Բարեւ, ես Հայնց Պոմմերն եմ։ Ես ֆիզիկայի բակալավրի աստիճան ունեմ եւ աշխատում եմ որպես տեխնիկական խմբագիր եւ տեխնիկական գծագրող։
Իմ այսօրվա ներկայացման վերնագիրն է՝
Ոչ կրակ, ոչ քանդում. Ինչպես Պասկուալե Բուզելլին ողջ մնաց շենքի հյուսիսային աշտարակի ավերումից։
Սլայդերի հղումը ներկայացված է ստորև, առաջին սլայդում, և այս պահին ցանկանում ենք մեր անկեղծ երախտագիտությունն
արտահայտել այս ներկայացումը անցկացնելու հնարավորության համար։
Առաջին հարցը, որը դուք բնականաբար հիմա կհարցնեք, այս է՝ ով է այս Պասկուալե Բուզելլին։
պարոն Բուզելլին, որոշ իմաստով, Երկվորյակ աշտարակների ավերման գլխավոր վկան է։
Հյուսիսային աշտարակում ավերածությունից փրկվել է 15 մարդ, սակայն միայն Պասկուալե Բուզելլին էր շենքի համեմատաբար բարձր՝ մոտ 80
մետր փողոցի մակարդակից վեր, և կարողացավ որպես ականատես պատմել, թե ինչ է տեղի ունեցել աշտարակի ներսում և ինչպես այն փլվել է։
Այսօր ես կցանկանայի բացատրել, թե ինչու նա փրկվեց դատավարությունից։
Սկզբում կարճ ներածական տեսանյութ՝ սկսելով պարոն Բուզելի հայտարարությունից։
Եվ երբ ես աղոթում էի, պատը ճեղքվեց, հատակը փլվեց, և ես սկսեցի ընկնել։ Եվ հենց այդ պահին հասկացա՝ իմ Աստված, այսպես եմ մեռնելու։
Նյութի ընկնող ֆոնտանը հստակ երևում է։
անցնելուց հետո ուղղահայաց հատվածները պտտվող շարժումով այժմ ընկնում են ձախ։
Զգույշ եղեք, հիմա ձախից, ահա նրանք փոշուց դուրս են գալիս։
Հիմա մի պահ սպասեք, այստեղ, և հետո աջ կողմի մնացած կառուցվածքը ուղղահայաց փլուզվում է։
Այս կառույցը մականվամբ «Սփայր» է կոչվում։
Այս առաջին սլայդի համար կարող ենք սահմանել ընդհանուր տերմինը՝ «Պասկվալե Բուզելլին ով է?»
Նախ, այժմ մենք պետք է լքենք քննարկման հին շրջանակը՝ հրդեհ կամ քանդում։
Սովորաբար այս հարցը արդեն ձեզ թակարդում է, և եթե դա ոչ կրակ էր, ոչ իր սեփական քաշը և ոչ էլ
պայթյուն, դուք չեք կարող ճշմարտությունը գտնել։
Մասնավորապես, ես կցանկանայի այս դասախոսությունը օգտագործել՝ ներգրավված ֆիզիկական
գործընթացները նկարագրելով երկու կետ պարզաբանելու համար։
1. Արևմուտքի համաշխարհային ընդունված պատմությունը՝ թե երեք աշտարակները փլվել են կրակի պատճառով, հստակ ճանաչելի է, սակայն,
տարօրինակաբար, համաշխարհային մասշտաբով ընդունված ստություն է։
2. Ալտերնատիվ լրատվամիջոցները, և հատկապես «9/11-ի ճշմարտության համար ճարտարապետներ և
ինժեներներ» (A&E) խումբը www.ae911truth.org, սխալվում են։
Դա ավանդական իմաստով քանդում չէր։
Երկվորյակ աշտարակները ոչնչացվեցին այլընտրանքային գործընթացով, այն է՝ հողի տակից
կենտրոնացված աշխատանքային գազերի պայթյունի միջոցով։
Եվ, ինչպես Covid-հանցագործության դեպքում, իրադարձությունների խիստ պլանավորված հաջորդականությունը
վկայում է անհավանական տեխնիկական փորձագիտության մասին։
Այս դասախոսությունը հիմնականում կենտրոնացած է դինամիկայի բացատրության վրա, այսինքն՝
հերթական և դիտելի գործընթացների բացատրության վրա։
Մի անգամ սկսվելուց հետո այս գործընթացները կանխատեսելի և հարկադրաբար ընթանում են,
ինչպես «դևի մարմարների վազքը», 30 վայրկյանում։
Այս երկրորդ սլայդի ընդհանուր տերմինը հետևաբար՝ Քննարկման շրջանակից դուրս գալը։
Ինչպե՞ս պայթեցնենք այն։ Ինչպե՞ս դուրս գանք այնտեղից։
Եկեք այժմ վերլուծենք Հարավային աշտարակի ավերման դինամիկան։
Հարավային աշտարակի վերին բլոկը սկսեց առաջինը նստել և միաժամանակ թեթևակի պտտվել։
Հետո այն հանկարծ դադարեց պտտվել և վերին մասում ամբողջությամբ փլուզվեց, անհետանալով փոշու մեջ, որը վերին մասում խորը սև էր՝
գոլորշիացված երկաթի պատճառով, իսկ ստորին մասում մոխրագույն-սպիտակ՝ փոշիացված բետոնի պատճառով, այսինքն՝ երկու շերտ, երկու գույն։
Այս սլայդի համար նշենք՝ Շերտը երկու գույնի փոշուց էր, և ընկնող ծայրիկի մոմենտը անհետացավ։
Մեկ այլ նշանակալի առանձնահատկություն էր ֆասադի վերևից ներքև շարժվող ավերիչ ճակատը՝ մի տեսակ ցնցող
ալիք, որը իր ճանապարհը գտավ արտաքին պատի երկայնքով։
Այս քայլող ավերածության ճակատը և երբեմն առանձին կրակոցները սովորաբար սխալ մեկնաբանվում են որպես բազմահազար
անհատական պայթուցիչ բեռների համաժամեցված պայթեցման ապացույց։
Այնուամենայնիվ, սա շարունակական գործընթաց է; պարզապես աշտարակի այն հատվածները, որոնք կառուցված են առանձին
բաժիններից, առանձին-առանձին և ուշացումով են կոտրվում։
Ահա դրա մասին տեսանյութը:
Առաջին հերթին աշտարակը փլվում է, ապա ավելորդ ճնշումը ազատվում է, և ցնցող ալիքը շարժվում է ներքև։
4-րդ սլայդի ամփոփում. Ֆասադի վրա կային շրջագայող ցնցող ալիքներ։
Հյուսիսային աշտարակի ոչնչացման դինամիկայի մասին:
Հյուսիսային աշտարակի անցքից կրակի պատ մի պահ բարձրացավ, մինչև կանգուն մնացած աշտարակի գագաթը իջավ և փլուզվեց։
Այսպիսով, կրակի պատ, կարճ ասած։
Միայն այդ ժամանակ ամբողջ աշտարակը, ինչպես այստեղ երևում է, իր բաղադրիչները ֆոնտանի պես
արտանետեց և կողքից ճեղքվեց – ֆոնտանի կազմավորում։
Սակայն եթե մենք նայենք մանրամասն հատվածին, մեծացված պատկերին, այն այսպիսին է. աշտարակը կողքից կտրված է, ասես դանակով, մինչդեռ
վերևից ավերակների մի ֆոնտան արդեն պարաբոլաձև ընկնում է ներքև:
Երբ դու այնտեղ ես, նման բանից ողջ չես մնա։
Եվ այնուամենայնիվ տեղի ունեցավ անհասկանալի հրաշքը՝ «B» աստիճանավանդակի հրաշքը։
Այսպիսով, 7-րդ սլայդի համար՝ Ձեզ հիշում եք կտրման էֆեկտը։
Շենք 7-ի ավերման դինամիկան զգալիորեն տարբեր էր։
Շենք 7-ը ժամեր շարունակ արտանետում էր խիտ սև ծուխ, մինչև որ ուշ կեսօրին հանկարծ փլվեց։
Ազատ անկման սկսվելուց վայրկյաններ առաջ վերին կառուցվածքը, որը կոչվում է պենթհաուս, փլուզվեց, և վերևից ապակյա պատուհանների
միջով լույս հեղեղվեց; այլ կերպ ասած՝ այն լուսավորվեց։
Միայն այդ ժամանակ շենքը անսպասելիորեն և հանկարծակի փլուզվեց՝ առանց որևէ դիմադրության ներսի ուղղահայաց պողպատե
սյուներից կամ արտաքին ճակատից։ Մյուս խոսքով՝ յուրաքանչյուր բեռ կրող կառուցվածք հանկարծակի քայքայվեց։
