გერმანიაში ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლო, როგორც წესი, მიიჩნევა "კონსტიტუციის მცველად" და, როგორც ძალაუფლების
დაყოფის ორგანო, ის უნდა იყოს დამოუკიდებელი და ნეიტრალური.
როგორც დამოუკიდებელი, შემაკვეთებელი ორგანო, მისი მიზანია სახელმწიფო ძალაუფლების შეზღუდვა და იმის უზრუნველყოფა,
რომ კანონმდებლობა არ ეწინააღმდეგებოდეს კონსტიტუციას.
გერმანიის უმაღლეს სასამართლოში სამი ახალი მოსამართლის დანიშვნამ ივლისში დიდი აჟიოტაჟი გამოიწვია.
ნომინირებული კანდიდატები იყვნენ პროფესორები ფრაუკე ბროზიუს-გერზდორფი, ან-კატრინ კაუფჰოლდი და გიუნტერ შპინერი.
თუმცა, ბუნდესტაგის მოსამართლეების არჩევნები ამჟამად გადაიდო.
ამის მიზეზი მედიასა და სოციალურ ქსელებში გამართული დაძაბული დისკუსიები იყო.
დავა ძირითადად ეხებოდა პროფესორ-დოქტორ ფრაუკე ბროზიუს-გერზდორფს, მის პოზიციას აბორტის კანონის შეცვლის შესახებ, მის
მხარდაჭერას კორონავირუსის სავალდებულო ვაქცინაციისთვის და მის მოწოდებას AfD-ის პარტიის აკრძალვის შესახებ.
ახლა მის წინააღმდეგ წაყენებული პლაგიატის ბრალდებებიც დადასტურდა.
2025 წლის 7 აგვისტოს ბროზიუს-გერსდორფმა განაცხადა, რომ ის კანდიდატურას იხევდა უკან.
მიუხედავად იმისა, რომ კანდიდატ ბროსიუს-გერსდორფის პოზიციები დაპირისპირებას იწვევდა, კანდიდატ პროფესორ დოქტორ
გიუნტერ შპინერის მიმართ, როგორც ჩანს, კონსენსუსი არსებობს.
საზოგადოებისთვის ნაკლებად ცნობილია სამართლის მეცნიერი, პროფესორი, დოქტორი ან-კატრინ კაუფჰოლდი.
ბროზიუს-გერშდორფის მსგავსად, ის ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს მეორე სენატში აირჩევა.
მისი პასუხისმგებლობები მოიცავს პარტიულ პოლიტიკურ საკითხებს.
ეს საინტერესოა, რადგან ორივე ქალი AfD-ის აკრძალვის სასარგებლოდ გამოვიდა.
ორი კანდიდატი, რომლებიც ფედერალურ საკონსტიტუციო სასამართლოში AfD-ის აკრძალვას მხარს
დაუჭერენ, ნეიტრალურობის ნაკლებობას ავლენენ.
ორივე ქალი სამართლის თეორიის სფეროდანაა, რაც ნიშნავს, რომ ისინი აკადემიური წრეების
წარმომადგენლები არიან და სასამართლო გამოცდილება არ აქვთ.
მათი უფლებამოსილების ვადა 12 წელი იქნება.
ბროზიუს-გერზდორფის გადადგომის შემდეგ, საზოგადოების ინტერესი ახლა პროფესორ ან-კატრინ კაუფჰოლდზეა გამახვილებული.
ის იყო ექსპერტთა კომისიის წევრი რეფერენდუმზე "გასხვისების ჩამორთმევა Deutsche Wohnen & Co.-ს".
თავის საკანონმდებლო წინადადებაში, ის მიიჩნევს, რომ საცხოვრებელი უძრავი ქონების ექსპროპრიაცია და სოციალიზაცია ლეგიტიმურია.
მიუნხენის ლუდვიგ-მაქსიმილიანის უნივერსიტეტში (LMU) კაუფჰოლდი ხელმძღვანელობს კლიმატის პოლიტიკის კვლევით ჯგუფს
და ეწევა მასთან დაკავშირებულ სოციალურ რეორგანიზაციას.
"უნდა შევცვალოთ კურსი საზოგადოების ყველა სფეროში, თუ გვსურს კლიმატის ცვლილების უარესი
შედეგების თავიდან აცილება", — თქვა მან ლექციაზე.
ხოლო LMU-ს ვებგვერდზე შეგიძლიათ წაიკითხოთ მისი სიტყვები: "როდესაც საუბარია საზოგადოების, როგორც ერთიანობის, ტრანსფორმაციაზე, და
ეს არის საჭირო, მაშინ ყველა სფეროში უნდა შევიტანოთ კორექტივები".
და ეს ეხება როგორც დაწესებულებებს, ასევე ფიზიკურ პირებს.
ჩვენ უნდა დავარღვიოთ რუტინა და ვიპოვოთ ყველა სექტორის ერთობლივი მუშაობის განსხვავებული გზა.
პარლამენტები მეტისმეტად ნელი რეაგირებისაა, რომ კლიმატური მიზნები ეფექტიანად განახორციელონ,
რადგან ამისთვის მოსახლეობის ფართო მხარდაჭერაა საჭირო.
