоро намешиносанд ва дар оби намакдор ва оби ширин зиндагӣ мекунанд.
Ӯ дӯст медорад бар зидди мавҷҳо шино кунад.
Ин мард низ бовар дорад, ки арзанда аст, ки берун аз доираи маъмулӣ фикр кунад ва зиндагӣ кунад
ва дар ин маънӣ ҳамеша интизори ногаҳонӣ бошад.
Ман хурсандам, ки Маркус Бёнигро истиқбол мекунам. Хуш омадед ба Kla.TV.
Салом ва бонжур. Ман ҳоло дар як қаҳвахона дар Париж нишастаам.
Ин ҳам садои пасзаминаро каме шарҳ медиҳад. Ман барои ин узр мепурсам.
Аммо вақте ки шумо чунин сафар мекунед, ҳамеша наметавонед шароити комили садоро ташкил кунед.
Ҷаноби Бёниг, шумо дар соҳаи идоракунии тиҷорат таҳсил кардед, дар ширкатҳои ҷаҳонӣ кор кардед ва сипас, дар миёнаи
солҳои 30-солагиятон, ҳаёти касбиатонро комилан баръакс кардед.
Шумо қарор кардед, ки истеъдодҳои худро дар хидмати ҳалли мушкилоти иҷтимоӣ ва иҷрои вазифаҳои иҷтимоӣ ба кор баред.
Ту дӯст медорӣ бар зидди мавҷҳо шино кардан.
Оё шумо аз аввали кор огоҳ будед, ки дар баробари баъзе аз ин лоиҳаҳо бо муқовимати шадид рӯ ба рӯ хоҳед шуд?
Ростӣ, не. Албатта, маълум набуд, ки ҳамаи ин ба куҷо меанҷомад.
Бароям комилан равшан буд, ки ман намехостам касби маъмулӣ дошта бошам, пул ҷамъ кунам ва
дар охири умрам кори пурмазмун анҷом диҳам.
Ман роҳе меҷустам, ки ин дуторо якҷоя кунам.
Ва барои ман профессор Юнус, ки микрокредитро ихтироъ кард, воқеан илҳоми бузург буд.
Ӯ сабаби асосӣ шуд, ки ман ҳама чизро партоям, зеро ман фикр мекунам, ки идеяи истифодаи воситаҳои
тиҷоратӣ барои ҳалли мушкилоти иҷтимоӣ хеле олӣ аст.
На танҳо дар бораи хайрияҳо фикр кардан, балки воқеан ба таври иқтисодӣ фикр кардан. Ва ҳамин чиз аҳамияти асосиро дорад.
Бо истилоҳи «ҳалли иқтисодӣ» ман ҳамон чизеро дар назар дорам, ки профессор Юнус нишон дод ва маро хеле илҳом бахшид.
Дар Ҳиндустон занон наметавонанд қарз гиранд, деҳаҳо аз фоизи серсуистифодаи 40 то 50 дарсад ранҷ
мекашанд ва мардум ба як давраи бадсифат афтодаанд.
Ва ин профессор он чизҳоро ихтироъ кард, ки онҳоро микроқарзҳо меноманд.
Маблағҳои камиҳаҷм, махсусан барои занон, барои беҳтар кардани вазъи иҷтимоии онҳо.
Пас ӯ бонк таъсис дод. Ӯ пул қарз медиҳад.
Ӯ аввал ба таври иқтисодӣ амал мекунад, аммо ин корро бо ҳадаф қарор додан ва муваққатан лағв кардани қоидаҳои бозӣ анҷом
медиҳад. Ва ин ҳама чизро аз ҷиҳати иҷтимоӣ тағйир медиҳад.
Ҳамин мантиқро низ ба пандемияи коронавирус татбиқ кардан мумкин аст.
Мушкили иҷтимоӣ вуҷуд дошт, ки барои он ки шумо умуман метавонед ба кор, мактаб ё донишгоҳ равед, бояд санҷида мешудед.
Ва ҳоло бояд ҳалли масъаларо ёфт. Он наметавонад танҳо аз осмон афтад. Он бояд ба як тарз маблағгузорӣ шавад.
