"Mga minamahal na magulang at mga tagapag-alaga," ganito nagsisimula ang isang halimbawang liham para sa mga magulang
mula sa isang sekondaryang paaralan tungkol sa digitalisasyon:
"... bilang isa sa humigit-kumulang 130 paaralang piloto, nakakuha kami ng karanasan sa mga digital na aklat-aralin.
Sa isang banda, nagawang magtrabaho nang nababagay sa iba't ibang pangangailangan ang mga
mag-aaral at nakuha nila ang mga kasanayang digital.
Sa kabilang banda, ang pag-unlad ng digital na media – halimbawa, ang lumalawak na paggamit ng artipisyal na intelihensiya tulad
ng ChatGPT o ang madaling pamamahagi ng takdang-aralin sa pamamagitan ng AirDrop o email – ay nagdulot ng mga bagong hamon.
... Partikular, lalong nararamdaman namin na hindi na ginagarantiyahan ang patas na pagtatasa ng pagganap ng mga
mag-aaral, ang pag-angkin ng kaalaman at kasanayan sa pamamagitan ng malayang gawain, nakatuong pagkatuto, at isang kapaligirang
pang-pagkatuto na malaya sa istorbo at pagkagambala.
Dahil dito, kinakailangan ang agarang aksyon...
Mukhang may pagbabago sa pag-iisip tungkol sa paggamit ng mga tablet at smartphone sa mga aralin sa paaralan.
Ang eksperimento ng paggamit ng digital na media sa silid-aralan ay malinaw na nabigo sa buong mundo.
Mga mapanganib na disbentaha ng pagdidigital ng utang
Ayon sa isang pahayag sa media mula sa "Alliance for Humane Education" noong unang bahagi ng 2025, 75
eksperto ang naglabas ng nakapagpapabigat na pagtataya sa isang apela sa pederal na pamahalaan.
Matindi nilang binabalaan na huwag ipagpatuloy ang pagtutok sa digitalisasyon sa sistemang pang-edukasyon!
Ang pagganap ng mga paaralan sa mga pangunahing kakayahan sa pagbasa, pagsulat, at aritmetika ay lubhang bumababa, at
hindi na natutugunan ang pinakamababang pamantayan sa edukasyon.
Sa ilalim ng impluwensya ng social media, nagbabago ang komunikasyon at panlipunang
pag-uugali – ayon sa napatunayang siyentipiko.
Kasabay nito, ang mga bata at kabataan ay lalong nakararanas ng sikolohikal na stress tulad ng problema sa
konsentrasyon, pagkabalisa, depresyon, at kalungkutan.
May mga kaso kung saan ang mga limang taong gulang na batang lalaki ay adik sa marahas na pornograpiya at ang mga pitong
taong gulang na batang babae ay nakararanas na ng anorexia.
Ang pag-asa ay napakalaki na kaya pakiramdam ng mga bata ay hubad sila kung wala ang kanilang
mga cellphone sa klase ng pisikal na edukasyon.
Isang nakapagpapagnilay na obserbasyon: ito ay isang "droga ng media" na sa huli ay humahantong sa
pagkawasak ng buhay panlipunan, tulad ng anumang ibang droga.
Sa Alemanya, isa sa apat na bata sa ika-apat na baitang ay hindi makabasa at makasulat nang maayos,
ayon sa resulta ng pandaigdigang pag-aaral na IGLU.
Ang mga bansang may digital na kalamangan sa teknolohiya, tulad ng Australia, South Korea at Thailand, ay natalo rin.
Ang teknikal na kagamitan sa mga paaralan ay muling itatapon, ayon sa neurobiyolohista na si Teuchert-Noodt.
Ngunit ang kanilang mga digitised na mag-aaral ay itatakda bilang mga nakasuot ng salamin – 90 porsyento sa Timog
Korea – mga adik at may kapansanan sa sikolohikal at panlipunang aspeto sa buong buhay nila.
Sa isang programa ng DLF Kontrovers , isang pedyatris mula sa rehiyon ng Ruhr ang nagsabi pa nga ng mga katangiang
autistiko sa mga batang labis na gumagamit ng smartphone.
Kaya, dapat bang linisin ng mga tagapagbalangkas ng patakaran sa edukasyon, mga punong-guro, at mga guro,
na matagal nang nananawagan ng pagpapalawak ng digital, ang kalat na kanilang nilikha?
Ayon pa sa na-update na ulat ng UNESCO tungkol sa edukasyon, 79 na mga sistema ng edukasyon, kabilang ang mga
bansa tulad ng Sweden, Spain, Finland, Latvia, Denmark at 20 estado sa US, ay ngayon ay umatras.
Noong 2024 lamang, 24 na bansa sa Europa at Hilagang Amerika ang nagpataw ng pagbabawal sa smartphone!
Ipinagbawal ang mga mobile phone sa mga paaralan sa Pransya mula pa noong 2010, sa Italya mula pa noong 2007, at
mula pa noong 2024 para rin sa mga layuning pang-edukasyon.
Sa ilang ibang bansa, walang tahasang pagbabawal, ngunit may matitinding rekomendasyon upang pigilan ang
paggamit ng mga smartphone at iba pang mga aparato.
Iginiit ni Ministro Tesfaye ng Denmark na hindi na dapat gawing "mga baboy-dagat sa isang digital na eksperimento" ang mga bata.
May malaking muling pag-iisip ba na posible ngayon?
Sa puntong ito, maaaring isipin ng ilan na malapit nang maganap ang isang pandaigdigang
pagbabago sa mga digital na aplikasyon sa mga paaralan.
