Oo, ngayon nais kong ipakilala sa inyo ang isang lalaking natuklasan ang salmon bilang simbolo ng kanyang buhay.
Ang salmon ay hindi kilala ang mga hangganan, hindi kilala ang mga hadlang, at nabubuhay sa parehong maalat at matamis na tubig.
Mahilig siyang lumangoy laban sa agos.
Naniniwala rin ang lalaking ito na sulit na mag-isip at mamuhay nang hindi pangkaraniwan at, sa
ganitong diwa, laging asahan ang hindi inaasahan.
Ikinalulugod kong tanggapin si Markus Bönig. Maligayang pagdating sa Kla.TV.
Magandang umaga at bonjour. Nakaupo ako ngayon sa isang café sa Paris.
Ipinapaliwanag din nito nang kaunti ang ingay sa likuran. Humihingi ako ng paumanhin para doon.
Ngunit kapag nasa kalsada ka nang ganito, hindi mo palaging maayos ang perpektong kondisyon ng tunog.
Ginoong Bönig, nag-aral ka ng administrasyong pangnegosyo, nagtrabaho ka para sa mga pandaigdigang korporasyon
at pagkatapos, sa kalagitnaan ng iyong tatlumpung taon, lubusang binago mo ang iyong propesyonal na buhay.
Nagpasya kang gamitin ang iyong mga talento sa paglilingkod sa mga suliraning panlipunan at mga tungkuling panlipunan.
Mahilig kang lumangoy laban sa agos.
Alam mo ba mula pa sa simula na makakasalubong mo ang matinding pagtutol sa ilan sa mga proyektong ito?
Sa totoo lang, hindi. Siyempre, hindi malinaw kung saan ito hahantong.
Naging malinaw sa akin na ayaw kong magkaroon ng karaniwang karera, kumita ng maraming pera, at saka
gumawa ng makabuluhang bagay sa pagtatapos ng aking buhay.
Naghahanap ako ng paraan para pagsamahin ang dalawa.
At para sa akin, si Propesor Yunus, na nag-imbento ng mikro-kredito, ay isang dakilang inspirasyon.
Siya ang naging mitsa para itapon ko ang lahat, dahil sa tingin ko napakagandang ideya ang paggamit ng mga
komersyal na paraan para lutasin ang mga suliraning panlipunan.
Hindi lang iniisip ang mga donasyon, kundi talagang iniisip nang pang-ekonomiya. At iyan nga ang pinakamahalaga.
Sa pamamagitan ng ekonomikong solusyon, ibig kong sabihin ay ang ipinakita ni Propesor Yunus
at ang labis na nagbigay-inspirasyon sa akin.
Sa India, hindi makautang ang mga kababaihan, ang mga nayon ay naghihirap dahil sa sobrang taas na interes na 40 hanggang 50
porsyento, at ang mga tao ay naipit sa isang mapanlikong siklo.
At ang propesor na ito ang nag-imbento ng tinatawag na microloans.
Maliit na halaga, na partikular na nakatuon sa mga kababaihan, upang mapabuti ang kanilang kalagayang panlipunan.
Kaya nagtayo siya ng bangko. Nagpapautang siya ng pera.
Sa simula ay kumikilos siya nang matipid, ngunit ginagawa niya ito sa pamamagitan ng sinadyang pagpapaliban sa mga patakaran ng
laro. At binabago nito ang lahat sa aspeto ng pakikipagsosyalan.
Maaari ring ilapat ang parehong lohikang ito sa pandemya ng coronavirus.
Mayroong suliraning panlipunan na kailangan kang sumailalim sa pagsusuri upang makapunta ka sa trabaho, paaralan, o unibersidad.
At ngayon ay kailangang makahanap ng solusyon. Hindi ito basta-basta mahuhulog mula sa
langit. Kailangan itong pondohan sa anumang paraan.
At doon mismo pumapasok ang sosyal na negosyante, bumubuo ng solusyon, pinagsasama ang koponan at hinuhubog ito. At simpleng
kumikilos nang pang-ekonomiya at pagkatapos ay iniaalok ito.
Dito, may isang pagsusuri na may bayad din. Ngunit nalulutas nito ang suliraning panlipunan. At sa napakaliit na halaga lamang.
