"அன்புள்ள பெற்றோர்களே மற்றும் பாதுகாவலர்களே," என்ற இந்த வார்த்தைகள், டிஜிட்டல்மயமாக்கல் என்ற தலைப்பில்
ஒரு உயர்நிலைப் பள்ளியிலிருந்து பெற்றோர்களுக்கு எழுதப்பட்ட ஒரு மாதிரி கடிதத்தைத் தொடங்குகின்றன:
"... சுமார் 130 முன்னோடிப் பள்ளிகளில் ஒன்றாக, நாங்கள் டிஜிட்டல் பாடப்புத்தகங்களுடன் அனுபவத்தைப் பெற்றுள்ளோம்.
ஒருபுறம், மாணவர்கள் நெகிழ்வாகச் செயல்படவும், டிஜிட்டல் திறன்களைப் பெறவும் முடிந்தது.
மறுபுறம், டிஜிட்டல் ஊடகங்களின் முன்னேற்றம் – உதாரணமாக, ChatGPT போன்ற செயற்கை நுண்ணறிவின் அதிகரித்து வரும் பயன்பாடு
அல்லது AirDrop அல்லது மின்னஞ்சல் வழியாக வீட்டுப்பாடங்களை எளிதாக விநியோகிப்பது – புதிய சவால்களை எழுப்பியுள்ளது.
... குறிப்பாக, மாணவர்களின் செயல்திறனை நியாயமாக மதிப்பிடுதல், சுயாதீனமான பணி, செறிவான கற்றல் மற்றும் இடையூறுகள் மற்றும்
கவனச்சிதறல்கள் இல்லாத கற்றல் சூழல் ஆகியவற்றின் மூலம் அறிவு மற்றும் திறன்களைப் பெறுதல் போன்றவை இனிமேலும் உறுதி
செய்யப்படவில்லை என்பதை நாங்கள் பெருகிய முறையில் உணர்கிறோம்.
இந்தக் காரணத்திற்காக, அவசர நடவடிக்கை தேவை...
பள்ளிப் பாடங்களில் டேப்லெட்டுகள் மற்றும் ஸ்மார்ட்போன்களின் பயன்பாடு குறித்த சிந்தனையில் ஒரு மாற்றம் இருப்பதாகத் தெரிகிறது.
வகுப்பறையில் டிஜிட்டல் ஊடகத்தைப் பயன்படுத்தும் சோதனை உலகளவில் தெளிவாகத் தோல்வியடைந்துள்ளது.
கடன் டிஜிட்டல்மயமாக்கலின் அபாயகரமான தீமைகள்
2025-ஆம் ஆண்டின் தொடக்கத்தில் "அலையன்ஸ் ஃபார் ஹியூமன் எஜுகேஷன்" அமைப்பின் பத்திரிகை வெளியீட்டின்படி, 75 நிபுணர்கள்
கூட்டாட்சி அரசாங்கத்திற்கு ஒரு வேண்டுகோளை விடுத்து, நிலைமை குறித்த ஒரு எச்சரிக்கையான மதிப்பீட்டை முன்வைத்துள்ளனர்.
கல்வி அமைப்பில் டிஜிட்டல்மயமாக்கலில் தொடர்ந்து கவனம் செலுத்துவதற்கு அவர்கள் கடுமையாக எச்சரிக்கின்றனர்!
வாசிப்பு, எழுதுதல் மற்றும் கணக்கு ஆகிய முக்கியத் திறன்களில் பள்ளிகளின் செயல்திறன் நாட்டமாகக் குறைந்து வருகிறது, மேலும்
குறைந்தபட்ச கல்வித் தரங்களும் இனிமேல் பூர்த்தி செய்யப்படவில்லை.
சமூக ஊடகங்களின் தாக்கத்தால், தகவல் தொடர்பு மற்றும் சமூக நடத்தை மாறி வருகின்றன – இது அறிவியல் பூர்வமாக நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது.
அதே நேரத்தில், குழந்தைகளும் இளைஞர்களும் கவனக்குறைவு, பதட்டம், மனச்சோர்வு மற்றும் தனிமை போன்ற உளவியல்
அழுத்தங்களால் பெருகிய முறையில் பாதிக்கப்படுகின்றனர்.
ஐந்து வயது சிறுவர்கள் வன்முறை ஆபாசத்திற்கு அடிமையாகும் நிகழ்வுகளும், ஏழு வயது சிறுமிகள் ஏற்கனவே
அனோரெக்ஸியாவால் பாதிக்கப்படும் நிகழ்வுகளும் உள்ளன.
