Γεια σας, ονομάζομαι Heinz Pommer, είμαι πτυχιούχος φυσικός και εργάζομαι ως τεχνικός συντάκτης και τεχνικός σχεδιαστής.
Η σημερινή μου παρουσίαση έχει τον τίτλο:
Ούτε φωτιά ούτε κατεδάφιση: Γιατί ο Pasquale Buzzelli μπόρεσε να επιβιώσει από την
καταστροφή του Βόρειου Πύργου στο κτίριο
Ο σύνδεσμος για τις διαφάνειες δίνεται παρακάτω, στην πρώτη διαφάνεια και σε αυτό το σημείο επίσης ένα μεγάλο
ευχαριστώ που επιτρέψατε να πραγματοποιηθεί αυτή η διάλεξη.
Η πρώτη ερώτηση που θα κάνετε είναι φυσικά: Ποιος είναι αυτός ο Pasquale Buzzelli;
Ο κ. Buzzelli είναι ως ένα βαθμό ο βασικός μάρτυρας για την καταστροφή των δίδυμων πύργων.
Στον βόρειο πύργο, 15 άτομα επέζησαν της καταστροφής, αλλά μόνο ο Pasquale Buzzelli βρισκόταν σχετικά ψηλά στο κτίριο, περίπου 80
μέτρα πάνω από το επίπεδο του δρόμου, και ήταν σε θέση να δώσει μια περιγραφή αυτόπτη μάρτυρα για το τι
συνέβη στο εσωτερικό του πύργου και πώς αυτός διαλύθηκε.
Σήμερα θα ήθελα να εξηγήσω γιατί επέζησε από τη δίκη.
Εισαγωγικά, ένα σύντομο βίντεο, ξεκινώντας με τη δήλωση του κ. Buzzelli.
Απόσπασμα: "Και ενώ προσευχόμουν, ο τοίχος ράγισε και το πάτωμα υποχώρησε, και τότε άρχισα να πέφτω. Και εκείνη
τη στιγμή συνειδητοποίησα: Θεέ μου, έτσι θα πεθάνω."
Η πτώση της πηγής του υλικού είναι σαφώς ορατή.
Μετά τη βολή, τα κατακόρυφα τμήματα στα αριστερά πέφτουν τώρα με περιστροφική κίνηση.
Προσέξτε, τώρα αριστερά, έρχονται από τη σκόνη.
Τώρα, περιμένετε, τώρα εδώ και μόνο τότε η υπόλοιπη δομή στα δεξιά καταρρέει κάθετα.
Η δομή αυτή έχει λάβει το παρατσούκλι Spire.
Για αυτή την πρώτη διαφάνεια, μπορούμε να ορίσουμε τον γενικό όρο: Ποιος είναι ο Pasquale Buzzelli;
Κατ' αρχάς, πρέπει τώρα να αφήσουμε το παλιό πλαίσιο συζήτησης - φωτιά ή κατεδάφιση.
Γιατί συνήθως είσαι ήδη παγιδευμένος από αυτό το ερώτημα και δεν μπορείς να βρεις την αλήθεια αν
δεν ήταν ούτε φωτιά και νεκρό βάρος ούτε έκρηξη.
Συγκεκριμένα, θα ήθελα να δώσω έμφαση σε δύο σημεία αυτής της διάλεξης περιγράφοντας τις φυσικές διεργασίες.
1. Η παγκοσμίως έγκυρη αφήγηση της Δύσης - η κατάρρευση των τριών πύργων λόγω πυρκαγιάς - είναι ένα σαφώς
αναγνωρίσιμο αλλά παραδόξως παγκοσμίως αποδεκτό ψέμα.
2. Τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης και ιδιαίτερα η ομάδα αρχιτεκτόνων και μηχανικών για την αλήθεια της 11ης
Σεπτεμβρίου Α και Ε www.ae911truth.org κάνουν λάθος.
Δεν ήταν μια έκρηξη με τη συμβατική έννοια του όρου.
Οι δίδυμοι πύργοι καταστράφηκαν από μια διαφορετική διαδικασία, δηλαδή από την έκρηξη εστιασμένων αερίων εργασίας από το έδαφος.
Και όπως και στο έγκλημα του Covid, η επακριβώς σχεδιασμένη αλληλουχία των γεγονότων μαρτυρά απίστευτη τεχνική εμπειρία.
Η διάλεξη αυτή ασχολείται κυρίως με την εξήγηση της δυναμικής, δηλαδή την εξήγηση των διεργασιών που
λαμβάνουν χώρα η μία μετά την άλλη και μπορούν να παρατηρηθούν.
Μόλις ξεκινήσουν, αυτές οι διεργασίες εκτελούνται προβλέψιμα και αυτόματα, όπως μια "διαδρομή
μαρμάρου του διαβόλου", μέσα σε 30 δευτερόλεπτα.
Ο γενικός όρος για αυτή τη δεύτερη διαφάνεια είναι επομένως: Εξοδος από το πλαίσιο συζήτησης.
Πώς θα το ανατινάξουμε; Πώς θα ξεφύγουμε από αυτό;
Ας αναλύσουμε τώρα τη δυναμική της καταστροφής του νότιου πύργου:
Στο νότιο πύργο, το ανώτερο μπλοκ άρχισε να βυθίζεται και ταυτόχρονα να περιστρέφεται ελαφρά.
Στη συνέχεια, σταμάτησε ξαφνικά να περιστρέφεται και διαλύθηκε εντελώς στο πάνω μέρος και εξαφανίστηκε μέσα στη σκόνη, η οποία
ήταν βαθύμαυρη στο πάνω μέρος λόγω του εξατμισμένου σιδήρου και γκριζόλευκη στο κάτω μέρος λόγω του
κονιορτοποιημένου σκυροδέματος, δηλαδή διστρωματική, δίχρωμη.
Ας σημειώσουμε για αυτή τη διαφάνεια: Υπήρχε μια δίχρωμη σκόνη και η ροπή της πτώσης του άκρου εξαφανίστηκε.</i
Ένα άλλο σημαντικό χαρακτηριστικό ήταν ένα μέτωπο καταστροφής στην πρόσοψη, το οποίο εκτείνεται από πάνω προς τα κάτω,
ένα είδος κύματος πίεσης που κατεβαίνει στον εξωτερικό τοίχο.
Αυτό το περιπλανώμενο μέτωπο καταστροφής και σε ορισμένες περιπτώσεις οι μεμονωμένες εκρήξεις
παρερμηνεύονται γενικά ως απόδειξη της συγχρονισμένης πυροδότησης πολλών χιλιάδων μεμονωμένων εκρηκτικών φορτίων.
Ωστόσο, πρόκειται για μια συνεχή διαδικασία, μόνο τα τμήματα του πύργου που κατασκευάζονται από
μεμονωμένα τμήματα διαλύονται μεμονωμένα και με καθυστέρηση.
Εδώ είναι ένα βίντεο σχετικά με αυτό:
Πρώτα ο πύργος λυγίζει και στη συνέχεια η υπερβολική πίεση απελευθερώνεται και το κύμα πίεσης ταξιδεύει προς τα κάτω.
Συνοψίζοντας για αυτή τη διαφάνεια 4: Υπήρχε ένα κύμα πίεσης στην πρόσοψη.</i
Σχετικά με τη δυναμική της καταστροφής του Βόρειου Πύργου:
Ένα τείχος φλόγας βγήκε για λίγο από την τρύπα του βόρειου πύργου, πριν η κορυφή του ακόμα
ακίνητου πύργου βυθιστεί προς τα κάτω και διαλυθεί.
Οπότε, το τείχος της φλόγας, με λίγα λόγια.
Μόνο τότε ολόκληρος ο πύργος ξερνούσε τα συστατικά του σαν σιντριβάνι, όπως φαίνεται εδώ, και
σχίστηκε στα πλάγια - σχηματισμός σιντριβανιού.
Ωστόσο, αν δούμε μια λεπτομερή τομή, μια μεγέθυνση, φαίνεται ως εξής: Ο πύργος είναι κομμένος στα πλάγια σαν με μαχαίρι, ενώ ένα
συντριβάνι από μπάζα πέφτει ήδη από πάνω σε παραβολικό σχήμα.
Δεν μπορείς να επιβιώσεις από κάτι τέτοιο όταν είσαι εκεί μέσα.
Και όμως συνέβη, το ανεξήγητο θαύμα, το θαύμα του κλιμακοστασίου Β.
Έτσι, για τη διαφάνεια 7: Θυμάστε το φαινόμενο της κοπής.
