Saluton, mia nomo estas Heinz Pommer. Mi estas kvalifikita fizikisto kaj laboras kiel
teknika redaktoro kaj teknika desegnisto.
Mia hodiaŭa prezento titoliĝas:
Nek fajro nek demolado: Kiel Pasquale Buzzelli travivis la detruon de la norda turo de la konstruaĵo.
La ligilo al la slajdoj estas provizita sube, sur la unua slajdo, kaj en ĉi tiu momento ni ŝatus esprimi nian
sinceran dankemon pro permesi, ke ĉi tiu prezento okazu.
La unua demando, kiun vi nun nature demandos, estas: Kiu estas ĉi tiu Pasquale Buzzelli?
S-ro Buzzelli estas, en iu senco, la ĉefa atestanto pri la detruo de la Ĝemelaj Turoj.
En la norda turo 15 homoj postvivis la detruon, sed nur Pasquale Buzzelli estis relative alte en la konstruaĵo, ĉirkaŭ
80 metrojn super la stratnivelo, kaj povis kiel atestanto rakonti, kio okazis en la turo kaj kiel ĝi kolapsis.
Hodiaŭ mi ŝatus klarigi, kial li travivis la proceson.
Unue, mallonga enkonduka video, komenciĝanta per deklaro de s-ro Buzzelli.
Kaj dum mi preĝis, la muro fendiĝis kaj la planko cedis, kaj tiam mi komencis fali. Kaj en tiu
momento mi ekkomprenis: Mia Dio, tiel mi mortos.
La falanta fontano de materialo klare videblas.
Post trapaso, la vertikalaj segmentoj nun falas maldekstren en rotacia movo.
Atentu, nun maldekstre, jen ili eliras el la polvo.
Nun, atendu momenton, nun ĉi tie, kaj nur tiam la restanta strukturo dekstre kolapsas vertikale.
Ĉi tiu strukturo estis kromnomita la Spire.
Por ĉi tiu unua diapozo, ni povas difini la ĝeneralan terminon: Ĉu estas Pasquale Buzzelli?
Unue, ni nun devas forlasi la malnovan kadron de diskuto – fajro aŭ demolado.
Ĉar kutime ĉi tiu demando jam kaptas vin kaj vi ne povas trovi la veron, se ĝi estis
nek fajro, nek ĝia propra pezo, nek eksplodo.
Specife, mi ŝatus uzi ĉi tiun prelegon por klarigi du punktojn priskribante la implikitajn fizikajn procezojn.
1. La tutmonde akceptita rakonto de la Okcidento – ke la tri turoj kolapsis pro fajro – estas klare
rekonebla sed, strange sufiĉe, tutmonde akceptita mensogo.
2. La alternativaj amaskomunikiloj, kaj precipe la grupo Arkitektoj kaj Inĝenieroj por la Vero pri la
11a de septembro (A&E) www.ae911truth.org, eraras.
Ĝi ne estis demolado en la konvencia senco.
La ĝemelaj turoj estis detruitaj per alia procezo, nome per la erupcio de koncentritaj laboraj gasoj el la tero.
Kaj, kiel la Kovid-krimo, la precize planita sinsekvo de eventoj atestas pri nekredebla teknika kompetenteco.
Ĉi tiu prelego ĉefe celas klarigi dinamikon, t.e. klarigi la sinsekvajn kaj observeblajn procezojn.
Unufoje komencitaj, ĉi tiuj procezoj kuras antaŭvideble kaj kompulse, kiel "diabla marmortrako", ene de 30 sekundoj.
La ombreltérmino por ĉi tiu dua glitbildo estas do: Forlasado de la diskuta kadro.
Kiel ni eksplodigas ĝin? Kiel ni eliras de tie?
Ni nun analizu la dinamikon de la detruo de la Suda Turo:
Ĉe la suda turo la supra bloko unue komencis sinki kaj samtempe iomete rotacii.
Tiam ĝi subite ĉesis rotacii kaj tute disiĝis en la supra parto, malaperante en la polvo, kiu supre estis profunda
nigra pro vaporiĝinta fero kaj malsupre griz-blanka pro pulvorigita betono, t.e. du tavoloj, du koloroj.
Ni rimarku por ĉi tiu glitbildo: Estis du-kolora tavolo de polvo kaj la tordmomanto de la falanta pinto malaperis.
Alia signifa trajto estis detrua fronto moviĝanta de supre malsupren sur la fasado, speco
de ŝoka ondo kiu sin movis laŭ la ekstera muro.
Ĉi tiu vaganta fronto de detruo kaj la okazaj individuaj petardoj estas ĝenerale misinterpretataj kiel pruvo de sinkronigita
eksplodo de multaj miloj da individuaj eksplodaj ŝargoj.
Tamen, ĉi tio estas kontinua procezo; nur la segmentoj de la turo, kiu estas konstruita el
individuaj segmentoj, disiĝas unuope kaj kun prokrasto.
Jen video pri ĝi:
Unue la turo kolapsas, poste la troa premo liberigas kaj la ŝoka ondo vojaĝas malsupren.
Por resumi ĉi tiun glitbildon 4: Sur la fasado estis vojaĝanta ŝoka ondo.
Pri la dinamiko de la detruo de la Norda Turo:
Muro de flamoj mallonge aperis el la truo en la norda turo antaŭ ol la supro de la ankoraŭ staranta turo subfalis kaj diseriĝis.
Do, muro de flamoj, mallonge.
Nur tiam la tuta turo elĵetis siajn komponantojn kiel fontano, kiel videblas ĉi tie, kaj estis
ŝirita malferma ĉe la flanko – fontana formacio.
Tamen, se ni rigardas detalan sekcion, pligrandigon, ĝi aspektas jene: la turo estas tranĉita flanke kvazaŭ
per tranĉilo, dum fontano de derompaĵoj jam falas malsupren en parabola formo de supre.
Vi ne povas postvivi ion tian, kiam vi estas tie.
Kaj tamen ĝi okazis, la neesplikebla miraklo, La Miraklo de Ŝtuparo B.
Do, por slajdo 7: Vi memoras la tranĉan efikon.