சார்ந்திருப்பு ஏற்கனவே மிகவும் அதிகமாகிவிட்டதால், உடற்கல்வி வகுப்புகளில் தங்கள் கைபேசிகள்
இல்லாமல் குழந்தைகள் வெறுமையாக உணர்கிறார்கள்.
ஒரு எச்சரிக்கையான பார்வை: இது மற்ற போதைப்பொருட்களைப் போலவே, இறுதியில் சமூக வாழ்க்கையின்
அழிவுக்கு வழிவகுக்கும் ஒரு "ஊடகப் போதைப்பொருள்".
சர்வதேச IGLU ஆய்வின் முடிவுகளின்படி, ஜெர்மனியில் நான்காம் வகுப்பு மாணவர்களில் நான்கில்
ஒருவரால் சரியாக வாசிக்கவும் எழுதவும் முடிவதில்லை.
தொழில்நுட்பத்தில் முன்னணியில் உள்ள ஆஸ்திரேலியா, தென் கொரியா மற்றும் தாய்லாந்து போன்ற டிஜிட்டல்
ரீதியாக மேம்பட்ட நாடுகளும் தோல்விகளைச் சந்தித்தன.
நரம்பியல் நிபுணர் டீச்சர்ட்-நூட் அவர்களின் கூற்றுப்படி, பள்ளிகளில் உள்ள தொழில்நுட்ப உபகரணங்கள் மீண்டும் அகற்றப்பட உள்ளன.
ஆனால், அவர்களின் டிஜிட்டல் மயமாக்கப்பட்ட பள்ளிக்குழந்தைகள், தென் கொரியாவில் 90 சதவீதம் பேர், வாழ்நாள் முழுவதும்
கண்ணாடி அணிபவர்கள், அடிமைகள் மற்றும் உள-சமூக ரீதியாக இயலாதவர்கள் என முத்திரை குத்தப்படுவார்கள்.
DLF Kontrovers அறிக்கையில் , ரூர் பிராந்தியத்தைச் சேர்ந்த ஒரு குழந்தை நல மருத்துவர், அதிகமாக
ஸ்மார்ட்போன்களைப் பயன்படுத்தும் குழந்தைகளிடம் ஆட்டிசம் போன்ற குணாதிசயங்கள் இருப்பதாகக் கூட பேசினார்.
எனவே, டிஜிட்டல் விரிவாக்கத்திற்காகக் கூச்சலிட்ட கல்வித் திட்டமிடல் கொள்கையாளர்கள், தலைமை ஆசிரியர்கள் மற்றும்
ஆசிரியர்கள், இப்போது கசப்பான மருந்தை விழுங்க வேண்டியிருக்குமா?
புதுப்பிக்கப்பட்ட யுனெஸ்கோ கல்வி அறிக்கையின்படி கூட, ஸ்வீடன், ஸ்பெயின், பின்லாந்து, லாட்வியா, டென்மார்க்
போன்ற நாடுகள் மற்றும் 20 அமெரிக்க மாநிலங்கள் உட்பட 79 கல்வி அமைப்புகள் இப்போது பின்வாங்குகின்றன.
2024-ஆம் ஆண்டில் மட்டும், ஐரோப்பா மற்றும் வட அமெரிக்காவில் 24 நாடுகள் ஸ்மார்ட்போன் தடைகளை விதித்துள்ளன!
பிரான்சில் பள்ளிகளில் கைபேசிகள் 2010 முதல், இத்தாலியில் 2007 முதல், மற்றும் கல்வி
நோக்கங்களுக்காகவும் 2024 முதல் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளன.
வேறு சில நாடுகளில், வெளிப்படையான தடை இல்லை, ஆனால் ஸ்மார்ட்போன்கள் மற்றும் பிற சாதனங்களின்
பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்த வலுவான பரிந்துரைகள் உள்ளன.
குழந்தைகள் இனி "ஒரு டிஜிட்டல் பரிசோதனையின் எலிகள்" ஆக இருக்கக்கூடாது என்று டேனிஷ் அமைச்சர் டெஸ்ஃபாயே வாதிட்டார்.
இப்போது ஒரு பெரிய மறுபரிசீலனை ஏற்படுமா?
இந்த நேரத்தில், பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் பயன்பாடுகள் தொடர்பான ஒரு உலகளாவிய திருப்பம் ஏற்படப் போகிறது என்று ஒருவர் நினைக்கலாம்.
இருப்பினும், கைபேசிகளைத் தடை செய்வதன் மூலம் ஏற்கனவே ஏற்பட்டுவிட்ட சேதத்தை ஈடுசெய்வது என்பது கிட்டத்தட்ட
சாத்தியமற்றது, எனப் பேராசிரியர் டீச்சர்ட்-நூட் மறுக்கிறார்.
