Вітаю, мяне завуць Ганс Помер. У мяне ёсць дыплом па фізіцы, і я працую тэхнічным рэдактарам і тэхнічным малявальнікам.
Мая сённяшняя прэзентацыя называецца:
Ні агню, ні зносу: як Паскале Бузэлі выжыў падчас разбурэння паўночнай вежы будынка.
Спасылка на слайды прыведзена ніжэй, на першым слайдзе, і на гэты момант мы хацелі б выказаць нашу шчырую
падзяку за тое, што дазволілі правесці гэту прэзентацыю.
Першае пытанне, якое вы, натуральна, зараз задасце, такое: Хто гэты Паскуале Буцэлі?
Спадар Бузелі, у пэўным сэнсе, з'яўляецца ключавым сведкам знішчэння Блізкіх вежаў.
У паўночнай вежы 15 чалавек перажылі разбурэнне, але толькі Паскале Бузэлі знаходзіўся адносна высока ў будынку,
прыкладна ў 80 метрах над узроўнем вуліцы, і змог як сведка распавесці, што адбылося ўнутры вежы і як яна абвалілася.
Сёння я хацеў бы растлумачыць, чаму ён перажыў суд.
Для пачатку — кароткае ўступнае відэа, якое пачынаецца з выказвання спадара Бузелі.
І калі я маліўся, сцяна трэснула, падлога абвалілася, і я пачаў падаць. І ў тую хвіліну я зразумеў: Божа мой, вось так я памру.
Відавочна бачны вадаспад матэрыялу.
Прайшоўшы праз праём, вертыкальныя сегменты цяпер падаюць налева ў ратацыйным руху.
Сцеражыся, цяпер злева, вось яны выскочваюць з пылу.
Цяпер, пачакайце хвілінку, вось тут, і толькі тады астатняя канструкцыя справа абрушваецца вертыкальна.
Гэтай структуры далі мянушку «Спайр».
Для гэтага першага слайда мы можам вызначыць агульны тэрмін: Хто такі Паскале Буцэлі?
Па-першае, мы цяпер павінны пакінуць старую схему абмеркавання – пажар ці знос.
Бо звычайна гэтае пытанне ўжо падстаўляе вам пастку, і вы не можаце знайсці праўду, калі
адказ — ні агонь, ні ўласная вага, ні выбух.
Канкрэтна, я хацеў бы выкарыстаць гэтую лекцыю, каб удакладніць два моманты, апісаўшы звязаныя з імі фізічныя працэсы.
1. Сусветна прынятая версія Захаду – што тры вежы абваліліся з-за пажару – з'яўляецца
відавочнай, але, як ні дзіўна, сусветна прынятай хлуснёй.
2. Альтэрнатыўныя СМІ, і асабліва група «Архітэктары і інжынеры за праўду пра 11 верасня» (A&E) www.ae911truth.org, памыляюцца.
Гэта быў не знос у звычайным сэнсе.
Блізняты-вежы былі знішчаны іншым працэсам, а менавіта вывяржэннем канцэнтраваных рабочых газаў з-пад зямлі.
І, як і ў выпадку злачынства з Covid, дакладна спланаваная паслядоўнасць падзей
сведчыць пра неверагодную тэхнічную кампетэнтнасць.
Гэтая лекцыя ў асноўным сканцэнтравана на тлумачэнні дынамікі, г.зн. на тлумачэнні паслядоўных і назіральных працэсаў.
Аднойчы запушчаныя, гэтыя працэсы працякаюць прадказальна і непазбежна, як «чортава лабірынт», на працягу 30 секунд.
Такім чынам, зводны тэрмін для гэтага другога слайда: Выхад за рамкі дыскусіі.
Як нам гэта ўзарваць? Як нам адтуль выбрацца?
Давайце цяпер прааналізуем дынаміку разбурэння Паўднёвай вежы:
На паўднёвай вежы верхні блок пачаў спачатку апускацца, і адначасова злёгку паварочвацца.
Потым ён раптам перастаў круціцца і цалкам распаўся ў верхняй частцы, знікаючы ў пыле, які ўверсе быў
глыбока-чорным з-за выпарыўшай жалезі і шэра-белым унізе з-за парашаванага бетону, г.зн. два пласты, два колеры.
Давайце адзначым для гэтага слайда: З'явіўся двухколерны слой пылу, і момант падаючага кончыка знік.
Яшчэ адной значнай асаблівасцю быў разбуральны фронт, які рухаўся па фасадзе зверху ўніз, нешта
накшталт ударнай хвалі, што спускалася па знешняй сцяне.
Гэты блукальны фронт разбурэнняў і асобныя выбухі, якія час ад часу адбываюцца, звычайна памылкова ўспрымаюцца як доказ
сінхранізаванага выбуху мноства тысяч асобных выбуховых зарадаў.
Аднак гэта бесперапынны працэс; проста секцыі вежы, якая пабудавана з асобных
элементаў, разбураюцца паасобку і з затрымкай.
Вось відэа пра гэта:
Спачатку абвальваецца вежа, потым вызваляецца лішак ціску, і ўдарная хваля рухаецца ўніз.
Каб падсумаваць гэты слайд 4: На фасадзе была рухомая ўдарная хваля.
Пра дынаміку разбурэння Паўночнай вежы:
На імгненне з адтуліны ў паўночнай вежы з'явілася полымя, перш чым верх яшчэ стаячай вежы абрынуўся і рассыпаўся.
Так, сцяна полымя, карацей кажучы.
Толькі тады ўся вежа вырвала свае кампаненты, як з фантаны, як відаць тут, і была рассечана збоку – утварэнне фантаны.
Аднак, калі мы паглядзім на падрабязны разрэз, на павелічэнне, то ўбачым вось што: вежа рассечана збоку, нібыта нажом, а зверху
ўжо падае ўніз паводле параболічнай траекторыі фантана друзаў.
Калі ты там, ад такога не выжывеш.
І ўсё ж адбылося, невытлумачальнае цуда, Цуда лесвічнага панара B.
Такім чынам, для слайда 7: Вы памятаеце эфект абрэзу.
дынаміка разбурэння будынка 7 была значна адрознівалася.
Будынак 7 гадзінамі выкідваў густы чорны дым, пакуль не абваліўся раптоўна позна ўдзень.