Η δυναμική της καταστροφής του κτιρίου 7 ήταν σαφώς διαφορετική.
Το κτίριο 7 παρήγαγε βαθύ μαύρο καπνό για ώρες μέχρι που κατέρρευσε ξαφνικά αργά το απόγευμα.
Δευτερόλεπτα πριν αρχίσει η ελεύθερη πτώση, η ανώτερη κατασκευή, το λεγόμενο ρετιρέ, κατέρρευσε και το φως πλημμύρισε μέσα
από τους υαλοπίνακες από πάνω- με άλλα λόγια, έγινε φωτεινό.
Μόνο τότε το κτίριο κατέρρευσε απροσδόκητα και ξαφνικά, χωρίς αντίσταση από τις κατακόρυφες χαλύβδινες κολώνες στο
εσωτερικό και χωρίς αντίσταση από την εξωτερική πρόσοψη. Με άλλα λόγια, κάθε φέρουσα δομή διαλύθηκε ξαφνικά.
Στη συνέχεια αναπτύχθηκε ένα σύννεφο μανιταριού που υψώθηκε σε ύψος άνω του ενάμισι χιλιομέτρου στον ουρανό.
Ακολουθεί ένα σύντομο βίντεο της κατάρρευσης:
Το ύψος του μανιταριού μπορεί εύκολα να εκτιμηθεί από τα τέσσερα κτίρια του Παγκόσμιου Οικονομικού Κέντρου.
Αυτά τα κτίρια έχουν ύψος περίπου 200 μέτρα, εδώ στα δεξιά της εικόνας, 200 μέτρα για τα κτίρια.
Έτσι, διαφάνεια 8 γενικός όρος απλά: Το σύννεφο μανιταριού πάνω από το κτίριο 7.
Σήμερα εξετάζουμε κυρίως τα γεγονότα στον Βόρειο Πύργο - Πύργο Α, WTC 1.
Αυτός είναι ο πύργος με την κεραία στην οροφή.
Μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα ο 22ος όροφος.
Ο Pasquale Buzzelli ήταν εκεί όταν άρχισε η καταστροφή.
Από την τομή των σχεδίων γνωρίζουμε ότι ο πύργος είχε τετράγωνη κάτοψη, 64 μέτρα επί 64 μέτρα.
Η εξωτερική πρόσοψη ήταν ένα χαλύβδινο πλέγμα που είχε επίσης μια φέρουσα λειτουργία.
Ο εσωτερικός πυρήνας ήταν ορθογώνιος και φιλοξενούσε τα φρεάτια των ανελκυστήρων, τις μονάδες εξυπηρέτησης και τα κλιμακοστάσια.
Οι χώροι γραφείων ήταν ευρύχωροι και ανοιχτοί μεταξύ του πυρήνα και αυτής της εξωτερικής πρόσοψης.
Ιδιαίτερη σημασία για εμάς έχει το κεντρικό φρεάτιο του ανελκυστήρα εμπορευμάτων 50.
Αυτό εμφανίζεται ως ένα μικρό κίτρινο τετράγωνο στο κέντρο, καθώς και το πράσινο κλιμακοστάσιο Β στα δεξιά.
Υπήρχαν συνολικά τρία κλιμακοστάσια, αλλά μόνο το κλιμακοστάσιο Β μας ενδιαφέρει.
Ο βασικός μας μάρτυρας ήταν εκεί την ώρα μηδέν.
Με αυτή την ταινία, έχουμε πλέον γνωρίσει τον 22ο όροφο, για να το πω έτσι.
Στην πλάγια όψη του γενικού σχεδίου, οι δίδυμοι πύργοι έχουν την εξής μορφή - Θα ήθελα να τονίσω τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
1. Στα σχέδια, το αρχιτεκτονικό σημείο αναφοράς μηδέν βρίσκεται σε βάθος 75 μέτρων στον γρανίτη.
Από αυτό το σημείο μηδέν, ο πύργος έχει ύψος 510 μέτρα.
Τα 400 μέτρα ισχύουν από το επίπεδο του δρόμου.
2 Το κεντρικό φρεάτιο ανελκυστήρα με αριθμό 50 στο κέντρο, που φαίνεται με κίτρινο χρώμα, έχει μήκος 420 μέτρα από κάτω προς τα
πάνω - δηλαδή και μέσα από τους τέσσερις ορόφους του υπογείου.
Αυτό είναι το πιο σημαντικό τεχνικό στοιχείο της όλης παρουσίασης.
Αυτό το φρεάτιο ανελκυστήρα ορίζει το κανάλι έκρηξης σε ολόκληρο τον πύργο.
Αυτό είναι πολύ, πολύ σημαντικό.
3 Υπάρχει μια πρόσθετη κοιλότητα στο γρανίτη, το λεγόμενο Elevator Pit, για αυτόν τον κεντρικό ανελκυστήρα εμπορευμάτων 50.
Έχει βάθος περίπου 6 μέτρα.
Αυτή η εσοχή λειτουργεί επίσης ως ακροφύσιο.
Αλλά να θυμάστε για σήμερα: Το φρεάτιο του ανελκυστήρα πήγε από το κάτω μέρος στην κορυφή ως κανάλι έκρηξης.</i
Επιπλέον, η ορθογώνια εσωτερική δομή, ο εσωτερικός πυρήνας, απεικονίζεται με κόκκινο χρώμα.
Ο κεντρικός πυρήνας είναι το υποστοιχείο 1 του δομικού συστήματος και το υποστοιχείο 2 του δομικού
συστήματος είναι το εξωτερικό πλέγμα χαλύβδινων πλεγμάτων.
Είναι κατασκευασμένο πολύ πιο στέρεα από μια κανονική πρόσοψη.
4. Για κάθε πύργο χρησιμοποιήθηκαν περίπου 100.000 τόνοι χάλυβα και 400.000 τόνοι γυαλιού και σκυροδέματος.
Αυτό σημαίνει ότι το συνολικό βάρος του πύργου είναι μισό εκατομμύριο τόνοι ο καθένας.
Έτσι, για να συνοψίσουμε αυτή τη διαφάνεια 10, ο γενικός όρος: Δίαυλος έκρηξης ύψους 510 μέτρων από το σημείο μηδέν.
Τώρα στην πραγματική διαδικασία καταστροφής:
Περίπου 10 δευτερόλεπτα πριν αρχίσει η ορατή καταστροφή των δίδυμων πύργων, καταγράφηκε μια σεισμική δόνηση.
Υπήρξαν τρεις σεισμικές δονήσεις συνολικά, όχι δύο.
Τα δύο ισχυρά σεισμικά σήματα μπορούν σαφώς να αποδοθούν στους δίδυμους πύργους.
Ο τρίτος σεισμός, εδώ με πράσινο χρώμα και πολύ μικρότερος, δεν μπορεί να αποδοθεί σαφώς στο κτίριο 7, καθώς
δεν ακολούθησε καταστροφή, αλλά μόνο η ανάπτυξη μαύρου καπνού από τις 11 π.μ. και μετά.
Αλλά πίσω στον βόρειο πύργο.
Ο σεισμός κάτω από τον Βόρειο Πύργο είχε μέγεθος 2,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ.
Στη συνέχεια, επικράτησε ησυχία για 10 δευτερόλεπτα.
Διαφάνεια 11 επομένως: Ο σεισμός
Ωστόσο, ο βόρειος πύργος έμοιαζε ακριβώς έτσι 21 δευτερόλεπτα μετά το σεισμό:
Ένα όρθιο, ξεχειλισμένο σιντριβάνι από μπάζα και σκόνη με μια μαύρη σημαία πάνω του, στο κέντρο.
Και αυτό είναι που αποκαλώ πυροβολισμό σε όλο το κτίριο.
Αυτό που είναι συναρπαστικό τώρα είναι το σύντομο χρονικό διάστημα μεταξύ του σεισμού και αυτών των ήσυχων 10 δευτερολέπτων.
Κάτι πολύ μυστηριώδες πρέπει να συνέβη.
Συνοψίζοντας, ωστόσο, μπορούμε ήδη να πούμε:
1. Η παρατηρούμενη δυναμική καταστροφής είναι άτυπη για τη φωτιά, την παραφίνη και το νεκρό βάρος.
2 Είναι επίσης άτυπο για τα κοπτικά φορτία και τα εκρηκτικά φορτία όπως ο θερμίτης ή το ΤΝΤ.
Αυτό εγείρει φυσικά το ερώτημα: Τι κάνουμε τώρα;
Χρειαζόμαστε μια νέα προσέγγιση.