நமது நாட்டில் ஆறு முதல் பத்து வயதுடைய குழந்தைகள் ஏற்கனவே கைபேசிகள் மற்றும் டேப்லெட்டுகளை வைத்திருந்தாலும், கவலை,
மனச்சோர்வு, சமூகத் தனிமை மற்றும் கற்றல் குறைபாடுகளின் பரவலான பெருந்தொற்றைத் தடுப்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றது.
இது சிகரெட், போதைப்பொருள் அல்லது கடுமையான மதுபானங்களைப் போன்றது – அவற்றை கடை அலமாரிகளிலிருந்து தடை செய்வதற்குப் பதிலாக,
பேக்கேஜிங்கில் எச்சரிக்கைக் குறியீடுகள் அச்சிடப்படுகின்றன அல்லது போதை மீட்பு உதவி எண்கள் அமைக்கப்படுகின்றன.
ஆனால், ஏற்கனவே அடிமையானவர்களுக்கு இந்த எச்சரிக்கைகள் ஒரு பொருட்டல்ல – வெளிப்படையாகச் சொன்னால் – அவர்கள்
தங்கள் போதையைத் தீர்த்துக் கொள்ளவே விரும்புகிறார்கள்.
சிறுமகன்கள் தங்கள் டிஜிட்டல் சாதனங்கள் பறிக்கப்பட்டதற்காக பெற்றோரைத் தற்கொலை செய்துகொள்வதாகவோ அல்லது
கொலை செய்வதாகவோ மிரட்டும்போது, டிஜிட்டல் போதைப்பொருட்களுக்கும் இதே நிலைதான் பொருந்தும்!
ஏற்கனவே இரண்டு அல்லது மூன்று தலைமுறையினர் அறிவுத்திறனற்றவர்களாகவும், அவர்களின் அறிவாற்றல் திறன்களும்
சுதந்திரங்களும் பறிக்கப்பட்டவர்களாகவும் மாற்றப்பட்டுவிட்ட நிலையில், ஒரு பெரிய திருப்பத்தைத் தொடங்குவதற்கான நேரம் இதுவல்லவா?
பள்ளிகளில் டிஜிட்டல் ஊடகப் பயன்பாட்டைக் கட்டுப்படுத்த நாடுகளைத் தூண்டியது எது?
நிபுணர்களின் எச்சரிக்கைகளும், பல ஆண்டுகளாகப் பல நிகழ்ச்சிகளில் Kla.TV எச்சரித்து வரும்
அபாயங்களும் இறுதியாகத் தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளப்படுமா?
கல்வி அமைச்சகங்கள் தங்கள் புத்தியை மீட்டெடுத்துக்கொண்டனவா?
ஏமாந்துவிடாதீர்கள்!
2024-இன் இறுதியில், ஜெர்மன் கூட்டாட்சி அரசாங்கம் டிஜிட்டல் ஒப்பந்தம் 2.0 மூலம் பள்ளிகளுக்கான வழியை ஏற்கனவே வகுத்துவிட்டது:
டிஜிட்டல் சாதனங்களின் மிகவும் எதிர்மறையான விளைவுகள் குறித்த அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் இருந்தபோதிலும்,
2030-க்குள் எல்லா இடங்களிலும் இன்னும் அதிகமான பிராட்பேண்ட், டேப்லெட்டுகள் மற்றும் ஸ்மார்ட்போன்கள் இருக்க வேண்டும்.
இதோ, 1956-ல் உளவியலாளர் ஆல்பர்ட் பைடர்மேன் செய்த ஒரு சுவாரஸ்யமான கவனிப்பு.
அவரது "கட்டாயப்படுத்தும் வரைபடம்" என்று அழைக்கப்படுவதில், விருப்பமில்லாத போர்க்கைதிகளை இணக்கமான
கூட்டுசதிகாரர்களாக மறு நிரல்படுத்தப் பயன்படுத்தக்கூடிய வெற்றிகரமான மனக் கட்டுப்பாட்டு முறைகளை அவர் பட்டியலிட்டார்.
மனிதாபிமானமற்ற நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன, பின்னர், மக்களைச் சமாதானப்படுத்த, அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் திருப்திப்படுத்தப்பட்டு,
அவர்களுக்கு முழு சுதந்திரம் அளிக்கப்பட்டது.
உலகளாவிய கல்வி அமைப்பில் இப்போது இதே விஷயம் நடக்கவில்லையா?