Դրանից հետո սունկաձև ամպ առաջացավ և բարձրացավ երկինք՝ ավելի քան մեկ ու կես կիլոմետր։
Ահա փլուզման կարճ տեսանյութը՝
Սունկաձև ամպի բարձրությունը հեշտությամբ կարելի է գնահատել Աշխարհի ֆինանսական կենտրոնի չորս շենքերի օգնությամբ։
Այս շենքերը մոտավորապես 200 մետր բարձրություն ունեն, նկարի աջ կողմում՝ 200 մետր շենքերի համար։
Այսպիսով, սլայդ 8, պարզ ընդհանուր տերմին՝ Շենք 7-ի վրա սունկաձև ամպ։
Այսօր մենք հիմնականում կանդրադառնանք Հյուսիսային աշտարակի՝ Ա աշտարակի (WTC 1) իրադարձություններին։
Դա այն աշտարակն է, որի տանիքին տեղադրված է անտենան։
Մենք հատկապես հետաքրքրված ենք 22-րդ հարկով։
Պասկվալե Բուզելլին այնտեղ էր, երբ սկսվեց ավերումը։
Մենք գծագրերի հատվածային տեսքից գիտենք, որ աշտարակի հատակագիծը քառակուսի էր՝ 64 մետրով 64 մետր։
Արտաքին ճակատը պողպատե ցանցային գրիդ էր, որը միաժամանակ ծառայում էր որպես բեռ կրող կառուցվածք։
Ներքին միջուկը ուղղանկյունաձև էր և տեղավորում էր վերելակների շաֆտերը, սպասարկման միավորները և աստիճանավանդակները։
Գրասենյակային տարածքները լայն էին և բաց էին միջուկի և այս արտաքին ճակատի միջև։
Մեզ համար առանձնահատուկ նշանակություն ունի բեռնիչ վերելակ 50-ի կենտրոնական վերելքի առանցքը։
Սա ցուցադրվում է կենտրոնում որպես փոքր դեղին քառակուսի, ինչպես նաև աջ կողմում կանաչով նշված B աստիճան։
Ընդհանուր առմամբ երեք աստիճանավանդակ կար, սակայն մեզ համար հետաքրքրություն ներկայացնում է միայն B աստիճանավանդակը։
Այդտեղ էր մեր հիմնական վկան զրոյական պահին։
Այս սլայդով մենք այժմ, կարելի է ասել, ծանոթացել ենք 22-րդ հարկին։
Ընդհանուր պլանի կողային դիտման մեջ երկվորյակ աշտարակները այսպիսին են – կցանկանայի ընդգծել հետևյալ առանձնահատկությունները:
1. Նախագծային փաստաթղթերում ճարտարապետական հղման զրոյական կետը գտնվում է գրանիտում 75 մետր խորության վրա։
Այս զրոյական կետի տեսանկյունից աշտարակը 510 մետր բարձրություն ունի։
400 մետրը կիրառվում է փողոցի մակարդակից։
2. Կենտրոնական վերելակի շեֆթը՝ թիվ 50, որը դեղին գույնով է ցուցադրված, ստորից վերև 420 մետր երկարություն ունի,
այսինքն՝ այն անցնում է նաև չորս նկուղային հարկերի միջով։
Սա ամբողջ ներկայացման ամենակարևոր տեխնիկական տարրն է։
Այս բարձրացնող առանցքը սահմանում է բեկման ուղին ամբողջ աշտարակի երկայնքով։
Դա շատ, շատ կարևոր է։
3. Այս կենտրոնական բեռների բարձրացուցիչ 50-ի համար գրանիտում կա լրացուցիչ խորշ, որը կոչվում է բարձրացուցիչի փոս։
Այն մոտավորապես 6 մետր խորություն ունի։
Այս խորշը նաև ծառայում է որպես ծորակ։
Բայց այսօր հիշիր սա՝ ելքային առանցքը ծառայել է որպես ժայթքումային ուղի հատակից մինչև գագաթը։
Հաջորդը, ուղղանկյուն ներքին կառուցվածքը, ներքին միջուկը, ցուցադրված է կարմիր գույնով։
Կենտրոնական միջուկը կառուցվածքային վերլուծության 1-ին ենթաբաղադրիչն է, իսկ կառուցվածքային
վերլուծության 2-րդ ենթաբաղադրիչը արտաքին պողպատե ցանցն է։
Այն շատ ավելի ամուր կառուցված է, քան սովորական ճակատը։
4. Յուրաքանչյուր աշտարակում օգտագործվել է մոտավորապես 100 000 տոննա պողպատ և 400 000 տոննա ապակի և բետոն։
Սա նշանակում է, որ աշտարակի ընդհանուր քաշը կազմում է կես միլիոն տոննա։
Ուստի, ամփոփելով 10-րդ սլայդը, ընդհանուր տերմինը հետևյալն է՝ երուպցիոն խողովակ, որը
զրոյական կետից 510 մետր բարձրություն ունի։
Հիմա անցնենք իրական ոչնչացման գործընթացին:
Երկվորյակ աշտարակների տեսանելի ավերումը սկսվելուց մոտ 10 վայրկյան առաջ յուրաքանչյուր դեպքում գրանցվել է սեյսմիկ թրթռում։
Ընդհանուր առմամբ եղել են երեք ցնցումներ, ոչ թե երկու։
Երկու ուժեղ սեյսմիկ ազդանշանները հստակ կարելի է վերագրել երկվորյակ աշտարակներին։
Երրորդ ցնցումը, որը այստեղ ցուցադրված է կանաչ գույնով, զգալիորեն փոքր էր և չի կարող հստակ վերագրվել 7-րդ
շենքին, քանի որ այն ոչնչացման չի հանգեցրել, այլ միայն առավոտյան 11-ից սկսած սև ծխի առաջացմանը։
Բայց վերադառնանք Հյուսիսային աշտարակին։
Հյուսիսային աշտարակի տակ երկրաշարժի ուժգնությունը Ռիխտերի սանդղակով կազմել է 2,3։
Այնուհետև տաս վայրկյան լռություն տիրեց։
Սլայդ 11: Զemքաշք
Այնուամենայնիվ, այս երկրաշարժից 21 վայրկյան անց Հյուսիսային աշտարակը հենց այսպիսին էր:
Կանգուն, փրփրող աղբի և փոշու ֆոնտան, որի վերևում կախված է սև դրոշ, կենտրոնում տեղակայված։
Եվ հենց դա եմ ես անվանում ամբողջ շենքով անցնող կրակոց։
Հուզիչն այժմ այն է, որ երկրաշարժի և այս հանգիստ տասը վայրկյանների միջև անցած ժամանակը շատ կարճ է։
Պետք է որ ինչ-որ շատ գաղտնի բան տեղի լիներ։
Ընդհանուր առմամբ, սակայն, կարելի է արդեն ասել, որ՝
1. Դիտարկված ոչնչացման դինամիկան անսովոր է կրակի, կերոսինի և անշարժ զանգվածի համար։
2. Այն նաև ոչ տիպիկ է կտրող և պայթուցիչ լիցքերի համար, ինչպիսիք են թերմիտը կամ ՏՆՏ-ն։
Սա բնականաբար առաջ է բերում հարցը՝ հիմա ի՞նչ անենք։
Մեզ անհրաժեշտ է նոր մոտեցում։
Դա չի կարող լինել մեկը։ Դա չի կարող լինել նաև մյուսը, քանի որ դա հակասում է դիտարկումներին։
Գրաունդ Զիրո մոդելը, կամ GZM-ը, այժմ ենթադրում է բարձր էներգիայի ներհոսք անմիջապես աշտարակների տակ,
մասնավորապես նշված ճարտարապետական զրոյական կետում։
Դա գրանիտի մեջ 75 մետր խորություն է։
Առաջին հերթին ենթադրենք մաքուր քիմիական գործընթաց և գնահատենք 50 բեռնատար, որոնցից յուրաքանչյուրը տեղափոխում է 20 տոննա X նյութ։
Սա համարժեք է մեկ կիլոտոննից ավելի TNT-ի ընդհանուր էներգիային։
Եվ դա մեծ գործարք է։
Ուրեմն պատկերացրեք գերմանական մայրուղու ավտոկայանատեղիում հանգստյան օրերին կանգնած 50 բեռնատար,
որոնցից յուրաքանչյուրը տեղափոխում է 20 տոննա բեռ։
Երբ այս էներգիան վառվում և փոխարկվում է, այն պետք է ինչ-որ կերպ աշտարակի տակ ձևավորի պայթող ձու, որի փախչող աշխատանքային
գազերը բեռնիչ 50-ի միջոցով բարձրանան աշտարակի միջով։
Բայց հարցը մնում է՝ ինչո՞ւ են այս աշխատանքային գազերը, երբ սկզբում բարձրանում են գրանիտի շատ
նեղ անցքով, ունենում այդքան ավերիչ ազդեցություն։
Ինչպե՞ս է դա հնարավոր?