За некалькі секунд да пачатку вольнага падзення верхняя канструкцыя, вядомая як пентхаус,
абвалілася, і святло заліло памяшканне зверху праз шкляныя панэлі; іншымі словамі, стала светла.
Толькі тады будынак нечакана і раптоўна абваліўся, без усялякага супраціву з боку ўнутраных вертыкальных
сталёвых слупоў або знешняга фасада. Іншымі словамі, кожная несучая канструкцыя раптоўна разбурылася.
Пасля гэтага ўтварыўся грыбны воблак, які падняўся больш чым на кіламетр з паловай у неба.
Вось кароткае відэа абвалу:
Вышыню грыбнага хмары можна лёгка ацаніць па чатырох будынках Сусветнага фінансавага цэнтра.
Гэтыя будынкі маюць вышыню каля 200 метраў, тут, справа на малюнку, 200 метраў для будынкаў.
Такім чынам, слайд 8, просты агульны тэрмін: Грыбны воблак над будынкам 7.
Сёння мы ў асноўным разгледзім падзеі ў Паўночнай вежы – вежы А, WTC 1.
Гэта вежа з антэнай на даху.
Нас асабліва цікавіць 22-і паверх.
Паскале Бузэлі быў там, калі пачалося разбурэнне.
Мы ведаем з папярочнага разрэзу чарцяжоў, што вежа мела квадратную планіроўку памерам 64 на 64 метры.
Знешні фасад быў сталёвай сеткай, якая таксама выконвала апорную функцыю.
Унутранае ядро было прамавугольным і змяшчала ліфтавыя шчыліны, службовыя памяшканні і лесвічныя маршы.
Офісныя памяшканні былі прасторнымі і адкрытымі паміж цэнтральным ядром і гэтым знешнім фасадам.
Асабліва важнай для нас з'яўляецца цэнтральная ліфтавая шахта грузавога ліфта 50.
Гэта паказана ў цэнтры ў выглядзе невялікага жоўтага квадрата, а таксама лесвіца B справа, паказаная зялёным колерам.
Усяго было тры лесвічныя маршы, але нас цікавіць толькі марш Б.
Вось дзе знаходзіўся наш ключавы сведка ў нульны момант.
З гэтым слайдам мы цяпер, так бы мовіць, азнаёміліся з 22-м паверхам.
У бакавым выглядзе агульнага плана блізняты выглядаюць так – я хацеў бы падкрэсліць наступныя асаблівасці:
1. Паводле праектнай дакументацыі, нулявы пункт архітэктурных адзнак знаходзіцца на глыбіні 75 метраў у граніце.
З гэтай нулявой перспектывы вежа мае вышыню 510 метраў.
400 метраў прымяняюцца ад узроўню вуліцы.
2. Цэнтральны ліфтавы шчыт № 50 пасярэдзіне, пазначаны жоўтым колерам, мае даўжыню ад нізу да верху 420 метраў,
г.зн. ён таксама праходзіць праз чатыры падвальныя паверхі.
Гэта самы важны тэхнічны элемент усёй прэзентацыі.
Гэты пад'ёмны вал вызначае канал вывяржэння па ўсёй вежы.
Гэта вельмі, вельмі важна.
3. Для гэтага цэнтральнага грузавога ліфта 50 у граніце ёсць дадатковая ўвагнутасць, вядомая як ліфтавая яма.
Глыбіня каля 6 метраў.
Гэтая ніша таксама служыць соплам.
Але запомніце на сёння вось што: Ліфтавая шахта служыла вывяржэнчым каналам ад са дна да самага верху.
Далей прамавугольная ўнутраная структура, унутранае ядро, паказана чырвоным колерам.
Цэнтральным ядром з'яўляецца падэлемент 1 структурнага аналізу, а падэлемент 2 структурнага аналізу — знешняя сталёвая сетка.
Ён пабудаваны значна больш трывала, чым звычайны фасад.
4. Для будаўніцтва кожнай вежы было выкарыстана каля 100 000 тон сталі і 400 000 тон шкла і бетону.
Гэта азначае, што агульная вага вежы складае паўмільёна тон.
Такім чынам, падводзячы вынікі слайда 10, агульны тэрмін: Вывяржэнчы канал вышынёй 510 метраў ад нулявой адзнакі.
Цяпер да самага працэсу знішчэння:
Прыкладна за 10 секунд да бачнага разбурэння двайных вежаў у кожным выпадку быў зафіксаваны сейсмічны тремар.
Усяго было тры падземныя штуршкі, а не два.
Два моцныя сейсмічныя сігналы можна дакладна аднесці да блізнят.
Трэцяе трасла, паказанае тут зялёным колерам, было значна меншым і не можа быць дакладна аднесена да будынка 7,
бо за ім не рушыла знішчэнне, а толькі з'яўленне чорнага дыму з прыкладна 11-й гадзіны раніцы.
Але вернемся да паўночнай вежы.
Трэмар пад паўночнай вежай склаў 2,3 бала па шкале Рыхтэра.
Потым была цішыня на працягу 10 секунд.
Слайд 11: Землятрус
Аднак праз 21 секунду пасля гэтага землятрусу Паўночная вежа выглядала менавіта так:
Пастаянны, бурлівы фантаן руін і пылу з чорным сцягам над ім, размешчаны па цэнтры.
Вось гэта я называю выстралам навылет праз увесь будынак.
Зараз захапляе кароткі прамежак часу паміж землятрусам і гэтымі спакойнымі 10 секундамі.
Мусіла здарыцца нешта вельмі таямнічае.
Падводзячы вынік, аднак, ужо можна сказаць, што:
1. Назіраная дынаміка разбурэння нетыповая для агню, керасіну і мёртвага вагі.
2. Таксама нетыпова для рэжучых зарад і выбуховых зарад, такіх як тэрміт або троціл.
Гэта, натуральна, узнікае пытанне: што мы робім цяпер?
Нам патрэбны новы падыход.
Гэта не магло быць адным. Гэта не магло быць і другім, бо гэта супярэчыць назіранням.
Мадэль «Граўнд-Зіра», або GZM, цяпер мяркуе высокі энергетычны ўвод непасрэдна пад вежамі, а
менавіта ў згаданай архітэктурнай кропцы нуля.