Gayunpaman, ang pagsalungat sa pinsalang nagawa na sa pamamagitan ng pagbabawal ng mga mobile phone ay halos
hindi makabawi rito, ayon kay Propesor Teuchert-Noodt.
Kahit na ang mga batang anim hanggang sampung taong gulang sa ating bansa ay may sariling mga mobile phone at tablet, halos
imposibleng pigilan ang malawakang pandemya ng pagkabalisa, depresyon, sosyal na pag-iisa, at mga kapansanan sa pagkatuto.
Parang ganito lang sa sigarilyo, droga, o matapang na alak – sa halip na ipagbawal ang mga ito sa mga estante,
naglalagay ng mga babala sa pakete o nagtatatag ng mga linya ng tulong para sa pagkalulong.
Ngunit ang mga nakadepende na ay hindi na apektado ng mga babalang ito – sa tuwirang salita – gusto lang nila ang kanilang dosis.
Ganoon din sa mga digital na gamot kapag ang mga menor de edad ay nagbabanta sa kanilang mga magulang ng pagpapakamatay
o pagpatay dahil kinuha ang kanilang mga digital na aparato!
Ngayon na literal nang pinababa ang kakayahan at pinagnanakawan ng kanilang mga intelektwal na kakayahan at
kalayaan ang dalawa o tatlong henerasyon, panahon na ba para simulan ang isang malaking pagbabago?
Ano nga ba ang naging dahilan ng mga bansa para limitahan ang pagkonsumo ng digital na media sa mga paaralan?
Mapapansin na ba sa wakas nang seryoso ang mga babala ng mga eksperto at ang mga panganib na matagal nang ipinapaalam
ng Kla.TV sa maraming programa sa loob ng maraming taon?
Naging matinong na ba ang mga ministeryo ng edukasyon?
Huwag kang magpapaniwala!
Sa katapusan ng 2024, itinakda ng pederal na pamahalaan ng Alemanya ang direksyon para sa
mga paaralan sa pamamagitan ng Digital Pact 2.0:
Pagsapit ng 2030, dapat ay mas marami pang broadband, tablet, at smartphone sa lahat – sa kabila ng mga siyentipikong natuklasan
tungkol sa lubhang negatibong epekto ng mga digital na aparato.
Narito ang isang kawili-wiling obserbasyon ng sikolohistang si Albert Biderman noong 1956.
Sa kanyang tinatawag na "diagram of coercion", inilista niya ang mga matagumpay na pamamaraan ng kontrol sa isip na maaaring
gamitin upang muling i-programa ang mga ayaw makipagtulungan na bihag ng digmaan at gawing masunuring mga kolaborador.
Isinagawa ang mga di-makataong hakbang, at pagkatapos, upang pakalmahin ang sitwasyon, paulit-ulit
na pinakalma ang mga tao at iniwan silang mag-isa.
Hindi ba nangyayari rin ngayon ang parehong bagay sa pandaigdigang sistema ng edukasyon?
Inaasahang magsisimulang magkabisa ang impluwensya ng AI sa mga grupong may mas batang edad.
At kahit na alam ng lahat na ang AI ay hindi walang kapintasan at hindi kasing talino gaya ng malawakang
ipinapahayag, lalo pang tinuturuan ang mga estudyante na tanggapin ang mga sagot na nilikha ng AI.
Habang lalong isinasama ang AI sa edukasyon, may pag-aalala na maaaring mawalan ng kakayahan ang mga susunod na henerasyon na
makibahagi sa mas malalim na intelektwal na ehersisyo, umaasa sa mga algoritmo kaysa sa kanilang sariling kasanayang analitikal.
Pagkatapos ng lahat, hindi nila natututuhan na maunawaan ang mga nakapailalim na proseso o konsepto ng tugon ng AI.
Nagbibigay si neurobiyolohista Teuchert-Noodt ng matalas na obserbasyon hinggil dito:
"Sa ngayon, 90 porsyento ng mga kabataan ang gumugugol ng higit sa anim na oras kada araw sa kanilang mga smartphone.
Kung sa lalong madaling panahon ay puro mga psikopata na lang ang lalakad-lakad, hahantong ito sa pagtatanggal ng demokrasya.
Ang unti-unting katangahan at pagsunod sa awtoridad ay magkasabay.
Kapag inilalaan ng mga tao ang kanilang sarili sa digital na media, nanganganib silang mawala ang kanilang sarili.
Kung ipinapailantad na niya ang kanyang anak sa media, ang batang iyon ay nawala na.
Paano natin matutugunan ang mga napakahalagang panganib na ito para sa mga kabataang henerasyon?
Patuloy bang aprubahan nang walang tanong ang anumang ipinasya ng pederal na pamahalaan at ng mga ministeryo ng
edukasyon, at sa huli ay bibili rin ba ng mga smartphone at tablet para sa paggamit sa bahay?
O dapat ba nating sundin ang halimbawa ng mga tech elite na iniiwas ang kanilang mga anak sa digital na media?
Sa Silicon Valley ng California, tahanan ng multi-bilyong dolyar na industriya ng teknolohiya at ng maraming malalaking manlalaro
tulad ng Apple, Google, Amazon, Facebook at iba pa, sinadya ang pagpapadala ng mga kabataan sa mga paaralang gumagamit ng
pisara, panulat at papel sa halip na mga tablet at ChatGPT.
"Ang ideya na ang isang app sa iPad ay makakapagturo sa aking mga anak na magbasa o gumawa ng aritmetika nang
mas mahusay ay katawa-tawa," sabi ni Alan Eagle, dating communications manager sa Google.