Δεν μπορεί να ήταν ένα πράγμα. Δεν μπορεί να ήταν ούτε το άλλο, διότι αυτό έρχεται σε αντίθεση με τις παρατηρήσεις.
Το μοντέλο Ground Zero Model, το GZM, υποθέτει τώρα μια υψηλή ενεργειακή εισροή ακριβώς κάτω από τους
πύργους, δηλαδή στο αναφερόμενο αρχιτεκτονικό σημείο μηδέν.
Αυτό σημαίνει 75 μέτρα βάθος στον γρανίτη.
Ας υποθέσουμε αρχικά μια αμιγώς χημική διεργασία και ας υπολογίσουμε 50 φορτηγά που
μεταφέρουν 20 τόνους ουσίας Χ το καθένα.
Αυτό αντιστοιχεί σε συνολική ενέργεια άνω του ενός χιλιότονου ισοδύναμου TNT.
Και αυτό είναι πολύ.
Σκεφτείτε λοιπόν 50 φορτηγά στο πάρκινγκ ενός γερμανικού αυτοκινητόδρομου το
Σαββατοκύριακο, το καθένα από τα οποία μεταφέρει 20 τόνους.
Αυτή η ενέργεια, όταν αναφλέγεται, όταν μετατρέπεται, πρέπει τώρα με κάποιο τρόπο να σχηματίσει ένα εκρηκτικό αυγό κάτω από τον
πύργο, του οποίου τα εκρηκτικά αέρια εργασίας εκτοξεύονται προς τα πάνω μέσω του πύργου μέσω του ανελκυστήρα εμπορευμάτων 50.
Αλλά το ερώτημα παραμένει: Γιατί αυτά τα αέρια εργασίας έχουν τέτοια καταστροφική επίδραση, αφού αρχικά εκτοξεύονται
μόνο προς τα πάνω μέσα από ένα πολύ στενό κανάλι στον γρανίτη;
Πώς είναι αυτό δυνατόν;
Έτσι, εδώ είναι η διαφάνεια ως γενικός όρος: Το μοντέλο Ground Zero αναρωτιέται, πώς είναι αυτό δυνατό; </i
Ρωτάμε λοιπόν πρώτα για τη βασική φυσική αρχή της καταστροφής.
Τι συμβαίνει σε ένα κτίριο εάν ένας θάλαμος αερίων υπό πίεση με πολύ καυτά αέρια εργασίας εκραγεί στο κτίριο;
Κάνουμε Εξέταση 1: Σύμφωνα με την αρχή του Bernoulli - ο Bernoulli ήταν Ελβετός φυσικός, παρεμπιπτόντως,
οπότε γεια στην Ελβετία - υπάρχει αρνητική πίεση με αποτέλεσμα την αναρρόφηση στην άμεση γειτονιά της ροής.
Αυτό μπορεί επίσης να παρατηρηθεί, για παράδειγμα, σε ένα διερχόμενο τρένο.
Η ροή του αέρα μπορεί να παρασύρει αντικείμενα και να τα τραβήξει προς το τρένο.
Εδώ στον πύργο, η έκρηξη συμβαίνει μόνο όταν η αρνητική πίεση καταρρέει, για παράδειγμα λόγω του ύψους ανόδου
που έχει επιτευχθεί ή εναλλακτικά μέσω ενός ανοίγματος.
Διαφάνεια 14 που συνοψίζει: Ενέργεια αναρρόφησης και αρνητική πίεση
Ή, ως συνέπεια αυτού, μετά την έκρηξη του πλάσματος, μετά την έκρηξη των θερμών αερίων, εξέταση 2 ανωτέρω:
Εάν αυτά τα αέρια εργασίας είναι εξαιρετικά θερμά, καταστρέφουν αμέσως τη δομή του κτιρίου όταν ξεσπούν στην
ανώτερη περιοχή. Μιλάμε για 4000 βαθμούς, 5000 βαθμούς.
Ωστόσο, αυτή η διαλυμένη δομή έχει μεγάλο βάρος και θα πιέσει προς τα κάτω, θα πέσει προς τα κάτω.
Αυτή η μάζα αποτελεί πλέον εμπόδιο για την αυξανόμενη ροή αερίου.
Αν υποθέσουμε ότι μόνο το 10% του βάρους του κτιρίου, αυτό είναι 50.000 τόνοι μάζας που πέφτουν ή
μια πυροκλαστική ροή που επιταχύνεται από πάνω.
Για άλλη μια φορά λοιπόν: 50.000 τόνοι καυτής σκόνης κατεβαίνουν από ψηλά και ένα εξαιρετικά καυτό
ρεύμα αερίων εργασίας προσκρούει σε αυτή τη σκόνη.
Σφυρί και αμόνι, που στη συνέχεια κινούνται μαζί προς τα κάτω.
Σε αυτή την περίπτωση, ο Pasquale Buzzelli συμβολίζεται εδώ στον βόρειο πύργο στο κίτρινο πλαίσιο.
Έτσι, διαφάνεια 15 γενικός όρος: σφυρί και αμόνι
Είναι ήδη σαφές ότι ο εσωτερικός πυρήνας του πύργου θα αποσυναρμολογηθεί πλήρως.
Τι συμβαίνει όμως με την εξωτερική πρόσοψη, με το χαλύβδινο πλέγμα;
Παρατηρήσαμε ένα κινούμενο μέτωπο καταστροφής στον νότιο πύργο και περισσότερο ένα μαχαίρι που έκοβε ή άνοιγε τον βόρειο πύργο.
Και οι δύο μορφές καταστροφής είναι σαφώς λογικές, επειδή η αρχικά καθαρά κατακόρυφη κατεύθυνση των αερίων
εργασίας που πυροβολούν εκτρέπεται οριζόντια και έτσι πλήττει την εξωτερική πρόσοψη με πλήρη ισχύ.
Στην περίπτωση του βόρειου πύργου, το ρεύμα αερίου που εκτοξεύτηκε προς τα πάνω ήταν σημαντικά ταχύτερο, πιο μαζικό
και πιο ενεργητικό από ό,τι στην περίπτωση του νότιου πύργου.
Εξ ου και η διαφορετική συμπεριφορά, η οποία βασίζεται στην ίδια αρχή.
Εδώ είναι ένα σύντομο animation για τον νότιο πύργο:
Το υλικό εκτοξεύεται από κάτω, το εμπόδιο βρίσκεται στην κορυφή. Η πίεση πρέπει στη συνέχεια να απελευθερωθεί προς το πλάι.
Έτσι, για να το θέσουμε απλά, διαφάνεια 16: Η πίεση απλά πρέπει να βγει.</i
Όσον αφορά την εξωτερική πρόσοψη, μπορούμε ήδη να υπολογίσουμε ότι η ροή του αερίου πρέπει να προσκρούει οριζόντια από το
εσωτερικό με ταχύτητα τουλάχιστον 100 μέτρων ανά δευτερόλεπτο, καθώς οι πύργοι σχεδιάστηκαν για ταχύτητες
ανέμου έως 300 h/km. Δηλαδή 85 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Περαιτέρω θερμική αποδυνάμωση είναι φυσικά επωφελής για να εξασφαλιστεί ότι ολόκληρη η πρόσοψη θα διαλυθεί.
Η φυσική διαστολή του πλάσματος, των θερμών αερίων κατά τη διάρκεια της έκρηξης, είναι αρκετή γι' αυτό στην ανώτερη περιοχή.
Στη χαμηλότερη περιοχή, από την άλλη πλευρά, η ταχύτητα της ροής του αερίου είναι σημαντικά υψηλότερη, καθώς πρέπει να
ξεπεράσει ένα χαμηλό ύψος, δηλαδή έχει υψηλή κινητική ενέργεια και μπορεί να έχει καταστροφικό αποτέλεσμα.
Αυτό το όμορφο σχέδιο εδώ δείχνει και τους τρεις πύργους - το κτίριο 7, το WTC 1 και το WTC 2.
Παραμένουμε στην ίδια προοπτική 7, 1, 2.
Έτσι, η διαφάνεια 17 πριν: Όλα είναι ακόμα άθικτα. Και η διαφάνεια 18 μετά.
Ακολουθεί η ίδια άποψη μετά το τέλος της διαδικασίας 7, 1, 2.
Το WTC είναι τώρα ένας σωρός από ερείπια πάνω στα οποία η γρανιτένια πρόσοψή του βρίσκεται σαν μια κόκκινη κουβέρτα.