Гэта 75 метраў у глыбіню ў граніт.
Давайце спачатку прымем чыста хімічны працэс і ацэнім 50 грузавікоў, кожны з якіх перавозіць 20 тон рэчыва X.
Гэта адпавядае агульнай энергіі больш чым аднаму кілатону ў эквіваленце ТНТ.
І гэта выдатная здзелка.
Такім чынам, уявіце сабе 50 грузавікоў на паркоўцы на нямецкай аўтамагістралі ў выхадныя, кожны з якіх перавозіць 20 тон грузу.
Як толькі гэтая энергія запаліцца і пераўтворыцца, яна павінна нейкім чынам сфармаваць пад вежай вывярзальнае
яйка, з якога вырываюцца працоўныя газы, што рухаюцца ўверх праз вежу пагрузачна-разгрузачным ліфтам 50.
Але застаецца пытанне: чаму гэтыя рабочыя газы аказваюць такі разбуральны эфект, калі яны спачатку
імкнуцца ўверх праз вельмі вузкі канал у граніце?
Як гэта магчыма?
Вось слайд у агульных рысах: Мадэль «Граўнд-Зіра» пытаецца: як гэта магчыма?
Такім чынам, спачатку мы пытаемся пра асноўны фізічны прынцып разбурэння.
Што адбываецца з будынкам, калі ўнутры яго выбухае газавая камера з надзвычай гарачымі працоўнымі газамі?
Давайце разгледзім наступнае: 1: Згодна з прынцыпам Бернулі – дарэчы, Бернулі быў швейцарскім фізікам, таму
прывітанне Швейцарыі – у непасрэднай блізкасці ад патоку існуе адмоўны ціск з эфектам засёрвання.
Вы можаце ўбачыць гэта, напрыклад, у цягніку, які імкліва пралятае міма.
Паветраны паток можа знесці прадметы, змятаючы іх да цягніка.
Тут, у вежы, выкід адбываецца толькі тады, калі разбураецца негатыўны ціск, напрыклад, з-за
дасягнутай вышыні або, як альтэрнатыва, з-за адкрыцця.
Рэзюмэ слайда 14: Усмоктвальны эфект і адмоўны ціск
Або, як вынік гэтага, пасля таго, як плазма ўцякла, пасля таго, як гарачыя газы ўцяклі, вышэй разгледжанне 2:
Калі гэтыя працоўныя газы надзвычай гарачыя, яны неадкладна знішчаюць канструкцыю будынка, калі выцякаюць у
верхнюю зону. Мы гаворым пра 4000 градусаў, 5000 градусаў.
Аднак гэтая раствараная структура вельмі цяжкая і будзе ціснуць уніз, падаючы ўніз.
Гэтая маса цяпер стварае перашкоду для патоку газу, які падымаецца.
Прымаючы на сябе ўсяго 10% вагі будынка, гэта значыць 50 000 тон масы, што падае, або
піракластычнага патоку, які паскараецца зверху.
Так, яшчэ раз: 50 000 тон гарачага пылу, які падае зверху, і надзвычай гарачы струмень працоўных газаў, які б'е па гэтым пыле.
Молаток і кавадла, так бы мовіць, якія потым разам рухаюцца ўніз.
У гэтай сітуацыі Паскале Бузэлі сімвалічна прадстаўлены тут у паўночнай вежы ў жоўтым акенцы.
Такім чынам, слайд 15, агульны тэрмін: молат і кавадла
Ужо зразумела, што ўнутранае ядро вежы будзе цалкам дэмантаванае.
Але што здарыцца з фасадам, са сталёвай сеткай?
Мы назіралі блукальны фронт разбурэнняў ля паўднёвай вежы, а ля паўночнай — хутчэй падобнае на рэз або драпінне.
Абодва варыянты разбурэння відавочна лагічныя, бо першапачаткова строга вертыкальнае накіраванне рабочых газаў, што
выцякаюць, адхіляецца ў гарызантальным кірунку і такім чынам з поўнай сілай ударае па вонкавым фасадзе.
Плынь газу з паўночнай вежы была значна хутчэйшай, больш масіўнай і энергетычнай, чым з паўднёвай вежы.
Гэта тлумачыць розныя паводзіны, якія, тым не менш, грунтуюцца на тым жа прынцыпе.
Вось кароткая анімацыя для паўднёвай вежы:
Матэрыял вырываецца знізу, а перашкода знаходзіцца зверху. Тады ціск вымушаны выйсці ўбок.
Такім чынам, каб сказаць прама, слайд 16: Ціск проста трэба зняць.
Што тычыцца вонкавага фасада, мы ўжо можам ацаніць, што паток газу павінен удараць знутры гарызантальна з мінімальнай хуткасцю
100 метраў у секунду, бо вежы былі спраектаваны на хуткасці ветру да 300 кіламетраў у гадзіну. Гэта 85 метраў у секунду.
Далейшае тэрмічнае аслабленне, вядома, спрыяе таму, каб увесь фасад быў фактычна разбураны.
Гэта дасягаецца за кошт натуральнага пашырэння плазмы, гарачых газаў, у верхнім рэгіёне падчас вывяржэння.
Аднак у ніжняй секцыі хуткасць патоку газу значна вышэйшая, паколькі ён павінен пераадолець невялікую
вышыню пад'ёму, што азначае, што ён мае высокую кінетычную энергію і можа аказаць разбуральны ўплыў.
Гэты прыгожы малюнак паказвае ўсе тры вежы – Будынак 7, WTC 1 і WTC 2.
Мы застаёмся ў той жа перспектыве 7, 1, 2.
Такім чынам, слайд 17 да: Усё яшчэ цэлае. І слайд 18 пасля.
Вось тая ж карціна пасля заканчэння працэсу 7, 1, 2.
ЦБТ цяпер — гэта купа руін, на якой зверху ляжыць ягоны ўласны гранітны фасад, нібы чырвоны плед.
Тэрыторыя вакол WTC 1 і WTC 2 — гэта суцэльнае поле разбурэнняў.
Звонку фасад выпуклы і часткова нагадвае скуркі ачышчанага банана, а на яго знешнім
цэнтры знаходзіцца планіроўка адпаведнай вежы.