Ва маҳз дар ҳамин ҷо соҳибкори иҷтимоӣ ворид мешавад, ҳалли масъаларо таҳия мекунад, дастаро муттаҳид ва ташкил медиҳад.
Ва танҳо аз ҷиҳати иқтисодӣ амал карда, онро пешниҳод мекунад.
Дар ин ҷо санҷише ҳаст, ки он низ пул мегирад. Аммо он мушкилоти иҷтимоиро ҳал мекунад. Ва барои пули хеле кам.
Ҳамин тавр, микроқарзҳо табиатан фоиз мегиранд, аммо шояд шаш фоиз, на 50.
Ва бо санҷиши коронавирус низ ҳамин тавр буд. Онҳо сипас бо нархи 1,99 фунт дастрас буданд ва на
барои маблағҳое, ки кас намедонад чӣ қадар буданд.
Ва дар ниҳоят, ин ҳамон механизм аст.
Хуб. Шумо чӣ гуна бо ин факт-чекерҳои худмуқарраршуда, масалан Volksverpetzer, ки бе ягон шарҳ шуморо ростгаро меноманд
ва бо аргументҳои қатлкунанда мисли «фикркунандаи паҳлӯӣ» мекӯшанд шуморо дискредят кунанд, муносибат мекунед?
Онҳо дигар маро азият намедиҳанд, зеро ман бисёр чизҳоро пушти сар кардаам.
Ман 15 сол пеш Cisco-ро тарк кардам ва аввалин 10 солро дар соҳаи тандурустӣ бо дорусозон кор кардам.
Ва онҳо хеле даъвоҷӯ ҳастанд ва аз ҳама чиз шикоят мекунанд.
Ва дар ин ҷиҳат ман аллакай аз озмоиши оташин гузашта будам ва бинобар ин хуб омода будам ба давраи коронавирус бо ҳамаи онҳое,
ки он вақт дар бораи шумо худро ба ғазаб меоранд ва, албатта, фавран шуморо бадном карда, кӯшиш
мекунанд шуморо аз ҷиҳати иҷтимоӣ нобуд созанд.
Он ба таври аҷибе аз ман дур мешавад. Ин ба ман умуман халал намерасонад.
Баръакс, ман инро шарафи бузург медонам, вақте ки бозигароне монанди Psiram ва t-online ва
Tagesschau маводро таҳқиқкорона баррасӣ мекунанд.
Агар онҳо ин корро намекарданд, он чизе, ки ман мекунам, самарабахш намешуд.
Хуб. Бале, чунон ки шумо кӯтоҳ зикр кардед, дар давраи пандемияи коронавирус шумо бо муқовимати зиёд рӯбарӯ шудед.
Аввалан, зеро шумо дар он замон алтернативаҳоро ба санҷишҳои стационарии коронавирус пешниҳод кардед.
Ва, албатта, шуморо дар фоидаҷӯӣ аз пандемия айбдор карданд. Аз назари имрӯза ба ин чӣ гуна менигаред?
Ҳама чизе, ки метавонам бигӯям, ин аст, ки мо бояд боз ҳам сахттар, боз ҳам тезтар ва боз ҳам бештар муқобила мекардем.
Нобовар аст, ки мо чӣ қадар вақт ин ҳамаро таҳаммул кардаем. Бо вуҷуди ин, мо бисёр чизҳоро ба даст овардем.
Мо тавонистем чанд миллион шаҳодатномаҳои санҷиширо пурра анҷом диҳем.
Мо тавонистем ба садҳо ҳазор корбарон кӯмак расонем.
Ва ман танҳо метавонам бигӯям, ки шумо дақиқ кори дурустро анҷом додед. Ва ин хатар хуб натиҷа дод.
Ман аллакай дар муҳокимаи пешакии мо инро зикр карда будам. Бар сарам 341 айби ҷиноятӣ овезон буд.
Ин метавонад шаби хобро каме ноором созад.
Ва дар ҳеҷ сурат ба баррасии судӣ нарасид.
Дар ниҳоят, онҳоро ҳама вакилони хуб аз кор ихроҷ карданд.