Ահա սլայդը ընդհանուր առմամբ՝ Ground Zero մոդելը հարցնում է՝ ինչպես է սա հնարավոր?
Ուրեմն, առաջին հերթին մենք հարցնում ենք ոչնչացման հիմնական ֆիզիկական սկզբունքի մասին։
Ի՞նչ է պատահում շենքին, երբ շենքի ներսում պայթում է գազային ճնշման խցիկը, որը պարունակում է շատ տաք աշխատանքային գազեր։
Եկեք դիտարկենք հետևյալը՝ 1: Բեռնուլիի սկզբունքի համաձայն – Բեռնուլին, ի դեպ, շվեյցարացի ֆիզիկոս էր, այնպես որ
ողջույններ Շվեյցարիային – հոսքի անմիջական հարևանությամբ առաջանում է բացասական ճնշում՝ ներծծող ազդեցությամբ։
Դուք կարող եք սա, օրինակ, տեսնել արագ անցնող գնացքում։
Օդի հոսքը կարող է առարկաները հեռացնել, քշելով դրանք գնացքի ուղղությամբ։
Այստեղ աշտարակում պայթյուն տեղի է ունենում միայն այն ժամանակ, երբ բացասական ճնշումը փլուզվում է, օրինակ՝ հասված
բարձրության պատճառով կամ, այլընտրանքորեն, բացման պատճառով։
Սլայդ 14-ի ամփոփում. Շնչառական ազդեցություն և բացասական ճնշում
Կամ, որպես այս արդյունք, պլազման փախչելուց հետո, տաք գազերը փախչելուց հետո, վերևի 2-րդ դիտարկման վերաբերյալ:
Եթե այս աշխատանքային գազերը չափազանց տաք լինեն, վերին հատվածում արտահոսելիս դրանք անմիջապես ոչնչացնում են շենքի
կառուցվածքը։ Մենք խոսում ենք 4000 և 5000 աստիճանների մասին։
Այնուամենայնիվ, այս լուծված կառուցվածքը շատ ծանր է և կճնշի ներքև՝ ընկնելով ներքև։
Այս զանգվածը այժմ գործում է որպես խոչընդոտ աճող գազի հոսքին։
Շենքի զանգվածի ընդամենը 10%-ը ընդունելով, դա կազմում է 50 000 տոննա ընկնող զանգված կամ վերևից արագացող պիրոկլաստիկ հոսք։
Այսպիսով, կրկին՝ վերևից ընկնում է 50 000 տոննա տաք փոշի, և այս փոշուն հարվածում է չափազանց տաք աշխատանքային գազերի հոսքը։
Մուրճն ու անվիլը, կարելի է ասել, որոնք հետո միասին իջնում են ներքև։
Այս իրավիճակում Պասկուալե Բուզելլին խորհրդանշորեն ներկայացված է այստեղ հյուսիսային աշտարակի դեղին տուփում։
Այսպիսով, սլայդ 15, ընդհանուր տերմին՝ մուրճ և անվիլ
Արդեն պարզ է, որ աշտարակի ներքին միջուկը ամբողջությամբ ապամոնտաժվելու է։
Բայց ինչ կպատահի արտաքին ֆասադին, պողպատե ցանցին?
Մենք նկատեցինք, որ հարավային աշտարակի մոտ ավերածությունների մի թափառող ճակատ կա, իսկ հյուսիսային աշտարակի մոտ
ավելի շատ կտրող կամ պատռող բնույթի երևույթներ են նկատվում։
Վնասման երկու ձևերն էլ ակնհայտորեն տրամաբանական են, քանի որ սկզբում բացարձակապես ուղղահայաց դուրս փախչող
աշխատանքային գազերի ուղղությունը շեղվում է հորիզոնական և այդպիսով ամբողջ ուժով հարվածում է արտաքին ճակատին։
Հյուսիսային աշտարակից գազի հոսքը զգալիորեն ավելի արագ, ավելի զանգվածային և ավելի էներգետիկ էր, քան հարավային աշտարակից։
Սա բացատրում է տարբեր վարքագիծը, որը, այնուամենայնիվ, հիմնված է նույն սկզբունքի վրա։
Ահա հարավային աշտարակի համար կարճ անիմացիա:
Նյութը ներքևից վեր է թռչում, իսկ խոչընդոտը վերևում է։ Այնուհետև ճնշումը ստիպված է կողմնակի ուղղությամբ դուրս փախչել։
Ուստի, ուղղակի ասած՝ սլայդ 16: Ճնշումը պարզապես պետք է ազատվի։
Արտաքին ֆասադի առումով մենք արդեն կարող ենք գնահատել, որ գազի հոսքը ներսից հորիզոնական ուղղությամբ պետք է հարվածի առնվազն 100
մետր վայրկյան արագությամբ, քանի որ աշտարակները նախագծված են եղել մինչև 300 կիլոմետր ժամ
արագությամբ քամիների համար։ Դա կազմում է 85 մետր վայրկյան։
Լրացուցիչ ջերմային թուլացումը, իհարկե, նպաստում է ամբողջ ֆասադի իրականում փլուզմանը։
Սա իրականացվում է պլազմայի՝ բուռն պայթյունի ժամանակ վերին շրջանում գտնվող տաք գազերի բնական ընդլայնման միջոցով։
Ստորին հատվածում, սակայն, գազի հոսքի արագությունը զգալիորեն բարձր է, քանի որ այն պետք է հաղթահարի փոքր
բարձրացում, ինչը նշանակում է, որ ունի մեծ կինետիկ էներգիա և կարող է ունենալ ավերիչ ազդեցություն։
Այս գեղեցիկ նկարը ցույց է տալիս երեք աշտարակները՝ Շենք 7-ը, WTC 1-ը և WTC 2-ը։
Մենք մնում ենք նույն տեսանկյունում՝ 7, 1, 2։
Այսպիսով, 17-րդ սլայդը նախ՝ Ամեն ինչ դեռ ամբողջությամբ անփոփոխ է։ Եվ 18-րդ սլայդը հետո։
Ահա նույն տեսքը 7, 1, 2 գործընթացների ավարտից հետո։
WTC-ն այժմ ավերակների կույտ է, որի վրա իր գրանիտե դեմքը պառկած է կարմիր ծածկոցի պես։
WTC 1-ի և WTC 2-ի շրջակայքը ամբողջությամբ ավերակների դաշտ է։
Արտաքին ֆասադը լայնորեն բացված է դեպի դուրս և մասամբ նման է կեղևազերծված բանանայի կաշվին, իսկ դրա արտաքին մասում՝
կենտրոնում, գտնվում է համապատասխան աշտարակի հատակագիծը։
Նշելի են նաև արտաքին ճակատի մնացած L-աձև կառուցվածքները, որոնք գտնվում են հարավային աշտարակի 2-րդ սլաքի
ծայրում և հյուսիսային աշտարակի 1-ին սլաքի ծայրում։
Եթե մի փոքր ավելի երկարացնենք սլաքի 1 ծայրը, կտեսնենք փոքր գմբեթ և սպիտակ ավերակների կույտ՝
գրեթե հյուսիսային աշտարակի հատակագծի կենտրոնում։
Հիմա մենք կմեծացնենք պատկերը; դա նույն պատկերն է։ Մեծացրեք այն և նկատեք գմբեթի աջ կողմից դուրս եկող մեկ սյունը։ Եկեք հիշենք դա։
Ֆասադի L-աձև մնացորդային կառուցվածքը նույնպես հստակ երևում է՝ նկարում երկար հատված և կարճ հատված։
Սա վերաբերում էր հյուսիսային աշտարակին, իսկ հարավային աշտարակում մնացել էին հենց այս ձևի կառույցներ։
Հողից վերցված՝ փլատակների գմբեթը և առանձնացող միակ սյունը, որը մենք նշել ենք։