Таксама варта адзначыць астатнія Г-падобныя элементы знешняга фасада, размешчаныя ў канцы стрэлкі 2 для
паўднёвай вежы і ў канцы стрэлкі 1 для паўночнай вежы.
Калі мы крыху далей працягнем канец стрэлы 1, мы ўбачым невялікую купалiну, белую кучу
разбурэнняў, амаль у цэнтры плана паверху паўночнай вежы.
Цяпер мы паглядзім на выяву зблізку; гэта тая ж самая выява. Павялічце яе і заўважце адну калонну,
што выступае справа ад купала. Давайце запомнім гэта.
Таксама выразна бачная L-падобная рэшткавая структура фасада: тут на малюнку — доўгі і кароткі сегменты.
Такім было становішча з паўночнай вежай, а ў паўднёвай вежы засталіся збудаванні менавіта такой формы.
Знята з зямлі: купал завалаў і адзіны вылучаны слуп, які мы адзначылі.
Такім чынам, слайды 19 і 20 у агульных рысах: Наяўнасць рэзідуальных структур.
У гэты момант мы зробім кароткую паўзу, каб прадэманстраваць нешта ў хатнім эксперыменце.
Як так трапна выказаўся фізік Рычард Фейнман: «Няважна, наколькі вы разумныя, хто зрабіў здагадку ці як яго завуць».
Калі гэта не адпавядае эксперыменту, здагадка няправільная. Гэта ўсё, што мае значэнне.
Такім чынам, спачатку мы паказваем, што купал, зроблены з квадратных сегментаў алюмініевых труб, распадаецца зверху
ўніз, калі сканцэнтраваны паток паветра прабівае яго знізу.
У гэтым эксперыменце з ціскам каля 6 бар ад насадкі кампрэсара.
Такім чынам, вось першы эксперымент:
Адзін за адным верхнія сегменты падымаюцца, таму што ў трубе больш няма ахоўнага вакууму і паток паветра можа пашырацца зверху.
Пустыя пачакi запалак, што стаяць побач з купалам, таксама адчуваюць паток паветра, які
распасціраецца над імі, нахіляючыся ўбок або размахваючыся.
Важна адзначыць, што кожны сегмент паасобку падымаецца зверху па меры падачы паветранага патоку знізу.
Разбурэнне пачынаецца не знізу, як заўсёды мяркуецца.
Такім чынам, давайце назавём слайд 21: Разбурэнне зверху ўніз.
Наш хатні эксперымент пастаянна рэпрадукуецца.
У іншым варыянце пастаноўкі, паток паветра таксама разбірае на часткі лафет, зроблены з алюмініевых
сегментаў квадратных труб, зверху ўніз, паказаны тут злева на слайдзе, г.зн. другі эксперымент.
Такім чынам, мы зноў гэта бачым: тут ток цячэ ўніз.
Аднак, калі мы дадамо абліцоўку, як паказана тут справа, выкарыстоўваючы тую ж фальгу, г.зн. знешні фасад
– у гэтым эксперыменце з металічнымі пласцінамі, замацаванымі магнітнай стужкай, – мы бачым, што:
Гарызантальны кампанент занадта слабы, каб адкінуць металічныя карты ўбок.
Бакавое пашырэнне паветра для гэтага недастатковае.
Толькі алюмініевыя секцыі труб кружацца ў вежы, нібы ў віры.
Я на хвілінку падтрымаю іх перад камерай. Вось гэтыя металічныя карткі.
Я не ведаю, ці бачна вам гэта, але на ім надрукаваны контуры элементаў сістэмнай фермы.
Такім чынам, вось трэці эксперымент: энергіі недастаткова, каб прасунуць гэтыя
металічныя карткі, прымацаваныя такім чынам, убок.
Такім чынам, зводны тэрмін для гэтай фольгі можна проста апісаць як металічныя панэлі або, каб выказацца больш элегантна, элементы
каркаснай сістэмы фасада. Гэта будзе яго тэхнічны тэрмін.
Аднак, як толькі мы змяшчаем на вал вывяржэння процівагу, напрыклад невялікі вядзерца, гэтая маса на
кароткі час падымаецца паветраным патокам, што ўзыходзіць.
Гэта разбурае вал, зроблены з алюмініевых сегментаў.
Цяпер маса пачынае падаць і адхіляе паток паветра, які працягвае рухацца ўверх, у гарызантальным кірунку.
Металічныя карткі, якія мацуюцца толькі магнітнай стужкай, цяпер паспяхова адлятаюць убок
пад уздзеяннем паветранай плыні, з верху ўверх.
Вось чацвёрты і апошні эксперымент:
Адразу ля сопла бочку зноў спыняюць і катапультуюць уверх, што, вядома, не мае ніякага сэнсу пры
імітацыі працэсаў у Сусветным гандлёвым цэнтры.
Але вы зразумелі прынцып, і, безумоўна, яго можна было б прадставіць значна лепш і больш пераканаўча ў
выглядзе мадэлі, выкарыстоўваючы кампаненты ад 3D-прынтараў.
Гэта быў бы варты даследавальскі праект для адважнага ўніверсітэта ці нават для школы.
Студэнт ужо стварыў для мяне КАД-мадэль, якую можна раздрукаваць на 3D-прынтарах або якая складаецца з свабодна
сабраных блокаў Lego ў спалучэнні з друкаванымі дэталямі.
Вядома, падчас такога эксперыменту нічога не павінна захраснуць.
Усё павінна быць пабудавана настолькі свабодна, каб нязначныя адрозненні ў ціску фактычна разбуралі мадэль.
На жаль, гэты творчы праект вельмі і вельмі працаёмкі, таму яго яшчэ не рэалізавалі. Вось табе і прынцып будаўнічага блока.
Але вернемся да нашага маленькага купала.
Гісторыю можна знайсці ў СМІ пад ключавым словам: Цуд лесвічнага хола «Б» – das Wunder von Treppenaufgang B.
Унутры малога купала група Мікі Кроса (14 чалавек) і Паскале Буцэлі выжылі пасля падзення з вышыні
50 метраў і прызямліліся на малы купал або за ім.