Η περιοχή γύρω από το WTC 1 και το WTC 2 είναι ένα πλήρες πεδίο ερειπίων.
Η εξωτερική πρόσοψη είναι ανοιχτή προς τα έξω και βρίσκεται εν μέρει σαν τη φλούδα μιας ξεφλουδισμένης
μπανάνας, με την κάτοψη του αντίστοιχου πύργου στο κέντρο.
Αξιοσημείωτες είναι επίσης οι όρθιες υπολειμματικές κατασκευές σχήματος Γ της εξωτερικής πρόσοψης, σε κάθε
περίπτωση στο άκρο 2 του πυλώνα για τον νότιο πύργο και στο άκρο 1 του πυλώνα για τον βόρειο πύργο.
Αν επεκτείνουμε λίγο περισσότερο το άκρο του βέλους 1, μπορούμε να δούμε έναν μικρό θόλο, έναν λευκό σωρό από
μπάζα, σχεδόν στο κέντρο της κάτοψης του βόρειου πύργου.
Κάνουμε τώρα ζουμ στην εικόνα, είναι η ίδια εικόνα, τη μεγεθύνουμε και αναγνωρίζουμε έναν μόνο
προεξέχοντα πυλώνα στα δεξιά του τρούλου, τον οποίο θυμόμαστε.
Η υπόλοιπη δομή της πρόσοψης σε σχήμα Γ είναι επίσης ευδιάκριτη: η εικόνα δείχνει ένα μακρύ και ένα κοντό τμήμα.
Αυτό συνέβη με τον βόρειο πύργο, ενώ στον νότιο πύργο είχαν απομείνει όρθιες κατασκευές με αυτό ακριβώς το σχήμα.
Ο θόλος των ερειπίων και η μοναδική προεξέχουσα κολόνα που έχουμε απομνημονεύσει.
Έτσι, οι δύο διαφάνειες 19 και 20 είναι ο γενικός όρος: Υπόλοιπες δομές παρούσες
Σε αυτό το σημείο κάνουμε μια μικρή παρέκβαση για να δείξουμε κάτι στο πείραμα στο σπίτι.
Όπως είπε τόσο όμορφα ο φυσικός Ρίτσαρντ Φάινμαν: "Δεν έχει σημασία πόσο έξυπνος είσαι, ποιος
έκανε την υπόθεση ή ποιο είναι το όνομά του.</i
Αν δεν συμφωνεί με το πείραμα, η υπόθεση είναι λανθασμένη. Αυτό είναι το μόνο που έχει σημασία."</i
Αρχικά δείχνουμε ότι ένας πυργίσκος από τετράγωνους σωλήνες αλουμινίου διαλύεται από πάνω προς τα κάτω όταν
ένα εστιασμένο ρεύμα αέρα διαπερνά τον πυργίσκο από κάτω.
Σε αυτό το πείραμα με περίπου 6 bar από ακροφύσιο αεροσυμπιεστή.
Ιδού λοιπόν το πρώτο πείραμα:
Το ένα τμήμα μετά το άλλο ανασηκώνεται στην κορυφή, καθώς το προστατευτικό κενό στο σωλήνα δεν υφίσταται
πλέον και η ροή του αέρα μπορεί να επεκταθεί στην κορυφή.
Τα άδεια σπιρτόκουτα που στέκονται δίπλα στον πύργο αισθάνονται επίσης τη διευρυνόμενη ροή του αέρα
στην κορυφή, γέρνοντας προς το πλάι ή στροβιλίζονται.
Είναι σημαντικό να θυμάστε εδώ: Το ένα τμήμα μετά το άλλο ανασηκώνεται στην κορυφή κομμάτι-κομμάτι με ροή αέρα από κάτω.
Η καταστροφή δεν ξεκινά από τον πυθμένα, όπως πάντα υποτίθεται.
Ας ονομάσουμε λοιπόν τη διαφάνεια 21: Καταστροφή από πάνω προς τα κάτω, από πάνω προς τα κάτω.
Το πείραμά μας στο σπίτι είναι σταθερά αναπαραγώγιμο.
Σε μια άλλη διάταξη, μια ροή αέρα αποσυναρμολογεί επίσης έναν πύργο από τμήματα τετράγωνων σωλήνων
αλουμινίου από πάνω προς τα κάτω, όπως φαίνεται εδώ αριστερά στην ταινία, δηλαδή το δεύτερο πείραμα.
Έτσι το βλέπουμε ξανά: το ρεύμα ταξιδεύει προς τα κάτω εδώ.
Ωστόσο, αν προσθέσουμε μια επένδυση, όπως φαίνεται εδώ στα δεξιά, το ίδιο φύλλο, δηλαδή μια εξωτερική πρόσοψη -
σε αυτό το πείραμα με μεταλλικές πλάκες στερεωμένες με μαγνητική ταινία - μπορούμε να δούμε:
Η οριζόντια συνιστώσα είναι πολύ αδύναμη για να προωθήσει τις μεταλλικές κάρτες προς τα πλάγια.
Η πλευρική διαστολή του αέρα δεν επαρκεί για αυτό.
Μόνο τα τμήματα των σωλήνων αλουμινίου στροβιλίζονται μέσα στον πύργο σαν σε στρόβιλο.
Στη συνέχεια τα κρατάω για λίγο μπροστά στην κάμερα. Εδώ είναι αυτές οι μεταλλικές κάρτες.
Δεν ξέρω αν μπορείτε να δείτε, αλλά τα περιγράμματα των στοιχείων του συστήματος είναι τυπωμένα πάνω του.
Ορίστε λοιπόν το τρίτο πείραμα: η ενέργεια δεν είναι αρκετή για να ωθήσει αυτές τις μεταλλικές
κάρτες, οι οποίες είναι συνδεδεμένες έτσι, προς το πλάι.
Έτσι, ο γενικός όρος για αυτό το φύλλο είναι απλά: μεταλλικές κάρτες ή, για να το θέσουμε πιο κομψά, τα στοιχεία του συστήματος
ζευκτών της πρόσοψης. Αυτός θα ήταν ο τεχνικός όρος γι' αυτό.
Ωστόσο, μόλις τοποθετήσουμε μια αντίρροπη μάζα στον άξονα έκρηξης, για παράδειγμα έναν μικρό κουβά, η μάζα
αυτή ανασηκώνεται για λίγο από την ανοδική ροή του αέρα.
Από κάτω, ο άξονας καταστρέφεται από τα τμήματα αλουμινίου.
Η μάζα αρχίζει τώρα να πέφτει και εκτρέπει τη ροή του αέρα οριζόντια καθώς συνεχίζει να ανεβαίνει.
Οι μεταλλικές κάρτες, οι οποίες προσκολλώνται μόνο με μαγνητική ταινία, απομακρύνονται τώρα με
επιτυχία από τη ροή του αέρα, από πάνω προς τα πάνω.
Ορίστε λοιπόν το τέταρτο και τελευταίο πείραμα:
Ακριβώς στο ακροφύσιο, ο κάδος σταματά και πάλι και εκτοξεύεται προς τα πάνω, πράγμα που είναι φυσικά ανοησία για
τη μίμηση των διεργασιών στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου.
Αλλά αναγνωρίσατε την αρχή, και σίγουρα μπορεί να αναπαρασταθεί πολύ καλύτερα και πολύ πιο πειστικά ως μοντέλο
με τη βοήθεια εξαρτημάτων από τρισδιάστατους εκτυπωτές.
Αυτό θα ήταν ένα αξιόλογο ερευνητικό έργο σε ένα γενναίο πανεπιστήμιο ή ακόμη και σε ένα σχολείο.
Ένας μαθητής έχει ήδη δημιουργήσει ένα μοντέλο CAD για μένα που μπορεί να εκτυπωθεί σε τρισδιάστατους
εκτυπωτές ή αποτελείται από χαλαρά συνδεδεμένα τουβλάκια Lego σε συνδυασμό με τα εκτυπωμένα μέρη.
Φυσικά, τίποτα δεν πρέπει να εμπλακεί σε ένα τέτοιο πείραμα.
Τα πάντα πρέπει να ρυθμιστούν τόσο χαλαρά ώστε οι μικρές διαφορές πίεσης να αποσυναρμολογούν το μοντέλο.
Δυστυχώς, αυτή η επεξεργασία είναι πολύ, πολύ χρονοβόρα και, ως εκ τούτου, δεν έχει ακόμη
υλοποιηθεί. Τόσο πολύ για την αρχή των δομικών στοιχείων.
Αλλά πίσω στον μικρό μας θόλο.