Այսպիսով, 19-րդ և 20-րդ սլայդերը ընդհանուր առմամբ են՝ «Մնացորդային կառուցվածքներ առկա են»
Այս պահին մենք մի փոքր շեղում կանենք՝ տնային փորձարկման միջոցով ինչ-որ բան ցուցադրելու համար։
Ինչպես ֆիզիկոս Ռիչարդ Ֆեյնմանը շատ տեղին է ասել՝ «Չի կարևոր, թե որքան խելացի ես, ով է ենթադրություն արել կամ ինչ անուն է կրում»։
Եթե դա չի համապատասխանում փորձին, ենթադրությունը սխալ է։ Դա է ամենակարևորը։
Այսպիսով, առաջին հերթին մենք ցույց ենք տալիս, որ քառակուսի ալյումինե խողովակային հատվածներից կազմված
տուրետը վերևից ներքև քայքայվում է, երբ կենտրոնացված օդային հոսքը ներքևից անցնում է դրա միջով։
Այս փորձարկման մեջ օդաճնշիչի ծորակից մոտավորապես 6 բար ճնշմամբ։
Ահա առաջին փորձը:
Մեկ հատվածը մյուսի հետևից վեր է բարձրանում վերին մասում, քանի որ խողովակի պաշտպանիչ վակուումը այլևս
գոյություն չունի և օդի հոսքը կարող է ընդլայնվել վերին մասում։
Տուրետի կողքին կանգնած դատարկ կրակայրիչների տուփերը նույնպես զգում են վերևում տարածվող օդի
հոսքը, թեքվում են մի կողմ կամ փչվում են օդի կողմից։
Կարևոր է նշել, որ վերին մասում մեկ հատվածը մյուսի հետևից բարձրացվում է կտոր-կտոր՝ ներքևից եկող օդային հոսքի միջոցով։
Ավերումը չի սկսվում ստորին մասից, ինչպես միշտ ենթադրվում է։
Այսպիսով, եկեք սլայդ 21-ը անվանենք՝ «վերևից դեպի ներքև ավերում»։
Մեր տնային փորձը միշտ վերարտադրելի է։
Մեկ այլ կարգավորման մեջ օդային հոսքը նույնպես վերացնում է վերևից ներքև ալյումինե քառակուսի խողովակների հատվածներից կազմված տուրետը,
որը սլայդի ձախ կողմում է ցուցադրված, այսինքն՝ երկրորդ փորձը։
Այսպիսով, մենք կրկին տեսնում ենք՝ այստեղ հոսանքը հոսում է ներքև։
Այնուամենայնիվ, երբ մենք ավելացնում ենք ծածկույթը, ինչպես այստեղ աջ կողմում է ցույց տրված՝ օգտագործելով նույն փայլաթիթեղը,
այսինքն՝ արտաքին ֆասադը՝ այս փորձարկման մեջ մագնիսական ժապավենով ամրացված մետաղյա թերթիկներով, մենք տեսնում ենք, որ:
Հորիզոնական բաղադրիչը չափազանց թույլ է մետաղյա քարտերը կողմնակի նետելու համար։
Օդի կողմնային ընդլայնումը դրա համար բավարար չէ։
Միայն ալյումինե խողովակների հատվածներն են աշտարակի մեջ պտտվում, կարծես ջրապտույտում։
Ես դրանք մի պահ կպահեմ տեսախցիկի առջև։ Ահա այս մետաղյա քարտերը։
Չգիտեմ՝ արդյոք դուք դա տեսնում եք, բայց դրա վրա տպված են System Truss տարրերի կոնտուրները։
Ահա երրորդ փորձը. այս ձևով ամրացված մետաղյա քարտերը կողմնակի ուղղությամբ տեղաշարժելու համար էներգիան բավարար չէ։
Այսպիսով, այս ֆոյլի ընդհանուր անվանումը կարելի է պարզապես բնութագրել որպես մետաղյա քարտեր կամ, ավելի նրբորեն ասած, ֆասադի
տրասային համակարգի տարրեր։ Դա կլինի դրա տեխնիկական տերմինը։
Այնուամենայնիվ, երբ մենք ժայթքումային առանցքի վրա դնենք հակակշիռ, օրինակ՝ փոքրիկ դույլ, այդ զանգվածը կարճ
ժամանակով բարձրացվում է վեր բարձրացող օդի հոսքի կողմից։
Սա ոչնչացնում է ալյումինե հատվածներից կազմված առանցքը։
Զանգվածը այժմ սկսում է ընկնել և շարունակվող վեր բարձրացող օդի հոսքը հորիզոնական ուղղությամբ շեղում է։
Մետաղյա քարտերը, որոնք ամրացված են միայն մագնիսական ժապավենով, այժմ հաջողությամբ կողմնակի
ուղղությամբ փչվում են օդի հոսքով՝ վերևից վերև։
Ուրեմն ահա չորրորդ և վերջին փորձը:
Հենց նոզլին մոտ, դույլը կրկին կանգնեցվում է և վեր նետվում, ինչը, իհարկե, ոչ մի իմաստ չունի, երբ
մոդելավորում ես Համաշխարհային առևտրի կենտրոնի գործընթացները։
Բայց դուք հասկացել եք սկզբունքը, և այն անշուշտ կարելի է շատ ավելի լավ և համոզիչ կերպով ներկայացնել
որպես մոդել՝ օգտագործելով 3D տպիչների բաղադրիչներ։
Դա կլիներ արժանի հետազոտական նախագիծ համարձակ համալսարանում կամ նույնիսկ դպրոցում։
Մի ուսանող արդեն ստեղծել է ինձ համար CAD մոդել, որը կարելի է տպել 3D տպիչներում կամ որը բաղկացած է
թույլ միացված Lego կտորներից՝ տպված մասերի հետ համատեղ։
Իհարկե, նման փորձի ընթացքում ոչինչ չի պետք է կպչի։
Ամեն ինչ պետք է կառուցվի այնքան թույլ, որ փոքր ճնշման տարբերությունները իրականում քանդեն մոդելը։
Ցավոք, այս արհեստագործական նախագիծը շատ, շատ ժամանակատար է և, հետևաբար, դեռևս չի իրականացվել։ Ահա
այսպես է ստացվում կառուցվածքային բլոկների սկզբունքը։
Բայց վերադառնանք մեր փոքրիկ գմբեթին։
Դուք կարող եք գտնել պատմությունը լրատվամիջոցներում՝ «The Miracle of Stairwell B – das Wunder von Treppenaufgang B» բանալի բառով։
Փոքր գմբեթի ներսում Միկի Քրոսի խումբը (14 հոգի) և Պասկուալե Բուզելլին 50 մետր բարձրությունից անկումը
գոյատևեցին և վայրէջք կատարեցին փոքր գմբեթի վրա կամ դրա հետևում։
Այսպիսով, սլայդ 25: «B» աստիճանավանդակի հրաշքը
Խարխուլները մաքրելուց հետո այս գմբեթի հետևում տեսքը այսպիսին էր:
Այստեղ հստակ երևում է այն աստիճանավանդակը, որտեղ Միկի Կրոսի հետ խումբը գոյատևեց։ Դա փոքրիկ հրաշք է։
Բայց կառույցները անփչված են մնացել, ուստի դրանց ներսում գտնվող մարդիկ նույնպես ողջ են մնացել։
Փոքրիկ հրաշք է, բայց ինչ-որ չափով տրամաբանական է։ Դու և ես նույնպես կփրկվեինք։
Մյուս կողմից, Պասկվալե Բուզելի պատմությունը գրեթե կախարդական է. աշտարակը փլվել է նրա տակ, և նա 50 մետր ընկել է մահվան։
Նա հարվածից չսպանվեց, այլ մեղմ վայրէջք կատարեց։