Такім чынам, слайд 25: Цуд лесвічнага пана Cl
Пасля расчысткі завалаў вось як выглядала за гэтай купалам:
Тут выразна бачная лесвіца, дзе група з Мікі Крос выжыла. Гэта невялікае цudo.
Але канструкцыі цэлыя, таму людзі, што былі ўнутры, таксама выжылі.
Дробнае цudo, але ў пэўнай ступені лагічна. Мы з табой таксама б выжылі.
Гісторыя Паскале Бузэлі, з іншага боку, межавае з магіяй: вежа абвалілася пад ім, і ён загінуў, упаўшы з вышыні 50 метраў.
Яго не забіла ўдар, а ён мякка прызямліўся.
Яго ні забілі, ні раздушылі абломкі, ні парвалі на кавалкі выбухоўкай, ні спалілі тэрміт або
агнём, ні апраменьвалі, ні зварылі, ні выпарылі.
Ён не аглух і не асляпеў. Аднак ён паведаміў, што падчас свайго 50-метровага падзення чуў рык.
Пасля гэтага вежа знікла, і над ёй было блакітнае неба.
Такім чынам, падсумоўваючы слайд 26: Вядзьмарства, магія, дагэтуль невытлумачальнае
Выказванні Паскуале Бузэлі мне настолькі цікавыя, таму што яны адпавядаюць усім з'явам, якія
можна чакаць у адпаведнасці з мадэллю «Грунд-Зіра».
Яны не адпавядаюць тлумачным мадэлям, якія называюць выбухоўкі і рэчывы для рэзкі галоўнай прычынай.
У сваёй кнізе «Мы ўсе падаем» ён апісвае стадыі, крокі да і падчас разбурэння.
І звярніце ўвагу, што ў сваім апавяданні ён заўсёды спасылаецца на секунды.
Гэта не мілісекунды, як можна было б чакаць пры выбусе.
Усё павольна, як у кашмары.
Спачатку дрыжыць вежа. Бузэлі піша: «усё мацнейшы дрыжык».
Тады вежа пачынае шалёна трасціся. Ён піша: трасучая машына.
Зверху раздаецца гул.
Толькі тады зрываецца сувязь паміж сцяной і лесвіцай, і парэнчы рвуцца са сцяны.
Толькі цяпер у сцяне пачынаюць з'яўляцца трэшчыны. І гэтыя трэшчыны растуць павольна. Буцэлі піша: «рослая трэшчына».
Раптам усе апорныя канструкцыі даюць збой, лесвіцы абвальваюцца, і ўсё напаўняецца пылам.
Праз некалькі секунд Базелі падае і яго б'юць цвёрдыя прадметы, якія таксама кружацца.
Аднак ён часткова падхопліваецца і запавольваецца моцнымі ўсплёскамі.
Ён піша: «парывкі пякельнага дыхання; ЯГО ТЫЛЕСНАСЦЬ, ВІРЦЮЧЫ І СКРУЧВАЮЧЫСЯ, НІБЫ БЕЗВАГОВА, НА ЖАХЛІВЫМ ВЕТРЫ».
Пасля падзення праз некалькі секунд палёту адбываецца мяккая пасадка на сталёвы брус на вышыні чацвёртага паверха.
Бацэлі атрымаў пры пасадцы толькі пералом нагі.
Слайд 27 можна падсумаваць пад загалоўкам: Кашмар
І гэта кашмар, калі ты ў будынку, і раптам усё пачынае развальвацца.
Кніга Паскале Бузэлі напісана ў вельмі эмацыйным стылі, крыху перабольшаным і часам нават слязлівым. Аднак у кантэксце
халоднага, цвярозага аналізу мы павінны спытаць: дзе быў хто?
Іншымі словамі, дакладныя даныя аб пазіцыі, цісках, хуткасцях, часах і г.д.
Тым не менш, гэтая кніга з'яўляецца важным элементам у даследаванні 11 верасня, кнігай ключавога сведкі.
Калі выйшлі рабочыя газы, Паскале Бузэлі быў на 22-м паверсе, а група Мікі Кроса — на 4-м
паверсе, але абодва знаходзіліся ў лесвічнай клетцы Б.
Рабочыя газы вырываюцца з хуткасцю не менш за 100 метраў у секунду, а на пачатковай фазе, верагодна, нават 200
метраў у секунду, пра што сведчаць інтэрферэнцыйныя сігналы, знікненні сігналу і трансляцыя з верталёта.
Крыжападобныя калідоры ў гэты момант дзейнічаюць як вакуум, а пазней як размеркавальнік ціску.
Матэрыял засмоктваецца ў цэнтр.
Аднак бетонныя канструкцыі ў лесвічным маршы яшчэ не прабілі сталёвыя слупы; пакуль што
ўтварыліся толькі трэшчыны, а лесвіца і сцены аселі.
Такім чынам, слайд 28: Распределитель ціску, калідоры
Потым слайд 29: Вакуум
Тут сітуацыя для Паскале Бузэлі пагаршаецца, бо працоўныя газы вызваляюцца яшчэ да таго, як вежа відавочна знішчаецца.
Усё яшчэ адбываецца ўнутры.
Тут асабліва відавочна, што цэнтральны ліфтавы шчыт нумар 50 злёгку зрушаны на захад; ён не цэнтральны.
Наадварот, крыжападобныя калідоры праходзяць праз цэнтр будынка.
Побач з ім знаходзіцца грузавы ліфт 50. Як ужо згадвалася, матэрыял цяпер засмоктваецца ў цэнтр, асабліва праз калідоры.
Гэтая канкрэтная геаметрыя, зрушэнне вывяржэннявага канала, ратуе менш жыццяў людзей у вежы і адказвае за
ўтварэнне рэшткавых структур малога купала і рэшткавых структур фасада ў выглядзе літары L.
Слайд 30: Цяпер надыходзіць перагрузка.
Праз некалькі секунд зона высокага ціску праходзіць праз 22-і паверх.
Але ў гэты момант Паскале Буцэлі ўжо знаходзіцца пад смяротным каўпаком.
Матэрыял выкідаецца ва ўсіх напрамках, але асабліва на захад.
У канчатковай фазе матэрыял выкідаецца за межы невялікай купалкі.
Я пазначыў месца прызямлення Паскуале Буцэлі невялікім цыян-сінім квадратам.