Tulad ng natural na naniningil ng interes ang mga micro-loan, ngunit marahil anim na
porsyento lamang sa halip na limampung porsyento.
At ganoon din sa pagsusuri ng coronavirus. Pagkatapos ay naging £1.99 na lang ang
presyo, at hindi na para sa kung anong halaga pa.
At sa huli, pareho lang ang mekanismo.
Sige. Paano mo haharapin ang mga nag-aangking fact checker, halimbawa ang Volksverpetzer, na basta ka lang tinatawag na
right-wing nang walang paliwanag at sinusubukang siraan ka gamit ang mga nakamamatay na argumento tulad ng 'lateral thinker'?
Hindi na nila ako ginugulo dahil marami na akong pinagdaanan.
Umalis ako sa Cisco labinlimang taon na ang nakalipas at sa simula ay gumugol ako ng sampung taon sa sektor ng
pangangalagang pangkalusugan kasama ang mga parmasyutiko.
At sila ay madalas magdemanda at nagrereklamo tungkol sa lahat ng bagay.
At sa aspetong iyon, matagal ko nang pinagdaanan ang aking pagsubok sa apoy at dahil dito, handa na ako para sa panahon ng
coronavirus kasama ang lahat ng mga taong nag-aalab tungkol sa iyo at, siyempre, agad kang
binabatikos at sinusubukang patayin ka sa lipunan.
Hindi ko alam kung paano, pero basta't dumadaan lang sa akin iyon. Hindi ako naaabala nito kahit man lang.
Sa kabaligtaran, itinuturing kong isang malaking karangalan kapag nagsusumikap dito ang mga manlalaro
tulad ng Psiram at t-online at Tagesschau investigativ.
Kung hindi nila ginawa, hindi naging epektibo ang ginagawa ko.
Sige. Oo, tulad ng iyong maikling nabanggit, nakaranas ka ng maraming oposisyon sa panahon ng pandemya ng coronavirus.
Higit sa lahat, dahil nag-alok ka ng mga alternatibo sa mga nakapirming pagsusuri ng coronavirus noon.
At siyempre, inakusahan kang kumita nang labis mula sa pandemya. Paano mo ito tinitingnan ngayon?
Ang masasabi ko lang ay dapat sana ay lumaban tayo nang mas matindi, mas mabilis, at mas higit pa.
Hindi kapani-paniwala kung ano ang matagal na nating tinitiis. Gayunpaman, marami na tayong nakamit.
Nagawa na naming kumpletuhin ang ilang milyong sertipiko ng pagsusulit.
Nakatulong na kami sa daan-daang libong mga gumagamit.
At masasabi ko lang na ginawa mo talaga ang tamang bagay. At nagbunga nang mabuti ang panganib.
Nabanggit ko na ito sa ating paunang talakayan. May 341 kasong kriminal na nakabitin sa akin.
Maaari itong magdulot ng medyo hindi mapakali sa pagtulog sa gabi.
At hindi kailanman ito umabot sa pagdinig sa korte.
Sa huli, pinalaya silang lahat ng mabubuting abogado.
Kaya dito talagang kailangan mong magkaroon ng tapang sa pinakatotoong kahulugan ng salita at
ituloy ito nang hindi alam kung paano ito magwawakas.
May mga nagising sa bilangguan. Suwerte kong hindi ako napunta roon.
Nabanggit mo na ito.
Hinati-hati rin ng t-online ang iyong mga aktibidad, gamit ang "isang lalaki ang tuluyang nababaliw" o "lubos na malaya".
At isinulat ng t-online: "Malinaw na sinabi ni Bönig sa isang video na inilipat ang punong-tanggapan sa ibang bansa upang mas
mahirapan ang mga awtoridad na kriminal na magsampa ng kaso."
Pagkatapos ay nagtatanong ang t-online: "Ngunit bakit niya gustong makamit ito kung, ayon sa kanyang
sariling pahayag, wala naman siyang ginagawang ilegal?"
At saka sumagot ka noon: "Napatunayan na ang hudikatura na may motibasyong pampulitika ay maaaring maging napaka-malikhain."