Пас дар ин ҷо воқеан бояд дар ҳақиқитарин маънои калима шуҷоат медоштед ва бе он ки медонистед,
чӣ натиҷа хоҳад дод, онро то охир иҷро мекардед.
Баъзеҳо дар зиндон бедор шуданд. Ман хушбахт будам, ки аз ин раҳо шудам.
Шумо аллакай онро зикр кардаед.
t-online низ фаъолиятҳои шуморо пора-пора кард, бо «марде пурра девона мешавад» ё «пурра озод».
Ва t-online навиштааст: «Бёниг дар як видео ошкоро мегӯяд, ки штаб-квартира ба хориҷа кӯчонида шудааст, то
мақомоти ҷиноятӣ онро таъқиб кардан душвортар гардонанд.»
t-online сипас мепурсад: «Аммо чаро ӯ мехоҳад ба ин ноил шавад, дар ҳоле ки, ба гуфтаи худи ӯ, ӯ ҳеҷ кори ғайриқонунӣ намекунад?»
Ва он гоҳ шумо дар он замон ҷавоб додед: «Нишон дода шудааст, ки мақомоти судӣ бо ангезаҳои сиёсӣ метавонад хеле эҷодкор шавад.»
Метавонед он изҳоротро каме шарҳ диҳед?
Албатта. Дар ниҳоят, масъала дар он нест, ки оё шумо чизеро нодуруст кардаед, балки дар он аст, ки оё
чизе пайдо мешавад. Ва агар ин қонуни андоз бошад.
Ал Капоне барои қатлҳояш маҳкум нашуд, балки дар ниҳоят барои фиреби андоз маҳкум шуд.
Ва ҳамин аст дақиқан хатар. Духтур кори нек мекунад ва дар зиндон бедор мешавад; ҳамин
ҳодиса метавонист ба осонӣ бо ман ҳам рӯй диҳад.
Фарқ шояд дар он бошад, ки мо воқеан бодиққат будем, то ҳама чиз комилан дуруст бошад,
ҳатто агар онҳо дар минтақаи хокистарӣ бошанд.
Хуб, мо ҳеҷ гоҳ чизеро, ки дуруст нест, даъво накардаем.
Мо воқеан бе раҳм ҳақиқатро гуфтем.
Мо гуфтаем, ки, масалан, истисно кардан ғайриимкон аст, ки касе ба яке аз ҷузъҳои ваксинаи зидди
коронавирус аллергия намояд. Ин чизест, ки гуфта мешавад.
Ин шояд тарафи дигарро таассур накунад, аммо ин асос барои оғози парвандаи судӣ нест.
Ва шояд воқеан ҳамин самт аст, ки мо ҳамеша интихоб кардаем: дар он чи метавонем анҷом диҳем, осебпазир нестем.
Аммо мо медонем, ки мардум ба ҳар ҳол онро месанҷанд.
Ва намунаҳои ибрат барои ман танҳо ташкилотҳои голландиие буданд, ки дар давраи пандемияи коронавирус
ҳисобҳои моро баста буданд ва сохтори хеле ҷолиб доштанд.
Бунёде, ки бо ширкати дорои масъулияти маҳдуд муттаҳид шудааст, то бунёд дар амал директори идоракунандаи он
ширкат бошад. Ин воқеан танҳо дар Нидерланд вуҷуд дорад.
Ман танҳо омӯхтам, ки бадхоҳон чӣ гуна ин корро мекунанд ва дақиқ ҳамин тавр як сохтмон сохтам.
Ва сипас дар Нидерландҳо даъво кардан нисбат ба Олмон каме душвортар аст. Ин хеле
камтар рух медиҳад. Ва ҳамин дақиқ ҳадаф буд.
Хуб. Бале, ва ман мегӯям, ки мо бо коронавирус оғоз кардем, аммо шумо низ бо бисёр, бисёр масъалаҳои дигар сарукор доред.
Пас вақте ки шумо ба вебсайти Freiheitskanzlei меравед, шумо мавзӯъҳоеро мебинед, ба монанди «Компенсацияи Корона»,
«Андози амвол экспресс», «Монеъи хидмати ҷангӣ», «Монеъи саҳмгузорӣ» ва ғайра, «Монеъи эмгузаронии сурхча».