Μπορείτε να βρείτε την ιστορία στα μέσα ενημέρωσης με τη λέξη-κλειδί: Το θαύμα του κλιμακοστασίου Β.
Μέσα στον μικρό θόλο, η ομάδα του Mickey Kross (14 άτομα) επέζησε και ο Pasquale Buzzelli επέζησε από την πτώση σε
βάθος 50 μέτρων και προσγειώθηκε πάνω ή πίσω από τον μικρό θόλο.
Διαφάνεια 25: Το θαύμα του κλιμακοστασίου Β
Πίσω από αυτόν τον θόλο ήταν κάπως έτσι μετά την απομάκρυνση των ερειπίων:
Το κλιμακοστάσιο στο οποίο επέζησε η ομάδα με τον Mickey Kross είναι ευδιάκριτο εδώ. Είναι ένα μικρό θαύμα.
Αλλά οι δομές είναι άθικτες, οπότε και οι άνθρωποι που βρίσκονταν μέσα σε αυτές επέζησαν.
Ένα μικρό θαύμα, αλλά κάπως λογικό. Κι εσύ κι εγώ θα είχαμε επιβιώσει.
Η ιστορία του Pasquale Buzzelli, από την άλλη πλευρά, αγγίζει τα όρια της μαγείας: ο πύργος
διαλύθηκε από κάτω του και έπεσε από 50 μέτρα.
Δεν σκοτώθηκε από την πρόσκρουση, αλλά έπεσε μαλακά κάτω.
Ούτε σκοτώθηκε, ούτε συνθλίφθηκε από τα συντρίμμια, ούτε διαλύθηκε από εκρηκτικά, ούτε κάηκε από θερμίτη ή
φωτιά, ούτε ακτινοβολήθηκε ή βράστηκε, ούτε εξατμίστηκε.
Δεν κουφάθηκε ούτε τυφλώθηκε. Ωστόσο, ανέφερε έναν βρυχηθμό κατά τη διάρκεια της πτώσης του από ύψος 50 μέτρων.
Τότε ο πύργος είχε εξαφανιστεί και ο γαλάζιος ουρανός βρισκόταν από πάνω του.
Έτσι, η διαφάνεια 26 συνοψίζει: Μαγεία, μαγεία, το προηγουμένως ανεξήγητο
Οι δηλώσεις του Pasquale Buzzelli με ενδιαφέρουν τόσο πολύ γιατί συμπίπτουν με όλα τα φαινόμενα που
αναμένονται σύμφωνα με το μοντέλο του σημείου μηδέν.
Δεν συνάδουν με τις εξηγήσεις που αναφέρουν ως κύρια αιτία τα εκρηκτικά και τους παράγοντες κοπής.
Στο βιβλίο του "We All Fall Down", περιγράφει τα στάδια πριν και κατά τη διάρκεια της καταστροφής.
Και προσέξτε, υπάρχουν πάντα δευτερόλεπτα στην αφήγηση.
Δεν είναι χιλιοστά του δευτερολέπτου, όπως θα περίμενε κανείς από μια έκρηξη.
Όλα είναι αργά, σαν σε εφιάλτη.
Πρώτα τρέμει ο πύργος. Ο Buzzelli γράφει, ένα αυξανόμενο ρίγος.
Τότε ο πύργος αρχίζει να τρέμει σαν τρελός. Γράφει, μια μηχανή που τρέμει.</i
Ακολουθεί ένας θόρυβος από ψηλά.
Μόνο τότε η σύνδεση τοίχου-σκάλας διακόπτεται και τα κάγκελα ξεριζώνονται από τον τοίχο.
Μόνο τώρα αρχίζουν να δημιουργούνται ρωγμές στον τοίχο. Και οι ρωγμές αυτές αυξάνονται αργά.
Ο Buzzelli γράφει, μια αυξανόμενη ρωγμή.
Ξαφνικά, όλες οι φέρουσες κατασκευές υποχωρούν και η σκάλα κρεμάει και τα πάντα γεμίζουν σκόνη.
Για τα επόμενα δευτερόλεπτα, ο Buzzelli πέφτει προς τα κάτω και χτυπιέται από σκληρά
αντικείμενα, τα οποία επίσης στροβιλίζονται γύρω του.
Ωστόσο, μεταφέρεται εν μέρει και επιβραδύνεται από τα ισχυρά ανοδικά ρεύματα.
Γράφει, "ριπές κολασμένης αναπνοής- το σώμα του γυρνούσε και στριφογύριζε καθώς τον ανέμιζε,
φαινομενικά ασήκωτο, ένας τρομερός άνεμος".
Μετά την πτώση, υπάρχει μια μαλακή προσγείωση σε μια χαλύβδινη δοκό στο ύψος του τέταρτου
ορόφου μετά από αρκετά δευτερόλεπτα πτήσης.
Ο Buzzelli υποφέρει μόνο από ένα σπασμένο πόδι όταν προσγειώνεται.
Η διαφάνεια 27 μπορεί να συνοψιστεί με τον γενικό όρο: Ο εφιάλτης
Και είναι εφιάλτης όταν βρίσκεσαι σε ένα κτίριο και ξαφνικά τα πάντα αρχίζουν να διαλύονται.
Το βιβλίο του Pasquale Buzzelli είναι γραμμένο με έναν πολύ συναισθηματικό, κάπως φουσκωμένο και μερικές φορές ακόμη
και δακρύβρεχτο τρόπο. Στο πλαίσιο μιας ψυχρής, νηφάλιας ανάλυσης, ωστόσο, πρέπει να αναρωτηθούμε: Πού ήταν ποιος;
Με άλλα λόγια, ακριβή δεδομένα θέσης, πιέσεων, ταχυτήτων, χρόνων κ.λπ.
Το βιβλίο αποτελεί ωστόσο ένα σημαντικό στοιχείο για την έρευνα της 11ης Σεπτεμβρίου, το βιβλίο του βασικού μάρτυρα.
Όταν πυροβολήθηκαν τα εργαζόμενα αέρια, ο Pasquale Buzzelli βρισκόταν στον 22ο όροφο, η ομάδα με τον Mickey
Kross στον 4ο όροφο, αλλά και οι δύο στο κλιμακοστάσιο Β.
Τα εργαζόμενα αέρια εκτοξεύονται με ταχύτητα τουλάχιστον 100 μέτρων ανά δευτερόλεπτο, στην αρχική φάση πιθανώς και 200
μέτρα ανά δευτερόλεπτο, όπως προκύπτει από τα σήματα παρεμβολής, τις διακοπές ρεύματος και τη ζωντανή μετάδοση από το ελικόπτερο.
Οι διάδρομοι σε σχήμα σταυρού λειτουργούν ως διανομείς αρνητικής πίεσης αυτή τη στιγμή και αργότερα ως διανομείς θετικής πίεσης.
Το υλικό τραβιέται στο κέντρο από την αναρρόφηση.
Στο κλιμακοστάσιο, ωστόσο, οι κατασκευές από σκυρόδεμα δεν έχουν ακόμη σπάσει τις χαλύβδινες κολώνες- μέχρι στιγμής, παρατηρούνται
μόνο ρωγμές ή καθιζήσεις στις σκάλες και στους τοίχους.
Διαφάνεια 28: Ο διανομέας πίεσης, οι διάδρομοι
Στη συνέχεια, διαφάνεια 29: Η αρνητική πίεση
Εδώ η κατάσταση για τον Pasquale Buzzelli μεγεθύνεται, καθώς πυροβολεί τα αέρια εργασίας πριν ο πύργος καταστραφεί ορατά.
Όλα εξακολουθούν να μπαίνουν μέσα.
Εδώ είναι ιδιαίτερα σαφές ότι το κεντρικό φρεάτιο ανελκυστήρα με αριθμό 50 είναι ελαφρώς
μετατοπισμένο προς τα δυτικά, δεν είναι κεντρικό.
Στο κέντρο του κτιρίου, από την άλλη πλευρά, βρίσκονται οι σταυροειδείς διάδρομοι.
Ο ανελκυστήρας εμπορευμάτων 50 βρίσκεται δίπλα του. Όπως είπα, το υλικό τραβιέται τώρα στο κέντρο από
την αναρρόφηση - ειδικά μέσα από τους διαδρόμους.
Αυτή η ειδική γεωμετρία, η μετατόπιση του καναλιού έκρηξης, σώζει τις ζωές λίγων ανθρώπων στον πύργο και είναι υπεύθυνη
για τη δημιουργία των υπολειμματικών δομών του μικρού θόλου και των υπολειμματικών δομών σχήματος Γ της πρόσοψης.