Яно знаходзіцца непасрэдна побач з лесвіцай Б, справа на малюнку.
Відавочна, што Бузелі адхіліўся толькі на некалькі метраў на паўднёвы ўсход.
Вось зноў буйны план сітуацыі пры праходжанні праз зону ціску:
Фатограф глядзіць на поўдзень, і з заходняга боку вежы выразна бачны, што менавіта ў гэтым кірунку перамяшчаўся грузавы ліфт 50.
У гэтым кірунку эфект вымярэння быў мацнейшым, таму што фасад быў бліжэй да патоку энергіі.
Такім чынам, гэтая нязначная асіметрыя ў паводзінах або ўзоры вывяржэння тлумачыцца мадэллю «Грунд-Зіра» — і
толькі ёю. Ніводная іншая мадэль не здольная гэтага зрабіць.
І зноў пытанне: дзе быў хто – гэтым разам падчас знішчэння збудавання?
На малюнку я пазначыў сінімі кропкамі параболу фантаны і максімальнае выкіданне матэрыялу на захад.
Паскале Бузэлі і група з Мікі Крос знаходзяцца ў процілеглай частцы вежы, г.зн. на ўсходзе.
Унутраныя сталёвыя слупы ўжо дэмантуюцца і разбіваюцца на часткі, паколькі яны праходзяць праз зону ціску.
Стальная рашотчатая канструкцыя знешняга фасада разбураецца па сегментах або цалкам
ламаецца, часам — у цэлым, накіроўваючыся вонкі.
Але – лесвічны пралёт і бетонныя сцены ўжо аселі.
Бузелі падае разам з руінамі.
Гэта азначае, што Паскуале Буцэлі заўсёды знаходзіцца ніжэй за зону ціску.
Вольны падзенне запавольваецца ўсплёскамі.
Ацэненая хуткасць падзення складае 10 метраў у секунду.
Гэта 36 кіламетраў у гадзіну. Гэта азначае, што час падзення на 50 метраў складае цэлых 5 секунд.
Слайд 32 таму можна падсумаваць пад загалоўкам: Сёрфер 11 верасня
Так часам называюць Паскуале Бузэлі з-за адносна доўгага часу падзення або плавання на гэтых газах.
Ключавы пасыл Паскале Бузэлі — гэта павольнае трэсканне сцен і аслабленне злучэнняў, а таксама
працэс падзення, які доўжыцца ўсяго некалькі секунд.
У адваротным выпадку, ён сам — жывы доказ працэсу, эфекту адмоўнага ціску ў асяроддзі газаў, што
працуюць пры стральбе, пастаяннага запаволення падзення.
Цытата: "І калі я маліўся, сцяна трэснула, і падлога абвалілася. І тады я пачаў падаць, і ў гэты
момант я зразумеў: Божа мой, вось так я памру."
Я заставаўся ў эмбрыянальнай пазіцыі, адчуваў гэты пяскова-паветраны струмень, мяне білі, я бачыў
блікі святла ад удараў прадметаў, што траплялі ў мяне.
Праз долю секунды я падняў вочы і проста сядзеў, цалкам анямелы, гледзячы ў блакітнае неба.
Вось вытрымка з інтэрв'ю на англійскай мове.
Ключавы пасыл Мікі Крос — гэта апісаны эфект прыцягнення.
Цытата: «А потым вецер. Вельмі, вельмі моцны вецер».
Мой шлем пачаў падымаць мяне з зямлі, таму я прысеў.
Потым я прысеў і, прыціскаючыся да парэнчаў, пачаў шукаць лесвіцу, звеўшыся як мага меншым.
Мой шлем пачаў злятаць з галавы. Я забыўся яго зашпіліць. Таму я схапіў свой шлем.
Я інстынктыўна заціснуўся ў кут.
Вось інтэрв'ю на англійскай мове. Яшчэ адзін урывак.
Слайд 34 коратка: Вецер у вежы
Усю разбуральную дынаміку, уключаючы «цudy», можна проста і лагічна растлумачыць, выказаўшы здагадку
пра вывяржэнне канцэнтраваных рабочых газаў з зямлі.
Цяпер няма ніякіх відавочных прычын, па якіх альтэрнатыўныя СМІ павінны выступаць супраць
гэтага фізічна правільнага рашэння, за выключэннем:
Страх перад чытачамі, страх перад людзьмі, што гэтае тлумачэнне можа быць праўдай, — і іх адмова заняцца гэтым пытаннем.
З Covid-19 гэтае адмаўленне не такое моцнае, бо магчымасць таго, што адказныя
памыляюцца, заўсёды застаецца псіхалагічнай шчылінай.
Інстынктыўны довад: «Палітыкі не мелі на ўвазе такога сэнсу, не хацелі гэтага, не ведалі».
Каб дапамагчы пераадолець гэты страх, я распрацаваў розныя аб'екты, якія служаць пачаткам
для размовы і могуць быць у гэтым дапамогай.
Гэта кубкі, косці, кніжкі і гэтак далей.
Вось, напрыклад, брашура «Фізіка страху і забавы», у якой тлумачыцца фізіка вертыкальнай праекцыі
з выкарыстаннем выбранай вышыні Паўночнай вежы.
Гэта жарт, схаваны жарт фізіка ў чарнавых схемах.
Акрамя таго, паказаны вельмі цікавыя кадры ў параўнанні з іншымі выбухамі.
Кароткі змест слайда 35: Негатыўнае стаўленне або назіранае негатыўнае стаўленне
Акрамя таго, асноўныя фізічныя загадкі, звязаныя з разбурэннем Сусветнага гандлёвага цэнтра, можна звесці да ўсяго шасці
пытанняў, што дазваляе прадставіць іх на баках кубіка Рубіка.
Я пакажу гэта коратка.
Гэтыя шэсць тэм:
Імпульс – гэта значыць, пылавая фантана Паўночнай вежы з бакавым патокам.
Энергія ў зямлі – гэта значыць, назіраны час ахалоджвання ў тры месяцы.
Тут можна ўбачыць бакавую паверхню «Энергія пад зямлёй» і ўздымаючыяся воблакі пара на карціне.