Боз чӣ ҳаст? Маркус Бёниг боз кадом сюрпризҳоро омода кардааст?
Хуб, чизи ҷолиб он аст, ки мо мушоҳида кардем, ки ҳама ихтиёри давлатӣ дар ниҳоят хусусияти ҳуқуқӣ дорад.
Ин маънои онро дорад, ки агар мо хоҳем худро дифоъ кунем, ба мо дар сатҳи қонунӣ як навъ силоҳи оммавӣ лозим аст, то
ҳазорҳо, даҳҳо ҳазорҳо ва садҳо ҳазорҳо нафар бидуни ниёз ба вакили мудофиа тавонанд худро ҳимоят кунанд.
Кош дар давраи пандемияи коронавирус инро доштам! Садҳо ҳазор нафари мо метавонистем муқобила кунем!
Ва ҳамин аст дақиқан равиши мо. Мо ба ҳама масъалаҳое, ки давлат ба таври худсарона ба ҳуқуқҳои шаҳрвандон дахолат мекунад, даст
мезанем ва онҳоро бо истифода аз вебсайти автоматӣ, функсияҳои чат, зеҳни сунъӣ ва
ҳама чизҳои дигаре, ки метавонем, ҳал мекунем.
Ва ҳоло мо ҳаллиҳои навиеро таҳия кардаем, ки ҳамеша як корро иҷро мекунанд:
Онҳо шаҳрвандонро тавонманд месозанд, то бар зидди давлати худсарона худро ҳимоят кунанд, ва ин корро бо
воситаҳои хеле оддӣ анҷом медиҳанд, ҳамон қадар оддӣ, мисли баргардонидани бастаи Amazon.
Ба таври содда, ҳамин корест, ки мо мекунем.
Ва ҳоло мо инро дар ҳама гуна соҳаҳо анҷом медиҳем.
Мо махсусан рӯи андози амвол кор мекунем, ки он ғайриконститутсионӣ аст. «Андози амвол экспресс».
Мо ҳаллиеро сохтем, ки пардохти ҳаққи иҷозатномаи пахшро боздорад — «боздошти ҳаққи иҷозатнома», инчунин «монеъи хизмати
ҳарбӣ», то бо дастгирии зеҳни сунъӣ эътирози виҷдонӣ эҷод кунем.
Пас ин аъло аст: «бекор кардани ҷаримаҳо» ва, ба таври рамзӣ гӯем, ин таълими ноумеди ҳаракати роҳро ба куллӣ тағйир додан.
Нобовар аст, ки дар ринг мо сарвар ҳастем, вале дар ҳама вақт дар мошин моро фармон медиҳанд ва
мо гӯё қариб ҳамеша хато мекунем. Ин зарур нест.
Ва мо ҳаллиҳои зиёди ин гуна месозем.
Мо ҳадди ақал даҳ адади дигарро дар марҳилаи омодагӣ ба истеҳсол дорем, ки мунтазири сохта шудан ҳастанд.
Хуб. Шумо дар муҳокимаи пешакии мо мухтасаран зикр кардед, ки ҷаласаи умумии рақамӣ ба зудӣ, 3
сентябр баргузор мешавад, агар ман дуруст фаҳмида бошам.
Одамон аз он чӣ интизор метавонанд?
Он чизе, ки ман ҳозир тавсиф кардам, ҳалли мушаххас ва амалӣ аст, ки на танҳо аҳамияти шикоят кардан дар
маҷмӯъ, балки аҳамияти воқеан амал карданро таъкид мекунад.
Аммо инҳо танҳо ҳаллиҳои хурданд. Мо мушкили аслӣ дорем.
Мо демократияе дорем, ки танҳо номи демократия дорад ва амалан шаҳрвандонро мисли кӯдакони хурдсол дар
кунҷ мегузорад. Ман онро демократияи кӯдакона меномам.
Ва мо мехоҳем ба сӯи демократияи соҳибихтиёр ҳаракат кунем. Ва ин ба технология ниёз дорад.