Maaari mo bang ipaliwanag nang kaunti ang pahayag na iyon?
Siyempre. Sa huli, hindi ito tungkol sa kung nagkamali ka, kundi kung may matutuklasan. At kung ito ay batas sa buwis.
Hindi nahatulan si Al Capone dahil sa kanyang mga pagpatay, kundi sa pag-iwas sa buwis sa huli.
At iyan nga ang eksaktong panganib. Gumawa ng mabuti ang isang doktor at nagising na nasa
bilangguan; madali rin sana itong nangyari sa akin.
Marahil ang pagkakaiba ay talagang masusi kaming tinitiyak na tama nang husto ang lahat ng
bagay, kahit pa nasa kulay-abo na lugar ang mga ito.
Hindi namin kailanman inangkin ang anumang hindi totoo.
Talagang sinabi namin ang katotohanan nang walang awa.
Sinabi na namin na, halimbawa, hindi maiiwasan na maaaring magkaroon ng reaksiyong alerhiya ang isang tao sa isang
sangkap ng bakunang kontra-coronavirus. Iyan ang masasabi.
Maaaring hindi maka-impress iyon sa kabilang panig, ngunit hindi ito batayan para sa legal na paglilitis.
At marahil iyon nga talaga ang direksyon na palagi nating sinusundan, na hindi tayo mahihina sa ating kayang gawin.
Ngunit alam natin na susubukan pa rin ito ng mga tao.
At ang mga huwaran ko ay mga organisasyong Olandes na nagsara ng aming mga account noong pandemya ng
coronavirus at may napakakapanabik na estruktura.
Isang pundasyon na pinagsama sa isang kompanyang may limitadong pananagutan, upang ang pundasyon ang epektibong
direktor ng kompanyang may limitadong pananagutan. Ito ay isang bagay na talagang umiiral lamang sa Netherlands.
Simple lang akong natuto kung paano ito ginagawa ng mga kontrabida at nagtayo ako ng isang konstruksyon na eksaktong ganoon.
At saka medyo mas mahirap magsampa ng kaso laban sa isang tao sa Netherlands kaysa sa Germany. Mas
bihira itong mangyari. At iyan nga ang eksaktong layunin.
Sige. Oo, at masasabi kong nagsimula tayo sa coronavirus, pero nakaharap ka rin sa napakaraming iba pang isyu.
Kaya kapag pumunta ka sa website ng Freiheitskanzlei, makikita mo ang mga paksa tulad ng "Corona compensation",
"Property tax express", "War service blocker", "Contribution blocker" at iba pa, "Measles vaccination blocker".
Ano pa ang iba? Anong iba pang mga sorpresa ang inihanda ni Markus Bönig?
Ang kawili-wili ay napansin namin na ang lahat ng pambabala ng estado ay sa huli ay may katangiang legal.
Ibig sabihin nito, kung nais nating ipagtanggol ang ating sarili, kailangan natin ng isang uri ng sandatang pangmasa sa legal na
antas upang ang libu-libo, sampu-sampung libo, at daan-daang libo ay makapagdepensa nang hindi nangangailangan ng abogado.
Kung sana'y nariyan na ito noong pandemya ng coronavirus! Daan-daang libo sa atin ang sana'y nakalaban!
At iyan mismo ang aming pamamaraan. Tinutugunan namin ang lahat ng pagkakataon kung saan ang estado ay arbitraryong nakikialam sa
mga karapatan ng mamamayan at nilulutas ito gamit ang isang awtomatikong website, mga chat
function, AI, at lahat ng iba pa na kaya naming gawin.
At ngayon ay nakabuo na kami ng mga bagong solusyon na palaging gumagawa ng parehong bagay:
Binibigyan nila ng kapangyarihan ang mga mamamayan na ipagtanggol ang kanilang sarili laban sa isang arbitraryong estado, at
ginagawa nila ito sa pamamagitan ng napakasimpleng paraan, kasing simple ng pagbabalik ng isang pakete mula sa Amazon.
Sa madaling sabi, iyan ang ginagawa namin.
At ngayon ginagawa na namin ito sa lahat ng uri ng mga larangan.