Նա ոչ սպանվեց, ոչ էլ փլատակների տակ ճզմվեց, ոչ պայթյունավտանգ նյութերից փշատվեց, ոչ թերմիտով կամ կրակով
այրվեց, ոչ ճառագայթվեց կամ եփվեց, ոչ էլ գոլորշացվեց։
Նա ոչ խուլացավ, ոչ էլ կուրացավ։ Սակայն նա հայտնել է, որ 50 մետր ընկնելիս լսել է հուզվող ձայն։
Դրանից հետո աշտարակը անհետացել էր, և նրա վերևում կապույտ երկինք էր։
Այսպիսով, ամփոփելով 26-րդ սլայդը՝ կախարդություն, մոգություն, մինչ այժմ անհասկանալի եղածը
Պասկուալե Բուզելիի հայտարարությունները ինձ համար շատ հետաքրքիր են, քանի որ դրանք համապատասխանում են
Ground Zero մոդելի համաձայն սպասվող բոլոր երևույթներին։
Դրանք չեն համապատասխանում բացատրական մոդելներին, որոնք որպես հիմնական պատճառ նշում են պայթուցիչներ և կտրող նյութեր։
Իր «Մենք բոլորս ընկնում ենք» գրքում նա նկարագրում է փուլերը, քայլերը ոչնչացման նախօրեին և ընթացքում։
Եվ նկատեք, որ նա իր պատմության մեջ միշտ վայրկյանների մասին է խոսում։
Դա միլիվայրկյաններ չեն, ինչպես կարելի էր սպասել պայթյունի դեպքում։
Ամեն ինչ դանդաղ է, ինչպես մղձավանջում։
Առաջին հերթին աշտարակը դողում է։ Բուզելլին գրում է՝ «աճող դող»։
Այնուհետև աշտարակը սկսում է դողալ ինչպես խելագար։ Նա գրում է՝ «դողացող մեքենա»։
Վերևից լսվում է հուռթի աղմուկ։
Միայն այդ ժամանակ է, որ պատի և աստիճանավանդակի կապը կոտրվում է, և երկաթյա ձողերը պատից պոկվում են։
Միայն հիմա պատի մեջ ճաքեր են սկսում առաջանալ։ Եվ այդ ճաքերը դանդաղ են աճում։ Բուզելլին գրում է՝ «աճող ճաք»։
Հանկարծ բոլոր օժանդակող կառուցվածքները փլուզվում են, և աստիճանները փլվում են, ամեն ինչ փոշով լցնելով։
Հաջորդ մի քանի վայրկյանների ընթացքում Բուզելին ընկնում է և հարվածվում է նաև պտտվող կոշտ առարկաներից։
Այնուամենայնիվ, այն մասամբ կրվում և դանդաղեցվում է ուժեղ վերելքային հոսանքների կողմից։
Նա գրում է. «դժոխային շնչի փոթորիկներ; նրա մարմինը պտտվում ու խճճվում էր, երբ նա թվում
էր անքաշ՝ սարսափելի քամու վրա թռչկոտելով»։
Ձախողումից հետո մի քանի վայրկյան թռիչքից հետո տեղի է ունենում փափուկ վայրէջք պողպատե
ճառագայթի վրա՝ չորրորդ հարկի բարձրության վրա։
Բուզելլին վայրէջքի ժամանակ միայն ոտքն է կոտրում։
Սլայդ 27-ը կարելի է ամփոփել «Երազի սարսափ» վերնագրի ներքո։
Եվ սարսափելի երազ է, երբ գտնվում ես շենքում և հանկարծ ամեն ինչ սկսում է փլվել։
Պասկուալե Բուզելիի գիրքը գրված է շատ հուզական ոճով, որոշ չափով չափազանցված և երբեմն անգամ արցունքաշատ։ Սակայն սառը, զուսպ
վերլուծության համատեքստում մենք պետք է հարցնենք՝ ով որտեղ էր։
Մյուս խոսքով՝ ճշգրիտ դիրքի տվյալներ, ճնշումներ, արագություններ, ժամանակներ և այլն։
Այնուամենայնիվ, գիրքը 9/11-ի հետաքննության կարևոր տարր է՝ գլխավոր վկայի գիրքը։
Երբ աշխատանքային գազերը արտանետվեցին, Պասկվալե Բուզելլին 22-րդ հարկում էր, իսկ Միկի Կրոսի խումբը՝ 4-րդ
հարկում, սակայն երկուսն էլ գտնվում էին Բ աստիճանավանդակում։
Աշխատող գազերը թռչում են վայրկյանում առնվազն 100 մետր արագությամբ, իսկ սկզբնական փուլում, ամենայն հավանականությամբ,
նույնիսկ վայրկյանում 200 մետր արագությամբ, ինչը կարելի է եզրակացնել միջամտության ազդանշաններից, մութնեցումներից
և ուղղաթիռից իրական ժամանակում հեռարձակվող ուղիղ եթերից։
Խաչաձև միջանցքները այս կետում գործում են որպես վակուում, իսկ հետո՝ որպես ճնշման բաշխիչ։
Նյութը ներծծվում է կենտրոն։
Այնուամենայնիվ, աստիճանավանդակի բետոնե կառուցվածքները դեռ չեն կոտրել պողպատե սյուները; մինչ այժմ միայն
ճաքեր են առաջացել, և աստիճաններն ու պատերը նստել են։
Այսպիսով, սլայդ 28: Ճնշման բաշխիչը, միջանցքները
Հետո սայթ 29: Վակուումը
Այստեղ Պասկուալե Բուզելիի համար իրավիճակը վատթարանում է, քանի որ աշխատանքային գազերը
արտազատվում են մինչև աշտարակը տեսանելիորեն ոչնչանա։
Ամեն ինչ դեռ ներսում է կատարվում։
Այստեղ հատկապես պարզ է, որ կենտրոնական վերելակի առանցք թիվ 50-ը մի փոքր տեղափոխված է արևմուտք; այն կենտրոնական չէ։
Հակառակ դրան, խաչաձև միջանցքները անցնում են շենքի կենտրոնով։
Բեռն բարձրացուցիչ 50-ը դրա կողքին է։ Ինչպես նշվել է, նյութը այժմ ներծծվում է դեպի կենտրոն, հատկապես միջանցքներով։
Այս կոնկրետ երկրաչափությունը՝ պայթյունի ալիքի ուղու շեղումը, աշտարակում ավելի քիչ մարդկանց կյանք է փրկում
և պատասխանատու է փոքր գմբեթի և ֆասադի L-աձև մնացորդային կառուցվածքների ձևավորման համար։
Սլայդ 30: Հիմա գալիս է վերատպումը։
Մի քանի վայրկյան անց բարձր ճնշման գոտին անցնում է 22-րդ հարկով։
Բայց այս պահին Պասկուալե Բուզելլին արդեն գտնվում է մահացու խողովակաձև կառույցի տակ։
Նյութը արտանետվում է բոլոր ուղղություններով, բայց հատկապես դեպի արևմուտք։
Վերջին փուլում նյութը արտամղվում է փոքր գմբեթից այն կողմ։
Ես Պասկուալե Բուզելիի վայրէջքի կետը նշել եմ փոքր ցիան քառակուսով։
Այն գտնվում է B աստիճանավանդակի անմիջապես հարևանությամբ, նկարում աջ կողմում։
Պարզ է, որ Բուզելլին միայն մի քանի մետր հարավարևելք տեղաշարժվել է։
Ահա կրկին ճնշման գոտիով անցնելիս իրավիճակի մոտիկ տեսարանը:
Լուսանկարիչը նայում է դեպի հարավ, և աշտարակի արևմտյան կողմը հստակ երևում է, ինչը հենց այն
ուղղությունն է, որով տեղափոխվեց 50-րդ բեռն բարձրացնող լիֆտը։
Այս ուղղությամբ դանակի էֆեկտը ավելի ուժեղ էր, քանի որ դիմահարը ավելի մոտ էր էներգիայի հոսքին։