Далей, недасягнуты момант паўднёвай вежы, пра які мы абмяркоўвалі – бакавая паверхня
будзе Нязахаванасць вуглавога імпульсу.
Выжылыя ў Паўночнай вежы, пра якіх мы абмяркоўвалі – выжылыя будуць у бакавой зоне.
Раптоўнае полымя, якое ахапіла машыны, і яны ўсе адразу загарэліся, і –
Гарачы пыл, г.зн. піракластычны паток і грыбны воблак над 7-м корпусам, які ўзышоў у неба ў
другой палове дня – дадатковы раздзел «Гарачы пыл».
Такім чынам, што тычыцца слайда 36: Магічны куб
Вядома, вакол 11 верасня ёсць яшчэ шмат таямніц.
Такім чынам, я праілюстраваў яшчэ адзін куб і зразумеў, што амаль усе галаваломкі, якія тычацца разбурэння Сусветнага
гандлёвага цэнтра, насамрэч можна звесці да ўсяго 42 пытанняў.
Гэта азначае, што іх можна прадставіць у выглядзе куба, які можа змяняць форму, як паказана тут.
Ну, на першы погляд гэта цяжка распазнаць, але гэта быў куб з рознымі гранямі, якія маглі прымаць вельмі цікавыя формы.
А вось, гэта закрыты куб. І гэты куб можна адкрыць, і ў ім ёсць дадатковыя галаваломкі.
Гэта вядомыя знешнія паверхні, але калі мы адкрыем гэтую, мы ўбачым, напрыклад,
таямніцу цякучага металу або сейсмічных сігналаў.
Як я ўжо казаў, вы можаце выкарыстоўваць гэты куб, і кожны асобны малюнак — гэта галаваломка, якую лёгка растлумачыць, — і ўсё
гарманічна спалучаецца, калі вы ведаеце, як зноў сабраць куб.
Такім чынам, вы можаце даведацца шмат дэталяў праз такія гульні ў косці. І ўсё ж, нягледзячы на ўсе гульні, тэма
застаецца псіхалагічна вельмі складанай для даследавання.
А вось цытата доктара Дэвіда Х'юза з Лінкальнскага ўніверсітэта:
Разгляд магчымасці таго, што тэракт 11 верасня быў злачынствам пад чужым сцягам, патрабуе ад людзей на Захадзе адмовіцца
ад фундаментальных дапушчэнняў, з якімі яны жылі з нараджэння.
Але што менавіта азначае псіхалагічна складанадаступны?
Гэта азначае, што людзі выключаюцца, злуюцца або выбягаюць з пакоя, таму што больш не могуць асэнсаваць інфармацыю.
Таму што яны адчуваюць, што іх разуменне свету падпалена атакі.
Я вярнуся да гэтага.
І я называю слайд 37: Здольнасць змяняцца, як куб або, па-простаму, Здольнасць змяняцца.
Для гэтага першага кроку ў рашэнні, прадстаўленым у гэтай лекцыі, было важна ў першую чаргу прадугледзець магчымасць вывяржэння.
Так што дазволіць саму думку (!).
Прырода энергетычнага ўваходу спачатку мае другасны характар.
Напрыклад, я пералічыў 50 на 20 тон рэчыва X, што прыводзіць да ўтварэння газавай ціскавай камеры.
Аднак таксама магчыма, што было выкарыстана толькі некалькі (!) мяшкоў рэчыва U, а менавіта ўсяго 120 кг.
Гэта нашмат, нашмат, нашмат менш.
Аднак гэта азначала б, што працэс з'яўляецца не хімічным, а ядзерным.
Спраўкальная свідроўка даказала б характар энергетычнага ўмяшання без усялякіх сумневаў і спыніла б усе спрэчкі.
У любым выпадку, працэс можна лёгка сінхранізаваць з гістарычнымі відэа ў кароткім анімацыйным фільме.
Я стварыў 120 асобных выяў для паўднёвай вежы, для ядзернага працэсу.
Мы можам бачыць у вежу, ці, так бы мовіць, праз яе.
Актываваная вадкая сумесь гарыць у граніце як затрымкаваная суперкрытычная рэактарная сістэма пры
прыкладна 3000 градусах і запальваецца ў нулявой кропцы.
За дзесяць секунд вывяржэнчае яйка прапальвае сабе шлях уверх.
Адбываецца вывяржэнне, якое спачатку прарываецца праз вежу ў сканцэнтраваным выглядзе.
Шпіц разбураецца, абвальваецца і пачынае круціцца.
Выпары жалеза ўспрымаюцца як чорны пыл, у той час як цэментавы пыл — белы.
Вежа змелена з гары да нізу.
Такім чынам, слайд 38 – самае важнае тут: Ад традыцыйнага падыходу да ядзернага падыходу.
Такім чынам, мы бачым, што працэсы, вызначаныя мадэллю Ground Zero, ужо можна дакладна
растлумачыць з дапамогай простага хатняга эксперыменту.
І мы бачым, што ўсе назіранні, зробленыя на месцы, ідэальна адпавядаюць мадэлі ці
нават пацвярджаюцца ёю, дзякуючы наяўным відэа.
Тым не менш, мадэль «Зэро-Зэро» таксама ў значнай ступені адхіляецца альтэрнатыўнымі СМІ або ігнаруецца імі.
Гэтая псіхалагічная з'ява заснавана на неўяўнай велічыні злачынства, на прапагандысцкіх контрнаратывах, такіх як
справаздача NIST, на кантраляваных універсітэтах і накупленых навукоўцах, г.зн. на суўдзельніцтве, — і на вазе добразычлівых
галасоў і аргументаў, якія выказваюць нязгоду, у тым ліку з альтэрнатыўных СМІ, супраць мадэлі «Граўнд-Зіра».
У апошнім выпадку два галоўныя аргументы наступныя:
Значнага радыеактыўнага забруджвання не было. І –
Немагчыма ўтрымаць такі злачынства ў таямніцы.
У рэшце рэшт, немагчыма спланаваць і здзейсніць нешта падобнае, не даючы нікому падказак або не папярэдзіўшы грамадскасць.
Аднак ШІ, штучны інтэлект, тут распавядае зусім іншую гісторыю.