Онҳо муддати тӯлонӣ вуҷуд доштанд. Ва ҳоло мо онҳоро якҷоя карда, сохтем.
Барномаи демократия бо дӯстони демократия, то дақиқ ҳамон кореро анҷом диҳад, ки ҳамаи мо мехоҳем:
бевосита пурсида шавем ва бевосита қарор қабул кунем.
Ва мо аз викингҳо бо «Тхинг» (маҷлиси шӯрои қабилаҳои германӣ ва викингҳо) намуна
гирифтем. Ҳама ба таври оддӣ дар як ҷо ҷамъ меоянд.
Бо 84 миллион ин каме душвор аст. Ва ба ҳамин сабаб мо инро ба таври рақамӣ анҷом медиҳем.
Ва инро ҷаласаи пленарии рақамӣ меноманд.
Ҳама дар як ҷо. Ҳар моҳ як раъй.
На муроҷиатнома, на пурсиш, ҳеҷ чизи монанди он.
Ба ҷои ин, худи сарвари ширкат бо ҳамаи шахсони дахлдор мулоқот мекунад, онҳо қарор қабул мекунанд ва онро
ба сиёсатмадорон ҳамчун қарори шаҳрвандон мерасонанд.
Ҳамин чиз ҳоло рӯйи кор меояд. Он 3 сентябр таъсис хоҳад ёфт.
Ва сипас, дар паҳлуи Бундестаг ва Бундесрат, маҷлиси умумии рақамӣ вуҷуд хоҳад дошт, ки танҳо
ҳаст ва ҳамчун ниҳоди шаҳрвандон боқӣ мемонад.
Хуб.
Лоиҳаи дигари Бёниг вуҷуд дорад: Сафирони Озодӣ.
Дар хабарномаи шумо навиштаед: «Шабакаи сафирони озодӣ бештар аз як сохтори тақсимот аст.»
Мо як системаи иртибототи ҷамъиятии бецензураро таъсис медиҳем.
Сохторе, ки ба мо имкон медиҳад ҳар паёми муҳимро бевосита ба хонадон расонем, бидуни
филтрҳо, бидуни назоратгарон, бидуни чаҳорчӯба.
Оё мехоҳед дар ин бора чанд калима илова кунед?
Албатта. Ин бузургтарин маҳдудият аст. Моро сензура мекунанд.
Мо дар роҳи чунин ҷаҳон нестем, балки аллакай ба он расидаем.
Мо дар ҷиҳати доира ва ғайра боздошта мешавем.
Ва аз ин сабаб мо бояд бевосита, бидуни цензура ба хонаҳои мардум расем. Дар Олмон ин
маънои онро дорад, ки ба 41 миллион нафар мерасад.
Барои ин ба мо дақиқан 8 200 нафар лозим аст, то ҳар кадом 5 000 варақаро ба қуттиҳои мактуб паҳн кунанд.
Ин барои расидан ба тамоми аҳолӣ кофист.
Ва мо ба ин ҳам аз ҷиҳати масъалаҳои демократӣ, яъне ҷаласаи моҳонаи пленарии рақамии мо, ва ҳам аз
ҷиҳати ҳаллиҳое, ки мо таҳия кардаем, ниёз дорем.
Ва ҳамин аст сабаби он, ки мо Сафири Озодӣ дорем, ки бо мо сабти ном мешавад, ҳудуди индекси почтаи худро
таъмин мекунад ва аз ҳамаи ин ҳаллиҳои қонунӣ пул меёбад.
Яъне, 10 фоизи даромаде, ки мо дар ҳудуди коди почтаи ӯ ба даст меорем, ҳамчун изҳори миннатдорӣ ба ӯ тааллуқ дорад.
Ва аз ин рӯ масъалаҳои иқтисодиро метавон бо кори ихтиёрӣ якҷоя кард.
Ва шояд ҳамин ҳам пайванд ба соҳибкории иҷтимоӣ бошад: шумо на танҳо ба он умед мебандед, ки мардум ҳамаи ин корҳоро танҳо аз
рӯи некӣ мекунанд, балки аз он сабаб, ки онҳо барои худ манфиат ва бартарии инфиродӣ мебинанд, ки ин
комилан қонунист. Мо инсонҳо ҳамин тавр амал мекунем.