Այս թեթև անհամաչափությունը ժայթքումների վարքագծում կամ ժայթքումների օրինաչափությունում բացատրվում է
Ground Zero մոդելով՝ և միայն Ground Zero մոդելով։ Ոչ մի այլ մոդել չի կարող դա բացատրել։
Եվ կրկին հարցը՝ ով որտեղ էր՝ այս անգամ կառույցի ավերման ժամանակ։
Նկարում ես մոխրագույն կետերով նշել եմ ֆոնտանի պարաբոլան և նյութի ծայրահեղ արտանետումը դեպի արևմուտք։
Պասկուալե Բուզելլին և Միկի Կրոսի հետ գտնվող խումբը գտնվում են աշտարակի հակառակ մասում, այսինքն՝ արևելքում։
Ներքին պողպատե սյուները արդեն ապամոնտաժված և փշված են, երբ դրանք անցնում են ճնշման գոտիով։
Արտաքին ֆասադի պողպատե ցանցային կառուցվածքը կոտրվում է հատվածներով կամ ամբողջությամբ
փլուզվում է, երբեմն ամբողջությամբ դեպի դուրս։
Բայց – աստիճանավանդակն ու բետոնե պատերը արդեն նստել են։
Բուզելլին ընկնում է ավերակների հետ միասին։
Սա նշանակում է, որ Պասկուալե Բուզելլին միշտ ճնշման գոտուց ներքև է։
Ազատ անկումը դանդաղեցվում է վեր բարձրացնող հոսանքների կողմից։
Գնահատված անկման արագությունը 10 մետր վայրկյանում է։
Դա ժամում 36 կիլոմետր է։ Սա նշանակում է, որ 50 մետր ընկնելու ժամանակը կազմում է ամբողջ 5 վայրկյան։
Սլայդ 32-ը, հետևաբար, կարելի է ամփոփել «9/11 սերֆեր» վերնագրի ներքո։
Սա այն է, ինչ երբեմն կոչվում է Պասկուալե Բուզելլին՝ այս գազերի վրա ընկնելու կամ լողալու համեմատաբար երկար տևողության պատճառով։
Պասկվալե Բուզելիի հիմնական ուղերձը պատերի դանդաղ ճաքոտումն ու կապերի թուլացումն է, ինչպես նաև ընկնելու
գործընթացը, որը տևում է ընդամենը մի քանի վայրկյան։
Հակառակ դեպքում, ինքն ինքնին ապացույց է այդ գործընթացի, կրակոցի մոտ գործող գազերի նկատմամբ
բացասական ճնշման ազդեցության և անընդհատ դանդաղող անկման։
մեջբերում: «Եվ երբ ես աղոթում էի, պատը ճեղքվեց, և հատակը փլվեց։ Եվ հետո ես սկսեցի ընկնել, և հենց այդ
պահին հասկացա՝ Աստվա՛ծ իմ, այսպես եմ մեռնելու։»
Ես մնացի ֆետալ դիրքով, զգացի ավազային օդը, ինձ հարվածեցին, տեսա լույսի փայլատակներ առարկաների ինձ հարվածելուց։
Մի վայրկյան անց ես բարձրացրի աչքերս և պարզապես նստած մնացի, ամբողջովին անզգայացված, նայելով կապույտ երկնքին։
Ահա անգլերեն հարցազրույցից մի հատված։
Միկի Քրոսի հիմնական ուղերձը նկարագրված ձգողական էֆեկտն է։
Եվ հետո քամին։ Շատ, շատ ուժեղ քամի։
Իմ գլխարկը սկսեց ինձ հողից բարձրացնել, այնպես որ ես կռացա։
Հետո ես կռացա և բազրիքի մոտ աստիճաններ փնտրեցի, փորձելով ինձ հնարավորինս փոքր դարձնել։
Իմ գլխարկը սկսեց թռչել գլխիցս։ Ես մոռացել էի ամրացնել այն։ Ուստի ես բռնեցի գլխարկս։
Ինստինկտիվորեն սողալով անկյունը մտա։
Ահա հարցազրույցը անգլերեն։ Մեկ այլ հատված։
Սլայդ 34-ը կարճ՝ Քամին աշտարակում
Բոլոր ավերիչ դինամիկան՝ ներառյալ «հրաշքները», կարելի է պարզ և հետևողականորեն բացատրել՝ ենթադրելով, որ հողի տակից
տեղի է ունեցել կենտրոնացված աշխատանքային գազերի պայթյուն։
Այժմ այլընտրանքային լրատվամիջոցների համար այս ֆիզիկապես ճիշտ լուծմանը դեմ լինելու որևէ ակնհայտ պատճառ չկա, բացի՝
Կարդացողների վախը, մարդկանց վախը, որ այս բացատրությունը կարող է ճշմարտ լինել, և նրանց հրաժարումը անդրադառնալ այդ հարցին։
Կովիդի դեպքում այս մերժումը այնքան ուժեղ չէ, քանի որ պատասխանատուների սխալվելու
հնարավորությունը միշտ մնում է որպես հոգեբանական բաց։
Ինստինկտիվ արդարացումը՝ «Քաղաքական գործիչները դա այդպես չէին նկատի ունեցել, չէին ուզում, չէին գիտակցել»։
Այս վախը հաղթահարելու համար ես նախագծել եմ տարբեր առարկաներ՝ զրույց սկսելու միջոցներ,
որոնք կարող են այս առումով օգնություն լինել։
Սրանք բաժակներ, զառեր, գրքույկներ և այլն են։
Ահա, օրինակ, «Ֆիզիկա՝ վախ և զվարճանք» բրոշյուրը, որը բացատրում է ուղղահայաց պրոյեկցիայի ֆիզիկան՝
օգտագործելով Հյուսիսային աշտարակի ընտրված բարձրությունը։
Դա կատակ է, թաքնված ֆիզիկոսի կատակ է նախագծերում։
Բացի այդ, ցուցադրվում են շատ հետաքրքիր կադրեր՝ համեմատած այլ պայթյունների հետ։
Սլայդ 35-ի ամփոփում: Բացասական վերաբերմունք կամ դիտարկված բացասական վերաբերմունք
Բացի այդ, Աշխարհի առևտրի կենտրոնի ավերման հետ կապված հիմնական ֆիզիկական հանելուկները կարելի է կրճատել ընդամենը վեց հարցի,
ինչը թույլ է տալիս դրանք պատկերել Ռուբիկի խորանարդի երեսներին։
Ես դա կարճ ցույց կտամ։
Այս վեց թեմաներն են՝
Իմպուլսը՝ այսինքն՝ Հյուսիսային աշտարակի փոշու ֆոնտանը կողմային մակերեսային իմպուլսով։
Հողի էներգիան՝ այսինքն՝ դիտարկված սառեցման ժամանակը երեք ամիս է։
Այստեղ դուք կարող եք տեսնել կողմային մակերեսը «Էներգիա ստորերկրյա» և նկարում բարձրացող գոլորշու ամպերը։
Հաջորդը, հարավային աշտարակի չստացված մոմենտը, որի մասին մենք քննարկել ենք – կողային
մակերեսը կլինի անկյունային իմպուլսի ոչ պահպանություն։
Հյուսիսային աշտարակի մեջ գտնվող, որոնց մասին մենք քննարկել ենք, փրկվածները կլինեն կողային հատվածում։
Մեքենաների հանկարծակի բռնկումը, որոնք միանգամից բոլորը բռնկվել էին, և –
Տաք փոշին, այսինքն՝ 7-րդ շենքի վերևում բարձրացած պիրոկլաստիկ հոսքը և սունկաձև ամպը, որը ուշ կեսօրին
բարձրացավ երկինք – կողմնային հատված Տաք փոշի։
Այսպիսով, ինչ վերաբերում է սլայդ 36-ին՝ Մոգական խորանարդը
Իհարկե, սեպտեմբերի 11-ի շուրջ կան շատ ավելի շատ գաղտնիքներ։