Такім чынам, мы бачым нешта новае, цалкам новае, як развіццё: ролю альтэрнатыўных медыя і ролю
штучнага інтэлекту ў рашэнні гэтай злачынства.
Спачатку я хацеў бы вярнуцца да аргумента: Гэта немагчыма з-за адсутнасці забруджвання.
Калі мы спытаем у штучнага інтэлекту пра рэалізацыю такога працэсу, ChatGPT піша – вось вам:
Вось гіпатэтычны склад матэрыялаў для сістэмы ядзернага зносу, заснаванай на сістэме рэактара з адкладзенай суперкрытычнасцю.
Рэцэпт на слайдзе злёгку зацямнены, бо самае важнае — гэта сувязь з Fallout.
І ChatGPT піша пра гэтую самую сувязь наступстваў:
Першапачатковае выпраменьванне складаецца з гама- і нейтроннага выпраменьвання.
І рэшткавае выпраменьванне (альфа- і бэта-выпраменьванне ад прадуктаў ядзернага распаду ўрану) утрымліваецца ў пыле руін.
«І ўвогуле, ураджайнасць расшчаплення высокая з-за ўключэння матэрыялу ў асноўную
зону выпарэння, дзе працэс пачаўся ў граніце».
Коратка кажучы, ChatGPT піша: Гэта працуе, гэта магчыма.
Такім чынам, падсумоўваючы, усім шукальнікам міру і праўды – калі ласка:
Калі ласка, разгледзьце аргументы адносна сцвярджэння: «Значнага забруджвання не было».
Забруджванне на Граўнд-Зіра было крыху павышаным. Гэта факт.
Аднак гэты факт паслядоўна прымяталі пад дыван, г.зн. адхілялі з дапамогай аргументаў.
Шматлікія работнікі экстранных службаў, якія хварэюць на рак, таксама паказваюць на ўздзеянне нізкай узроўнем
радыяцыі на працягу доўгага часу, акрамя наступстваў уздзеяння азбесту і таксічных выпарэнняў.
Вельмі важна для слайда 40, вызначаны ШІ вынішчальны саюз.
Што тычыцца другога аргумента: «Немагчыма захаваць такі злачынства ў таямніцы», — нават не трэба
звяртацца да звышсакрэтнага Манхэтэнскага праекта 1942 года, які прывёў да стварэння атамнай бомбы.
Што тычыцца развіцця наратыву аб знішчэнні Сусветнага гандлёвага цэнтра з дапамогай ядзернага працэсу, то
насамрэч ён праходзіць як нітка праз гісторыю 11 верасня.
Апавядальны наратыў «Атамная бомба» першапачаткова быў наўмысным; ён відавочна прысутнічае.
Вось некалькі прыкладаў:
У 1990 годзе картачная гульня прадказвае знішчэнне двайных вежаў атамнай бомбай.
Насамрэч карта называлася «Тэрарыстычная ядзерная бомба».
У 1995 годзе Бенямін Нетаньяху ў сваёй кнізе «Барацьба з тэрарызмам» папярэджвае пра знішчэнне Сусветнага гандлёвага цэнтра
з дапамогай ядзернай бомбы, выбухам якой кіравалі ісламісты.
У 1998 годзе ў амерыканскім дакуменце стратэгічнага характару (часопіс Foreign Affairs, том 77, № 6) пры
супрацоўніцтве з Філіпам Д. Зелікоў тэму разгледзелі ў якасці папярэджання. Вось цытата:
Калі б бомба, што выбухнула пад Сусветным гандлёвым цэнтрам у 1993 годзе, была ядзернай, або калі б
яна фактычна распаўсюдзіла смяротны патаген, тады...
А потым ёсць усе тыя радыкальныя меры, якія ўрад быў бы вымушаны прыняць для абароны сваіх грамадзян.
Праз пяць дзён пасля падзеі, 16 верасня 2001 года, у іспанскай газеце El Mundo з'явіўся артыкул, у якім сцвярджалася, што
групоўка тэрарыстаў, падазраваных у здзяйсненні нападу, на чорным рынку набыла тры
міні-ядзерныя бомбы, — нават быў пазначаны іх тып.
Падсумоўваючы, усім шукальнікам міру і праўды:
Калі ласка, разгледзьце аргументы адносна сцвярджэння: «Ніколі не было ніякіх доказаў магчымага выкарыстання
атамнай бомбы пры знішчэнні Сусветнага гандлёвага цэнтра».
Аксіёма, што наратыў быў сістэматычна падрыхтаваны, але потым ад яго адмовіліся на карысць больш мяккай версіі.
Такім чынам, захапляльная слайд-прэзентацыя 41 як звязаны з ёй тэрмін: Папярэднія веды і запланаванае развіццё сюжэту.
А вось і апошні слайд: Як нам з гэтага лайна выбрацца?
Давайце знойдзем у сабе смеласць псіхалагічна пераадолець наратыў.
Гульняво, выкарыстоўваючы сістэмы штучнага інтэлекту, якія дазваляюць абыходзіць фільтры палітычнай карэктнасці і могуць
даваць адказы, не залежныя ад культурных уплываў або пераваг.
Але нягледзячы на мужнасць і штучны інтэлект, нягледзячы на стварэнне сетак і павольнае
калектыўнае абуджэнне, нам патрэбна дапамога.
Бо людзі былі і працягваюць быць ашуканымі на кожным узроўні.
Гэта таксама датычыцца многіх пасобнікаў, якія з'яўляюцца ўсяго толькі ахвярамі неверагоднай
схемы махлярства, якую яны самі не разумеюць.
Коратка кажучы, пераадоленне падману патрабуе дапамогі ўсіх – асабліва дапамогі тых, хто ў гэтай гульні з'яўляецца
вінаватым супраць сваёй волі і хоча выйсці з яе.
Мы павінны не толькі навучыцца мужнасці, мы таксама павінны навучыцца прабачэнню, каб выйсці з гэтага, дзеля праўды.
Чым больш ясна мы пакажам, што прагледзелі сістэму хлусні і ўжо прарвалі яе, чым больш выразна скажам, што ёсць
будучыня для тых, хто хоча сысці, што прабачэнне магчыма, тым хутчэй абваліцца каркавая хата хлусні.
Спадзяюся, гэтая прэзентацыя была карыснай. Вялікі дзякуй!