Nagtatrabaho kami nang partikular sa buwis sa ari-arian, na labag sa konstitusyon. "Property Tax Express".
Nagawa namin ang isang solusyon upang itigil ang pagbabayad ng bayad sa lisensya sa pagsasahimpapawid, ang "licence
fee stopper", at ang "military service blocker", upang bumuo ng pagtutol sa konsensya na may suporta ng AI.
Kaya maganda itong bagay, ang "pagpawalang-bisa sa mga multa" at ang pagbabagong-anyo ng
nakalulungkot na edukasyong trapiko, gaya ng sinasabi.
Hindi kapani-paniwala na tayo ang boss sa ring at palagi tayong pinamumunuan, at pakiramdam namin ay halos
palagi kaming nagkakamali sa kotse. Hindi iyon kailangan.
At gumagawa pa kami ng mas maraming solusyon na ganito.
Mayroon kaming hindi bababa sa sampung iba pa sa pipeline na naghihintay na maitayo.
Sige. Maikli mong nabanggit sa ating paunang talakayan na gaganapin ang digital na pangkalahatang
pagpupulong sa lalong madaling panahon, sa ika-3 ng Setyembre, kung tama ang pagkakaintindi ko.
Ano ang aasahan ng mga tao dito?
Ang kakalarawan ko lang ay mga konkretong, praktikal na solusyon na nagbibigay-diin sa kahalagahan hindi lang ng
pangkalahatang pagrereklamo, kundi ng aktwal na pagkilos.
Ngunit maliliit lamang na solusyon ang mga ito. Mayroon tayong isang pangunahing problema.
Mayroon tayong demokrasya na tinatawag lang ganoon at halos iniiwan ang mga mamamayan sa sulok na parang
maliliit na bata. Tinatawag ko itong infantile democracy.
At nais naming magtungo patungo sa isang soberanong demokrasya. At nangangailangan ito ng teknolohiya.
Matagal na silang naroroon. At ngayon ay pinagsama-sama na namin sila at itinayo.
Ang demokrasiyang app kasama ang mga kaibigan ng demokrasya, upang gawin nang eksakto ang gusto
nating lahat: direktang tanungin at direktang magpasya.
At kinuha namin ang ideya mula sa mga Viking sa Thing . Basta't nagtitipon-tipon lang ang lahat sa isang lugar.
Medyo mahirap iyon kung 84 milyon. At iyon ang dahilan kung bakit ginagawa namin ito nang digital.
At tinatawag iyon na digital na plenaryong sesyon.
Lahat ay nasa isang lugar. Isang boto bawat buwan.
Walang petisyon, walang survey, wala namang ganoon.
Sa halip, ang boss mismo ang nakikipagpulong sa lahat ng sangkot, gumagawa sila ng desisyon at ipinapaalam
ito sa mga pulitiko bilang desisyon ng mga mamamayan.
Iyon ang paparating ngayon. Itatag ito sa ika-3 ng Setyembre.
At saka, kasabay ng Bundestag at Bundesrat, magkakaroon ng digital na plenaryong asembliya na simpleng naroroon
at mananatili bilang isang institusyon ng mga mamamayan.
Sige.
May isa pang proyekto ng Bönig: ang mga Embahador ng Kalayaan.
Sa iyong newsletter, isinulat mo: "Ang network ng mga embahador ng kalayaan ay higit pa
sa isang simpleng istruktura ng pamamahagi."
Nagtatatag kami ng isang sistema para sa hindi sinasalaang pampublikong komunikasyon.
Isang estruktura na nagpapahintulot sa atin na dalhin ang bawat mahahalagang mensahe nang direkta sa bawat tahanan, nang walang
filter, walang tagapangalaga ng pintuan, at walang pag-frame.
Gusto mo bang magdagdag ng ilang salita tungkol dito?
Ganap. Iyon ang pinakamalaking hadlang. Kinikensora kami.
Hindi tayo papunta sa ganitong mundo, kundi matagal na tayong nakarating doon.
Nahuhuli tayo pagdating sa saklaw at iba pa.
At iyon ang dahilan kung bakit kailangan nating direktang maabot ang mga tahanan ng tao nang walang
sensura. Sa Alemanya, nangangahulugan iyon ng 41 milyong tao.