La dinamiko de la detruo de Konstruaĵo 7 estis signife malsama.
Konstruaĵo 7 eligis densan nigran fumon dum horoj ĝis ĝi subite kolapsis malfrue posttagmeze.
Sekundojn antaŭ la komenco de libera falo, la supra strukturo, konata kiel la penthouse, kolapsis, kaj lumo inundis
de supre tra la vitraj paneloj; alivorte, ĝi fariĝis hela.
Nur tiam la konstruaĵo neatendite kaj subite kolapsis, sen ajna rezisto de la vertikalaj ŝtalaj kolonoj interne aŭ de la ekstera
fasado. Alivorte, ĉiu ŝarĝoportanta strukturo subite diseriĝis.
Poste formiĝis funga nubo kaj ĝi leviĝis pli ol unu kaj duonajn kilometrojn en la ĉielon.
Jen mallonga video de la kolapso:
La altecon de la funga nubo oni povas facile taksi per la kvar konstruaĵoj de la Monda Financa Centro.
Tiuj konstruaĵoj estas proksimume 200 metrojn altaj, ĉi tie dekstre en la bildo, 200 metroj por la konstruaĵoj.
Do, glitbildo 8, simpla ĝenerala termino: La funga nubo super Konstruaĵo 7.
Hodiaŭ ni ĉefe rigardos la eventojn en la Norda Turo – Turo A, WTC 1.
Tio estas la turo kun la anteno sur la tegmento.
Ni estas aparte interesitaj pri la 22-a etaĝo.
Pasquale Buzzelli estis tie kiam la detruo komenciĝis.
Ni scias el la transversa sekcio de la planoj, ke la turo havis kvadratan plankplanon, mezurantan 64 metrojn je 64 metrojn.
La ekstera fasado estis ŝtalmaŝa krado, kiu ankaŭ servis kiel ŝarĝoportanta strukturo.
La interna kerno estis rektangula kaj enhavis la liftajn ŝaktojn, servajn unuojn kaj ŝtuparajn ŝaktojn.
La oficejaj spacoj estis vastaj kaj malfermitaj inter la kerno kaj ĉi tiu ekstera fasado.
Por ni aparte gravas la centra lifta ŝafto de la varelevatoro 50.
Ĉi tio estas montrata kiel malgranda flava kvadrato en la centro, kaj ankaŭ kiel ŝtuparo B dekstre, montrata en verda koloro.
Entute estis tri ŝtuparejoj, sed nur ŝtuparejo B interesas nin.
Tie estis nia ĉefa atestanto je nul-tempo.
Per ĉi tiu diapo, ni nun, tiel diri, ĵus konatiĝis kun la dudekdua etaĝo.
En la flanka vido de la superrigarda plano, la ĝemelaj turoj aspektas jene – mi ŝatus reliefigi la jenajn trajtojn:
1. En la planoj, la arkitektura referenca nulpunkto estas 75 metrojn profunda en la granito.
El ĉi tiu perspektivo de nulpunkto, la turo estas 510 metrojn alta.
La 400 metroj validas ekde la stratnivelo.
2. La centra lifta ŝafto numero 50 en la mezo, montrita flave, estas 420 m longa de malsupre ĝis
supre – t.e. ĝi ankaŭ trapasas la kvar keldajn etaĝojn.
Ĉi tio estas la plej grava teknika elemento de la tuta prezento.
Ĉi tiu lifta ŝafto difinas la erupciakanalon tra la tuta turo.
Tio estas tre, tre grava.
3. Por ĉi tiu centra karglifto 50, estas plia kaveto en la granito, konata kiel la lifta fosaĵo.
Ĝi estas ĉirkaŭ ses metroj profunda.
Ĉi tiu receso ankaŭ funkcias kiel nozlo.
Sed memoru ĉi tion por hodiaŭ: La lifta ŝafto servis kiel erupcia kanalo de la fundo ĝis la supro.
Sekve, la rektangula interna strukturo, la interna kerno, estas montrata en ruĝa.
La centra kerno estas subelemento 1 de la struktura analizo, kaj subelemento 2 de la
struktura analizo estas la ekstera ŝtala maŝa krado.
Ĝi estas multe pli solide konstruita ol normala fasado.
4. Proksimume 100 000 tunoj da ŝtalo kaj 400 000 tunoj da vitro kaj betono estis uzataj en ĉiu turo.
Tio signifas, ke la totala pezo de la turo estas duonmiliono da tunoj.
Do, por resumi glitbildon 10, la ĝenerala termino estas: Erupta kanalo 510 metrojn alta de la nulpunkto.
Nun al la efektiva detrua procezo:
Ĉirkaŭ dek sekundoj antaŭ ol komenciĝis la videbla detruo de la ĝemelaj turoj, en ĉiu kazo oni registris sisman tremon.
Entute estis tri tertremoj, ne du.
La du fortaj seismaj signaloj klare atribueblas al la ĝemelaj turoj.
La tria tertremo, ĉi tie montrata en verdo, estis signife pli malgranda kaj ne povas esti klare atribuite al
Konstruaĵo 7, ĉar ĝi ne estis sekvita de detruo, sed nur de la apero de nigra fumo ekde ĉirkaŭ la 11a matene.
Sed reen al la Norda Turo.
La tremo sub la norda turo mezuris 2,3 sur la Richter-skalo.
Tiam estis silento dum dek sekundoj.
Diapozitivo 11: La tertremo
Tamen, 21 sekundojn post ĉi tiu tertremo, la Norda Turo aspektis ĝuste tiel:
Starante, efereveskanta fontano de rubaĵoj kaj polvo kun nigra flago super ĝi, centre lokita en la mezo.
Kaj tion mi nomas pafo tra la tuta konstruaĵo.
Kio nun estas ekscita estas la mallonga periodo inter la tremo kaj ĉi tiuj trankvilaj dek sekundoj.
Io tre mistera devas esti okazinta.