செயற்கை நுண்ணறிவின் தாக்கம், இளம் வயதுக் குழுக்களில் மேலும் மேலும் அதிகமாகத் தாக்கத் தொடங்குவது எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
கலைமான் (AI) தவறுகள் செய்யக்கூடியது என்றும், பரவலாகப் பரப்பப்படுவது போல அவ்வளவு புத்திசாலியானது அல்ல என்றும்
அனைவருக்கும் தெரிந்திருந்தாலும், மாணவர்கள் AI உருவாக்கிய பதில்களை ஏற்றுக்கொள்ளும்படி பெருகிய முறையில் கற்பிக்கப்படுகிறார்கள்.
கல்வித்துறையில் செயற்கை நுண்ணறிவு பெருகிய முறையில் இணைக்கப்படுவதால், எதிர்கால சந்ததியினர் தங்களின் சொந்த
பகுப்பாய்வுத் திறன்களுக்குப் பதிலாக அல்காரிதம்களைச் சார்ந்து, ஆழமான அறிவுசார் பயிற்சிகளில்
ஈடுபடும் திறனை இழந்துவிடுவார்களோ என்ற கவலை நிலவுகிறது.
எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, ஒரு AI பதილის அடிப்படை செயல்முறைகள் அல்லது கருத்துக்களைப் புரிந்துகொள்ள அவர்கள் கற்றுக்கொள்வதில்லை.
நரம்பியல் நிபுணர் டீச்சர்ட்-நூட் இந்த விஷயத்தில் ஒரு கூர்மையான கவனிப்பை முன்வைக்கிறார்:
இப்போதெல்லாம், 90 சதவீத இளைஞர்கள் ஒரு நாளைக்கு ஆறு மணி நேரத்திற்கும் மேலாக தங்கள் ஸ்மார்ட்போன்களில் செலவிடுகிறார்கள்.
விரைவில் சைகோபத்துகள் மட்டுமே சுற்றித் திரியும்படி ஆகிவிட்டால், அது ஜனநாயகத்தின் ஒழிப்புக்கு வழிவகுக்கும்.
ஊர்ந்து செல்லும் முட்டாள்தனமும் அதிகாரத்திற்குக் கீழ்ப்படிதலும் கைகோர்த்துச் செல்கின்றன.
மக்கள் தங்களை டிஜிட்டல் ஊடகங்களுக்கு அர்ப்பணிக்கும்போது, தங்களை இழக்கும் அபாயத்தை எதிர்கொள்கிறார்கள்.
அவர் ஏற்கனவே தனது குழந்தையை ஊடகங்களுக்கு வெளிப்படுத்தினால், அந்தக் குழந்தை இழக்கப்பட்டுவிடும்.
ஆகவே, இளம் தலைமுறையினருக்கு ஏற்பட்டுள்ள இந்த மிகவும் தீவிரமான அபாயங்களை நாம் எவ்வாறு கையாள்வது?
கூட்டாட்சி அரசாங்கமும் கல்வி அமைச்சுகளும் எதை முடிவு செய்தாலும் அதை அப்படியே அங்கீகரித்து, இறுதியில் வீட்டிற்கு
ஸ்மார்ட்போன்கள் மற்றும் டேப்லெட்டுகளையும் வாங்குவதில் முடியுமா?
அல்லது, தங்கள் சொந்தக் குழந்தைகளை டிஜிட்டல் ஊடகங்களிலிருந்து விலக்கி வைக்கும் தொழில்நுட்பப்
பிரமுகர்களின் உதாரணத்தைப் பின்பற்ற வேண்டுமா?
கலிபோர்னியாவின் சிலிக்கான் வேலியில், பல பில்லியன் டாலர் மதிப்புள்ள தொழில்நுட்பத் துறைக்கும், ஆப்பிள், கூகுள், அமேசான்,
ஃபேஸ்புக் போன்ற பல பெரிய நிறுவனங்களுக்கும் தாயகமாக விளங்கும் இப்பகுதியில், டேப்லெட்டுகள் மற்றும் ChatGPT-க்குப் பதிலாக
கரும்பலகைகள், பேனாக்கள் மற்றும் காகிதங்கள் பயன்படுத்தப்படும் பள்ளிகளுக்கு இளைஞர்கள் வேண்டுமென்றே அனுப்பப்படுகிறார்கள்.
"ஒரு ஐபேடில் உள்ள செயலி என் குழந்தைகளுக்கு வாசிக்க அல்லது கணக்குக் கணக்கிட சிறப்பாகக் கற்றுக் கொடுக்கும் என்ற எண்ணம் அபத்தமானது,"
என்கிறார் கூகிளின் முன்னாள் தகவல் தொடர்பு மேலாளர் ஆலன் ஈகிள்.