Διαφάνεια 30: Τώρα έρχεται η υπερπίεση.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, η ζώνη υπερπίεσης διαπερνά τον 22ο όροφο.
Αλλά σε αυτό το σημείο, ο Pasquale Buzzelli βρίσκεται ήδη κάτω από το θανάσιμο χωνί.
Το υλικό εκτοξεύεται προς όλες τις κατευθύνσεις, αλλά κυρίως προς τα δυτικά.
Στην τελική φάση, το υλικό εκτοξεύεται πέρα από τον μικρό θόλο.
Έχω σημειώσει το σημείο προσγείωσης του Pasquale Buzzelli με ένα μικρό τετράγωνο στο κυανό χρώμα.
Βρίσκεται σε άμεση γειτνίαση με το κλιμακοστάσιο Β, στα δεξιά της εικόνας.
Είναι σαφές ότι ο Buzzelli παρασύρθηκε μόνο λίγα μέτρα νοτιοανατολικά.
Ακολουθεί άλλο ένα κοντινό πλάνο της κατάστασης κατά τη διέλευση από τη ζώνη πίεσης:
Ο φωτογράφος κοιτάζει νότια και η δυτική πλευρά του πύργου είναι σαφώς ορατή, ακριβώς προς την κατεύθυνση προς
την οποία μετακινήθηκε ο ανελκυστήρας εμπορευμάτων 50.
Το αποτέλεσμα της μέτρησης ήταν ισχυρότερο προς αυτή την κατεύθυνση, επειδή η πρόσοψη ήταν πιο κοντά στη ροή ενέργειας.
Αυτή η ελαφρά ασυμμετρία στη συμπεριφορά ή στο πρότυπο των εκρήξεων εξηγείται επομένως από το μοντέλο
μηδενικού σημείου - και μόνο από το μοντέλο μηδενικού σημείου. Κανένα άλλο μοντέλο δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
Και πάλι το ερώτημα: Πού ήταν ποιος - αυτή τη φορά κατά την καταστροφή της δομής;
Στην εικόνα έχω σημειώσει την παραβολή της κρήνης και την ακραία εκτίναξη υλικού προς τα δυτικά με γκρίζες κουκκίδες.
Ο Pasquale Buzzelli και η ομάδα με τον Mickey Kross βρίσκονται στο απέναντι μέρος του πύργου, στα ανατολικά.
Οι εσωτερικές χαλύβδινες κολώνες έχουν ήδη αποσυναρμολογηθεί και διαλυθεί καθώς περνούν μέσα από τη ζώνη πίεσης.
Η δομή του χαλύβδινου πλέγματος της εξωτερικής πρόσοψης καταστρέφεται τμηματικά ή
σπάει εντελώς, εν μέρει ως σύνολο προς τα έξω.
Αλλά - το κλιμακοστάσιο και οι τσιμεντένιοι τοίχοι έχουν ήδη βυθιστεί προς τα κάτω.
Ο Buzzelli πέφτει μαζί με τα συντρίμμια.
Αυτό σημαίνει ότι ο Pasquale Buzzelli βρίσκεται πάντα κάτω από τη ζώνη πίεσης.
Η ελεύθερη πτώση επιβραδύνεται από τα ανοδικά ρεύματα.
Η υποτιθέμενη ταχύτητα πτώσης είναι 10 μέτρα ανά δευτερόλεπτο.
Δηλαδή 36 χιλιόμετρα την ώρα. Αυτό σημαίνει ότι ο χρόνος πτώσης για τα 50 μέτρα είναι 5 δευτερόλεπτα.
Έτσι μπορούμε να συνοψίσουμε τη διαφάνεια 32 με τη λέξη-κλειδί: Ο 9/11 Surfer
Έτσι αποκαλείται μερικές φορές ο Pasquale Buzzelli λόγω της σχετικά μεγάλης διάρκειας
της πτώσης ή της αιώρησης σε αυτά τα αέρια.
Το βασικό μήνυμα του Pasquale Buzzelli είναι το αργό ράγισμα των τοίχων, η χαλάρωση των αρμών
και η διαδικασία πτώσης που διαρκεί δευτερόλεπτα.
Διαφορετικά, ο ίδιος είναι η ζωντανή απόδειξη της διαδικασίας, της επίδρασης της αρνητικής πίεσης στην περιοχή των αερίων
εργασίας των πυροβολισμών, της συνεχούς επιβράδυνσης της πτώσης.
Απόσπασμα: "Και ενώ προσευχόμουν, ο τοίχος ράγισε και το πάτωμα υποχώρησε. Και τότε άρχισα να πέφτω και
εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα: Θεέ μου, έτσι θα πεθάνω.</i
Έμεινα σε εμβρυακή στάση, ένιωσα αυτόν τον αέρα με την άμμο, με χτυπούσαν, είδα λάμψεις φωτός από
τις συγκρούσεις των αντικειμένων που με χτυπούσαν.
Ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αργότερα, σήκωσα τα μάτια μου και απλά κάθισα εκεί, εντελώς
ζαλισμένη, κοιτάζοντας έναν γαλάζιο ουρανό."
Εδώ είναι η συνέντευξη στα αγγλικά, ένα απόσπασμα από αυτήν.
Το βασικό μήνυμα του Mickey Kross είναι το περιγραφόμενο φαινόμενο έλξης.
Απόσπασμα: "Και μετά ο άνεμος. Ένας πολύ, πολύ δυνατός άνεμος.</i
Το κράνος μου - άρχισε να με σηκώνει από το έδαφος και εκεί έσκυψα.</i
Στη συνέχεια, έσκυψα και έψαξα να βρω τις σκάλες δίπλα στο κιγκλίδωμα και έκανα τον εαυτό μου όσο πιο μικρό μπορούσα.
Το κράνος μου άρχισε να φεύγει από το κεφάλι μου. Είχα ξεχάσει να το στερεώσω. Έτσι άρπαξα το κράνος μου.</i
Θα πρέπει να σύρθηκα ενστικτωδώς στη γωνία."</i
Εδώ είναι η συνέντευξη στα αγγλικά. Και πάλι ένα απόσπασμα.
Διαφάνεια 34 συνοπτικά: Ο άνεμος στον πύργο
Ολόκληρη η δυναμική της καταστροφής -συμπεριλαμβανομένων των "θαυμάτων"- μπορεί να εξηγηθεί απλά και χωρίς αντιφάσεις, αν
υποθέσουμε ότι εστιασμένα αέρια εργασίας ξέσπασαν από το έδαφος.
Δεν υπάρχει πλέον κανένας αναγνωρίσιμος λόγος για τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης να
αντιταχθούν σε αυτή τη φυσικά ορθή προσέγγιση, εκτός από:
Ο φόβος των αναγνωστών, ο φόβος των ανθρώπων ότι αυτή η εξήγηση θα μπορούσε να είναι
αληθινή - και η άρνησή τους να προσεγγίσουν το θέμα.
Με το Covid, η απόρριψη αυτή δεν είναι τόσο ισχυρή, καθώς η πιθανότητα σφάλματος εκ μέρους των
υπευθύνων παραμένει πάντα ως ψυχολογικό παραθυράκι.
Η ενστικτώδης υπεκφυγή: "Οι πολιτικοί δεν το εννοούσαν, δεν το ήθελαν, δεν το ήξεραν."</i
Για να ξεπεράσω αυτόν τον φόβο, σχεδίασα διάφορα αντικείμενα ως αφετηρία για μια συζήτηση, τα
οποία μπορούν να χρησιμεύσουν ως κατάλληλη βοήθεια.
Πρόκειται για κύπελλα, κύβους παιχνιδιού, φυλλάδια κ.ο.κ.
Για παράδειγμα, εδώ υπάρχει ένα φυλλάδιο, Physics Fear and Fun, το οποίο εξηγεί τη φυσική της κατακόρυφης
ρίψης με βάση το επιλεγμένο ύψος του Βόρειου Πύργου.
Είναι ένα αστείο, ένα αστείο του φυσικού που κρύβεται στα σχέδια.
Επιπλέον, παρουσιάζονται πολύ ενδιαφέρουσες λήψεις σε σύγκριση με άλλες εκρήξεις.
Διαφάνεια 35 που συνοψίζει: Η στάση απόρριψης ή η παρατηρούμενη στάση απόρριψης
Επιπλέον, οι βασικοί φυσικοί γρίφοι της καταστροφής του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου μπορούν να περιοριστούν με
παιχνιδιάρικο τρόπο σε μόλις έξι ερωτήσεις και, ως εκ τούτου, μπορούν να αναπαρασταθούν στις όψεις ενός κύβου του Ρούμπικ.