Para magawa ito, kailangan namin ng eksaktong 8,200 katao upang magbahagi ng tig-5,000 na polyeto sa bawat kahon ng sulat.
Sapat na iyon upang maabot ang buong populasyon.
At kailangan natin ito pareho sa usaping demokratiko, ibig sabihin ay ang ating buwanang digital na
plenaryong pagpupulong, at sa mga solusyong ating nabuo.
At iyan ang dahilan kung bakit mayroon tayong Freedom Ambassador, na nagpaparehistro sa amin, sinisiguro ang
kanyang lugar na sakop ng postcode, at kumikita rin mula sa lahat ng mga ligal na solusyong ito.
Ibig sabihin, 10 porsyento ng kita na nakukuha namin sa kanyang lugar na may postcode ay para sa kanya bilang pasasalamat.
At kaya ang mga usaping pang-ekonomiya ay maaaring pagsamahin sa boluntaryong gawain.
At marahil iyon din ang ugnayan sa social entrepreneurship: hindi ka lang umaasa na gagawin ito ng mga tao dahil mabait sila, kundi
dahil nakikita nila ang personal na benepisyo at kalamangan para sa kanilang sarili, na
ganap na lehitimo. Ganyan talaga tayo bilang tao.
At sa parehong oras, may mabuting lumalabas dito.
Kaya napakahalaga ng embahador ng kalayaan na ito. At ito ay magagamit para sa lahat ng aming mga solusyon.
At ganoon din sa mga kaibigan ng demokrasya.
Maaaring iisang tao rin iyon. Maaari rin itong maging iba.
Sinumang gustong gumawa ng isang bagay ay hinihikayat na magparehistro sa isa sa dalawang website,
freiheitskanzlei.de o freundederdemokratie.org. At makilahok.
At saka, tigilan mo na ang pagrereklamo at gawin mo na lang.
Sa tingin ko, dapat gawing magagamit sa publiko ang mga balitang hindi sinala.
Sa kasamaang palad, kabaligtaran nito ang kasalukuyang kalagayan ng ating mass media, na may tendensiyang
magpakita bilang makinaryang pang-propaganda o parang nagnanais maging pinuno sa isang lugar.
Sa iyong palagay, aling mga grupo at indibidwal ang humuhubog sa tanawin ng media sa kasalukuyan?
Hindi iyon masyadong marami. Sasabihin kong mga sampung tao lang.
Kung hawak mo sila sa iyong bulsa, hawak mo rin ang opinyong publiko sa iyong bulsa.
Ang mga pampublikong tagapagbalita, siyempre.
Ang pang-araw-araw na programa ng balita ay napakahalaga pa rin.
Ngunit ito rin ang mga tradisyonal na kumpanya ng media: Springer, Bauer at kung ano pa man ang tawag sa kanila.
Iilan lamang iyon. At hindi iyon bago.
Kahit noong dekada 1960, napagtanto na ng mga matatalinong tao na ang ideya ng malayang pamamahayag
ay isang ilusyon. Mula pa noon, ganoon na talaga.
Ang mga ito ay mga kumpanyang nakatuon sa kita, na siyempre ay hindi neutral.
Kung gusto natin ng isang neutral na bagay, kailangan nating maghanap ng ibang paraan.
Talagang kailangan natin ng pagkakaiba-iba at alternatibong midya na hindi kontrolado ng iisang korporasyon.
At maaari itong magbunga ng balanseng tanawin ng impormasyon.
Kaya napakahalaga ng ginagawa mo rito at ng ginagawa ng maraming iba pang alternatibong midya
na naitatag. Maganda, iyan mismo ang kailangan.
At hindi natin maaaring asahan na magkakaroon ng matinong pag-iisip ang malalaking korporasyon at
kikilos para sa kapakinabangan ng mga mamamayan.
Gumagawa sila ayon sa interes ng kanilang mga kliyenteng nag-a-advertise at ng mga
makapangyarihang taong nagbibigay sa kanila ng pera.
Isang huling tanong, Ginoong Bönig.
Sa iyong homepage, bukas ka ring nagsasalita tungkol sa iyong pananampalataya.