Ва ҳамзамон аз он чизе нек баромад мекунад.
Зеро ҳамин сафири озодӣ хеле муҳим аст. Ва он барои ҳамаи ҳаллиҳои мо дастрас аст.
Ва ҳамин ба дӯстони демократия низ дахл дорад.
Ин метавонад ҳамон одамон бошанд. Ин инчунин метавонад дигарон бошанд.
Ҳар касе, ки мехоҳад чизе анҷом диҳад, ташвиқ карда мешавад, ки дар яке аз ду вебсайт — freiheitskanzlei.de ё
freundederdemokratie.org — сабти ном шавад ва ба кор шурӯъ кунад.
Ва пас, лутфан аз шикоят кардан даст кашед ва танҳо онро иҷро кунед.
Хуб, ман мегӯям, ки хабарҳои бефилтр бояд барои омма дастрас бошанд.
Мутаассифона, дар ҳоли ҳозир баръакси ин дар ВАО-и мо рух медиҳад, ки онҳо одатан худро ҳамчун мошини
пропаганда ё даъвогари ҳокимият дар ҷое муаррифӣ мекунанд.
Ба назари шумо, кадом гурӯҳҳо ва шахсони алоҳида манзараи расонаҳои имрӯзаро шакл медиҳанд?
Ин чандон зиёд нест. Ман мегӯям, тақрибан даҳ нафар.
Агар онҳо дар ҷайби шумо бошанд, шумо афкори оммаро дар ҷайби худ доред. Албатта, пахшкунандагони давлатӣ.
Барномаи ҳаррӯзаи хабарҳо ҳанӯз ҳам хеле муҳим аст.
Аммо инҳо низ ширкатҳои анъанавии ВАО мебошанд: Springer, Bauer ва ҳар номи дигаре, ки доранд.
Ин хеле кам одамон аст. Ва ин ҳеҷ чизи нав нест.
Ҳатто дар солҳои 1960 одамони зирак фаҳмиданд, ки идеяи матбуоти озод як иллюзия аст. Он ҳамеша ҳамин тавр буд.
Инҳо ширкатҳои фоидаҷӯ мебошанд, ки табиатан бетараф нестанд.
Агар мо чизе бетараф хоҳем, бояд роҳҳои дигарро ҷустуҷӯ кунем.
Мо бешубҳа ба гуногунӣ ва васоити ахбори алтернативӣ ниёз дорем, ки аз ҷониби як корпоратсия назорат намешаванд.
Ва ин метавонад сипас ба муҳити иттилоотии мутавозин оварда расонад.
Аз ҳамин сабаб он чизе, ки шумо дар ин ҷо мекунед ва он чизе, ки бисёр васоити алтернативии иттилоотӣ, ки
таъсис ёфтаанд, анҷом медиҳанд, хеле муҳим аст. Олиҷаноб, ҳамин чизест, ки дақиқ лозим аст.
Ва мо наметавонем умедвор бошем, ки ширкатҳои калон ҳеҷ гоҳ ба худ меоянд ва дар манфиати шаҳрвандон амал мекунанд.
Онҳо дар манфиати муштариёни таблиғотии худ ва шахсони бонуфузе, ки ба онҳо пул медиҳанд, амал мекунанд.
Як саволи охирин, ҷаноби Бёниг.
Дар саҳифаи хонагии шумо низ ошкоро дар бораи эътиқоди худ ҳарф мезанед.
Ҳамчун фарзанди оилаи як пастори содиқ, шумо, чунон ки менависед, аввал эътиқодатонро муваққатан боздоштед.
Ва сипас, пас аз ду садамаи нақлиётӣ, шумо ба хулосае омадед, ки шояд хоҳед дар оянда
ҳаёти худро бо Худо каме боҳушёртар гузаронед.
Оё ин низ то андозае нерӯи пешбарандаи лоиҳаҳоест, ки шумо имрӯз барои як ҷомеаи озод ва инсондӯстонатар амалӣ мекунед?
Албатта. Ин замина аст.