შესაბამისად, ის გვთავაზობს, რომ კლიმატის დაცვის ზომები გააკონტროლონ სასამართლოებმა და ცენტრალურმა
ბანკებმა, რომლებიც, მისი აზრით, დამოუკიდებლები არიან.
ეს არაპოპულარული ზომების გატარებას გააადვილებდა.
მას კარგად აქვს გააზრებული, რას ითხოვს, რადგან თავად აღწერს სასამართლოებსა და ცენტრალურ ბანკებს, როგორც ისეთებს,
რომლებსაც "მხოლოდ სუსტი დემოკრატიული ლეგიტიმურობა" აქვთ.
აქ შოკისმომგვრელია არა მხოლოდ ქალბატონი კაუფჰოლდის დემოკრატიის უცნაური გაგება, არამედ მისი უაკრიტიკო
დამოკიდებულებაც ცენტრალური ბანკების მიმართ და კლიმატის სამიზნე მაჩვენებლის კრიტიკულად შეუსწავლელობა.
აშკარაა, რომ მათი ჩართულობა ეწინააღმდეგება "ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს მოსამართლეების ქცევის კოდექსს".
რადგან ნათქვამია, ციტატა: "3. სასამართლოს წევრები უნდა ასრულებდნენ თავიანთ ფუნქციებს დამოუკიდებლად და
მიუკერძოებლად, პირადი, სოციალური ან პოლიტიკური ინტერესებისა თუ ურთიერთობების მიმართ მიკერძოების გარეშე."
თავიანთი საქმიანობის ყველა ასპექტში ისინი უზრუნველყოფენ, რომ არ არსებობდეს ეჭვი მათი ოფიციალური ქმედებების
ნეიტრალურობასთან დაკავშირებით სოციალური, პოლიტიკური, რელიგიური ან იდეოლოგიური ჯგუფების მიმართ.
მიუხედავად ამისა, მხარეები მტკიცედ იცავენ ისეთ კანდიდატებს, როგორებიც არიან ბროსიუს-გერსდორფი და კაუფჰოლდი.
ეს აჩვენებს მიმართულებას, რომლისკენაც პოლიტიკა უნდა მიემართებოდეს.
და არ აქვს მნიშვნელობა, რომელი პარტიაა ამჟამად ხელისუფლებაში.
ამ მოგზაურობის დანიშნულება სრულიად ნათელია: მიზნებია 2030 წლის დღის წესრიგის განხორციელება და სოციალურ-ეკოლოგიური ცვლილება.
პროფესორ კაუფჰოლდის მხარდაჭერა ამ მიდგომისადმი ასევე დადასტურებულია მისით ჩართულობით
"ინიციატივაში ეფექტიანი სახელმწიფოსთვის".
იქ შემუშავდა სახელმწიფო რეფორმის წინადადებები, რომელთა შესახებაც ჯერ კიდევ თითქმის
არავის სმენია, მაგრამ რომლებიც უკვე ხორციელდება.
ამ ინიციატივის ოფიციალური მიზანია "სახელმწიფოს შიგნით დაბრკოლებებისა და თვითონ დაწესებული ბარიერების მოხსნა",
რათა "ხალხის მიერ სახელმწიფოსადმი დაკარგული ნდობის აღდგენა".
საბოლოო ჯამში, ეს ეხება საზოგადოების ტრანსფორმაციას 2030 წლის დღის წესრიგის შესაბამისად, ციფრულ, ცენტრალიზებულ
მეთვალყურეობის სახელმწიფოდ, რომელიც არ ერიდება ექსპროპრიაციას.
ახალმა საკონსტიტუციო მოსამართლეებმა ამ რეორგანიზაციისთვის სამართლებრივი სიცხადე უნდა უზრუნველყონ.
ამიტომ მნიშვნელოვანია, რომ ყველა სხვა კანდიდატიც საგულდაგულოდ შევისწავლოთ.
ხალხის ნდობა სახელმწიფოს მიმართ, სხვა მიზეზებთან ერთად, სწორედ ისეთი საკონსტიტუციო
მოსამართლეების გამო დაიკარგა, როგორებიც სტეფან ჰარბართია.
გასულში მიღებული გადაწყვეტილებები, როგორიცაა კორონავირუსის პანდემიის დროს ფუნდამენტურ უფლებებზე დაწესებული
შეზღუდვები, ეჭვქვეშ აყენებს ფედერალური საკონსტიტუციო სასამართლოს დამოუკიდებელ საზედამხედველო ფუნქციას.
პროგრამაში "ჰარბართის საქმე", Kla.TV-მ შეძლო დაემტკიცებინა მისი საეჭვო კავშირები.
ძვირფასო მაყურებლებო, ნუ მისცემთ თავს შეცდომაში შეყვანის უფლებას!
გაიგეთ მე-2030 დღის წესრიგის მიზნებისა და სავარაუდოდ, ადამიანის მიერ გამოწვეული კლიმატის ცვლილების შესახებ.