"Karaj gepatroj kaj gardantoj," tiel komenciĝas ekzempla letero al gepatroj de mezlernejo pri la temo de ciferecigo:
"... kiel unu el ĉirkaŭ 130 pilotaj lernejoj, ni akiris sperton pri ciferecaj lernolibroj.
Unuflanke, lernantoj povis labori flekseble kaj akiri ciferecajn kapablojn.
Aliflanke, la evoluo de ciferecaj amaskomunikiloj – ekzemple la kreskanta uzo de artefarita inteligenteco kiel
ChatGPT aŭ la facila distribuado de hejmtaskoj per AirDrop aŭ retpoŝto – kaŭzis novajn defiojn.
... Precipe ni ĉiam pli sentas, ke justa taksado de la lernantoj, akiro de scioj kaj kapabloj per sendependa laboro,
koncentrita lernado kaj lernmedio libera de perturboj kaj distraj elementoj ne plu povas esti garantiita.
Pro tio necesas urĝa ago...
Ŝajnas, ke okazas ŝanĝo en la pensmaniero pri la uzo de tabulkomputiloj kaj saĝtelefonoj en lernejaj lecionoj.
La eksperimento pri uzado de ciferecaj amaskomunikiloj en la klasĉambro klare malsukcesis tutmonde.
Danĝeraj malavantaĝoj de la ciferecigo de ŝuldo
Laŭ gazetara komuniko de la "Alianco por Humana Edukado" frue en 2025, 75 spertuloj eldonis apelacion al la
federacia registaro, prezentante seriozan takson de la situacio.
Ili forte avertas kontraŭ daŭra fokuso sur ciferecigo en la eduksistemo!
La lerneja rendimento en la kernaj kompetentecoj de legado, skribado kaj aritmetiko draste malpliiĝas,
kaj la minimumaj edukaj normoj ne plu estas plenumitaj.
Sub la influo de sociaj retoj komunikado kaj socia konduto ŝanĝiĝas – kiel sciencie pruvite.
Samtempe infanoj kaj junuloj ĉiam pli suferas pro psikologia streso, kiel malfacilaĵoj
pri koncentriĝo, angoro, depresio kaj soleco.
Estas kazoj, kie kvinjaraj knaboj estas dependaj de perforta pornografio kaj sepjaraj knabinoj jam suferas pro anoreksio.
La dependeco jam estas tiel granda, ke infanoj sentas sin nudaj sen siaj poŝtelefonoj en lecionoj de fizika edukado.
Sobriga observado: ĝi estas "mediala drogo", kiu finfine kondukas al la detruo de socia vivo, same kiel iu ajn alia drogo.
En Germanio unu el kvar infanoj en la kvara klaso ne povas ĝuste legi kaj skribi, laŭ la rezultoj de la internacia IGLU-studo.
Ciferece progresintaj landoj kun teknika antaŭeco, kiel Aŭstralio, Sud-Koreio kaj Tajlando, ankaŭ suferis malvenkojn.
La teknika ekipaĵo en lernejoj devas esti denove forĵetita, laŭ neŭrobiologo Teuchert-Noodt.
Sed iliaj ciferecigitaj lernantoj estos etikeditaj kiel okulvitraj portantoj – 90 procentoj en Sud-Koreio – dependuloj
kaj psikosociale handikapitaj dum la resto de siaj vivoj.
En programo DLF Kontrovers , pediatro el la Ruhr-regiono eĉ parolis pri aŭtismaj
trajtoj ĉe infanoj, kiuj troe uzas saĝtelefonojn.
Do, ĉu edukaj politikfarantoj, lernejestroj kaj instruistoj, kiuj postulis ciferecan
vastigon, nun devos engluti la amaran pilolon?
Eĉ laŭ la ĝisdatigita eduka raporto de UNESCO, 79 edukaj sistemoj, inkluzive de landoj kiel Svedio, Hispanio,
Finnlando, Latvio, Danio kaj 20 usonaj ŝtatoj, nun retiras sin.
Nur en 2024, 24 landoj en Eŭropo kaj Nordameriko enkondukis malpermesojn de inteligentaj telefonoj!
Poŝtelefonoj estas malpermesitaj en lernejoj en Francio ekde 2010, en Italio ekde 2007, kaj ekde 2024 ankaŭ por edukaj celoj.
En iuj aliaj landoj ne ekzistas eksplicita malpermeso, sed estas fortaj rekomendoj por limigi la
uzon de inteligentaj telefonoj kaj aliaj aparatoj.
Etiopia ministro Tesfaye argumentis, ke infanoj ne plu estu "provkokinoj en cifereca eksperimento".
Ĉu nun eblas grava repripensado?
Je ĉi tiu punkto oni povus pensi, ke io kiel tutmonda turniĝo rilate al ciferecaj aplikoj en lernejoj estas proksimiĝanta.
Tamen kontraŭi la damaĝon, kiu jam estis kaŭzita per malpermeso de poŝtelefonoj, apenaŭ
kompensos ĝin, kontraŭas profesorino Teuchert-Noodt.
