In Duitsland word die Federale Grondwethof oor die algemeen beskou as die "bewaker van die grondwet" en, as 'n orgaan van die
skeiding van magte, behoort dit onafhanklik en neutraal te wees.
As 'n onafhanklike, korrigerende gesag is dit bedoel om staatsmag te beperk en te
verseker dat wetgewing nie die grondwet oortree nie.
Die aanstelling van drie nuwe regters by Duitsland se hoogste hof het in Julie nogal 'n opskudding veroorsaak.
Die professore Frauke Brosius-Gersdorf, Ann-Katrin Kaufhold en Günter Spinner is as kandidate genomineer.
Die verkiesing van regters in die Bundestag is egter vir eers uitgestel.
Die rede hiervoor was hewige besprekings in die media en op sosiale netwerke.
Die dispuut het hoofsaaklik gefokus op Prof. Dr. Frauke Brosius-Gersdorf en haar standpunt oor die wysiging van die
aborsiewet, haar ondersteuning van verpligte koronavirus-inenting, en haar oproep tot 'n verbod op die AfD-party.
Nou is die bewerings van plagiaat teen haar ook bewys.
Op 7 Augustus 2025 het Brosius-Gersdorf aangekondig dat sy haar kandidatuur onttrek.
Alhoewel die standpunte van kandidaat Brosius-Gersdorf kontroversie veroorsaak het, blyk daar
konsensus te wees oor kandidaat Prof. Dr. Günter Spinner.
Min bekend by die publiek is die regsgeleerde Prof. Dr. Ann-Katrin Kaufhold.
Soos Brosius-Gersdorf, sal sy verkies word tot die Tweede Senat van die Federale Grondwethof.
Sy verantwoordelikhede sluit party-politieke kwessies in.
Dit is interessant, aangesien albei vroue hul stem gelig het ten gunste van 'n verbod op die AfD.
Twee kandidate wat in die Federale Grondwethof sou stem om die AfD te verbied, toon 'n gebrek aan neutraliteit.
Albei vroue kom uit 'n regsteorie-agtergrond, wat beteken dat hulle akademici is sonder enige regservaring.
Hul ampstermyn sou 12 jaar wees.
Na Brosius-Gersdorf se onttrekking is die openbare belangstelling nou op Prof. Ann-Katrin Kaufhold gerig.
Sy was 'n lid van die kundige kommissie oor die referendum "Expropriate Deutsche Wohnen & Co."
In sy wetgewingsvoorstel is die standpunt dat onteiening en sosialisering van residensiële eiendom legitiem is.
By die Ludwig Maximilian-universiteit in München (LMU) lei Kaufhold 'n navorsingsgroep oor klimaatbeleid en
hanteer hy die gepaardgaande sosiale herstrukturering.
"Ons moet koers verander in alle areas van die samelewing as ons die ergste gevolge van
klimaatsverandering wil afwend," het sy in 'n lesing gesê.
En op die LMU-webwerf kan jy lees dat sy sê: "As ons praat van 'n transformasie van die samelewing as geheel, en dit is
wat nodig is, dan moet ons in alle areas aanpassings maak."
En dit geld vir instellings sowel as individue.
Ons moet breek met die roetine en 'n ander manier vind waarop alle sektore saam kan werk.
Parlemente is te traag om klimaatdoelwitte doeltreffend te implementeer omdat daar
wydverspreide aanvaarding in die bevolking nodig is.
Sy stel dus voor dat klimaatbeskermingsmaatreëls deur howe en sentrale banke beheer word, wat sy as onafhanklik beskou.
Dit sou dit makliker maak om ongewilde maatreëls in te voer.
Sy weet baie goed wat sy eis, want sy beskryf self howe en sentrale banke as wat slegs swak demokratiese legitimiteit het.
Wat hier skokkend is, is nie net Mej. Kaufhold se vreemde begrip van demokrasie nie, maar ook haar onkritiese
houding teenoor sentrale banke en haar versuim om die klimaatdoelwit self krities te ondersoek.
Dit is duidelik dat hul betrokkenheid die Gedragskode vir Regters van die Federale Grondwetlike Hof oortree.
Want dit lui, aanhaling: "3. Die lede van die hof moet hul amp onafhanklik en onpartydig uitoefen, sonder vooroordeel teenoor
persoonlike, sosiale of politieke belange of verhoudings."
In al hul optrede moet hulle verseker dat daar geen twyfel bestaan oor die neutraliteit van hul amptelike optrede teenoor
sosiale, politieke, godsdienstige of ideologiese groepe nie.
Nietemin hou die partye fel vas aan kandidate soos Brosius-Gersdorf en Kaufhold.
Dit wys die rigting waarin beleid behoort te beweeg.
En dit maak nie saak watter party tans aan bewind is nie.
Die bestemming van hierdie reis is heeltemal duidelik: die implementering van Agenda 2030 en
sosio-ekologiese verandering is die doelwitte.
Professor Kaufhold se ondersteuning van hierdie benadering word ook gedemonstreer deur haar
betrokkenheid by die "Inisiatief vir 'n Effektiewe Staat".
Daar is voorstelle vir staatshervorming opgestel, waarvan byna niemand nog gehoor het
nie, maar wat reeds in werking gestel word.
Die amptelike doel van hierdie inisiatief is om "hindernisse en selfopgelegde hindernisse binne die staat te verwyder"
om "die mense se verlore vertroue in die staat te herwin".
Uiteindelik gaan dit oor 'n maatskaplike transformasie in ooreenstemming met Agenda 2030 na 'n gedigitaliseerde,
gesentraliseerde toesigstaat wat nie huiwer om te onteien nie.
Die nuwe grondwetlike regters moet regsekerheid vir hierdie herstrukturering verskaf.
Dit is dus belangrik om ook al die ander kandidate noukeurig te ondersoek.
Die mense se vertroue in die staat is nie die minste nie verloor weens grondwetlike regters soos Stephan Harbarth.
Besluite wat in die verlede geneem is, soos die beperkings op grondwetlike regte tydens die
koronaviruspandemie, werp twyfel op die onafhanklike toesighoudende funksie van die Federale Grondwethof.
In die program "The Harbarth File" kon Kla.TV sy twyfelagtige verbindings bewys.
Liefdevolle kykers, laat julle nie mislei nie!
Vind uit oor die doelwitte van Agenda 2030 en die agtergrond van die beweerde deur die mens veroorsaakte klimaatsverandering.