Θα το δείξω εν συντομία.
Αυτά τα έξι θέματα είναι:
Η ορμή - δηλαδή, το σιντριβάνι σκόνης του βόρειου πύργου με την πλαϊνή όψη Ορμή.
Η ενέργεια στο έδαφος - δηλαδή ο παρατηρούμενος χρόνος ψύξης των τριών μηνών.
Εδώ η πλαϊνή επιφάνεια Ενέργεια υπόγεια και τα ανερχόμενα σύννεφα υδρατμών στην εικόνα.
Στη συνέχεια, η μη διατηρούμενη ορμή του νότιου πύργου που συζητήσαμε - η πλευρική όψη θα
ήταν Μη Διατήρηση της Γωνιακής Ορμής.
Οι επιζώντες στο Βόρειο Πύργο που συζητήσαμε - Επιζώντες θα ήταν η πλαϊνή όψη.
Η ανάφλεξη των αυτοκινήτων που ξαφνικά πήραν φωτιά, και -
Η καυτή σκόνη, δηλαδή η πυροκλαστική ροή και το μανιτάρι πάνω από το κτίριο 7 που υψώθηκε στον ουρανό
αργά το απόγευμα - πλαϊνή επιφάνεια Καυτή σκόνη.
Αυτά για τη διαφάνεια 36: Ο κύβος του Ρούμπικ
Υπάρχουν, φυσικά, πολλά ακόμη μυστήρια γύρω από την 11η Σεπτεμβρίου.
Έτσι απεικόνισα έναν άλλο κύβο και συνειδητοποίησα ότι σχεδόν όλοι οι γρίφοι γύρω από την καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου
μπορούν στην πραγματικότητα να περιοριστούν σε 42 ερωτήσεις.
Αυτό επιτρέπει την αναπαράστασή τους σε έναν κύβο που αλλάζει σχήμα, όπως φαίνεται εδώ.
Αυτό είναι δύσκολο να το αναγνωρίσεις στην αρχή - αλλά ήταν ένας κύβος με διαφορετικές πλευρές,
που μπορεί να πάρει πολύ ενδιαφέροντα σχήματα.
Ή εδώ, αυτός είναι ο κλειστός κύβος. Και αυτός ο κύβος μπορεί να ανοίξει και να κρύβει περαιτέρω γρίφους.
Αυτές είναι οι γνωστές εξωτερικές επιφάνειες, αλλά αν ανοίξουμε αυτή: Εδώ, για παράδειγμα, βλέπουμε το
παζλ του μετάλλου που διαφεύγει ή τα σεισμικά σήματα.
Όπως είπα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτόν τον κύβο και κάθε επιμέρους εικόνα είναι ένα παζλ που εξηγείται
εύκολα - και όλα ταιριάζουν αρμονικά μεταξύ τους, αρκεί να ξέρετε πώς να διπλώσετε ξανά τον κύβο.
Έτσι μπορείτε να μάθετε πολλές λεπτομέρειες παίζοντας τέτοια παιχνίδια με ζάρια. Και όμως, παρ' όλα τα
παιχνίδια, το θέμα παραμένει πολύ δύσκολα προσβάσιμο ψυχολογικά.
Και εδώ αναφέρω τον Δρ David Hughes από το Πανεπιστήμιο του Lincoln:
"Για να εξετάσουμε την πιθανότητα ότι η 11η Σεπτεμβρίου ήταν ένα έγκλημα με ψεύτικη σημαία απαιτεί από τους
Δυτικούς να απορρίψουν θεμελιώδεις παραδοχές με τις οποίες έχουν κοινωνικοποιηθεί από τη γέννησή τους" .
Αλλά τι ακριβώς σημαίνει ψυχολογικά δύσκολη πρόσβαση;
Αυτό σημαίνει ότι οι άνθρωποι απενεργοποιούνται ή θυμώνουν ή φεύγουν από την αίθουσα επειδή
δεν μπορούν πλέον να κατανοήσουν τις πληροφορίες.
Επειδή αισθάνονται ότι δέχονται επίθεση στην αντίληψή τους για τον κόσμο.
Θα επανέλθω σε αυτό.
Και ονομάζω τη διαφάνεια 37: Η ικανότητα να αλλάζεις όπως ο κύβος ή στα αγγλικά χαλαρά: The ability to change.
Ήταν σημαντικό για αυτό το πρώτο βήμα επίλυσης σε αυτή τη διάλεξη να επιτραπεί η σκέψη της πιθανότητας μιας έκρηξης.
Έτσι, για να επιτραπεί η σκέψη (!) καθόλου.
Η φύση της εισερχόμενης ενέργειας είναι αρχικά δευτερεύουσας σημασίας.
Ως παράδειγμα, είχα καταγράψει 50 x 20 τόνους της ουσίας Χ, η οποία οδηγεί στο σχηματισμό του θαλάμου πίεσης αερίου.
Ωστόσο, είναι επίσης δυνατό να χρησιμοποιηθούν λίγες (!) μικρές σακούλες της ουσίας U, δηλαδή μόνο 120 kg.
Αυτό είναι πολύ, πολύ, πολύ λιγότερο.
Ωστόσο, αυτό θα καθιστούσε τη διαδικασία πυρηνική και όχι χημική.
Μια δοκιμαστική γεώτρηση θα αποδείκνυε τη φύση της εισαγόμενης ενέργειας πέραν πάσης
αμφιβολίας και θα έθετε τέλος σε όλες τις διαφωνίες.
Σε κάθε περίπτωση, η διαδικασία μπορεί εύκολα να συγχρονιστεί με τα ιστορικά βίντεο σε μια ταινία κινουμένων σχεδίων.
Δημιούργησα 120 μεμονωμένες εικόνες για τον νότιο πύργο, για την πυρηνική διαδικασία.
Βλέπουμε μέσα ή μέσα από τον πύργο, κατά κάποιο τρόπο.
Το μίγμα των ενεργοποιημένων υγρών στοιχείων καίγεται μέσα στον γρανίτη ως ένα καθυστερημένο υπερκρίσιμο σύστημα αντιδραστήρα
στους 3.000 βαθμούς περίπου και αναφλέγεται στο σημείο μηδέν.
Μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα, το αυγό που εκρήγνυται καίγεται προς τα πάνω.
Προκύπτει μια έκρηξη, η οποία αρχικά διαπερνά τον πύργο με εστιασμένο τρόπο.
Η κορυφή του πύργου διαλύεται, κρεμάει και αρχίζει να περιστρέφεται.
Ο εξατμιζόμενος σίδηρος είναι αναγνωρίσιμος ως μαύρη σκόνη, ενώ η σκόνη σκυροδέματος είναι λευκή.
Ο πύργος κονιορτοποιείται από πάνω προς τα κάτω.
Έτσι, η διαφάνεια 38 - το σημαντικό πράγμα εδώ είναι: Από τη συμβατική προσέγγιση στην πυρηνική προσέγγιση.</i
Επομένως, μπορούμε να δούμε ότι οι διαδικασίες που ορίζονται από το μοντέλο του μηδενικού σημείου μπορούν ήδη
να εξηγηθούν με σαφήνεια σε ένα πρόχειρο οικιακό πείραμα.
Και μπορούμε να δούμε ότι όλες οι παρατηρήσεις στο χώρο ταιριάζουν απόλυτα με το μοντέλο ή ακόμη και
υποστηρίζονται από αυτό, χάρη στα διαθέσιμα βίντεο.
Παρ' όλα αυτά, το μοντέλο του σημείου μηδέν απορρίπτεται ή αγνοείται σε μεγάλο βαθμό από τα εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης.
Αυτό το ψυχολογικό φαινόμενο βασίζεται στην αδιανόητη κλίμακα του εγκλήματος, σε προπαγανδιστικές αντι-αφηγήσεις όπως η έκθεση του
NIST, σε ελεγχόμενα πανεπιστήμια και εξαγορασμένους επιστήμονες, δηλαδή σε συνενοχή - και στο βάρος των καλοπροαίρετων αντίθετων
φωνών και επιχειρημάτων, συμπεριλαμβανομένων των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης κατά του μοντέλου του σημείου μηδέν.
Στην τελευταία περίπτωση, τα δύο κύρια επιχειρήματα είναι:
Δεν υπήρξε σημαντική ραδιενεργός μόλυνση. Και -
Δεν είναι δυνατόν να κρατηθεί μυστικό ένα τέτοιο έγκλημα.