Kvankam ses- ĝis dekjaruloj en nia lando jam estas ekipitaj per poŝtelefonoj kaj tabulkomputiloj, preskaŭ ne
eblas malhelpi vastan pandemion de angoro, depresio, socia izoliĝo kaj lernmalfacilaĵoj.
Ĝi estas kiel cigaredoj, drogoj aŭ forta alkoholo – anstataŭ malpermesi ilin sur la bretoj, oni presas avertoetikedojn
sur la pakaĵoj aŭ starigas helpliniojn por dependeco.
Sed tiuj, kiuj jam estas dependaj, ne plu zorgas pri tiuj avertoj – por diri ĝin rekte – ili nur volas sian dozon.
La sama validas por ciferecaj drogoj, kiam malplenaĝuloj minacas siajn gepatrojn per sinmortigo aŭ
murdo, ĉar oni forprenis iliajn ciferecajn aparatojn!
Nun, kiam du aŭ tri generacioj jam estis literale idiotigitaj kaj senigitaj je siaj intelektaj kapabloj
kaj liberecoj, ĉu estas tempo iniciati gravan turniĝon?
Kio precize instigis la landojn limigi la konsumadon de ciferecaj amaskomunikiloj en lernejoj?
Ĉu finfine serioze estos traktataj la avertoj de fakuloj kaj la danĝeroj, pri kiuj
Kla.TV jam de jaroj avertas en multaj programoj?
Ĉu la ministerioj pri edukado ekprudentiĝis?
Ne trompiĝu!
Fine de 2024, la germana federacia registaro difinis la kurson por lernejoj per la Cifereca Pakto 2.0:
Ĝis 2030 devus esti eĉ pli da larĝbendaj konektoj, tabulkomputiloj kaj saĝtelefonoj ĉie – malgraŭ sciencaj trovoj
pri la ekstreme negativaj efikoj de ciferecaj aparatoj.
Jen interesa observado farita de psikologo Albert Biderman en 1956.
En sia tiel nomata "diagramo de koercio", li listigis sukcesajn metodojn de mensa kontrolo , kiuj povus esti uzataj por
reprogrami malvolajn militkaptitojn en obeemajn kunlaborantojn.
Oni prenis nehumanajn rimedojn, kaj poste, por trankviligi la homojn, oni ripete ilin
trankviligis kaj donis al ili liberan bridon.
Ĉu ne la sama afero nun okazas en la tutmonda eduksistemo?
Oni atendas, ke la influo de artefarita inteligenteco komencos efiki en ĉiam pli junaj aĝogrupoj.
Kaj kvankam ĉiuj scias, ke artefarita inteligenteco ne estas senmanka kaj ne estas tiel inteligenta, kiel oni
vaste asertas, studentoj ĉiam pli estas instruataj akcepti respondojn generitajn de artefarita inteligenteco.
Dum artefarita inteligenteco ĉiam pli enradikiĝas en edukadon, oni zorgas, ke estontaj generacioj eble ne plu kapablos
okupiĝi pri pli profundaj intelektaj ekzercoj, fidante je algoritmoj anstataŭ je siaj propraj analizaj kapabloj.
Post ĉio, ili ne lernas kompreni la subestantajn procezojn aŭ konceptojn de AI-respondo.
Neŭrobiologo Teuchert-Noodt faras akre observon pri tio:
"Nuntempe 90 procentoj de junuloj pasigas pli ol ses horojn tage sur siaj saĝtelefonoj."
Se baldaŭ restos nur psikopatoj promenantaj, tio kondukos al la abolicio de demokratio.
Malrapida stulteco kaj obeemo al aŭtoritato iras man-en-mane.
Kiam homoj sin dediĉas al ciferecaj amaskomunikiloj, ili riskas perdi sin mem.
Se li jam eksponas sian infanon al la amaskomunikiloj, tiam tiu infano estas perdita.
Do kiel ni povas trakti ĉi tiujn ekstreme kritikajn danĝerojn por la pli junaj generacioj?
Daŭre senkritike aprobi ĉion, kion decidas la federacia registaro kaj la ministerioj pri edukado, kaj fine ankaŭ aĉeti
inteligentajn telefonojn kaj tabulkomputilojn por hejma uzo?
Aŭ ĉu ni sekvu la ekzemplon de la teknologia elito, kiu tenas siajn proprajn infanojn for de ciferecaj amaskomunikiloj?
En la Silicia Valo de Kalifornio, hejmo de la multmiliarddolara teknologia industrio kaj de multaj el la grandaj ludantoj kiel
Apple, Google, Amazon, Facebook kaj aliaj, junuloj estas intence sendataj al lernejoj, kie oni uzas nigrajn tabulojn,
skribilojn kaj paperon anstataŭ tabulkomputilojn kaj ChatGPT.
"La ideo, ke aplikaĵo sur iPad povas instrui miajn infanojn pli bone legi aŭ fari aritmetikon, estas
ridinda," diras Alan Eagle, eksa komunikadestro ĉe Google.