Resume, tamen, jam eblas diri, ke:
1. La observita dinamiko de detruo estas netipa por fajro, keroseno kaj morta pezo.
2. Estas ankaŭ netipike por tranĉaj ŝarĝoj kaj eksplodemaj ŝarĝoj, kiel termito aŭ TNT.
Tio nature levas la demandon: Kion ni nun faru?
Ni bezonas novan aliron.
Ĝi ne povis esti unu. Ĝi ankaŭ ne povis esti la alia, ĉar tio kontraŭdiras la observojn.
La Ground Zero-Modelo, aŭ GZM, nun supozas altan energian eniron rekte sub la turoj,
specife ĉe la menciita arkitektura nulpunkto.
Tio estas 75 metroj profunde en la graniton.
Ni unue supozu tute kemian procezon kaj taksu 50 kamionojn, ĉiu portanta 20 tunojn da substanco X.
Tio respondas al totala energio de pli ol unu kilotono da TNT-ekvivalento.
Kaj tio estas granda interkonsento.
Do imaginu 50 kamionojn en la parkejo de germana aŭtovojo dum la semajnfino, ĉiu portanta 20 tunojn da kargo.
Post kiam ĉi tiu energio estas ekbruligita kaj konvertita, ĝi devas iel formi erupcian ovon sub la turo, kies eskapantaj
laboraj gasoj supreniras tra la turo per la varolifto 50.
Sed restas la demando: kial ĉi tiuj laboraj gasoj havas tiel detruan efikon, kiam ili komence
suprenĵetas tra tre mallarĝa kanalo en la granito?
Kiel tio eblas?
Do jen la slajdo kiel ĝenerala termino: La Ground Zero-modelo demandas, kiel tio eblas?
Do, unue ni demandas pri la baza fizika principo de detruo.
Kio okazas al konstruaĵo, kiam gaspremĉambro enhavanta ekstreme varmajn laborajn gasojn eksplodas ene de ĝi?
Ni konsideru la jenon: 1: Laŭ la principo de Bernoulli – Bernoulli estis svisa fizikisto, cetere, salutojn al Svislando – en la
tuja ĉirkaŭaĵo de la fluo ekzistas negativa premo kun suĉa efiko.
Vi povas vidi tion, ekzemple, en trajno rapide preterpasanta.
La aerfluo povas forporti objektojn, balaisante ilin al la trajno.
Ĉi tie en la turo eksplodo okazas nur kiam la negativa premo kolapsas, ekzemple pro la
atingita alteco aŭ, alternative, pro malfermo.
Resumo de glitbildo 14: Sukcefiko kaj negativa premo
Aŭ, kiel konsekvenco de tio, post kiam la plasmo eskapis, post kiam la varmaj gasoj eskapis, super konsidero 2:
Se ĉi tiuj laboraj gasoj estas ekstreme varmaj, ili tuj detruas la konstruan strukturon kiam ili eskapas en la
supran areon. Ni parolas pri 4000 gradoj, 5000 gradoj.
Tamen ĉi tiu solubla strukturo estas tre peza kaj premos malsupren, falante malsupren.
Ĉi tiu maso nun prezentas obstaklon al la supreniranta gasfluo.
Supozante ke ĝi konsistigas nur 10% de la pezo de la konstruaĵo, tio estas 50 000 tunoj da
falanta maso aŭ piroklasta fluo akceliĝanta de supre.
Do, denove: 50 000 tunoj da varma polvo falantaj de supre kaj ekstreme varma fluo de laboraj gasoj trafanta tiun polvon.
Martelo kaj anvilio, tiel diri, kiuj poste kune moviĝas malsupren.
En ĉi tiu situacio, Pasquale Buzzelli estas ĉi tie simbolike reprezentata en la norda turo en la flava skatolo.
Do, glitbildo 15, ĝenerala termino: martelo kaj anivelo
Jam estas klare, ke la interna kerno de la turo estos tute malmuntita.
Sed kio okazos al la ekstera fasado, al la ŝtala maŝo?
Ni observis vagantan fronton de detruo ĉe la suda turo kaj ĉe la norda turo pli kiel tranĉan klingon aŭ ŝiradon.
Ambaŭ detruaj ŝablonoj estas klare logikaj, ĉar la komence tute vertikala direkto de la eskapantaj laboraj
gasoj estas horizontale deflektita kaj tiel trafas la eksteran fasadon per plena forto.
La gasfluo el la norda turo estis signife pli rapida, pli masiva kaj pli energia ol tiu el la suda turo.
Tio klarigas la malsaman konduton, kiu tamen baziĝas sur la sama principo.
Jen mallonga animacio por la suda turo:
Materialo ŝprucas supren de sube, kaj la obstaklo estas supre. La premo tiam devas eskapi flanken.
Do, por diri ĝin rekte, glitbildo 16: La premo simple devas esti liberigita.
Koncerne la eksteran fasadon, ni jam povas taksi, ke la gasfluo devas frapi horizontale el la interno kun minimuma rapido de 100
metroj je sekundo, ĉar la turoj estis projektitaj por ventrapidecoj ĝis 300
kilometroj je horo. Tio estas 85 metroj je sekundo.
Plia termika malfortiĝo estas, kompreneble, avantaĝa por certigi, ke la tuta fasado efektive disŝiriĝu.
Tio estas atingita per la natura ekspansio de la plasmo, la varmaj gasoj, en la supra regiono dum la erupcio.
En la malsupra sekcio, tamen, la rapido de la gasfluo estas signife pli alta, ĉar ĝi devas superi malaltan
altan pliiĝon, kio signifas, ke ĝi havas altan kinetikan energion kaj povas havi detruan efikon.
Ĉi tiu bela desegnaĵo montras ĉiujn tri turojn – Konstruaĵo 7, WTC 1 kaj WTC 2.
Ni restas en la sama perspektivo 7, 1, 2.
Do, glumeto 17 antaŭe: Ĉio ankoraŭ estas netuŝita. Kaj glumeto 18 poste.
Jen la sama vido post la fino de la procezo 7, 1, 2.
La WTC nun estas amaso da rubo, kun ĝia propra granita fasado kuŝanta supre kiel ruĝa kovrilo.
La areo ĉirkaŭ WTC 1 kaj WTC 2 estas kompleta rubodomo.