Ин тасвири башарият аст. Ва тасвири ман аз башарият хеле сода аст.
Мо ба образи Худо офарида шудаем. Мо бо ихтиёри озод офарида шудаем. Ва ин чизест хеле махсус.
Ва ин маънои онро дорад, ки мо озодем, ки байни чизҳои нек ва бад интихоб кунем.
Ва маҳз ҳамин хусусияти ихтиёрӣ аст, ки ҷаноби Лаутербах ниҳоятан таъкид кард.
Дар ниҳоят, ҳар кас ихтиёран қарор қабул хоҳад кард. Ин бояд барои ҳама равшан бошад.
Мо қурбони ҳеҷ чизе нестем, ки моро инҷо роҳнамоӣ мекунад.
Мо метавонем бо огоҳӣ қарор гирем, ки чӣ мехоҳем ва чӣ намехоҳем. Худо моро ҳамин тавр офаридааст.
Ва он ду садамаи мошин, ки ман он вақт доштам, воқеан барои ман як огоҳкунанда буданд ва танҳо
ба ман мегуфтанд, ки ҳама чизҳои нек сето меоянд.
Шумо ҳоло дар ду садамаи даҳшатноки мошинӣ қарор гирифтед ва бе осеб мондед.
Ту медонӣ, ки болға дар куҷо овезон аст. Пас аз ҳад нагузор, хушбахтиатро аз ҳад зиёд ба санҷиш накаш.
Ва ҳаминҳо омилҳое буданд, вақте ки ман 19-сола будам.
Ва аз он вақт то кунун ман дар тӯли тамоми умрам устувор будам.
Ва албатта, ин низ кӯмак мекунад, ки ин давраи коронавирусро бо оромиш гузаронем, зеро шумо ба худ
мегӯед, ки дар ниҳоят ҳама чиз бояд назди Худо равад.
Ва агар касе дар ин ҷо мехоҳад маро боздошт кунад, зеро ман барои озодӣ ҷангидам, пас бошад.
Пас вақте тамоми умеди худро ба он мегузоред, воқеан ба таври амиқ ором мешавед. Ва ман дақиқ ҳамин тавр эҳсос мекунам.
Ман метавонам ҳамаи ин ҳамлаҳоро бо оромии амиқ паси сар кунам.
Ман комилан огоҳам, ки баъзеҳо ғазабзадаанд ва аз даҳон каф мерезанд, зеро он чи мо мекунем, даҳшатнок аст.
Мо 70 000 шикояти барномаро таҳия карда, 30 000 парвандаи додгоҳиро оид ба ҳаққи
иҷозатномаи пахш дар судҳои маъмурӣ оғоз кардаем.
Мо садҳо ҳазор нафарро аз сӯзан наҷот додем.
Хуб, ин хеле бад аст, вақте ки шумо дар асл баръаксро мехоҳед.
Ва барномаи хабарӣ мувофиқи он амал кард.
Рӯзноманигорони таҳқиқотӣ панҷ маротиба ба ман ҳамла карданд, воқеан аз даҳон каф мерезонданд ва мекӯшиданд
маро пора-пора кунанд. Ман дар ин бора комилан ором ҳастам.
Вакилам ҳоло гуфт, ки шумо яке аз чанд нафаред, ки ҳар гуна гузоришдиҳӣ дар шумо аъло аст.
Чӣ онҳо туро пора-пора кунанд, чӣ туро ситоиш кунанд, ҳамааш кумак мекунад.
Хуб.
Ҷаноби Бёниг, барои гуфтугӯи ҷолиб бисёр ташаккур.
Ман ба шумо, ба оилаи шумо ва ҳамаи тарафдоронатон дар ҳама корҳое, ки ба онҳо машғулед, қувват ва матонат таманно мекунам.
Ва ман фикр мекунам, ки муҳим аст, ки мо дар ин ҷаҳон бо ҳамдигар танҳо сабук бошем.
Чуноне ки шумо аллакай зикр кардед: мо нурро ба торикӣ меорем.
Бисёр ташаккур. Бароятон беҳтаринҳоро таманно дорам.
Ташаккур.