Bilang anak ng isang debotong pamilya ng pastor, pansamantala mong inisantabi ang iyong pananampalataya, ayon sa iyong isinulat.
At pagkatapos ng dalawang aksidente sa sasakyan, napagpasyahan mong baka gusto mong mamuhay nang
mas may kamalayan kasama ang Diyos sa hinaharap.
Iyon ba rin ang isa sa mga pangunahing puwersa sa likod ng mga proyektong tinutugunan mo
ngayon, para sa isang malaya at mas makataong lipunan?
Tiyak. Iyan ang background.
Iyon ang larawan ng sangkatauhan. At napakasimple ng aking larawan ng sangkatauhan.
Likhâ tayo ayon sa larawan ng Diyos. Likhâ tayo na may malayang kalooban. At iyon ay isang napaka-espesyal na bagay.
At nangangahulugan iyon na malaya tayong pumili sa pagitan ng mabuti at masamang bagay.
At ito mismo ang kusang-loob na katangian na sa huli ay binigyang-diin ni Ginoong Lauterbach.
Sa huli, magpapasya nang kusang-loob ang bawat isa. Dapat itong malinaw sa lahat.
Hindi tayo mga biktima ng anumang bagay na gumagabay sa atin dito.
Maaari nating kusang-loob na piliin kung ano ang gusto natin o hindi natin gusto. Ganyan tayo nilikha ng Diyos.
At ang dalawang aksidente sa sasakyan na naranasan ko noon ay tunay na mga babala para sa akin, na
nagsasabing lahat ng mabubuting bagay ay dumarating nang tatlo.
Nakaranas ka na ng dalawang malulubhang aksidente sa sasakyan at nakalabas kang walang galos.
Alam mo kung saan nakasabit ang martilyo. Kaya huwag mong sobrahan, huwag mong itulak nang masyado ang iyong swerte.
At iyon ang mga naging trigger noong ako ay 19.
At nanatiling matatag ako mula noon, sa buong buhay ko.
At siyempre, nakakatulong din iyon para malampasan nang kalmado ang panahong ito ng coronavirus, dahil sinasabi mo lang sa
sarili mo na, sa huli, lahat ay kailangang humarap sa Diyos.
At kung may gustong arestuhin ako rito dahil lumaban ako para sa kalayaan, sige lang.
Kaya talagang nagiging lubos kang relaks kapag inilagay mo ang lahat ng pag-asa mo rito. At iyan mismo ang nararamdaman ko.
Kayang-kaya kong pagdaanan ang lahat ng mga pag-atakeng ito nang napakalalim ang aking pagiging relaks.
Alam kong may ilan na nagwawala at bumubula sa bibig dahil kakila-kilabot ang ginagawa namin.
Nakalikha kami ng 70,000 reklamo sa programa at nagsampa ng 30,000 kaso sa hukuman hinggil sa bayad sa
lisensya sa pagsasahimpapawid sa mga administratibong hukuman.
Nakaligtas na namin ang daan-daang libo mula sa karayom.
Naku, talagang masama iyon kapag kabaligtaran naman ang gusto mo.
At kumilos nang naaayon ang programa ng balita.
Limang beses na akong hinarass ng mga mamamahayag-imbestigador, literal na bumubula ang kanilang mga bibig,
sinusubukang punitin ako. Lubos akong kalmado tungkol dito.
Kakatapos lang sabihing ng aking abogado na isa ka sa iilan na kahanga-hanga sa anumang uri ng pag-uulat.
Kung wawasakin ka nila o pupurihan ka, nakakatulong lahat.
Sige.
Ginoong Bönig, maraming salamat sa kawili-wiling pag-uusap.
Nawa'y magkaroon kayo, ang inyong pamilya, at lahat ng inyong tagasuporta ng lakas at
tapang sa lahat ng inyong pinagsusumikapang gawin.
At sa tingin ko ay mahalaga na maging liwanag tayo sa mundong ito nang magkakasama.
Tulad ng nabanggit mo na: dinadala namin ang liwanag sa kadiliman.
Maraming salamat. Nawa'y maging maayos ang lahat para sa iyo.
Salamat.