La ekstera fasado vastiĝas eksteren kaj kuŝas parte kiel la haŭtoj de senŝeligita banano, kun la
etaĝplano de la respektiva turo en ĝia centro ekstere.
Ankaŭ rimarkindaj estas la restantaj L-formaj strukturoj de la ekstera fasado, situantaj ĉe sagofino 2
por la suda turo kaj ĉe sagofino 1 por la norda turo.
Se ni etendas la finon de la sago 1 iomete plu, ni povas vidi malgrandan kupolon, blankan ruban amason,
preskaŭ en la centro de la terplano de la norda turo.
Ni nun zumos en la bildon; ĝi estas la sama bildo. Pligrandigu ĝin kaj rimarku unu kolonon
elstarantan dekstre de la kupolo. Ni tenu tion en memoro.
La L-forma resta strukturo de la fasado ankaŭ klare videblas: ĉi tie en la bildo, longa segmento kaj mallonga segmento.
Tio estis la kazo ĉe la norda turo, kaj en la suda turo restis strukturoj kun ĝuste tiu formo.
Prenita el la grundo, la kupolo de rubaĵoj kaj la sola kolono, kiu elstaras, kiun ni rimarkis.
Do, la du diapozitivoj 19 kaj 20 ĝenerale estas: Restaj strukturoj ĉeestas
Ĉi-momente ni faros mallongan kromvojon por demonstri ion en hejma eksperimento.
Kiel tiel trafe diris la fizikisto Richard Feynman: "Ne gravas kiom inteligenta vi estas,
kiu faris la supozon aŭ kia estas ilia nomo."
Se ĝi ne kongruas kun la eksperimento, la supozo estas malĝusta. Tio estas ĉio, kio gravas.
Do, unue ni montras, ke turo el kvadrataj aluminiaj tubsegmentoj disiĝas de supre malsupren,
kiam fokusita aerfluo trafas la turon de sube.
En ĉi tiu eksperimento, kun proksimume 6 baroj el la nozelo de aerprema kompresoro.
Do jen la unua eksperimento:
Unu segmento post alia estas levita ĉe la supro, ĉar la protekta vakuo en la tubo ne plu
ekzistas kaj la aerfluo povas ekspansii ĉe la supro.
Malplenaj fajlskatoloj starantaj apud la turo ankaŭ sentas la supran vastiĝantan aerfluon,
kliniĝante al unu flanko aŭ esti blovoturnataj.
Gravas noti ĉi tie, ke unu segmento post alia estas levata peco post peco supre per aerfluo de sube.
Destrukto ne komenciĝas ĉe la fundo, kiel oni ĉiam supozas.
Do ni nomu glitbildon 21: Destrukto de supre malsupren.
Nia hejma eksperimento estas konstante reproduktebla.
En alia aranĝo, aerfluo ankaŭ muntas turreton faritan el aluminiaj kvadrataj tubsegmentoj de supre ĝis malsupre, montratan
ĉi tie maldekstre en la diapo, t.e. la dua eksperimento.
Do ni denove vidas ĝin: ĉi tie la kurento fluas malsupren.
Tamen, kiam ni aldonas tegaĵon, kiel montrite ĉi tie dekstre, uzante la saman folion, t.e. eksteran fasadon
– en ĉi tiu eksperimento kun metalaj platoj fiksitaj per magnetika bendo – ni vidas, ke:
La horizontala komponanto estas tro malforta por ĵeti la metalajn kartojn flanken.
La laterala ekspansio de la aero ne sufiĉas por tio.
Nur la aluminiaj tubsegmentoj turniĝas en la turo kiel en kirlvortego.
Mi tenos ilin antaŭ la fotilo dum momento. Jen ĉi tiuj metalaj kartoj.
Mi ne scias, ĉu vi povas vidi ĝin, sed la konturoj de la sistemaj trusaj elementoj estas presitaj sur ĝi.
Do jen la tria eksperimento: ne estas sufiĉe da energio por puŝi ĉi tiujn metalajn kartojn, kiuj estas tiel fiksitaj, flanken.
Do, la ombreltérmino por ĉi tiu folio povas simple esti priskribita kiel metalaj kartoj aŭ, por diri
ĝin pli elegante, la elementoj de la fasada truss-sistemo. Tio estus ĝia teknika termino.
Tamen, tuj kiam ni metas kontraŭpezilon sur la erupciotubon, ekzemple malgrandan sitelon, tiu maso
estas mallonge levita de la supreniranta aerfluo.
Ĉi tio detruas la ŝafto faritan el aluminiaj segmentoj.
La maso nun komencas fali kaj horizontale deflektas la daŭre suprenirantan aerfluon.
La metalaj kartoj, kiuj estas nur fiksitaj per magneta bendo, nun estas sukcese flankenblovitaj de la aerfluo, de pinto al pinto.
Do jen la kvara kaj fina eksperimento:
Ĝuste ĉe la nozelo la sitelo denove haltas kaj estas katapultita supren, kio kompreneble tute ne havas sencon,
kiam oni imitas la procezojn ĉe la Monda Komerca Centro.
Sed vi komprenis la principon, kaj ĝi certe povas esti prezentita multe pli bone kaj pli konvinke
kiel modelo uzante komponantojn de 3D-presiloj.
Tio estus inda esplorprojekto por kuraĝa universitato aŭ eĉ por lernejo.
Studento jam kreis CAD-modelon por mi, kiu povas esti presita per 3D-presiloj aŭ konsistas el malstreĉe
kunmetitaj Lego-brikoj kombinitaj kun la presitaj partoj.
Kompreneble, nenio devas blokiĝi dum tia eksperimento.
Ĉio devas esti konstruita tiel malstreĉe, ke la etaj premo-diferencoj fakte malkonstruas la modelon.
Bedaŭrinde, ĉi tiu metia projekto estas tre, tre tempopostula kaj tial ankoraŭ ne
realiĝis. Tiel pri la principo de konstruaj blokoj.
Sed reen al nia malgranda kupolo.