Այսպիսով, ես նկարեցի մեկ այլ խորանարդիկ և հասկացա, որ Աշխարհի առևտրի կենտրոնի ավերման շուրջ առաջացած գրեթե բոլոր
հանելուկները իրականում կարող են կրճատվել ընդամենը 42 հարցի։
Սա նշանակում է, որ դրանք կարելի է ներկայացնել փոփոխվող ձև ունեցող խորանարդի մեջ, ինչպես այստեղ ցույց է տրված։
Դե, առաջին հայացքից դժվար է ճանաչել՝ սակայն դա մի խորանարդ էր՝ տարբեր կողմերով, որոնք կարող էին ստանալ շատ հետաքրքիր ձևեր։
Կամ ահա, սա փակ խորանարդն է։ Եվ այս խորանարդը կարելի է բացել և այն պարունակում է լրացուցիչ հանելուկներ։
Սրանք հայտնի արտաքին մակերեսներն են, սակայն երբ մենք սա բացում ենք, տեսնում ենք, օրինակ,
հոսող մետաղի կամ սեյսմիկ ազդանշանների գաղտնիքը։
Ինչպես ասացի, կարող եք օգտագործել այս խորանարդը, և յուրաքանչյուր առանձին պատկեր հեշտ բացատրվող հանելուկ է, և ամեն ինչ ներդաշնակորեն
համընկնում է, եթե գիտեք, թե ինչպես կրկին հավաքել խորանարդը։
Այսպիսով, նման խաղերով դուք կարող եք շատ մանրամասներ իմանալ։ Եվ այնուամենայնիվ, բոլոր խաղերի
դեպքում էլ թեմային հոգեբանական առումով դժվար է հասնել։
Եվ ահա ես մեջբերում եմ Լինկոլնի համալսարանի դոկտոր Դեյվիդ Հյուգեսին.
9/11-ը որպես կեղծ դրոշային հանցագործություն դիտարկելու հնարավորությունը պահանջում է, որ Արևմուտքի
մարդիկ մերժեն այն հիմնարար ենթադրությունները, որոնց հետ նրանք սոցիալացվել են ծնվելուց ի վեր։
Բայց ինչ՞ն է ճշգրիտ նշանակում «հոգեբանական առումով դժվար հասանելի»։
Սա նշանակում է, որ մարդիկ անջատվում են, զայրանում են կամ դուրս են վազում սենյակից, քանի որ
այլևս չեն կարողանում հասկանալ տեղեկատվությունը։
Քանի որ նրանք զգում են, որ իրենց աշխարհի ընկալումը հարձակման տակ է։
Ես դրան կվերադառնամ։
Եվ ես կոչում եմ սլայդ 37-ը՝ «Քառակուսու պես փոխվելու ունակություն» կամ, առօրյա լեզվով՝ «Փոխվելու ունակություն»։
Այս դասախոսությունում ներկայացված լուծման առաջին քայլի համար կարևոր էր, որ սկզբից իսկ
հնարավորություն նախատեսվեր ժայթքման համար։
Ուստի թույլ տալ մտածումը (!) ընդհանրապես։
Էներգիայի մուտքի բնույթը սկզբնական շրջանում երկրորդական նշանակություն ունի։
Օրինակ, ես նշել եմ 50 x 20 տոննա X նյութ, որը հանգեցնում է գազային ճնշման խցիկի ձևավորմանը։
Այնուամենայնիվ, հնարավոր է նաև, որ օգտագործվել են միայն մի քանի (!) U նյութի պարկեր՝ ընդամենը 120 կգ։
Դա շատ, շատ, շատ պակաս է։
Այնուամենայնիվ, սա կնշանակեր, որ գործընթացը քիմիական չէ, այլ միջուկային։
Թեստային բորանումը անվիճելիորեն կհաստատեր էներգիայի մուտքի բնույթը և կդադարեցներ բոլոր վեճերը։
Այնուամենայնիվ, գործընթացը կարելի է հեշտությամբ համաժամեցնել պատմական տեսանյութերի հետ կարճ անիմացված ֆիլմում։
Ես ստեղծեցի հարավային աշտարակի միջուկային գործընթացի համար 120 անհատական պատկեր։
Մենք կարող ենք տեսնել աշտարակը ներսից, կամ, կարելի է ասել, դրա միջով։
Ակտիվացված հեղուկ խառնուրդը այրվում է գրանիտի մեջ որպես ուշացած գերկրիտիկական ռեակտորային համակարգ
մոտավորապես 3000° ջերմաստիճանում և վառվում է զրոյական կետում։
Տաս վայրկյանների ընթացքում պայթող ձուն այրելով իր ճանապարհը վեր է բարձրանում։
Պայթյուն է տեղի ունենում, որը սկզբում կենտրոնացված ձևով անցնում է աշտարակի միջով։
Շպիլը փշվում է, փլվում է և սկսում է պտտվել։
Ավեփորացված երկաթը ճանաչելի է որպես սև փոշի, մինչդեռ բետոնի փոշին սպիտակ է։
Աշտարակը վերևից մինչև ներքև փոշիացվել է։
Այսպիսով, սլայդ 38 – այստեղ կարևորն այն է՝ ավանդական մոտեցումից միջուկային մոտեցմանը։
Այսպիսով, մենք կարող ենք տեսնել, որ Ground Zero մոդելով սահմանված գործընթացները արդեն կարելի է
հստակ բացատրել մի պարզ տնային փորձարկման միջոցով։
Եվ մենք տեսնում ենք, որ տեղում կատարված բոլոր դիտարկումները ամբողջությամբ համապատասխանում են մոդելին կամ
նույնիսկ հաստատվում են դրա կողմից՝ շնորհիվ առկա տեսանյութերի։
Այնուամենայնիվ, Ground Zero մոդելը նույնպես մեծամասամբ մերժվում կամ անտեսվում է այլընտրանքային լրատվամիջոցների կողմից։
Այս հոգեբանական երևույթը հիմնված է հանցագործության անհավանական մեծության վրա, քարոզչական հակապատմությունների վրա, ինչպիսիք են
NIST-ի զեկույցը, վերահսկվող համալսարանների և վաճառված գիտնականների վրա, այսինքն՝ համախոհության վրա, և բարի
մտադրություններով հակառակվող ձայների ու փաստարկների ծանրության վրա, այդ թվում՝ այլընտրանքային
լրատվամիջոցների կողմից Ground Zero մոդելի դեմ։
Վերջին դեպքում երկու հիմնական փաստարկներն են՝
Չկար նշանակալի ռադիոակտիվ աղտոտվածություն։ Եվ –
Այպիսի հանցագործությունը հնարավոր չէ գաղտնի պահել։
Վերջիվերջո, նման բան պլանավորելն ու իրականացնելը անհնար է առանց որևէ մեկի հուշումների կամ հանրությանը նախազգուշացնելու։
Այնուամենայնիվ, արհեստական բանականությունը այստեղ պատմում է լրիվ այլ պատմություն։
Այսպիսով, մենք տեսնում ենք մի նոր, ամբողջովին նոր զարգացում՝ այլընտրանքային մեդիայի և արհեստական
բանականության դերը այս հանցագործությունը լուծելու գործում։
Առաջին հերթին, ես կցանկանայի վերադառնալ փաստարկին՝ «Անհնար է աղտոտվածության բացակայության պատճառով»։
Եթե արհեստական բանականությանը հարցնենք նման գործընթացի իրականացման մասին, ChatGPT-ը գրում է՝ ահա ձեզ.