Εξάλλου, δεν μπορείς να σχεδιάσεις και να πραγματοποιήσεις κάτι τέτοιο χωρίς κάποιος να
δώσει στοιχεία ή να προειδοποιήσει το κοινό.
Ωστόσο, το AI, η τεχνητή νοημοσύνη, γράφει κάτι εντελώς διαφορετικό εδώ.
Έτσι, βλέπουμε εδώ νέα, ολοκαίνουργια, ως εξέλιξη τον ρόλο των εναλλακτικών μέσων ενημέρωσης και τον ρόλο της
τεχνητής νοημοσύνης στην εξιχνίαση αυτού του εγκλήματος.
Θα επιστρέψω στο επιχείρημα πρώτα: Είναι αδύνατο λόγω της έλλειψης μόλυνσης.</i
Αν, για παράδειγμα, ζητήσουμε από την τεχνητή νοημοσύνη να υλοποιήσει μια τέτοια
διαδικασία, τότε το ChatGPT γράφει - ορίστε:
"Εδώ έχετε μια υποθετική σύνθεση της ύλης για ένα σύστημα πυρηνικής καταστροφής που βασίζεται σε ένα
σύστημα υπερκρίσιμου αντιδραστήρα με καθυστέρηση".
Η συνταγή είναι ελαφρώς γκριζαρισμένη στη διαφάνεια, επειδή το σημαντικό είναι η δέσμευση της πτώσης.
Και το ChatGPT γράφει για αυτό το ομόλογο Fallout:
"Η αρχική ακτινοβολία αποτελείται από ακτινοβολία γάμμα και νετρονίων.
Και η υπολειμματική ακτινοβολία (ακτινοβολία άλφα και βήτα από τα προϊόντα σχάσης του ουρανίου), η
υπολειμματική ακτινοβολία δεσμεύεται στη σκόνη των συντριμμιών.
Και η δέσμευση της πτώσης είναι γενικά υψηλή λόγω της συμπερίληψης του υλικού στον πυρήνα
εξάτμισης, όπου ξεκίνησε η διαδικασία στον γρανίτη".
Εν ολίγοις, η ChatGPT γράφει: Είναι εφικτό.
Συνοψίζοντας, λοιπόν, προς όλους τους ερευνητές της ειρήνης και της αλήθειας - παρακαλώ:
Ελέγξτε τα επιχειρήματα σχετικά με τη δήλωση: Δεν υπήρξε σημαντική μόλυνση.</i
Η μόλυνση ήταν ελαφρώς αυξημένη στο Σημείο Μηδέν. Αυτό είναι γεγονός.
Ωστόσο, το γεγονός αυτό έχει μέχρι στιγμής συστηματικά κρυφτεί κάτω από το χαλί, δηλαδή έχει διαψευστεί.
Οι πολυάριθμοι πρώτοι ανταποκριτές που πάσχουν από καρκίνο υποδεικνύουν επίσης χαμηλή και μακροχρόνια
έκθεση σε ακτινοβολία, εκτός από τις επιπτώσεις του αμιάντου και των τοξικών αναθυμιάσεων.
Τόσο σημαντικό για τη διαφάνεια 40, τον δεσμό πτώσης που υποδεικνύει η ΤΝ.
Όσον αφορά το δεύτερο επιχείρημα: "Δεν είναι δυνατόν να κρατηθεί μυστικό ένα τέτοιο έγκλημα", δεν χρειάζεται να
αναφερθούμε στο άκρως απόρρητο Πρόγραμμα Μανχάταν γύρω στο 1942, το οποίο οδήγησε στην ανάπτυξη της ατομικής βόμβας.
Η ανάπτυξη της αφήγησης σχετικά με την καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου μέσω μιας πυρηνικής
διαδικασίας διατρέχει στην πραγματικότητα σαν κόκκινη κλωστή την ιστορία της 11ης Σεπτεμβρίου.
Η αφήγηση της ατομικής βόμβας είχε αρχικά την πρόθεση, είναι ξεκάθαρα εκεί.
Ακολουθούν μερικά παραδείγματα:
Το 1990, ένα παιχνίδι καρτών προβλέπει την καταστροφή ενός δίδυμου πύργου από πυρηνική βόμβα.
Η κάρτα ονομαζόταν στην πραγματικότητα Terrorist Nuke.
Το 1995, ο Benjamin Netanyahu προειδοποιεί στο βιβλίο του Fighting Terrorism ότι το WTC θα μπορούσε να καταστραφεί
από μια πυρηνική βόμβα που θα πυροδοτούσαν ισλαμιστές.
Το 1998, το έγγραφο στρατηγικής των ΗΠΑ (Foreign Affairs, τόμος 77, αριθ. 6), με συν-συγγραφέα τον Philip D. Zelikow,
ανέφερε το θέμα ως προειδοποιητικό παράδειγμα. Απόσπασμα εδώ:
"Εάν η βόμβα που εξερράγη κάτω από το Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου το 1993 ήταν πυρηνική ή είχε εξαπλώσει
αποτελεσματικά ένα θανατηφόρο παθογόνο, τότε ..."
Και έπειτα υπάρχουν όλα τα δραστικά μέτρα που θα έπρεπε να λάβει η κυβέρνηση για να προστατεύσει τους πολίτες της.
Πέντε ημέρες μετά το συμβάν, στις 16 Σεπτεμβρίου 2001, ένα άρθρο εμφανίστηκε στην ισπανική εφημερίδα El Mundo, το οποίο ανέφερε
ότι η ύποπτη τρομοκρατική ομάδα είχε αγοράσει στη μαύρη αγορά τρία μίνι πυρηνικά, προσδιορίζοντας μάλιστα και τον τύπο τους.
Για να συνοψίσω εν συντομία για όλους τους ερευνητές της ειρήνης και της αλήθειας:
Παρακαλώ, παρακαλώ, ελέγξτε τα επιχειρήματα σχετικά με τη δήλωση: "Δεν υπήρξε ποτέ καμία απόδειξη για την πιθανή χρήση πυρηνικής
βόμβας στην καταστροφή του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου."
Είναι γεγονός ότι η αφήγηση προετοιμάστηκε συστηματικά, αλλά στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε υπέρ μιας ήπιας εκδοχής.
Έτσι, η συναρπαστική διαφάνεια 41 ως γενικός όρος: Προγνωσία και σχεδιασμός ανάπτυξης αφηγήσεων
Και εδώ είναι η τελευταία διαφάνεια: Πώς βγαίνουμε από αυτό το χάος τώρα; </i
Ας έχουμε το θάρρος να ξεπεράσουμε την αφήγηση ψυχολογικά.
Παιχνιδιάρικα, με τη χρήση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που μας επιτρέπουν να παρακάμπτουμε τα φίλτρα πολιτικής
ορθότητας και να παρέχουμε απαντήσεις που δεν επηρεάζονται από πολιτισμικές επιρροές ή προτιμήσεις.
Όμως, παρά το θάρρος και τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, παρά τη δικτύωση και την
αργή συλλογική αφύπνιση, χρειαζόμαστε βοήθεια.
Επειδή οι άνθρωποι εξαπατήθηκαν και συνεχίζουν να εξαπατώνται σε κάθε επίπεδο.
Αυτό ισχύει επίσης για πολλούς συνεργούς που είναι απλώς θύματα μιας απίστευτης απάτης που οι ίδιοι δεν κατανοούν.
Εν ολίγοις, το ξεπέρασμα της εξαπάτησης απαιτεί τη βοήθεια όλων - ιδίως τη βοήθεια εκείνων που είναι απρόθυμοι
παραβάτες σε αυτό το παιχνίδι και θέλουν να βγουν έξω.
Δεν πρέπει μόνο να μάθουμε θάρρος, αλλά και να μάθουμε συγχώρεση για να βγούμε από αυτό, για χάρη της αλήθειας.
Όσο πιο ξεκάθαρα διατυπώνουμε ότι έχουμε δει μέσα από το σύστημα των ψεμάτων και το έχουμε ήδη διαρρήξει, όσο πιο ξεκάθαρα λέμε
ότι υπάρχει μέλλον για όσους θέλουν να φύγουν, ότι η συγχώρεση είναι δυνατή, τόσο πιο
γρήγορα καταρρέει ο χάρτινος πύργος των ψεμάτων.
Ελπίζω ότι αυτή η παρουσίαση συνέβαλε σε αυτό. Σας ευχαριστώ πολύ!