Vi povas trovi la rakonton en la amaskomunikiloj sub la ŝlosilvorto: La Miraklo de
Ŝtuparejo B – das Wunder von Treppenaufgang B.
En la malgranda kupolo, la grupo de Mickey Kross (14 homoj) kaj Pasquale Buzzelli postvivis la falon de 50
metroj kaj alteriĝis sur aŭ malantaŭ la malgranda kupolo.
Do, slajdo 25: La miraklo de ŝtuparejo B
Post forigo de la rubaĵoj, jen kiel ĝi aspektis malantaŭ ĉi tiu kupolo:
La ŝtuparo, kie la grupo kun Mickey Kross supervivis, ĉi tie klare videblas. Ĝi estas malgranda miraklo.
Sed la strukturoj estas sendifektaj, do ankaŭ la homoj en ili travivis.
Malgranda miraklo, sed iom logika. Vi kaj mi ankaŭ estus travivintaj.
La rakonto de Pasquale Buzzelli, aliflanke, limiĝas al magio: la turo kolapsis sub li kaj li falis 50 metrojn ĝis sia morto.
Li ne estis mortigita de la frapo, sed mola alteriĝis.
Li nek estis mortigita nek dispremita de la rubaĵoj, nek disŝirita de eksplodaĵoj, nek bruligita de
termito aŭ fajro, nek radiita nek boligita, nek vaporigita.
Li ne fariĝis surda nek blinda. Tamen li raportis, ke dum sia 50-metra falo li aŭdis muĝan bruon.
Post tio la turo malaperis kaj super ĝi estis la blua ĉielo.
Do, por resumi glitbildon 26: Sorĉado, magio, ĝis nun neesplikebla
La deklaroj de Pasquale Buzzelli estas tiel interesaj por mi, ĉar ili kongruas kun ĉiuj fenomenoj,
kiujn oni povas atendi laŭ la Ground Zero-modelo.
Ili ne kongruas kun la klarigaj modeloj, kiuj citas eksplodaĵojn kaj tranĉagentojn kiel la ĉefan kaŭzon.
En sia libro "Ni ĉiuj falas", li priskribas la stadiojn, la paŝojn antaŭ kaj dum la detruo.
Kaj rimarku, ke li ĉiam en sia rakonto rilatas al sekundoj.
Ne temas pri milisekundoj, kiel oni atendus ĉe eksplodo.
Ĉio estas malrapida, kiel en koŝmaro.
Unue, la turo tremas. Buzzelli skribas, 'kreskanta tremo'.
Tiam la turo komencas tremi kiel frenezulo. Li skribas, trema maŝino.
Estas muĝanta bruo de supre.
Nur tiam la muro-ŝtupara konekto rompiĝas kaj la balustradoj estas ŝiritaj de la muro.
Nur nun komenciĝas formiĝi fendoj en la muro. Kaj tiuj fendoj kreskas malrapide. Buzzelli skribas: "kreskanta fendo".
Subite ĉiuj subtenaj strukturoj cedas kaj la ŝtuparo kolapsas, plenigante ĉion per polvo.
En la sekvaj kelkaj sekundoj, Buzzelli falas kaj estas trafita de malmolaj objektoj, kiuj ankaŭ turniĝas ĉirkaŭe.
Tamen ĝi estas parte portata kaj malrapidigita de fortaj suprenblovoj.
Li skribas: "blovegoj de infera spiro; lia korpo turniĝanta kaj tordiĝanta dum li ŝvebis, ŝajne senpeza, sur terura vento".
Post la falo, post kelkaj sekundoj da flugo, estas mola alteriĝo sur ŝtala trabo je la alteco de la kvara etaĝo.
Buzzelli suferas nur rompitan kruron dum surteriĝo.
Glitbildo 27 povas esti resumita sub la titolo: La Koŝmaro
Kaj ĝi estas koŝmaro, kiam vi estas en konstruaĵo kaj subite ĉio komencas diseriĝi.
La libro de Pasquale Buzzelli estas verkita en tre emocia stilo, iom troigita kaj foje eĉ larmoplena. Tamen, en la kunteksto
de malvarma, sobria analizo, ni devas demandi: Kie estis kiu?
Alivorte, precizaj poziciodatumoj, premoj, rapidoj, tempoj, ktp.
Tamen, la libro estas grava elemento en la esplorado pri la 11-a de septembro, la libro de la ĉefa atestanto.
Kiam la laboraj gasoj estis liberigitaj, Pasquale Buzzelli estis sur la 22a etaĝo kaj la grupo de Mickey
Kross estis sur la 4a etaĝo, sed ambaŭ estis en ŝtuparo B.
La laboraj gasoj ŝprucas supren je rapido de almenaŭ 100 metroj je sekundo, kaj en la komenca fazo verŝajne eĉ je 200
metroj je sekundo, kiel oni povas konkludi el la interferaj signaloj, la mallumigoj kaj la rekta elsendo el la helikoptero.
La krucformaj koridoroj nun funkcias kiel vakuo, kaj poste kiel premdistribuilo.
Materialo estas suĉata en la centron.
Tamen la betonaj strukturoj en la ŝtuparejo ankoraŭ ne rompis la ŝtalajn kolonojn; ĝis nun formiĝis
nur fendoj kaj la ŝtuparo kaj la muroj subsidiĝis.
Do, diapo 28: La premodistribuilo, la koridoroj
Tiam diapositivo 29: La vakuo
Ĉi tie la situacio plimalboniĝas por Pasquale Buzzelli, ĉar la laboraj gasoj liberigas antaŭ ol la turo videble detruiĝas.
Ĉio ankoraŭ okazas interne.
Ĉi tie estas aparte klare, ke la centra lifta ŝafto numero 50 estas iomete deŝovita okcidenten; ĝi ne estas centra.
Kontraste, la krucformaj koridoroj trapasas la centron de la konstruaĵo.
La karglifto 50 estas apud ĝi. Kiel menciite, materialo nun estas suĉata en la centron, precipe tra la koridoroj.
Ĉi tiu specifa geometrio, la deŝoviĝo de la erupcia kanalo, savas la vivojn de malpli da homoj en la turo kaj respondecas
pri la formiĝo de la restaĵaj strukturoj de la malgranda kupolo kaj de la L-formaj restaĵaj strukturoj de la fasado.