Ահա ձեզ համար հիպոթետիկ նյութական կազմ՝ ուշացված գերկրիտիկական ռեակտորային համակարգի վրա
հիմնված միջուկային ավերման համակարգի համար։
Սայթում բաղադրատոմսը մի փոքր մոխրագույն երանգով է, քանի որ կարևորը Fallout կապն է։
Եվ ChatGPT-ն գրում է հենց այս փլուզման կապի մասին։
Սկզբնական ճառագայթումը բաղկացած է գամմա և նեյտրոնային ճառագայթումից։
Եվ մնացորդային ճառագայթումը (ուրանի բաժանման արդյունքների ալֆա և բետա ճառագայթումը) կապված է փլատակների փոշու մեջ։
Եվ քայքայման կապը ընդհանուր առմամբ բարձր է նյութի ներառման պատճառով գոլորշացման միջուկում, որտեղ պրոցեսը սկսվել է գրանիտում։
Կարճ ասած, ChatGPT-ն գրում է՝ այն աշխատում է, դա հնարավոր է։
Այսպիսով, ամփոփելով՝ բոլոր խաղաղության և ճշմարտության որոնողներին՝ խնդրում եմ՝
Խնդրում ենք վերանայել հայտարարության՝ «Չկար նշանակալի աղտոտվածություն» վերաբերյալ փաստարկները։
Գրաունդ Զիրոյում աղտոտվածությունը մի փոքր բարձր էր։ Դա փաստ է։
Այնուամենայնիվ, այս փաստը անընդհատ մոռացության է մատնվել, այսինքն՝ մերժվել է փաստարկներով։
Շատ քանակությամբ առաջին օգնության աշխատակիցներ, որոնք տառապում են քաղցկեղից, մատնանշում են նաև ցածր մակարդակի,
երկարաժամկետ ճառագայթման ազդեցությունը, բացի ասբեստի և թունավոր գազերի ազդեցությունից։
Շատ կարևոր է 40-րդ սլայդի համար՝ AI-ի կողմից նշված Fallout Bond-ը։
Երկրորդ փաստարկի՝ «Այպիսի հանցագործությունը անհնար է գաղտնի պահել» պնդման առումով, անգամ հարկավոր չէ հղում
անել 1942 թվականի գերգաղտնի Մանհեթենյան նախագծին, որը հանգեցրեց ատոմային ռումբի ստեղծմանը։
Նյութի վերաբերյալ պատմության զարգացումը, որը վերաբերում է Աշխարհի առևտրի կենտրոնի ոչնչացմանը միջուկային գործընթացի միջոցով,
իսկապես անցնում է որպես թել սեպտեմբերի 11-ի պատմության միջով։
Պատմողական «Ատոմային ռումբը» սկզբնականում դիտավորյալ էր; այն հստակ առկա է։
Ահա մի քանի օրինակներ՝
1990 թվականին քարտային խաղը կանխատեսում է երկվորյակ աշտարակների ոչնչացումը ատոմային ռումբով։
Քարտը իրականում կոչվում էր «Ահաբեկչական միջուկային զենք»։
1995 թվականին Բենյամին Նեթանյահուն իր «Ահաբեկչության դեմ պայքար» գրքում նախազգուշացնում է, որ Աշխարհի առևտրի կենտրոնը (WTC) կարող
է ոչնչացվել իսլամիստների կողմից պայթեցված միջուկային ռումբով։
1998 թվականին ԱՄՆ ռազմավարական փաստաթուղթը (Foreign Affairs, հատոր 77, թիվ 6), Ֆիլիպ Դ. Զելիքոուի համագործակցությամբ, այս
թեմային անդրադարձել է որպես զգուշացնող օրինակ։ Ահա մեջբերումը։
Եթե 1993 թվականին Առևտրի համաշխարհային կենտրոնի տակ պայթած ռումբը միջուկային լիներ կամ
արդյունավետորեն տարածեր մահացու պաթոգեն, ապա ...
Եվ հետո կան բոլոր այն խիստ միջոցառումները, որոնք կառավարությունը ստիպված կլինի ձեռնարկել իր քաղաքացիներին պաշտպանելու համար։
Միջադեպից հինգ օր անց, 2001 թ. սեպտեմբերի 16-ին, իսպանական El Mundo թերթում հրապարակվեց հոդված, որտեղ նշվում էր, որ
կասկածվող ահաբեկչական խմբավորումը սև շուկայից գնել է երեք մինի ատոմային ռումբեր՝ նույնիսկ նշելով դրանց տեսակը։
Ամփոփելով՝ բոլոր խաղաղության և ճշմարտության որոնողներին։
Խնդրում ենք վերանայել հայտարարության վերաբերյալ փաստարկները՝ «Աշխարհի առևտրի կենտրոնի ոչնչացման ժամանակ միջուկային
ռումբի հնարավոր կիրառման որևէ ապացույց երբեք չի եղել»։
Փաստ է, որ պատմությունը համակարգված կերպով էր պատրաստվել, սակայն հետո հանվեց՝ ավելի մեղմ տարբերակի օգտին։
Այսպիսով, հուզիչ սլայդ 41-ը որպես ընդհանուր եզրույթ՝ Նախնական գիտելիքներ և պլանավորված պատմվածքային զարգացում
Եվ ահա վերջին սլայդը՝ Ինչպե՞ս հիմա դուրս գանք այս խառնաշփոթից?
Թող ունենանք քաջություն հաղթահարելու այս պատմությունը հոգեբանորեն։
Խաղային տրամադրությամբ՝ օգտագործելով արհեստական բանականության համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս շրջանցել քաղաքական
ճիշտության ֆիլտրերը և տալիս են պատասխաններ, որոնք ազդված չեն մշակութային ազդեցություններից կամ նախասիրություններից։
Բայց քաջության և արհեստական բանականության համակարգերի, ցանցային կապերի և դանդաղ կոլեկտիվ
արթնացման պայմաններում, մեզ օգնություն է անհրաժեշտ։
Մարդիկ եղել են և շարունակում են մոլորեցված լինել ամեն մակարդակում։
Սա վերաբերում է նաև բազմաթիվ դավադրակիցներին, որոնք պարզապես անհավանական խարդախության
սխեմայի զոհեր են և ինքներս չեն հասկանում այն։
Կարճ ասած՝ խաբեությունը հաղթահարելու համար անհրաժեշտ է բոլորի օգնությունը՝ հատկապես նրանց, ովքեր այս խաղում իրենց
կամքին հակառակ հանցագործներ են և ցանկանում են դուրս գալ դրանից։
Մենք ոչ միայն պետք է սովորենք քաջություն, այլև պետք է սովորենք ներողամտություն, որպեսզի
դուրս գանք այս ամենից՝ ճշմարտության համար։
Որքան ավելի հստակ ցույց տանք, որ մենք թափանցել ենք ստերի համակարգի միջով և արդեն ճեղքել այն, որքան ավելի հստակ ասենք, որ
նրանց համար, ովքեր ցանկանում են հեռանալ, կա ապագա, որ ներողամտությունը հնարավոր է, այնքան
ավելի արագ կփլուզվի ստերի քարտերից կառուցված տունը։
Հուսով եմ, որ այս ներկայացումը օգտակար էր։ Շատ շնորհակալություն։