Diapozitivo 30: Ĵus aperas la superpreso.
Kelkajn sekundojn poste, la altprema zono trapasas la 22-an etaĝon.
Sed je ĉi tiu momento Pasquale Buzzelli jam estas sub la mortiga funelo.
La materialo estas elĵetita en ĉiujn direktojn, sed precipe okcidenten.
En la fina fazo, la materialo estas elĵetita preter la malgranda kupolo.
Mi markis la alteriĝpunkton de Pasquale Buzzelli per malgranda cian kvadrato.
Ĝi situas tuj apud ŝtuparo B, dekstre en la bildo.
Estas evidente, ke Buzzelli drivis nur kelkajn metrojn al la sud-oriento.
Jen denove proksima vido de la situacio dum trapaso tra la premzono:
La fotisto rigardas suden, kaj la okcidenta flanko de la turo klare videblas, kio estas ĝuste
la direkto, en kiu la ŝarĝlifto 50 estis movita.
En ĉi tiu direkto la tranĉa efiko estis pli forta, ĉar la fasado estis pli proksima al la energiofluo.
Tiu eta asimetrio en la erupcia konduto aŭ erupcia padrono estas do klarigita de la Ground Zero-modelo – kaj nur de
la Ground Zero-modelo. Neniu alia modelo povas tion fari.
Kaj denove la demando: kie estis kiu – ĉi-foje dum la detruo de la strukturo?
En la bildo mi markis per grizaj punktoj la parabolon de la fontano kaj la ekstreman elĵeton de materialo okcidenten.
Pasquale Buzzelli kaj la grupo kun Mickey Kross estas en la kontraŭa parto de la turo, t.e. oriente.
Internaj ŝtalaj kolonoj jam estas malkunmetitaj kaj disŝiritaj dum ili trapasas la premzonon.
La ŝtala krada strukturo de la ekstera fasado estas detruita en segmentoj aŭ tute rompiĝas, foje kiel tuto, eksteren.
Sed – la ŝtuparo kaj la betonaj muroj jam subsidiĝis.
Buzzelli falas kune kun la derompaĵoj.
Tio signifas, ke Pasquale Buzzelli ĉiam estas sub la premzono.
La libera falo estas malrapidigita de la suprenblovoj.
La taksita falrapideco estas 10 metroj po sekundo.
Tio estas 36 kilometroj je horo. Tio signifas, ke la falotempo por 50 metroj estas plenaj 5 sekundoj.
Diapozitivo 32 povas do esti resumita sub la titolo: La 9/11-surfanto
Tiel oni foje nomas Pasquale Buzzelli pro la relative longa daŭro de falado aŭ flosado sur ĉi tiuj gasoj.
La ĉefa mesaĝo de Pasquale Buzzelli estas la malrapida fendiĝo de la muroj kaj la malstreĉiĝo de la konektoj, kiel priskribite,
kaj la procezo de falado, kiu daŭras nur kelkajn sekundojn.
Alie, li mem estas viva pruvo de la procezo, de la efiko de negativa premo proksime de la eskapantaj
laboraj gasoj, de la konstanta malrapidiĝo de la falo.
Citaĵo: "Kaj dum mi preĝis, la muro fendiĝis kaj la planko cedis. Kaj tiam mi komencis fali, kaj en
tiu momento mi ekkomprenis: Mia Dio, tiel mi mortos."
Mi restis en fetala pozicio, mi sentis tiun sabloprafan aeron, mi estis trafita, mi vidis fulmojn
de lumo pro la efiko de la objektoj trafantaj min.
Frakcieton da sekundo poste mi levis miajn okulojn kaj simple sidis tie, tute senmova, rigardante supren al blua ĉielo.
Jen eltiraĵo el la intervjuo en la angla.
La ĉefa mesaĝo de Mickey Kross estas la priskribita tir-efiko.
Citaĵo: "Kaj tiam la vento. Tre, tre forta vento."
Mia kasko – ĝi komencis levi min de la tero, do mi kliniĝis malsupren.
Poste mi kliniĝis kaj serĉis la ŝtuparon apud la balustrado, farante min kiel eble plej malgranda.
Mia kasko komencis flugi de mia kapo. Mi forgesis fiksi ĝin. Do mi kaptis mian kaskon.
Mi instinkte rampis en la angulon.
Jen la intervjuo en la angla. Alia eltiraĵo.
Diapozitivo 34 mallonge: La Vento en la Turo
La tuta detrua dinamiko – inkluzive de la "mirakloj" – povas esti simple kaj konsekvence klarigita per supozo
pri erupcio de koncentritaj laboraj gasoj el la grundo.
Nun ne ekzistas iu ajn videbla kialo, ke la alternativaj amaskomunikiloj kontraŭu ĉi tiun fizike ĝustan solvon, krom:
La timo de legantoj, la timo de homoj, ke ĉi tiu klarigo povus esti vera – kaj ilia rifuzo pritrakti la aferon.
Kun Kovido, ĉi tiu rifuzo ne estas tiel forta, ĉar la ebleco, ke la respondeculoj eraras, ĉiam restas kiel psikologia leĝtruo.
La instinkta ekskuzo: "La politikistoj ne intencis tion tiel, ne volis tion, ne sciis tion."
Por helpi superi ĉi tiun timon, mi projektis diversajn objektojn kiel konversaciajn ekigilojn,
kiuj povas servi kiel helpiloj en ĉi tiu rilato.
Jen tasoj, ĵetkuboj, libretoj kaj tiel plu.
Jen, ekzemple, broŝuro "Fiziko: Timo kaj Amuzo", kiu klarigas la fizikon de la vertikala ĵeto
bazita sur la elektita alteco de la Norda Turo.
Tio estas ŝerco, kaŝita fizikista ŝerco en la planoj.
Krome, tre interesaj filmaĵoj estas montrataj kompare kun aliaj eksplodoj.
Resumo de glitbildo 35: La negativa sinteno aŭ la observita negativa sinteno
Krome, la ĉefaj fizikaj enigmoj pri la detruo de la Monda Komerca Centro povas esti reduktitaj al nur ses demandoj,
kio permesas reprezenti ilin sur la flankoj de Rubik-kubo.
Mi montros ĝin mallonge.
Ĉi tiuj ses temoj estas:
La impulso – tio estas la polva fontano de la Norda Turo kun la flanka surfaca impeto.
La energio en la grundo – tio estas la observita malvarmiĝotempo de tri monatoj.
Ĉi tie vi povas vidi la flankon de la surfaco "Energio subtere" kaj la leviĝantajn vaporajn nubojn en la bildo.
Sekve, la neatingita tordmomanto de la suda turo, pri kiu ni diskutis – la flanka surfaco
estus Ne-konservo de angula momento.
La postvivantoj en la Norda Turo, pri kiuj ni diskutis – postvivantoj estus en la flanka areo.
La subita ekflamiĝo de aŭtoj, kiuj subite ĉiuj ekflamiĝis, kaj –
La varma polvo, t.e. la piroklasta fluo kaj fungnubo super Konstruaĵo 7, kiu leviĝis en la ĉielon
malfrue posttagmeze – flanka vido Varma polvo.
Do, koncerne glitbildon 36: La Magia Kubo
Estas, kompreneble, multaj pli da misteroj ĉirkaŭ la 11-a de septembro.
Do mi ilustris alian kubon kaj konstatis, ke preskaŭ ĉiuj enigmoj pri la detruo de la Monda Komerca
Centro fakte povas esti reduktitaj al nur 42 demandoj.
Tio signifas, ke ili povas esti reprezentataj en kubo, kiu povas ŝanĝi formon, kiel ĉi tie montrite.
Nu, tion estas malfacile rekoni je la unua rigardo – sed ĝi estis kubo kun malsamaj
flankoj, kiuj povis preni tre interesajn formojn.
Aŭ jen, ĉi tio estas la fermita kubo. Kaj ĉi tiu kubo povas esti malfermita kaj enhavas pliajn enigmojn.
Jen la konataj eksteraj surfacoj, sed kiam ni malfermas ĉi tiun, ni vidas, ekzemple, la
misteron de fluanta metalo aŭ sismajn signalojn.
Kiel mi diris, vi povas uzi ĉi tiun kubon, kaj ĉiu individua bildo estas facile klarigebla puzlo – kaj ĉio harmonie
kongruas, kondiĉe ke vi scias kiel denove kunfaldi la kubon.
Do vi povas lerni multajn detalojn per tiaj ĵetludoj. Kaj tamen, malgraŭ ĉiuj ludoj, la
temo restas psikologie tre malfacile alirebla.
Kaj jen mi citas d-ron David Hughes de la Universitato de Lincoln:
Konsideri la eblecon, ke la 11-a de septembro estis krimo sub falsa flago, postulas, ke homoj en la Okcidento rifuzu
fundamentajn supozojn, kun kiuj ili estis socigitaj ekde naskiĝo.
Sed kion precize signifas psikologie malfacile alirebla?
Tio signifas, ke homoj malŝaltiĝas, koleriĝas aŭ kuras el la ĉambro, ĉar ili ne plu povas kompreni la informojn.
Ĉar ili sentas, ke ilia kompreno pri la mondo estas sub atako.
Mi revenos al tio.
Kaj mi nomas glitbildon 37: La kapablo ŝanĝiĝi kiel kubo aŭ, koloke, La kapablo ŝanĝiĝi.
Estis grave, ke ĉi tiu unua paŝo en la solvo prezentita en ĉi tiu prelego entute permesu la eblecon de erupcio.
Do por entute permesi la penson (!)
La naturo de la energio-enigo estas komence sekundara graveco.
Kiel ekzemplo, mi listigis 50 × 20 tunojn da substanco X, kiu kondukas al la formiĝo de la gasprema ĉambro.
Tamen ankaŭ eblas, ke oni uzis nur kelkajn (!) sakojn da substanco U, nome nur 120 kg.
Tio estas multe, multe, multe malpli.
Tamen tio signifus, ke la procezo ne estas kemia, sed nuklea.
Testborado pruvus la naturon de la energia enigo sen dubo kaj finus ĉiujn disputojn.
En ajna kazo, la procezo povas esti facile sinkronigita kun la historiaj videoj en mallonga animacia filmo.
Mi kreis 120 individuajn bildojn por la suda turo, por la nuklea procezo.
Ni povas vidi en la turon, aŭ tra ĝi, tiel diri.
La aktivigita likva miksaĵo brulas en la graniton kiel prokrastita superkritika reaktorsistemo je
proksimume 3 000 gradoj kaj ekflamas ĉe la nulpunkto.
Ene de dek sekundoj, la erupcia ovo brulas sian vojon supren.
Eksplodo okazas, kiu komence trapasas la turon en fokusita maniero.
La spajro disfalas, kolapsas kaj komencas turniĝi.
Evaporita fero estas rekonebla kiel nigra polvo, dum betona pulvoro estas blanka.
La turo estas pulvorigita de supre ĝis malsupre.
Do, diapo 38 – la grava afer ĉi tie estas: De la konvencia alproksimiĝo al la nuklea alproksimiĝo.
Ni do povas vidi, ke la procezoj difinitaj de la Ground Zero-modelo jam klare klarigeblas per simpla hejma eksperimento.
Kaj ni vidas, ke ĉiuj surloke faritaj observoj perfekte kongruas kun la modelo aŭ eĉ estas
subtenataj de ĝi, danke al la disponeblaj videoj.
Tamen la Ground Zero-modelo ankaŭ estas plejparte malakceptita aŭ ignorata de la alternativaj amaskomunikiloj.
Ĉi tiu psikologia fenomeno baziĝas sur la neimagebla grandeco de la krimo, sur propagandaj kontraŭnarrativoj kiel la raporto de
NIST, sur kontrolitaj universitatoj kaj aĉetitaj sciencistoj, t.e. komplico – kaj sur la pezo de bonintencaj
malkonsentaj voĉoj kaj argumentoj, inkluzive de tiuj el alternativaj amaskomunikiloj, kontraŭ la Ground Zero-modelo.
En la lasta kazo, la du ĉefaj argumentoj estas:
Ne estis signifa radioaktiva kontaminado. Kaj –
Estas neeble kaŝi tian krimon.
Post ĉio, vi ne povas plani kaj efektivigi ion tian sen ke iu donu indikojn aŭ avertu la publikon.
Tamen artefarita inteligenteco rakontas ĉi tie tute alian rakonton.
Do ĉi tie ni vidas ion novan, tute novan, kiel evoluo: la rolon de alternativaj amaskomunikiloj kaj la rolon
de artefarita inteligenteco en solvado de ĉi tiu krimo.
Unue, mi ŝatus reveni al la argumento: Ĝi estas neebla pro la manko de kontaminado.
Se ni demandas al artefarita inteligenteco pri la efektivigo de tia procezo, ChatGPT skribas – jen:
Jen hipoteza materia konsisto por nuklea demoligsistemo bazita sur prokrastita superkritika reaktorsistemo.
La recepto estas iomete grizigita en la slajdo, ĉar la grava afero estas la Fallout-ligo.
Kaj ChatGPT skribas pri ĉi tiu tre falouta ligo:
La komenca radiado konsistas el gamaradiado kaj neŭtrona radiado.
Kaj la resta radiado (alfa- kaj beta-radiado de la fisionaj produktoj de uranio) estas ligita en la derompaĵa polvo.
Kaj la falouta bendo ĝenerale estas alta pro la inkludo de la materialo en la evaporada
kerno, kie la procezo komenciĝis en la granito.
Mallonge, ChatGPT skribas: Ĝi funkcias, tio eblas.
Do, resume, al ĉiuj serĉantoj de paco kaj vero – bonvolu:
Bonvolu revizii la argumentojn pri la aserto: Ne estis signifa kontaminado.
La kontaminado ĉe Ground Zero estis iomete pli alta. Tio estas fakto.
Tamen ĉi tiu fakto estis konstante subpremita, t.e. malakceptita per argumentoj.
La multaj krizreagantoj suferantaj pro kancero ankaŭ indikas malaltnivelan, longdaŭran
radiadekspozicion, krom la efikoj de asbesto kaj toksaj fumoj.
Tiel grava por glitbildo 40, la falouta obligacio specifita de la AI.
Koncerne la duan argumenton, "Ne eblas konservi tian krimon sekreta," oni eĉ ne bezonas referenci al la plej sekreta Projekto
Manhattan de 1942, kiu kondukis al la evoluigo de la atombombo.
Por la rakonta evoluo pri la detruo de la Monda Komerca Centro per nuklea procezo fakte kuras kiel
komuna fadeno tra la historio de la 11-a de septembro.
La rakonto "Atoma Bombo" estis origine intenca; ĝi klare ĉeestas.
Jen kelkaj ekzemploj:
En 1990, kartludo antaŭdiris la detruon de la ĝemelaj turoj per atombombo.
La karto fakte nomiĝis Terorisma nukleo.
En 1995 Benjamin Netanyahu avertis en sia libro Kontraŭbatalado de terorismo pri la detruo de la Monda
Komerca Centro per nuklea bombo detonita de islamistoj.
En 1998, la usona strategia dokumento (Foreign Affairs, Volumo 77, N-ro 6), kun la kunlaboro de Philip D.
Zelikow, traktis la temon kiel avertan ekzemplon. Jen citaĵo:
Se la bombo, kiu eksplodis sub la Monda Komerca Centro en 1993, estus nuklea, aŭ efike disvastigus mortigan patogenon, tiam ...
Kaj tiam estas ĉiuj drastaj rimedoj, kiujn la registaro devus preni por protekti siajn civitanojn.
Kvin tagojn post la okazaĵo, la 16-an de septembro 2001, aperis artikolo en la hispana gazeto El Mundo, kiu asertis, ke
tri miniatomaj bomboj estis aĉetitaj sur la nigra merkato de la suspektata terorista grupo – eĉ precizigante la tipon.
Resume, al ĉiuj serĉantoj de paco kaj vero:
Bonvolu revizii la argumentojn pri la aserto: "Neniam estis ajna pruvo pri la ebla uzo de nuklea
bombo en la detruo de la Monda Komerca Centro."
Estas fakto, ke la rakonto estis sistematike preparita, sed poste forlasita favore al pli milda versio.
Do, la ekscita glitbildon 41 kiel ombreltérmino: Antaŭa scio kaj planita rakonta evoluo
Kaj jen la lasta slajdo: Kiel ni nun eliros el ĉi tiu kaoso?
Ni havu la kuraĝon psikologie superi la rakonton.
Lude, uzante AI-sistemojn, kiuj ebligas preterpasi filtrilojn de politika korekteco kaj povas provizi
respondojn ne influitajn de kulturaj influoj aŭ preferoj.
Sed malgraŭ kuraĝo kaj malgraŭ artefaritaj inteligentaj sistemoj, malgraŭ retkonektado kaj
malrapida kolektiva vekiĝo, ni bezonas helpon.
Ĉar homoj estis kaj daŭre estas trompataj je ĉiu nivelo.
Tio ankaŭ validas por multaj kunkulpuloj, kiuj estas nur viktimoj de nekredebla fraŭda skemo, kiun ili mem ne komprenas.
Mallonge, venki trompon postulas la helpon de ĉiuj – precipe la helpon de tiuj, kiuj en ĉi tiu ludo
estas perpetraj kontraŭ sia volo kaj volas retiriĝi.
Ni ne nur devas lerni kuraĝon, sed ankaŭ pardoni, por eliri el ĉi tio, pro la vero.
Ju pli klare ni montras, ke ni travidis la sistemon de mensogoj kaj jam rompis ĝin, ke ekzistas estonteco por
tiuj, kiuj volas foriri, kaj ke pardono eblas, des pli rapide la kartodomo de mensogoj kolapsos.
Mi esperas, ke ĉi tiu prezento estis utila. Multan dankon!